← Κύπρος

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΑΣΣΙΩΤΗ, Αρ. Αγωγής: 2799/2020, 3/8/2021

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΑΣΣΙΩΤΗ, Αρ. Αγωγής: 2799/2020, 3/8/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A446 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2799/2020 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ενάγουσας και XXXXX ΑΣΣΙΩΤΗ Εναγόμενου ------------------ Αίτηση ημερομηνίας 2/10/2020 της Ενάγουσας για Ενδιάμεσο Διάταγμα Ημερομηνία: 3 Αυγούστου,

  1. Για την Ενάγουσα - Αιτούσα: κ. Κωνσταντίνος Πόλεος και κα Κατερίνα Λούτσιου. Για τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Αντρέας Γ. Γιάγκου. ΕΝΔΙΑΜEΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  2. Η Ενάγουσα - Αιτούσα (η «Ενάγουσα») καταχώρισε Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα την 2/10/2020 αξιώνοντας εναντίον του Εναγομένου γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση του Εναγομένου στην οικία που διαμένει η Ενάγουσα, διάταγμα που να τον εμποδίζει να εισέρχεται στην οικία, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και έξοδα.
  3. Ταυτόχρονα καταχώρισε ex parte αίτηση με την οποία αιτείται το ακόλουθο διάταγμα: «Α Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει και/ ή να εμποδίζει τον Εναγόμενο και/ ή τους υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ ή αντιπρόσωπους τους και/ ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει εξ αυτόν εξουσία από το εισέρχονται στην οικία που διαμένει η Ενάγουσα, χωρίς την συγκατάθεση της Αιτήτριας, και η οποία βρίσκεται στην οδό XXXXX 9Β στο XXXXX της Επαρχίας Λευκωσίας, μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου.»
  4. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ίδιας.
  5. Το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της αίτησης έδωσε οδηγίες όπως αυτή επιδοθεί στον Εναγόμενο.
  6. Ο Εναγόμενος καταχώρισε ένσταση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ιδίου. Προβάλλει συνολικά 23 λόγους ένστασης.
  7. Η ακρόαση της αίτησης έγινε με βάση τις ένορκες δηλώσεις. Δεν ζητήθηκε η καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ή η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Και τα δύο μέρη ζήτησαν επανειλημμένως χρόνο για να εξετάσουν το ενδεχόμενο διευθέτησης τελικά όμως δεν επιτεύχθηκε συμβιβασμός. Προτού αναφερθώ στο περιεχόμενο της αίτησης και της ένστασης κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στα μη αμφισβητούμενα μεταξύ τους γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις.
  8. Οι διάδικοι είναι πρώην σύζυγοι. Τέλεσαν εκκλησιαστικό γάμο την 15/6/
  9. Από τον γάμο τους απέκτησαν ένα υιό, ηλικίας 5 ετών κατά τον χρόνο καταχώρισης της αίτησης. Ο γάμος των διαδίκων λύθηκε την 1/7/2019 με απόφαση του Οικογενειακού Δικαστηρίου.
  10. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους οι διάδικοι διέμεναν σε οικία στην οδό XXXXX 9Β, στο XXXXX («η οικία»). Η εν λόγω οικία ανήκει στον Εναγόμενο. Παρά τη λύση του γάμου τους η Ενάγουσα συνεχίζει να διαμένει στην οικία με τον υιό τους. Ο Εναγόμενος δεν διαμένει στην οικία από τον Απρίλιο του 2018, χρόνο κατά τον οποίο επήλθε και διάσταση μεταξύ τους. Διαφωνούν ασφαλώς ως προς τους λόγους που επήλθε η διάσταση αλλά και για τους λόγους εγκατάλειψης της οικίας από τον Εναγόμενο.
  11. Σε σχέση με την γονική μέριμνα του υιού τους εκδόθηκε εκ συμφώνου (στην παρουσία των διαδίκων) το ακόλουθο διάταγμα από το Οικογενειακό Δικαστήριο την 14/9/2020 (Τεκμήρια Α στην αίτηση): «
  12. ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΕΚΔΙΔΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑ με το οποίο ΑΝΑΤΙΘΕΤΑΙ στην Αιτήτρια η φύλαξη και φροντίδα του ανήλικου τέκνου των διαδίκων [ ... ]
  13. ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑ με το οποίο ΚΑΘΟΡΙΖΕΤΑΙ ως τόπος διαμονής του ως άνω ανηλίκου ο εκάστοτε τόπος διαμονής της Αιτήτριας εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, που σήμερα είναι η οδός XXXXX 9Β, XXXXX. ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑ με το οποίο οι λοιπές πτυχές της γονικής μέριμνας του ως άνω ανηλίκου θα ασκείται από τους δύο γονείς από κοινού.
  14. ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑ με το οποίο με το οποίο ρυθμίζεται η επικοινωνία του Καθ' ου η αίτηση με το ανήλικο τέκνο του ως ακολούθως: (α) Την πρώτη βδομάδα εφαρμογής του διατάγματος κάθε Τετάρτη από η ώρα 3.00μ.μ. έως η ώρα 7.00μ.μ. και από η ώρα 11.00π.μ. του Σαββάτου έως η ώρα 7.00μ.μ. της Κυριακής με δικαίωμα διανυκτέρευσης. (β) Την δεύτερη βδομάδα εφαρμογής του διατάγματος κάθε Δευτέρα και Πέμπτη από η ώρα 3.00μ.μ έως η ώρα 7.00μ.μ. ... Ο Καθ' ου η αίτηση ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ όπως παραλαμβάνει από την Αιτήτρια στον τόπο διαμονής της το πιο πάνω ανήλικο και όπως το επιστρέφει στην Αιτήτρια στον τόπο διαμονής της τις πιο πάνω ημέρες και ώρες επικοινωνίας. Η Αιτήτρια ΔΙΑΤΑΣΣΕΤΑΙ όπως παραδίδει στον Καθ' ου η αίτηση στον τόπο διαμονής της το ως άνω ανήλικο τέκνο της και όπως το παραλαμβάνει από τον Καθ' ου η αίτηση στον τόπο διαμονής της κατά τις πιο πάνω ημέρες και ώρες επικοινωνίας. ...»
  15. Η θέση της Ενάγουσας είναι ότι ο Εναγόμενος από τον Απρίλιο του 2018 μπαινοβγαίνει στο σπίτι χωρίς τη συγκατάθεση της. Σε κάποια περίπτωση πήρε κάποια αντικείμενα και έγγραφα. Το αποκορύφωμα ήταν συμβάν που έγινε την 26/9/
  16. Ο πατέρας του Εναγομένου που διαμένει στην διπλανή οικία ενημέρωσε τον Εναγόμενο ότι άτομο του φιλικού της περιβάλλοντος βρισκόταν στην οικία. Ο Εναγόμενος άρχισε να της αποστέλλει μηνύματα ότι δεν δικαιούται να επιτρέπει σε κανέναν να εισέρχεται στο σπίτι. Του απάντησε με τον καλύτερο τρόπο. Την επόμενη μέρα ο Εναγόμενος μπήκε στην οικία από ανοικτή πόρτα χωρίς τη συγκατάθεση της και ενώ είχε φιλοξενούμενο. Ο Εναγόμενος άρχισε να λέει ότι απαγορεύεται να μπαίνει ο καθένας στην οικία, κάθισε σε μια καρέκλα και έλεγε ότι δεν θα φύγει μέχρι να καλέσει την Αστυνομία. Ο Εναγόμενος λογομάχησε και με τον φιλοξενούμενο. Ο Εναγόμενος εν τέλει πείστηκε και έφυγε. Το περιστατικό εκτυλίχθηκε στην παρουσία του παιδιού. Σύμφωνα με την Ενάγουσα: «
  17. Ζω συνέχεια μέσα στο φόβο και την ανησυχία ότι ο Εναγόμενος θα εισέρχεται στο σπίτι ετσιθελικά όποτε ο ίδιος θέλει. Δεν μπορώ να καλώ άτομα σπίτι και να απολαύσω ελεύθερα την ζωή μου και την οικία μου. Τα πιο πάνω με έχουν επηρεάσει τόσο ψυχικά όσο και ψυχολογικά»
  18. Τυχόν έκδοση του διατάγματος, είναι η θέση της, δεν θα επηρεάσει τα δικαιώματα άσκησης γονικής μέριμνας του Εναγομένου αφού παραλαμβάνει και παραδίδει το παιδί έξω από την οικία.
  19. Ο Εναγόμενος προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «i. Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει τόσο την παρούσα αίτηση όσο και την αγωγή υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο, εφόσον σύμφωνα με τη Δ.2 Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην αγωγή θα έπρεπε στην οπισθογράφηση να εκθέτει την αξία του μέρους εκείνου που κατ' ισχυρισμό γίνεται η παράνομη επέμβαση. Συνεπώς η αγωγή θα έπρεπε να καταχωρηθεί επί της κλίμακας στην οποία εμπίπτει το επίδικο ακίνητο, ήτοι κλίμακα €100.000-€500.000 και ως εκ τούτου η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. ii. Η Αιτήτρια ουδέποτε κατέστη νόμιμη κάτοχος του ακινήτου ιδιοκτησίας του Καθ' ου η αίτηση. Πρόσθετα, το γεγονός ότι ο Καθ' ου η αίτηση αναγκάστηκε να φύγει από την κατοικία ιδιοκτησίας του, σε καμία περίπτωση σημαίνει ότι έχει αποποιηθεί των Ιδιοκτησιακών του δικαιωμάτων στο ακίνητο ιδιοκτησίας του. iii. Ο Καθ' ου η αίτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί επεμβασίας, στο ακίνητο ιδιοκτησίας του. iv. Η αιτήτρια μέσω του Κλητηρίου εντάλματος της δεν ζητά διάταγμα ή δήλωση για να καταστεί νόμιμη ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου. Αυτό από μόνο του δεικνύει ότι δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας η υπόθεση της, εφόσον για να δικαιολογούνται τα αιτητικά που αφορούν παράνομη επέμβαση εξυπακούεται να είναι πρώτα η ίδια νόμιμη ιδιοκτήτης του ακινήτου. v. Η αιτήτρια φάσκει και αντιφάσκει επί πραγματικών γεγονότων και ως εκ τούτου η ένορκη δήλωση της είναι παράτυπη, και αντικανονική. vi. Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14(Ι)/1960 για έκδοση προσωρινού διατάγματος. vii. Η προσκομισθείσα μαρτυρία είναι γενική και αόριστη και δεν προκύπτει από αυτή σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, εφόσον από τη μαρτυρία που δόθηκε μέσω της Ενόρκου Δηλώσεως που συνοδεύει την Αίτηση δεν προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. viii. Από την προσκομισθείσα μαρτυρία δεν προκύπτει ορατή πιθανότητας επιτυχίας εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. ix. Από την προσκομισθείσα μαρτυρία δεν προκύπτει η απαραίτητη μαρτυρία ότι η αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, κάποιες δε σχετικές αναφορές είναι γενικές και αόριστες. x. Δεν αποδεικνύεται ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και εν πάση περιπτώσει ουδεμία μαρτυρία προσκομίζεται προς αυτή την κατεύθυνση. xi. Η αιτήτρια, με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και τα γεγονότα που αναφέρει, δεν έχει καταφέρει να αποσείσει το βάρος απόδειξης το οποίο πρέπει να αποσείσει σύμφωνα με τα όσα η ίδια προσπαθεί να αποδείξει μέσω της εν λόγω ενόρκου δηλώσεως. xii. Η Αιτήτρια δεν προσέρχεται με καθαρά χέρια και παραπλανεί το Δικαστήριο. xiii. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση. xiv. Η αίτηση είναι απαράδεκτη και παράτυπη και παντελώς ανεδαφική, και νόμω και ουσία αβάσιμη και χωρίς έρεισμα στο Νόμο και τη Νομολογία και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. xv. Η Αιτήτρια προβαίνει σε ψευδείς ισχυρισμούς και προσπαθεί να αμαυρώσει την εικόνα του Καθ' ου η Αίτηση για να επιτύχει την έκδοση του διατάγματος. xvi. Υπάρχουν ισχυρισμοί οι οποίοι είναι παντελώς άσχετοι με τα επίδικα θέματα. xvii. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση περιέχονται γενικοί, αόριστοι και αβάσιμοι ισχυρισμοί και δεν έχει προσκομιστεί ίχνος μαρτυρίας που να τους αποδεικνύει. xviii. Τα γεγονότα τα οποία αναφέρει η Αιτήτρια στην Ένορκη της Δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση της ημερομηνίας 02/10/2020 είναι ασαφή και αόριστα και δεν στοιχειοθετούν το κατ' επείγον του ζητήματος, την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ούτε και πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία καθ' ότι η βάση της Αίτησης είναι αόριστη και ασαφής και όχι συγκεκριμένη. xix. Όπως προκύπτει δεν δικαιολογείται το στοιχείο του επείγοντος εφόσον το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της Αίτησης στον Καθ' ου η αίτηση, μετατρέποντας την έτσι, σε αίτηση διά κλήσεως. xx. Υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας διαδικασίας, εφόσον ενώ η ίδια η αιτήτρια επικαλείται ότι ο Καθ' ου η αίτηση προέβαινε σε κατ' ισχυρισμό παράνομη επέμβαση από το έτος 2018, εντούτοις η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε στις 2/10/20 και επιπρόσθετα δεν προσκόμισε καμία μαρτυρία κατά πόσο τον κάλεσε σε άρση της αναφερόμενης παράνομης επέμβασης από το έτος
  20. xxi. Τόσο η αίτηση όσο και η αγωγή αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και είναι υπό τις περιστάσεις κακόπιστη, καταχρηστική και εν πάση περιπτώσει επιδιώκει αλλότριο σκοπό, ήτοι την αποστέρηση της οικίας του Καθ' ου η Αίτηση και για να τον εξαναγκάσει να αποδεχτεί όσα επιθυμεί να του επιβάλει η Αιτήτρια σε σχέση με τις περιουσιακές τους διαφορές. xxii. Η επίδικη αίτηση, λόγω του χρόνου που παρήλθε έχει καταστεί άνευ αντικειμένου, εφόσον αν και παρήλθαν 8 μήνες περίπου από την καταχώρηση της αίτησης, δεν προσκομίστηκε συμπληρωματική μαρτυρία ότι υπήρξε ξανά στο ενδιάμεσο οποιαδήποτε έστω κατ' ισχυρισμό παράνομη επέμβαση. xxiii. Η αίτηση στηρίζεται επί λανθασμένης και/ή ελλιπής νομικής βάσης.»
  21. Επί της ουσίας της διαφοράς σχετικές είναι οι παράγραφοι 7 και 8 της ένορκης δήλωσης του. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τα αποσπάσματα αυτούσια ώστε να γίνουν αντιληπτές οι προβαλλόμενες θέσεις όπως αυτές τίθενται:
  22. (α) Σε σχέση με τους ισχυρισμούς εις την παράγραφο 8 και 9 της Ενόρκου δηλώσεως της Αιτήτριας, παρά το γεγονός ότι η θέση μου είναι ότι δεν χρειάζομαι τη συγκατάθεση της Αιτήτριας για να εισέλθω στο ακίνητο ιδιοκτησίας μου, εντούτοις αρνούμαι τον ισχυρισμό ότι εισήλθα χωρίς τη συγκατάθεση της και επιπρόσθετα ισχυρίζομαι ότι, το γεγονός ότι αναγκάστηκα να φύγω από την κατοικία ιδιοκτησίας μου λόγω της συμπεριφοράς της αιτήτριας, αυτό σε καμία περίπτωση σημαίνει ότι η Αιτήτρια κατέστη νόμιμη κάτοχος του ακινήτου ιδιοκτησίας μου και ότι εγώ μπορώ να καταστώ επεμβασίας μέσα στο ίδιο μου το ακίνητο. Πρόσθετα, το γεγονός ότι αναγκάστηκα να φύγω από την κατοικία ιδιοκτησίας μου για να μην δημιουργούνται εντάσεις μεταξύ εμένα και της αιτήτριας, σε καμία περίπτωση σημαίνει ότι έχω αποποιηθεί των Ιδιοκτησιακών μου δικαιωμάτων στο ακίνητο ιδιοκτησίας μου. (β) Να σημειωθεί ότι, η αιτήτρια στην ένορκη δήλωση της δεν αναφέρει πουθενά ότι της παραχωρήθηκε άδεια χρήσης του ακινήτου ιδιοκτησίας μου ή ότι υπεγράφη οποιαδήποτε συμφωνία ενοικίασης ή με πιο καθεστώς η ίδια θεωρεί ότι μπορεί να χρησιμοποιείτο ακίνητο ιδιοκτησίας μου. (γ) Περαιτέρω, η αιτήτρια μέσω του Κλητηρίου εντάλματος της δεν ζητά διάταγμα ή δήλωση για να καταστεί νόμιμη ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου. Αυτό από μόνο του ως με ενημερώνει ο Δικηγόρος μου δεικνύει ότι δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας η υπόθεση της, εφόσον για να δικαιολογούνται τα αιτητικά που αφορούν παράνομη επέμβαση εξυπακούεται να είναι πρώτα η ίδια νόμιμη ιδιοκτήτης του ακινήτου. (δ) Ως εκ των ανωτέρω, επιφυλάσσω το δικαίωμα μου να επιστρέφω και να συνεχίσω τη διαμονή μου στο ακίνητο ιδιοκτησίας μου και να διεκδικήσω ανταπαιτητικά την έξωση της Ενάγουσας/αιτήτριας από το ακίνητο ιδιοκτησίας μου, ως επίσης και να διεκδικήσω την ενοικιαστική αξία του ακινήτου, για όσο καιρό διαμένει μέσα αλλά και αποζημιώσεις για τυχόν ζημιές που έχει προκαλέσει στο ακίνητο ιδιοκτησίας μου.
  23. .... Διευκρινίζω ότι, όντως έχω ζητήσει κάποιες φορές από την αιτήτρια να μην επιτρέπει σε τρίτα πρόσωπα να εισέρχονται στο ακίνητο ιδιοκτησίας μου, αλλά πάντοτε με ευγενικό τρόπο και όχι με τον τρόπο που η ίδια επιδιώκει να τα παρουσιάσει. Περαιτέρω, σε σχέση με την παράγραφο 14 της Ενόρκου δηλώσεως, ισχυρίζομαι ότι η Αιτήτρια φάσκει και αντιφάσκει, εφόσον ενώ παραδέχεται στην παράγραφο 7 της Ενόρκου δηλώσεως ότι το ακίνητο πάνω στο οποίο είναι κτισμένη η οικία που διαμένει είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι μου, εντούτοις στην παράγραφο 14 της Ενόρκου δηλώσεως αναφέρεται στην «οικία της», με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο, εφόσον δεν έχει κανένα ιδιοκτησιακό δικαίωμα επί του ακινήτου ιδιοκτησίας μου. Πρόσθετα επαναλαμβάνω τους ισχυρισμούς μου ως αυτοί εκτίθενται ανωτέρω.»
  24. Εγείρει επίσης ζήτημα δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου αφού αξία της οικίας ανέρχεται στα €295000 (Τεκμήριο 1, αντίγραφο του τίτλου με την εκτίμηση του Κτηματολογίου). Τέλος ισχυρίζεται ότι η αγωγή καταχωρίστηκε καταχρηστικά επειδή η Ενάγουσα αντιλήφθηκε ότι δεν είχε περιουσιακό δικαίωμα σε σχέση με την οικία.
  25. Και οι δύο συνήγοροι παρέδωσαν γραπτώς τις εισηγήσεις τους και αναφέρθηκαν σε νομολογία. Θα αναφερθώ στα επιχειρήματα τους όπου κρίνω σκόπιμο.
  26. Σύμφωνα με τη Δ.2, Θ.10 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας: 'In actions for recovery of possession of immovable property the indorsement on the writ shall set out the value of the property sought to be recovered, and in those for trespass the value of the part actually trespassed upon.'
  27. Η θέση του συνηγόρου του Εναγομένου ότι έπρεπε να αναγραφεί η αξία του ακινήτου (και να προσδιοριστεί η αγωγή στην ανάλογη κλίμακα) είναι λανθασμένη για τον πολύ απλό λόγο ότι η Ενάγουσα δεν αξιώνει ανάκτηση κατοχής ακινήτου ή μέρους ακινήτου το οποίο κατέχεται παράνομα αλλά απαγόρευση της εισόδου του Εναγομένου στην οικία.
  28. Ως προς την ουσία του αιτήματος, οι προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Ν. 14/60, είναι οι ακόλουθες:

(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας,
(3)Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα (βλ. Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 CLR 557, 568 και Papapetrou Bros Ltd v Παπαπέτρου
(2003)1B ΑΑΔ 741, 745), και
(4)Εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις
(1)-
(3), αν είναι δίκαιο και εύλογο είναι να εκδοθούν τα διατάγματα (βλ. Odysseos, ανωτέρω, σελ. 570, και Κουνούνα v C. & A. Simonos Ltd
(2002)1B ΑΑΔ 1361, 1366).
  1. Ως προς την 1η προϋπόθεση, στην Κυριάκου ν Κυριάκου, Πολιτική Έφεση Ε301/2016, 26/9/2017, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως εξηγείται στο σύγγραμμα Διατάγματα, Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, πρώτη έκδοση, σελ. 55: «Με την αναφορά αυτή στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (legal right) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (equitable right) . Γι' αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας, προτού παραχωρήσει τη θεραπεία απαγορευτικού διατάγματος.»
  2. Η 2η προϋπόθεση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, έχει ερμηνευθεί ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Odysseos, ανωτέρω, σελ. 569). Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν Microsoft Corporation
(2002)1Γ ΑΑΔ 1802, 1809 και Parico Aluminium Designs Ltd v Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1Γ ΑΑΔ 2015, 2039). Το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Θα πρέπει απλά να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1Γ ΑΑΔ 1653, 1659). Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd, ανωτέρω σελ. 1243). 21. Η βάση αγωγής της Ενάγουσας είναι για παράνομη επέμβαση του Εναγόμενου. Η θέση των συνηγόρων της Ενάγουσας ότι αρκεί απλή απόδειξη κατοχής για να νομιμοποιείται η έγερση αγωγής (βλ. Λάμπρου κ.α. ν Κεφάλα κ.α.
(2000)1Γ ΑΑΔ 1516, 1527) είναι γενικά ορθή.
  1. Στην προκειμένη περίπτωση είναι αποδεκτό ότι η οικία κατέχεται από την Ενάγουσα από τον Απρίλιο του 2018 έστω και αν ο Εναγόμενος είναι ο ιδιοκτήτης. Στο διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου το οποίο παρέθεσα πιο πάνω φέρεται να αναγνωρίζεται από τον Εναγόμενο ως ο τόπος διαμονής της ιδίας και του υιού τους. Ανεξαρτήτως επομένως του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της οικίας η Ενάγουσα είναι ο de facto κάτοχος έστω και ως απλή αδειούχος κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής.
  2. Αποκλειστική κατοχή, έστω και ως αδειούχος, δίδει το δικαίωμα αγωγής ακόμη και για οχληρία (βλ. Hunter v Canary Wharf Ltd [1997] AC 655, 688, 703 (HL), Transco Plc v Stockport MBC [2004] AC 1, 33 (HL), Pemberton v Southwark LBC [2000] 1 WLR 1672, 1683 (CA)) εφόσον δεν διαβιεί μαζί της άλλο πρόσωπο με υπέρτερο δικαίωμα κατοχής (βλ. Christofides and another v Armeftis
(1967)1 CLR 20, 22). Είναι ζήτημα που άπτεται και της απόλαυσης της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής (βλ. άρθρο 8 ΕΣΔΑ). Στην Pemberton, ανωτέρω στη σελ. 1684 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (Clarke LJ): 'For example, if the council or another tenant causes such a noise in an adjoining flat that it would amount to a nuisance, the tolerated trespasser should be able to seek an injunction against the council or the tenant as the case may be to stop the noise. In both cases there would be an interference with the tolerated trespasser's enjoyment of his or her right over land, which, as Lord Goff pointed out in Hunter v. Canary Wharf Ltd. [1997] A.C. 655, 688 E, is what the tort of nuisance is designed to protect. Also in both cases there would, as I see it, be an infringement of the right to respect for private and family life which is protected by article 8 of the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms, which I regard as a relevant factor in determining whether a tolerated trespasser has a sufficient right to sue the council in trespass or nuisance.'
  1. Το γεγονός ότι με την αγωγή της δεν αξιώνει τελική θεραπεία σε σχέση με την αναγνώριση περιουσιακού δικαιώματος δεν μεταβάλλει την κατάσταση. Ούτε τυχόν έκδοση ενδιάμεσης θεραπείας (αλλά ενδεχομένως και τελικής) για απαγόρευση εισόδου του Εναγομένου στην οικία επιδρά στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα του. Είναι αυτό που δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί ο Εναγόμενος ο οποίος φαίνεται να θεωρεί ότι έχει δικαίωμα εισόδου στην οικία ανά πάσα στιγμή έστω και αν ισχυρίζεται ότι δεν το πράττει. Αντίθετα, το δικαίωμα της Ενάγουσας για ανενόχλητη κατοχή θα υφίσταται μέχρι νόμιμου τερματισμού της, η δε ανάκτηση κατοχής, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, προϋποθέτει δικαστικό διάταγμα.
  2. Κρίνω επομένως ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι η Ενάγουσα έχει παραθέσει το αναγκαίο υπόβαθρο βάσης αγωγής για παράνομη επέμβαση αλλά και για οχληρία.
  3. Αναφορικά με την 3η προϋπόθεση, το Δικαστήριο εξετάζει την πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα ή αν θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με τον νόμο (βλ. Παναγίδου κ.α. ν Παναγίδου κ.α.
(2001)1A ΑΑΔ 396, 404). Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούντα (βλ. M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v Timberland Co.
(1997)1Γ AΑΔ 179 1, 1799).
  1. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναφορές της Ενάγουσας είναι πολύ συγκεκριμένες. Ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος πρώην σύζυγος εισέρχεται στην οικία κατά το δοκούν θέτοντάς απαιτήσεις σε σχέση με το ποιους δύναται να προσκαλεί η Ενάγουσα σ΄ αυτό. Η συμπεριφορά του αυτή σύμφωνα με την Ενάγουσα της προκαλεί ψυχολογική αναστάτωση. Η ζημιά που επικαλείται με αυτά τα δεδομένα, είναι ψυχολογικής φύσεως παρά χρηματικής και αφορά τα ευρύτερα δικαιώματα ιδιωτικής ζωής και άνεσης της.
  2. Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα έχω ικανοποιηθεί και ως προς το την 3η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  4. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης του διατάγματος. Το αιτητικό μπορεί να αφορά μέρος των τελικών θεραπειών της Αγωγής, έχοντας όμως, κατά νου τη νομολογία επί του θέματος (βλ. Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ ν C. Koukkouris Trading Ltd
(1998)1Α ΑΑΔ 149 Αβερκίου ν Θεο Κτηματική Λτδ κ.α.
(2013)1Α ΑΑΔ 222, Zena Company Ltd ν Demenian Catering Ltd
(2011)1Γ ΑΑΔ 1848, Avila Management Services Ltd v Stepanek
(2012)1Β ΑΑΔ 1403 και Penderhill Holdings Ltd κ.α. v Abramchyk κ.α.
(2014)1Α ΑΑΔ 118), κρίνω ότι έκδοση του δικαιολογείται. Αφορά στην ουσία προστασία της ηρεμίας και απόλαυσης της οικίας στην οποία διαμένει η Ενάγουσα με το ανήλικο τέκνο τους. Δεν θεωρώ ότι υφίσταται δυσκολία συμμόρφωσης από πλευράς Εναγομένου, ούτε θα επηρεαστούν τα δικαιώματα επικοινωνίας που έχει με τον υιό του. Σε κάθε περίπτωση και για τους λόγους που εξήγησα δεν επηρεάζονται ούτε τα ιδιοκτησιακά του δικαιώματα.
  1. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα ως το Αιτητικό Α της Αίτησης.
  2. Τα έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.