RIMI CATERING LIMITED κ.α. ν. ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 1755/21, 24/8/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A435 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 1755/21 Μεταξύ:
- RIMI CATERING LIMITED
- PIAZZA CATERING LIMITED Ενάγουσες και ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Εναγόμενοι -------------------------------------------------- (Αίτηση ημερ. 09/07/21 για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων) Ημερομηνία: 24 Αυγούστου 2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσες / Αιτήτριες: κ. Σ. Μάτσας για Σάββας Μάτσας ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους / Καθ' ων η Αίτηση: κα Γ. Στυλιανού για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση των εναγουσών στην παρούσα αγωγή την οποία καταχώρησαν στις 09/07/21 με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο, είναι, σύμφωνα με τη γενική οπισθογράφηση η εξής: Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι και/ή υπαλλήλοι και/ή αντιπροσώποι και/ή οι συνεργάτες αυτών παράνομα και/ή αυθαίρετα προκαλούν οχληρία και/ή επεμβαίνουν επί των υποστατικών με αριθμό τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ. 21/460609 επί της οδού XXXXX και XXXXX στην Λευκωσία και με αριθμό τεμαχίου XXXXX Φ/Σχ. Φ/Σχ. 21/460609 επί της οδού XXXXX 2-4 στην Λευκωσία. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει και/ή να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή συνεργάτες τους, να προβαίνουν σε και/ή να επιτρέπουν την εκτέλεση κατασκευαστικών εργασιών και/ή την κατασκευή και τοποθέτηση πέργολας και/ή την τοποθέτηση/στερέωμα κατασκευής flashing επί της τοιχοποιίας και/ή επί των υποστατικών με αριθμό τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ. 21/460609 επί της οδού XXXXX και XXXXX στην Λευκωσία και με αριθμό τεμαχίου XXXXX Φ/Σχ. Φ/Σχ. 21/460609 επί της οδού XXXXX 2-4 στην Λευκωσία, με τρόπο που να προκαλεί οχληρία και/ή με τρόπο που να εμποδίζει τις Ενάγουσες από την απόλαυση και/ή αξιοποίηση της περιουσίας τους. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει και/ή να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή συνεργάτες τους, να προβαίνουν σε και/ή να επιτρέπουν την εκτέλεση κατασκευαστικών εργασιών και/ή την κατασκευή και τοποθέτηση πέργολας και/ή την τοποθέτηση/στερέωμα κατασκευής flashing επί της τοιχοποιίας και/ή επί των υποστατικών με αριθμό τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ. 21/460609 επί της οδού XXXXX και XXXXX στην Λευκωσία και με αριθμό τεμαχίου XXXXX Φ/Σχ. Φ/Σχ. 21/460609 επί της οδού XXXXX 2-4 στην Λευκωσία, χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση γραπτής συγκατάθεσης των Εναγουσών. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει και/ή να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή συνεργάτες τους, να επεμβαίνουν και/ή να παρεμβαίνουν παράνομα και/ή παράτυπα και/ή ενοχλούν και/ή παρεμποδίζουν με οποιονδήποτε τρόπο τις Ενάγουσες από την ελεύθερη και ανενόχλητη απόλαυση της κατοχής και/ή χρήσης της ιδιοκτησίας τους και/ή των υποστατικών με αριθμό τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ. 21/460609 επί της οδού XXXXX και XXXXX στην Λευκωσία και με αριθμό τεμαχίου XXXXX Φ/Σχ. Φ/Σχ. 21/460609 επί της οδού XXXXX 2-4 στην Λευκωσία Ε. Τιμωρητικές αποζημιώσεις για παραβίαση του δικαιώματος της απόλαυσης της ιδιοκτησίας. ΣΤ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία, κρίνει πρόσφορη το Δικαστήριο. Ζ. Νόμιμο Τόκο. Η. Έξοδα πλέον ΦΠΑ πλέον έξοδα επίδοσης» Την ίδια μέρα που καταχωρήθηκε η αγωγή, οι ενάγουσες καταχώρησαν και την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζήτησαν μονομερώς, στη βάση κυρίως του αρ.32 Ν.14/60 (ως ήταν και η νομική βάση επί της οποίας περιορίστηκε η τελική τους επιχειρηματολογία), την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία το Δικαστήριο «.να εμποδίζει και/ή να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή συνεργάτες τους, να προβαίνουν σε και/ή να επιτρέπουν την εκτέλεση κατασκευαστικών εργασιών και/ή την κατασκευή και τοποθέτηση πέργολας και/ή την τοποθέτηση/στερέωμα κατασκευής flashing επί της τοιχοποιίας και/ή επί των υποστατικών με αριθμό τεμαχίου XXXXX, ΦΙΣχ. 21/460609 επί της οδού XXXXX και XXXXX στην Λευκωσία και με αριθμό τεμαχίου XXXXX Φ/Σχ. Φ/Σχ. 21/460609 επί της οδού XXXXX 2-4 στην Λευκωσία.», είτε «.με τρόπο που να προκαλεί οχληρία και/ή με τρόπο που να εμποδίζει τις Ενάγουσες από την απόλαυση και/ή αξιοποίηση της περιουσίας τους μέχρι την εκδίκαση και τελική αποπεράτωση της ως άνω Αγωγής και/ή άλλης νεότερης σχετικής διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου.», είτε «.χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση γραπτής συγκατάθεσης των Εναγουσών.». Η αίτηση υποστηρίζεται από Ε/Δ του διευθυντή των εναγουσών, Σ.Αρέστη, ο οποίος προς επίρρωση της θέσης του ότι έχει άμεση και προσωπική γνώση των υπό κρίση γεγονότων, επικαλείται, πέραν της διευθυντικής του ιδιότητας στις ενάγουσες, και την ιδιότητα του ως Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής Ενοίκων της Λαϊκής Γειτονιάς. Σημειώνω εδώ ότι οι ενάγουσες δηλώνουν ιδιοκτήτριες ενός υποστατικού επί της οδού XXXXX και XXXXX και ενός υποστατικού επί της οδού XXXXX 2 - 4 ενώ δηλώνουν επίσης ότι μισθώνουν από τον εναγόμενο Δήμο και ένα υποστατικό στην οδό XXXXX
- Σε όλα τα εν λόγω υποστατικά, οι ενάγουσες αναφέρουν ότι διατηρούν και λειτουργούν ξενοδοχειακή μονάδα καθώς και κέντρο εστίασης. Για τους λόγους που θα διαφανούν σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μου, κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια τα σχετικά αποσπάσματα από την Ε/Δ Αρέστη: «.Περί τον Απρίλιο του 2019, ενημερωθήκαμε από τον Δήμο Λευκωσίας, σε σχέση με την διάθεση κονδυλίου από το Υπουργικό Συμβούλιο για την εκτέλεση έργου αναζωογόνησης και εξωραϊσμού της Λαϊκής Γειτονιάς..είμαι ο Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής Ενοίκων της Λαϊκής Γειτονιάς, η οποία από την πρώτη στιγμή ανακοίνωσης του έργου αναζωογόνησης και εξωραϊσμού (εφεξής αναφερόμενο ως «έργο») ήταν στην διάθεση του Δήμου Λευκωσίας και κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για στενότερη και αποδοτικότερη συνεργασία των μερών. Δυστυχώς, ο Δήμος Λευκωσίας δεν μας κάλεσε σε διαβούλευση, δε ζήτησε τις απόψεις μας και δεν έλαβε υπόψη το σύνολο των ενοικιαστών της Λαϊκής Γειτονιάς και το όργανο που τους εκπροσωπεί.Ο Δήμος Λευκωσίας, περί τις 5/7/2021, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και χωρίς την συγκατάθεση των ιδιοκτητριών εταιρειών, του επίδικου υποστατικού, προχώρησε σε έναρξη εργασιών τοποθέτησης πέργολας. Πιο συγκεκριμένα, ο Δήμος Λευκωσίας, μέχρι στιγμής τοποθέτησε πασαμάνα επί της τοιχοποιίας του επίδικου υποστατικού. Παρουσιάζω φωτογραφίες τις οποίες τράβηξα εγώ ο ίδιος, στις οποίες παρουσιάζονται οι εργασίες που έχουν εκτελεστεί μέχρι τις 6/7/2021 επί της τοιχοποιίας του επίδικου υποστατικού, ως δέσμη.Πρέπει να επισημάνω ότι, από την έναρξη των εργασιών, ήτοι τον Φεβρουάριο του 2021, εγώ προσωπικά, ως Διευθυντής των Εναγουσών αλλά και ως Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής Ενοίκων της Λαϊκής Γειτονιάς, ζήτησα επανειλημμένα τα σχέδια για την εκτέλεση του Έργου, δεδομένου ότι, η εκτέλεση του Έργου επηρεάζει άμεσα την επαγγελματική μας δραστηριότητα και/ή ζωή και/ή την ιδιοκτησία μας..Ο Δήμος Λευκωσίας καταπατώντας το δικαίωμα μας για πρόσβαση στις πληροφορίες που μας αφορούν ως δημότες, ως ενοικιαστές και ως ιδιοκτήτες περιουσιών, αρνείται μέχρι σήμερα να μας παραδώσει τα σχέδια που αφορούν την εκτέλεση του έργου.Σε σχέση με την πιο πάνω εργασία, η οποία ξεκίνησε στις 5/7/2021, ο Δήμος Λευκωσίας, μου παρέδωσε δια χειρός την επιστολή ημερομηνίας 13/5/2021, στην οποία επισυνάπτεται Υπεύθυνη Δήλωση την οποία με κάλεσαν να υπογράψω, προκειμένου έτσι, να δώσουν οι Ενάγουσες την συγκατάθεση τους, ως ιδιοκτήτριες του επίδικου υποστατικού, για την εκτέλεση της εργασίας.οι Ενάγουσες, ουδέποτε υπέγραψαν το Τεκμήριο 10 και ουδέποτε έδωσαν γραπτώς ή προφορικώς την συγκατάθεση τους για την εργασία που ξεκίνησε να εκτελεί ο Δήμος Λευκωσίας περί τις 5/7/
- Είχε μάλιστα ήδη τονιστεί στον Δήμο Λευκωσίας το αυτονόητο, ήτοι η προηγούμενη λήψη συγκατάθεσης των ιδιοκτητών για τις εργασίες τοποθέτησης πέργολας. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ/Η ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΟΧΛΗΡΙΑΣ ΚΑΙ/Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΚΑΙ/Ή ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΥΣΩΝ ΚΑΙ/Ή ΠΑΡΑΒΙΑΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ/Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΥΣΩΝ α. Ο Εναγόμενος ξεκίνησε με τις εργασίες τοποθέτησης πέργολας στο επίδικο υποστατικό, επεμβαίνοντας παράνομα, παράτυπα, αυθαίρετα και χωρίς προηγουμένη συγκατάθεση των ιδιοκτητριών εταιρειών και κατά παράβαση του δικαιώματος στην απόλαυση και χρήσης της περιουσίας τους. β. Η συνέχιση των εργασιών κατασκευής πέργολας, θα καταστήσει αδύνατη την συντήρηση και το βάψιμο της τοιχοποιίας του επίδικου υποστατικού από τις Ενάγουσες. γ. Η συνέχιση των εργασιών κατασκευής πέργολας καθιστά αδύνατη την λειτουργία του επαγγελματικού υποστατικού ως κέντρο εστίασης και/ή του εξωτερικού χώρου εστίασης του υποστατικού και συνεπώς, καθιστά αδύνατη την απόλαυση της περιουσίας των Εναγουσών. δ. Η συνέχιση και ολοκλήρωση των εργασιών κατασκευής πέργολας, καθιστά αδύνατο το άνοιγμα των θυρών και των παραθύρων του επίδικου υποστατικού αφού, τα πασαμάνα και/το σύνολο της κατασκευής εμποδίζει το κανονικό και/ή ακώλυτο άνοιγμα των θυρών και παραθύρων του υποστατικού. ε. Η συνέχιση και ολοκλήρωση των εργασιών κατασκευής πέργολας, θα αλλοιώσει δραματικά την αισθητική και τον χαρακτήρα του επίδικου υποστατικού ως επαγγελματική στέγη και δεν θα συνάδει με την αισθητική του χώρου και των ιδιοκτητριών εταιρειών. .οι Ενάγουσες αιτούνται την παύση της εκτέλεσης κατασκευαστικών εργασιών και δη, την παύση της εργασίας κατασκευής και τοποθέτησης πέργολας και στερεώματος κατασκευής flashing επί της τοιχοποιίας του επίδικου υποστατικού με τρόπο που να προκαλεί οχληρία και με τρόπο που να εμποδίζει τις ενάγουσες από την απόλαυση και την αξιοποίηση της περιουσίας τους.μέχρι την εξασφάλιση της γραπτής συγκατάθεσης των. .στην απουσία προσωρινών διαταγμάτων, η συνέχιση των κατασκευαστικών εργασιών επί του επίδικου υποστατικού θα οδηγήσει στην δραστική αλλοίωση της αισθητικής και του χαρακτήρα των υποστατικών, θα αποστερήσει από τις Ενάγουσες την δυνατότητα συντήρησης και βαψίματος της τοιχοποιίας του υποστατικού και θα αποστερήσει από τις Ενάγουσες την δυνατότητα της επαναλειτουργίας του επαγγελματικού επίδικου υποστατικού. Επίσης η συνέχιση και ολοκλήρωση των εργασιών κατασκευής πέργολας, καθιστά αδύνατο το άνοιγμα των θυρών και των παραθύρων του επίδικου υποστατικού αφού, κατά την προσπάθεια ανοίγματος των θυρών και/ή των παραθύρων, οι θύρες και τα παράθυρα χτυπούν και/ή εμποδίζονται από τα πασαμάνα και/το σύνολο της κατασκευής..Συνεπώς, οι Ενάγουσες θα παρεμποδίζονται από το να απολαμβάνουν και να χρησιμοποιούν την ιδιοκτησία τους, όπως επιθυμούν και επιλέγουν και/ή ως εξωτερικό χώρο εστίασης. Οι δυσμενείς συνέπειες μάλιστα από την αλλοίωση του χαρακτήρα και της αισθητικής του επίδικου επαγγελματικού υποστατικού, θα είναι αδύνατον να υπολογιστούν και να διεκδικηθούν αντίστοιχες αποζημιώσεις..» Όταν η αίτηση τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 12/07/21 που την όρισε το Πρωτοκολλητείο, κρίθηκε ότι δεν δικαιολογείτο η έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων μονομερώς οπόταν δόθηκαν οδηγίες όπως αυτή επιδοθεί ΄στον εναγόμενο Δήμο. Ο τελευταίος, αφού του επιδόθηκε η αίτηση, καταχώρησε στις 29/07/21 ένσταση, στην οποία προβάλλει οχτώ συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι δεν θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα. Η ένσταση του Δήμου, η οποία ουσιαστικά περιστρέφεται γύρω από τη θέση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το αρ. 32 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων καθώς επίσης και τη θέση ότι σε καμία επέμβαση και σε καμία οχληρία δεν έχει προβεί ο Δήμος εναντίον των εναγουσών, υποστηρίζεται από την Ε/Δ της τεχνικού Μ. Μιχαήλ, η οποία από τα Τεκμήρια που επισυνάφθηκαν στην ένσταση, φέρεται να είναι μέλος της ομάδας του όλου έργου για την «Αναζωογόνηση και εξωραϊσμό της Λαϊκής Γειτονιάς». Όπως και με την Ε/Δ Αρέστη έτσι και για την Ε/Δ Μιχαήλ, κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια τα σχετικά αποσπάσματα αναφορικά με τις θέσεις του εναγόμενου Δήμου: «Τα επίδικα ακίνητα βρίσκονται στην Λαϊκή Γειτονιά. Η Λαϊκή Γειτονιά δημιουργήθηκε το 1983 με στόχο την στέγαση προσφύγων βιοτεχνών και την προώθηση της κυπριακής παράδοσης και πολιτισμού. Αναφορικά δε με τους υπόλοιπους υπαίθριους χώρους, αυτοί είναι δημόσιοι και επομένως ο Δήμος δικαιούται και μπορεί να τους εκμεταλλευτεί με το να προβεί σε έργα για την βελτίωση τους.Το Υπουργικό Συμβούλιο, κατόπιν αίτησης του Δήμου, αποφάσισε να διαθέσει κονδύλι ύψους €80.000 για την Αναζωογόνηση και τον εξωραϊσμό της Λαϊκής Γειτονιάς. Ο Δήμος προκήρυξε σχετικό διαγωνισμό και η προσφορά κατακυρώθηκε στο γραφείο αρχιτεκτόνων.Ο Δήμος, στην πορεία, ενώ δεν είχε υποχρέωση, θεώρησε πιο ορθό και εποικοδομητικό όπως ενημερώσει τους ιδιοκτήτες/ενοικιαστές των υποστατικών στην Λαϊκή Γειτονιά για τα έργα που θα εκτελούνταν στην περιοχή παρουσιάζοντας τους την μελέτη για την αναζωογόνηση και τον εξωραϊσμό της Λαϊκής Γειτονιάς στις 9.5.2019 με την επιστολή του ημερ. 23.4.2019.Την μέρα της παρουσίασης, δηλαδή στις 9.5.2019 εκτός από την παρουσίαση στους ιδιοκτήτες και ενοικιαστές των υποστατικών στην Λαϊκή Γειτονιά τους δόθηκε υπό μορφή βιβλιάριου η παρουσίαση, εφοδιάζοντας τους με όλα τα στοιχεία που χρειάζονταν να γνωρίζουν για τις εργασίες που θα εκτελεστούν στην περιοχή.Οι εργασίες στην Λαϊκή Γειτονιά ξεκίνησαν στις 11.1.
- Την 12.1.2021 ο Δήμος έστειλε στους ενοικιαστές του υποστατικού επί της οδού XXXXX 1, ήτοι στην εταιρεία Piazza Catering Ltd, επιστολή με την οποία τους καλούσε όπως προβούν στην απομάκρυνση των τεντών και της ξύλινης πέργολας επί του εν λόγω υποστατικού και στην αφαίρεση των εναέριων καλωδίων και των καλωδίων επί της οροφής του εν λόγω υποστατικού, τα οποία τοποθετήθηκαν παράνομα από τους ενοικιαστές. Σε διαφορετική περίπτωση θα προχωρούσε ο Δήμος στις εν λόγω εργασίες. Εν τέλει ο Δήμος, στην παρουσία των αδελφών Αρέστη, προχώρησε στην αφαίρεση των τεντών και τα αδέλφια Αρέστη όντας συνεργάσιμα εκείνη την δεδομένη χρονική περίοδο, κράτησαν ότι θεωρούσαν χρήσιμό από τα υλικά που αφαιρέθηκαν, ενώ τα υπόλοιπα υλικά πετάχτηκαν.Ο Δήμος, γενικότερα, έλαβε διάφορες επιστολές από τους αξιωματούχους των εναγόντων και από την διαχειριστική επιτροπή των ενοίκων των υποστατικών της Λαϊκής Γειτονιάς προβάλλοντας έντονα και με διάφορους τρόπους τις θέσεις τους, οι οποίες είτε απαντηθήκαν γραπτώς με επιστολές και ηλεκτρονικά μηνύματα είτε προφορικά σε διάφορες συναντήσεις στην παρουσία λειτουργών του εργοταξίου, του Δήμου, των αξιωματούχων των εναγουσών και της ούτω καλούμενης διαχειριστικής επιτροπής της Λαϊκής Γειτονιάς. Σημειώνουμε και σε αυτό το σημείο ότι ο Δήμος δεν είχε υποχρέωση να το πράξει αλλά μέσα στα πλαίσια ένδειξης καλής θελήσεως για συνεργασία μεταξύ του Δήμου και των ιδιοκτητών ενοικιαστών των υποστατικών της Λαϊκής Γειτονιάς. Δέσμη με τις ανταλλαγείσες επιστολές επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
- (γ) Όλες οι εργασίες που εκτελέσθηκαν και προτίθενται να εκτελεστούν στην Λαϊκή Γειτονιά, ως φαίνονται στο Τεκμήριο 3 γίνονται στον υπαίθριο χώρο, στην πλατεία και στα υποστατικά που κατέχει ο Δήμος. Καμία επέμβαση δεν έχει γίνει και ούτε πρόκειται να γίνει επί των υποστατικών των εναγουσών ή σε οποιοδήποτε άλλο ιδιωτικό υποστατικό της Λαϊκής Γειτονιάς. Για αυτό τον λόγο δεν ζητήθηκε από κανένα ιδιοκτήτη/ενοικιαστή των υποστατικών της Λαϊκής Γειτονιάς η προγενέστερη συγκατάθεση τους. (δ) Ο Δήμος, κατόπιν προφορικής συμφωνίας με τις ενάγουσες για εκτέλεση επιπλέον εργασιών επί των υποστατικών των εναγουσών, ήτοι προσθήκη flashing στα τελειώματα της πέργολας και επιδιόρθωση της τοιχοποιίας, χωρίς οιανδήποτε οικονομική επιβάρυνση, ετοίμασαν τις επιστολές ημερ. 13.5.2021 και 30.6.2021 (μέρος του Τεκμηριου 5) για λήψη της προηγούμενης γραπτής συγκατάθεσης τους, τις οποίες έστειλαν στις ενάγουσες και αυτές εν τέλει δεν υπογράφησαν απο τις ενάγουσες. Ο λόγος που ετοιμαστήκαν από τον Δήμο οι εν λόγω επιστολές έγκειται στο γεγονός ότι κατά την εκτέλεση των επιπλέον εργασιών ο Δήμος θα επενέβαινε στα εν λόγω υποστατικά. Ενόψει της μη λήψης της προγενέστερης γραπτής συγκατάθεσης από τις ενάγουσες δεν εκτελέστηκαν οι εργασίες που αναφέρονται στις επιστολές ημερ. 13.5.2021 και 30.6.
- . ο κ. Αρέστη παραλείπει να αναφέρει ότι ενόψει των επιστολών που απέστειλε στον Δήμο και τις συναντήσεις που έγιναν σε διάφορες ημερομηνίες, παρά το έντονο ύφος, την άσχημη συμπεριφορά του κ. Αρέστη προς τους λειτουργούς του εργοτάξιου και του Δήμου, ο Δήμος ως ένδειξη καλής θελήσεως αποδέχθηκαν και προχώρησαν σε τροποποιήσεις στα σχέδια που αφορούσαν την τοποθέτηση των περγολών στο υποστατικό του κ. Αρέστη. Συγκεκριμένα, συμφωνήθηκε από τον κ. Αρέστη η μετακίνηση τους κατά 20 εκατοστά. Ενόψει της συμφωνίας αυτής, ο εργολάβος προχώρησε στην εκτέλεση εργασιών για να τοποθετηθούν οι πέργολες, πλήν όμως ο κ. Αρέστη, επανήλθε με νέα απαίτηση, προκαλώντας νέα αναστάτωση και καθυστέρηση απαιτώντας εκ νέου την μετακίνηση των περγολών. Το αίτημα τους αυτό εξετάστηκε και απορρίφθηκε απο την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου. Θα θέλαμε σε αυτό το σημείο να τονίσουμε ότι οι πέργολες δεν εφάπτονται στα υποστατικά αλλά υπάρχει απόσταση μεταξύ του εν λόγω υποστατικών και των πασσάλων στήριξης της πέργολας, επομένως ουδεμία επέμβαση ύπηρξε στα επίδικα υποστατικά, ως φαίνονται στις φωτογραφίες οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
- Επιπλέον, ο κ. Αρέστη παραλείπει να αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι οι ίδιες οι ενάγουσες ζήτησαν απο τον Δήμο, όπως προστεθούν "Flashing" στα τελειώματα των περγολών τα οποία θα εφάπτονται στα υποστατικά τους, πράγμα το οποίο ο Δήμος συμφώνησε με δική του επιβάρυνση. Δυστυχώς προς μεγάλη μας λύπη όταν ζητήθηκε από τους αξιωματούχους, δηλαδή απο τον κ. XXXXX και XXXXX Αρέστη να υπογράψουν σχετική δήλωση, αυτοί αρνήθηκαν να την υπογράψουν (μέρος του Τεκμηρίου 5).πριν απο την έναρξη των εργασιών έξω απο τα υποστατικά των εναγουσών έγιναν σε διάφορες ημερομηνίες συναντήσεις στο εργοτάξιο στην παρουσία των αδελφών Αρέστη και η τελευταία έλαβε χώρα στις 23.6.2021 και παρόντες μεταξύ άλλων ήταν η Δημοτική μηχανικός και ο κ.XXXXX Ιωαννίδης, στην οποία συζητήθηκε για πολλοστή φορά η έντονη διαφωνία των αδελφών Αρέστη για την τοποθέτηση των περγόλων έξω από τα υποστατικά των εναγουσών. Ο κ. Αρέστη, παραλείπει να αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ότι συμφωνήθηκε προφορικά με τις ενάγουσες να εκτελεστούν επιπλέον εργασίες χωρίς οιανδήποτε οικονομική επιβάρυνση επί των υποστατικών των εναγουσών, ήτοι προσθήκη flashing στα τελειώματα της πέργολας και επιδιόρθωση της τοιχοποιίας, οι οποίες θα επηρέαζαν τα επίδικα ακίνητα. Ενόψει της προφορικής συμφωνίας o Δήμος ετοίμασε τις επιστολές ημερ. 13.5.2021 και 30.6.2021 (μέρος του Τεκμηρίου 5) για να λάβει γραπτώς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεσης των εναγουσών. Οι επιστολές στάλθηκαν στις ενάγουσες αλλά εν τέλει δεν υπογράφησαν από αυτές. Τονίζουμε ότι ο μοναδικός λόγος που ετοίμασε ο Δήμος τις εν λόγω επιστολές έγκειται στο γεγονός ότι κατά την εκτέλεση των επιπλέον εργασιών θα υπήρχε επέμβαση στα εν λόγω υποστατικά. Ενόψει της μη λήψης της προγενέστερης γραπτής συγκατάθεσης απο τις ενάγουσες δεν εκτελέστηκαν οι εργασίες που αναφέρονται στις επιστολές ημερ. 13.5.2021 και 30.6.
- Οι εργασίες που εκτελούνται στον υπαίθριο χώρο σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζουν με οιονδήποτε τρόπο το άνοιγμα των θυρών και των παραθύρων των επίδικων υποστατικών, όπως επίσης, η τοιχοποιία των επίδικων υποστατικών και η συντήρηση της σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζεται εξαιτίας της τοποθέτησης των περγόλων. Ο Δήμος δεν έχει επέμβει με ονονδήποτε τρόπο στην περιουσία των εναγουσών και στο σημεία που συμφωνήθηκε προφορικά ότι θα επενέβαινε ζητήθηκε η προγενέστερη γραπτή συγκατάθεση τους, την οποία δεν έλαβαν και κατ' επέκταση δεν εκτέλεσαν τις εργασίες που θα υπήρχε επέμβαση στα εν λόγω υττοστατικά.οι αξιωματούχοι των εναγουσών, ενώ γνώριζαν απο τον Απρίλιο 2019, ότι θα εκτελούνταν έργα στην Λαϊκή Γειτονιά, ήταν παρόντες στην παρουσίαση της μελέτης κατά την 9.5.2019 όπως επίσης γνώριζαν ότι η εκτέλεση εργασιών στην Λαϊκή Γειτονιά ξεκίνησε στις 11.1.2021, αποφάσισαν τον Ιούλιο 2021, δηλαδή 2 χρόνια από την αρχική πληροφόρηση για την εκτέλεση των εργασιών και 6 μήνες μετά την έναρξη των εργασιών, να καταχωρήσουν την υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και την επίδικη αίτηση.». Η ακρόαση της αίτησης ολοκληρώθηκε με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των ευπαίδευτων δικηγόρων των διαδίκων, στις οποίες αμφότεροι αναφέρθηκαν τόσο στις νομικές αρχές που περιβάλλουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δυνάμει του αρ.32 όσο και στις αρχές που διέπουν τις περιπτώσεις που αφορούν στην κατ' ισχυρισμό πρόκληση οχληρίας και παράνομης επέμβασης. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου έχοντας κατά νου και τις σχετικές αρχές που αφορούν στην έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δυνάμει του αρ.32 Ν.14/
- Τα αποσπάσματα που παραθέτω πιο κάτω από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπου εξετάστηκαν παρόμοιας φύσης ζητήματα, συνοψίζουν επαρκώς θεωρώ τη νομική πτυχή του όλου θέματος. Highgate Primary School Ltd και Άλλοι ν. Στέλιου Φυλακτίδη και Άλλης,
(2009)1 Α.Α.Δ. 317 «...Το πρωτόδικο δικαστήριο εξέτασε το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και αφού ανέλυσε τις τρεις προϋποθέσεις που τίθενται σ' αυτό και βρήκε ότι ικανοποιούνται, απεφάσισε ότι ήταν ορθό και δίκαιο, υπό τις περιστάσεις, να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των εναγόντων-εφεσιβλήτων. Παρατήρησε ότι στην αγωγή αποκαλύπτονταν διάφορες βάσεις αγωγής, η κυριότερη από τις οποίες ήταν η πρόκληση οχληρίας από τους εναγόμενους στους ενάγοντες. Έκρινε ότι από την ενώπιον του μαρτυρία τεκμηριωνόταν επαρκώς ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση, σ' αυτή τη βάση αγωγής, και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Ως προς τη δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32 ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής έκρινε ότι με βάση την ενώπιον του μαρτυρία οι ενάγοντες-αιτητές είχαν πετύχει να δείξουν ότι έχουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Κατά την κρίση του διαφαινόταν, εκ πρώτης όψεως, ότι η χρήση του ακινήτου που είχε αποκτηθεί πρόσφατα από τους εναγόμενους, με τον τρόπο και στην έκταση που γίνεται αυτή η χρήση και ιδιαίτερα με τη χρήση του γηπέδου, επηρέαζε τη δυνατότητα των εναγόντων να απολαύσουν το δικό τους ακίνητο. Ως προς την τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32, η οποία συνίσταται στο ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθούν τα ζητούμενα διατάγματα, το πρωτόδικο δικαστήριο παρατήρησε ότι η προϋπόθεση αυτή μπορεί να ικανοποιηθεί όχι μόνον αν η φύση της ζημιάς είναι τέτοια που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, αλλά και εκεί όπου ο αιτητής δεν θα αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού. Έκανε αναφορά στην υπόθεση M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.ά. v. The Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, όπου τονίστηκε πως η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται μόνο με την απλή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Και το πρωτόδικο δικαστήριο κατέληξε ως εξής: «Στην περίπτωση, λόγω της φύσης των δικαιωμάτων που προσπαθούν να προστατεύσουν οι ενάγοντες, ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση.» Το επόμενο ερώτημα που απασχόλησε το πρωτόδικο δικαστήριο, αφού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι τρεις προϋποθέσεις ικανοποιούνταν, ήταν το κατά πόσο στο ενδιάμεσο εκείνο στάδιο της διαδικασίας, η έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων ήταν μέτρο πρόσφορο και δίκαιο. Έλαβε υπόψη του ότι σύμφωνα με τους εναγόμενους-εφεσείοντες η έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων θα είχε σοβαρές οικονομικές συνέπειες σ' αυτούς, που μπορούν να οδηγήσουν ακόμα και μέχρι το κλείσιμο του σχολείου τους. Έλαβε όμως υπόψη του και το ότι οι εναγόμενοι δεν αμφισβήτησαν τις πράξεις και παραλείψεις τους, οι οποίες, κατά την άλλη πλευρά, στοιχειοθετούν παρανομία, . στοιχείο που δεν μπορούσε να παραγνωριστεί από το δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για προσωρινό διάταγμα και μάλιστα ότι αποτελούσε σοβαρό θέμα που μπορούσε να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ του αιτητή. Αφού έλαβε υπόψη τα προαναφερόμενα έκρινε ότι ήταν ορθό και δίκαιο να εκδώσει τα ζητούμενα διατάγματα και μάλιστα εκτίμησε ότι αν στα ζητούμενα διατάγματα προστίθετο, στην απαγόρευση, και η προϋπόθεση ότι η χρήση δεν θα γινόταν «κατά τρόπο που να δημιουργεί οχληρία» τα διατάγματα θα καθίσταντο γενικά και αόριστα και συνεπώς ανεφάρμοστα. Ως εκ τούτου εξέδωσε τα προαναφερθέντα παρεμπίπτοντα διατάγματα, με το προαναφερόμενο λεκτικό, με το οποίο καθορίζονται συγκεκριμένες μέρες και ώρες απαγόρευσης της χρήσης των προαναφερόμενων ακινήτων.. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο έφεσης, θεωρούμε ορθή την κρίση του πρωτόδικου δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία στο κριτήριο του κατά πόσο θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, λαμβάνεται υπόψη και το κατά πόσον ο αιτητής, αν επιτύχει, θα αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού. Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους, σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια. Το πρωτόδικο δικαστήριο βρήκε ότι θα προκληθεί τέτοια αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες και δεν συντρέχει λόγος για επέμβαση στα ευρήματά του. Αναφορικά με τα κατά πόσον η έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων ήταν μέτρο πρόσφορο και δίκαιο, υπό τις περιστάσεις, και πάλι συμφωνούμε με το πρωτόδικο δικαστήριο. Κρίνουμε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο έλαβε υπόψη του και στάθμισε όλους τους σχετικούς παράγοντες, περιλαμβανομένης και της κατ' ισχυρισμό παρανομίας των εφεσειόντων, η οποία ορθά συνεκτιμήθηκε, ως σχετικός παράγοντας, και της κατ' ισχυρισμό οχληρίας την οποία υφίσταντο οι εφεσίβλητοι εξαιτίας των κατ' ισχυρισμό ενεργειών των εφεσειόντων. Η επέμβαση στην απόλαυση της ησυχίας κάποιου ατόμου συνιστά μια από τις αναγνωρισμένες κατηγορίες οχληρίας. Σε τέτοια περίπτωση σταθμίζεται από τη μια το δικαίωμα του κατόχου περιουσίας-εναγόμενου να χρησιμοποιεί την περιουσία του για τη δική του νόμιμη απόλαυση και από την άλλη το δικαίωμα του ενάγοντα στη, χωρίς παρεμβάσεις, απόλαυση της δικής του περιουσίας. Είναι θεμελιωμένο ότι τόσο διηνεκή όσο και παρεμπίπτοντα διατάγματα εκδίδονται από τα δικαστήρια, στις κατάλληλες περιπτώσεις, με σκοπό την παρεμπόδιση ή την άρση οχληρίας (Δέστε: Kerr on Injunctions, έκτη έκδοση, Κεφ. VI, σελ. 131 κ.επ.). Στην προκείμενη περίπτωση θεωρούμε ότι ορθά κατέληξε το πρωτόδικο δικαστήριο ότι, υπό τις περιστάσεις, ήταν εύλογο και δίκαιο να εκδοθούν τα ζητούμενα διατάγματα, εφόσον οι ενάγοντες-εφεσίβλητοι πρόσφεραν επαρκή μαρτυρία ότι επηρεάστηκε δυσμενώς η απόλαυση της δικής τους περιουσίας από τις κατ' ισχυρισμό πράξεις και ενέργειες των εναγομένων-εφεσειόντων, οι οποίες μάλιστα ήταν και παράνομες. Αναφορικά με τον τρίτο λόγο έφεσης, σύμφωνα με τον οποίο το πρωτόδικο δικαστήριο προέβηκε σε λανθασμένα ευρήματα ως προς τα ουσιώδη γεγονότα και συγκεκριμένα ως προς τη χρήση της προαναφερόμενης διόδου, θεωρούμε και πάλι ότι το πρωτόδικο δικαστήριο ορθά έκρινε τα ενώπιον του στοιχεία και ορθά εξέδωσε και το παρεμπίπτον διάταγμα αναφορικά με τη μη χρήση της διόδου προς το τεμάχιο 179. Παρατηρούμε ότι για το τεμάχιο 179 υπήρχε μαρτυρία, εκ μέρους των εναγόντων-εφεσιβλήτων, ότι θόρυβος που γίνεται στο τεμάχιο εκείνο αναγκάζει τους εφεσίβλητους να μετακινηθούν σε άλλο μέρος του σπιτιού τους και τους στερεί το δικαίωμα απόλαυσης της αυλής του σπιτιού τους. Σε σχέση με το λεκτικό των εκδοθέντων διαταγμάτων θεωρούμε ότι όταν το πρωτόδικο δικαστήριο αναφέρεται σε εναγόμενους, υπάλληλους ή αντιπρόσωπους τους, εννοεί ουσιαστικά τους εναγόμενους ενεργούντες προσωπικά και/ή δια των υπαλλήλων και/ή των αντιπροσώπων τους και επομένως ότι με τα διατάγματα είναι μόνο οι εναγόμενοι που επηρεάζονται και όχι τρίτα πρόσωπα. Κατά την κρίση μας ορθά επίσης το πρωτόδικο δικαστήριο απαγόρευσε τη χρήση των προαναφερόμενων τεμαχίων κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων ωρών, ώστε τα διατάγματα να είναι σαφή και συγκεκριμένα και επομένως να μπορούν να εφαρμοστούν. Το μόνο που παρέλειψε το πρωτόδικο δικαστήριο να πράξει είναι το να επιβάλει εγγύηση στους εφεσίβλητους για τυχόν ζημιές που μπορεί να προκληθούν εξαιτίας της τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης απ' αυτούς των δύο διαταγμάτων.» Zena Company Ltd ν. Demenian Catering Ltd ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848 «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης, ως το τρίτο κριτήριο του Αρθρου 32, αποτελεί ουσιαστικά τον μόνο άξονα γύρω από τον οποίο επικεντρώθηκαν οι επιχειρηματολογίες των συνηγόρων των διαδίκων. Είναι γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση της Κάνθερ (παρ. 29), κατεγράφη απλώς ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Όμως στην παρ. 30, η δυσκολία αυτή συνδέθηκε με την κατ' ισχυρισμόν συνέχιση της παράνομης επέμβασης και της οχληρίας που κατά τη θέση της εφεσείουσας δημιουργήθηκαν από την εφεσίβλητη. Έχει σαφώς νομολογηθεί ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, όπως έχει υποδείξει και η υπόθεση Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231. Στην υπόθεση Cambridge Nutrition Ltd v. British Broadcasting Corp. [1990] 3 All E.R. 523, έγινε δεκτό ότι στην ενάσκηση της εξισορροπητικής άσκησης μεταξύ της παρουσίασης σοβαρής υπόθεσης προς συζήτηση και του ισοζυγίου της ευχέρειας, ο χρηματικός παράγων για σκοπούς αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη, αλλά επενεργούν και άλλοι, όπως το δικαίωμα του BBC να μεταδώσει συγκεκριμένο πρόγραμμα στα πλαίσια της μετάδοσης προγραμμάτων δημοσίου ενδιαφέροντος. Στην υπόθεση Κυρισάββα ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Παντελούς Kωνσταντίνου Kκιζή κ.ά. v. Κύζη, ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Mαριτσούς Kωστή Kκιζή
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, επιβεβαιώθηκε η θέση ότι ο χρηματικός παράγων της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη προς ικανοποίηση του τρίτου κριτηρίου, όπως τα κριτήρια αυτά εξηγήθηκαν από τη νομολογία, μεταξύ άλλων, και, στην υπόθεση Οdysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o.
(1982)1 C.L.R.
- Στην υπόθεση Κυρισάββα, επιχειρήθηκε η συμπλήρωση ανέγερσης περιπτέρου κατά παράβαση δικαιώματος και χωρίς την εξουσιοδότηση της αρμοδίας αρχής. Ο χαρακτήρας του κτήματος θα αλλοιωνόταν αν αφηνόταν η οικοδομή να προχωρήσει που περιελάμβανε την κατασκευή πεζοδρομίων, σιδηρών πασσάλων, χώρους στάθμευσης, premix κλπ.. Η παρανομία στην επιδίωξη της κατασκευής του περιπτέρου με τις παρεμφερείς κατασκευές του, ήταν στοιχείο το οποίο το Εφετείο έκρινε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο έλαβε υπόψη στην αποτίμηση της ύπαρξης του τρίτου κριτηρίου. Επιβεβαιώθηκε το ακόλουθο απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση: «Το Δικαστήριο αποτελεί τον θεματοφύλακα γενικά του κράτους δικαίου και δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι η αρμοδία αρχή για τις ανοικοδομήσεις κτιρίων έχει λάβει μια συγκεκριμένη θέση μετά από την καταγγελία της όλης υπόθεσης από την πλευρά του αιτητή, που οδηγεί εκ πρώτης όψεως στο συμπέρασμα ότι η οικοδομή αυτή δεν θα έπρεπε να είχε αρχίσει καν.» Και σε σχέση με το κατ' ισχυρισμόν ασύνδετο της ποινικής δίωξης που η αρμοδία αρχή θα μπορούσε να εγείρει, με την αστική διαφορά: «Το κράτος δικαίου περιλαμβάνει και συσχετίζει ενιαίες έννοιες και δεν μπορεί μια διαφορά η οποία ενδεχομένως να έχει και αστική και ποινική πτυχή να διαχωρίζεται πλασματικά και μόνο.» Σε παρόμοιες ουσιαστικά συνθήκες στην υπό κρίση έφεση, το πρωτόδικο Δικαστήριο παραγνώρισε στην ουσία αυτή ταύτη την ενέργεια που έγινε από την εφεσίβλητη, που κατά τη θέση της εφεσείουσας συνιστούσε επέμβαση στα δικά της δικαιώματα. Πρόσθετα, μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης για προσωρινό διάταγμα, η εφεσίβλητη δεν είχε εξασφαλίσει την έγκριση της χρήσης για το χώρο έκτασης 7 τ.μ. από την αρμόδια αρχή, ως ρητά περιελάμβανε ο όρος 4 του Τεκμ.
- Αυτό μάλιστα, και, πρέπει να σημειωθεί, σε εμφανή αναντιστοιχία της ταυτόχρονης κρίσης του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ικανοποιούνταν στα δεδομένα της υπόθεσης τα δύο πρώτα κριτήρια του Αρθρου 32, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρής υπόθεσης προς συζήτηση και της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Κριτήρια βεβαίως που ως σημείωσε το Δικαστήριο, συναρτώνταν προς τη βάση της αγωγής της εφεσείουσας που ήταν η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία και η οχληρία. Προκύπτει ότι δεν ήταν αδήριτη ανάγκη η περαιτέρω εξήγηση της καταγραφείσας στην παρ. 29 της ένορκης δήλωσης της Κάνθερ, ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αρκούσε, υπό τις συνθήκες, η καταγραφείσα στην παρ. 30 σύνδεση των ενεργειών της εφεσίβλητης με το παράνομο της ενέργειας της, παρανομία που έχει τη δική της καταλυτική σημασία εφόσον ένα Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ανέχεται τη διαιώνιση μιας κατάστασης πραγμάτων κατά παράβαση είτε των συμφωνηθέντων, είτε του νόμου. Συναφώς, το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε επαρκώς υπόψη τη μαρτυρία που είχε ενώπιον του από την εφεσείουσα που περιελάμβανε αρχιτεκτονικά σχέδια και φωτογραφίες, Τεκμ. 8(α)-(δ) στην ένορκη δήλωση της Κάνθερ, που εμφανώς έδειχναν την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά τη μονομερή ενέργεια της εφεσίβλητης. Οι φωτογραφίες είναι αυτόδηλες και εμφανίζουν σωρεία τραπεζιών, καρέκλων και ανθώνων ακριβώς έξω από την ανατολική είσοδο του κτιρίου. Το ζητούμενο δεν ήταν κατά πόσο οι ένοικοι ή οι πελάτες αυτών έχουν πρόσβαση έστω με δυσκολία στο κτίριο, ούτε και χρειαζόταν συγκεκριμένη μαρτυρία προς τούτο εφόσον η παράνομη επέμβαση της εφεσίβλητης εμφανώς αλλοίωσε το χώρο έμπροσθεν της ανατολικής εισόδου με όλα τα συνεπακόλουθα. . Σημασία είχε να διατηρηθεί στο status quo ante πριν δηλαδή την επέμβαση της εφεσίβλητης στον αμφισβητούμενο χώρο. Και αυτό όφειλε να διασφαλίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ιδιαιτέρως εφόσον ορθά έκρινε ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς συζήτηση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Τέλος, σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι το προσωρινό μέτρο αποδίδει στην ουσία και τη θεραπεία που επιδιώκεται με την αγωγή, θα πρέπει να λεχθεί ότι εκείνο που επιδιωκόταν με το απαγορευτικό διάταγμα ήταν ένα ασφαλιστικό μέτρο διαρκούσης της εκκρεμοδικίας και όχι στο διηνεκές που είναι το ζητούμενο με την αγωγή, ενώ παράλληλα ζητούνται και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις (δέστε Κυρισάββα v. Κύζη - ανωτέρω - σελ. 1256-1257).» ΧΑΡΗΣ ΣΤΑΥΡΑΚΗΣ κ.α. ν. ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. Ε 68/2013, 24/3/2015 «Σύμφωνα με το άρθρο 32
(1)του Ν. 14/60 και τις σχετικές αρχές της νομολογίας, το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα, εφόσον προηγουμένως κρίνει ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/60. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν τηρείτο η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα θα έπρεπε να είχε λήξει εκεί, χωρίς να παρίστατο ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοσή του (Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.α. ν. Adeona Holdings Limited, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014, ημερ. 27.2.2015, σ.16). Βεβαίως και προς άρση οποιασδήποτε παρανόησης σημειώνουμε ότι από τη στιγμή που ικανοποιείται το πρωτόδικο Δικαστήριο για την ύπαρξη των τριών προϋποθέσεων που τίθενται με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, δεν αυτοματοποιείται η έκδοση του αιτουμένου προστακτικού διατάγματος (Κοσμά ν. Χατζηκυπρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 169 και Αβερκίου ν. ΘΕΟ Κτηματική Λτδ κ.α., Πολιτική Έφεση Αρ. 85/2010, 31.1.2013). Το Δικαστήριο δεν ικανοποιήθηκε για την πλήρωση της τρίτης προϋπόθεσης και εδώ έγκειται και η ουσία του πράγματος. Εύκολα μπορούμε να συμμεριστούμε τη θέση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η επιδίκαση αποζημιώσεων θα αποτελεί για τους εφεσείοντες επαρκή θεραπεία, αν αυτοί τελικά επιτύχουν με την αγωγή τους. Είναι γεγονός ότι το Δικαστήριο στηριζόμενο αποκλειστικά στο λόγο της Ηighgate Primany Schools κ.α. ν. Στέλιου Φυλακτίδη κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, στο ικανοποιητικό του μέτρου των αποζημιώσεων σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσειόντων σε τελικό στάδιο, αγνόησε και την άλλη παράμετρο όπως τέθηκε υπό το φως της Μ. & Ch. Mitsingas κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.Α.Δ. 1791 και Highgate Primary Schools (ανωτέρω). Το γεγονός όμως ότι η πρωτόδικη απόφαση δεν έχει την πληρότητα εκείνη που απαιτείται από τις περιστάσεις, υπό την έννοια ότι δεν εξετάστηκαν και άλλοι παράμετροι του σχετικού αδικήματος της οχληρίας με τις ιδιαιτερότητες που αυτό φέρει ως εκ της φύσης του, θεραπεία της επιείκειας, δεν διαφοροποιεί τα πράγματα (Γιαβρή ν. Πάσιου
(2004)1 Α.Α.Δ. 125). Αν κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής η χορήγηση τελικού διατάγματος, που ανάγεται πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, με κύριο έρεισμα τον σκοπό για τον οποίο επιζητείται θεραπεία, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί την έκδοση τέτοιου διατάγματος, εφόσον άλλης μορφής προστασία γνωστή στο δίκαιο, όπως οι αποζημιώσεις, μπορούν να το αποκαταστήσουν, πόσο μάλλον στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο. Εκείνο όμως που είναι σημαντικό να τονιστεί, είναι ότι εδώ, δεν πρόκειται για παράνομη πράξη ή ενέργεια, όπως την έθεσαν οι εφεσείοντες, εφόσον οι εφεσίβλητοι νομίμως έλαβαν την εν λόγω απόφαση όπως προκύπτει από τα πρακτικά του Συμβουλίου, όπως τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων μερών. Η συμπεριφορά των εφεσιβλήτων δεν μπορούσε κατ΄ ουδένα λόγο να χαρακτηριστεί ως παράνομη, περιφρονητική ή τέτοια που να αγνοεί τα δικαιώματα των εφεσειόντων ούτως ώστε να εμπίπτει κάτω από το λόγο της Κυρισάββα κ.α. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245. Ο κίνδυνος δυστυχήματος τον οποίο προτάσσουν οι εφεσείοντες από την έξοδο οχημάτων δεν αλλάζει τα πράγματα. Η εκδίκαση αποζημιώσεων αποτελεί επαρκή θεραπεία. Οι διαφορές που υπήρχαν στους εκατέρωθεν ισχυρισμούς των διαδίκων, και ιδιαιτέρως ως προς τη σημασία που θα μπορούσε να τους προσδώσει κάποιος, εφόσον δεν επιτρέπεται σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο να προβεί σε τελικά συμπεράσματα, ορθά οδήγησαν το Δικαστήριο να αποφασίσει ότι το έργο αυτό θα πρέπει να αφεθεί στο στάδιο της εκδίκασης της ουσίας της υπόθεσης (Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Aβερκίου (ανωτέρω)). Εκ της φύσεως του ένα τέτοιο διάταγμα δεν έχει στόχο την αποκατάσταση της τάξης πραγμάτων, αλλά την απόδοση θεραπείας και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή. Άλλωστε, ένα συντηρητικό διάταγμα στοχεύει στην παροχή προσωρινής θεραπείας λόγω αντικειμενικής αδυναμίας άμεσης διεξαγωγής της δίκης και όχι σε ικανοποίηση του ουσιαστικού της αιτήματος (Goodies Εvagorou Ltd (Γκούτις Ευαγόρου Λτδ) ν. Lani Restaurants Ltd (Λάνι Ρέστοραντς Λτδ)
(1998)1 Α.Α.Δ. 157 και Τσιερκέτζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1 Α.Α.Δ. 734). Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι όπου το αίτημα για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ταυτόσημο με τα αιτούμενα διατάγματα της αγωγής και τυχόν έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της αγωγής, όπως προνοούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, σε συνάρτηση πάντοτε με το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν πρέπει να παραχωρούνται (Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν. C. Koukkouris Trading Co Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 149). Αυτό, χωρίς να παραγνωρίζεται η δυνατότητα του Δικαστηρίου να παραχωρήσει προσωρινά διατάγματα ταυτόσημα με τις αγωγής σε κατάλληλη περίπτωση. Εξουσία, που σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ και εκεί όπου η ανάγκη και η φύση της υπόθεσης επιβάλλει.». Με γνώμονα τις πιο πάνω αρχές λοιπόν σημειώνω τα εξής αναφορικά με την υπό κρίση περίπτωση. Ο κεντρικός άξονας επί των οποίων εδράζονται τα επίδικα παράπονα των εναγουσών, ως αυτά εξειδικεύονται στην παράγραφο «ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ/Η ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΟΧΛΗΡΙΑΣ ΚΑΙ/Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ» της Ε/Δ Αρέστη, είναι ο ισχυρισμός του τελευταίου ότι ο εναγόμενος Δήμος εκτελεί κατασκευαστικές εργασίες για την τοποθέτηση πέργολας «.επί της τοιχοποιίας του επίδικου υποστατικού.». Είναι αυτή δε την ενέργεια του Δήμου που οι ενάγουσες, τόσο με την αγωγή όσο και με την υπό κρίση αίτηση θέλουν να εμποδίσουν να ολοκληρωθεί και/ή να συνεχιστεί, ισχυριζόμενες και ότι η συγκεκριμένη εργασία συνιστά άνευ συγκατάθεσης επέμβαση στο ακίνητο τους αλλά και οχληρία εφόσον παρεμβαίνει με διάφορους τρόπους, υφιστάμενους και μελλοντικούς, στο δικαίωμα τους για απόλαυση και αξιοποίηση της περιουσίας τους. Το πρωταρχικό λοιπόν ερώτημα που εγείρεται είναι αν ο εναγόμενος Δήμος έχει όντως προβεί σε εργασίες κατασκευής και τοποθέτησης πέργολας επί της τοιχοποιίας των υποστατικών που κατέχουν οι ενάγουσες και υπενθυμίζω εδώ ότι στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε θέματα αξιολόγησης και βαρύτητας της μαρτυρίας ούτε και αξιολογεί μικροσκοπικά τις εκατέρωθεν εκδοχές αφού εκείνο που χρειάζεται για το σκοπό έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος που προβάλλεται να συνιστά τη βάση του παραπόνου ενός ενάγοντα αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. μεταξύ άλλων T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). Προς επίρρωση λοιπόν της ανωτέρω βασικής τους θέσης, οι ενάγουσες παρουσίασαν συγκεκριμένο φωτογραφικό υλικό που ισχυρίζονται ότι λήφθηκε στις 06/07/21 από το χώρο όπου εκτελούνται οι επίδικες εργασίες (Τεκ.7 Ε/Δ Αρέστη). Από το εν λόγω φωτογραφικό υλικό διαπιστώνονται τα εξής. Κατά πρώτο, αν και οι συγκεκριμένες φωτογραφίες όντως απεικονίζουν τη διεξαγωγή εργασιών κατασκευής και τοποθέτησης πέργολας, εντούτοις φαίνεται ξεκάθαρα ότι τη δεδομένη στιγμή που λήφθηκαν οι εν λόγω φωτογραφίες, οι εργασίες βρίσκονταν σε πολύ αρχικό στάδιο εφόσον φαίνεται ξεκάθαρα ότι ούτε ο βασικός σκελετός της πέργολας (πασαμάνα) δεν έχει ακόμη στερεωθεί στο έδαφος. Κατά δεύτερο, με εξαίρεση μία μόνο φωτογραφία στην οποία φαίνεται μέρος του σκελετού (πασαμάνα) που δεν έχει ακόμη στερεωθεί στο έδαφος, να είναι ακουμπημένο στον τοίχο ενός υποστατικού, δεν διαπιστώνεται σε καμία άλλη φωτογραφία η υπό ανέγερση πέργολες να εφάπτονται σε οποιοδήποτε υποστατικό ή να εκτελούνται οποιεσδήποτε εργασίες επί της τοιχοποιίας κάποιου υποστατικού. Αντιθέτως, σε όλες τις φωτογραφίες, ακόμη και σ' εκείνη όπου μέρος του αστερέωτου σκελετού φαίνεται ν' ακουμπά σε κάποιο τοίχο, οι εργασίες φαίνεται να εκτελούνται ακριβώς μπροστά από την τοιχοποιία των υποστατικών αλλά όχι επί αυτής. Τα μόνα δε αντικείμενα που φαίνονται να «αγγίζουν» ίσως τα υποστατικά είναι κάποια οικοδομικά εργαλεία (σκαλωσιές και σανίδια) που χρησιμοποιούν οι εργάτες που διακρίνονται στις φωτογραφίες. Κατά τρίτο, ναι μεν στις φωτογραφίες διακρίνεται να προβάλλονται εμπόδια στο άνοιγμα κάποιων πόρτων και παραθύρων των υποστατικών μπροστά από τα οποία εκτελούνται οι εργασίες, όμως τα εν λόγω εμπόδια διακρίνονται να είναι, είτε τα οικοδομικά εργαλεία (σκαλωσιές και σανίδια) που χρησιμοποιούν οι εργάτες, είτε τα προστατευτικά κιγκλιδώματα που έχουν καθηκόντως τοποθετηθεί εφόσον πρόκειται για εργοτάξιο, είτε το αστερέωτο και ακουμπημένο στον τοίχο πασαμάνα που ανέφερα ανωτέρω. Κοντολογίς, από το φωτογραφικό υλικό που επικαλούνται οι ενάγουσες για να υποστηρίξουν τη βασική τους θέση, αν και κάποια ενόχληση φαίνεται να προκαλείται στα υποστατικά τη δεδομένη στιγμή που λήφθηκαν οι συγκεκριμένες φωτογραφίες λόγω της ύπαρξης εργοταξίου, όμως εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι η ενόχληση αυτή δεν έχει ούτε την έκταση αλλά ούτε και τη μονιμότητα που ισχυρίζονται οι ενάγουσες. Μάλιστα δε, με βάση τις εν λόγω φωτογραφίες θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι ενδεχομένως το πραγματικό παράπονο των εναγουσών να μην αφορά σ' αυτή καθ' αυτή τη πέργολα που τοποθετείται αλλά απλά στην προσωρινή ενόχληση που αναπόφευκτα δημιουργείται όπου και όταν υπάρχει σε λειτουργία κάποιο εργοτάξιο. Στρέφομαι τώρα στην επί του προκειμένου μαρτυρία του εναγόμενου Δήμου, ο οποίος υπενθυμίζω ισχυρίζεται ότι σε καμία οχληρία ή επέμβαση δεν προέβη στα υποστατικά των εναγουσών. Από το φωτογραφικό λοιπόν υλικό που παρουσίασε ο Δήμος με την ένσταση του ημερ. 29/07/21 (Τεκ. 7), ήτοι 20 μέρες μετά την καταχώρηση της αίτησης, το οποίο υλικό αν και δεν έχει χρονολογηθεί, εντούτοις φαίνεται ξεκάθαρα ότι αφορά στο ίδιο αντικείμενο με τις φωτογραφίες των εναγουσών αλλά με τις φωτογραφισθείσες εργασίες να βρίσκονται σε πιο προχωρημένο στάδιο, διαπιστώνονται τα εξής: Κατά πρώτο, στις φωτογραφίες του εναγόμενου φαίνεται ότι ο σκελετός (πασαμάνα) της πέργολας έχει πλέον τοποθετηθεί στην τελική του θέση, η οποία ούτε «αγγίζει», ούτε στερεώνεται αλλά ούτε και εφάπτεται με οποιοδήποτε τρόπο επί της τοιχοποιίας των υποστατικών. Κατά δεύτερο, σε κανένα σημείο του ο σκελετός της πέργολας δεν διαπιστώνεται να βρίσκεται μπροστά σε οποιαδήποτε πόρτα ή παράθυρο υποστατικού, αλλά ούτε και διαπιστώνεται να βρίσκεται σε οποιοδήποτε σημείο που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εμπόδιο στο άνοιγμα ή κλείσιμο κάποιας πόρτας ή παραθύρου. Τα μόνα δε «εμπόδια» που φαίνεται να υπάρχουν σε κάποιες πόρτες ή παράθυρα των φωτογραφισθέντων υποστατικών, είναι και πάλι κάποια οικοδομικά εργαλεία, άσχετα και ασύνδετα όμως με τα μέρη της υπό κατασκευής πέργολας. Κατά τρίτο, αρκετά από τα προστατευτικά κιγκλιδώματα και τα οικοδομικά εργαλεία των εργατών (σκαλωσιές και σανίδια) που παρουσιάζονταν στις φωτογραφίες των εναγουσών να «ενοχλούσαν» το υποστατικό τους, φαίνεται να έχουν απομακρυνθεί, ενώ οι εργασίες στα συγκεκριμένα σημεία, τουλάχιστο σε σχέση με το σκελετό της πέργολας (πασαμάνα), φαίνεται να έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί. Με άλλα λόγια, από τις φωτογραφίες του Δήμου φαίνεται να επιβεβαιώνεται το εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα που εξάγεται από τις φωτογραφίες που παρουσίασαν οι ίδιες οι ενάγουσες, ήτοι ότι καμία εργασία κατασκευής και τοποθέτησης πέργολας από τον εναγόμενο Δήμο δεν έγινε επί της τοιχοποιίας οποιουδήποτε υποστατικού, ενώ η όποια ενόχληση έχει δημιουργηθεί στα εν λόγω υποστατικά, η ενόχληση αυτή δεν φαίνεται να ήταν ούτε μόνιμης φύσης αλλά ούτε και να προκλήθηκε συνεπεία αυτής καθ' αυτής της πέργολας που είναι παραδεκτό ότι τοποθετείται στο χώρο. Η ορθότητα της πιο πάνω διαπίστωσης ενισχύεται και από το γεγονός ότι αν και το όλο πραγματικό υπόβαθρο της αγωγής αλλά και της παρούσας αίτησης ήταν ο ισχυρισμός των εναγουσών ότι ο εναγόμενος Δήμος «.προβαίνει σε και/ή επιτρέπει την εκτέλεση κατασκευαστικών εργασιών και/ή την κατασκευή και τοποθέτηση πέργολας και/ή την τοποθέτηση/στερέωμα κατασκευής flashing επί της τοιχοποιίας και/ή επί των υποστατικών.», εντούτοις οι ενάγουσες δεν αμφισβήτησαν με οποιοδήποτε ενδεδειγμένο τρόπο τους ισχυρισμούς της Μιχαήλ ότι, κατά την ημέρα καταχώρησης της ένστασης τουλάχιστο, ήτοι στις 23/07/21, «.οι πέργολες δεν εφάπτονται στα υποστατικά αλλά υπάρχει απόσταση μεταξύ των εν λόγω υποστατικών και των πασσάλων στήριξης της πέργολας.» και ότι «.(η) προσθήκη flashing στα τελειώματα της πέργολας και επιδιόρθωση της τοιχοποιίας, οι οποίες (εργασίες) θα επηρέαζαν τα επίδικα ακίνητα.Ενόψει της μη λήψης της προγενέστερης γραπτής συγκατάθεσης απο τις ενάγουσες δεν εκτελέστηκαν.». Και σίγουρα δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί εδώ ότι δεν αμφισβητήθηκαν ούτε οι ισχυρισμοί της Μιχαήλ ότι των επίδικων εργασιών προηγήθηκαν συμφωνίες με τον Αρέστη τόσο σε σχέση με την εκτέλεση εργασιών επί της τοιχοποιίας των υποστατικών όσο και για το που θα τοποθετούνταν οι πέργολες. Μάλιστα δε, οι επιστολές που παρουσίασε ο ίδιος ο Αρέστη ότι έστειλε στο Δήμο στις 10/07/19 και 22/02/21 (Τεκ. 6), με τις οποίες ζητά όπως τοποθετηθεί πέργολα στην Πραξίππου 1 όπου βρίσκεται το ένα από τα υποστατικά των εναγουσών, όπως δοθεί προτεραιότητα στην «τοιχοποιία στα εν ενεργεία υποστατικά» και όπως «τύχει συντήρησης» η στέγη ενός εκ των υποστατικών των εναγουσών, φαίνεται να επιβεβαιώνει πλήρως τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς της Μιχαήλ. Υπό το φως όλων των πιο πάνω συνεπώς, από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέχρις στιγμής, κρίνω ότι οι ενάγουσες δεν αποκαλύπτουν οποιαδήποτε συζητήσιμη υπόθεση με ορατή πιθανότητα επιτυχίας, είτε στη βάση της παράνομης επέμβασης είτε στη βάση οχληρίας. Εξηγώ. Όσον αφορά το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης, τίποτα δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει στο παρόν στάδιο ότι έγινε ή γίνεται τέτοια επέμβαση στο υποστατικό των εναγουσών και δη με την «.εκτέλεση κατασκευαστικών εργασιών και/ή την κατασκευή και τοποθέτηση πέργολας και/ή την τοποθέτηση/στερέωμα κατασκευής flashing επί της τοιχοποιίας και/ή επί των υποστατικών.» ως οι τελευταίες ισχυρίζονται. Δεν έχει δηλαδή αποδειχθεί στον απαιτούμενο για την παρούσα διαδικασία βαθμό, το πραγματικό θεμέλιο επί του οποίου οι ενάγουσες έχουν οικοδομήσει την όλη εκδοχή τους, ήτοι ότι ο εναγόμενος Δήμος εκτελεί κατασκευαστικές εργασίες για την τοποθέτηση πέργολας «.επί της τοιχοποιίας του επίδικου υποστατικού.» χωρίς την συγκατάθεση τους. Όσον αφορά το αστικό αδίκημα της οχληρίας τώρα, σημειώνω τα εξής: Κατά πρώτο, δεν αμφισβητείται από καμία πλευρά ότι το όλο έργο αναζωογόνησης και εξωραϊσμού της Λαϊκής Γειτονιάς (εφ' εξής το έργο), εντός του οποίου φέρονται, σύμφωνα και με τις ενάγουσες, να εκτελούνται οι επίδικες εργασίες, συνιστά προϊόν σχετικής απόφασης που έλαβε το Υπουργικό Συμβούλιο στις 17/01/2018. Σημειώνω εδώ ότι σύμφωνα με τη νομολογία, έστω και αν δεν τέθηκαν ενώπιον μου οι σχετικές αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου εντούτοις μπορώ να λάβω δικαστική γνώση αναφορικά με αυτές εφόσον πρόκειται για αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που έχουν δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας - Ε.Ε 4568, ημερ. 2.3.2018, αρ. γνωστ. 386 «Δράσεις για αναβάθμιση της Λαϊκής Γειτονιάς του Δήμου Λευκωσίας» και Ε.Ε. 4593, ημερ. 21.9.2018, αρ. γνωστ. 1000 «Σχέδιο Δράσης για την αναζωογόνηση και τον εξωραϊσμό της Λαϊκής Γειτονιάς του Δήμου Λευκωσίας» (βλ. Χριστοφόρου Χριστόφορος ν. Φάνου Γιάγκου
(2007)2 ΑΑΔ 145 και Εισαγγελέας ν. Χαριλάου κ.ά.
(2004)2 Α.Α.Δ. 479). Ούτε όμως αμφισβητείται ότι η εκτέλεση όλου αυτού του εγκεκριμένου από το Υπουργικό Συμβούλιο έργου, εμπίπτει στις εξουσίες που παρέχονται στον εναγόμενο Δήμο από το αρ. 63
(6)του περί Δήμων Νόμων Νόμου Ν.111/85[1]. Μάλιστα δε, θα πρόσθετα εδώ ότι λαμβανομένης υπόψη της φύσης και της περιγραφής που αμφότερες οι πλευρές δέχονται ότι χαρακτηρίζει το όλο έργο, η εκτέλεση του εμπίπτει και στα καθήκοντα που επιβάλλονται στο Δήμο από τη σχετική Νομοθεσία (βλ. αρ. 84[2]). Δεν είναι όμως μόνο αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι οι εργασίες για την κατασκευή και τοποθέτηση περγόλων και συναφών σκιάστρων σε σημαντική έκταση της Λαϊκής Γειτονιάς συνιστούν μέρος των εγκριθείσων εργασιών του έργου. Από την μαρτυρία που οι ίδιες οι ενάγουσες παρουσίασαν, φαίνεται ότι το γεγονός αυτό ήταν και σε γνώση τους από την αρχή (βλ. επιστολή εναγουσών 14/05/19 Τεκ.6) αλλά και το αντικείμενο των διαφόρων θετικών εισηγήσεων τους προς το Δήμο. Μάλιστα δε, σε μια από τις επιστολές που παρουσιάζουν οι ενάγουσες να έστειλε ο διευθυντής τους στο Δήμο στις 10/07/2019 ως Πρόεδρος της φερόμενης Διαχειριστικής Επιτροπής, ζητείται ρητά «να τοποθετηθεί πέργολα στην XXXXX 1 και XXXXX έτσι ώστε να καλυφθεί το κενό που αφέθηκε από τον μελετητή.». Υπενθυμίζω εδώ τα επίμαχα υποστατικά των εναγουσών βρίσκονται και στις δύο αναφερόμενες οδούς, με το ένα μάλιστα να βρίσκεται ακριβώς στην XXXXX 1. Από τα πιο πάνω κοινώς αποδεκτά στοιχεία συνεπώς, προκύπτει ότι το όλο έργο και οι εργασίες που εκτελούνται στα πλαίσια του, περιλαμβανομένης και της κατασκευής και τοποθέτησης περγόλων, έχουν εγκριθεί με συγκεκριμένες αποφάσεις που λήφθηκαν από αρμόδια διοικητικά όργανα κατά τη διοικητική τους λειτουργία, εκτελούνται από συγκεκριμένη αρμόδια διοικητική αρχή με σχετικές αποφάσεις που η εν λόγω αρχή λαμβάνει στα πλαίσια της δικής της διοικητικής λειτουργίας και αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και ενδιαφέροντος. Με άλλα λόγια, εφόσον δεν έχει προσκομιστεί τίποτα προς το παρόν που να καταδεικνύει ότι ο εναγόμενος Δήμος τοποθετεί πέργολα «.επί της τοιχοποιίας του επίδικου υποστατικού.» χωρίς την συγκατάθεση των ιδιοκτητών του, η παρούσα περίπτωση φαίνεται να εντάσσεται στα όσα λέχθηκαν στην ΧΑΡΗΣ ΣΤΑΥΡΑΚΗΣ ανωτέρω αναφορικά με την εκεί επίδικη πράξη του εναγόμενου Δήμου, ήτοι ότι «.δεν πρόκειται για παράνομη πράξη ή ενέργεια, όπως την έθεσαν οι εφεσείοντες, εφόσον οι εφεσίβλητοι νομίμως έλαβαν την εν λόγω απόφαση. Η συμπεριφορά των εφεσιβλήτων δεν μπορούσε κατ΄ ουδένα λόγο να χαρακτηριστεί ως παράνομη, περιφρονητική ή τέτοια που να αγνοεί τα δικαιώματα των εφεσειόντων ούτως ώστε να εμπίπτει κάτω από το λόγο της Κυρισάββα κ.α. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245.». Άλλωστε, από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου, φαίνεται στο παρόν στάδιο να βρίσκει επαρκή υπερασπιστικό έρεισμα η αναφορά του Δήμου προς τον Αρέστη ημερ. 11/6/21 ως προς το ότι «.η εκτέλεση ενός έργου της έκστασης αυτού που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Λαϊκή Γειτονιά είναι λογικό να προκαλεί κάποια αναστάτωση και οχληρία από την λειτουργία εργοταξίου, όπως άλλωστε αναπόφευκτα παρατηρείται οπουδήποτε εκτελούνται εργασίες ανάπλασης, αναβάθμισης ή έργου.» Πέραν και ανεξάρτητα όμως των πιο πάνω, δεν θα μπορούσε εδώ να μην λεχθεί και ένα θέμα το οποίο δεν φαίνεται να απασχόλησε καμία πλευρά. Από την Ε/Δ Αρέστη δεν είναι ξεκάθαρο αν τελικά τα επίδικα θέματα αφορούν σε παράπονα που έχουν οι ενάγουσες εναντίον του εναγόμενου Δήμου σε σχέση με συγκεκριμένες πράξεις και παραλείψεις κατά την εκτέλεση του έργου ή σε παράπονα που έχει ο διευθυντής τους σε σχέση με το όλο έργο γενικότερα λόγω της ιδιότητας του ως Πρόεδρος της φερόμενης Διαχειριστικής Επιτροπής. Αν όμως τα παράπονα που προβάλλονται εκ μέρους των εναγουσών αναφορικά με το πώς οι επίδικες εργασίες επηρεάζουν τα δικαιώματα τους σε κτήση και χρήση ακίνητης ιδιοκτησίας, ως τα εν λόγω παράπονα εξειδικεύονται στην παράγραφο «ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ/Η ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΟΧΛΗΡΙΑΣ ΚΑΙ/Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ» της Ε/Δ Αρέστη, στην πραγματικότητα αφορούν την νομιμότητα και εγκυρότητα του όλου έργου και της διοικητικής λειτουργίας που οδήγησε στις αποφάσεις για την έγκριση και υλοποίηση του, τότε, ούτε το παρόν Επαρχιακό Δικαστήριο είναι αρμόδιο να ελέγξει τέτοια θέματα αλλά ούτε και η παρούσα αστική διαδικασία προσφέρεται για τη διενέργεια ενός τέτοιου ελέγχου (βλ. π.χ. τις περιπτώσεις επίταξης ή απαλλοτρίωσης ακίνητης ιδιοκτησίας όπου η επέμβαση στο δικαίωμα ιδιοκτησίας είναι θέμα διοικητικού δικαίου ή την περίπτωση στην Δημητριάδη Aνθή Δημήτρη και Άλλοι ν. Yπουργικού Συμβουλίου και Άλλων
(1996)3 ΑΑΔ 85). Εφόσον όμως το συγκεκριμένο θέμα δεν ηγέρθηκε μέχρις στιγμής από πλευράς εναγόμενου Δήμου και εφόσον το «τοπίο» ενδεχομένως να ξεκαθαρίσει όταν θα καταχωρηθεί η Έκθεση Απαίτησης των εναγουσών, δεν θα επεκταθώ περαιτέρω επί του θέματος αυτού. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω λοιπόν, οι ενάγουσες δεν καταδεικνύουν καλή και συζητήσιμη υπόθεση αναφορικά με οποιαδήποτε πτυχή της αγωγής τους αλλά ακόμη και κάποια συζητήσιμη υπόθεση να καταδείκνυαν σε σχέση με το αστικό αδίκημα της οχληρίας, η αγωγή τους, με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, δεν παρουσιάζει την απαιτούμενη ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν και η πιο πάνω διαπίστωση μου είναι αρκετή για να σφραγίσει από αυτό το στάδιο την τύχη της παρούσας αίτησης, εντούτοις για σκοπούς πληρότητας θα αναφέρω και τα εξής. Λαμβανομένης υπόψη αφ' ενός της παραδεκτής φύσης του έργου εντός του οποίου γίνονται οι επίδικες εργασίες, ήτοι έργο εγκεκριμένο από το Υπουργικό Συμβούλιο το οποίο αποσκοπεί στο δημόσιο συμφέρον, και αφ' ετέρου ότι οι ενάγουσες, αν και είχαν ενημερωθεί για τις επίδικες εργασίες απο τον Απρίλιο 2019, ήτοι πριν από 2½ περίπου χρόνια, εντούτοις δεν αντέδρασαν ποτέ, με αποτέλεσμα εδώ και 8 μήνες οι εργασίες να ξεκινήσουν και να εκτελούνται κανονικά, το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience), αν βέβαια οι ενάγουσες έπειθαν για την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης με ορατή πιθανότητά επιτυχίας, δεν θα μπορούσε να γείρει την πλάστιγγα υπέρ τους και υπέρ της έγκρισης της παρούσας αίτησης. Αυτό γιατί με την έκδοση ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος σκοπείται η διατήρηση της υφιστάμενης, κατά το χρόνο εκδίκασης, κατάστασης πραγμάτων (status quo ante) (βλ. ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ROYAL RIS RESTAURANT LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. E187/2017, 25/1/2019 και Όξυνου ν. Λου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1066) και όχι η ανατροπή του status quo ante και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή, όπως φαίνεται να είναι αυτό που ζητούν πλέον οι ενάγουσες (βλ. Κοσμά Γεώργιος ν. Ανδρέα Χατζηκυπρή και Άλλων
(2000)1 ΑΑΔ 169 και τις αναφορές που η εν λόγω αυθεντία κάνει στις υποθέσεις Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG [1984] 1 C.L.R. 263 και Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578). Για όλους τους πιο πάνω λόγους συνεπώς, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ εναγόμενου και εναντίον εναγουσών ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι δε πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.)........... Πιστόν Αντίγραφο Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ Πρωτοκολλητής [1] 63
(6)- Διά τoυς σκoπoύς τoυ παρόvτoς Νόμoυ και τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ παρόvτoς ή oιoυδήπoτε ετέρoυ vόμoυ, τo συμβoύλιov κέκτηται εξoυσίαv όπως βελτιώvη ή αξιoπoιή καθ' oιovδήπoτε τρόπov πάσαv κιvητήv ή ακίvητov ιδιoκτησίαv κατεχoμέvηv ή αvήκoυσαv εις τov δήμov ή σε σχέση με την οποία έχει παραχωρηθεί στο δήμο άδεια χρήσης ή υποάδεια χρήσης και vα δημιoυργή δημoσίας επιχειρήσεις ή όπως επεvδύη άπαvτα τα κεφάλαια τoυ Δήμoυ τωv oπoίωv δεv επιβάλλεται η άμεσoς δαπάvη πρoς αvτιμετώπισιv τωv υπoχρεώσεωv ή εκτέλεσιv τωv αρμoδιoτήτωv αυτoύ, εις Κυβερvητικά χρεώγραφα. [2] 84 - Τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ παρόvτoς Νόμoυ και oιoυδήπoτε ετέρoυ εκάστoτε εv ισχύι vόμoυ, τo συμβoύλιov θα εκτελή, εv τω μέτρω τωv oικovoμικώv δυvατoτήτωv τoυ δήμoυ, εvτός τωv δημoτικώv oρίωv πάvτα ή oιαδήπoτε τωv ακoλoύθωv καθηκόvτωv, ήτoι-. (η) θα μεριμvά διά, και ελέγχη, τηv διατήρησιv και πρoστασίαv της καλής εμφαvίσεως τoυ δήμoυ και τηv πρoστασίαv τoυ φυσικoύ αυτoύ περιβάλλovτoς, και θα πρovoή διά τηv λήψιv παvτός μέτρoυ ή τηv κατασκευήv παvτός αvαγκαίoυ ή χρησίμoυ έργoυ διά τηv εκπλήρωσιv τωv σκoπώv τoύτωv. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο