I. ZOTIADES TRADING & CONSULTING LIMITED (HE45400) ν. ΠΑΜΑΣΥ ΛΙΜΙΤΕΔ (HE139858), Αρ. Αγωγής: 1442/2020, 30/8/2021

(21)επιταγών τις οποίες η Καθ' ης η Αίτηση εξέδωσε προς όφελος της Αιτήτριας δια νόμιμη αιτία και έναντι καλού και νόμιμου ανταλλάγματος, οι οποίες επιστράφησαν απλήρωτες καθότι η πληρωμή τους ανακλήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση. Η Αίτηση και η Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει Μέσω της υπό κριση αίτησης (εφεξής: « η αίτηση») η Αιτήτρια, εξαιτείται την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, συμφώνως του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.18 Δ.48 Θ.1, 2, 3 και 9, στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ.149, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, στη Νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του διευθυντή και γραμματέα της Αιτήτριας, Δρ. XXXXX Ζωτιάδη (εφεξής: η «ΕΔ ΛΖ»), ο οποίος αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: (α) Είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια να προβεί σε ένορκη δήλωση εκ μέρους της προς υποστήριξη της αίτησης. Έχει λάβει πληροφορίες και έχει εφοδιαστεί με έγγραφα της παρούσας υπόθεσης από την υπεύθυνη του λογιστηρίου της Αιτήτριας για την ετοιμασία, την εποπτεία και τον έλεγχο των ανεξόφλητων τιμολογίων των πελατών της Αιτήτριας, καθώς και για την ετοιμασία καταστάσεων πελατών αναφορικά με τα προβληματικά και ανεξόφλητα τιμολόγια. (β) Η Αιτήτρια, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν και εξακολουθεί να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την πώληση και εμπορία προϊόντων έτοιμου καφέ 'MR BROWN', χυμών/νέκταρ 'FAN' και φρουτοποτών 'FANTASTICO'. Η δε Καθ' ης η Αίτηση ήταν και εξακολουθεί να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη, η οποία ασχολείται με την εμπορία και μεταπώληση κυρίως προϊόντων έτοιμου καφέ 'MR BROWN', κυπριακών χυμών/νέκταρ και φρουτοποτών. (γ) Ανάμεσα στους διαδίκους υφίστατο μακρόχρονη συνεργασία. Δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερ.11/1/2018 (Τεκμήριο 3 στην ΕΔ ΛΖ), συμφωνήθηκε όπως η Αιτήτρια προμηθεύει την Καθ' ης η Αίτηση, για την περίοδο από 1/4/2018 μέχρι 31/3/2020 με προϊόντα έτοιμου καφέ 'MR BROWN' και χυμούς 'FAN' στη βάση, μεταξύ άλλων, των ακόλουθων όρων: (

1. i)Με την παράδοση αγαθών από την Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση, η τελευταία θα εξέδιδε εις διαταγή της Αιτήτριας, μεταχρονολογημένες επιταγές για την αξία των αγαθών, πληρωτέες εντός 45 ημερών. και (
2. ii)Όλα τα αγαθά τα οποία η Καθ'ης η Αίτηση θα αγόραζε από την Αιτήτρια, θα τα μεταπωλούσε αποκλειστικά και μόνο στην Εθνική Φρουρά. Όπως αναφέρει ο ομνύων στην παράγραφο 9 της ΕΔ ΛΖ «Αυτό γινόταν λόγω της πολύ μεγάλης έκπτωσης που διδόταν από την Ενάγουσα προς την Εναγόμενη για τα συγκεκριμένα αγαθά ώστε η Εναγόμενη να είναι σε θέση να κατακυρώνει την προσφορά της Εθνικής Φρουράς η οποία απαιτούσε πολύ χαμηλές τιμές.» (δ) Δυνάμει των όρων της πιο πάνω συμφωνίας, η Καθ' ης η Αίτηση αγόραζε και παραλάμβανε από την Αιτήτρια, δυνάμει δεόντως υπογεγραμμένων τιμολογίων και επί πιστώσει, διάφορες ποσότητες αγαθών. (ε) Ως διαπιστώθηκε από την Αιτήτρια (σε χρόνο που δεν προσδιορίζεται στην ΕΔ ΛΖ) κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας ημερ.11/1/2018, η Καθ' ης η Αίτηση πωλούσε προϊόντα έτοιμου καφέ 'MR BROWN' σε τρίτα μέρη, εκτός της Εθνικής Φρουράς. Συγκεκριμένα, η Καθ' ης η Αίτηση, κατά την περίοδο Ιουλίου - Σεπτεμβρίου 2019, πώλησε συγκεκριμένη ποσότητα έτοιμου καφέ 'MR BROWN' στην εταιρεία P & S DISTRIBUTION LTD και εξέδωσε διάφορα τιμολόγια επ' ονόματι της εν λόγω εταιρείας, τα οποία παρουσιάστηκαν ως Τεκμήριο 4 στην ΕΔ ΛΖ. (ζ) Επίσης, κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας ημερ. 11/1/2018, η Καθ' ης η Αίτηση εξέδιδε μεταχρονολογημένες επιταγές επ' ονόματι της Αιτήτριας, οι οποίες ήταν πληρωτέες όχι εντός 45 ημερών, ως προνοούσε ρητά η προρρηθείσα συμφωνία, αλλά κατά μέσο όρο εντός περίπου 60 ημερών. (η) Κατά την περίοδο από 7/1/2020 - 4/3/2020, οι πωλήσεις της Αιτήτριας στην Καθ' ης η Αίτηση αυξήθηκαν δραστικά και το ύψος της οφειλής της τελευταίας προς την Αιτήτρια ανήλθε σε Ευρώ 69,587.44. To εν λόγω ποσό προκύπτει από το άθροισμα των ποσών που αναγράφονται σε δέκα

(10)συνολικά τιμολόγια τα οποία είχε εκδώσει κατά την πιο πάνω περίοδο η Αιτήτρια επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον ομνύοντα, η Αιτήρια εξέδωσε επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση τιμολόγια προς εξόφληση των οποίων η Καθ' ης η Αίτηση εξέδωσε είκοσι δυο

(22)μεταχρονολογημένες επιταγές, ως περιγράφεται αναλυτικά κατωτέρω: (

1. i)Τιμολόγιο υπ' αριθμό 348702 ημερομηνίας 7/1/2020, το οποίο σχετίζεται με την παράδοση ποσότητας προϊόντων έτοιμου καφέ MR BROWN συνολικής αξίας €4,410 και σε σχέση με το οποίο εκδόθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της Αιτήτριας, η μεταχρονολογημένη επιταγή της Τράπεζας Κύπρου ημερ. 7/3/2020 υπ΄αρ.XXXXX6190. (
2. ii)Τιμολόγιο υπ' αριθμό 348800 ημερομηνίας 14/1/2020, το οποίο σχετίζεται με την παράδοση ποσότητας προϊόντων έτοιμου καφέ MR BROWN συνολικής αξίας €5,922 και σε σχέση με το οποίο εκδόθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της Αιτήτριας δυο μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου ύψους €2,961 έκαστη, με αρ. XXXXX6197 και XXXXX6198 και αντίστοιχες ημερομηνίες 11/3/2020 και 14/3/2020. (iii) Τιμολόγιο υπ' αριθμό 348855 ημερομηνίας 21/1/2020, το οποίο σχετίζεται με την παράδοση ποσότητας προϊόντων έτοιμου καφέ MR BROWN συνολικής αξίας €7,245 και σε σχέση με το οποίο εκδόθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της Αιτήτριας δυο μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου, συγκεκριμένα, η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6017 ύψους €3,622 ημερομηνίας 18/3/2020 και η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6018 ύψους €3,623 ημερομηνίας 21/3/2020. (
3. iv)Τιμολόγιο υπ' αριθμό 348870 ημερομηνίας 23/1/2020, το οποίο σχετίζεται με την παράδοση ποσότητας προϊόντων έτοιμου καφέ MR BROWN συνολικής αξίας €1,764 και σε σχέση με το οποίο εκδόθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της Αιτήτριας, η επιταγή της Τράπεζας Κύπρου υπ' αρ. XXXXX6021 ύψους €1,764, ημερομηνίας 14/3/2020. (
4. v)Τιμολόγιο υπ' αριθμό 348886, ημερομηνίας 28/1/2020 το οποίο σχετίζεται με την παράδοση ποσότητας προϊόντων έτοιμου καφέ MR BROWN συνολικής αξίας €5,040 και σε σχέση με το οποίο εκδόθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της Αιτήτριας δυο μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου, συγκεκριμένα, η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6024 ύψους €2,520 ημερομηνίας 25/3/20 και η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6025 ύψους €2,520 ημερομηνίας 28/3/2020. (
5. vi)Τιμολόγιο υπ' αριθμό 348944 ημερομηνίας 3/2/2020 το οποίο σχετίζεται με την παράδοση ποσότητας προϊόντων έτοιμου καφέ MR BROWN συνολικής αξίας €5,922 και σε σχέση με το οποίο εκδόθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της Αιτήτριας, δυο μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου, συγκεκριμένα, η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6028 ύψους €2,961 ημερομηνίας 31/3/20 και η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6029, ύψους €2,961 ημερ.3/4/2020. (vii) Τιμολόγιο υπ' αριθμό 349009 ημερομηνίας 11/2/2020, το οποίο σχετίζεται με την παράδοση ποσότητας προϊόντων έτοιμου καφέ MR BROWN συνολικής αξίας €9,954 και σε σχέση με το οποίο εκδόθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της Αιτήτριας τρεις μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου, συγκεκριμένα, η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6048 ύψους €3,318 ημερομηνίας 31/3/20, η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6049 ύψους €3,318 ημερομηνίας 8/4/20 και η επιταγή υπ΄αρ. XXXXX6050 ύψους €3,318 ημερομηνίας 12/4/20. (viii) Τιμολόγιο υπ' αριθμό 349077 ημερομηνίας 19/2/2020, το οποίο σχετίζεται με την παράδοση ποσότητας προϊόντων έτοιμου καφέ MR BROWN συνολικής αξίας €13,482 και σε σχέση με το οποίο εκδόθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της Αιτήτριας τέσσερις μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου, συγκεκριμένα, η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6205 ύψους €3,370 ημερομηνίας 14/4/20, η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6206 ύψους €3,370 ημερομηνίας 16/4/20, η επιταγή υπ΄αρ. XXXXX6207 ύψους €3,370 ημερομηνίας18/4/20 και η επιταγή υπ΄αρ XXXXX6208 ύψους €3,372, ημερομηνίας 22/4/20. (
6. ix)Τιμολόγιο υπ' αριθμό 349132 ημερομηνίας 27/2/2020, το οποίο σχετίζεται με την παράδοση ποσότητας προϊόντων έτοιμου καφέ MR BROWN, συνολικής αξίας €3,213 και σε σχέση με το οποίο εκδόθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της Αιτήτριας η επιταγή Τράπεζας Κύπρου υπ' αρ. XXXXX6216 ύψους €3,213 ημερομηνίας 27/4/20 και (
7. x)Τιμολόγιο υπ' αριθμό 349154, ημερομηνίας 4/3/2020 το οποίο σχετίζεται με την παράδοση ποσότητας προϊόντων έτοιμου καφέ MR BROWN συνολικής αξίας €12,635.44 και σε σχέση με το οποίο εκδόθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της Αιτήτριας τέσσερις μεταχρονολογημένες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου, συγκεκριμένα, η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6220 ύψους €3,158 ημερομηνίας 25/4/20, η επιταγή υπ' αρ. XXXXX6221 ύψους €3,158 ημερομηνίας 30/4/20, η επιταγή υπ΄αρ. XXXXX6222 ύψους €3,158 ημερομηνίας 2/5/20 και η επιταγή υπ΄αρ XXXXX6223 ύψους €3,161.44, ημερομηνίας 6/5/20. Τα πιο πάνω τιμολόγια και επιταγές επισυνάπτονται στην ΕΔ ΛΖ ως Τεκμήρια 6 και 7 αντίστοιχα. (θ) Από τις προαναφερθείσες εικοσι δύο

(22)επιταγές, τιμήθηκε μόνο η επιταγή της Τράπεζας Κύπρου υπ' αρ. XXXXX6017, ημερομηνίας 18/3/20 ύψους Ευρώ 3,622, η οποία σχετίζεται με την εξόφληση του υπ' αριθμό 348855 τιμολογίου ημερομηνίας 21/1/

1. Με την πληρωμή της εν λόγω επιταγής, η συνολική οφειλή της Καθ' ης η Αίτηση μειώθηκε στο ποσό των Ευρώ 65,965.
2. Οι υπόλοιπες επιταγές, αφού παρουσιάστηκαν προς πληρωμή εντός εύλογου χρόνου από την ημερομηνία πληρωμής τους, δεν τιμήθηκαν και επιστράφησαν πίσω με την ένδειξη «η πληρωμή έχει ανακληθεί από τον εκδότη της επιταγής». Επισυνάπτεται σχετικώς, στην ΕΔ ΛΖ ως Τεκμήριο 9 κατάσταση λογαριασμού που τηρείτο από την Αιτήτρια επ' ονόματι της Καθ' ης η Αίτηση, για την περίοδο 7/3/20 - 31/12/20 και στην οποία καταγράφονται οι συναλλαγές μεταξύ των διαδίκων. Ο ομνύων αναφέρει ότι κάλεσε επανειλημμένα, μέσω σχετικής αλληλογραφίας που παρουσίασε στο Δικαστήριο, την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλει στην Αιτήτρια, το πιο πάνω οφειλόμενο ποσό. (ι) Την 24/2/2020 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στα γραφεία της Αιτήτριας, παρουσία δυο εκ των διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση, με σκοπό να συζητηθούν και να συμφωνηθούν οι όροι ενδεχόμενης νέας συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων, αφού η συμφωνία ημερ.11/1/2018 έληγε την 31/3/2020 και η Καθ' ης η Αίτηση προτίθετο να υποβάλει νέα προσφορά στην Εθνική Φρουρά, μέχρι την 28/2/2020, για συνέχιση της παράδοση σε αυτήν αγαθών τα οποία προμηθευόταν από την Αιτήτρια. Στα πλαίσια της εν λόγω συνάντησης, από πλευράς Αιτήτριας προβλήθηκε η απαίτηση για αύξηση της τιμής ανά κιβώτιο του έτοιμου καφέ 'MR BROWN', ήτοι από €12.00 πλέον ΦΠΑ το κιβώτιο σε €12.75 πλέον ΦΠΑ, με την αιτιολογία ότι είχε ήδη από τον Φεβρουάριο του 2019 αυξηθεί ανάλογα η τιμή του καφέ από το εργοστάσιο παραγωγής στην Ταϊβάν και ως εκ τούτου θα έπρεπε να αναπροσαρμοστεί η τιμή πώλησης του καφέ από την Αιτήτρια. Επιπροσθέτως, από πλευράς Αιτήτριας προβλήθηκε και η απαίτηση όπως συμφωνηθεί όρος μεταξύ των διαδίκων, ότι τα διάφορα τιμολόγια που θα εκδίδονταν από την Αιτήτρια θα εξοφλούνταν με μεταχρονολογημένες επιταγές της Καθ' ης η Αίτηση οι οποίες θα ήταν πληρωτέες το αργότερο εντός επτά

(7)ημερών από την τιμολόγηση/παράδοση και όχι εντός σαραντα πέντε

(45), ως προνοείτο με βάση την μέχρι τότε συμφωνία ημερομηνίας 11/1/

1. (κ) Μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 25/2/2020, η Αιτήτρια απέστειλε τη νέα της προσφορά στην Καθ' ης η Αίτηση, με τους όρους που αναφέρονται πιο πάνω (βλ. Τεκμήριο 10 στην ΕΔ ΛΖ). Σημειώνεται πως σε σχέση με το θέμα της τήρησης των όρων της συμφωνίας ημερομηνίας 11/1/18 από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση, αναφέρονται στο εν λόγω μήνυμα τα ακόλουθα: «Όπως σας επεξηγήσαμε οι αγορές σας έχουν αυξηθεί σημαντικά (7 φορές περισσότερο σε σύγκριση με το 2017 και σχεδόν διπλάσιες σε σύγκριση με το 2019) με αποτέλεσμα το χρεωστικό υπόλοιπο να ανέλθει περίπου στις €70,000 εφόσον και ο τρόπος πληρωμής των 45 ημερών δεν τηρείται και πληρωνόμαστε σε 60 ημέρες. Αυτό μας δημιούργησε σοβαρό πρόβλημα ρευστότητος και τραπεζικό πρόβλημα και θα το εκτιμήσουμε αν κατατίθεντο ένα ποσό της τάξης των €20,000 για να αντισταθμιστεί η διαφορά μεταξύ των 60 και των 45 ημερών και να ακολουθείτε μετέπειτα πιστά η πιστωτική διευκόλυνση των 45 ημερών μέχρι 31/4/20». (λ) Στις 3/3/20 ο ομνύων απέστειλε νέο ηλεκτρονικό μήνυμα σε δυο εκ των διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση, με θέμα "Η μεταξύ μας Συνεργασία", στο οποίο αναφέρθηκε εκ νέου στην επίδικη οφειλή της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αίτητρια και ζήτησε όπως καταβληθεί στην Αιτήτρια από την Καθ' ης η Αίτηση έναντι της οφειλής της, ποσό τουλάχιστον Ευρώ 20.000, για να μπορεί να συνεχιστεί ομαλά η συνεργασία τους. Επιπλέον, ζήτησε όπως οι οποιεσδήποτε μελλοντικές αγορές εξοφλούνται αυστηρά εντός 30 ημερών από την ημερομηνία τιμολόγησης, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι από την 1/5/20 θα ισχύει η νέα συμφωνία, ημερομηνίας 25/2/
2. Επιπρόσθετα, ο ομνύων, απευθυνόμενος στην Καθ' ης η Αίτηση ως στενό συνεργάτη της Αιτήτριας που απολαμβάνει τη χαμηλότερη τιμή Παγκύπρια, λόγω συμβατικής της υποχρέωσης προς την Εθνική Φρουρά, κάλεσε αυτήν όπως αποφύγει την πώληση καφε 'MR BROWN' εκτός Εθνικής Φρουράς. (μ) Την 4/3/2020 η Αιτήτρια παρέδωσε ποσότητα έτοιμου καφέ 'MR BROWN' στην Καθ' ης η Αίτηση, εκδίδοντας αυθημερόν το υπ' αριθμό 349154 τιμολόγιο. Για την εξόφληση του εν λόγω τιμολογίου εκδόθησαν από την Καθ' ης η Αίτηση τέσσερις επιταγές, ως περιγράφεται αναλυτικά ανωτέρω, οι οποίες ήταν πληρωτέες σε χρόνο πέραν των 45 ημερών από την έκδοση τους. Ακολούθως, μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος ίδιας ημερομηνίας, ο ομνύων πληροφόρησε δυο διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση πως ένεκα της μη ανταπόκρισης της Καθ' ης η Αίτηση στο αίτημα της Αιτήτριας για καταβολή ποσού ύψους Ευρώ 20,000 έναντι της οφειλής της, αλλά και λόγω της έκδοσης των τεσσάρων πιο πάνω επιταγών με ημερομηνίες πληρωμής που υπερέβαιναν των όριο των 30 ημερών, δεν θα γινόταν αποδεκτή από πλευράς Αιτήτριας η οποιαδήποτε μελλοντική παραγγελία της Καθ' ης η Αίτηση. Εις απάντηση στο πιο πάνω μήνυμα, ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση, XXXXX Συμεωνίδης, ζήτησε, την επόμενη ημέρα, ήτοι στις 5/3/20, την επιστροφή των τεσσάρων επιταγών, ώστε να αλλάξει τις αναγραφόμενες σε αυτές ημερομηνίες, αναγνωρίζοντας ότι αυτές υπερέβαιναν το τεθέν όριο. Ο ομνύων, ενεργώντας στη βάση νομικής συμβουλής, αρνήθηκε εκ μέρους της Αιτήτριας, την επιστροφή των τεσσάρων επιταγών. Αφού πληροφορήθηκε για τη ρηθείσα άρνηση, ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στον ομνύοντα αναφέροντας, μεταξύ άλλων, τα εξής: «μετά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε, σας ενημέρωσα πως έχουμε την καλή πρόθεση, να μας επιστρέψετε τις επιταγές για αλλαγή ημερομηνίας που λόγω παραδρομής ορίστηκε άλλη ημερομηνία και μας το αρνηθήκατε. Με την απάντηση σας ότι δεν θα μπορείτε να μας προμηθεύετε και με αυτή σας την άρνηση, αν δεν έχω εμπόρευμα να πωλήσω δεν θα μπορώ να ανταποκριθώ στις υφιστάμενες επιταγές μου που κρατάτε.» Στις 10/3/20 ο ομνύων απάντησε στο πιο πάνω ηλεκτρονικό μήνυμα επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί παραβίασης των όρων της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση. (ν) Ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των δυο πλευρών, η οποία παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, μέσω των Τεκμηρίων 13, 14, 15 και 16 στην ΕΔ ΛΖ. (ξ) Ο ομνύων ισχυρίζεται στην παράγραφο 29 της ΕΔ ΛΖ πως στις 14/5/2020, η Καθ' ης η Αίτηση, μέσω της συνηγόρου της (βλ. Τεκμήριο 15 στην ΕΔ ΛΖ), 'παραδέχτηκε πως θα διευθετηθεί η οφειλή των επιταγών' μέσω σχετικού πλάνου το οποίο θα έπρεπε να συμφωνηθεί μεταξύ των μερών και ισχυρίστηκε εκ νέου ότι η Καθ' ης η Αίτηση αδυνατεί να αποπληρώσει τα οφειλόμενα ποσά, λόγω του ότι ανέμενε εμπορεύματα από την Αιτήτρια τα οποία δεν παραδόθηκαν. Κατά τον ομνύοντα ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί, αφού σταθερή του θέση είναι πως οι επίδικες επιταγές «αφορούν προϊόντα που είχαν παραδοθεί στην Εναγόμενη στο παρελθόν και όχι εξασφάλιση παράδοσης μελλοντικών προϊόντων». (ο) Τέλος, ο ομνύων ισχυρίζεται πως η Εναγόμενη δεν έχει καλόπιστη υπεράσπιση στην Αγωγή και ότι καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης με απώτερο σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης και ταλαιπωρίας. Καλεί το Δικαστήριο όπως εκδώσει απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση για το ποσό των Ευρώ 65,965.44, με παραπομπή στο περιεχόμενο της ειδικής οπισθογράφισης του κλητηρίου εντάλματος. Η Ένσταση και η Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει Η αίτηση της Ενάγουσας/Αιτήτριας προσέκρουσε στην Ειδοποίηση ενστάσεως (εφεξής: «η ένσταση») που καταχώρισε η Καθ' ης η Αίτηση στις 5/3/2021, στη βάση των ακόλουθων λόγων ένστασης: (Α) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτουν οι θεσμοί και/ή Νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και η Αίτηση αντιβαίνει στις πρόνοιες της Δ.18 και/ή οι αιτούμενες θεραπείες είναι ακατάλληλες υπό τις υπεριστάσεις και/ή η πλήρης δικαιοσύνη μπορεί να αποδοθεί μόνο όταν ακουστούν τα επιχειρήματα όλων των διαδίκων σε πλήρη έκταση και/ή με τις λεπτομέρειες που θα παρουσιαστούν στην Έκθεση Υπεράσπισης και/ή δεν είναι ούτε ορθό ούτε εύλογο ούτε δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Β) Η Αιτήτρια δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή σκόπιμα απέκρυψε και/ή αλλοίωσε γεγονότα και/ή δεν προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης και/ή δεν αποκάλυψε όλες τις πληροφορίες και/ή στοιχεία που να καταδεικνύουν τη χρησιμότητα και/ή αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. (Γ) Η Αίτηση της Αιτήτριας είναι αχρείαστη και/ή υστερόβουλη και/ή αποτελεί προϊόν δεύτερης σκέψης της Αιτήτριας και/ή καταχωρίστηκε με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και/ή με αλλότρια κίνητρα και/ή κακόπιστα (mala fide) και/ή καταχρηστικά (abuse of process) με σκοπό να πλήξει τα δικαιώματα της Καθ΄ης η Αίτηση και να υποσκάψει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης. (Δ) Η καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισης από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση δεν καταστρατηγεί κανένα θεσμό και/ή δεν αντίκειται σε κανένα Νόμο και/ή Νομολογία και/ή Κανόνες του Κυπριακού δικαίου αλλά αντιθέτως, η μη παραχώρηση άδειας για καταχώριση Έκθεσης Υπεράσπισης παραβιάζει και/ή στερεί το δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση για δίκαιη δίκη και/ή να υπερασπιστεί τον εαυτό της, κατά παράβαση των Άρθρων 30 και 35 του Συντάγματος. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Συμεωνίδη (εφεξής: «η ΕΔ ΠΣ»), ενός εκ των διευθυντών της Καθ' ης η Αίτηση, ημερ.5/3/21, ο οποίος αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: (α) Ορκίζεται κατόπιν εξουσιοδότησης της Καθ' ης η Αίτηση και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, λόγω της προσωπικής του εμπλοκής, αλλά και από πρόσθετη πληροφόρηση που άντλησε μέσα από μελέτη των εγγράφων της υπόθεσης. Ειδικά σε σχέση με το περιεχόμενο της ΕΔ ΛΖ, ανέφερε πως αρνείται και απορρίπτει το περιεχόμενο της, εκτός από τα σημεία για τα οποία προβαίνει σε παραδοχή. (β) Η επαγγελματική σχέση μεταξύ των διαδίκων χρονολογείται περίπου από το έτος
3. Στα πλαίσια της εν λόγω συνεργασίας, η Καθ' ης η Αίτηση ήταν η αποκλειστική αντιπρόσωπος της Αιτήτριας για την προμήθεια προϊόντων προς την Εθνική Φρουρά και την Ελληνική Δύναμη Κύπρου (ΕΛΔΥΚ). (γ) Η συνήθης τακτική ή επαγγελματική πρακτική μεταξύ των διαδίκων που ακολουθείτο για περίοδο είκοσι ετών και γενικότερα ο τρόπος λειτουργίας των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ αντιπροσώπου - διανομένα προϊόντων και μεταπωλητή, είναι «η συνεχής και σταθερή τροφοδοσία ή προμήθεια προϊόντων ή εμπορευμάτων από τον αντιπρόσωπο, έναντι νόμιμης αντιπαροχής μεταχρονολογημένων επιταγών οι οποίες είναι πληρωτέες εντός χρονικού διαστήματος περίπου δύο

(2)μηνών. Ο μεταπωλητής, μετά την παραλαβή των προϊόντων ή εμπορευμάτων προβαίνει στην προσθήκη κάποιου ποσοστού κέρδους, κατά τις μελλοντικές μεταπωλήσεις των προϊόντων, ούτως ώστε, με το τίμημα-κέρδος που λαμβάνει από αυτές, μπορεί να καλύψει ή αποπληρώσει ή ανταποκριθεί στις οφειλές και οικονομικές υποχρεώσεις ή στα εκκρεμή τιμολόγια που έχουν δημιουργηθεί από τις παραλαβές προϊόντων ή εμπορευμάτων που έλαβαν χώρα εντός των περασμένων δύο

(2)μηνών.» (δ) Περί το Νοέμβριο του 2015 η Αιτήτρια απέστειλε προσφορά στην Καθ' ης η Αίτηση, ημερ.27/11/2015, για την προμήθεια των προϊόντων της, προκειμένου η Καθ' ης η Αίτηση να υποβάλει σχετική προσφορά για τη χρονική περίοδο Απρίλιο 2016 - Μάρτιο 2018 προς την Εθνική Φρουρά (βλ. Τεκμήριο 1 ΕΔ ΠΣ). Εν τέλει η Καθ' ης η Αίτηση, δεν κατάφερε να κατοχυρώσει τη συμφωνία προμήθειας όλων των προσφερόμενων γεύσεων έτοιμου καφέ ΜR BROWN προς την Εθνική Φρουρά για την περίοδο 2016 - 2018 και δη κατοχύρωσε μόνο τις γεύσεις 'blue mountain' και 'caramel latte'. Ως Τεκμήριο 2 της ΕΔ ΠΣ, παρουσιάστηκε σχετικός πίνακας και κατάσταση επιτυχόντων προσφοροδοτών που αφορούσε την χρονική περίοδο 1/4/16 - 31/3/

1. (ε) Η Αιτήτρια ενημέρωσε την Καθ' ης η Αίτηση ότι λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού ήταν επιτακτική ανάγκη να αυξήσει τον κύκλο εργασιών της και ζήτησε από την Καθ' ης η Αίτηση 'να προσπαθήσει να διευρύνσει τις πωλήσεις της και να αξιοποιήσει τις διασυνδέσεις της.' Περί τα τέλη Μαρτίου 2016, συμφωνήθηκε προφορικά ανάμεσα στους διαδίκους, πως η Αιτήτρια θα συνέχιζε να προμηθεύει την Καθ' ης η Αίτηση με όλες τις γεύσεις έτοιμου καφέ 'MR BROWN', στο κόστος που αναγραφόταν στην προσφορά/ συμφωνία ημερομηνίας 27/11/15 «προκειμένου η Καθ' ης η Αίτηση να τα μεταπωλεί σε τρίτους ένεκα της αποτυχίας της Καθ' ης η Αίτηση να κατακυρώσει όλες τις γεύσεις προμήθειας έτοιμου καφέ MR BROWN προς την Εθνική Φρουρά ». Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3 στην ΕΔ ΠΣ, δέσμη τιμολογίων αγοράς έτοιμου καφέ 'MR BROWN' της Καθ' ης η Αίτηση από την Αιτήτρια για την περίοδο 2016 -
2. Επίσης, συμφωνήθηκε προφορικά μεταξύ των διαδίκων ότι σε σχέση με την προμήθεια ή μεταπώληση προϊόντων σε πρόσωπα εκτός της Εθνικής Φρουράς, η Καθ' ης η Αίτηση θα παρέδιδε αντίγραφα των σχετικών τιμολογίων στην Αιτήτρια για σκοπούς ελέγχου. Ως Τεκμήριο 4 στην ΕΔ ΠΣ κατατέθηκε σχετική δέσμη τιμολογίων που αφορούν πωλήσεις της Καθ' ης η Αίτηση σε τρίτα πρόσωπα, κατά την περίοδο 2016-2018 τα οποία, όπως ανέφερε ο ομνύων, παραδίδονταν δεόντως στην Αιτήτρια. (ζ) Η Καθ' ης η Αίτηση, παραδέχεται πως για την περίοδο 2018 - 2020 προμήθευε την Εθνική Φρουρά με αγαθά της Αιτήτριας στη βάση των όρων της επίδικης συμφωνίας, ημερομηνίας 11/1/2018, που αποκάλυψε στο Δικαστήριο η Αιτήτρια. Ωστόσο ο ομνύων ισχυρίζεται πως η παλαιότερη προφορική συμφωνία μεταξύ των διαδίκων αναφορικά με τη δυνατότητα μεταπώλησης προϊόντων της Αιτήτριας από την Καθ' ης η Αίτηση σε τρίτα πρόσωπα, εκτός της Εθνικής Φρουράς, 'ουδέποτε αναιρέθηκε ή τερματίστηκε' και πως εξακολουθούσε να ισχύει, παρά το περιεχόμενο της έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 11/1/2018, στο οποίο υπάρχει ρητή αναφορά σε πωλήσεις από την Καθ' ης η Αίτηση αποκλειστικά προς την Εθνική Φρουρά. Σε σχέση με τον συμφωνηθέντα τρόπο πληρωμής των προϊόντων, ο ομνύων αναφέρει αυτολεξεί τα ακόλουθα: «ήταν περαιτέρω όρος της επίδικης Συμφωνίας όπως με την παράδοση των προϊόντων εκδίδονταν μεταχρονολογημένες επιταγές 45 ημερών. Εντούτοις, από την έναρξη ισχύος της επίδικης Συμφωνίας, τα μέρη συμφώνησαν προφορικά και δια της συμπεριφοράς τους αποδέχτηκαν (εφεξής: η «Τροποποίηση») ότι οι επιταγές εκδίδονταν με περίοδο χάριτος επιπλέον 7-15 ημέρες κατά μέσο όρο, και δη οι μεταχρονολογημένες επιταγές που λάμβανε η Αιτήτρια ήταν πληρωτέες κατά μέσο όρο εντός 50 - 60 ημερών αντί 45 όπως αρχικά είχε συμφωνηθεί.» Ως Τεκμήριο 5 κατατέθηκε σχετικός πίνακας που ετοιμάστηκε από το λογιστήριο της Καθ' ης η Αίτηση σε σχέση με το έτος 2018, που «αποδεικνύει την σιωπηρή αποδοχή της εν λόγω τροποποίησης στην επίδικη Συμφωνία από την Αιτήτρια, στην οποία εν πάση περιπατώσει συνέναισε η Αιτήτρια » (βλ. παράγραφο 10.8 ΕΔ ΠΣ). (η) Ο ομνύων παραδέχεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση αγόραζε και παραλάμβανε από την Αιτήτρια προιόντα δυνάμει 'δεόντως υπογεγραμμένων τιμολογίων και επί πιστώσει', διευκρινίζοντας ωστόσο ότι αυτό συνέβαινε στην βάση των όρων τόσο της γραπτής, όσο και της προφορικής συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων. Ο ομνύων επαναλαμβάνει πως στη βάση της μεταξύ των μερών προφορικής συμφωνίας, η Καθ' ης η Αίτηση είχε δικαίωμα να μεταπωλεί εμπορεύματα της Αιτήτριας σε τρίτα πρόσωπα εκτός Εθνικής Φρουράς, όπως και έπραττε κατά τη διάρκεια της περιόδου 2018 - 2020, εν γνώσει της Αιτήτριας, στην οποία παραδίδοντο τα σχετικά τιμολόγια από τις εν λόγω πωλήσεις. Επιπλέον ο ομνύων ισχυρίζεται πως η δέσμη τιμολογίων της Καθ' ης η Αίτηση προς την εταιρείας P & S DISTRIBUTION LTD -Τεκμήριο 4 στην ΕΔ ΛΖ, είχαν παραδοθεί στην Αιτήτρια από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση, κάτι που σκόπιμα αποκρύφθηκε από την Αιτήτρια. (θ) Η έκδοση μεταχρονολογημένων επιταγών που ήταν πληρωτέες κατά μέσο όρο εντός περίπου 60 αντί 45 ημερών, ήταν η συνήθης πρακτική που ακολουθήτο μεταξύ των μερών, χωρίς ποτέ στο παρελθόν να προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα στη μεταξύ τους συνεργασία. Συγκεκριμένα, αποδίδεται στην πλευρά της Αιτήτριας πως «λάμβανε ανεπιφύλακτα τις επιταγές χωρίς να απορρίψει ούτε και μια» καθώς επίσης και ότι «σιωπηρά αποδεχόταν έμμεσα ή άμεσα τις επιταγές χωρίς να επισημάνει οποιοδήποτε παράπονο προς την Καθ' ης η Αίτηση όσον αφορά το εν λόγω ζήτημα». Συνεπώς ο ομνύων υποστηρίζει ότι ως εκ της σιωπηρής αποδοχής των μεταχρονολημένων επιταγών, η Καθ' ης η Αίτηση κωλύεται να επικαλείται παραβίαση των όρων της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. (ι) Σε σχέση με το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό των Ευρώ 69,587.44, ο ομνύων ισχυρίζεται πως αυτό «προέκυψε καθότι η Αιτήτρια παράνομα, αντισυμβατικά και καταχρηστικά τερμάτισε την επίδικη Συμφωνία, αναγκάζοντας την Καθ' ης η Αίτηση να δώσει εντολή ανάκλησης των μεταχρονολογημένων επιταγών ... οι οποίες ήταν πληρωτέες από το Μάρτιο μέχρι τον Μάϊο του 2020.». Ο λόγος για την έκδοση οδηγιών ανάκλησης των επιταγών ήταν «η παραβίαση της συμφωνίας από την Αιτήτρια ». Σύμφωνα με την ΕΔ ΠΣ, η Καθ' ης η Αίτηση αποδέχεται την έκδοση των επίδικων τιμολογίων, την αποστολή ηλεκτρονικών μηνυμάτων από την Αιτήτρια προς την Καθ' ης η Αίτηση που περιγράφονται στην ΕΔ ΛΖ, την έκδοση των επίδικων επιταγών και το γεγονός ότι αυτές αφορούσαν προϊόντα τα οποία είχε ήδη παραλάβει η Καθ' ης η Αίτηση (βλ. παράγραφο 24 ΕΔ ΠΣ). Σύμφωνα με τον ομνύοντα η ανάκληση της εντολής πληρωμής των επίδικων επιταγών έγινε λόγω του κατ' ισχυρισμό παράνομου τερματισμού της συμφωνίας από την Αιτήτρια. Γι' αυτό το λόγο ο ομνύων δεν αποδέχεται την ύπαρξη οποιασδήποτε οφειλής από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αιτήτρια. Στην παράγραφο 25.1 της ΕΔ ΠΣ προβάλλεται συγκεκριμένα ο ισχυρισμός ότι τα επίδικα τιμολόγια «θα ήταν πληρωτέα εφόσον συνέβαιναν συγκεκριμένα γεγονότα και δη όταν η όλη συναλλαγή θα είχε συμπληρωθεί και η Καθ' ης η Αίτηση θα είχε εισπράξει το τίμημα - κέρδος από την μεταπώληση των αγαθών». (κ) Κατά ή περί την 27/11/2019 η Εθνική Φρουρά ζήτησε επέκταση του συμβολαίου της με την Καθ' ης η Αίτηση για την περίοδο Απρίλιο 2018 - Μάρτιο 2020 και αυτό ήταν εις γνώση της Αιτήτριας, αφού είχε ενημερωθεί επί του θέματος τηλεφωνικώς και είχε δώσει τη συγκατάθεσή της στην Καθ' ης η Αίτηση προτού η τελευταία αποδεχτεί την υπογραφή νέου συμβολαίου με την Εθνική Φρουρά. (λ) Κατά την 24/2/2020 ο ομνύων επιβεβαιώνει πως πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ των μερών στα γραφεία της Αιτήτριας, προκειμένου να συζητηθούν οι όροι της επικείμενης νέας συμφωνίας μεταξύ τους. Κατά την εν λόγω συνάντηση, η Αιτήτρια ενημερώθηκε για την πρόταση της Καθ' ης η Αίτηση να υποβάλει εκ νέου προσφορά στην Εθνική Φρουρά «για την περίοδο Ιουλίου 2020 - Ιουνίου 2022». Ο ομνύων αποδέχεται ότι στην συνάντηση ημερ. 24/2/20 η Καθ' ης η Αίτηση ενημερώθηκε για τους νέους όρους που έθετε η Αιτήτρια για την υπογραφή νέας συμφωνίας και δη για την αύξηση της τιμής προμήθειας του 'MR BROWN'. Αναφέρει επίσης πως στις 25/2/2020, παραλήφθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση το έγγραφο της νέας προσφοράς της Αιτήτριας (βλ Τεκμήριο 10 της ΕΔ ΛΖ). Σε σχέση με την απαίτηση της Αιτήτριας για καταβολή εμβάσματος από την Καθ' ης η Αίτηση ύψους Ευρώ 20.000, ο ομνύων αναγνωρίζει ότι αυτή είχε τεθεί «προκειμένου να μειωθεί το χρεωστικό υπόλοιπο που δημιουργήθηκε μέχρι τότε» πλην όμως υποστηρίζει πως η απαίτηση αυτή δεν συζητήθηκε στη συνάντηση ημερομηνίας 24/2/2020 κατά την οποία ουδέν παράπονο εκφράσθηκε από την Αιτήτρια (βλ. παράγραφο 18 ΕΔ ΠΣ). Περαιτέρω, χαρακτηρίζει την εν λόγω απαίτηση της Αιτήτριας ως «μοχλό πίεσης ή εξαναγκασμού προς την Καθ' ης η Αίτηση για άμεση εξόφληση ενός μέρους του ποσού για το οποίο είχαν εκδοθεί ή θα εκδίδονταν μεταχρονολογημένες επιταγές». Αποδίδεται στην Αιτήτρια πως ενεργώντας αυθαίρετα, καταχρηστικά και κατά παράβαση της συμφωνίας ημερομηνίας 11/1/2018, εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση «σκόπευε να υποβάλει εκ νέου προσφορά στην Εθνική Φρουρά και κατ' επέκταση την ανάγκη που είχε για εξασφάλιση της προμήθειας των αγαθών που θα μεταπωλούσε». Χαρακτήρισε τη συμπεριφορά αυτή της Αιτήτριας ως μορφή «οικονομικού εξαναγκασμού». (μ) Ο ομνύων αποδέχεται την παραλαβή του ηλεκτρονικού μηνύματος ημερομηνίας 3/3/2020 από τον διευθυντή της Αιτήτριας, Λάκη Ζωτιάδη, απορρίπτοντας συγχρόνως τους ισχυρισμούς περί παραβίασης της συμφωνίας ημερ. 11/1/2018 από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση και επαναλαμβάνοντας τη θέση του αφενός, ότι η Καθ' ης η Αίτηση ενεργούσε στα πλαίσια των όρων τόσο της προφορικής, όσο και της έγγραφης μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας και αφετέρου ότι η Αιτήτρια κωλύεται, ως εκ της συμπεριφοράς της, να εκφράζει παράπονα αναφορικά με τις ημερομηνίες των μεταχρονολημένων επιταγών καθώς επίσης και για το γεγονός μεταπώλησης των προϊόντων της από την Καθ' ης η Αίτηση εκτός Εθνικής Φρουράς. (ν) Με παραπομπή στο ηλεκτρονικό μήνυμα που απέστειλε η Αιτήτρια στην Καθ ης η Αίτηση, ημερομηνίας 4/3/2020, ο ομνύων ισχυρίζεται πως η απόφαση της Αιτήτριας να διακόψει την τροφοδοσία των προϊόντων 'MR BROWN', 'FAN', και 'FANTASTICO' στην Καθ' ης η Αίτηση λόγω «της μη θετικής ανταπόκρισης που είχε από την Καθ' ης η Αίτηση για το έμβασμα των €20,000» συνιστά παράβαση των ρητών όρων της «επίδικης συμφωνίας ή της τροποποίησης αυτής» καθώς και της «επέκτασης/ παράτασης που συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών» (βλ. παράγαφο 16.9 ΕΔ ΠΣ). Όπως, μεταξύ άλλων, ανέφερε: «η Αιτήτρια κανένα δικαίωμα δεν είχε ούτε νομοθετικά ούτε συμβατικά ούτε άλλως πως, να τερματίσει την επίδικη Συμφωνία και Τροποποίηση αυτής, πριν τη συμφωνηθείσα με την Καθ' ης η Αίτηση ημερομηνία λήξης της, συμπεριλαμβανομένης και της επέκτασης/παράτασης .... η άμεση καταβολή του ποσού των €20,000 ουδέποτε αποτέλεσε όρο της επίδικης Συμφωνίας, αλλά αποτελούσε προϋπόθεση για την υπογραφή της νέας επικείμενης συμφωνίας και ως εκ τούτου η οποιαδήποτε επίκληση στο συγκεκριμένο όρο για τον τερματισμό της επίδικης Συμφωνίας είναι ατυχής, αβάσιμη και ανυπόστατη». (ξ) Το γεγονός της μεταπώλησης έτοιμου καφέ 'MR BROWN' από την Καθ' ης η Αίτηση σε τρίτους, δεν τέθηκε ως λόγος, ούτε και συνέβαλε στον τερματισμό της επίδικης συμφωνίας. Ο ομνύων επί του προκειμένου αναφέρει ο σχετικός ισχυρισμός της Αιτήτριας είναι «προϊόν υστεροβουλίας και δεύτερης σκέψης» αφού ήταν προ πολλού γνωστό στην Αιτήτρια πως η Καθ' ης η Αίτηση μεταπωλούσε τα προϊόντα της και σε τρίτα πρόσωπα, εκτός της Εθνικής Φρουράς. Ο πραγματικός λόγος, σύμφωνα με τον ομνύοντα, για τον οποίο επήλθε τερματισμός της επίδικης συμφωνίας, ήταν διότι «η Καθ' ης η Αίτηση δεν υπέκυψε στην πίεση και τον οικονομικό εξαναγκασμό που άσκησε η Αιτήτρια για την απαίτηση ως προς το τραπεζικό έμβασμα τουλάχιστον €20,000 ούτως ώστε μετά τη λήξη της επίδικης Συμφωνίας, οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των μερών να συνεχιστούν». (ο) Οι πρωτόγνωρες συνθήκες που επέφερε στην αγορά του τόπου η πανδημία του κορονοϊού περί το Μάρτιο 2020, σε συνδυασμό με την ανάγκη εξεύρεσης άλλου προμηθευτή από την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία προέκυψε μετά τον τερματισμό της συμφωνίας από την Αιτήτρια, προκάλεσαν οικονομική δυσχέρεια στην Καθ' ης η Αίτηση καθιστώντας την ανύμπορη να ανταπεξέλθει πλήρως στις οικονομικές της υποχρεώσεις (βλ. παράγραφο 18 ΕΔ ΠΣ). Συγκεκριμένα, ο ομνύων ισχυρίζεται πως η Καθ' ης η Αίτηση υπέστη τεράστια οικονομική ζημιά, αφού αναγκάστηκε να προμηθεύεται τα ίδια προϊόντα από τρίτο προμηθευτή στην αυξημένη τιμή των €14,80 πλέον ΦΠΑ, αντί στην τιμή των €12 που τα προμηθευόταν από την Αιτήτρια και τα μεταπωλούσε στην Εθνική Φρουρά στην τιμή των €16,44 χωρίς ΦΠΑ. Σε περίπτωση δε που συνεχιζόταν η συνεργασία μεταξύ των διαδίκων, ο ομνύων ισχυρίζεται πως «δεν θα δημιουργείτο» το οφειλόμενο, κατά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, ποσό. (π) Ο ομνύων, στην παράγραφο 19 της ΕΔ ΠΣ παραδέχεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση εξέδωσε επ' ονόματι της Αιτήτριας τέσσερις μεταχρονολογημένες επιταγές «κατόπιν προμήθειας ποσότητας έτοιμου καφέ 'MR BROWN' οι οποίες αναφέρονται στα ηλεκτρονικά μηνύματα ημερομηνίας 4/3/20 και 5/3/20 (Τεκμήριο 11 στην ΕΔ ΛΖ). Σε σχέση με το περιεχόμενο του δικού του ηλεκτρονικού μηνύματος, ημερομηνίας 5/3/20, ο ομνύων υποστηρίζει ότι εξέφρασε την πρόθεση να αλλάξει την ημερομηνία πληρωμής των εν λόγω επιταγών, ως ένδειξη καλής πίστης και προς αποφυγή εντάσεων και όχι διότι αποδέχτηκε εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό ή παραβίαση συμφωνίας. (ρ) Η Αιτήτρια εσκεμμένα κατακράτησε τις επιταγές που είχαν εκδοθεί επ΄ονόματι της από την Καθ' ης η Αίτηση «αφού γνώριζε ότι με τη διακοπή της τροφοδοσίας της Καθ' ης η Αίτηση, η Καθ' ης η Αίτηση θα έμενε εκτεθειμένη, και δη χωρίς την προμήθεια αγαθών τα οποία μεταπωλούσε, και ως εκ τούτου, οι εν λόγω επιταγές που είχε στην κατοχή της δεν μπορούσαν να εξαργυρωθούν με την μέχρι τότε πρακτική που συνήθιζαν τα μέρη να ακολουθούν.» Περαιτέρω, θέση της Καθ' ης η Αίτηση είναι πως ήταν εις γνώση της Αιτήτριας ότι με τον τερματισμό της επίδικης συμφωνίας ήταν «πιθανό να τίθετο θέμα ανάκλησης των εν λόγω επιταγών» και πως η άρνηση της να επιστρέψει τις επιταγές που της είχαν παραδοθεί έγινε εσκεμμένα, καταχρηστικά και με σκοπό να ασκηθεί πίεση στην Καθ' ης η Αίτηση για την καταβολή του εμβάσματος των Ευρώ 20,000 που ζητούσε η Αιτήτρια (βλ. παράγραφο 21 ΕΔ ΠΣ). (σ) Επιπλέον, ο ομύνων υπστηρίζει ότι: «τα όσα επικαλείται η Αιτήτρια για να δικαιολογήσει τη ζημιά της και το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό, αφορούν γεγονότα που επήλθαν μετά τον παράνομο τερματισμό από μέρους της Αιτήτριας της επίδικης Συμφωνίας». Aπό την άλλη, η Καθ' ης η Αίτηση έχει καλόπιστη, βάσιμη και συζητήσιμη υπεράσπιση και ως εκ τούτου θα πρέπει να της δοθεί η ευκαιρία να καταχωρίσει το προσχέδιο Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, Τεκμήριο 12 της ΕΔ ΠΣ. Η δε Ανταπαίτηση σχετίζεται με οικονομική ζημιά που υπέστη η Καθ' ης η Αίτηση κατά την περίοδο από 4/3/20 - 2/7/20, η οποία εξειδικεύεται ως εξής: (i) ποσό Ευρώ 17.517,09 που δαπάνησε η Καθ΄ης η Αίτηση για την αγορά προϊόντων από τρίτα πρόσωπα σε τιμή κατά μέσο όρο €14,70 αντί €12,00 και τα οποία μεταπωλούσε στην τιμή των €16,44 προς την Εθνική Φρουρά. (ii) απώλεια κερδών ή ζημιά ύψους Ευρώ 61,589.22 από τη μη εξασφάλιση προμήθειας των αγαθών που μεταπωλεί στην Εθνική Φρουρά η Καθ' ης η Αίτηση, σε σχέση με την περίοδο «Μάρτιος - Ιούνιος 2019» και δη από 4/3/20 - 2/7/
3. (τ) Kαταληκτικά ο ομνύων, κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την παρούσα αίτηση, η οποία ισχυρίζεται πως προωθήθηκε κακόβουλα και καταχρηστικά. Διαδικασία ακρόασης της Αίτησης Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη αποκλειστικά στη βάση των ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν αντιστοίχως Αίτηση και Ένσταση. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και δεν επιδιώχθηκε η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από οποιαδήποτε πλευρά. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προσκόμισαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων έχω μελετήσει και λαμβάνω υπόψιν, αλλά δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Απαιτείται, εν πρώτοις, αναφορά στο νομικό πλαίσιο και τις βασικές νομολογιακές αρχές, υπό το πρίσμα των οποίων, θα πρέπει να εξεταστούν τα υπό κρίση ζητήματα από το Δικαστήριο. Νομική πτυχή - Δ.18 έκδοση συνοπτικής απόφασης H Διάταξη 18 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, επί της οποίας στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση, διαλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:
4. (a) Where the defendant appears to a writ of summons specially indorsed under Order 2, Rule 6, the plaintiff may on affidavit made by himself, or by any other person who can swear positively to the facts, verifying the cause of action, and the amount claimed (if any), and stating that in his belief there is no defence to the action, apply for judgment for the amount so indorsed, together with interest (if any), or for the recovery of the land (with or without rent), or for the delivering up of a specific chattel, as the case may be, and costs. And judgment for the plaintiff may be given thereupon, unless the defendant shall satisfy the Court that he has a good defence to the action on the merits, or disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend ...
5. (a) The defendant may show cause against such application by affidavit, or the Court may allow the defendant to be examined upon oath. (b) The affidavit shall state whether the defence alleged goes to the whole or to part only, and (if so) to what part of the plaintiff's claim. ...
6. If it appears that the defence set up by the defendant applies only to a part of the plaintiff's claim, or that any part of his claim is admitted, the plaintiff shall have judgment forthwith for such part of his claim as the defence does not apply to or as is admitted, subject to such terms (if any) as to suspending execution, or the payment of the amount levied or any part thereof, into Court by the sheriff, the taxation of costs, or otherwise, as the Court may think fit. And the defendant may be allowed to defend as to the residue of the plaintiff's claim...... » Ως έχει διαχρονικά υποδειχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, η διαδικασία για έκδοση συνοπτικής απόφασης, αποτελεί μέτρο κατ' εξαίρεση αφού, εν ολίγοις, συνιστά τον επιτρεπόμενο δικονομικά τρόπο παράκαμψης της συνήθους διαδικασίας της δίκης. Είναι συνεπώς, αποκλειστικά και μόνο σε ξεκάθαρες περιπτώσεις που το Δικαστήριο δύναται να στερήσει τον Εναγόμενο από το δικαίωμα να προβάλει υπεράσπιση, γιατί σε διαφορετική περίπτωση μια τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε ανεπίτρεπτη άρνηση πρόσβασης στη Δικαιοσύνη. Απόφαση δυνάμει της Δ.18, εκδίδεται από το Δικαστήριο μόνο όταν διαπιστώνεται αυστηρή και απόλυτη συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις που θέτει η Διαταγή αυτή και μόνο όταν τα γεγονότα ή δεδομένα που τίθενται ενώπιον Δικαστηρίου εμφανέστατα δεν αφήνουν εύλογα περιθώρια για οποιαδήποτε καλόπιστη υπεράσπιση από πλευράς Εναγομένου. Οι νομολογιακές αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η διακριτική εξουσία που παρέχει στο Δικαστήριο η Δ.18, αναλύονται εκτενέστατα, σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όσο και Αγγλικών Δικαστηρίων, που αφορούν την ερμηνεία της ταυτόσημης αντίστοιχης διάταξης, Ο.14 των Αγγλικών θεσμών, ως ίσχυε πριν τις τροποποιήσεις που επήλθαν το
7. Ανάμεσα στις κλασσικές επί του θέματος αυθεντίες, συγκαταλέγεται η απόφαση Νεάρχου και Άλλου ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου)

(2005)1 Α.Α.Δ. 818, στην οποία διατυπώθηκαν ευκρινώς τα εξής ως προς το σκοπό της διαδικασίας, αλλά και τα αναγκαία κριτήρια που σύμφωνα με το σαφές λεκτικό της Δ.18

(1)(α), θα πρέπει να ικανοποιηθούν, σε πρώτο στάδιο, από την πλευρά του Αιτητή: «Ο σκοπός της διαδικασίας για συνοπτική απόφαση είναι κυρίως η ταχύτητα, δηλαδή να λαμβάνει ο ενάγων έγκαιρα απόφαση εκεί που τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του είναι τόσο καθαρή που να μην χρειάζεται κανονική δίκη, ενώ αντίθετα να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή όμως η διαδικασία αυτή αποστερεί ουσιαστικά τον εναγόμενο από του να υπερασπίσει την υπόθεση σε κανονική δίκη, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης ασκείται πολύ προσεκτικά, σπάνια και με βάση ορισμένα κριτήρια τα οποία περιέχονται στη Δ.18, θ.θ.1-5, όπως αυτά εξηγήθηκαν τόσο σε αγγλική νομολογία όσο και σε νομολογία του δικού μας Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων Robert v. Plant [1895] 1 Q.B. 597, το Αγγλικό Σύγγραμμα The Annual Practice 1970 σελ. 126, Κυπριανίδης ν. Ιωάννου

(1966)1 Α.Α.Δ. 265, Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.

(1972)1 C.L.R 130, Hermes Insurance Co Ltd v. Joulios Theodorides

(1983)1 C.L.R. 333, Trans Middle East Trading (T.M.E.T) Limited v. Abdul Aziz Tlais

(1991)1 A.A.Δ. 239, Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Rck Sports v. Persona Advertising Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, Subotic v. Στυλιανίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 22, Ευάγγελος Λαζάρου και Άλλος ν. Γιάννη Π. Μακεδόνα

(1999)1 Α.Α.Δ. 817 και πιο πρόσφατα Παναγιώτης Ζερβός ν. Euroinvestment & Finance Ltd.,

(2003)1(Γ) A.A.Δ. 1968 και Sigma Radio T.V. Ltd. v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου

(2005)1 Α.Α.Δ. 408). Τα εν λόγω κριτήρια, όπως εξάγονται τόσο από το λεκτικό της Δ.18 όσο και από τις πιο πάνω αυθεντίες, περιληπτικά είναι τα εξής: (α) το κλητήριο πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο σε Δ.2, θ.6. (β) Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή. (γ) Η ένορκη δήλωση για υποστήριξη της αίτησης για συνοπτική απόφαση πρέπει να συμμορφώνεται προς ορισμένα κριτήρια π.χ. να είναι από τον ίδιο τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης, και τη βάση της αγωγής και περαιτέρω να δηλώνει ρητά ότι απ΄ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο Αιτητής είναι νομικό πρόσωπο τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο άλλο πρόσωπο που εργοδοτείται από την εταιρεία το οποίο όμως να μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει την βάση της αγωγής και το αιτούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει. (Βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Banka S.A. πιο πάνω, σελ. 136-138) όπου γίνεται αναφορά και σε αγγλική νομολογία). Αυτές είναι βασικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να ικανοποιήσει ο ενάγων-αιτητής προτού το Δικαστήριο ασκήσει την εξουσία αν θα εκδώσει ή όχι συνοπτική απόφαση ». Η ανάγκη αυστηρής τήρησης των πιο πάνω προϋποθέσεων από πλευράς Αιτητή είναι ζήτημα που άπτεται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να επιληφθεί του αιτήματος (βλ. Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.

(1972)1 C.L.R. 130, 135, Δημητρίου Aθηνούλλα Γ. ν. Tράπεζας Kύπρου Λτδ

(1997)1 ΑΑΔ 782). Σε σχέση δε με την τρίτη προϋπόθεση, ήτοι της εγκυρότητας και επάρκειας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, στην Κώστας Κυριάκου v Θεράποντα Αναστασίου

(2013)1 Α.Α.Δ.148, ειπώθηκαν τα εξής: «Υπενθυμίζεται όμως ότι το μόνο ουσιαστικό που έχει να κάμει ο αιτητής είναι να επιβεβαιώσει την απαίτηση με αναφορά στα γεγονότα, που εκτίθενται στο κλητήριο ένταλμα και ότι ο καθ' ου εξακολουθεί να οφείλει το ποσό και δεν έχει ουσιαστική υπεράσπιση, (δέστε Annual Practice 1959 σελ. 258-260 και Annual Practice 1970, σελ. 124, παρ. 14-2-5). Κατ' επέκταση, η αίτηση για συνοπτική απόφαση δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύεται από όλα τα έγγραφα που θα υποστήριζαν την αγωγή εάν διεξαγόταν κανονική δίκη. Η απλή επιβεβαίωση της ίδιας της αξίωσης με αναφορά στην απαίτηση κατά τις επιταγές της Δ.18 θ.1(α), εξυπακούει τη μη αναγκαιότητα επισύναψης οποιωνδήποτε εγγράφων. Αν όμως ο ίδιος ο ενάγων-αιτητής επιλέξει να αναφερθεί στην ένορκη του δήλωση σε έγγραφα, τότε σύμφωνα με τη Δ.18 θ.2, αυτά θα πρέπει να επισυνάπτονται.» Με την ικανοποίηση των προαναφερόμενων τριών προϋποθέσεων από τον Αιτητή, το βάρος απόδειξης μετατοπίζεται στους ώμους του Εναγομένου - Καθ' ου η αίτηση, ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή ότι έχει αποκαλύψει τέτοια γεγονότα και στοιχεία τα οποία δικαιολογούν το αίτημά του να του δοθεί δικαίωμα προβολής υπεράσπισης στην Αγωγή. Ο εναγόμενος μπορεί να πράξει τούτο είτε με ένορκη δήλωση είτε, με άδεια του Δικαστηρίου, με προφορική μαρτυρία (βλ. Δ.18 Καν. 3(α)). Στην απόφαση Νεάρχου ανωτέρω, διατυπώθηκαν με πληρότητα οι αρχές που αφορούν το βάρος απόδειξης που φέρει ο Καθ' ου η Αίτηση, όπως υποδηλοί το ακόλουθο απόσπασμα: «Από πλευράς Εναγομένου (εκτός από το θέμα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που μπορεί να εγερθεί σε όλες τις περιπτώσεις), και νοουμένου ότι ο ενάγων ικανοποιεί τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις, θα πρέπει και αυτός να ικανοποιήσει το Δικαστήριο με τα ακόλουθα: (α) ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή ή (β) ότι αποκαλύπτονται τέτοια γεγονότα που του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπισθεί ή τουλάχιστον η υπεράσπιση να μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή. (Λαζάρου ν. Μακεδόνας, πιο πάνω). Επίσης ο Εναγόμενος/καθού η αίτηση πρέπει να διευκρινίζει αν η υπεράσπιση του αφορά ολόκληρο ή μέρος της απαίτησης και αν αφορά μέρος, να καθορίζει ποιο μέρος από την απαίτηση του Ενάγοντα αμφισβητεί. (Βλ. γενικά τη Δ.18, θ.3 και την υπόθεση Hermes Ins. Co. Ltd v. Julios Theodorides πιο πάνω, σελ. 338-339 όπου φαίνονται με λεπτομέρεια τα κριτήρια τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψη του). Από τη στιγμή που ο Ενάγων/Αιτητής ικανοποιεί τα κριτήρια για να ζητήσει συνοπτική απόφαση τότε (όπως ήδη αναφέραμε) το βάρος μετατοπίζεται στον Εναγόμενο/καθ ού η αίτηση να αποδείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση και/ή ότι υπάρχουν τέτοια γεγονότα που να του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί. (Βλ. επίσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Ν. Χατζηνέστωρος

(1989)1 Α.Α.Δ. 204, Καζαμίας ν. Ρωμαϊκά Κεραμουργεία

(1990)1 Α.Α.Δ. 752, Trans Middle East Trading (T.M.E.T)) Limited v. Abdul Aziz Tlais

(1991)1 Α.Α.Δ. 239).» Τόσο στη Νεάρχου ανωτέρω, όσο και σε πολλές άλλες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, υιοθετήθηκε με επιδοκιμασία ο δικαστικός λόγος της PCK Sports v. Persona Advertising Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, στην οποία διατυπώθηκαν περιεκτικά οι ακόλουθες αρχές: «.Η εξουσία έκδοσης συνοπτικής απόφασης, δυνάμει της Δ.14, εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει εύλογη αμφιβολία ότι ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση και όπου είναι απρόσφορο να επιτραπεί στον εναγόμενο να υπερασπισθεί απλώς για λόγους καθυστέρησης (Jones v. Stones [1984] A.C. 122). Αποτελεί γενική αρχή ότι οσάκις ο εναγόμενος αποδεικνύει ότι έχει μια δίκαιη υπόθεση για υπεράσπιση, ή εύλογους λόγους για να θέσει μια υπεράσπιση ή ακόμη και μια δίκαιη πιθανότητα ότι έχει μια καλόπιστη υπεράσπιση πρέπει να του δοθεί άδεια να υπερασπισθεί (Saw v. Hakim, 5 T.L.R. 72; Ironclad, etc., Co. v. Gardner, 4 T.L.R. 18; Ward v. Plumbley, 6 T.L.R. 198; Yorkshire Banking Co. v. Beatson, 4 C.P.D. 213; Ray v. Barker, 4 Ex.D. 279). Πρέπει να δίδεται άδεια για υπεράσπιση εκτός εάν είναι καθαρό ότι δεν υπάρχει ουσιώδες ζήτημα για εκδίκαση (Godd ν. Delap [1905] 92 L.T. 510, H.L.), και ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση σε σχέση με πραγματικά ή νομικά ζητήματα τα οποία εγείρουν εύλογη αμφιβολία κατά πόσο ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση (Jones v. Stone [1894] A.C. 122; Thompson v. Marshall, 41 L.T. 720, C.A.; Jacobs v. Booth's Distillery Co. [1901] 85 L.T. 262, H.L.; Lindsay v. Martin, 5 T.L.R. 322)." ... Όταν τα νομικά και πραγματικά ζητήματα είναι τέτοιας φύσης που καθίσταται δυνατό για το δικαστήριο να μορφώσει άποψη αμέσως, χωρίς περαιτέρω διευκρίνηση κατά το στάδιο της δίκης, τότε πρέπει να εκδίδεται συνοπτική απόφαση ». Στη Μεττή κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 417, είχαν αναφερθεί επί του ιδίου θέματος τα εξής: «Συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος στερείται υπεράσπισης. Όπου παρέχονται λεπτομέρειες που δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή, όπου σε απάντηση της αξίωσης εγείρονται θέματα που θα πρέπει να εκδικαστούν ή αποκαλύπτονται γεγονότα που κρίνονται ως αρκετά να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει υπεράσπιση, τότε του παρέχεται δικαίωμα για υπεράσπιση (Trans Middle East (Trading) (T.M.E.T.) Ltd v. Tlais

(1991)1 A.A.Δ. 239). .........Ο εναγόμενος θα πρέπει να δείξει είτε ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής, είτε να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρούνται ικανοποιητικά για να του παρασχεθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί. Το βάρος βρίσκεται επί των ώμων του εναγόμενου (Kyprianides ν. Ioannou

(1966)1 C.L.R. 265, 269) και το δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει σε σχετικό συμπέρασμα, ύστερα από ακρόαση της αίτησης για συνοπτική απόφαση (Christodoulou ν. Erotocritou ΧΧΙ C.L.R. 175). Στην πρακτική είναι αρκετό για τον εναγόμενο να αποκαλύψει γεγονότα ικανά να καταδείξουν καλόπιστα την ύπαρξη δικάσιμου θέματος. Άδεια για καταχώρηση εμφάνισης θα πρέπει να του παρέχεται, ακόμα κι' όταν φαίνεται ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας (Jacobs v. Booth's Distillery Co [1901] 85 L.T. 262).» Πάγια νομολογία επιτάσσει πως το δικαίωμα υπεράσπισης χωρίς όρους δεν «.... ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση διαφορετικά, θα ήταν εύκολο σε σχεδόν κάθε περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς με αποτέλεσμα την αχρήστευση του.». Στην Kypros Kyprianides v. Symeon Ioannou

