← Κύπρος

ΑΙΤΗΣΗ της εταιρείας BM - BANK JOINT - STOCK COMPANY (ΠΡΩΗΝ JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY) ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ

ΑΙΤΗΣΗ της εταιρείας BM - BANK JOINT - STOCK COMPANY (ΠΡΩΗΝ JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY) ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ VESTIARIO HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτησης: 254/2018, 12/8/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A455 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 254/2018 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ VESTIARIO HOLDINGS LIMITED, από τη Λευκωσία ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 ΑΙΤΗΣΗ της εταιρείας BM - BANK JOINT - STOCK COMPANY (ΠΡΩΗΝ JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY), από τη Ρωσία ------------ Ημερομηνία: 12 Αυγούστου

  1. Εμφανίσεις: Για την Αιτούσα: κα Ελεάνα Χριστοφή για κ.κ. Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση: κ. Κωνσταντίνος Χρ. Κληρίδης για κ.κ. Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ------------ ΑΠΟΦΑΣΗ
  2. Εισαγωγή
  3. Η BM - BANK JOINT - STOCK COMPANY (η «Αιτούσα»), αιτείται διάταγμα εκκαθάρισης της Vestiario Holdings Limited (η «Καθ' ης η Αίτηση») δυνάμει των άρθρων 209, 211(ε), 211(στ) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 («Κεφ. 113»).
  4. Η αίτηση βασίζεται στη μη συμμόρφωση της Καθ' ης η Αίτηση με ειδοποίηση 21 ημερών για αποπληρωμή οφειλόμενου δανείου. Η Αιτούσα ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX XXXXX Sergeevich.
  5. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση την 11/7/
  6. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Φιλιππίδη.
  7. Η αίτηση και οι ενστάσεις υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις. Την 9/4/2020 το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) μετά από αίτηση της Αιτούσας ημερ. 9/11/2018, έδωσε άδεια στην Αιτούσα να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Το έπραξε 7/5/
  9. Η Καθ' ης η Αίτηση αιτήθηκε για να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση με αίτηση ημερ. 30/7/
  10. Με απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου το αίτημα απορρίφθηκε την 18/2/
  12. Τέλος, αίτηση της Καθ' ης η Αίτηση για αντεξέταση του κ. Sergeevich ημερ. 26/3/2021 απορρίφθηκε την 23/4/2021 πάλι με απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου.
  13. Οφείλω να παρατηρήσω ότι οι ένορκες δηλώσεις, ήταν αχρείαστα εκτενείς και πολυσέλιδες. Τα περισσότερα θέματα που ηγέρθηκαν δεν ήταν επίδικα ούτε θα μπορούσαν να είναι επίδικα αφού σε αιτήσεις εκκαθάρισης το Δικαστήριο εξετάζει πολύ συγκεκριμένα ζητήματα. Θα αναφερθώ επομένως στην προσκομισθείσα μαρτυρία πολύ συνοπτικά.
  14. Η Αίτηση και η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει.
  15. Ο κ. Sergeevich επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς της Αίτησης (petition) και επισυνάπτει έγγραφα ως τεκμήρια. Όπως αναφέρει, είναι διευθυντής προγραμμάτων (projects director) της LLC VTB DC που είναι θυγατρική της Αιτούσας. Έχει την ευθύνη διαχείρισης και συλλογής οφειλών της Αιτούσας και έχει εξουσιοδοτηθεί να ενεργεί εκ μέρους της (Τεκμήριο 1 - πληρεξούσιο). Επισυνάπτει επίσης εκτυπώσεις από το μητρώο εταιρειών της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε σχέση με τις αλλαγές στην ονομασία της Αιτούσας και την αναδιοργάνωση της (Τεκμήρια 2Α - C). Ως Τεκμήρια 3 και 4 επισυνάπτει εκτύπωση έρευνας από το μητρώο του Εφόρου Εταιρειών για την Καθ' ης η Αίτηση ως επίσης και του Ιδρυτικού και καταστατικού της εγγράφου.
  16. Η Αιτούσα βασίζει την αίτηση της σε συμφωνία δανείου ημερ. 6/10/2009, που παραχώρησε στην Καθ' ης η Αίτηση, ύψους $35,000,000 (Δολάρια Αμερικής) (Τεκμήριο 5). Η παραχώρηση του ποσού έγινε στη βάση 5 αιτήσεων ημερ. 7/10/2009, 8/10/2009, 9/10/2009, 13/10/2009 και 14/12/2009 (Τεκμήριο 6). Το δάνειο κατέστη ληξιπρόθεσμο την 5/10/2012 χωρίς να αποπληρωθεί. Ισχυρισμός της Καθ' ης η Αίτηση ότι το δάνειο εξοφλήθηκε σε «είδος» τον Μάιο και Ιούλιο του 2012, δια της κατάρτισης «δηλώσεων εμπιστεύματος» μετοχών εταιρειών προς όφελος της Αιτούσας δεν έγινε αποδεκτός (Τεκμήριο 16, δέσμη σχετικής αλληλογραφίας). Περαιτέρω το επενδυτικό ταμείο Globus Investment Fund, που παρείχε εξασφάλιση στα δάνεια εκκαθαρίστηκε την 4/8/2015 (Τεκμήριο 17, εκτύπωση δελτίου τύπου) και κάποια ποσά έχουν πιστωθεί στο λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση (Τεκμήρια 20 - 24, καταστάσεις υπολοίπων).
  17. Η Αιτούσα απευθύνθηκε στο Διεθνές Εμπορικό Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας («ΔΕΔΔ») αξιώνοντας $34,650,011,03 (Δολάρια Αμερικής). Η Καθ' ης η Αίτηση δεν εμφανίστηκε και εκδόθηκε απόφαση εναντίον της την 18/3/
  18. Με απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 17/2/2016, στην Γενική Αίτηση 432/2014, η εν λόγω απόφαση ενεγράφη, αναγνωρίστηκε και κηρύχθηκε εκτελεστή στη Δημοκρατία Τεκμήριο 7, αντίγραφο της αίτησης, Τεκμήριο 8, η ένσταση, Τεκμήριο 9, η Απόφαση και Τεκμήριο 10 το short form judgment).
  19. Την 27/9/2017 επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση γραπτή απαίτηση, ημερ. 21/9/2017 (Τεκμήριο 11, η ειδοποίηση, Τεκμήριο 12, το φαξ και Τεκμήριο 13, η ένορκη δήλωση επίδοσης), με την οποία καλούνταν να πληρώσει το χρέος της εντός 21 ημερών. Η Καθ' ης η Αίτηση παρέλειψε να συμμορφωθεί με την ειδοποίηση. Με ειδοποίηση ημερ. 12/10/2017 επιδόθηκε και το Διάταγμα του Δικαστηρίου (Τεκμήριο 14). Οι συνήγοροι της Καθ' ης η Αίτηση αρνήθηκαν να συμμορφωθούν (Τεκμήριο 15, επιστολή ημερ. 17/10/2017).
  20. Ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εκκρεμεί επίσης η αγωγή 7537/2014 (Τεκμήριο 18, η έκθεση απαίτησης) που καταχώρισε η Καθ' ης η Αίτηση (ως Ενάγουσα 65) μαζί με άλλες εταιρείες εναντίον της Αιτούσας. Στα πλαίσια της αγωγής η Αιτούσα καταχώρισε αίτηση διαγραφής (Τεκμήριο 19).
  21. Η θέση του κ. Sergeevich είναι ότι δεν υφίσταται καλόπιστη ή ουσιώδης αμφισβήτηση της οφειλής και ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα πρέπει να τεθεί υπό εκκαθάριση.
  22. Η ένσταση και η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει
  23. Με την ένσταση της η Καθ' ης η Αίτηση, αμφισβητεί την εγκυρότητα της απόφασης, εξαιτίας της μη χαρτοσήμανσης της συμφωνίας σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου (λόγοι Α και Β), και επομένως της ειδοποίησης (λόγος Γ), ενώ εγείρει καλόπιστη αμφισβήτηση του οφειλόμενου ποσού (λόγοι Δ και Ε). Αναφέρει επίσης ότι υφίσταται κατάχρηση (λόγοι Στ και Λ) και ότι η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εφεσιβλήθηκε, επομένως δεν είναι τελεσίδικη (λόγος Ζ), ότι υφίστανται παρατυπίες στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει (λόγος Η), και στην ειδοποίηση απαίτησης (λόγος Θ), ότι η απόφαση στη Ρωσία στηρίζεται σε άκυρα δάνεια και ότι διώκονται ποινικά πρώην στελέχη της Αιτούσας (λόγος Ι). Τέλος ισχυρίζεται η απόφαση του ΔΕΔΔ εκδόθηκε ερήμην κατά παράβαση του άρθρου 6 ΕΣΔΑ (λόγος Μ) και ότι δεν αποδεικνύεται αδυναμία της Καθ' ης η Αίτηση να πληρώσει (λόγος Κ).
  24. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Γιώργου Φιλιππίδη, Διευθυντή της Oneworld Ltd, η οποία διαχειρίζεται τις υποθέσεις της Καθ' ης η Αίτηση. Βασική του θέση είναι ότι τα δάνεια της Αιτούσας αφορούσαν επενδυτικούς σχεδιασμούς της μέσω εταιρειών όπως η Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση, η οποία, μαζί με άλλες εταιρείες, έλαβαν δάνεια ύψους $2,1 δις, ανήκαν σε διεθνές εμπίστευμα με δικαιούχους την Αιτούσα ή εταιρείες υπό τον έλεγχο της (Τεκμήριο 5 έγγραφο της Αιτούσας στο οποίο εμφανίζονται οι εταιρείες και τα δάνεια). Η εξόφληση έγινε δια της μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν με τη χρήση του δανείου προς όφελος της Αιτούσας (Τεκμήριο 4, ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Φιερού που έγινε στα πλαίσια εξασφάλισης άδειας σφράγισης στην αγωγή 7537/14). Τα περιουσιακά στοιχεία ανέρχονται στο ποσό των 3,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής (Τεκμήριο 6 επιστολή των συνηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση ημερ. 9/4/2012).
  25. Με την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Αιτούσας το 2010, εκδιώχθηκαν πρώην διευθύνοντες σύμβουλοι οι οποίοι κατέφυγαν στο Λονδίνο. Τους αποδόθηκε πολιτικό άσυλο (Τεκμήριο 7, επιστολές επιβεβαίωσης). Ένας εξ αυτών έχει εξασφαλίσει πολιτικό άσυλο και στην Κύπρο με αποτέλεσμα οι Αρχές τις Δημοκρατίας να αρνούνται την ικανοποίηση αιτημάτων δικαστικής συνδρομής της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
  26. Σύμφωνα με τις Ρωσικές Αρχές τα εν λόγω δάνεια είναι άκυρα και προϊόντα κλοπής (Τεκμήριο 8 - Αποφάσεις των Ρωσικών Αρχών)
  27. Την περίοδο του 2011 έγιναν συναντήσεις μεταξύ του Δρ. Κληρίδη και του κ. XXXXX Puchkov μέλους του διοικητικού συμβουλίου της VTB και συμφωνήθηκε όπως η Καθ' ης η Αίτηση και άλλες εταιρείες απαλλαγούν με τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων και ότι θα παραχωρούνταν και αποζημίωση σ' αυτές (Τεκμήριο 9 - πρακτικό συνάντησης). Συνάντηση έγινε επίσης μεταξύ του ιδίου και του προέδρου της Τράπεζας της Μόσχας στο αεροδρόμιο Λάρνακας την 14/8/2011 (Τεκμήριο 10, πρακτικό και Τεκμήριο 11, εκτύπωση ηλεκτρονικού μηνύματος). Ακολούθως απέστειλε την 11/8/2011 στο νομικό σύμβουλο της Αιτούσας περίληψη των περιουσιακών στοιχείων (Τεκμήριο 12) και την 31/10/2011 λεπτομερέστερο πίνακα στον πρόεδρο και άλλα στελέχη (Τεκμήριο 13).
  28. Από το συνολικό ποσό των 2,1 δις ποσό της τάξης των 0,6 δις καταβλήθηκε από το σύνολο των Κυπριακών εταιρειών. Το υπόλοιπο ύψους 1,5 δις έχει διευθετηθεί με την περιουσία των 3,3 δις. Που διατέθηκαν στην Αιτούσα. Η φύση των συναλλαγών περιγράφεται ως ακολούθως στην § 24 της ένορκης δήλωσης: «
  29. Από τα αποκαλυφθέντα έγγραφα της «Λαϊκής Τράπεζας» επιβεβαιώνεται τούτο. Επισυνάπτω για το σκοπό αυτό το Τεκμήριο
  30. Πρόκειται για μία επιστολή της Marfin Laiki Bank ημερ. 30/3/2012 στο πλαίσιο της αγωγής 1832/2012 ως άνω απευθυνόμενη προς τους δικηγόρους τότε της Αιτήτριας Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ, στην οποία επιβεβαιώνεται ότι σε σχέση με κάποιες από τις δανειολήπτριες εταιρείες δικαιούχοι «είναι μεταξύ άλλων ο κύριος τελικός μέτοχος των πιο πάνω Τραπεζών (δηλαδή η OJSC Bank of Moscow». Με το έγγραφο αυτό αποδεικνύεται ότι στην πραγματικότητα όλο το πιο πάνω σύστημα λειτούργησε προς όφελος της Αιτήτριας και ήταν έως εάν η Αιτήτρια έδιδε με το ένα χέρι από τη μία τσέπη τα δάνεια των 2,1 δισεκατομμυρίων περίπου δολαρίων Αμερικής στις δανειολήπτριες εταιρείες οι οποίες συστάθηκαν με τις οδηγίες της και στο άλλο εξασφάλιζε με αυτά τα δάνεια τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία εντέλει μεταβιβάστηκαν στην Αιτήτρια. Υπό τας περιστάσεις και τις ιδιαίτερες συνθήκες δεν πρόκειται για συνήθη δάνεια τράπεζας προς τρίτους άσχετους με την ίδια την τράπεζα αλλά πρόκειται δια «δάνεια» της τράπεζας προς εκπροσώπους/οχήματα της ίδιας της τράπεζας δια την επίτευξη των επενδυτικών σχεδιασμών της οι οποίες επετεύχθησαν δια της επιστροφής των περιουσιακών στοιχείων και κατ' επέκτασιν δυνάμει συμφωνιών εξόφλησης αυτών.»
  31. Τον Μάιο με Ιούλιο του 2012 η Oneworld Ltd ενήργησε ώστε οι εταιρείες που έλαβαν δάνεια να προβούν σε δηλώσεις εμπιστευμάτων και μεταβιβάσεις σε σχέση με διάφορες εταιρείες στην αλλοδαπή οι οποίες είχαν και τα περιουσιακά στοιχεία. Τον Ιούλιο 2013 εκτελέστηκαν τα εμπιστεύματα και έγιναν οι μεταβιβάσεις των μετοχών προς όφελος της Αιτούσας (Τεκμήρια 15 και 15(α) και Τεκμήριο 16 επιστολή της Oneworld Ltd ότι εκτέλεσε τις μεταβιβάσεις). Με τα εν λόγω εμπιστεύματα, είναι η θέση του, η οφειλή έχει στην ουσία διευθετηθεί. Το υπόλοιπο θα πρέπει να παραμείνει προς όφελος του διεθνούς εμπιστεύματος. Η Αιτούσα παρέβει τα συμφωνηθέντα ενώ ενεργεί με βάση τα εμπιστεύματα και εκποίησε δόλια κάποια από αυτά (βλ. Τεκμήριο 16Α γνωμάτευση ημερ. 11/6/2018).
  32. Με την αγωγή 7537/14 (ως Ενάγουσα 65) (Τεκμήρια 3 και 21), η Καθ' ης η Αίτηση απαιτεί, μεταξύ άλλων, δήλωση του Δικαστηρίου ότι τα υπόλοιπα των δανείων εξοφλήθηκαν. Καμία οφειλή επομένως υφίσταται. Το ΔΕΔΔ ήταν αναρμόδιο να εκδικάσει την υπόθεση, αρμοδιότητα είχαν μόνο τα Κυπριακά Δικαστήρια. Το γεγονός, ήταν η θέση του, ότι η εν λόγω απόφαση του ΔΕΔΔ έχει εγγραφεί στην Κύπρο για σκοπούς εκτέλεσης δεν επιδρά στην αγωγή 7537/14 αφού δεν εξετάστηκαν τα ίδια επίδικα θέματα. Η απόφαση εγγραφής της απόφασης του ΔΕΔΔ στην Κύπρο (Τεκμήριο 1) έχει εφεσιβληθεί (Τεκμήριο 2) και η έφεση συνεχίζει να εκκρεμεί. Η ειδοποίηση 21 ημερών (Τεκμήριο 22) στάλθηκε καταπιεστικά. Στην ένορκη δήλωση επίσης επισυνάπτεται αλληλογραφία που αφορά τον διορισμό ανεξάρτητων εκτιμητών (Τεκμήριο 23), εκτιμήσεις των περιουσιακών στοιχείων (Τεκμήριο 24 και 25).
  33. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται επίσης και στους λόγους που δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του ΔΕΔΔ, ισχυριζόμενος ότι ως βασικός μάρτυρας υπέστη εκφοβισμό σε προηγούμενη του επίσκεψη στη Ρωσία από τις Αρχές οι οποίες πλέον ελέγχουν την Αιτούσα (βλ. επίσης Τεκμήρια 26, 26Α και 26Δ). Εγείρει επίσης ζήτημα εγκυρότητας των συμφωνιών δανείου αφού έρευνα της ΜΟΚΑΣ δέχθηκε ότι αυτές ήταν αποτέλεσμα παράνομων ενεργειών ενώ εξασφάλισε και διάταγμα ημερ. 10/4/2012 (Τεκμήριο 30). Η Αιτούσα επομένως ενεργεί κατά τρόπο αντιφατικό αφού από τη μια ισχυρίζεται ακυρότητα και από την άλλη επιδιώκει την εκτέλεση τους (βλ. Τεκμήριο 28, γνωμοδότηση κ. Chernykh αλλά και Τεκμήριο 29, αίτηση και ένορκη δήλωση στην αγωγή 1832/2012 αλλά και Τεκμήρια 31 και 32 σε σχέση με την αγωγή 6029/2012).
  34. Ζήτημα επίσης αποτελεί η μη χαρτοσήμανση των συμφωνιών (Τεκμήρια 18 και 19) και παραπέμπει σε απόφαση ημερ. 7/9/2015 (Τεκμήριο17) του Επαρχιακού Δικαστηρίου στα πλαίσια άλλης αίτησης, και ημερ. 9/12/2016 (Τεκμήριο 17Α).
  35. Υπάρχει γνήσια και καλόπιστη αμφισβήτηση του χρέους (Τεκμήριο 2020, επιστολή των συνηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση). Η αίτηση επίσης καταχωρίστηκε με μεγάλη καθυστέρηση. Ειδοποίηση στάλθηκε και το 2012 (Τεκμήριο 27).
  36. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας XXXXX Λαμπριανού
  37. Η κα Λαμπριανού ανέφερε ότι είναι δικηγόρος στη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Αιτούσα. Στην ένορκη δήλωση της αναφέρει ότι οι δηλώσεις εμπιστεύματος στάλθηκαν μονομερώς και ότι ο κ. Sergeevich ή η Αιτούσα δεν τα αποδέχθηκαν ούτε ενήργησαν με βάση αυτά. Οι πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων που έκανε η Αιτούσα αφορούσαν περιουσία που ήταν ήδη ενεχυριασμένη προς όφελος της. Τα όποια ποσά λήφθηκαν από την εκτέλεση των ενεχυριάσεων έχουν πιστωθεί στο υπόλοιπο κάθε εταιρείας. Από τα στοιχεία που φαίνονται στο Τεκμήριο 13 της ένορκης δήλωσης του κ. Φιλιππίδη και το Τεκμήριο 1 στη δική της ένορκη δήλωση φαίνεται ότι τα στοιχεία αυτά δεν δόθηκαν στον δικηγόρο που συνέταξε τη γνωμοδότηση Τεκμήριο 16Α στην ένορκη δήλωση του κ. Φιλιππίδη. Σε απάντηση του Τεκμηρίου 16Α κατέθεσε γνωμάτευση Τεκμήριο 2) η οποία επιβεβαιώνει τις ενέργειες της Αιτούσας. Εξηγείται επίσης η διαδικασία που θα ακολουθείτο σε περίπτωση που θα ενεργούσαν με βάση τις δηλώσεις εμπιστεύματος και μεταβίβασης μετοχών.
  38. Εισηγήσεις των συνηγόρων και νομική πτυχή
  39. Και οι δύο συνήγοροι παρέδωσαν τις εισηγήσεις τους γραπτώς και αναφέρθηκαν σε νομολογία, Κυπριακή και Αγγλική. Για να γίνουν πιο εύκολα κατανοητές οι θέσεις τους κρίνω ορθότερο όπως αναφερθώ στις θέσεις που προέβαλαν κατά την ανάλυση του σκεπτικού της απόφασης μου.
  40. Παρά το εύρος της μαρτυρίας και τη διάσταση εκδοχών, οι συμφωνίες δανείου, η έκδοση απόφασης από το ΔΕΔΔ, η εγγραφή της στην Κύπρο για σκοπούς εκτέλεσης και η μη συμμόρφωση της Καθ' ης η Αίτηση με την ειδοποίηση των 21 ημερών που απέστειλε η Αιτούσα δεν αμφισβητούνται, οπότε προβαίνω και σε ανάλογα ευρήματα.
  41. Η Αιτούσα στηρίζει την αίτηση της στα άρθρα 209, 211 (ε), 211 (στ) και 212 του Κεφ.
  42. Η Καθ' ης η Αίτηση προβάλλει ενστάσεις επί της διαδικασίας αλλά και επί της ουσίας. Τα άρθρα 211 και 212 του Κεφ. 113
  43. Σύμφωνα με το άρθρο 211 του Κεφ. 113: «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν: ... (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.»
  44. Για να επιτύχει στην αίτηση της Αιτούσα στη βάση του άρθρου 211 (ε) οφείλει να ικανοποιήσει σωρευτικά δύο προϋποθέσεις (βλ. Macplant Services Ltd v Contract Lifting Services (Scotland) Ltd [2008] CSOH 158 (Court of Session) § [7] με αναφορά στην Mann v Golstein [1968] 1 WLR 1091:

(1)ότι είναι πιστώτρια της Καθ' ης η Αίτηση· και
(2)ότι η Καθ' ης η Αίτηση αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. 31. Το βάρος απόδειξης είναι στην Αιτούσα η οποία οφείλει να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, και όχι στην Καθ' ης η Αίτηση να αποδείξει ότι είναι φερέγγυα (βλ. Derek French, Applications to Wind up Companies, Derek French (Blackstone Press Ltd London, 1993), σελ. 164, § 6.3.2[1], με αναφορά στις Re Wheal Lovell Mining Co.
(1849)1 Mac & G 1, Tecma Pty Ltd v Solah Blue Metal Pty
(1988)14 ACLR 358 και Australian Mid- Eastern Club Ltd v Yassim
(1989)1 ACSR 399).
  1. Σύμφωνα με το άρθρο 212 του Κεφ. 113: «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» (Έμφασις δική μου)
  2. Στην Βesuno Ltd
(2014)1Α ΑΑΔ 427, ο Δ. Λιάτσος συνόψισε την Κυπριακή νομολογία επί του θέματος ως ακολούθως (σελ. 433 - 434): «Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212(
  1. a)εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(
  2. e)ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ' ακολουθία του άρθρου 211(f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης (G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14, in RE LOUKOS MANUFACTURERS LTD
(1998)1 A.A.Δ. 2226, Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλης Ζήνωνος
(2001)1 Α.Α.Δ. 1649, PAN-AMAN HOTELS LTD v. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796). Στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας εκ μέρους της Εφεσείουσας ως προς την ανικανότητα της Εφεσίβλητης να πληρώσει τα χρέη της, δεν θα ήταν επιτρεπτή η εξέταση της αίτησης από το πρωτόδικο Δικαστήριο στα πλαίσια των άρθρων 211(
  1. e)και 212(c). Ορθά, λοιπόν, υπό τις συνθήκες, η αίτηση εξετάστηκε αποκλειστικά και μόνο με αναφορά στα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 212(
  2. a)του Κεφ. 113.» 34. Όταν εταιρεία αμελεί να συμμορφωθεί με ειδοποίηση που επιδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 212 (α) του Νόμου τότε ο αιτών μπορεί να στηριχθεί στην παράλειψη αυτή για να καταδείξει ότι η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Applications to Wind up Companies, ανωτέρω, σελ. 173, § 6.4.1[2]). Εταιρεία στην οποία επιδόθηκε ειδοποίηση τεκμαίρεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αν αμέλησε να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Εάν παράσχει λογική εξήγηση τότε η μη πληρωμή δεν θεωρείται παράλειψη συμμόρφωσης και δεν θεωρείται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Applications to Wind up Companies, ανωτέρω, σελ. 180, § 6.4.6[3], με αναφορά στην Re London and Paris Banking Corporation
(1874)LR 19 Eq 444). 35. Η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους και όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση (βλ. Χατζηγιάννης ν C. & J. Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1Β ΑΑΔ 991 σελ. 999 και Macplant, ανωτέρω στην § [8]). 36. Στην Σπανού ν G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1Α ΑΑΔ 315, 321, αναφέρθηκε ότι ο όρος «πιστωτής», βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει «a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent» - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα. Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται η ιδιότητα του πιστωτή. Κρίθηκε επίσης ότι δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες.
  1. Εάν αμφισβητείται το χρέος για βάσιμο λόγο τότε το Δικαστήριο δεν θα εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης. Ταυτόχρονα όμως το δικαστήριο θα πρέπει να μην επιτρέψει σε εταιρεία που στην προσπάθεια της να αποφύγει την εκκαθάριση προωθεί «ένα νέφος ενστάσεων στις ένορκες δηλώσεις» (a cloud of objections on affidavits) ώστε να εξαναγκάσει τον πιστωτή να προωθήσει άλλη διαδικασία τη στιγμή που δεν υπάρχει επί της ουσίας καλόπιστη υπεράσπιση σε σχέση με την οφειλή (βλ. Re Claybridge Shipping Company SA [1981] Com LR 107 (CA), 109, [1997] 1 BCLC 572, 579). Η επίδοση της ειδοποίησης 21 ημερών - Λόγος ένστασης Θ
  2. Η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν έγινε επίδοση της ειδοποίησης ως επιτάσσει το άρθρο 212 (α) του Κεφ. 113 αφού στην ένορκη δήλωση δεν αναφέρεται που έγινε η επίδοση (βλ. C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v Εταιρεία Σκυροποιΐας «Λεωνίκ» Λτδ
(2009)1Β ΑΑΔ 1457). 39. Η εισήγηση είναι αβάσιμη για τους ακόλουθους λόγους:
(1)Σύμφωνα με την αίτηση το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται στην οδό Προδρόμου 75, Oneworld Parkview House, 4ος όροφος 2063 Λευκωσία. Διευθύντρια είναι η κα Ελένη Αποστόλου και γραμματέας η Oneworld Secretarial Ltd που έχει το ίδιο εγγεγραμμένο γραφείο (βλ. επίσης Τεκμήριο 3).
(2)Στην ένορκη δήλωση επίδοσης της ειδοποίησης (Τεκμήριο 11) αναφέρεται ξεκάθαρα ότι η επίδοση έγινε στην κα Μαρία Ζάρκος, «Διευθύντρια της 'Oneworld Secretarial Ltd' εγγεγραμμένη γραμματέας που ήταν στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας».
  1. Η παρούσα περίπτωση σαφώς διαφέρει από την Phasarias, ανωτέρω, όπου δεν αναφερόταν που έγινε η επίδοση. Το επιχείρημα επομένως είναι αβάσιμο και δέχομαι ότι η επίδοση που έγινε ήταν ορθή. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση - Λόγος ένστασης Η
  2. Ο συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση εισηγήθηκε ότι ο ενόρκως δηλών κ. Sergeevich δεν είναι αξιωματούχος της Αιτούσας αλλά υπάλληλος της LLC VTB DC. Είναι υπεύθυνος μόνο για τη διαχείριση χρεών. Δεν μπορεί επομένως να έχει οποιαδήποτε γνώση σε σχέση με τις επίδικες συμφωνίες. Η ένορκη δήλωση είναι στα Αγγλικά ενώ η Αίτηση στα Ελληνικά. Η μητρική του γλώσσα τα Ρωσικά. Περαιτέρω δεν αναφέρει πως γνωρίζει τα Αγγλικά.
  3. Η εισήγηση του συνηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Δεν υφίσταται υποχρέωση όπως η ένορκη δήλωση γίνει από αξιωματούχο της εταιρείας. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα C M Schmitthoff, Palmer's Company Law, Vol. 1, The Treatise (Stephens & Sons, London 1982) στην § 85-25, σελ. 1136: 'Where a corporation is petitioner, the affidavit must be made by some person who has been concerned in the matter on behalf of the corporation'
  4. Ο κ. Sergeevich πέραν του γεγονότος ότι ενεργεί με πληρεξούσιο έθεσε το υπόβαθρο της γνώσης του για τα γεγονότα που περιβάλλουν την Αίτηση. Ως εκ τούτου και αυτή η θέση κρίνεται αβάσιμη.
  5. Αβάσιμη κρίνεται και η εισήγηση αναφορικά με τη γλώσσα που χρησιμοποιεί. Έχει θέσει το αναγκαίο υπόβαθρο γνώσης της Αγγλικής γλώσσας. Περαιτέρω αναφέρει ότι το περιεχόμενο της αίτησης, που είναι στα Ελληνικά, του έχει εξηγηθεί και το υιοθετεί. Δεν διαπιστώνω οποιοδήποτε πρόβλημα με τις αναφορές του. Τα γεγονότα που ισχυρίζεται ότι στοιχειοθετούν την αίτηση, άλλωστε, είναι στην ουσία αποδεχτά. Αφορούν το δάνειο, την έκδοση απόφασης του ΔΕΔΔ την εγγραφή της στην Κύπρο και την αποστολή ειδοποίησης των 21 ημερών. Και αυτή η θέση κρίνεται αβάσιμη. Χαρτοσήμανση - Λόγοι ένστασης Α, Β και Γ
  6. Ο συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση ανέφερε ότι σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου που είχε επιληφθεί της Αιτήσεως εγγραφής της Απόφασης του ΔΕΔΔ οι συμφωνίες έπρεπε να χαρτοσημανθούν προτού συνταχθεί η απόφαση. Η διαδικασία επομένως που ακολουθήθηκε είναι άκυρη, αφού δεν τηρήθηκαν οι οδηγίες του Δικαστηρίου.
  7. Δεν είναι αρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου να εξετάσει τη συμμόρφωση ή μη οδηγιών άλλου Δικαστηρίου στα πλαίσια άλλης υπόθεσης. Ενώπιον του Δικαστηρίου έχει τεθεί - και δεν αμφισβητείται - ότι στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 432/2014 εκδόθηκε απόφαση την 17/2/2016 (Τεκμήρια 9 και 10) με την οποία διατάχθηκε όπως η απόφαση του ΔΕΔΔ εγγραφεί και αναγνωριστεί. Οι οδηγίες του Δικαστηρίου ήταν να μην συνταχθεί το διάταγμα εκτός εάν χαρτοσημανθούν οι εν λόγω συμφωνίες. Ότι και αν μεσολάβησε, το διάταγμα συντάχθηκε (Τεκμήριο 10). Το αν η επίτευξη μεταγενέστερα απόφασης του Εφόρου Χαρτοσήμανσης ότι δεν χρειάζεται να καταβληθεί ο φόρος ήταν επιτρεπτή ή όχι δεν είναι ζήτημα αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου αλλά του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση. Αμφιβάλλω επίσης αν η Καθ' ης η Αίτηση έχει locus standi να εγείρει το ζήτημα. Δεν την αφορά. Ως εκ τούτου δεν θεωρώ ότι ο εγειρόμενος λόγος ένστασης μπορεί να οδηγήσει πουθενά. Αμφισβήτηση χρέους - Λόγοι ένστασης Δ, Ε, ΣΤ και Ζ
  8. Η Καθ' ης η Αίτηση αμφισβητεί την ύπαρξη χρέους. Αν και δέχεται τη χορήγηση των δανείων προβάλλει αριθμό υπερασπίσεων. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι:
(1)Είναι άκυρα αφού σύμφωνα με τις θέσεις της ίδιας της Αιτούσας αφορούσαν μηχανισμό ξεπλύματος χρήματος.
(2)Έχουν εξοφληθεί με εμπιστεύματα και μεταβιβάσεις περιουσίας που έγιναν. Για τον λόγο αυτό εκκρεμεί και η αγωγή 7537/14 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία ζητείται αναγνωριστική απόφαση.
(3)Το ΔΕΔΔ ήταν αναρμόδιο να επιληφθεί της υπόθεσης, αρμόδιο ήταν το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Ως εκ τούτου η απόφαση δεν έπρεπε να εγγραφεί στην Κύπρο και να δοθεί άδεια εκτέλεσης. Η εν λόγω απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας έχει εφεσιβληθεί οπότε και δεν είναι τελεσίδικη.
  1. Στην Besuno, ανωτέρω, αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης αν διαιτητική αλλοδαπή απόφαση της οποίας η εγγραφή στην Κύπρο είχε απορριφθεί μπορούσε να αποτελέσει βάση για αίτηση εκκαθάρισης. Η απάντηση ήταν αρνητική. Αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στις σελ. 435 - 436 (Δ. Λιάτσος): «Η αναγνώριση απόφασης τρίτης χώρας επιβεβαιώνει την καθόλα έγκυρη ύπαρξή της, εντάσσοντάς την, για σκοπούς εκτέλεσης, στα διαλαμβανόμενα στο δικαστικό σύστημα της αναγνωρίζουσας χώρας όρια, με όλες τις συνακόλουθες δραστικές συνέπειες. Μέσα από τη διαδικασία αναγνώρισης και εγγραφής διασφαλίζονται τα εχέγγυα βεβαίωσης έγκυρης και υπαρκτής αλλοδαπής απόφασης. Η ύπαρξη χρέους αποτελεί την αναγκαία και φυσική συνέπεια της επιβεβαίωσης της ύπαρξης απόφασης, επιβεβαίωση που επιτυγχάνεται μέσω της αναγνώρισης και εγγραφής της. Δε νοείται ύπαρξη οφειλής χωρίς την αναγνώριση αλλοδαπής δικαστικής ή διαιτητικής απόφασης, δεδομένου ότι η οφειλή απορρέει από την ίδια την απόφαση. Συνεπώς, και ως συνακόλουθο της απόρριψης του αιτήματος για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, δεν τεκμηριώνεται και παραμένει μετέωρη η ύπαρξη και οποιουδήποτε χρέους. Με αποτέλεσμα να μην συντρέχουν και να μην ικανοποιούνται, βεβαίως, οι προϋποθέσεις επιτυχίας καταχώρησης αίτησης για εκκαθάριση στη βάση των εξεταζόμενων άρθρων του Κεφ.
  2. Είναι αδιανόητη η έναρξη διαδικασίας, η οποία στηρίζεται, αποκλειστικά και μόνο, σε αλλοδαπή απόφαση, η οποία δεν υφίσταται, ουσιαστικά, στη χώρα μας. Παρεμβάλλουμε, ολοκληρώνοντας, ότι ως ζήτημα λογικής προτεραιότητας, αλλά και νομικού ορθολογισμού, αναγκαία ήταν πρώτα η αναγνώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης και ακολούθως η καταχώρηση αίτησης για εκκαθάριση, στη βάση, πλέον, εκτελεστής απόφασης. Δε νοείται, ούτε και είναι νομικά επιτρεπτό, να απορρίπτεται στο κατάλληλο βήμα, και κατ' ακολουθία της ορθής διαδικασίας, αίτημα για αναγνώριση και εγγραφή άλλοδαπής απόφασης - και μάλιστα για λόγους ουσιαστικούς - και να επιχειρείται στη συνέχεια η παράκαμψη της εν λόγω απόφασης απόρριψης, μέσω διαδικασίας εκκαθάρισης. Με βάση τα πιο πάνω, η Εφεσείουσα δεν θα ήταν δυνατό να θεωρηθεί ως «πιστωτής» εν τη εννοία του Άρθρου 212 του Κεφ. 113, κατ' επίκληση διαιτητικής απόφασης, η οποία δεν έχει εγγραφεί ή αναγνωριστεί στην Κυπριακή Δημοκρατία.»
  3. Στην προκειμένη περίπτωση το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της Αίτησης 432/2014 αποφάσισε την εγγραφή της απόφασης του ΔΕΔΔ. Ο έντιμος Πρόεδρος που είχε επιληφθεί της Αίτησης, παραπέμποντας στην απόφαση του στα πλαίσια της Αίτησης 227/2015[4] ως προς τις ενστάσεις που είχαν εγερθεί, εξέτασε τα ζητήματα που εγείρονται και ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ως προς την εγκυρότητα των συμφωνιών και της διαδικασίας που είχε ακολουθηθεί από το ΔΕΔΔ και ενέκρινε την εγγραφή της.
  4. Η εν λόγω απόφαση είναι δεσμευτική. Η έφεση από μόνη της δεν την καθιστά μη εκτελεστή (βλ. Χαραλάμπους ν A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Γ ΑΑΔ 1978, 1982). Ενώπιον μου δεν έχει τεθεί ότι έχει διαταχθεί η αναστολή εκτέλεσης της. Ως εκ τούτου παρέλκει η εξέταση των θέσεων που προβάλλει η Καθ' ης η Αίτηση.
  1. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι η Καθ' ης η Αίτηση έχει προβάλει στην ουσία ένα νέφος ενστάσεων (a cloud of objections) (βλ. Re Claybridge Shipping Company SA, ανωτέρω) χωρίς να υπάρχει επί της ουσίας καλόπιστη υπεράσπιση σε σχέση με την οφειλή.
  2. Κατάληξη
  3. Στην προκειμένη περίπτωση η Αιτούσα έχει παρουσιάσει επαρκή μαρτυρία ως προς την ύπαρξη του χρέους, την προέλευση του και τη μη συμμόρφωση της Καθ' ης η Αίτηση με την ειδοποίηση 21 ημερών που της επιδόθηκε. Έχει επομένως δημιουργηθεί το τεκμήριο αφερεγγυότητας του άρθρου 212 (α) του Κεφ. 113 το οποίο δεν έχει ανατραπεί.
  4. Το αίτημα εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται εκκαθαριστής της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση. Η Αιτούσα θα καταβάλει στον Επίσημο Παραλήπτη όλα τα αναγκαία τέλη.
  5. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος (και της Αίτησης) να επιδοθεί από την Αιτούσα στον Επίσημο Παραλήπτη και σε όλα τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 219 του Κεφ.
  7. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτούσας και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] 'On the hearing of a winding-up petition alleging inability to pay debts, the onus is on the petitioner to prove that the company is unable to pay its debts (to the civil standard of proof on balance of probabilities), not on the company to prove its solvency'. [2] 'If a company which has been served a statutory demand neglects to comply with it, then a petitioner for the company's winding up may rely on the neglect to show that the company is unable to pay its debts'. [3] 'A company on which a statutory demand has been served by a creditor is deemed unable to pay its debts if it 'has neglected' to pay the sum due to the creditor. If the company has a reasonable excuse for not paying then it has not 'neglected' to pay and is not deemed unable to pay its debts'. [4] ECLI:CY:EDLEF:2016:A100 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.