ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. Ευσταθίου κ.α., Αρ. Γεν. Αίτησης: 120/20, 30/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A429 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης: 120/20 ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Αιτούσας -και- 1. XXXXX Ευσταθίου (ΑΔΤ XXXXX54), υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κανναουρίδη (ΑΔΤ XXXXX59) 2. XXXXX Αγρότη (ΑΔΤ XXXXX72), υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κανναουρίδη (ΑΔΤ XXXXX59) 3. XXXXX Σοφοκλέους (ΑΔΤ XXXXX92), υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κανναουρίδη (ΑΔΤ XXXXX59) Καθ' ων η Αίτηση --------------------- Ημερομηνία: 30 Ιουλίου, 2021. Εμφανίσεις: Για την Αιτούσα: κα Αμφιτρίτη Παναγιώτου για κ.κ. Αρτεμίου, Πιερή & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 - 3: κα Αλίκη Αγρότη για κ.κ. Αγρότη & Αγρότη Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ 1. Με την αίτηση της η Αιτούσα αιτείται άδεια και/ή διάταγμα που να επιτρέπει την καταχώριση και εγγραφή στο Βιβλίο Αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας της απόφασης του Διαιτητή ημερομηνίας 15/5/2001, ως επίσης την εκτέλεση της, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και έξοδα. 2. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Ανδρέου, πρώην λειτουργού ανάκτησης χρεών της Αιτούσας και τώρα στην υπηρεσία της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd. 3. Σύμφωνα με τον ομνύοντα περιήλθαν στην Αιτούσα τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού αριθμού συνεργατικών εταιρειών, μεταξύ των οποίων, και της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγρού. Οι συγχωνεύσεις, μετονομασίες και μεταβιβάσεις εργασιών περιλαμβάνονται με λεπτομέρεια στις παραγράφους 4 - 9 (Τεκμήρια Α, Β και Γ) της ένορκης δήλωσης του. Τα ζητήματα αυτά δεν τελούν υπό αμφισβήτηση. Σύμφωνα με τον ομνύοντα η Αιτούσα ανέλαβε τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων, μια εκ των οποίων, είναι και αυτή που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας αίτησης. 4. Ο αποβιώσας, XXXXX Κανναουρίδης (ο «αποβιώσας»), σύνηψε γραμμάτιο με αρ. 527/07 με την ΣΠΕ Αγρού. Οι τρεις Καθ' ων η Αίτηση διορίστηκαν διαχειριστές της περιουσίας του μετά το θάνατο του. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αμφισβητούν τις ιδιότητες τους ενώ στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση σημειώνεται ως Τεκμήριο 1 πιστό αντίγραφο του διατάγματος παροχής εγγράφων διαχείρισης. 5. Σύμφωνα με τον ομνύοντα την 15/5/2001 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση εναντίον του αποβιώσαντα για το ποσό των Λ.Κ. 32157,04 (€57270), πλέον τόκος προς 8% ετησίως από 1/1/2001 επί του εκάστοτε οφειλόμενου υπολοίπου μέχρι τελείας εξόφλησης, πλέον Λ.Κ. 15 (€26,70) έξοδα. Η απόφαση προνοεί και την εξόφληση της οφειλής με την εκποίηση της υποθήκης XXXXX/97 που είναι καταχωρισμένη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου (Τεκμήριο Δ - η Διαιτητική Απόφαση). 6. Η απόφαση γνωστοποιήθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 2 την 9/3/2020 με προσωπική επίδοση (Τεκμήριο Ε) και παρήλθε ο χρόνος των 21 ημερών υποβολής έφεσης. 7. Σύμφωνα με τον ομνύοντα ουδέν ποσό πληρώθηκε. Το σημερινό υπόλοιπο ανέρχεται στις €239827,41 (Τεκμήριο Στ - Κατάσταση λογαριασμού). Όπως αναφέρει, η εγγραφή της απόφασης είναι αναγκαία ώστε η Αιτούσα να εισπράξει το λαβείν της. 8. Οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν 17 λόγους ένστασης. Ισχυρίζονται ότι η αίτηση είναι νομικά και/ή πραγματικά αβάσιμη αφού καμία απόφαση δεν εκδόθηκε εναντίον τους (λόγος i), ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία και η νομοθεσία (λόγος ii), ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης χωρίς δικαιολογία (λόγοι iii και iv), αφού παρήλθαν 19 χρόνια από την έκδοση της και 5 έτη από το θάνατο του αποβιώσαντα (λόγος viii), χωρίς να ληφθεί άλλο μέτρο (λόγος xi), οπότε και υφίσταται κώλυμα λόγω ολιγωρίας (laches) (λόγος
- x)και είναι αντίθετη με το δίκαιο της επιείκειας, το άρθρο 30
(2)του Συντάγματος και το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ (λόγος ix). Περαιτέρω η απόφαση επιδόθηκε σε ένα μόνο από τους διαχειριστές (λόγοι vi και vii), είναι άγνωστο αν ο αποβιώσας γνώριζε για τη διαδικασία της διαιτησίας (λόγος xii), ενώ στηρίζεται σε γεγονότα που έλαβαν χώρα ενώ αυτός ζούσε και δεν μπορεί να διαπιστωθεί η ορθότητα τους. Τέλος αρνούνται ότι η διαιτητική απόφαση πληροί τις προϋποθέσεις εγγραφής (λόγος xiv), ότι ο διαιτητής ενήργησε καθ' υπέρβαση των εξουσιών του (λόγος xv) αφού δεν μπορούσε να εκδώσει διάταγμα εκποίησης (λόγος xvi) ενώ το διάταγμα είναι ασαφές ούτε μπορεί να εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση (λόγος xvii).
- H ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση 2 μιας εκ των διαχειριστών του αποβιώσαντα. Με την ένορκη δήλωση της αρνείται ότι ο ομνύων στην αίτηση έχει προσωπική γνώση των όσων αναφέρει σε σχέση με το δάνειο. Ισχυρίζεται ότι δεν γίνεται αναφορά στο χρόνο θανάτου του αποβιώσαντα το 2015 για να μην διαφανεί η ολιγωρία που επέδειξε η Αιτούσα. Ισχυρίζεται ότι, ακόμη και αν αποδεχθεί το δάνειο και η διαιτητική απόφαση, δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν τηρήθηκαν νομότυπα οι διαδικασίες λόγω και του χρόνου παρέλευσης. Η απόφαση επιδόθηκε μόνο στην ίδια και όχι στους άλλους διαχειριστές. Έπρεπε, να επιδοθεί σε όλους, ώστε να καταστεί τελεσίδικη. Αναπτύσσει ακολούθως και τους υπόλοιπους λόγους ένστασης τους οποίους προανέφερα και δεν κρίνω σκόπιμο να τους επαναλάβω.
- Και οι δύο συνήγοροι παρέθεσαν γραπτώς τις εισηγήσεις τους με αναφορά στη νομολογία. Θα αναφερθώ στην επιχειρηματολογία τους όπου κρίνω σκόπιμο.
- Σύμφωνα με το άρθρο 52
(1)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, Ν.22/1985(«Ν.22/85»), διαφορές πιστωτικών ιδρυμάτων και μελών ή οφειλετών παραπέμπονται στον Έφορο ο οποίος επιχειρεί συνδιαλλαγή (άρθρο 52
(2)(α)) ή τις παραπέμπει σε διαιτησία (άρθρο 52
(2)(β)). 12. Σε περίπτωση που η διαφορά παραπέμπεται σε διαιτησία οποιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτό του αδικημένο, μπορεί να υποβάλει έφεση εντός 21 ημερών από τη γνωστοποίηση της απόφασης (άρθρο 52
(4)). Αν δεν εφεσιβληθεί τότε η απόφαση είναι τελική και εκτελείται ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου (άρθρο 52
(5)). 13. Στην Νικολάου ν Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς
(2012)1Α ΑΑΔ 707 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως τις παραμέτρους εξέτασης της αίτησης για εγγραφή διαιτητικής απόφασης δυνάμει της Δ.47, στις 714 - 715: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» (βλ. επίσης Χριστοφή ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λατσιών
(2014)1Β ΑΑΔ 1183, 1190 - 1191). 14. Στην Παπαγεωργίου ν Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοκκινοτριμιθιάς, ECLI:CY:AD:2019:A327, Πολιτική Έφεση 192/2013, 19/7/2019 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τη φύση της διαδικασίας: «Η τελεσιδικία της διαιτητικής απόφασης που τεκμαίρεται νομοθετικά δυνάμει του άρθρου 52
(5), δίδει το έναυσμα για την εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης ως εξωδικαστικού διατάγματος δυνάμει της Δ.47 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών.»
- Στην προκείμενη περίπτωση η απόφαση Τεκμήριο Δ περιλαμβάνει τους διάδικους, την επίδικη συμφωνία, το οφειλόμενο ποσό, έξοδα και ημερομηνία έκδοσης της. Υπογράφεται επίσης από τον Διαιτητή. Αναφέρεται ξεκάθαρα ότι ο αποβιώσας (τότε εν ζωή) δεν παρουσιάστηκε παρά το γεγονός ότι είχε ειδοποιηθεί. Το γεγονός ότι γίνεται αναφορά στην υποθήκη δεν δημιουργεί πρόβλημα. Ο Διαιτητής δεν εξέδωσε διάταγμα απλά ανέφερε στην απόφαση: «. α) Όπως το αναφερόμενο γραμμάτιο και οι τόκοι πληρωθούν αλληλεγγύως από τον πρωτοφειλέτη και την υποθήκη με αριθμό Υ 1831/97.»
- Σημειώνω ότι οι πρόνοιες του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, στον οποίο έγινε αναφορά από την συνήγορο των Καθ' ων η Αίτηση, δεν τυγχάνουν εφαρμογής αφού η παραπομπή δεν γίνεται στα πλαίσια αυτού του νόμου (βλ. Παπαγεωργίου, ανωτέρω).
- Η απόφαση κοινοποιήθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 2 και όχι σε όλους τους διαχειριστές (Τεκμήριο Ε) την 9/3/
- Το άρθρο 52
(4)του Ν.22/85 μπορεί να περιλάβει και προφορική ειδοποίηση (βλ. Χριστοφή, ανωτέρω, στη σελ. 1192). Η επίδοση ειδοποίησης στην μια εκ των Διαχειριστών θεωρώ ότι ήταν επαρκής γνωστοποίηση. Και οι τρεις άλλωστε ενεργούν από κοινού επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν θα λάβουν γνώση. Το γεγονός ότι οι διαχειριστές οφείλουν να ενεργούν αλληλέγγυα, όπως ανέφερε η συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ότι θα πρέπει να επιδοθεί και στους τρεις η απόφαση. Δεν εντοπίζω ως εκ τούτου πρόβλημα σε σχέση με την επίδοση. Ως εκ τούτου η απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε εντός της προθεσμίας των 21 ημερών. 18. Σύμφωνο επίσης δεν με βρίσκει η επίκληση της συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση του άρθρου 34
(1)και
(3)του περί Διαχείρισης Κληρovoμιώv Απoθαvόvτωv Νόμoυ, Κεφ. 189, με το επιχείρημα ότι η Αιτούσα κωλύεται να προβεί σε απαίτηση κατά του αποθανόντα. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο: «34.-
(1)Τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ αυτoύ, σε περίπτωση πoυ απoθvήσκει oπoιoδήπoτε πρόσωπo μετά τηv έvαρξη της ισχύoς τoυ Νόμoυ αυτoύ, όλες oι βάσεις αγωγής oι oπoίες υπάρχoυv κατά ή έχoυv περιέλθει στov απoθαvόvτα επιβιώvoυv κατά ή, αvάλoγα με τηv περίπτωση, επ' ωφελεία της κληρovoμιάς τoυ: Νoείται ότι τo εδάφιo αυτό δεv εφαρμόζεται σε βάσεις αγωγής για δυσφήμηση. .
(3)Καvέvα δικαστικό μέτρo δεv δύvαται vα ληφθεί για βάση αγωγής δυvάμει τoυ περί Αστικώv Αδικημάτωv Νόμoυ ή δυvάμει αστικoύ αδικήματoς (tort) κατά τo κoιvoδίκαιo (common law) δυvάμει της παραγράφoυ (γ) τoυ εδαφίoυ
(1)τoυ άρθρoυ 33 τoυ περί Δικαστηρίωv Νόμoυ, η oπoία βάσει τoυ άρθρoυ αυτoύ έχει επιβιώσει κατά της κληρovoμιάς τoυ απoθαvόvτoς πρoσώπoυ εκτός αv είτε- (α) κατά τηv ημερoμηvία τoυ θαvάτoυ τoυ εκκρεμoύσε εvαvτίov τoυ δικαστικό μέτρo σχετικά με τηv εv λόγω βάση αγωγής είτε (β) η βάση της αγωγής πρoέκυψε τoυλάχιστov έξι μήvες πριv από τo θάvατo τoυ και τo δικαστικό μέτρo σχετικά με αυτή λήφθηκε τo αργότερo εvτός έξι μηvώv από τότε πoυ o πρoσωπικός αvτιπρόσωπoς πήρε τηv αvτιπρoσώπευση και αv καμιά αvτιπρoσώπευση δεv λήφθηκε εvτός δύo ετώv από τo θάvατo τoυ απoθαvόvτoς τότε όχι αργότερα από τηv εv λόγω ημερoμηvία.» 19. Η εν λόγω πρόνοια αφορά αστικά αδικήματα. Δεν αφορά οφειλές δυνάμει συμβάσεων ή εκδοθείσες διαιτητικές αποφάσεις. 20. Με προβλημάτισε η καθυστέρηση που έχει παρατηρηθεί. Η συνήγορος έκαμε ρητή αναφορά στο δόγμα των «laches». Το δόγμα εφαρμόζεται όπου επιδιώκεται θεραπεία της επιείκειας (equitable remedy) η οποία δεν καλύπτεται από τον περί Παραγραφής Νόμο (βλ. ΑΤΗΚ ν Κλεάνθους
(2013)1Α ΑΑΔ 158, 162). Περαιτέρω αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 163 - 164: «Όμως, περιθώριο για εφαρμογή της εν λόγω αρχής, δεν παρέχεται εκεί και όπου τυγχάνουν εφαρμογής ρητοί νομοθετικοί χρονικοί περιορισμοί στη διεκδίκηση αστικών δικαιωμάτων, έστω και αν η θεραπεία που επιδιώκεται είναι θεραπεία που προβλέπεται με βάση το δίκαιο της επιείκειας. Το κατά πόσο η συγκεκριμένη αρχή του δικαίου της επιείκειας τυγχάνει εφαρμογής σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, συνιστά θέμα που ανάγεται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, εξουσία η οποία ασκείται με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης και σε ουσιαστικό βαθμό εξαρτάται από το κατά πόσο θα ήταν ή όχι πρακτικά άδικο να δοθεί η αιτούμενη θεραπεία. Ο εναγόμενος, πέραν της καθυστέρησης, θα πρέπει να επιδείξει και τέτοιες ενέργειες στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την έγερση της αγωγής, ώστε το συμφέρον της δικαιοσύνης να εξυπηρετείται με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης της αιτούμενης θεραπείας.»
- Είναι γεγονός ότι δεν έγινε αναφορά στους λόγους καθυστέρησης προώθησης. Από την άλλη, οι διαχειριστές, πέραν του γεγονότος ότι ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να εξακριβώσουν τα δεδομένα έκδοσης της διαιτητικής απόφασης, δεν αναφέρουν κατά τρόπο συγκεκριμένο πού έγκειται η αδυναμία τους. Η απόφαση αφορά διαιτητική απόφαση σε σχέση με Συνεργατικό Πιστωτικό Ίδρυμα. Τυχόν πληρωμές πρέπει να εμφανίζονται στα βιβλία του ιδρύματος. Υπάρχει καταχωρισμένη υποθήκη. Προφανώς και θα πρέπει να είναι ενήμεροι αν αυτή υφίσταται ακόμα. Δεν έχω αντιληφθεί επομένως που έγκειται η δυσκολία συλλογής πληροφοριών σε σχέση με την οφειλή ή το τελικό οφειλόμενο ποσό. Η επίκληση άγνοιας για το τι μπορεί να συνέβη δεν αρκεί για να στοιχειοθετήσει το δόγμα των laches. Δεν παρατίθεται κάτι που να καταδεικνύει δυσμενή επηρεασμό της περιουσίας του αποβιώσαντα (detrimental reliance) (βλ. ΑΤΗΚ, ανωτέρω στη σελ. 164). Το ζήτημα επίσης του ανατοκισμού μπορεί σε κάθε περίπτωση, αν υφίσταται, να εγερθεί στο στάδιο εκτέλεσης της απόφασης. Η διαιτητική απόφαση στην όψη της δεν συγκρούεται με τον περί Τόκου Νόμο του 1977, Ν.2/77(που ίσχυε τότε).
- Σε κάθε περίπτωση αξίζει να σημειωθεί ότι για να έχει εφαρμογή το δόγμα των laches πρέπει να ζητείται θεραπεία με βάση το δίκαιο της επιείκειας κάτι που δεν συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση (βλ. ΑΤΗΚ, ανωτέρω στη σελ. 165). Τα όσα αναφέρθηκαν στην Καλακούτα ν Παναγιώτου
(2006)1 ΑΑΔ 498 αφορούν έγερση αγωγής και όχι προώθηση μέτρου εγγραφής για σκοπούς εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης.
- Ως εκ τούτου κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Εκδίδεται διάταγμα ως το Αιτητικό Α της Αίτησης.
- Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτούσας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και θα είναι καταβλητέα από τη διαχείριση του αποβιώσαντα. ................ [Υπ.] Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο