CCSRE Real Estate Company Ltd ν. ΦΑΙΔΩΝΟΣ, Αριθμός Αγωγής: 1102/2021, 11/8/2021

(7)ημερών από την επίδοση του αιτούμενου διατάγματος, παραδώσουν ελεύθερη και κενή κατοχή των ίδιων διαμερισμάτων και τρίτον, διάταγμα με το οποίο να απαγορεύει στον Καθ' ου η Αίτηση όπως υπενοικιάζει και/ή παραχωρεί άδεια για χρήση και/ή παραχωρεί την κατοχή σε τρίτα πρόσωπα των ίδιων ως άνω διαμερισμάτων μέχρι τελικής εκδίκασης της Αγωγής ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης τίθεται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο κ. XXXXX Αραούζος ο οποίος εξηγεί την ιδιότητα του όπως και αυτή της Αιτήτριας και πως η τελευταία έχει αποκτήσει δικαιώματα να εγείρει την παρούσα αγωγή και να διεκδικεί όπως η Αίτηση κάτι που δεν αμφισβητήθηκε με τους λόγους ένστασης. Δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια να ορκισθεί για τα γεγονότα τα οποία γνωρίζει προσωπικά και για όσα από αυτά δεν γνωρίζει προσωπικά αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης των. Θα προσπαθήσω να συνοψίσω τα κύρια γεγονότα που αναφέρει ο κ. Αραούζος καθώς για όσα ζητήματα έχουν τη σημασία τους προς επίλυση των επίδικων θεμάτων θα γίνει αναφορά στο κατάλληλο μέρος της απόφασης. Αναφέρεται στη συμφωνία ενοικίασης της 8.11.2012 με τον κ. XXXXX Παναγιωτίδη ο οποίος όπως εξηγεί ήταν ο ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/XXXXX, Φ/Σχ. 30/1021V04, Τμήμα 1, Τεμάχιο XXXXX, Δήμος Λακατάμειας, Λευκωσία, για την ενοικίαση του ισόγειου καταστήματος ήτοι του Μέρους Α. Αναφέρεται στους όρους ενοικίασης όπως και τη χρονική διάρκεια της και το δικαίωμα ανανέωσης αυτής, το συμφωνηθέν ενοίκιο και πως αυτό θα έπρεπε να πληρώνεται και τον σκοπό ενοικίασης. Προγενέστερη συμφωνία ενοικίασης με ημερ. 20.01.2006 αφορούσε και πάλι το ίδιο ισόγειο κατάστημα. Αναφέρει ότι κατά την ημερομηνία υπογραφής της Συμφωνίας Ενοικίασης την 08.11.2012 ο XXXXX Παναγιωτίδης ήταν ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου και οι XXXXX Λαζαρίδης και XXXXX Λαζαρίδης ήταν ιδιοκτήτες από ¼ μερίδιο ο καθένας στο Όλο Ακίνητο. Μεταξύ των τότε ιδιοκτητών υπήρχε συνεννόηση ότι ο XXXXX Παναγιωτίδης θα είχε αποκλειστική κατοχή του Μέρους Α του Όλου Ακινήτου. Στη συνέχεια κάνει αναφορά για τη συμφωνία διανομής του Όλου Ακινήτου και στους όρους της. Επισυνάπτει ως τεκμήρια τις ως άνω συμφωνίες. Στις 14.08.2018, η ΣΕΔΙΠΕΣ (διά δικηγόρων της Altamira), επέδωσε γραπτή ειδοποίηση στον Καθ' ου η αίτηση (Τεκμ. 4), με την οποία τον ενημέρωνε ότι στις 22.09.2017 κατέστη ιδιοκτήτρια του Ισογείου Καταστήματος και ότι το μηνιαίο ενοίκιο των €1.500 θα πρέπει πλέον να καταβάλλεται στην ΣΕΔΙΠΕΣ, ζήτησε δε πληροφόρηση εάν ο Καθ' ου η αίτηση έχει πληρώσει οποιοδήποτε ενοίκιο για την χρονική περίοδο από τον Οκτώβριο του 2017 μέχρι τον Αύγουστο του 2018 και στην περίπτωση που αυτό δεν έχει πληρωθεί να πληρωθεί το ποσό του ενοικίου για τους μήνες αυτούς, το οποίο ήταν €16.500, στην ΣΕΔΙΠΕΣ. Στις 18.09.2018, οι δικηγόροι της Altamira παρέλαβαν επιστολή (Τεκμ. 5), από δικηγορικό γραφείο εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση με την οποία αυτός ισχυριζόταν ότι το ενοίκιο των €1.500 αναλογούσε και σε κατοχή και των διαμερισμάτων που βρίσκονται στον 1ον όροφο του κτηρίου που ευρίσκεται το Ισόγειο Κατάστημα και ότι θα πλήρωνε μόνο €950 μηνιαίως για το Ισόγειο Κατάστημα. Στις 19.11.2018 δικηγορικό γραφείο ενεργώντας εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση ενημέρωσε τους δικηγόρους της Altamira ότι θα παραδιδόταν η κατοχή του Ισόγειου Καταστήματος μέχρι το τέλος εκείνου του έτους εάν διαγράφονταν οι οφειλές του Καθ' ου η αίτηση. Στις 26.11.2018 η ΣΕΔΙΠΕΣ (δια δικηγόρων της Altamira) απάντησε στην επιστολή αυτή, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι εάν παραδιδόταν κατοχή του Ισογείου Καταστήματος μέχρι τις 31.12.2018 τότε δεν θα διεκδικούντο τα οφειλόμενα ενοίκια (Τεκμ. 6). Περί τις 17.12.2018, οι δικηγόροι του Καθ' ου η αίτηση πρόβαλαν τον ισχυρισμό ότι ο Καθ' ου η αίτηση αγνοεί την αλλαγή ιδιοκτησίας στο Όλο Ακίνητο και ότι υπήρχε κάποια συμφωνία για αποκοπή των ενοικίων του Καθ' ου η αίτηση με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη (Τεκμ. 17). Ο ενόρκως δηλών στη συνέχεια αναφέρεται σε επιστολή με ημερομηνία 24.01.2019 η οποία στάλθηκε στις 28.01.2019, στην οποία οι δικηγόροι του Καθ' ου η αίτηση προέβαλαν τον ισχυρισμό ότι η ΣΕΔΙΠΕΣ είχε αναλάβει παράνομα την κατοχή των διαμερισμάτων στον 1ον όροφο (Τεκμ. 10). Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι περί τις 04.07.2018, υπάλληλος των τεχνικών υπηρεσιών της Altamira επισκέφθηκε το εν λόγω κτήριο και αφού διαπίστωσε ότι τα διαμερίσματα στον 1ον όροφο ήταν εγκαταλειμμένα, διευθέτησε την αλλαγή των κλειδαριών και ανέλαβε την κατοχή του ακινήτου η ΣΕΔΙΠΕΣ ως εδικαιούτο. Στις 24.01.2019 ο Καθ' ου η αίτηση όφειλε στην Αιτήτρια το ποσό των €24.000 ως οφειλόμενα ενοίκια για την ενοικίαση του Ισογείου Καταστήματος. Επίσης, στις 24.01.2019, η ΣΕΔΙΠΕΣ (διά δικηγόρων της Altamira) απέστειλε στους δικηγόρους του Καθ' ου η αίτηση με τηλεομοιότυπο (Τεκμ. 11), γραπτή ειδοποίηση με την οποία τον ειδοποιούσε ότι τα οφειλόμενα ενοίκια για το Ισόγειο Κατάστημα μέχρι εκείνη την ημέρα ανέρχονταν στο ποσό των €24.000 και τον καλούσε να προβεί σε εξόφληση του ποσού αυτού σε περίοδο 21 ημερών. Με την πάροδο των 21 ημερών, η ΣΕΔΙΠΕΣ εξαιτίας της παράλειψης καταβολής των οφειλόμενων ενοικίων από τον Καθ' ου η αίτηση, τερμάτισε την ενοικίαση του Ισόγειου Καταστήματος από τον Καθ' ου η αίτηση και τον ενημέρωσε ότι ο αντιπρόσωπος της θα προσέλθει στο Ισόγειο Κατάστημα στις 15.02.2019, η ώρα 9:00 για να παραλάβει την κατοχή και τα κλειδιά του (Τεκμ. 11). Ο Καθ' ου η αίτηση δεν συμμορφώθηκε με την προαναφερόμενη γραπτή ειδοποίηση δηλαδή δεν πλήρωσε οποιοδήποτε από τα οφειλόμενα ενοίκια εντός 21 ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης της επιστολής και δεν παρέδωσε κατοχή του Ισογείου Καταστήματος στις 15.02.2019, η ώρα 9:00. Στη συνέχεια η ΣΕΔΙΠΕΣ προχώρησε στην καταχώριση της Αίτησης Έξωσης Ε28/2019 στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας στη βάσει του άρθρου 11

(1)(α) του Ν.23/83, όσον αφορά το Ισόγειο Κατάστημα, εφόσον ήταν η θέση της ΣΕΔΙΠΕΣ ότι η Συμφωνία Ενοικίασης αφορούσε μόνο το Ισόγειο Κατάστημα. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει περαιτέρω ότι στα πλαίσια εκείνης της υπόθεσης ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίστηκε και ισχυρίζεται ότι μέρος της ενοικίασης στην οποία ήταν μέρος, ήταν και τα διαμερίσματα που βρίσκονται στον 1ον όροφο του κτηρίου, γεγονός που απορρίπτει η Αιτήτρια για τον λόγο ότι ήταν ξεκάθαρο από το ενοικιαστήριο έγγραφο ότι το ενοικιαζόμενο ακίνητο ήταν μόνο το Ισόγειο Κατάστημα. Στις 29.05.2019, ενώ η Αιτήτρια γνώριζε για τη Συμφωνία Διανομής, η ΣΕΔΙΠΕΣ μεταβίβασε το ½ μερίδιο της στο Όλο Ακίνητο σε αυτή. Με την εν λόγω μεταβίβαση, η Αιτήτρια όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Αιτήτριας, υποκαταστάθηκε στη θέση της ΣΕΔΙΠΕΣ στη Συμφωνία Διανομής η οποία είχε αντικαταστήσει τον προηγούμενο ιδιοκτήτη κ. Γεώργιο Παναγιωτίδη στη βάση των όρων της Συμφωνίας Διανομής. Ως εκ τούτου, από τις 29.05.2019, η Αιτήτρια είναι το πρόσωπο που δικαιούται στην κατοχή και είναι ο ιδιοκτήτης του κτηρίου που βρίσκεται στο Μέρος Α του Όλου Ακινήτου. Στις 16.07.2020, κατά την επίσκεψη υπαλλήλου της Altamira, του κ. XXXXX Καζαμία, στα 2 διαμερίσματα που βρίσκονται άνωθεν του Ισόγειου Καταστήματος, ο κ. XXXXX Καζαμίας διαπίστωσε ότι είχαν αλλαχθεί οι κλειδαριές των εξώπορτων τους και από συνομιλία που είχε με τον Καθ' ου η αίτηση, αντιλήφθηκε ότι ήταν ο Καθ' ου η αίτηση που είχε προβεί στην ενέργεια αυτή. Αυθημερόν, ο ίδιος ο ενόρκως δηλών και ο κ. Καζαμίας έδωσαν καταθέσεις στον Αστυνομικό Σταθμό Λακατάμειας αναφορικά με το συμβάν για να λάβει η αστυνομία περαιτέρω μέτρα αφού ο Καθ' ου η αίτηση προέβη σε ξεκάθαρη παράνομη επέμβαση επί της περιουσίας της Αιτήτριας. Στις 30.07.2020 η Αιτήτρια και η ΣΕΔΙΠΕΣ (διά δικηγόρων της Altamira) έστειλαν επιστολή στους δικηγόρους του Καθ' ου η αίτηση σημειώνοντας την πιο πάνω ενέργεια του και ενημερώνοντας τους για την καταγγελία που έγινε στην αστυνομία και καλώντας τον Καθ' ου η αίτηση να άρει αμέσως την παράνομη επέμβαση που έκανε στα διαμερίσματα. Επίσης τους ενημέρωναν ότι εξουσιοδοτημένος υπάλληλος της Altamira θα προσέλθει στις 06.08.2020 και ώρα 9:00 να επιθεωρήσει κατά πόσον ο Καθ' ου η αίτηση έχει συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της Altamira. Την ίδια ημέρα δηλαδή στις 30.07.2020, η Αιτήτρια και η ΣΕΔΙΠΕΣ (διά δικηγόρων της Altamira) απέστειλαν στην Αστυνομία επιστολή ζητώντας πληροφόρηση για την πορεία της διερεύνησης της υπόθεσης (Τεκμ. 15). Στις 03.08.2020, οι δικηγόροι του Καθ' ου η αίτηση έστειλαν επιστολή ημερ. 30.07.2020 στους δικηγόρους της Αιτήτριας με την οποία μεταξύ άλλων ισχυριζόταν ότι ο Καθ' ου η αίτηση ουδέποτε εγκατάλειψε την κατοχή των διαμερισμάτων στον 1ον όροφο και ότι δικαιούται απρόσκοπτη κατοχή σε αυτά διότι δεν έχει εκδοθεί διάταγμα έξωσης στην Αίτηση Ενοικιοστασίου Ε28/2019 (Τεκμ. 16). Στις 03.08.2020, μετά από οδηγίες της Altamira, επιδότης επισκέφθηκε τα 2 διαμερίσματα στον 1ον όροφο άνωθεν του Ισογείου Καταστήματος (που έχουν αρ. 101 και 102), όπου συνάντησε αλλοδαπά πρόσωπα σε αυτά. Συγκεκριμένα στο διαμέρισμα με αρ. 101 συνάντησε πρόσωπο το οποίο του ανέφερε ότι το όνομα του είναι «XXXXX» και στο διαμέρισμα 102 συνάντησε πρόσωπο το οποίο του ανέφερε ότι το όνομα του είναι «XXXXX». Επέδωσε στα προαναφερόμενα πρόσωπα επιστολή από την ΣΕΔΙΠΕΣ και την Αιτήτρια (διά των δικηγόρων της Altamira), με την οποία τους καλούσε να εγκαταλείψουν άμεσα τα διαμερίσματα και ότι θα γινόταν έλεγχος για συμμόρφωση στις 06.08.2020 και ώρα 9:00 (Τεκμ. 17). Στις 6.08.2020 εξουσιοδοτημένος υπάλληλος της Altamira επισκέφθηκε τα διαμερίσματα και διαπίστωσε ότι αυτά δεν είχαν κενωθεί. Περί τις 24.08.2020, οι δικηγόροι της Αιτήτριας έλαβαν επιστολή από την Αστυνομία με την οποία ενημερώνονταν ότι η υπόθεση βρισκόταν στα αρχικά στάδια της διερεύνησης και ότι θα υπήρχε ενημέρωση για την εξέλιξη και πορεία της υπόθεσης (Τεκμ. 18). Ακολούθησαν τηλεφωνικές συνεννοήσεις των δικηγόρων της Αιτήτριας με τις αστυνομικές αρχές. Στις 04.09.2020, η Altamira έδωσε οδηγίες σε εκτιμητικό γραφείο για να προβεί σε εκτίμηση της ενοικιαστικής αξίας των διαμερισμάτων 101 και 102 στον 1ον όροφο, για να μπορεί να έχει εικόνα για το ύψος της ζημιάς την οποία υπέστηκε λόγω της παράνομης επέμβασης του Καθ' ου η αίτηση στα διαμερίσματα της. Στις 02.10.2020, το εκτιμητικό γραφείο απέστειλε στην Altamira την εκτίμηση που ετοίμασε (Τεκμ. 20). Όπως προκύπτει από την εκτίμηση, το αγοραίο ενοίκιο του κάθε διαμερίσματος είναι €417 μηνιαίως, ήτοι σύνολο €834 μηνιαίως και για τα δύο διαμερίσματα. Στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι όπως συμβουλεύεται από τους δικηγόρους της Αιτήτριας πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρισε Ειδοποίηση Περί της Πρόθεσης του να ενστεί στην οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «

1. H Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική και πραγματική βάση.
2. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή τα γεγονότα ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου δεν συνηγορούν στην έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος.
3. Η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται κακόπιστα (mala fide), κατά παράβαση και καθ' υπέρβαση των λόγων για τους οποίους ο Νομοθέτης τάσσει στην παρούσα διαδικασία.
4. Οι Αιτητές υποβάλλουν στην παρούσα Αίτηση με πλήρη περιφρόνηση των δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση.
5. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση καθώς με την έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος παραβιάζονται πλήρως τα δικαιώματα του.
6. Δεν συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις για έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος, αφού δεν αποκαλύπτεται σοβαρό προς εκδίκαση ζήτημα και/ή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται στη θεραπεία που ζητούν με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησή της και/ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας
7. Δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικός όρος για έκδοση του προσωρινού Διατάγματος, αφού η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο είναι δυνατή και οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν για ποιο λόγο θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα και/ή πως θα υποστούν δυσμενή επηρεασμό οποιοιδήποτε δικαιώματά τους.
8. Η μη έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος δεν θα προκαλέσει στους Αιτητές ανεπανόρθωτη ζημιά.
9. Τυχόν έκδοση του Αιτούμενου Διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στον Καθ' ου η Αίτηση, αφού εάν το Αιτούμενο Διάταγμα καταστεί απόλυτο θα παραβιαστεί το δικαίωμα του στην δίκαιη δίκη.
10. Οι Αιτητές δεν προσέρχονται ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου με καθαρά χέρια (clean hands) και δεν αποκαλύπτουν όλα τα ουσιαστικά για έκδοση του προσωρινού Διατάγματος στοιχεία και/ή αποκρύπτουν ουσιαστικά στοιχεία και/ή παρουσιάζουν στο Δικαστήριο παραπλανητικά στοιχεία.
11. Η παρούσα Αίτηση υποβλήθηκε με υπερβολική καθυστέρηση.
12. Το παρόν Δικαστήριο δεν είναι το καθ' ύλην αρμόδιο Δικαστήριο και/ή δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα Αίτηση καθώς η υπό κρίση υπόθεση εμπίπτει στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων.
13. Εκκρεμεί ήδη η υπ' αριθμόν Ε28/2019 Αίτηση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων η οποία είναι μεταξύ των ίδιων μερών και με την οποία επιζητούνται οι ίδιες θεραπείες.
14. Η παρούσα Αίτηση αποτελεί παράλληλη διαδικασία με την υπ' αριθμόν Ε28/2019 Αίτηση και ως εκ τούτου γίνεται καταχρηστικά.
15. Με την παρούσα Αίτηση δεν επιζητείται η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων (status quo) αλλά επιχειρείται η αλλαγή της κατάστασης πραγμάτων εις βάρος του Καθ' ου η Αίτηση». Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση στην οποία πέραν από την ιδιότητα του και την γνώση των γεγονότων της υπόθεσης, της διαφωνίας και απόρριψης όσων υποστηρίζονται στην αίτηση και τα οποία δεν γίνονται ρητά αποδεκτά προκύπτουν από όσα αναφέρει συνοπτικά ότι το παρόν Δικαστήριο είναι Καθ' ύλην αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αίτηση καθώς το επίδικο ακίνητο εμπίπτει στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και έτσι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά καθώς οι Αιτητές χρησιμοποιούν παράλληλα ένδικα μέσα επιδιώκοντας την ίδια θεραπεία. Αρνείται τον ισχυρισμό ότι οι συμφωνίες ενοικιάσεως που είχε με τον Γεώργιο Παναγιωτίδη με ημερομηνίες 20.01.2006 και 08.11.2012 αφορούν μόνο το ισόγειο κατάστημα όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των ίδιων των συμφωνιών. Υποστηρίζει ότι έγινε θέσμιος ενοικιαστής και δυνάμει αυτής του της ιδιότητας έχει την κατοχή του υποστατικού συμπεριλαμβανομένων των δύο επίδικων διαμερισμάτων. Κάμνει και αυτός εκτενή αναφορά στην αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των δικηγόρων τους εκθέτοντας τις δικές του θέσεις για να εισηγηθεί στο τέλος ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για συνέχιση ισχύος των εκδοθέντων διαταγμάτων ούτε και για την έκδοση του εναπομείναντος. Με άδεια του Δικαστηρίου η Αιτήτρια καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που την εκπροσωπεί στην παρούσα κ. Γιώργος Χατζηνικολάου ημερ. 07.05.
16. Σε αυτή επισυνάπτεται πιστοποιητικό έρευνας με ημερ. 29.04.2021 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας για ακίνητα του Καθ' ου η αίτηση και με τα εμπράγματα βάρη και για προσωπικές απαγορεύσεις Παγκύπρια (Τεκμ. 1). ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι που εκπροσώπησαν τις δύο πλευρές προχώρησαν με τις ικανές αγορεύσεις τους παραπέμποντας στα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά αντικατοπτρίζονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις και σε νομική πτυχή που διέπει αυτής της φύσης τις αιτήσεις. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και λαμβάνω υπόψη μου τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται να ενδιατρίψω σε κάθε επί μέρους εισήγηση όταν αυτή κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 490). Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ Η ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟ ΜΕ ΑΥΤΗ: Τα προσωρινά διατάγματα υπό τα αιτητικά Α και Γ εξασφαλίσθηκαν μονομερώς επομένως θα πρέπει να αναλυθεί πρώτα το θέμα του κατεπείγοντος. Σχετικό είναι το άρθρο 9

(1)Κεφ. 6. Στην υπόθεση Quality Furn. G.S. Siakola Ltd v. Αντωνιάδη κ.α.

(2003)1 ΑΑΔ 327 αναφέρθηκε ότι η καθυστέρηση της Αιτήτριας, εν προκειμένω, σε μονομερή αίτηση για προσωρινό διάταγμα είναι στοιχείο σχετικό με την ικανοποίηση της προϋπόθεσης του κατεπείγοντος. Σχετικά με το ζήτημα αυτό είναι και όσα αναφέρονται στη σελ. 20 του συγγράμματος Ερωτοκρίτου & Αρτέμη «Διατάγματα», 2016: «Τα κριτήρια για ικανοποίηση του όρου του κατεπείγοντος είναι αυστηρά, ενώ το εύλογο του χρόνου εξαρτάται απόλυτα από τις περιστάσεις της υπόθεσης και τους λόγους της καθυστέρησης, ιδιαίτερα όμως από το χρόνο πληροφόρησης του εφεσίβλητου για τη δυνατότητα του να επιτύχει ενδιάμεση θεραπεία». Στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd,

(2011)1 ΑΑΔ 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα αυτό: «Είναι γεγονός ότι η μονομερής αίτηση εισήχθηκε στις 19.3.2010 με την καταχώρηση της αγωγής, ενώ τα γεγονότα παρέπεμπαν σε συμφωνία ημερ. 17.10.2006, όταν ακυρώθηκε η αρχική συμφωνία. Στην ένορκη δήλωση του Σάββα Γεωργιάδη όμως υποστηρίχθηκε στις παρ. 8 και 9, ότι η εφεσείουσα είχε επανειλημμένα αναγνωρίσει και παραδεχθεί την οφειλή της στους εφεσίβλητους. Και περαιτέρω ότι επιδείχθηκε εκ μέρους των τελευταίων ανοχή και ευαισθησία για αρκετό μεγάλο χρονικό διάστημα ακριβώς επειδή αντισυμβαλλόμενος ήταν η εφεσείουσα, εκκλησιαστικός οργανισμός, ώστε να της δοθεί χρόνος καταβολής του ομολογουμένως μεγάλου ποσού. Στην παρ. 11 της ένορκης δήλωσης Γεωργιάδη, φανερώνεται η ανεπιτυχής προσπάθεια των εφεσιβλήτων να τύχουν πληρωμής από την εφεσείουσα. Πέραν των προφορικών επικοινωνιών, αντηλλάγησαν και επιστολές. Επισυνάπτονται επιστολές των εφεσιβλήτων ημερ. 11.12.08 (Τεκμ. 3), ημερ. 16.3.09, μέσω της μητρικής τους εταιρείας (Τεκμ. 4), καθώς και επιστολές των δικηγόρων τους ημερ. 21.5.09 και 24.6.09 (Τεκμ. 5 και 6). Δεν δόθηκαν σ' όλες απαντήσεις από την εφεσείουσα. Αλλά οι επίσης επισυνημμένες επιστολές ημερ. 10.3.09 και 4.6.09, (Τεκμ. 7 και 8), που αποστάληκαν από την εφεσείουσα, δείχνουν αφενός αποδοχή ουσιαστικά της οφειλής, αλλά και μια μετατόπιση στη θέση της ως προς την όλη συμφωνία, εστιάζοντας το ζήτημα στο «πνεύμα» των συζητήσεων και της συμφωνίας.Έχει αναγνωρισθεί από τη νομολογία ότι είναι θεμιτό για ένα διάδικο να αναμένει την τελεσφόρηση εξώδικης διευθέτησης ή και την αποπληρωμή ενός χρέους προτού εγείρει την αγωγή. (Δέστε Χ"Γαβριήλ κ.ά. v. Επενδυτικού Συγκροτήματος Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ

(2003)1 Α.Α.Δ. 606 και Ρένα Αριστοτέλους Λτδ v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.

(2006)1 Α.Α.Δ. 280)». Παραπέμπω επίσης σε όσα λέχθηκαν και στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης ως Παραλήπτης της Περιουσίας της Άννας Σπανού ν. Nicantony Trading Co Ltd,

(1998)1 ΑΑΔ 1653, όπου καθυστέρηση 20 μηνών θεωρήθηκε ότι είχε δικαιολογηθεί: «...Την επομένη 13.10.1992, η εναγόμενη 1 μεταβίβασε δύο οχήματα που ήταν εγγεγραμμένα στο όνομα της εταιρείας, επ' ονόματι του πατέρα της, εφεσείοντα-Καθ' ου η αίτηση

1. Η εταιρεία καταχώρησε στις 26.7.1994 αγωγή τόσο εναντίον του Επίσημου Παραλήπτη ως παραλήπτη της περιουσίας της εναγόμενης 1 που εν τω μεταξύ είχε κηρυχθεί σε πτώχευση, όσο και του πατέρα της, με την οποία αξιώνεται διάταγμα για ακύρωση της μεταβίβασης και εγγραφής επ' ονόματι του Καθ' ου η αίτηση 2 των πιο πάνω οχημάτων. Αξίωνε επίσης διάταγμα για επανεγραφή και μεταβίβαση των οχημάτων επ' ονόματι της εταιρείας, καθώς και αποζημιώσεις. Την ίδια μέρα καταχωρήθηκε επίσης μονομερής αίτηση με την οποία αξιωνόταν συντηρητικό διάταγμα που να απαγόρευε στον Καθ' ου η αίτηση 2 την πώληση, υποθήκευση, μεταβίβαση, διάθεση, ή αποξένωση των δύο οχημάτων και διάταγμα για την παράδοση των οχημάτων στον κοινοτάρχη Αγίου Ανδρέα Λευκωσίας, προς ασφαλή φύλαξή τους μέχρι της εκδίκασης της αγωγής. Το Δικαστήριο ύστερα από ακρόαση της αίτησης κατέστησε απόλυτο το εκδοθέν διάταγμα με το οποίο μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής απαγορευόταν στον Καθ' ου η αίτηση 2, η αποξένωση των δύο οχημάτων. Διατασσόταν επίσης η παράδοσή τους εντός 15 ημερών από της έκδοσης του διατάγματος στον κοινοτάρχη Αγίου Ανδρέα Λευκωσίας προς ασφαλή φύλαξη. ... Εναντίον του πιο πάνω διατάγματος ο Καθ' ου η αίτηση 2 καταχώρησε την παρούσα έφεση. Ισχυρίζεται επίσης ότι η καθυστέρηση που οι εφεσίβλητοι επέδειξαν στην υποβολή της μονομερούς αίτησής τους, είναι παράγων που έπρεπε να ληφθεί υπ' όψιν εναντίον της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Σημειώνεται ότι ενώ η μεταβίβαση των αυτοκινήτων από την εναγόμενη 1 στον εφεσείοντα έγινε στις 13.10.1992, η αγωγή καταχωρήθηκε στις 26.7.
2. ...θα πρέπει να πούμε ότι δεν θεωρούμε ότι έχει παρουσιαστεί τέτοια καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης που να αποκλείει την έκδοση διατάγματος. Ούτε νομίζουμε ότι το πνεύμα της σχετικής νομολογίας είναι ότι κάθε καθυστέρηση είναι και μοιραία. Κάθε περίπτωση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά και στην παρούσα υπόθεση τα περιστατικά δεν είναι τέτοια που θα δικαιολογούσαν ένα τέτοιο συμπέρασμα. Δεν μπορούμε εξ άλλου να παραγνωρίσουμε ότι προηγουμένως είχε καταχωρηθεί η αγωγή υπ' αρ. 9646/92 μεταξύ των ιδίων διαδίκων που αφορούσε περίπου στα ίδια γεγονότα και η οποία αποσύρθηκε άνευ βλάβης στις 25.7.1994, μία δηλαδή ημέρα πριν καταχωρηθεί η παρούσα αίτηση». Ερχόμενος τώρα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαπιστώνω ότι στις 16.07.2020 η Αιτήτρια έλαβε γνώση της επέμβασης στα επίδικα διαμερίσματα και παράλληλα υπήρξε καταγγελία του Καθ' ου η αίτηση στην αστυνομία και διερεύνηση του θέματος από την αστυνομία (παρ. 27 ΕΔ Αραούζου). Στις 30.07.2020 οι δικηγόροι της Αιτήτριας έστειλαν επιστολή στους δικηγόρους του Καθ' ου η αίτηση ζητώντας άμεσα παράδοση των δύο διαμερισμάτων και ενημερώνοντας ότι θα γινόταν έλεγχος για συμμόρφωση στις 06.08.
3. Παρόμοια επιστολή επιδόθηκε σε αλλοδαπά τρίτα πρόσωπα που βρίσκονταν στα διαμερίσματα στις 03.08.
4. Η κατοχή των διαμερισμάτων δεν παραδόθηκε στις 06.08.2020 (παρ. 28 - 31 ΕΔ Αραούζου). Στην συνέχεια οι δικηγόροι της Αιτήτριας είχαν επικοινωνία με την αστυνομία όσον αφορά την διερεύνηση της υπόθεση και έλαβαν επιστολή ημερ. 24.08.2020 από αυτή με την ενημέρωση ότι η υπόθεση βρισκόταν στα αρχικά στάδια της διερεύνησης (παρ. 32 ΕΔ Αραούζου). Στις 04.09.2020 η Altamira έδωσε οδηγίες σε εκτιμητικό γραφείο να εκτιμήσει την ενοικιαστική αξία των επίδικων διαμερισμάτων η οποία στάλθηκε στην Altamira στις 02.10.2020 (παρ. 33-36 ΕΔ Αραούζου). Θα πρέπει δε να σημειωθεί ότι αυτό ήταν απαραίτητο για την καταχώριση της υπό κρίση Αγωγής εφόσον το μέτρο της αποζημίωσης για το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης είναι η ενοικιαστική αξία του επίδικου ακινήτου. Στις 02.01.2021 οι δικηγόροι της Αιτήτριας απευθύνθηκαν γραπτώς στην αστυνομία ζητώντας ενημέρωση για την πορεία της υπόθεσης, και μερικές μέρες μετά την 03.02.2021 έλαβαν απάντηση ότι δεν διαπιστώθηκε η διάπραξη ποινικών αδικημάτων. Στις 27.04.2021 οι δικηγόροι της Αιτήτριας απάντησαν, ζητώντας διευκρινίσεις για τους λόγους για την προαναφερόμενη διαπίστωση της αστυνομίας (παρ. 38-40 ΕΔ Αραούζου). Λόγω του ότι υπήρχαν ενδιαφερόμενοι αγοραστές για το κτήριο που βρίσκονται τα διαμερίσματα που ενδεχομένως να αποφάσιζαν να αγοράσουν το κτήριο (και έτσι να επιλυθεί το θέμα εξωδίκως), η Αιτήτρια δεν έσπευσε προηγουμένως να καταχωρίσει δικαστικά μέτρα για να αποφευχθούν πολλαπλές δικαστικές διαδικασίες για το ίδιο κτήριο. Ειδικότερα, υπήρχε αγοραστής που ενδιαφερόταν σοβαρά στην αγορά ολόκληρου του κτηρίου, ο οποίος μάλιστα ήταν και προσωπικά γνωστός με τον Καθ' ου η αίτηση (γεγονός που δεν έχει αμφισβητηθεί επαρκώς από αυτόν, όπως φαίνεται από τις παρ. 36, 37 και 39 της ΕΔ Φαίδωνος). Ωστόσο, λόγω του ότι ο αγοραστής δεν έχει προχωρήσει σε συμφωνία με την ιδιοκτήτρια, και ο Καθ' ου η αίτηση δεν είχε τοποθετηθεί θετικά για το ζήτημα της αποχώρησης του, η Αιτήτρια ήταν αναγκασμένη εν τέλει να προσφύγει στο Δικαστήριο (παρ. 41 και 42 ΕΔ Αραούζου) με την ετοιμασία και καταχώριση της Αγωγής και της παρούσας Αίτησης στις 29.04.
5. Στην παρ. 39 της ΕΔ Φαίδωνος προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι επειδή η Αιτήτρια κατέστη ιδιοκτήτρια των επίδικων διαμερισμάτων στις 22.09.2017, αυτή έχει καθυστερήσει 4 χρόνια να προωθήσει την παρούσα διαδικασία. Επί τούτου όμως όπως φαίνεται από την «ΕΚΘΕΣΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ» που ετοιμάστηκε το 2016 (σελ. 6 και 8 της Έκθεσης Αξιολόγησης αναφορικά με τον αρ. εγγραφής 1/48 στο Τεκμ. 12 ΕΔ Αραούζου), η πληροφόρηση που είχε η τότε ιδιοκτήτρια ΣΕΔΙΠΕΣ ήταν ότι τα διαμερίσματα ήταν κενά χωρίς κάτοχο. Η πρώτη χρονικά στιγμή μετά τις 22.09.2017 που η Αιτήτρια είχε λόγο να προωθήσει δικαστικά μέτρα, ήταν την 16.07.2020 όταν έμαθε ότι κάποιος είχε επέμβει στα επίδικα διαμερίσματα. Ως θέμα αρχής, ο κρίσιμος χρόνος για το θέμα του κατ' επείγοντος είναι ο χρόνος που η Αιτήτρια πληροφορείται ότι μπορεί να εξασφαλίσει την προσωρινή/ενδιάμεση θεραπεία. Σχετική είναι η υπόθεση Χριστοδούλου ν. Vraets,

(1999)1 ΑΑΔ 1475 όπου αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Τα αναφερόμενα από τον κ. Σταυράκη σε σχέση με τον τρίτο λόγο έφεσης έχουν την απάντηση τους στα αφορώντα τον τέταρτο - ήταν ακριβώς η πρόσφατη πληροφόρηση του εφεσίβλητου ότι ο εφεσείων είχε χρήματα στις εν λόγω τράπεζες που κατέστησε δυνατή την καταχώρηση της αγωγής και της αίτησης για δέσμευση τους και προσέδιδε στις ενέργειες του αυτές το αντίκρισμα το οποίο δεν θα μπορούσαν να είχαν προηγουμένως. Το κρίσιμο στοιχείο για την αίτηση δεν ήταν επομένως ο χρόνος έγερσης της αιτίας αγωγής αλλά ο χρόνος πληροφόρησης του εφεσίβλητου για τη δυνατότητα του να επιτύχει την ενδιάμεση αυτή θεραπεία». Η πιο πάνω περιγραφή καταδεικνύει κατά την άποψη μου ότι δεν έχει υπάρξει οποιαδήποτε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας αίτησης. Κατά το διάστημα που διέρρευσε από τις 16.07.2020 όταν η Αιτήτρια ανακάλυψε την παράνομη επέμβαση μέχρι τις 29.04.2021, η Αιτήτρια σύμφωνα με τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου και παρέμειναν αναμφισβήτητα, προέβη σε προσπάθειες επίλυσης του θέματος καλώντας τον Καθ' ου η αίτηση και τους κατόχους των διαμερισμάτων να παραδώσουν κατοχή, ζητούσε την συνδρομή της αστυνομίας, προέβη σε αίτημα για ετοιμασία εκτίμησης, διερεύνησε την δυνατότητα να αποφύγει δικαστικές διαδικασίες μέσω της πώλησης του ακινήτου και της ειρηνικής αποχώρησης του Καθ' ου η αίτηση από όλο το κτήριο. Όλα αυτά δεν καταδεικνύουν κατά την αντίληψη μου οποιαδήποτε καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας υπόθεσης και ο διαρρεύσας χρόνος κρίνω ότι έχει επεξηγηθεί επαρκώς από την Αιτήτρια. Η ίδια δε η εξέταση των διαταγμάτων μονομερώς, σύμφωνα με τα ως άνω γεγονότα, κρίθηκε ότι εδικαιολογείτο και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι ο Καθ' ου η αίτηση παραχωρούσε την κατοχή των διαμερισμάτων σε άγνωστα πρόσωπα χωρίς να ενημερώσει την Αιτήτρια, πράγμα που έπρεπε να τερματιστεί αμέσως για διαφύλαξη των περιουσιακών δικαιωμάτων της Αιτήτριας και τον τερματισμό οποιωνδήποτε τυχόν καταστρεπτικών ενεργειών. Είναι δε προς τούτο ενδεικτική η στάση που έχει τηρήσει ο Καθ' ου η αίτηση με την καταχώριση της ένστασης του, αφού δεν έχει αποκαλύψει οτιδήποτε αναφορικά με την χρήση των διαμερισμάτων από αυτόν. Επομένως βάσει των πιο πάνω κρίνω ότι οι σχετικοί λόγοι ένστασης 7 έως και 11 δεν έχουν έρεισμα και απορρίπτονται. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση στην παρ. 42 της ένορκης δήλωσής του στην οποία αναφέρει ότι ελλείπει οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με το στοιχείο του κατ' επείγοντος να εκδοθούν τα προσωρινά διατάγματα μονομερώς και ότι στην ΕΔ Αραούζου δεν αναφέρεται πουθενά οποιοσδήποτε ισχυρισμός αναφορικά με το κατ' επείγον του ζητήματος θα πρέπει να αναφερθεί ότι το Δικαστήριο μπορεί να ικανοποιηθεί για το κατ' επείγον του ζητήματος από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης (εφόσον έχει δικογραφηθεί το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6) και δεν χρειάζεται να αναφέρεται λεκτικά η λέξη «επείγον» μέσα στην αίτηση ή την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει. Αυτά καθίστανται σαφές από την απόφαση στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Πουργουρίδη,

(2001)1 ΑΑΔ 1263 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ο πρώτος λόγος έφεσης που προβάλλεται είναι ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι είχε εξουσία να εκδώσει το επίδικο διάταγμα μονομερώς αφ' ης στιγμής, στη νομική βάση της αίτησης, δεν γινόταν επίκληση του άρθρου 9 του Κεφ. 6 και της Δ.48 θ.8

(1)(ss). Ο λόγος αυτός δεν ευσταθεί. Η αίτηση στηριζόταν στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και τη Δ.48 θθ.1 και

1. Με την επίκλησή τους ικανοποιήθηκε πλήρως η δικονομική επιταγή της Δ.48 θ.1 για περίληψη στη νομική βάση της αίτησης τόσο του ουσιαστικού και δικαιοδοτικού όσο και του δικονομικού πλαισίου που προσέδιδε στο Δικαστήριο την εξουσία να εκδώσει το επίδικο διάταγμα. Αφ' ης στιγμής, από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνόδευε την αίτηση, το στοιχείο του επείγοντος ήταν σαφές, το Δικαστήριο είχε την εξουσία να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα μονομερώς, και δη στηριζόμενο στο άρθρο 9 του Κεφ. 6, έστω και αν δεν γινόταν, όπως και δεν γινόταν, επίκλησή του στην αίτηση». Παρόμοια αντικρίστηκε το ζήτημα και στην πρωτόδικη απόφαση ημερ. 22.03.2012 (Λ. Παρπαρίνος Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην Γενική Αίτηση 1127/11 Ε.Δ. Λευκωσίας Επί Τοις Αφορώσι Την Εταιρεία Elamay Limited αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Πολύ σωστά παρατηρεί ο συνήγορος των Καθ΄ ων η αίτηση ότι στην Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση δεν χρησιμοποιείται ούτε καν η λέξη «επείγον». Το θέμα δεν είναι όμως κατά πόσο χρησιμοποιείται η λέξη αυτή ή όχι». Όπου στη συνέχεια κάνει αναφορά στην πιο πάνω απόφαση του Εφετείου. Θα εξετάσω μαζί τις δύο προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960)της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και της πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία: Είναι σημαντικό επί του προκειμένου το περιεχόμενο της Συμφωνίας Ενοικίασης (Τεκμ. 2 ΕΔ Αραούζου). Έχω διεξέλθει το κείμενο της Συμφωνίας αυτής και διαπιστώνω ότι δεν προκύπτει πως αυτή μπορεί να αφορά οτιδήποτε άλλο πέραν από το ισόγειο κατάστημα το οποίο χρησιμοποιείται ως γυμναστήριο και δεν μπορεί να αφορά τα διαμερίσματα τα οποία χρησιμοποιεί ο Καθ' ου η αίτηση για την διαμονή τρίτων προσώπων. Στον όρο 1 αναφέρεται σε ενοικίαση του «υποστατικού». Στον όρο 5 αναγράφεται ότι ο ενοικιαστής συμφωνεί ότι «σε περίπτωση λήξης της παρούσας και/ή νόμιμο τερματισμό της, να εκκενώσει το ενοικιαζόμενο κατάστημα και να το παραδώσει στον ιδιοκτήτη..ο ενοικιαστής δεν θα ευθύνεται για οποιεσδήποτε αλλαγές ή διαφοροποιήσεις στην φυσική κατάσταση του καταστήματος οι οποίες προήλθαν από φυσική φθορά..». Αναφορά σε κατάστημα και αδειών για λειτουργία υποστατικών γίνεται στον όρο
2. Στον όρο 7 αναφέρεται ότι το ενοικιαζόμενο υποστατικό θα χρησιμοποιείται για σκοπούς άσκησης επιχείρησης αφού εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες. Στον όρο 13 δίδεται το δικαίωμα υπενοικίασης του καταστήματος υπό την προϋπόθεση ότι ο ενοικιαστής εγκριθεί από τον ιδιοκτήτη. Προτού αποκτηθεί το ½ μερίδιο του ακινήτου με αρ. εγγραφής 1/48, η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα (σήμερα ΣΕΔΙΠΕΣ), είχε προβεί σε έκθεση αξιολόγησης το 2016 αναφορικά με το συγκεκριμένο ακίνητο και η πληροφόρηση από όλους τους εμπλεκόμενους και η εντύπωση που είχε η ΣΕΔΙΠΕΣ προτού αποκτήσει το ακίνητο, ήταν ότι μόνο το ισόγειο κατάστημα ενοικιαζόταν και ότι τα διαμερίσματα ήταν κενής κατοχής (σελ. 6 και 8 της Έκθεσης Αξιολόγησης αναφορικά με τον αρ. εγγραφής 1/48 στο Τεκμ. 12 ΕΔ Αραούζου). Κρίνω ότι οποιοσδήποτε καλοπροαίρετος δεν μπορεί να ερμηνεύσει τις πιο πάνω αναφορές ότι αφορούν και τα διαμερίσματα. Πουθενά δε στη Συμφωνία δεν γίνεται λόγος ότι αφορά και τα διαμερίσματα. Η επιλεκτική αναφορά δε εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση στις αναφορές περί «υποστατικών» δεν αλλάζει καθόλου την εικόνα που αναδύεται από την ως άνω Συμφωνία. Σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης στις 04.07.2018 η ΣΕΔΙΠΕΣ ανέλαβε νόμιμα την κατοχή των διαμερισμάτων ως ιδιοκτήτρια αυτών (παρ. 19 ΕΔ Αραούζου). Αργότερα σε κάποιο στάδιο, άγνωστο στην Αιτήτρια, και το οποίο δεν διευκρινίστηκε από τον Καθ' ου η αίτηση στην δική του ένορκη δήλωση πριν την 16.07.2020 ο Καθ' ου η Αίτηση άλλαξε τις κλειδαριές των επίδικων διαμερισμάτων, αποκτώντας για τον εαυτό του την αποκλειστική χρήση των διαμερισμάτων (παρ. 27 ΕΔ Αραούζου και παρ. 25 ΕΔ Φαίδωνος). Παρά την ενημέρωση του Καθ' ου η αίτηση με επιστολή προς τους δικηγόρους του στις 30.07.2020 και την επίδοση επιστολών στους άγνωστους προς την Αιτήτρια χρήστες των διαμερισμάτων, ο Καθ' ου η αίτηση δεν παρέδωσε την κατοχή των επίδικων διαμερισμάτων στις 06.06.2018 στην Αιτήτρια (παρ. 28-31 ΕΔ Αραούζου). Το άρθρο 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 προνοεί τα ακόλουθα: «43.-

(1)Παράvoμη επέμβαση σε ακίvητη ιδιoκτησία συvίσταται σε παράvoμη είσoδo ή σε παράvoμη πρόκληση ζημιάς ή σε παράvoμη παρέμβαση στηv ιδιoκτησία αυτή από oπoιoδήπoτε πρόσωπo.

(2)Αv η πράξη για τηv oπoία εγείρεται η αγωγή είvαι επιτρεπτή κατά τoπικό έθιμo, αυτό αφoύ απoδειχθεί συvιστά υπεράσπιση αλλά σε αγωγή πoυ εγείρεται για παράvoμη επέμβαση σε ακίvητη ιδιoκτησία τo βάρoς της απόδειξης ότι η πράξη για τηv oπoία εγείρεται η αγωγή δεv ήταv παράvoμη φέρει o εvαγόμεvoς». Σύμφωνα με τα ως άνω γεγονότα αυτά εγείρουν ορατή επιτυχία της Αγωγής αυτής, και σημαντικό είναι το ότι από την στιγμή που ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση έχει παραδεχθεί διά της ενόρκου δηλώσεως του ότι επέμβηκε στα επίδικα διαμερίσματα, το βάρος απόδειξης για το μη παράνομο της πράξης του το φέρει ο ίδιος. Ο Καθ' ου η αίτηση δεν επικαλείται οποιανδήποτε άλλη σχετική συμφωνία από την οποία να ερείδεται δικαιώματος επί των διαμερισμάτων. Δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι παραλείπει να προβάλει οποιονδήποτε ισχυρισμό για την καταβολή ενοικίου για οποιονδήποτε χρόνο σε σχέση με τα υπό αναφορά διαμερίσματα. Συμφωνώ δε με τους ευπαίδευτους συνήγορους της Αιτήτριας ότι η ίδια η Αίτηση Ενοικιοστασίου που εκκρεμεί δεν βοηθά καθ' οιονδήποτε τρόπο τον Καθ' ου η αίτηση. Και τούτο καθώς αυτή καταχωρήθηκε αποκλειστικά για το ισόγειο κατάστημα. Στην συνέχεια ήταν ο ίδιος ο Καθ' ου η αίτηση που επέλεξε να προωθήσει ανταπαίτηση σε αυτή για δηλωτική απόφαση ότι είναι ο νόμιμος κάτοχος των διαμερισμάτων του 1ου ορόφου. Το γεγονός ότι επέλεξε ο Καθ' ου η αίτηση να προωθήσει την ανταπαίτηση του με τον τρόπο αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην προώθηση της παρούσας διαδικασίας, στερώντας από την Αιτήτρια τα αιτούμενα διατάγματα. Η Αιτήτρια στην παρούσα υπόθεση ζητά ανάκτηση κατοχής και αποζημιώσεις λόγω παράνομης κατοχής και επέμβασης από τον Καθ' ου η αίτηση των διαμερισμάτων του 1ου ορόφου στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και δεν μπορούσε ασφαλώς να αξιώσει κάτι τέτοιο στην Αίτηση Ενοικιοστασίου Ε28/2019 εφόσον είναι η θέση της ότι είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία για το ζήτημα αυτό, δηλαδή της παράνομης επέμβασης και κατοχής των επίδικων διαμερισμάτων. Η θέση της Αιτήτριας πάντοτε ήταν ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε ενοικίαση των διαμερισμάτων από τον Καθ' ου η αίτηση και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εμπίπτει η συγκεκριμένη αξίωση στην δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Προς τούτο παραπέμπω στο ακόλουθο απόσπασμα από την σχετική υπόθεση Κυθρεώτη v. Millington - Ward,

(2001)1 ΑΑΔ 1480: «Στην προκείμενη περίπτωση, θεμέλιο της αγωγής αποτέλεσε η παράνομη κατοχή του κτήματος και, συν αυτή, η αποζημίωση του ιδιοκτήτη για την απώλεια της χρήσης του. Και οι δύο θεραπείες που επιζητούνται ανάγονται αποκλειστικά στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Ο καθορισμός των αποζημιώσεων, λόγου χάριν, για την παράνομη κατοχή ακινήτου εκφεύγει ολοσχερώς της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Βέβαιο είναι ότι, εφόσον δεν αποδειχθεί το παράνομο της κατοχής, η αγωγή καταπίπτει. Στην περίπτωση δε, που ήθελε καταδειχθεί ότι υφίστατο εν ισχύι ελεγχόμενη ενοικίαση, το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας. Σύμφωνα με τη νομολογία, η δικογραφία στοιχειοθετεί τις προϋποθέσεις για την ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας - (βλ. Sevegep Ltd. v. United Sea Transport

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 729, 732, Safarino v. Σταυρινού

(1991)1 Α.Α.Δ. 1059, 1063· Takis P. Markides Ltd v. Γεν. Εισαγγελέα

(1997)1 Α.Α.Δ. 1424, 1431· Παναγιώτης Παναγή ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(1999)1 Α.Α.Δ. 1107). Η αγωγή βασίζεται στην παράνομη κατοχή του καταστήματος, στοιχειοθετώντας τη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου να επιληφθεί του επιδίκου θέματος. Εάν η θεμελίωση της αγωγής αποκαλυφθεί ως ακροσφαλής, εξαφανίζεται και το δικαιοδοτικό της βάθρο». Στη βάση των πιο πάνω καταλήγω ότι ούτε οι λόγοι ένστασης 12,13 και 14 έχουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Τοιουτοτρόπως καταλήγω ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 πληρούνται και ως εκ τούτου απορρίπτεται και ο λόγος ένστασης 6. Θα εξετάσω στη συνέχεια την τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου 32 το κατά πόσο δηλαδή είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην απόφαση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Φυλακτίδη,

(2009)1 ΑΑΔ 317 λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με την ως άνω προϋπόθεση: «Αναφορικά με τον πρώτο λόγο έφεσης, θεωρούμε ορθή την κρίση του πρωτόδικου δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία στο κριτήριο του κατά πόσο θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, λαμβάνεται υπόψη και το κατά πόσον ο αιτητής, αν επιτύχει, θα αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού. Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους, σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια. Το πρωτόδικο δικαστήριο βρήκε ότι θα προκληθεί τέτοια αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες και δεν συντρέχει λόγος για επέμβαση στα ευρήματά του». Είναι δε εύλογες οι ανησυχίες της πλευράς της Αιτήτριας όπως εκφράζονται στην ΕΔ Αραούζου και επαναλαμβάνονται και στην εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων της ότι εάν δεν οριστικοποιηθούν τα προσωρινά διατάγματα (αιτητικά Α και Γ) και εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα αιτητικό Β, τότε ο Καθ' ου η αίτηση θα αφεθεί να χρησιμοποιεί παράνομα την περιουσία της Αιτήτριας παραβιάζοντας τα συνταγματικά ιδιοκτησιακά της δικαιώματα, ενώ την ίδια ώρα ο Καθ' ου η αίτηση πλουτίζει εις βάρος της αφού παραχωρεί άδεια σε τρίτα πρόσωπα επί πληρωμή για να χρησιμοποιούν αυτά (παρ.43 ΕΔ Αραούζου). Ούτε και γίνεται οποιαδήποτε αναφορά ή άρνηση του ισχυρισμού της Αιτήτριας ότι μέχρι τον Απρίλιο του 2021 οι οφειλές ενοικίων του Καθ' ου η αίτηση για το Ισόγειο Κατάστημα είναι πέραν των €65.000, χωρίς να έχουν γίνει οποιεσδήποτε πληρωμές από αυτόν από τον Οκτώβριο του 2017 μέχρι και σήμερα. Αυτό καταδεικνύει ότι σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας Αγωγής, η Αιτήτρια δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί για τις πράξεις του Καθ' ου η αίτηση στα διαμερίσματα και να αφεθεί να συνεχίσει να τα κατέχει χωρίς νόμιμο δικαίωμα (παρ. 44 ΕΔ Αραούζου). Να σημειωθεί ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία η οποία θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μέτρα εκτέλεσης, εφόσον το μοναδικό ακίνητο στο όνομα του είναι επιβαρυμένο με υποθήκες από 2 διαφορετικές Τράπεζες (Τεκμ. 1 στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του κ. Γιώργου Χατζηνικολάου ημερ. 07.05.2021). Ο Καθ' ου η αίτηση χωρίς να έχει έννομο δικαίωμα παραχωρεί τη χρήση των διαμερισμάτων σε αλλοδαπά πρόσωπα, τα οποία η Αιτήτρια δεν γνωρίζει και δεν έχει τρόπο να γνωρίζει και εάν επιδίδονται σε δραστηριότητες που προκαλούν ζημιά στα διαμερίσματα. Επιπλέον, παρέχει σε άγνωστα πρόσωπα δικαιώματα τα οποία αυτοί θα προβάλλουν έναντι στο δικαίωμα της Αιτήτριας να ανακτήσει την κατοχή των διαμερισμάτων της. Σημειώνω εδώ ότι ακόμα και να ίσχυε η θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι είναι ενοικιαστής των διαμερισμάτων δυνάμει του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 08.11.2012, και πάλι δεν θα δικαιούτο άνευ ετέρου να παραχωρεί την χρήση τους σε άλλα πρόσωπα, αφού με βάση αυτών η υπενοικίαση επιτρέπεται μόνο εάν ο υπενοικιαστής τυγχάνει της εγκρίσεως του ιδιοκτήτη σύμφωνα με τον όρο 13 του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 08.11.2012 (Τεκμ. 2 ΕΔ Αραούζου). Εξετάζοντας δε τα γεγονότα της υπόθεσης κρίνω ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, αφού ο ίδιος δεν χρησιμοποιεί τα διαμερίσματα για τον εαυτό του αλλά για να παραχωρεί την χρήση τους σε άλλα πρόσωπα (πράγμα που επιμελώς αποκρύπτει στην ΕΔ Φαίδωνος), και επίσης δεν πληρώνει οτιδήποτε στην Αιτήτρια για τη χρήση αυτή. Σημειώνεται ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει αποκαλύψει στην ΕΔ Φαίδωνος με ποιον τρόπο χρησιμοποιεί τα διαμερίσματα, με τη μόνη λογική εξήγηση να είναι ότι για κάποιο λόγο δεν θέλει να το αποκαλύψει στο δικαστήριο. Σημειώνω επίσης ότι ο Καθ' ου η αίτηση με τον λόγο ένστασης 9 ισχυρίζεται ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αφού θα παραβιαστεί το δικαίωμα του σε δίκαιη δίκη. Αυτό δεν ευσταθεί, εφόσον θα ακουστεί από το δικαστήριο για το εάν θα πρέπει να οριστικοποιηθούν ή ακυρωθούν τα εκδοθέντα διατάγματα. Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι ούτε οι λόγοι ένστασης 8 και 9 ευσταθούν. Ένας άλλος παράγοντας που θα πρέπει να προσμετρηθεί είναι το γεγονός ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει πληροφορήσει το δικαστήριο πως χρησιμοποιεί τα διαμερίσματα και μάλλον ή οποιαδήποτε τυχόν απόφαση θα εκδοθεί θα μείνει ανικανοποίητη (παρ. 44 ΕΔ Αραούζου και το πιστοποιητικό έρευνας (Τεκμ. 1) στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Χατζηνικολάου). Θα εξετάσω στη συνέχεια το ζήτημα του κατά πόσο είναι δίκαιο ή εύλογο να εκδοθούν τα προσωρινά διατάγματα. Στην απόφαση BACARDI & CO LTD v. VINCO LTD,

(1996)1 ΑΑΔ 788, λέχθηκε ότι κατά την εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν εσφαλμένη. Επίσης, όταν το ισοζύγιο της ευχέρειας φαίνεται να είναι ισοζυγισμένο τότε εγείρεται το ζήτημα του «status quo», όπως αναφέρεται στην υπόθεση American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd [1975] AC 396: «Where other factors appear to be evenly balanced it is a counsel of prudence to take such measures as are calculated to preserve the status quo». Στην BACARDI & CO LTD v. VINCO LTD (πιο πάνω) αναφέρονται τα εξής σχετικά αναφορικά με το «status quo»: «Δημιουργείται, ωστόσο, δυσκολία ως προς το τί σημαίνει η φράση "status quo". Η δυσκολία επισημαίνεται από τον Vice Chancellor Megarry στην Metric Resources Corporation v. Leasemetrix Ltd and Another [1979] F.S.R. 571, ο οποίος στις σελ. 581-582 θέτει το θέμα ως πιο κάτω: "Ο όρος - status quo - είναι εκ πρώτης όψεως σαφώς ατελής, και όπως πρότεινα στην Robbie v. Football Club Ltd, μη δημοσιευθείσα, ημερ. 26.3.79, νομίζω ότι ο πλήρης όρος είναι ΄status quo ante bellum'. Εάν η έκδοση του κλητηρίου εντάλματος αποτελεί το νοητικό ισάξιο της έκρηξης του πολέμου, αυτό θα απαιτούσε όπως το ζήτημα εξετασθεί όταν εκδίδετο το κλητήριο ένταλμα, κάτι το οποίο κάποτε θα ήταν παράξενο ή άδικο. Αν προωθηθεί η μεταφορική έννοια τότε πολύ καλά θα προκύψει ότι το ορθό status quo ante bellum είναι η κατάσταση πραγμάτων η οποία υφίστατο αμέσως πριν από την πράξη που αποτελεί το casus belli, εκτός αν οι εχθροπραξίες καθυστερήσουν τόσο πολύ έτσι που η επίδικη πράξη να καθίσταται μέρος του status quo"». Το ισοζύγιο της ευχέρειας βρίσκω ότι κλίνει υπέρ της Αιτήτριας εφόσον αυτή θα υποστεί την περισσότερη ζημιά από τις πράξεις του Καθ' ου η αίτηση. Περαιτέρω το status quo/κατάσταση πραγμάτων, ήταν αυτό που ίσχυε προτού ο Καθ' ου η αίτηση εισέλθει παράνομα στα διαμερίσματα στον 1ον όροφο, δηλαδή όταν η Αιτήτρια διατηρούσε και απολάμβανε την κατοχή των διαμερισμάτων του 1ου ορόφου, κάτι το οποίο θα πρέπει να διατηρηθεί μέχρι το τέλος της υπόθεσης. Σε κανένα στάδιο, οι παράνομες πράξεις του Καθ' ου η αίτηση δεν έχουν γίνει μέρος του «status quo» αφού μόλις η Αιτήτρια πληροφορήθηκε για το «casus belli» προέβη σε πολλές και συνεχόμενες ενέργειες για να επιλυθεί το θέμα και ουδέποτε αποδέχθηκε την κατάσταση που δημιούργησε ο Καθ' ου η αίτηση. Ως εκ τούτου, οι λόγοι ένστασης 5 και 15 δεν ευσταθούν. Θα εξετάσω στη συνέχεια λόγους ένστασης που δεν έχουν απαντηθεί με όσα καταγράφηκαν πιο πάνω: Οι λόγοι ένστασης 1, 2, 3 και 4 είναι γενικοί λόγοι ένστασης αναφορικά με ισχυριζόμενη αβασιμότητα και καταχρηστικότητα της Αίτησης. Ως φαίνεται εκ των ανωτέρω οι προϋποθέσεις οριστικοποίησης και έκδοσης του προς επίδοση αιτητικού της Αίτησης, ικανοποιούνται, και δεν έχει στοιχειοθετηθεί με κανένα τρόπο η ισχυριζόμενη καταχρηστικότητα της Αίτησης. Συνεπώς οι λόγοι ένστασης 1 - 4 είναι ανεδαφικοί. Με τον λόγο ένστασης 10 ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια έχει αποκρύψει ουσιαστικά στοιχεία και παρουσιάζει στο δικαστήριο παραπλανητικά γεγονότα. Η μόνη (και ομολογουμένως ισχνή) αναφορά για το θέμα αυτό στην ΕΔ Φαίδωνος βρίσκεται στις παρ.18 - 19, με την οποία λέει ότι οι η Αιτήτρια προβάλλει ισχυρισμούς σε σχέση με τις επιστολές ημερ. 18.09.2018 και 19.11.2018 για να παραπλανήσει το δικαστήριο και να διαχωρίσει το ισόγειο από τον 1ον όροφο. Το συμπέρασμα αυτό δεν συνάδει με την λογική, αφού η Αιτήτρια έχει παρουσιάσει όλη την επιστολογραφία με δίκαιο τρόπο έναντι του Καθ' ου η αίτηση, πράγμα που αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι τα μόνα τεκμήρια που έχουν επισυναφθεί στην ΕΔ Φαίδωνος είναι εισιτήρια, αποδείξεις και λογαριασμός υδατοπρομήθειας). Παρά το ότι φαίνεται ότι η επιστολή ημερ. 18.09.2018 (παρ. 13 και Τεκμ. 5 ΕΔ Αραούζου) όπου προβαλλόταν ο ισχυρισμός περί νομίμου κατοχής των διαμερισμάτων, στάλθηκε από μη εξουσιοδοτημένο δικηγορικό γραφείο, έχει παρατεθεί μεταξύ πολλών άλλων, και η επιστολή ημερ. 24.01.2019 όπου οι σημερινοί δικηγόροι του Καθ' ου η αίτηση προβαίνουν στον ίδιο ισχυρισμό. Ουδεμία παραπλάνηση υπήρξε και όλα τα στοιχεία ήταν ενώπιον του δικαστηρίου. Κανένα άλλο στοιχείο ή ισχυρισμός δεν έχει προβληθεί σε σχέση με το υπό αναφορά θέμα, επομένως δεν έχει καταδειχθεί οτιδήποτε το παραπλανητικό και οτιδήποτε που θα έπρεπε να αποκαλυφθεί κι δεν αποκαλύφθηκε. Επομένως και ο λόγος έντασης 10 κρίνεται ως ατεκμηρίωτος και ανεδαφικός. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Καταλήγω ότι σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά παρατίθενται πιο πάνω η Αιτήτρια έχει αποδείξει στον βαθμό που επιβάλλεται σε αυτής της φύσης τις αιτήσεις ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις τις οποίες τάσσει η νομοθεσία όπως αυτές έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία μας για σκοπούς άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου υπέρ της οριστικοποίησης των εκδοθέντων ήδη διαταγμάτων υπό τα αιτητικά Α και Γ της αίτησης και της έκδοσης του διατάγματος ως το αιτητικό Β αυτής. Η αίτηση πετυχαίνει και επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας/ Αιτήτριας και εναντίον του Εναγόμενου/ Καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ........... Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο