ΣΙΒΑΚΑ ΦΟΥΝΤΑ ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 5514/13, 20/8/2021

(3)του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της αιτήτριας, ημερομηνίας 23/2/21, στην οποία αυτή αναφέρει ότι πρόσφατα, κατά την προετοιμασία της ακρόασης, προέβη σε προσεκτική μελέτη της Ε/Α και των Ιατρικών Πιστοποιητικών και διαπίστωσε οτι στην Ε/Α δεν αναγράφονται τα όσα διαπίστωσε ο ιατρός της, Δρ. XXXXX Σεργίου, για την κατάσταση της υγείας της και το εύρος των σωματικών της βλαβών σε σχέση με τον δικογραφημένο τραυματισμό της, κατά τις επισκέψεις της σε ημερομηνίες μεταγενέστερες της τελευταίας τροποποίησης της Ε/Α. Η ομνύουσα - αιτήτρια υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι τόσο οι ακριβείς σωματικές βλάβες τις οποίες υπέστη συνεπεία του επίδικου τραυματισμού και οι οποίες διαπιστώθηκαν πρόσφατα, όσο και το αυξημένο ποσό των ειδικών ζημιών της, θα πρέπει να αναγραφούν στην Ε/Α για να δικαιούται να απαιτήσει ανάλογες αποζημιώσεις από τον καθ' ου η αίτηση. Αναφέρει επίσης ότι η προτεινόμενη τροποποίηση είναι αναγκαία ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του τα αληθή και πραγματικά γεγονότα και τοιουτοτρόπως να δυνηθεί να αποφασίσει επί της ουσίας της υπόθεσης. Περαιτέρω, δια της προτεινόμενης τροποποίησης η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι θα δυνηθεί βάσει των συνταγματικών της δικαιωμάτων να προβάλει όλους τους ισχυρισμούς και απαιτήσεις της ενώπιον του Δικαστηρίου και να παρουσιάσει την υπόθεσή της κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Δια των προτεινόμενων τροποποιήσεων, ουδόλως επηρεάζεται η θέση του καθ' ου η αίτηση, ο οποίος ουδεμία ζημιά θα υποστεί διότι του δίδεται η ευκαιρία να αποδείξει το αληθές των ισχυρισμών του και να αντικρούσει τις θέσεις της αιτήτριας κατά την ακροαματική διαδικασία. Η υπό κρίση αίτηση (εφεξής: «η αίτηση») προσέκρουσε σε Ειδοποίηση πρόθεσης Ενστάσεως (εφεξής: «η ένσταση») του καθ' ου η αίτηση, ημερομηνίας 4/3/21, στη βάση των ακόλουθων λόγων, οι οποίοι παρατίθενται συνοπτικά:

1. i)Η αίτηση έχει καταχωριστεί με υπέρμετρη καθυστέρηση, η οποία δεν έχει δικαιολογηθεί επαρκώς από την αιτήτρια∙
2. ii)Εάν η αίτηση εγκριθεί θα εισαχθούν στην Ε/Α νέα θέματα και ισχυρισμοί οι οποίοι δεν μπορούν να ελεγχθούν, ούτε να αντικρουστούν από τον καθ' ου η αίτηση με την προσαγωγή σχετικής και ανάλογης μαρτυρίας∙ iii) Τυχόν έγκριση της αίτησης θα περιπλέξει αχρείαστα τα επίδικα θέματα και θα προκληθεί αδικαιολόγηση περαιτέρω καθυστέρηση στη διαδικασία∙
3. iv)Η αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Πρόκειται για τη δεύτερη αίτηση που υποβάλλεται από την αιτήτρια στην ως άνω Αγωγή για τροποποίηση της Ε/Α και δεν έχει δικαιολογηθεί γιατί οι προτεινόμενες τροποποιήσεις δεν ζητήθηκαν με την αρχική αίτηση∙
4. v)Εάν η αίτηση εγκριθεί, θα παραβιαστεί το δικαίωμα του καθ' ου η αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσης εντός εύλογου χρόνου∙
5. vi)Η αιτήτρια δεν έχει επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, οποιοδήποτε νέο ιατρικό πιστοποιητικό ως προς τις σωματικές της βλάβες ή έγγραφο αναφορικά με τα έξοδα που κατ' ισχυρισμό υπέστη, προς απόδειξη των ισχυρισμών της και της σχετικότητας των προτεινόμενων τροποποιήσεων με τα επίδικα θέματα. vii) Η αιτήτρια δεν έχει αποκαλύψει οποιαδήποτε νέα έγγραφα από τα οποία να προκύπτουν τα όσα αναφέρει στην ένορκη δήλωσή της, κατά παράβαση της συνεχούς της υποχρέωσης για ένορκη αποκάλυψη οποιονδήποτε εγγράφων έχει στην κατοχή της και προτίθεται να χρησιμοποιήσει στη δίκη. Ως εκ τούτου κωλύεται να επικαλείται την ύπαρξη τέτοιων εγγράφων προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον καθ' ου η αίτηση, ημ.4/3/21, στην οποία παρατίθεται επιχειρηματολογία προς υποστήριξη των λόγων ένστασης. Ακρόαση της Αίτησης: Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ένορκων δηλώσεων που συνοδεύουν τη αίτηση και την ένσταση. Ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προσκόμισαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων έχω μελετήσει και λαμβάνω υπόψιν, αλλά δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Αναφορά σε επιμέρους θέσεις των συνηγόρων γίνεται κατωτέρω, στα πλαίσια της υπαγωγής των γεγονότων στο νομικό πλαίσιο της υπόθεσης. Νομική Πτυχή - Δ.25 Η Δ.25 Θ.1, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία αποτελεί ουσιαστικά τη νομική βάση της αίτησης, διαλάμβανε μέχρι και την 1/1/2015, τα ακόλουθα: «The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Το Δικαστήριο, ή ο Δικαστής, μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να αλλάξει ή να τροποποιήσει την οπισθογράφηση ή τα δικόγραφά του, με τέτοιο τρόπο και κάτω από τέτοιους όρους που θα κρίνει δίκαιο, και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται, οι οποίες θα είναι αναγκαίες για το σκοπό της διαλεύκανσης των πραγματικών θεμάτων για τα οποία οι διάδικοι έχουν διαφορές.» Οφείλω, εν πρώτοις, να υποδείξω ότι οι διάφορες τροποποιήσεις που υπέστη η εν λόγω Διάταξη, δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης, καθότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή καταχωρίστηκε στις 29/8/13, ήτοι πριν τεθεί σε ισχύ η οποιαδήποτε τροποποίηση και ως εκ τούτου σύμφωνα με τα όσα ρητώς διαλαμβάνονται στον θεσμό 8 της Διαταγής 25 (ως έχει τροποποιηθεί), εξακολουθούν, εν προκειμένω, να εφαρμόζονται μέχρι την αποπεράτωση της ως άνω Αγωγής, οι διατάξεις της Διαταγής 25 ως ίσχυαν πριν την 1/1/2015. Η εμβέλεια της διακριτικής εξουσίας που παρείχε στο Δικαστήριο η Διάταξη 25 πριν την 1/1/15 και δη, οι παράμετροι που καθορίζουν και οριοθετούν τον τρόπο άσκησης της εν λόγω εξουσίας, αποτέλεσαν το αντικείμενο μακρόχρονης νομολογιακής μεταχείρισης και επεξεργασίας. Η σταθερή και ευθυγραμμισμένη θέση της νομολογίας είναι πως η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή ή επιτρέπεται κατά κανόνα, σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της επίδικης διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και προς αποτροπή της πολλαπλότητας νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις στις οποίες η επιδιωκόμενη τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την έκδοση κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα ή ακόμη εκεί όπου διαπιστώνεται εμφανής κακοπιστία από μέρους του αιτητή ( βλ. μεταξύ άλλων, Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλας Πολιτική Έφεση Αρ. Ε4/2017, ημ.11/10/2018, Παπαχρυσοστόμου ν. Κ. Γρηγοριάδης & Συνέταιροι κ.ά.

(2012)1 Α.Α.Δ.817, D. J. KARAPATAKIS & SONS LTD v. Δήμου Στροβόλου

(2013)1 Α.Α.Δ. 1226, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.α.

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,

(1994)1 A.A.Δ.426, Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Επίσημου Παραλήπτη

(1995)1 Α.Α.Δ. 607). Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης συνεκτιμώνται όλοι οι παράγοντες και στοιχεία της υπόθεσης που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και ασφαλώς, οι οποιεσδήποτε επιπτώσεις της επιδιωκόμενης τροποποίησης στα δικαιώματα και συμφέροντα της αντίδικης πλευράς. Όπως ειπώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλας ανωτέρω: «Δεν πρέπει να διαφεύγει ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις εξετάζεται τόσο το δικαίωμα του αιτητή να τύχει τροποποίησης το δικόγραφο του έτσι ώστε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου την υπόθεση του πλήρως όσο και το δικαίωμα του αντίδικου να μην υποστεί ζημιά από την τροποποίηση που να μην μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα.» Στην Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance Co. Ltd (Αρ.1)

(1990)1 Α.Α.Δ. 24, στη σελ. 26, τονίστηκαν, σχετικώς, τα εξής: «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης εξισορροπούνται μετά από τη συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελεσφόρο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους καθώς και των συμφερόντων του δημοσίου στην εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης.» Ο χρόνος κατά τον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση είναι παράγων σχετικός, αλλά όχι εκ προοιμίου και απαρεγκλίτως αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο βεβαίως ισχύει, όπως υποδείχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Astor Manufacturing and Exporting Co και Άλλων ν. A.G. Levendis και Άλλων

(1993)1 Α.Α.Δ. 726 και σε σχέση με «κάθε ένα από την σειρά παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο». Διευκρινίζω πως αναφορικά με την έννοια της καθυστέρησης, εκείνο που πρωτίστως εξετάζεται δεν είναι ο συνολικός χρόνος εκκρεμότητας της Αγωγής, αλλά η εκδήλωση αργοπορίας στην εκδήλωση διαβήματος για άδεια τροποποίησης εκεί όπου ασφαλώς υφίστατο δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ 2025,2079). Η δε καθυστέρηση, εκεί όπου διαπιστώνεται από το Δικαστήριο, εξετάζεται πάντοτε σε συνάρτηση με το Άρθρο 30

(2)του Συντάγματος, που επιτάσσει την μέσα σε εύλογο χρόνο διεξαγωγή και περάτωση της δίκης. Σε κάθε περίπτωση, το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση αιτήματος τροποποίησης και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για να αιτιολογήσει την καθυστέρηση και να γίνει η αίτηση του αποδεκτή. Όπως υποδείχθηκε στην απόφαση SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,

(1994)1 A.A.Δ.426, η σημασία της δικαιολόγησης της καθυστέρησης «ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης». Αξιολογώντας τα δεδομένα της ενώπιον του περίπτωσης, το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη ακολούθως στην εξής καταληκτική παρατήρηση: «δεν συμφωνούμε πως καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή». Στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου v. Ζωή Μιλτιάδους και άλλοι

(2007)1Β Α.Α.Δ.1005, αναφέρθηκαν τα εξής: «Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια αλλά τούτο μπορεί ακόμα να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό στάδιο της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων..... Εν όψει της νομολογίας, κρίνουμε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι, όπως τονίσαμε και πιο πάνω, να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους.» Στην Ikos Cif Ltd v Martin Coward κ.ά. ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφ.137/2013 και 138/2013 ημερ.20 Μαρτίου 2014, τονίστηκε εν είδει καθοδήγησης ότι: «Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων .» Κρίση Δικαστηρίου Με γνώμονα τις ανωτέρω αρχές, προχωρώ να εξετάσω τις εκατέρωθεν θέσεις που έχουν αναπτυχθεί ενώπιον μου. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό του καθ' ου η αίτηση ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί λόγω του ότι καταχωρίστηκε με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, σημειώνω τα εξής: Δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε με μεγάλη καθυστέρηση. Ως έχει ήδη αναφερθεί, η Αγωγή καταχωρίστηκε στις 29/8/13 και η αίτηση υπεβλήθη στις 23/2/21, δηλαδή σχεδόν οκτώ χρόνια μετά και αφού η υπόθεση είχε ήδη οριστεί επανειλημμένως για ακρόαση. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει για λόγους που δεν αφορούν αποκλειστικά την αιτήτρια. Η σημασία βεβαίως της διαπιστωθείσας καθυστέρησης, σύμφωνα πάντοτε με το πνεύμα της προρρηθείσας νομολογίας, θα εξεταστεί σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα στοιχεία - δεδομένα της υπόθεσης, καθότι η όποια καθυστέρηση δεν αποτελεί αφ' εαυτής τροχοπέδη στην προώθηση αίτησης για τροποποίηση δικογράφου. Ως προς την απαραίτητη αιτιολόγηση της παρατηρηθείσας καθυστέρησης, ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας αναφέρει τα εξής, στη γραπτή του αγόρευση: «το έναυσμα για την καταχώριση της παρούσας Αίτησης τροποποίησης ήταν όπως αναφέρεται και στο σώμα της Αίτησης, οι επισκέψεις στον ιατρό που παρακολουθεί την Ενάγουσα και τα έξοδα στα οποία προέβηκε σε ημερομηνίες μεταγενέστερες της τελευταίας τροποποίησης ημερομηνίας 27/4/2018. Τα ανωτέρω είχαν ως αποτέλεσμα την εκ νέου διαμόρφωση της κατάστασης της υγείας της Ενάγουσας συνεπεία του προαναφερόμενο ατυχήματος και την ανάπλαση των ιατρικών εξόδων και των ειδικών ζημιών. Επομένως, και δεδομένου ότι η τελευταία επίσκεψη της Ενάγουσας στον ιατρό της ήταν στις 12/2/2021 και ότι η Ενάγουσα προβαίνει μέχρι σήμερα σε ιατρικά έξοδα για την αντιμετώπιση της κατάστασης της όπως προέκυψε συνεπεία του προαναφερόμενο ατυχήματος, η Ενάγουσα δεν θα μπορούσε σε προγενέστερο χρόνο ή με την άσκηση πρόσθετης επιμέλειας να προβεί σε δικογράφηση των όσων αναφέρονται στην Αίτηση.» Η θέση του ευπαίδευτου συνήγορου του καθ' ου η αίτηση ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί της αιτήτριας, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί από το Δικαστήριο, καθότι αυτή παρέλειψε να επισυνάψει στην ένορκη της δήλωση οποιοδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό ή απόδειξη πληρωμής που να τεκμηριώνει τους ισχυρισμούς της δεν με βρίσκει σύμφωνη. Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, η αιτήτρια δεν έχει το βάρος να αποδείξει την αλήθεια των ισχυρισμών της για θέματα τα οποία παραμένουν επίδικα και θα εξεταστούν στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Αρκεί, κατά την κρίση μου, στην προκειμένη περίπτωση, η ένορκη αναφορά της αιτήτριας στα γεγονότα που κατά τη δική της θέση οδήγησαν στην ανάγκη για καταχώριση της υπό κρίση αίτησης. Σημειώνεται επίσης ότι η αιτήτρια δεν έτυχε οποιασδήποτε αντεξέτασης από τον ευπαίδευτο συνήγορο του καθ' ου η αίτηση και επομένως δεν έχει καταδειχθεί ότι οι ισχυρισμοί της είναι ψευδείς, ανυπόστατοι και κατασκευασμένοι, ως εισηγείται ο κ. Κνώφου, στη σελίδα 6 της γραπτής του αγόρευσης. Επιπλέον, η εισήγηση του καθ' ου η αίτηση ότι η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και ότι έχει καταχωριστεί κακόπιστα, έχει τεθεί, θεωρώ, κατά τρόπο γενικό και αόριστο. Το γεγονός ότι η αίτηση είναι η δεύτερη στη σειρά αίτηση τροποποίησης που καταχώρισε η αιτήτρια, στα πλαίσια της ως άνω Αγωγής, καθώς επίσης και το μεγάλο χρονικό διάστημα το οποίο παρήλθε από την καταχώριση της Αγωγής μέχρι την καταχώριση της αίτησης, δεν φανερώνουν κακοπιστία, ούτε κατάχρηση της διαδικασίας υπό το φως των εξηγήσεων που η αιτήτρια έδωσε στην ένορκη δήλωσή της που συνοδεύει την αίτηση. Τονίζεται ότι το βάρος απόδειξης τέτοιων ισχυρισμών (περί κακοπιστίας και κατάχρησης) φέρει ο διάδικος που τους εγείρει δηλαδή εν προκειμένω ο καθ' ου η αίτηση, ο οποίος κρίνω ότι δεν έχει αποσείσει το βάρος αυτό. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό του καθ' ου η αίτηση ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη αδικία ή βλάβη, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την ανάλογη διαταγή ως προς τα έξοδα, σημειώνεται, κατ' αρχάς, ότι σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης, δεν αναμένεται να αλλάξει η υπερασπιστική γραμμή του καθ' ου η αίτηση όπως αυτή έχει καθοριστεί στην Ε/Υ, ούτε και φαίνεται να επηρεάζεται δυσμενώς το δικαίωμά του να αμφισβητήσει τους νέους ισχυρισμούς της αιτήτριας κατά τη δίκη. Επιπλέον, σε ότι αφορά τον ισχυρισμό ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα οδηγήσει σε παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος του καθ' ου η αίτηση για εκδίκαση της υπόθεσης εντός εύλογου χρόνου, παρατηρώ ότι ο ισχυρισμός αυτός είχε τεθεί γενικώς και αορίστως και ως τέτοιος δεν δύναται να εξεταστεί. Δηλαδή, δεν έχει εξηγήσει ο καθ' ου η αίτηση, ως όφειλε, γιατί η καθυστέρηση η οποία προκαλείται συνεπεία της καταχώρισης της υπό κρίση αίτησης είναι τέτοιας έκτασης που από μόνη της καθιστά τη δίκη εντός ευλόγου χρόνου εκ προοιμίου αδύνατη. Κατάληξη: Εν όψει όλων των ανωτέρω, ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια και έχοντας ως γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης, εγκρίνω την αίτηση και εκδίδω διάταγμα ως η παράγραφος (Α) αυτής. Τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα να καταχωριστεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος, η οποία να ζητηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα. Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από την παράδοση του τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος στον Καθ' ου η Αίτηση. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Σε ότι αφορά τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης, καθώς και όσα σπαταληθούν λόγω αυτής, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως αυτά επιδικαστούν και ως εκ τούτου επιδικάζονται υπέρ του καθ' ου η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. ............ Α. Κάρνου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο