Garmonis Hotels Ltd κ.α. ν. Γεωργίου κ.α., Aγωγή Αρ.: 3394/18, 24/9/2021

(2), την άδεια του Δικαστηρίου που να τους επιτρέπει να καταχωρίσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση με την οποία να απαντούν στους ισχυρισμούς των Παραγράφων 2(β), (γ), 10, 14, 21, 23, 25, 26, 28, 29, 30, 32, 34, 36, 38 και 39 της ένορκης δήλωσης του Λεωνίδα Γεωργίου ημερομηνίας 31.1.19 που υποστηρίζει την Ένσταση των Καθ' ων η αίτηση στην Αίτηση ημερομηνίας 11.12.

1. Η παρούσα Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Goyal, διευθυντή των Αιτητών 1 ημερομηνίας 29.5.
2. Ισχυρίζεται ότι στις προαναφερθείσες παραγράφους της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 31.1.19, περιέχονται ανακριβείς και παραπλανητικές δηλώσεις και συνεπώς θα πρέπει να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως το επισυνημμένο προσχέδιο στην παρούσα Αίτηση (τεκμήριο 1), ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλα τα γεγονότα. Η Αίτηση προσέκρουσε σε Ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 1 ημερομηνίας 18.2.
3. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές έχουν ήδη προβάλει τη θέση και εκδοχή τους και δεν είναι επιτρεπτό να δοθεί η άδεια στους Αιτητές να απαντήσουν στους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση 1 στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 31.1.19, εφόσον αυτό μπορεί να γίνει με την αγόρευση των δικηγόρων των Αιτητών. Οι Αιτητές δεν επιδιώκουν να απαντήσουν επί αμφισβητούμενων γεγονότων αλλά να επαναλάβουν τις θέσεις και ισχυρισμούς τους που διατύπωσαν στην αρχική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ημερομηνίας 11.12.18 και να επανορθώσουν ηθελημένα κενά κατά την καταχώριση της. Ουσιαστικά επιδιώκουν να επωφεληθούν ακόμα μιας ευκαιρίας για να επαναλάβουν αχρείαστα τις θέσεις και ισχυρισμούς τους στην αρχική ένορκη δήλωσή τους. Με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (τεκμήριο 1) δεν προσθέτουν οτιδήποτε ουσιαστικό, δεν διαφοροποιούν την υφιστάμενη εκδοχή τους για τα επίδικα γεγονότα και περιέχεται σ' αυτήν επιχειρηματολογία και όχι μαρτυρία. Τα όσα επιχειρούνται να προστεθούν με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ήταν σε γνώση των Αιτητών κατά την καταχώριση της Αίτησης ημερομηνίας 11.12.18 και η παρούσα Αίτηση αποτελεί κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας. Περαιτέρω, προβαίνει σε λεπτομερή σχολιασμό των ζητημάτων που εγείρονται με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (τεκμήριο 1 στην Αίτηση). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 θ.4

(2), η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 θ.4

(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην υπόθεση Φιλόκυπρου ν. Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 αποφασίστηκε ότι: «το κατά πόσον θα πρέπει να επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης ανάλογα με την περίπτωση» (βλέπε επίσης Messios & Sons v. Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ.195). Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε αιτήσεις για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων θεμάτων (βλ. Bacardi v. Vinco Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 788), αλλά ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια με βάση τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του, χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση και καταλήξει σε ευρήματα ώστε συγκεκριμένος ισχυρισμός να κριθεί ότι έχει αποδειχθεί ή όχι. Όπως προκύπτει με σαφήνεια από την Δ.48 θ.4

(2), καμία πρόνοια γίνεται για καταχώρηση απαντητικής ένορκης δήλωσης, παρά μόνο για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι όπου αμφισβητούνται γεγονότα, αυτό δεν τεκμηριώνει από μόνο του «καλό λόγο» που να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε μέσω αυτής να απαντούνται ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία που σε διαδικασίες Προσωρινών Διαταγμάτων δεν είναι επιθυμητή (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο «No fresh evidence after motion opened»). Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χαράλαμπου Ανδρέα Κούπα ν. Πούλλας Τσαδιώτης Λτδ κ.α, Π.Ε. 312/10, ημερ. 17 Ιουλίου 2014, λέχθηκε "Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (αρ.1)

(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Σε ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης καλού λόγου και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς, θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο»". Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, ημερομηνίας 3.11.16: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας, σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτό που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό». Υπό τα περιστατικά της υπόθεσης και σύμφωνα με τη θέση των Αιτητών στην ένορκη δήλωση του Sanjay Goyal ημερομηνίας 29.5.19, ό,τι επιδιώκουν με την καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, είναι η απάντηση σε ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση στην Ένστασή τους ημερομηνίας 31.1.19, οι οποίοι, όπως ισχυρίζονται, είναι ανακριβείς και παραπλανητικοί. Στη γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών, προβάλλεται η θέση ότι επιδιώκεται να απαντηθούν θέματα που δεν ήταν γνωστά στους Αιτητές κατά την καταχώριση της Αίτησης ημερομηνίας 11.12.18, ως και νέα στοιχεία που προέκυψαν με την Ένσταση των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 31.1.

1. Συνεπώς, ο σκοπός της επιδιωκόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι να δοθεί η ευκαιρία στους Αιτητές να απαντήσουν στα νέα αυτά γεγονότα που συμπεριελήφθηκαν στην Ένσταση των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 31.1.19 και διαδραματίστηκαν σε χρόνο μεταγενέστερο της Αίτησης τους ημερομηνίας 11.12.
2. Ωστόσο, σημειώνεται ότι τέτοια θέση των Αιτητών δεν συμπεριλαμβάνεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση, παρά μόνο γίνεται αναφορά σε ανακριβείς και παραπλανητικούς ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν θα λάβει υπόψη του τις πιο πάνω θέσεις, παρά μόνο τη θέση όπως προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Έχοντας κατά νουν τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν είναι επιτρεπτή η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία αντικρούει, απορρίπτει και απαντά στην εκδοχή της άλλης πλευράς, εφόσον δεν είναι δυνατό στα πλαίσια της διαδικασίας Προσωρινού Διατάγματος να εξεταστεί και διαπιστωθεί από το Δικαστήριο η αποδεικτική της αξία και το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση που τα Προσωρινά Διατάγματα δεν έχουν εκδοθεί μονομερώς και έχει διαταχθεί από το Δικαστήριο η επίδοση της μονομερούς Αίτησης στην άλλη πλευρά. Συνακόλουθα, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι ο λόγος για τον οποίο οι Αιτητές ζητούν την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσουν συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, όπως οι ίδιοι τον έχουν εξειδικεύσει, με κανένα τρόπο τεκμηριώνει «καλό λόγο» αλλά αντίθετα αντιστρατεύεται τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές. Η κατάληξη αυτή κρίνει και την τύχη της Αίτησης που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ΄ ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών τα οποία, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Αίτησης ημερομηνίας 11.12.18 για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων. (Υπ.) .................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο