← Κύπρος

Grigorievna ν. VINCOT INVEST LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3517/2019, 31/8/2021

Grigorievna ν. VINCOT INVEST LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 3517/2019, 31/8/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A463 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3517/2019 Μεταξύ: XXXXX Liudmila Grigorievna Ενάγουσας και 1. VINCOT INVEST LIMITED 2. XXXXX Zhyvkina 3. BAIRELLY LIMITED ΥΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ, HE 222940, Αγίου Ιλαρίωνος 16, Τσέρι, 2480 Λευκωσία, μέσω του εκκαθαριστή της, Ντίνος Φραγκούδης 4. STS EUROSCAN LIMITED 5. XXXXX Καμπάνας 6. FUTURAMIO LIMITED ΥΠΟ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ, HE 189122, Ν. Εξαρχοπούλου 5, Στρόβολος, 2038 Λευκωσία, μέσω του εκκαθαριστή της, Ντίνος Φραγκούδης 7. TRANSSTROIBANK JOINT STOCK COMMERCIAL BANK 8. XXXXX Yurievich Patronov, 9. XXXXX Stepanovich Chitipakhovyan, 10. Non-Public Joint-Stock Company "CH Development" 11. Sberbank banka d.d. 12. Societe Generale Private Banking (Suisse) SA 13. EFG Bank AG Εναγομένων -------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 18/12/2020 από τους Εναγόμενους 7 και 9 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Αυγούστου 2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Δημητρίου, για Α. Γ. ΠΑΦΙΤΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η Αίτηση: κ. Κκαΐλης, για ΧΑΒΙΑΡΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. -------------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτησή τους οι Εναγόμενοι 7 και 9 ζητούν: «1. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16/01/2020 με το οποίο δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγόμενους 7 και 9 του (
  2. i)Κλητηρίου Εντάλματος και/ή της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος της υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, (
  3. ii)της Αίτησης ημερομηνίας 4/11/2019 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, (iii) της Αίτησης ημερομηνίας 23/12/2019 για την παροχή άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των σχετικών με την παρούσα αγωγή δικαστικών εγγράφων, (
  4. iv)το Διάταγμα ημερομηνίας 23/12/2019 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ως άνω αναφερόμενης Αίτησης ημερομηνίας 23/12/2019, και (
  5. iv)των μεταφράσεων των πιο πάνω εγγράφων στη Ρωσική γλώσσα. 2. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/10/2020 με το οποίο επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση (
  6. i)όλων των εγγράφων για τα οποία δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στις 16/01/2020, (
  7. ii)της Αίτησης ημερομηνίας 22/10/2020 και (iii) του Διατάγματος ημερομηνίας 27/10/2020 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ως άνω αναφερόμενης Αίτησης ημερομηνίας 22/10/2020 στους Εναγόμενους 7 και 9 μέσω της επίδοσης στις XXXXX Siakalli ή XXXXX Ζhyvkina (Εναγόμενη 2) ή στο XXXXX Καμπάνας (Εναγόμενο 5) και. 3. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται ή/και ακυρώνεται η υποκατάσταση επίδοση που έγινε ή πρόκειται να γίνει δυνάμει του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/10/2020 (
  8. i)όλων των εγγράφων για τα οποία δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στις 16/01/2020, (
  9. ii)της Αίτησης ημερομηνίας 22/10/2020 και (iii) του Διατάγματος ημερομηνίας 27/10/2020 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ως άνω αναφερόμενης Αίτησης ημερομηνίας 22/10/2020 στους Εναγόμενους 7 και 9 μέσω της επίδοσης στις XXXXX Siakalli ή XXXXX Ζhyvkina (Εναγόμενη 2) ή στο XXXXX Καμπάνας (Εναγόμενο 5).» Η παρούσα αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 Θ.2, 3, Δ.5, Θ.1-10, Δ.5Α, Δ.6 Θ.1-9, Δ.16 Θ.1-9, Δ.19 Θ.26, Δ.27 Θ.1-4, Δ.48 Θ.1-9, Δ.64, στις πρόνοιες της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για Παροχή Νομικής Συνδρομής σε Θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου και στον Κυρωτικό Νόμο 172/1986, στο άρθρο 2

(4)του Πρωτοκόλλου μεταξύ της Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας για το ευρετήριο των Διμερών Συμφωνιών (Κυρωτικός) του 2001 Ν.34(ΙΙΙ)/2001, στις πρόνοιες της Σύμβασης της Χάγης περί της εν Αλλοδαπή Επιδόσεως Δικαστικών Εγγράφων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις που κυρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με το Νόμο 40/1982, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 (άρθρα 3 και 9), στη Νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου καθώς και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των oπoίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Άντρεας Ψαρά και στο φάκελο του Δικαστηρίου. Η Άντρεα Ψαρά λέγει, μεταξύ άλλων, στην ένορκη της δήλωση και τα εξής: Είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Α.Γ. Παφίτης & Σία ΔΕΠΕ, δικηγόροι των Εναγόμενων 7 και 9 και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Εναγόμενους 7 και 9 να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους τους προς υποστήριξη της Αίτησης. Ο λόγος για τον οποίο προβαίνει αυτή στην ένορκη δήλωση αντί οι εκπρόσωποι των Εναγόμενων 7 και ο Εναγόμενος 9 είναι αφενός διότι τα θέματα που πραγματεύεται η Αίτηση είναι κυρίως νομικής φύσης και αφετέρου διότι οι εκπρόσωποι των Εναγόμενων 7 και ο Εναγόμενος 9 ήταν αδύνατο να μεταβούν στην Κύπρο τη δεδομένη στιγμή από το εξωτερικό όπου εργάζονται και διαμένουν ένεκα και των συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Οι Εναγόμενοι 7 ενημερώθηκαν για την ύπαρξη της Αγωγής από τον Εναγόμενο 8 και οι Εναγόμενοι 7 με τη σειρά τους ενημέρωσαν τον Εναγόμενο 9 για την ύπαρξη της Αγωγής. Φαίνεται ότι όταν ο Εναγόμενος 8 ενημερώθηκε για την ύπαρξη υπόθεσης εναντίον του ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας μέσω ενός ρωσικού μητρώου δικαστικών αποφάσεων, ο Εναγόμενος 8 προχώρησε στο διορισμό Κύπριων δικηγόρων με οδηγίες όπως επιθεωρήσουν το μητρώο δικαστικών υποθέσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας έτσι ώστε να εξακριβώσουν κατά πόσο όντως υφίσταται δικαστική διαδικασία εναντίον του Εναγόμενου 8. Μετά από τη σχετική έρευνα, ο Εναγόμενος 8 μέσω των πιο πάνω αναφερόμενων δικηγόρων του, εντόπισε την ύπαρξη της Αγωγής εναντίον του η οποία, όπως διακρίβωσε, απευθύνεται και εναντίον των Εναγόμενων 7 και ακολούθως ενημέρωσε τους Εναγόμενους 7 σχετικά, οι οποίοι με τη σειρά τους ενημέρωσαν τον Εναγόμενο 9. Η Ενάγουσα καταχώρησε την Αγωγή στις 4/11/2019 καθώς και μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων την ίδια ημερομηνία. Κατόπιν εξέτασης της Αίτησης για Προσωρινά Διατάγματα το Δικαστήριο αρνήθηκε να εκδώσει μονομερώς τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα και έδωσε οδηγίες στην Ενάγουσα όπως επιδώσει την εν λόγω αίτηση στους Εναγόμενους. Κατά την 23/12/2019 η Ενάγουσα καταχώρησε μονομερή αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας (
  1. i)του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος της Αγωγής, (
  2. ii)της Αίτησης για Προσωρινά Διατάγματα, (iii) της Αίτησης ημερομηνίας 23/12/2019 για την παροχή άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των σχετικών με την παρούσα Αγωγή δικαστικών εγγράφων, (
  3. iv)το Διάταγμα Επίδοσης Εκτός Δικαιοδοσίας, και (
  4. iv)των μεταφράσεων των πιο πάνω εγγράφων στη Ρωσική γλώσσα, δια του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κύπρου δυνάμει των προνοιών της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα αστικού και ποινικού δικαίου, η οποία επικυρώθηκε με τον Νόμο 172/1986. Η Αίτηση για Επίδοση Εκτός Δικαιοδοσίας συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της XXXXX Κλεάνθους. Κατά την 16/01/2020 εκδόθηκε το σχετικό διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας των πιο πάνω αναφερόμενων εγγράφων με τον τρόπο που προνοείται στο Νόμο 172/1986. Ακολούθως, κατά την 22/10/2020, η Ενάγουσα καταχώρησε μονομερή αίτηση για υποκατάστατη επίδοση όλων των εγγράφων για τα οποία δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στις 16/01/2020, (
  5. ii)της Αίτησης ημερομηνίας 22/10/2020 και (iii) του Διατάγματος ημερομηνίας 27/10/2020 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ως άνω αναφερόμενης Αίτησης ημερομηνίας 22/10/2020 στους Εναγόμενους 7 και 9 μέσω της επίδοσης στις XXXXX Siakalli ή XXXXX Ζhyvkina (Εναγόμενη 2) ή στο XXXXX Καμπάνας (Εναγόμενο 5) και τυχόν επίδοση έγινε σε αυτούς ή πρόκειται να γίνει δυνάμει των προνοιών του Διατάγματος ημερομηνίας 27/10/2020. Η Αίτηση για Υποκατάστατη Επίδοση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Νάταλης Πελαβά. Κατά την 27/10/2020 εκδόθηκε το σχετικό διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση των πιο πάνω αναφερόμενων εγγράφων στους Εναγόμενους 7 και 9 μέσω της επίδοσης στις XXXXX Siakalli ή XXXXX Ζhyvkina (Εναγόμενη 2) ή στο XXXXX Καμπάνας (Εναγόμενο 5). Τα ως άνω αναφερόμενα έγγραφα βρίσκονται ήδη κατατεθειμένα εντός του φακέλου της υπόθεσης και ως εκ τούτου, δεν επισυνάπτονται εκ νέου στην παρούσα. Από το περιεχόμενο της ΕΔ Πελαβά προκύπτει ότι:
(1)Κατά την 20/02/2020 οι δικηγόροι της Ενάγουσας απέστειλαν επιστολές προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης ενημερώνοντας το Υπουργείο για την καταχώρηση της Αγωγής εναντίον, μεταξύ άλλων, των Εναγομένων 7 και 9 και την εξασφάλιση του Διατάγματος Επίδοσης Εκτός Δικαιοδοσίας δυνάμει των προνοιών της Σύμβασης της Χάγης (και όχι δυνάμει της Διμερούς Συνθήκης), το οποίο συνοδεύετο με το σχετικό έντυπο της Σύμβασης της Χάγης.
(2)Κατά την 28/02/2020 οι δικηγόροι της Ενάγουσας απέστειλαν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας τις ως άνω αναφερόμενες επιστολές ημερομηνίας 20/02/2020, οι οποίες συνοδεύονταν με το συμπληρωμένο σχετικό έντυπο της Σύμβασης της Χάγης, μέσω της διεθνούς υπηρεσίας ταχυμεταφορών DHL, για σκοπούς επίδοσης, μεταξύ άλλων, στους Εναγόμενους 7 και 9.
(3)Κατά την 25/09/2020 οι δικηγόροι της Ενάγουσας απέστειλαν επιστολή προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης ζητώντας ενημέρωση αναφορικά με το στάδιο στο οποίο βρισκόταν η επίδοση, μεταξύ άλλων, προς τους Εναγόμενους 7 και 9 στη Ρωσία.
(4)Σε απάντηση της πιο πάνω αναφερόμενης επιστολής ημερομηνίας 25/09/2020, το Υπουργείο Δικαιοσύνης ανέφερε ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε ενημέρωση από τις αρμόδιες αρχές της Ρωσίας αναφορικά με την επίδοση, μεταξύ άλλων, στους Εναγόμενους 7 και
  1. Η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής ή συζητήσιμης υπόθεσης εναντίον των Εναγομένων 7 και 9 αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση διατάγματος επίδοσης σε αυτούς εκτός δικαιοδοσίας. Η Ενάγουσα απέτυχε να καταδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλής ή συζητήσιμης υπόθεσης εναντίον τους καθότι η ΕΔ Κλεάνθους που συνόδευε την Αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν παραθέτει συγκεκριμένη μαρτυρία που να προσάπτει ουσιαστική ανάμιξη των Εναγομένων 7 και 9 σε οποιαδήποτε κατ' ισχυρισμό αδικοπραξία αλλά ούτε και την ανάγκη συμπερίληψης τους ως αναγκαίους διάδικους για την επίλυση της διαφοράς. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της ΕΔ Κλεάνθους, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι 7 και 9 δήθεν συμμετείχαν στην παροχή συμβουλών στην Ενάγουσα με σκοπό η τελευταία να προβεί στη σύναψη συμφωνιών με τους Εναγόμενους 3, 4 και
  2. Παρόλα αυτά, κατά το στάδιο που η Ενάγουσα αποτάθηκε στο Δικαστήριο με την Αίτηση επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας απέτυχε να παρουσιάσει μαρτυρία που να αποδεικνύει την εμπλοκή των Εναγόμενων 7 και 9 πόσο μάλλον την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής και συζητήσιμης υπόθεσης εναντίον τους. Δυνάμει του Διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας, η μέθοδος επίδοσης των σχετικών δικαστικών εγγράφων στους Εναγόμενους 7 και 9 στη Ρωσία θα έπρεπε να διενεργηθεί με τον τρόπο που επιβάλλει η Διμερής Συνθήκη και όχι η Σύμβαση της Χάγης. Η προώθηση της Αίτησης για Υποκατάστατη Επίδοση καθώς και τυχόν διαδικασία υποκατάστατης επίδοσης που διενεργήθηκε ή θα διενεργηθεί από την Ενάγουσα στη βάση του Διατάγματος Υποκατάστατης Επίδοσης παράλληλης της προγενέστερης διαδικασίας επίδοσης που προώθησε η Ενάγουσα και που δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί (με ή χωρίς αποτέλεσμα), είναι πρόωρη. Σε ότι δε αφορά την υποκατάστατη επίδοση στους Εναγόμενους 7 και 9 μέσω των XXXXX Zhyvkina (Εναγόμενη 2) ή XXXXX Καμπάνα (Εναγόμενος 5), από το περιεχόμενο της ΕΔ Πελαβά προκύπτει ότι η Ενάγουσα δεν παρουσίασε καμία μαρτυρία που να τεκμηριώνει την ύπαρξη επικοινωνίας των Εναγόμενων 7 και 9 με τα εν λόγω πρόσωπα. Οι Εναγόμενοι 7 και 9 δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν εάν η υποκατάστατη επίδοση σε αυτούς έχει διενεργηθεί. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση στην Αίτηση, στην ειδοποίηση της οποίας κατέγραψε αριθμό λόγων ένστασης. Η ένσταση υποστηρίζεται, ως προς τα γεγονότα από την ένορκη δήλωση της Ναταλή Πελαβά, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Χαβιαράς και Φιλίππου ΔΕΠΕ οι οποίοι είναι εκ των Δικηγόρων της Αιτήτριας. Ο λόγος που προβαίνει αυτή στην ένορκη δήλωση είναι διότι αφενός τα ζητήματα που εγείρονται είναι αμιγώς νομικά και αφετέρου η Αιτήτρια είναι κάτοικος Ηνωμένου Βασιλείου και υπό τις περιστάσεις ήταν αδύνατη η παρουσία της στην Κυπριακή Δημοκρατία για σκοπούς της παρούσας. Γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, μετά από μελέτη όλων των σχετικών με την υπόθεση εγγράφων καθώς και μετά από μελέτη της αλληλογραφίας μεταξύ της Αιτήτριας και των Δικηγόρων του γραφείου τους. Είναι ξεκάθαρο ότι δια της υποκατάστατης επίδοσης, οι Αιτητές έχουν λάβει γνώση των εγγράφων και των διαδικασιών και ουδεμία ζημία έχουν υποστεί. Οι Αιτητές αναφέρουν ότι έλαβαν γνώση τυχαία. Είναι εμφανές ότι κάτι τέτοιο δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής. Η υπόθεση εκκρεμεί από το Νοέμβριο του 2019 και η Ενάγουσα έχει προσπαθήσει πολλάκις να τους ενημερώσει για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής και εμφανίζονται ξαφνικά μετά την επίτευξη της υποκατάστασης επίδοσης και ισχυρίζονται ότι πληροφορήθηκαν για την ύπαρξη της αγωγής τυχαία. Είναι εμφανές ότι με την υποκατάσταση επίδοση, ήρθε σε γνώση των Αιτητών η παρούσα διαδικασία και βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου ούτως ώστε να θέσουν τις θέσεις τους. Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι δεν έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως καλή ή συζητήσιμη υπόθεση, αυτός απορρίπτεται κατηγορηματικά. Η θέση αυτή στερείται πραγματικού και νομικού ερείσματος καθότι καλεί το δικαστήριο να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του. Το δικαστήριο εκδίδοντας το διάταγμα ημερ. 27/10/2020 εξέτασε τα όσα παρουσίασε η ενάγουσα και έχει ήδη κρίνει ότι υφίσταται εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση. Οι Αιτητές με την υπό κρίση αίτηση εγείρουν διάφορους ισχυρισμούς περί δήθεν παράτυπης έκδοσης του διατάγματος ημερ. 27/10/2020 και επικαλούνται ότι πάσχει νομικά καθότι δήθεν η έκδοση του διατάγματος έρχεται σε σύγκρουση και παραβιάζει τις επιτακτικές πρόνοιες της Σύμβασης της Χάγης και του Κυρωτικού Νόμου 172/1982 και της Διμερούς Συμφωνίας μεταξύ της Κύπρου και της Ρωσίας. Οι διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης και/ή του Κυρωτικού Νόμου 172/1982 και/ή της Διμερούς Συμφωνίας μεταξύ της Κύπρου και της Ρωσίας, δεν αναιρούν τις εξουσίες του δικαστηρίου να διατάξει υποκατάστατη επίδοση με βάση τις εξουσίες που πηγάζουν από τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας και/ή με βάση τις συμφυείς του εξουσίες. Οποιοδήποτε λάθος και/ή παρατυπία σε συντελεσθείσα επίδοση, η οποία σε καμία περίπτωση δεν διαφαίνεται να υφίσταται στην υπό κρίση περίπτωση, δεν δύναται να οδηγήσει σε ακύρωση αυτής καθότι δεν προσδιορίζεται από τις υπό κρίση αιτήσεις και τις συνημμένες ένορκες δηλώσεις οποιαδήποτε ζημιά που να προκαλείται στους Αιτητές. Οι Αιτητές επικαλούνται τον ισχυρισμό ότι η καθυστέρηση της επίδοσης δια της διπλωματικής οδού δεν συνιστά λόγο για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η θέση αυτή στερείται πραγματικού και νομικού ερείσματος καθότι καλεί το δικαστήριο να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του. Το δικαστήριο εκδίδοντας το διάταγμα ημερ. 27/10/2020 εξέτασε τα όσα παρουσίασε η ενάγουσα, συμπεριλαμβανομένης της θέσης της για καθυστέρηση και ότι πρόκειται και για διαδικασία για προσωρινά διατάγματα, και υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης εξέδωσε το διάταγμα που θεωρούσε ότι θα ήταν ικανοποιητικό για να λάβουν γνώση της διαδικασίας οι Αιτητές. Επίσης οι Αιτητές αναφέρουν ότι δεν διαφάνηκε η σύνδεση τους με τα πρόσωπα στα οποία διατάχθηκε να επιδοθούν τα έγγραφα. Η θέση αυτή στερείται πραγματικού και νομικού ερείσματος καθότι καλεί το δικαστήριο να ενεργήσει ως εφετείο του εαυτού του. Το Δικαστήριο εκδίδοντας το διάταγμα ημερ. 27/10/2020 εξέτασε τα όσα παρουσίασε η ενάγουσα, συμπεριλαμβανομένης της σύνδεσης των Αιτητών με τα πρόσωπα στα οποία επιδόθηκαν τα έγγραφα, και υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης εξέδωσε το διάταγμα που θεωρούσε ότι θα ήταν ικανοποιητικό για να λάβουν γνώση της διαδικασίας οι Αιτητές. Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης υποδηλώνει και την γνώση τους για την παρούσα διαδικασία γεγονός το οποίο τους εμποδίζει και/η δημιούργει κώλυμα στην προώθηση των ισχυρισμών αυτών. Δια της ένορκης δήλωσης της Νάταλης Πελαβά, το Δικαστήριο είχε ενώπιον του όλα τα δεδομένα, τα οποία εξέτασε και έκρινε ότι πληρούνται τόσο οι προϋποθέσεις για υποκατάστατη επίδοση καθώς επίσης ότι τα πρόσωπα για τα οποία δόθηκε σχετική άδεια για υποκατάστατη επίδοση είχαν άμεση επαφή με τους Αιτητές, κάτι που εν πάση περιπτώσει έχει αποδειχθεί εκ του αποτελέσματος, καθότι οι Αιτητές έχουν πληροφορηθεί για την ύπαρξη της διαδικασία και βρίσκονται ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου. Μετά την έκδοση του Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης, επεστράφησαν τα έγγραφα που είχαν αποσταλεί στη Ρωσία για επίδοση μαζί με αποδεικτικό μη επίδοσης, τόσο για τον Εναγόμενο 7 όσο και για τον Εναγόμενο
  3. Σχετική επιστολή από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως ημερ. 29/10/2020 αναφορικά με την Εναγόμενη 7 επιβεβαιώνει τα πιο πάνω και σχετική επιστολή που έλαβαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως ημερ. 29/10/2020 αναφορικά και με τον Εναγόμενο 9, και με την Εναγόμενη 7, που επίσης επιβεβαιώνει τα πιο πάνω. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και ειδική αναφορά θα γίνει αν και εφόσον χρειασθεί. Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των Ενόρκων Δηλώσεων. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ. σελ. 1377, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν. Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ζητούν την ακύρωση του διατάγματος ημερ. 16/1/2020 με το οποίο δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας σε αυτούς τόσο του κλητηρίου εντάλματος όσο και της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και της αίτησης για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Ακόμα ζητούν την ακύρωση της επίδοσης της αίτησης για παροχή άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, των σχετικών με την παρούσα αγωγή δικαστικών εγγράφων όσο και του διατάγματος ημερ. 23/12/2019 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αίτησης αυτής. Επίσης ζητείται η ακύρωση του διατάγματος ημερ. 27/10/2020 με το οποίο επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση καθώς και ακύρωση της υποκατάστατης επίδοσης. Η πιο πάνω με αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρήθηκε στις 4/11/2019 και την ίδια ημερομηνία καταχωρήθηκε και μονομερής αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Το Δικαστήριο αρνήθηκε να εκδώσει μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα και δόθησαν οδηγίες στην Ενάγουσα να επιδώσει την εν λόγω αίτηση στους Εναγόμενους. Η ύπαρξη, η καταχώρηση της Αίτησης αυτής για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων καθιστούσε την επίδοση στους Εναγόμενους επείγουσα για την προστασία των δικαιωμάτων της Ενάγουσας. Στις 23/12/2019 η Ενάγουσα καταχώρησε μονομερή αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας του κλητηρίου εντάλματος, της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, της αίτησης για προσωρινά διατάγματα, της αίτησης για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, των σχετικών δικαστικών εγγράφων, το διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και των μεταφράσεων των πιο πάνω εγγράφων. Αίτημα της ήταν η επίδοση να γίνει διά του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κύπρου δυνάμει των προνοιών της Συνθήκης μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ένωσης Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα αστικού και ποινικού δικαίου. Στις 16/1/2020 εκδόθηκε το σχετικό διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Αφού μέχρι τις 22/10/2020 δεν είχαν επιδοθεί τα πιο πάνω έγγραφα, την ημερομηνία αυτή η Ενάγουσα καταχώρησε μονομερή αίτηση για υποκατάστατη επίδοση όλων των εγγράφων για τα οποία δόθηκε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στις 16/1/
  1. Να σημειωθεί ότι μεταξύ των εγγράφων που θα επιδίδοντο ήταν μονομερής αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Αφού παρήλθε τόσο χρονικό διάστημα και δεν έγινε κατορθωτή η επίδοση των εγγράφων, ούτε έτυχαν απάντησης από το Ρωσικό Υπουργείο, καταχωρήθηκε η αίτηση για υποκατάστατη επίδοση. Ακολούθως έλαβαν απάντηση ότι δεν επιδόθηκαν τα έγγραφα. Τόσο η έκδοση του διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας όσο και η έκδοση διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση εκδόθηκαν από το Δικαστήριο αφού λήφθηκαν όλα τα γεγονότα που έθεσε η Αιτήτρια ενώπιον του Δικαστηρίου και αφού βρήκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις των διαταγμάτων αυτών, ασκώντας τη διακριτική του εξουσία, εξέδωσε τα σχετικά διατάγματα των οποίων επιζητείται η ακύρωση. Είναι ουσιώδες στην παρούσα υπόθεση ότι οι Εναγόμενοι έλαβαν γνώση των εναντίον τους διαδικασιών, εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο και τους δίδεται η ευκαιρία να ενστούν και να αμφισβητήσουν τις διαδικασίες. Στην απόφαση Αρ. Αγωγής 3463/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού POUMANOV v.
  2. ALETARRO LIMITED κ.ά. ημερ. 29/4/2014, η τότε Πρόεδρος του Δικαστηρίου Τ. Ψαρά-Μιλτιάδους Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) είπε τα εξής: «Στη κρινόμενη περίπτωση το Δικαστήριο, αφού είχε ενώπιον του όλα τα δεδομένα, που αφορούσαν την ισχυριζόμενη εμπλοκή των Εναγομένων 9 αλλά και το θέμα της καταλληλότερης επίδοσης προς αυτούς στη Ρωσία, αποφάσισε ότι ο συγκεκριμένος τρόπος επίδοσης, υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, ήταν ο πλέον κατάλληλος. Η επείγουσα υφή της διαδικασίας δεν μπορούσε να θεωρηθεί παράλογη από το στάδιο εκείνο απλώς επειδή η αίτηση και το συντηρητικό διάταγμα δεν αφορούσε τους Εναγόμενους
  3. Η ύπαρξη διατάγματος, κατά το χρόνο εκείνο, δηλαδή στις 20.08.2013, κατά τη κρίση μου, έθετε το όλο θέμα της αγωγής ως επείγουσας, αφού η όλη στάση του Ενάγοντα στη προώθηση της αγωγής είναι ένα απόλυτα σχετικό θέμα σε συνάρτηση με το διάταγμα. Ακριβώς, ακολουθώντας την αιτιολογική βάση της υπόθεσης Φραγκέσκου (ανωτέρω) αλλά και των συναφών αναφορών στο Annual Practice, εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο διαταχθείς τρόπος επίδοσης να θέσει, κατά λογική προοπτική, τη διαδικασία υπόψη του Εναγομένου. Πράγμα, που εδώ, έχει συντελεστεί αφού η διαδικασία έχει γνωστοποιηθεί στους Εναγομένους 9 αναφορικά με το κλητήριο ένταλμα, την ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος, μαζί με το σχετικό διάταγμα και τη μονομερή αίτηση, με βάση την οποία εκδόθηκε το διάταγμα που αφορούσε την επίδοση. Επίσης, περιλαμβανόταν στα δοθέντα έγγραφα, τόσο η ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση όπως επίσης και τα σχετικά τεκμήρια. Σημειώνεται ακόμη- και είναι πολύ σημαντικό- ότι όλα τα έγγραφα ήταν μεταφρασμένα στη Ρωσική γλώσσα. Στη παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την αίτηση, γίνεται ρητή παραδοχή ότι οι Εναγόμενοι έλαβαν όλα τα έγγραφα στις 26.08.2013, με αποτέλεσμα ο σκοπός της επίδοσης να επιτευχθεί, σύμφωνα με τη πιο πάνω νομολογία. Θα συμφωνήσω δε με τους ευπαίδευτους συνηγόρους του Ενάγοντα ότι η Σύμβαση της Χάγης και η συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Κύπρου δεν αναιρούν τις εξουσίες του Δικαστηρίου, εφόσον βέβαια δοθεί το κατάλληλο υπόβαθρο, να ασκήσει τις εξουσίες που πηγάζουν από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας αλλά και με βάση τις συμφυείς εξουσίες. Το Δικαστήριο αυτό έπραξε, αποφασίζοντας για τη μορφή επίδοσης, η οποία υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα ήταν αρκούντως γρήγορη και ικανοποιητική ως προς την πλήρωση της απαραίτητης προϋπόθεσης της γνωστοποίησης της διαδικασίας στον Εναγόμενο. Πράγμα το οποίο έχει συντελεστεί. Άλλωστε η θεώρηση μου είναι ότι η ένσταση της Ρωσίας για τον τρόπο επίδοσης με ταχυδρομείο ή άμεσα σε πολίτη της, όπως προβλήθηκε από τον Αιτητή, ακριβώς δεν ισχύει όταν υπάρχει σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, όπως εν προκειμένω. Ωστόσο και αν ακόμη δεν είναι ορθή η πιο πάνω προσέγγιση μου και αν όντως υπήρξε λάθος ή παρατυπία στην συντελεσθείσα επίδοση, κρίνω ότι αυτό δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης, αφού ακριβώς καμία ζημιά δεν φάνηκε να προκαλείται στον Εναγόμενο (βλ. Pat Jones ν. Ξένια Δημητρίου κ.α.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1526). Άλλωστε, αναρωτιέται εύλογα κανείς τι νόημα θα υπήρχε αν ακυρωνόταν η επίδοση και λάμβαναν χώρα άλλα διαβήματα για γνωστοποίηση εκ νέου στον Εναγόμενο μιας διαδικασίας που ήδη γνώριζε. Αυτό δεν θα ήταν λογικό και θα είχε ως αποτέλεσμα απλώς την καθυστέρηση της διαδικασίας της αγωγής. Ιδιαίτερα χρήσιμη καθοδήγηση για τα θέματα αυτά, κρίνω, προσφέρει η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Sisenh Dau (Π.Ε. 23/13, ημερομηνίας 13.9.2013, η οποία, αν και αφορούσε μόνο επίδοση με βάση τον Ε.Κ. 1393/07, προβαίνει σε γενικότερα χρήσιμα σχόλια ως προς σειρά παρατυπιών που παρουσιάσθηκαν. Παραθέτω κάποια αποσπάσματα της απόφασης αυτής: «. Πρόκειται για τυπολατρική εισήγηση που έρχεται σε αντίθεση, όχι μόνο με το όλο πνεύμα του Κανονισμού 1393/2007/ΕΚ, αλλά και με τους δικούς μας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας. Σημασία έχει ότι τόσο το κλητήριο, όσο και η ειδοποίηση που αποτελούσαν τα εναρκτήρια έγγραφα της διαδικασίας, περιήλθαν σε γνώση των εφεσιβλήτων.» .................................................................. «Επομένως στις περιπτώσεις υποκατάστατης επίδοσης δυνάμει του Καν. 1393/2007, η Δ.48. Θ. 13 αποκτά ιδιαίτερη δυναμική, ανάλογα με το αν η παράλειψη διασυνδέεται με ερημοδικία του εναγομένου. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει τέτοια διασύνδεση. Κατά την κρίση μας, η διαπιστούμενη παράλειψη ήταν θεραπεύσιμη, δυνάμει της Δ.64 και σύμφωνα με το πνεύμα του Καν. 1393/2007 και τους τρόπους που προβλέπονται στο Τμήμα 2 του Κανονισμού. Εναπόκειτο πλέον στους Εφεσείοντες να αιτηθούν από το δικαστήριο την κατάλληλη θεραπεία δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ. σχ. Dasaki Entertainment Co. Ltd ν. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου (Αρ.2)
(2009)1 Α.Α.Δ. 356 και Olympia Designs (Properties) Limited v. Unique UK Inc.
(2010)1Β Α.Α.Δ. 1395). Στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται θέμα υποβολής αίτησης για περαιτέρω θεραπεία, αφού η μονομερής αίτηση έχει πλέον περιέλθει εις γνώσιν των Εφεσιβλήτων και στην πράξη έχει αυτοθεραπευτεί.» .................................................................. «Βέβαια σε περίπτωση που οι Εφεσίβλητοι δεν εμφανίζονταν εγκαίρως και λόγω της παράλειψης τους εκδίδετο απόφαση εναντίον τους, τότε η παράλειψη των Εφεσειόντων να συμπεριλάβουν και μετάφραση του διατάγματος, ενδεχομένως να αποκτούσε εντελώς διαφορετική διάσταση. .................................................................. Όμως στην προκειμένη περίπτωση οι Εφεσίβλητοι δεν ερημοδίκησαν, αλλά εμφανίστηκαν ενώπιον του δικαστηρίου, έστω και υπό διαμαρτυρία. Για αυτό θεωρούμε ότι και η συγκεκριμένη παράλειψη θα μπορούσε να θεραπευθεί για τους ίδιους λόγους που έχουμε αναφέρει, με την εκ των υστέρων αποστολή πιστής μετάφρασης του διατάγματος στους Εφεσιβλήτους.» .................................................................. «Κατά την κρίση μας τα μέρος των επτά πρωτόδικων αποφάσεων που αφορά στην ακύρωση της επίδοσης για λόγους που άπτονται παραλείψεων σε σχέση με το εθνικό δίκαιο, είναι εσφαλμένο, καθότι οι όποιες παραλείψεις θα μπορούσαν υπό τις περιστάσεις των συγκεκριμένων υποθέσεων να θεραπευθούν, σύμφωνα με το πνεύμα που καθορίζει ο ΕΚ 1393/
  1. Παρά τα πολλαπλά προβλήματα που εντοπίστηκαν στον τρόπο που έγινε η επίδοση δεν προκύπτει από τα έγγραφα που αποστάληκαν για επίδοση πραγματική παραπλάνηση των Εφεσιβλήτων, αφού αυτοί εμφανίστηκαν εγκαίρως ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν τούτου, οι Εφεσίβλητοι δεν προσδιόρισαν τη φύση της κατ' ισχυρισμό παραπλάνησης τους, αλλά και πιο σημαντικά τις επιπτώσεις σ' αυτούς από οποιαδήποτε πιθανή παραπλάνηση. Επομένως, δεν θα ακυρώναμε την επίδοση εκτός αν κριθεί από το ΔΕΕ ότι η επίδοση της τυποποιημένης βεβαίωσης είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση επίδοσης εγγράφων δυνάμει του ΕΚ 1393/2007 και ότι τυχόν παράλειψη επίδοσης της δεν είναι θεραπεύσιμη και συνιστά λόγο ακυρότητας της επίδοσης.» Εκείνο που είχε σημασία στην παρούσα υπόθεση είναι ότι ο διαταχθείς τρόπος επίδοσης να θέσει, κατά λογική προοπτική, τη διαδικασία υπόψη των Εναγομένων. Πράγμα που εδώ έχει συντελεστεί αφού η διαδικασία έχει γνωστοποιηθεί στους Εναγόμενους-Αιτητές. Τα σχετικά έγγραφα, δικόγραφα και διατάγματα έχουν γνωστοποιηθεί στους Εναγόμενους-Αιτητές. Επίσης τα έγγραφα ήταν μεταφρασμένα στη Ρωσική γλώσσα. Το Δικαστήριο αποφάσισε για τον τρόπο επίδοσης των σχετικών εγγράφων στους Εναγόμενους. Οι Εναγόμενοι καμιά ζημιά έχουν ισχυριστεί ότι υπέστησαν και δεν έχουν υποστεί. Ούτε ερημοδικία των Εναγομένων υπήρξε. Οι Εναγόμενοι εμφανίστηκαν κανονικά και έγκαιρα στο Δικαστήριο. Υιοθετώντας το πιο πάνω απόσπασμα και ενόψει όλων όσων έχω αναφέρει πιο πάνω, κρίνω ότι τα όσα έχει προβάλει η πλευρά των Αιτητών για ακύρωση των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων και της ίδιας της επίδοσης των δικαστικών εγγράφων δεν ευσταθούν και η Αίτηση θα πρέπει να αποτύχει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας-Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών-Εναγομένων 7 και 9 τα οποία καθορίζω κατ' αποκοπή στο ποσό των €2.
  2. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ/ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.