(1966)1 CLR 265 τονίστηκαν τα ακόλουθα: «As decided in a number of English cases on the corresponding English Rules (R.S.C. Order 14), sufficient facts and particulars must he given to show that there is a bona fide defence. A mere general denial that the defendant is indebted will not suffice (Wallingford v. Mutual Society

(1880), 5 App. Cas., 685, at page 704). The defendant's affidavit must condescend upon, particulars", and should, as far as possible, deal specifically with the plaintiff's claim and affidavit, and state clearly and concisely what the defence is, and what facts are relied upon as supporting it. » Άκρως κατατοπιστική επί του θέματος φρονώ πως είναι και η απόφαση Aγάπιος Καμένος κ.ά. v Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2014)1Β Α.Α.Δ.1812, όπου τονίστηκε ότι η προβολή γενικών και αόριστων ισχυρισμών ή αρνήσεων, ουδόλως επαρκούν για να δοθεί το δικαίωμα στον Εναγόμενο να προβάλει την υπεράσπιση του, αλλά αντιθέτως, ο Εναγόμενος οφείλει απαρεγκλίτως να προσδιορίζει λεπτομερώς μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του, εκείνα ακριβώς τα στοιχεία και γεγονότα που κατά την εισήγησή του θεμελιώνουν καλόπιστη υπεράσπιση στην αξίωση του Ενάγοντος/ Αιτητή. Συγκεκριμένα, λέχθηκαν τα εξής (σελ.1819): «Ως προς το λόγο που αφορά στο εύρημα ότι δεν αποδείχθηκε καλόπιστη υπεράσπιση, έχει αποκρυσταλλωθεί νομολογιακά ότι δεν είναι αρκετό για τον εναγόμενο να αρνείται την οφειλή ή απλώς να παραθέτει μια νομική ένσταση. Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση J & M Loizides Agencies Ltd κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ

(2011)1Β ΑΑΔ 1280: «Η ένορκη δήλωση που καταχωρείται για υποστήριξη της ένστασης πρέπει να δίδει επαρκή γεγονότα και λεπτομέρειες που να δείχνουν ότι έχει καλόπιστη υπεράσπιση (he must condescend upon particulars) (CY.E.M.S. Co. Ltd v. Central Co-Operative Industries Co. Ltd

(1982)1 C.L.R. 897, σελ. 902-905, Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Limited v. Thais

(1991)1 Α.Α.Δ. 239 και Νεάρχου κ.ά. v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ.

(2005)1 Α.Α.Δ. 818).» Αναμφίβολα η παροχή λεπτομερειών είναι αυτή που θα δώσει υπόσταση στους ισχυρισμούς των εναγομένων. Διαφορετικά θα σήμαινε ότι με τη διατύπωση απλών ισχυρισμών θα παραχωρείτο το δικαίωμα υπεράσπισης (βλ. CY.E.M.S. Co Limited v. The Central Co-operative Industries Co Ltd

(1982)1 CLR 897 και N.V. Caterchef Ltd v. P.C.P. Electronics Ltd

(1999)1Γ ΑΑΔ 1912). Είναι γι' αυτόν το λόγο που οι εναγόμενοι, οι οποίοι έχουν και το σχετικό βάρος να ικανοποιήσουν το δικαστήριο ότι έχουν καλή υπεράσπιση, θα πρέπει να βεβαιώνονται ότι θέτουν ενώπιον του δικαστηρίου αρκετές λεπτομέρειες και στοιχεία που να επιτρέπουν στο δικαστήριο να καταλήξει επί του θέματος της ύπαρξης καλόπιστης υπεράσπισης». Συγκεφαλαιώνοντας, στις περιπτώσεις που ο εναγόμενος δίδει μέσω της ένορκής του δήλωσης, αρκετές λεπτομέρειες και αποκαλύπτει στοιχεία που δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή εγείρει θέμα σε απάντηση της απαίτησης, το οποίο θα πρέπει να εκδικαστεί, ή όπου ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση στην ουσία της Αγωγής ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα και στοιχεία που μπορούν να κριθούν αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπισή του, πρέπει να του παρέχεται από το Δικαστήριο το δικαίωμα να καταχωρήσει υπεράσπιση. Τονίζω δε πως στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί αμφισβητούμενων γεγονότων της υπόθεσης (βλ. μεταξύ άλλων Λαζάρου Eυάγγελος και Άλλη ν. Γιάννη Π. Mακεδόνα

(1999)1 Α.Α.Δ.817). Σε πλήρη συνάφεια με τα πιο πάνω βρίσκονται και τα όσα αναφέρθηκαν στην απόφαση Λούκος Λτδ κ.ά. v Eθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.

(2001)1 ΑΑΔ 418: «συνοπτική απόφαση δεν θα πρέπει να εκδίδεται από το Δικαστήριο όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. Εφόσον προκύπτει μεταξύ των διαδίκων διαφορά που χρήζει επίλυσης, ο εναγόμενος δεν στερείται της δυνατότητας υπεράσπισης και προβολής σχετικής επί του θέματος ανταπαίτησης, με εκ των προτέρων υπολογισμούς αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας και με ευρήματα έξω από το πλαίσιο δίκης στην αγωγή. Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης.» Κρίση Δικαστηρίου Με γνώμονα τις προμνησθείσες νομολιακές αρχές, προχωρώ σε εξέταση των προβαλλόμενων θέσεων και ισχυρισμών έκαστης πλευράς. Διερχόμενη του συνόλου των δεδομένων που έχουν τεθεί ενώπιόν μου, παρατηρώ, εν πρώτοις, πως η πλευρά της Αιτήτριας έχει ικανοποιήσει και τις τρεις προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 Θ.1(α), ως έχουν αναλυθεί εκτεταμένα ανωτέρω. Όσον αφορά τις δυο πρώτες προϋποθέσεις, εύκολα παρατηρείται από το φάκελο του Δικαστηρίου πως το κλητήριο της παρούσας Αγωγής είναι ειδικώς οπισθογραφημένο και πως η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης, μέσω δικηγόρου, στις 13/7/2020. Δεν προωθήθηκε, ούτως η άλλως, η οποιαδήποτε περί του αντιθέτου εισήγηση από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση. Σε σχέση με την τρίτη προϋποθέση που η Αιτήτρια θα πρέπει να ικανοποιήσει, διαπιστώνω πως η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ενός εκ των διευθυντών και γραμματέα της Αιτήτριας, ο οποίος ως προκύπτει ξεκάθαρα από το σύνολο των παρουσιασθέντων ενώπιον μου δεδομένων, είναι άτομο με πρωτογενή και άμεση γνώση των ουσιωδών επίδικων γεγονότων, στα οποία φαίνεται πως είχε ενεργή συμμετοχή. Από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση, ουδόλως αμφισβητήθηκε η ενεργός εμπλοκή του κ. ΧΧΧ Ζωτιάδη στα γεγονότα της υπόθεσης, ούτε η ικανότητά του να ορκιστεί θετικά ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Υπενθυμίζεται εδώ πως σε σχέση με την ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης που θέτει η Δ.18

(1)(α), το μόνο ουσιαστικό που είχε να κάνει η Αιτήτρια, ήταν να επιβεβαιώσει την απαίτησή της με αναφορά στα γεγονότα, που εκτίθενται στο κλητήριο ένταλμα, δηλώνοντας παράλληλα ότι η Καθ' ης η Αίτηση εξακολουθεί να οφείλει το επίδικο ποσό και ότι δεν έχει ουσιαστική καλόπιστη ή βάσιμη υπεράσπιση στην αξίωση της Αγωγής. Καταλήγω πως αυτό έχει επιτυχώς πράξει η Αιτήτρια, μέσω της ΕΔ ΛΖ, που συνοδεύει την Αίτηση. Παρατηρώ επίσης πως στην ΕΔ ΛΖ επαναλαμβάνονται όλοι οι ισχυρισμοί της Έκθεσης Απαίτησης, οι οποίοι τεκμηριώνονται, μέσω της παρουσίασης των απαραίτητων υποστηρικτικών εγγράφων/ τεκμηρίων. Με σαφήνεια επεξηγείται πώς προέκυψε το ύψος της επίδικης οφειλής, ενώ έχουν παρουσιαστεί ενώπιον Δικαστηρίου όλα τα τιμολόγια και επιταγές που περιγράφονται στο κλητήριο ένταλμα και σχετίζονται με το εν λόγω ποσό, η γνησιότητα ή το περιεχόμενο των οποίων ουδόλως έχουν αμφισβητηθεί μέσω της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση. Δεδομένης της κατάληξης μου αναφορικά με τη συμμόρφωση της Αιτήτριας με τις τρεις προϋποθέσεις της Δ.18, κρίνω πως υφίσταται εν προκειμένω δικαιοδοσία εξέτασης της παρούσας αίτησης και συνεπώς, η προσοχή του Δικαστηρίου στρέφεται πλέον αποκλειστικά στο ερώτημα κατά πόσον η Καθ' ης η Αίτηση έχει κατορθώσει, μέσω του περιεχομένου της Ένστασης και της ΕΔ ΠΣ που τη συνοδεύει, να αποσείσει το βάρος απόδειξης ότι έχει καλόπιστη και εύλογη υπεράσπιση εις απάντηση στην ουσία της αξίωσης της Αιτήτριας. Θα εξεταστεί, ειδικότερα, το κατά πόσο μέσω της ΕΔ ΠΣ, η Καθ' ης η Αίτηση έχει παραθέσει επαρκή στοιχεία και γεγονότα, άρρηκτα συνδεδεμένα με την ουσία της Αγωγής και δη, των προβαλλόμενων από πλευράς Αιτήτριας θέσεων. Έκαστη πλευρά επικαλέστηκε την εγκυρότητα και δεσμευτικότητα της επίδικης συμφωνίας ημερομηνίας 11/1/

1. Το λιτό περιεχόμενο της εν λόγω συμφωνίας, δεν αναδεικνύει οποιεσδήποτε ερμηνευτικές δυσκολίες όσον αφορά τους συμβατικούς της όρους. Από απλή ανάγνωση αυτού προκύπτει πως συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων όπως για την περίοδο από 1/4/2018 - 31/3/2020, η Αιτήτρια εφοδιάζει την Καθ' ης η Αίτηση με προϊόντα έτοιμου καφέ 'MR BROWN' και χυμούς/νέκταρ 'FAN' σε συγκεκριμένες τιμές. Αναφέρεται επίσης στην εν λόγω συμφωνία ότι οι ποσότητες των προϊόντων που θα παραδίδοντο από την Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση θα προορίζονταν αποκλειστικά για τις ανάγκες της Εθνικής Φρουράς (με τη λέξη «αποκλειστικά» να είναι τονισμένη με μαύρο χρώμα) και ότι κατά το χρόνο παράδοσης των προϊόντων θα εκδίδονταν μεταχρονολογημένες επιταγές πληρωτέες εντός 45 ημερών. Δεν αποτέλεσε θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι παροτρύνθηκε ή εξαπατήθηκε ή άλλως πως ξεγελάστηκε και υπέγραψε άλλης φύσης τύπου ή περιεχομένου έγγραφο από αυτό που έχει τεθεί ενώπιον μου ως η συμφωνία ημερομηνίας 11/1/
2. Εντούτοις, η Καθ' ης η Αίτηση υποστηρίζει πως δυο από τους γραπτούς και σαφείς όρους της εν λόγω συμφωνίας, δεν τέθηκαν σε ισχύ. Εν ολίγοις, υποστηρίζει πως ουδέποτε συμφωνήθηκε πως τα προϊόντα που θα αγοράζονταν από την Καθ' ης η Αίτηση θα προορίζονταν αποκλειστικά για την Εθνική Φρουρά, παρά το περί αντιθέτου ρητό περιεχόμενο της συμφωνίας ημερομηνίας 11/1/2018, παραπέμποντας σε προγενέστερη συμφωνία μεταξύ των μερών ημερ. 27/11/2015 (βλ. Τεκμήριο 1 ΕΔ ΠΣ) αλλά και σε προφορική συμφωνία η οποία, κατ' ισχυρισμό, συνήφθη μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ης η Αίτηση, κατά ή περί τα τέλη Μαρτίου
3. Χωρίς να προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου, σημειώνω ότι η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση στο Δικαστήριο αναφορικά με τη συμπερίληψη γραπτού και ρητού όρου στη συμφωνία ημερομηνίας 11/1/18 περί υποχρέωσής της για αποκλειστική μεταπώληση των προιόντων τα οποία αγόραζε από την Αιτήτρια, στην Εθνική Φρουρά, εφόσον, ως υποστηρίζει, τα μέρη δεν είχαν πρόθεση να συμφωνήσουν κάτι τέτοιο. Ανεξαρτήτως των ανωτέρω, θα πρέπει να υπομνησθεί πως μέσω της παρούσας Αγωγής, η Αιτήτρια αξιώνει ένα πολύ συγκεκριμένο ποσό που σχετίζεται με συσσωρευθείσα οφειλή της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία είχε προκύψει κατά τη διάρκεια ισχύος της συμφωνίας ημερομηνίας 11/1/2018 και σχετίζεται με προϊόντα που παραδόθηκαν στην Καθ' ης η Αίτηση κατά την περίοδο 7/1/20 - 4/3/20 και σε σχέση με τα οποία εκδόθησαν δέκα τιμολόγια και εικοσι δύο συνολικά επιταγές, εκ των οποίων τιμήθηκε μόνο η μια. Από το περιεχόμενο της Ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση προκύπτει πως ουδεμία αμφισβήτηση προκύπτει αλλά αντιθέτως είναι παραδεκτά τα εξής γεγονότα: (α) ότι η Καθ' ης η Αίτηση αγόραζε και παραλάμβανε από την Αιτήτρια ποσότητες αγαθών, τις οποίες όφειλε να εξοφλήσει με μεταχρονολογημένες επιταγές, οι οποίες εκδίδονταν κατά το χρόνο παραλαβής των προϊόντων. (β) ότι τα δέκα τιμολόγια που παρουσίασε ενώπιον Δικαστηρίου η Αιτήτρια εις υποστήριξη των όσων αναφέρονται στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης της και αφορούν την χρονική περίοδο 7/1/20 - 4/3/20 είναι γνήσια και όντως αφορούν τα προϊόντα της Αιτήτριας που παραδόθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο στην Καθ' ης η Αίτηση, κατόπιν δικών της αιτημάτων/παραγγελιών, συνολικής αξίας Ευρώ 69,587.
4. (γ) ότι και οι εικοσι δύο επιταγές που αναφέρει η Αιτήτρια όντως συνδέονται και όντως έχουν συμπληρωθεί και παραδοθεί από την Καθ' ης η Αίτηση στην Αιτήτρια με σκοπό την εξόφληση των 10 τιμολογίων. Σημειώνω, επί τούτου πως δεν αμφισβητήθηκε καθόλου από την Καθ' ης η Αίτηση η ορθότητα ή η ακρίβεια του περιεχόμενου της κατάστασης Τεκμηρίου 9 της ΕΔ ΛΖ, στο οποίο γίνεται ξεκάθαρη σύνδεση της κάθε επιταγής με έκαστο τιμολόγιο που αυτή αφορά. και (δ) ότι οι εικοσι δυο επιταγές εκδόθησαν έναντι νόμιμου, συμφωνηθέντος ανταλλάγματος και ότι οι εικοσι μια εξ΄ αυτών δεν τιμήθηκαν, λόγω έκδοσης οδηγιών ανάκλησης της πληρωμής τους από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση. Οι πιο πάνω παραδοχές της Καθ' ης η Αίτηση, οδηγούν στο συμπέρασμα πως ουδόλως αμφισβητείται το ύψος της οφειλής της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αιτήτρια, μέχρι τουλάχιστον το χρόνο διακοπής της μεταξύ τους συνεργασίας. Η θέση της Καθ' ης η Αίτηση, όπως γίνεται αντιληπτή, είναι πως εξέδωσε οδηγίες ανάκλησης όλων των επίδικων επιταγών κατά ή περί τις 7/3/18, διότι η Αιτήτρια την είχε πληροφορήσει στις 4/3/18, ότι δεν θα δεχόταν άλλες παραγγελίες από την ίδια κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας. Ανάμεσα στα παράπονα της Αιτήτριας ήταν και το γεγονός ότι εκκρεμούσε οφειλή της Καθ' ης η Αίτηση ύψους Ευρώ 70.000 περίπου, για την οποία απαιτούσε από αυτή, όπως της καταβάλει ποσό Ευρώ 20,000 έναντι της εν λόγω οφειλής κάτι το οποίο η Καθ' ης η Αίτηση περιγράφει ως «οικονομικό εξαναγκασμό». Η Καθ' ης η Αίτηση δεν αμφισβητεί ότι το επίδικο ποσό Ευρώ 65,965.44 αντιστοιχεί στην αξία προϊόντων που της παραδόθηκαν και ότι εξέδωσε τις επίδικες επιταγές για την εξόφλησή του εν λόγω ποσού. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ ΧΧΧ Συμεωνίδης στην παρα. 20 της ΕΔ ΠΣ, το 'οποιοδήποτε' ποσό είναι 'αμφισβητήσιμο' λόγω της ζημιάς που υπέστη η Καθ' ης η Αίτηση από τη διακοπή της συνεργασίας των μερών, στις 4/3/
5. Aπέτυχε ωστόσο να επεξηγήσει με σαφήνεια με ποιο τρόπο η εξόφληση της επίδικης οφειλής συνδέεται με την όποια μεταγενέστερη χρονικά παραγγελία και παράδοση πρόσθετων αγαθών από την Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση. Το ποσό των Ευρώ 65,965.44 αφορά προϊόντα που είχαν ήδη παραδοθεί στην Καθ' ης η Αίτηση, όπως η ίδια παραδέχεται και όχι προϊόντα που θα παραδίδονταν στο μέλλον. Η Καθ' ης η Αίτηση, δεν εξήγησε στο Δικαστήριο τι απέγιναν τα προϊόντα που της παραδόθηκαν από την Αιτήτρια στη βάση των επίδικων τιμολογίων την έκδοση και περιεχόμενο των οποίων ουδόλως αμφισβητεί. Αν όντως η Καθ' ης η Αίτηση έχει μεταπωλήσει τα εν λόγω προιόντα στην Εθνική Φρουρά ή σε τρίτους και έχει εισπράξει το τίμημα πώλησης αποκομίζοντας μάλιστα και κέρδος, τότε δεν βρίσκω πως θα μπορούσε σήμερα η Καθ' ης η Αίτηση, ακόμα και στη βάση της δικής της εκδοχής, να ισχυρίζεται ευλόγως πως δεν οφείλει το επίδικο ποσό. Από την άλλη, αν η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει μεταπωλήσει τα εν λόγω προιόντα θα αναμενόταν να γίνει σχετική επίκληση αυτού του γεγονότος από πλευράς της εφόσον η θέση της είναι πως, με βάση τη μακροχρόνια ακολουθητέα πρακτική, η ίδια όφειλε να πληρώνει την Αιτήτρια για τα προϊόντα της, μόνο σε περίπτωση μεταπώληση αυτών. Περαιτέρω, δεν έχω πραγματικά αντιληφθεί με ποιο ακριβώς τρόπο ή σε ποια βάση, το γεγονός ότι δεν θα γινόταν αποδεκτή από την Αιτήτρια οποιαδήποτε παραγγελία της Καθ' ης η Αίτηση από τις 4/3/20 και εντεύθεν, εξαλείφει ή επηρεάζει το ύψος της μέχρι τότε διαμορφωθείσας οφειλής της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αιτήτρια, για προϊόντα που είχαν ήδη παραδοθεί σε αυτήν, στη βάση των επίδικων τιμολογίων και για τα οποία η καθ' η η αίτηση είχε ήδη παραδώσει στην Αιτήτρια τις επίδικες επιταγές. Το περιεχόμενο της συμφωνίας ημερ. 11/1/2018 είναι σαφέστατο ως προς το ότι η υποχρέωση πληρωμής της Αιτήτριας από την Καθ' ης η Αίτηση με την έκδοση και παράδοση μεταχρονολογημένων επιταγών, δημιουργούνταν κατά το χρόνο παραλαβής των προϊόντων της Αιτήτριας από την Καθ' ης η Αίτηση και όχι σε κάποιο μεταγενέστερο, απροσδιόριστο χρόνο. Με άλλα λόγια η υποχρέωση εξόφλησης της κάθε επιταγής της Καθ' ης η Αίτηση, κατά την ημερομηνία που αυτή καθίστατο πληρωτέα, δεν συναρτάτο με την επέλευση οποιουδήποτε πρόσθετου και απροσδιόριστου μελλοντικού γεγονός όπως π.χ. το ενδεχόμενο μεταπώλησης προιόντων σε τρίτους και είσπραξης από αυτούς ή την παραλαβή νέων προιόντων από την Αιτήτρια και τη μεταπώληση αυτών σε τρίτους. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, πως η επίδικη οφειλή προέκυψε εκ της υπαιτιότητας της Αιτήτριας και ότι δεν θα 'δημιουργείτο' αν συνεχιζόταν η συνεργασία κανονικά μεταξύ των μερών. Η θέση αυτή δεν είναι κατανοητή, αν αναλογιστεί κανείς πως η Καθ' ης η Αίτηση αποδέχεται παράλληλα πως το ποσό που αξιώνει η Αιτήτρια αφορά αποκλειστικά και μόνο προϊόντα που της είχαν παραδοθεί δεόντως από την Αιτήτρια κατά την περίοδο από 7/1/20 - 4/3/20 και τα οποία σκόπευε να εξοφλήσει μέσω των μεταχρονολογημένων επιταγών που εξέδωσε επ' ονόματι της Αιτήτριας. Επίσης, η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται πως εάν της παραδίδονταν νέες ποσότητες προϊόντων για να πουλήσει, τότε και μόνο θα ήταν σε θέση να ανταποκριθεί στις επιταγές που είχε ήδη εκδόσει και σχετίζονταν με τις προηγούμενες παραγγελίες της. Η γενική και αόριστη θέση της Καθ' ης η Αίτηση πως όφειλε να πληρώνει την Αιτήτρια μόνο σε περίπτωση που είχε μελλοντικές εισπράξεις από τα προϊόντα που θα της παραδίδοντο, αφενός δεν βρίσκει έρεισμα στην κοινή λογική και αφετέρου, προσκρούει ξεκάθαρα στο περιεχόμενο της έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 11/1/2018, σύμφωνα με το οποίο η υποχρέωση πληρωμής των προϊόντων, υφίστατο κατά το χρόνο παράδοσης και αφορούσε αποκλειστικά και μόνο την Καθ' ης η Αίτηση. Πουθενά δεν προκύπτει, μέσα από το σύνολο των ενώπιον μου δεδομένων, να είχε συμφωνηθεί ανάμεσα στους διαδίκους πως θα εκδίδονταν μεν, μεταχρονολογημένες επιταγές της Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίες θα παραδίδονταν κατά το χρόνο παράδοσης των προϊόντων, αλλά δεν θα εξοφλούνταν κατά τις ημερομηνίες που αυτές ήταν πληρωτέες, παρά μόνο σε περίπτωση ενδεχόμενης μελλοντικής είσπραξης της Καθ' ης η Αίτηση από τις μεταπωλήσεις προιόντων σε τρίτους. Πέραν των ανωτέρω, αναφορικά με τις επίδικες επιταγές, διαπιστώνω πως η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει επικαλεστεί οποιαδήποτε υπεράσπιση από τις προβλεπόμενες στον Περί Συναλλαγματικών Νόμο Κεφ. 262, που να σχετίζεται με την εγκυρότητα των επιταγών ή και το θέμα της αντιπαροχής που δόθηκε σε σχέση με αυτές. Αντιθέτως, είναι παραδεκτό πως η Αιτήτρια είναι νομιμοποιημένη κομιστής των εν λόγω επιταγών, και ότι έλαβε αυτές 'καλή τη πίστει και για αξία' (βλ. Άρθρα 27, 29 και 30 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ.262 όπως τροποποιήθηκε). Άκρως διαφωτιστική επί του προκειμένου είναι η υπόθεση Heatron Co Ltd v. Σωκράτους

(2012)1 Α.Α.Δ 1034 όπου τονίστηκαν τα εξής: «Σύμφωνα με το άρθρο 73 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262 (Μέρος ΙΙΙ), μια επιταγή θεωρείται ως συναλλαγματική και εκτός αν υπάρχει διαφορετική πρόνοια στο Νόμο, διέπεται από τις ίδιες διατάξεις που εφαρμόζονται για τις συναλλαγματικές. Όπως έχει νομολογηθεί, πληρωμές που γίνονται με επιταγή, στην ουσία εξισώνονται με πληρωμές τοις μετρητοίς, με αποτέλεσμα η υπεράσπιση που μπορεί να προβληθεί να πρέπει να συσχετιστεί είτε με την πληρωμή, είτε με την εγκυρότητα της επιταγής (Nova (Jersey) Knit Ltd v. Kammgarn Spinnerei G.m.b.H

(1977)2 All ER 463 (HL), James Lamont & Co Ltd v. Hyland Ltd (No 2)

(1950)1 All ER 929 και Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Limited v. Tlais

(1991)1 ΑΑΔ 239). Όπως αναφέρθηκε από το Δικαστήριο της Βουλής των Λόρδων, όπως ονομαζόταν τότε, στην υπόθεση Nova (Jersey) Knit Ltd, πιο πάνω, μία συναλλαγματική (ή επιταγή) θα πρέπει, σύμφωνα με το S.3 του Bills of Exchange Act 1882, το οποίο είναι πανομοιότυπο με το δικό μας άρθρο 3 του Κεφ. 262, να θεωρείται ως εντολή για άνευ όρων πληρωμή σε μετρητά. Διαφορετική ερμηνεία θα σήμαινε στην περίπτωση πώλησης, ότι αυτή διενεργείται επί πιστώσει, με όλες τις νομικές συνέπειες. Όπως εξηγείται περαιτέρω στην απόφαση, η συναλλαγματική ή επιταγή είναι από μόνη της μια σύμβαση, ξεχωριστή από τη σύμβαση πώλησης. Σύμφωνα με το Λόρδο Wilberforce, είναι γι' αυτό το λόγο που ο αγγλικός νόμος δεν επιτρέπει την προβολή υπερασπίσεων, εκτός εκείνων που επιτρέπονται από το Νόμο και στηρίζονται σε δόλο, στη μη εγκυρότητα της επιταγής και σε αποτυχία της αντιπαροχής. Πάνω σ' αυτή την αρχή στηρίζεται και η μεγάλη εμπορική επιτυχία και αποδοχή της επιταγής, ως ενός ουσιαστικού μέσου συναλλαγής. Το αγώγιμο δικαίωμα εγείρεται όταν μια συναλλαγματική και κατ' εφαρμογή του άρθρου 73, μια επιταγή παρουσιαστεί δεόντως για πληρωμή (άρθρο 45), δεν τιμηθεί (άρθρο 47), δοθεί ειδοποίηση προς τον εκδότη για το γεγονός της μη τίμησης (άρθρο 48), εκτός αν η μη αποστολή ειδοποίησης δικαιολογηθεί με βάση τις πρόνοιες του Νόμου. Δικογραφικά, ο ενάγων έχει υποχρέωση στην Έκθεση Απαίτησής του να αναφέρει, μεταξύ άλλων, την ημερομηνία της επιταγής, το ποσό, το όνομα του εκδότη και δικαιούχου ή κατόχου. Επίσης, θα πρέπει να δικογραφούνται λεπτομέρειες ότι η επιταγή δεν τιμήθηκε και ότι παραμένει απλήρωτη (βλ. Bullen & Leake and Jacobs, Precedents of Pleadings). Το ζήτημα της αντιπαροχής ρυθμίζεται από τα Άρθρα 27-30 του Νόμου. Σύμφωνα με το Άρθρο 27

(1)του Κεφ. 262, κάθε αντάλλαγμα που θα ήταν ικανοποιητικό δυνάμει του περί Συμβάσεων Νόμου, θεωρείται καλό αντάλλαγμα και στην περίπτωση συναλλαγματικής ή επιταγής. Σύμφωνα με το Άρθρο 27

(2)του Νόμου, ο κάτοχος επιταγής θεωρείται εκ πρώτης όψεως ως κάτοχος για αξία και δεν είναι υποχρεωμένος να αποδείξει την ύπαρξη αντιπαροχής. Λόγω του τεκμηρίου που δημιουργείται, το βάρος απόδειξης για την έλλειψη αντιπαροχής μετατίθεται στο πρόσωπο που επικαλείται την έλλειψη αντιπαροχής (βλ. Ρωμανού ν. Χρυσάνθου

(1991)1 Α.Α.Δ. 991). Κατά την άποψή μας, τα γεγονότα της παρούσας έφεσης δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερες δυσκολίες. Πρόκειται για απλή αγωγή επί επιταγής, για την οποία δεν επιτρέπονται υπερασπίσεις άλλες από αυτές που προβλέπονται στο Κεφ. 262. Ο Εφεσίβλητος με την Έκθεση Υπεράσπισής του, στην ουσία δεν ισχυρίζεται καμία από τις υπερασπίσεις που προβλέπει ο Νόμος (δόλο ή τις άλλες παρεμφερείς υπερασπίσεις που προβλέπονται). Όπως θα εξηγήσουμε και πιο κάτω, στην ουσία δεν ισχυρίζεται ούτε ολική αποτυχία αντιπαροχής, αφού κράτησε μέρος του ανταλλάγματος. (βλ. επίσης Damalona Ltd v Αχιλλέας Φεραίου Εισαγωγές - Εξαγωγές Λτδ

(2011)1 ΑΑΔ 1082, Corina Snacks Ltd v Ορφανίδη Ποινική Έφεση αρ. 212/2015, ημερ. 29/5/18 και Κίρλαππος v Πέτρου Ποιν. Έφ. Αρ. 32/2016, ημερ. 24/4/2018). Στην παρούσα υπόθεση το μόνο που η Καθ' ης η Αίτηση προέβαλε ως υπεράσπιση είναι πως η Αιτήτρια παρανόμως διέκοψε τη συνεργασία τους, στις 4/3/20 και ως εκ τούτου, στις 7/3/20, η Καθ' ης η Αίτηση εξέδωσε οδηγίες ανάκλησης της πληρωμής των επίδικων επιταγών. Καμία αμφισβήτηση υπάρχει από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση, της εγκυρότητας των επιταγών ή και της αντιπαροχής που δόθηκε για την έκδοση τους ή αναφορά σε οποιοδήποτε ελάττωμα ή δόλο ή παραπλάνηση. Για τους πιο πάνω λόγους, αποτελεί κατάληξη μου πως η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει παρουσιάσει στο Δικαστήριο ικανοποιητικά στοιχεία και γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι υπάρχει από πλευράς της καλόπιστη, έστω σκιώδης, υπεράσπιση στην ουσία της αξίωσης της Αιτήτριας, αναφορικα με την επίδικη οφειλή. Η θέση της Καθ' ης η Αίτηση ότι η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να αξιώνει απόφαση για το επίδικο ποσό, λόγω του ότι στις 4/3/20 τερμάτισε παράνομα τη μεταξύ των μερών συνεργασία, προκαλώντας στην Καθ' ης η Αίτηση ζημιά, δεν μπορεί να αποτελέσει, κατά την κρίση μου, υπεράσπιση στην αξίωση της Αιτήτριας, για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω. Δεδομένης της κατάληξής μου ότι δεν έχει καταδειχθεί συζητήσιμη υπεράσπιση στην ουσία της αξίωσης της Αγωγής, εναπόκειται να αποφασισθεί τι μέλλει γενέσθαι σε σχέση με την Ανταπαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση. Χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από το εξής απόσπασμα της απόφασης CY.E.M.S. Co. Ltd v. Central Co-Operative Industries Co. Ltd

(1982)1 C.L.R. 897: «.In Anglo-Italian Bank v. Wells (supra) it was held that the right to bring a counterclaim is not a right of course but depends on the discretion of the Judge. Where, therefore, there is clearly no defence to the plaintiff's claim so that the plaintiff should not be put to the trouble and expense of proving it, but the defendant sets up a plausible counterclaim for an amount not less than the plaintiff's claim, the order should not be for leave to defend but should be for judgment for the plaintiff on the claim with costs, with a stay of execution until the trial of the counterclaim or pending further order. (Sheppards&Co. v. Wilkinson & Jarvis, [1889] 6 T.L.R. 13, C.A.). The counterclaim will be disregarded if it is totally foreign to the action or it ought for any reason in the discretion of the Judge to be disposed of by a separate action». (Ο τονισμός είναι του παρόντος Δικαστηρίου). Σχετική είναι και η Subotic v Στυλιανίδη

(1998)1 Α.Α.Δ 22 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Είναι καθιερωμένο ότι όπου εγείρεται καλή τη πίστει ανταπαίτηση που προκύπτει από τα ίδια γεγονότα της αγωγής και συνδέεται άμεσα με τους λόγους υπεράσπισης πρέπει να δίδεται τέτοια άδεια, ακόμα και αν ο εναγόμενος παραδέχεται μέρος ή ολόκληρη την απαίτηση (Βλέπε: Morgan & Son Ltd. v. S. Martin Johnson & Co. [1949] 1 K.B. 107). Η ανταπαίτηση είναι αγωγή (cross action) αλλά για τους σκοπούς της Δ.18 πρέπει να θεωρείται ως υπεράσπιση (Βλέπε: Zoedone Co. v. Barrett [1882] 26 S.J. 657).» Στην μεταγενέστερη απόφαση Μάρκος Νικολάου Λτδ v Αdamko Constructions Ltd

(2005)1 Α.Α.Δ 376 , το Ανώτατο Δικαστήριο διευκρίνισε πως η Subotic ανωτέρω, μπορεί να τύχει εφαρμογής «μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις ανταπαίτησης εναντίον απαίτησης που στηρίζεται σε μη αμφισβητούμενη συναλλαγματική καθότι, χωρίς ισχυρό λόγο ανταπαίτησης δεν χορηγείται άδεια σε αγωγή για συναλλαγματική, επιταγή ή άλλο αξιόγραφο που δεν αμφισβητείται καθόλου ή που η αμφισβήτηση δεν είναι σοβαρή. Βλ. Annual Practice 1958 σελ. 267.» Αποφασίστηκε πως ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε εκδόσει συνοπτική απόφαση προς όφελος των Εφεσιβλήτων με το σκεπτικό ότι η «εγκυρότητα της επίδικης συναλλαγματικής παρέμεινε κατ' ουσία αδιαμφισβήτητη και δεν αποκαλύφθηκε σοβαρός (ισχυρός) λόγος ανταπαίτησης αναγόμενος στην συναλλαγματική.» Στην Ch. Aresti Estates Ltd κ.ά. v Loucas Kyprinou & Co Ltd Πολ. Έφεση αρ 68/11, ημερομηνίας 21/10/16, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ως ορθή την έκδοση συνοπτικής απόφασης από το πρωτόδικο Δικαστήριο εναντίον των Εφεσειόντων οι οποίοι επιθυμούσαν να εγείρουν τόσο υπεράσπιση, όσο και ανταπαίτηση στην Αγωγή, με την εξής αιτιολογία: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν δίδονταν επαρκείς λεπτομέρειες προς υπεράσπιση. Δεν αμφισβητείτο η οφειλή των ενοικίων, η θέση περί μη αδειούχων υποστατικών δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει εν πάση περιπτώσει ακυρότητα στη συμφωνία, οι δε εφεσείοντες χρησιμοποιούσαν και παρέμεναν στα διαμερίσματα χωρίς ποτέ να είχαν τερματίσει τη συμφωνία, καταβάλλοντας τα ενοίκια μέχρι και το Μάρτιο του 2010. Η όποια ενδεχόμενη απαίτηση των ιδίων των εφεσειόντων θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο ανταπαίτησης, ή χωριστής αγωγής, αλλά δεν επηρέαζαν το δικαίωμα των εναγόντων σε συνοπτική απόφαση.» Συνάγεται από τα ανωτέρω, πως για να δοθεί εν προκειμένω άδεια για Ανταπαίτηση στην Καθ' ης η Αίτηση, θα πρέπει αυτή να είναι καλόπιστη, άρρηκτα συνυφασμένη με τους λόγους που προβάλλονται στην Υπεράσπιση της και να προκύπτει μέσα από τα ίδια γεγονότα και θέματα της Αγωγής. Τέτοια άδεια δεν δίδεται όταν κρίνεται πως η Ανταπαίτηση είναι εντελώς ξένη προς την αιτία αγωγής ή αν για οποιοδήποτε άλλο λόγο κριθεί από το Δικαστήριο ότι είναι ορθότερο όπως η Ανταπαίτηση εκδικαστεί στα πλαίσια χωριστής Αγωγής. Η συνήγορος της Αιτήτριας ορθά υπέδειξε πως η Ανταπαίτησης της Καθ' ης η Αίτηση «δεν σχετίζεται σε κανένα σημείο με τις αγοραπωλησίες εμπορευμάτων δυνάμει των οποίων οφείλεται το ποσό που διεκδικεί η Ενάγουσα με την παρούσα αγωγή». Περαιτέρω ουδόλως σχετίζεται κατά την κρίση μου η επιδιωκόμενη Ανταπαίτηση με τις επίδικες επιταγές που εκδόθησαν επ΄ονόματι της Αιτήτριας, για τις οποίες δεν έχει προβληθεί οποιαδήποτε υπεράσπιση. Αφορά την κατ' ισχυρισμό ζημιά που η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι υπέστη, κατά τη διάρκεια της περιόδου από 4/3/20 - 2/7/20, όταν αναγκάστηκε να προμηθεύεται προϊόντα σε υψηλότερες τιμές από εκείνες που χρέωνε η Αιτήτρια και συνεπώς είχε μειωμένο κέρδος σε σχέση με το κέρδος που έβγαζε κατά την περίοδο που προμηθευόταν τα προϊόντα της από την Αιτήτρια. Κρίνω πως η Ανταπαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση εναντίον της Αιτήτριας ουδόλως σχετίζεται με την επίδικη αξίωση της Αιτήτριας που αφορά την καταβολή οφειλόμενου ποσού, στη βάση συμφωνηθείσας αξίας προϊόντων τα οποία η Καθ' ης η Αίτηση παρέλαβε, αλλά ουδέποτε πλήρωσε, καθότι ανακάλεσε τις οδηγίες για πληρωμή των επίδικων επιταγών τις οποίες εξέδωσε προς όφελος της Αιτήτριας με σκοπο την πληρωμή των εν λόγω προιόντων. Υιοθετώντας το σκεπτικό της απόφασης Νικολάου ανωτέρω, κρίνω πως η 'εγκυρότητα των επίδικων συναλλαγματικών παρέμεινε κατ' ουσία αδιαμφισβήτητη και δεν αποκαλύφθηκε σοβαρός (ισχυρός) λόγος ανταπαίτησης αναγόμενος στις συναλλαγματικές'. Τα όσα έλαβαν χώρα μετά τη διακοπή της μεταξύ των διαδίκων συνεργασίας και η οποιαδήποτε αξίωση της Καθ' ης η Αίτηση σε σχέση με ζημιά που κατ' ισχυρισμό υπέστη μετά την εν λόγω διακοπή, θα μπορούσαν και θα ήταν ορθότερο κατά την κρίση μου να εγερθούν στα πλαίσια χωριστής Αγωγής. Κατάληξη: Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας - Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενης για ποσό Ευρώ 65.965,44 πλέον νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρισης της Αγωγής, μέχρι εξοφλήσεως. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............ Α. Κάρνου Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο