← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ ν. N.S.G. REAL ESTATE LTD κ.α., Αρ. Αγωγής. 3255/2019, 27/9/2021

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ ν. N.S.G. REAL ESTATE LTD κ.α., Αρ. Αγωγής. 3255/2019, 27/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A476 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής. 3255/2019 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ, από την Λευκωσία Ενάγουσας -και-

  1. N.S.G. REAL ESTATE LTD
  2. XXXXX ΚΟΥΜΑΣ
  3. XXXXX ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ Εναγόμενων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 27/09/2021 Αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 22/12/20 από Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Ενάγουσας/Αιτήτριας Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κ. Ν. Κωνσταντίνου για ΚΟΥΣΙΟΣ ΚΟΡΦΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ου η Αίτηση-Εναγόμενο 2: κα Κ. Ορφανίδου για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. --------------------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση της η Αιτήτρια ζητά: «Α. Διάταγμα του σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να παρεμποδίζει και/ή να απαγορεύει στον Εναγόμενο 2 (XXXXX Κούμα) και/ή αντιπροσώπους και/ή εντολοδόχους και/ή πληρεξούσιους αντιπροσώπους και/ή εξουσιοδοτημένους υπογραφείς του και/ή μέσω οποιουδήποτε άλλου νομικού και/ή φυσικού προσώπου που ενεργεί με βάση τις οδηγίες του, να πωλήσει, επιβαρύνει, μεταβιβάσει, δωρίσει, υποθηκεύσει, ρευστοποιήσει, διαθέσει και/ή με οποιοδήποτε τρόπο αποξενώσει το πιο κάτω ακίνητο:
  4. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Ακέφαλου, Δήμος Παραλιμνίου, Επαρχία Αμμοχώστου, Είδος Ακίνητου: Χωράφι, Μερίδιο ½.
  5. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Μούτη του Φανού, Δήμος Παραλιμνίου, Επαρχία Αμμοχώστου, Είδος Ακινήτου: Χωράφι, Μερίδιο ¼.
  6. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Λαξίδι του Μότη, Δήμος Παραλιμνίου, Επαρχία Αμμοχώστου, Είδος Ακινήτου: Χωράφι, Μερίδιο ¼.
  7. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Εντός του χωριού, Δήμος Παραλιμνίου, Επαρχία Αμμοχώστου, Είδος Ακινήτου: Κατοικία - Αυλή, Μερίδιο ¼.
  8. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Λαξιά του Χάλλη, Δήμος Παραλιμνίου, Επαρχία Αμμοχώστου, Είδος Ακινήτου: Χωράφι, Μερίδιο 1/
  10. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Λαξιά του Χάλλη, Δήμος Παραλιμνίου, Επαρχία Αμμοχώστου, Είδος Ακινήτου: Χωράφι, Μερίδιο 1/
  12. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Παλλουρούθκια, Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Είδος Ακινήτου: Χωράφι, Μερίδιο ¼.
  13. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Πουπούξια, Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Είδος Ακινήτου: Χωράφι, Μερίδιο ¼.
  14. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Μανδριά, Φρέναρος, Επαρχία Αμμοχώστου, Είδος Ακινήτου: Χωράφι, Μερίδιο ⅛.
  15. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Στεραζέρι, Λυσός, Επαρχία Πάφου, Είδος Ακινήτου: Χωράφι, Μερίδιο ½.
  16. Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Στεραζέρι, Λυσός, Επαρχία Πάφου, Είδος Ακινήτου: Χωράφι, Μερίδιο ½. μέχρι τελικής εκδικάσεως και πλήρους αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του σεβαστού Δικαστηρίου». Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, Θ.Θ 1, 4, 8 και 9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4-9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 Ν. 14/1960ως έχει τροποποιηθεί άρθρο 32, τις αρχές που αφορούν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, στη νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του σεβαστού Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή Ένορκη Δήλωση του XXXXX Αδαμίδη, ο οποίος λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Είναι στην υπηρεσία της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ, Ενάγουσα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Γνωρίζει τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αγωγή είτε από προσωπική γνώση είτε από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης και από έγγραφα που έχει στην κατοχή του. Η Αιτήτρια είναι τραπεζικός οργανισμός, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κύπρο δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου, με έδρα τη Λευκωσία, η οποία κατόπιν άδειας και/ή νόμιμα διεξάγει τραπεζικές και/ή χρηματοδοτικές εργασίες στην Κύπρο. Η Εναγόμενη 1 ενάγεται υπό την ιδιότητα της ως πρωτοφειλέτης χρέους καθώς και ενυπόθηκος οφειλέτης, οι Εναγόμενοι 2 και 3 ενάγονται υπό την ιδιότητα τους ως εγγυητές της Εναγόμενης
  17. Η Αίτηση αποσκοπεί στην έκδοση προσωρινού διατάγματος δέσμευσης ακίνητης περιουσίας του Εναγόμενου 2 που είναι επαρκής να ικανοποιήσει απόφαση η οποία τυχόν θα εκδοθεί υπέρ της Ενάγουσας στην παρούσα αγωγή. Συγκεκριμένα, η Αιτήτρια αιτείται διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται ο Εναγόμενος 2 να αποξενώσει τα ακίνητα που περιγράφονται στην Αίτηση και είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι του. Η Αιτήτρια δυνάμει εγγράφου συμφωνίας δανείου, ημερομηνίας 3.4.2008 συμφώνησε να παρέχει και/ή να συνεχίσει να παρέχει στην Εναγόμενη 1 εταιρεία, δάνειο και/ή τραπεζικές διευκολύνσεις και/ή πίστωση και/ή άλλου είδους πιστωτικές διευκολύνσεις στον υπ' αριθμό XXXXX3761 λογαριασμό δανείου. Εκτός εάν η Ενάγουσα ζητούσε άμεση εξόφληση, το δάνειο θα αποπληρωνόταν την 14.10.2010 και, εν τω μεταξύ, θα καταβάλλονταν εξαμηνιαίως οι δεδουλευμένοι τόκοι του. Περαιτέρω, η Ενάγουσα - Αιτήτρια θα δικαιούτο να κεφαλαιοποιεί τον τόκο κάθε έξι μήνες και θα είχε το δικαίωμα ανά πάσα στιγμή να τροποποιήσει, το Βασικό Επιτόκιο, τις προσαυξήσεις, τον Τόκο Υπερημερίας, τις προμήθειες και/ή τραπεζικά δικαιώματα και/ή να επιβαρύνει τον λογαριασμό με ποσοστά προμήθειας και/ή τραπεζικά δικαιώματα (ledger) και/ή άλλα δικαιώματα και η αλλαγή αυτή θα ήταν δεσμευτική για την Εναγόμενη 1 που θα λάμβανε γνώση με ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο ή ειδοποίηση με τον προσφορότερο κατά την κρίση της Ενάγουσας τρόπο. Με αντάλλαγμα την υπογραφή και/ή την εξασφάλιση της Συμφωνίας Δανείου, οι Εναγόμενοι 2 και 3 δυνάμει εγγυητήριου εγγράφου ημερομηνίας 3.4.2008 εγγυήθηκαν εγγράφως, αλληλέγγυα και κεχωρισμένα την πληρωμή όλων των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 προς την Αιτήτρια και την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού καταστεί πληρωτέο και/ή την πληρωμή του ποσού των €367.000,00 πλέον τόκους, τραπεζικά δικαιώματα, προμήθειες, δικηγορικά έξοδα και/ή άλλα έξοδα και/ή όλων των ποσών τα οποία είναι δυνατό να καταστούν οφειλόμενα σε σχέση με τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1, μέχρι πλήρους και τελικής εξόφλησης των υποχρεώσεων της Εναγόμενης
  18. Η Αιτήτρια, κατόπιν αιτήματος της Εναγόμενης 1 και/ή δυνάμει της Επιστολής Αποδοχής Α και/ή δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 3.4.2008, συμφώνησε να παρέχει και/ή να συνεχίσει να παρέχει στην Εναγόμενη 1, πιστωτικές διευκολύνσεις και/ή όριο παρατραβήγματος σε τρεχούμενο λογαριασμό και/ή διευκολύνσεις στον υπ' αριθμό XXXXX1494 τρεχούμενο λογαριασμό μέχρι το ποσό των €17,000.
  19. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι 2 και 3 δυνάμει εγγυητήριου εγγράφου ημερομηνίας 3.4.2008 εγγυήθηκαν εγγράφως, προσωπικά και αλληλέγγυα την πληρωμή όλων των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 προς την Αιτήτρια και την πληρωμή οποιουδήποτε και/ή όλων των ποσών τα οποία δυνατό να καταστούν οφειλόμενα μέχρι το ποσό των €20.400,00 πλέον τόκους, τραπεζικά δικαιώματα, προμήθειες, δικηγορικά έξοδα και/ή άλλα έξοδα και/ή όλων των ποσών τα οποία είναι δυνατό να καταστούν οφειλόμενα μέχρι πλήρους και τελικής εξόφλησης των υποχρεώσεων της Εναγόμενης
  20. Η Εναγόμενη 1, δυνάμει της υποθήκης XXXXX/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ημερομηνίας 5.5.2008, υποθήκευσε προς όφελος της Ενάγουσας για το ποσό των €440.000,00 με κυμαινόμενο επιτόκιο προς 6,3120% πλέον τόκους, πλέον έξοδα, το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Τοποθεσία: Παλιοχώριν, Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς, Επαρχία Πάφου, Είδος Ακινήτου: Χωράφι Ελιές: 60, Μερίδιο όλο. Σύμφωνα με αντίγραφο έκθεσης εκτίμησης ημερομηνίας 13.12.2019, η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό της Αιτήτριας από το Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου, σε σχέση με το ως άνω αναφερόμενο ενυπόθηκο ακίνητο της Εναγόμενης 1, η αγοραία αξία του εν λόγω ακινήτου ανέρχεται σε ποσό εκ €185.000,00, ενώ η αξία καταναγκαστικής πώλησης σε ποσό εκ €139.000,
  21. Οι Εναγόμενοι κατά παράβαση της Συμφωνίας Δανείου και/ή της Συμφωνίας Τρεχούμενου Λογαριασμού και παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Αιτήτριας, αρνήθηκαν και/ή παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και/ή παρέλειψαν να πληρώσουν τα υπ' αυτών οφειλόμενα ποσά. Ως εκ τούτου, η Ενάγουσα με επιστολές της ημερομηνίας 25.6.2019 τερμάτισε τη λειτουργία των πιο πάνω συμφωνιών και κάλεσε άμεσα τους Εναγόμενους όπως πληρώσουν τα υπ' αυτών οφειλόμενα ποσά. Συνεπεία της άρνησης και/ή παράλειψης των Εναγόμενων να ανταποκριθούν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις απέναντι στην Αιτήτρια, η Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα αγωγή, με την οποία αξιώνει τα όσα αναφέρονται στο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Οι Εναγόμενοι μέχρι σήμερα δεν έχουν καταβάλει κανένα ποσό έναντι της οφειλής τους, δυνάμει των πιο πάνω αναφερόμενων συμφωνιών και δυνάμει του οφειλόμενου χρεωστικού υπολοίπου του Τρεχούμενου Λογαριασμού και/ή του Λογαριασμού Δανείου. Συνεπεία τούτου, το ποσό που οφείλεται σήμερα προς την Αιτήτρια δυνάμει του οφειλόμενου χρεωστικού υπολοίπου του Λογαριασμού Δανείου, ανέρχεται στο ποσό των €619.632,48 πλέον τόκο προς 7,2700% από 26.6.2019 επί ποσού €598,187.73 με κεφαλαιοποίηση των τόκων και/ή ανατοκισμό δύο φορές ετησίως μέχρι εξοφλήσεως, για το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση είναι εξ ολοκλήρου υπεύθυνος δυνάμει του Εγγυητηρίου Εγγράφου Α το οποίο υπέγραψε προς όφελος της Αιτήτριας. Περαιτέρω, το ποσό που οφείλεται σήμερα προς την Αιτήτρια δυνάμει του Τρεχούμενου Λογαριασμού, ανέρχεται στο ποσό των €25.421,71 πλέον τόκο προς 6,27% από 26.6.2019 επί ποσού €24,829.12 με κεφαλαιοποίηση των τόκων και/ή ανατοκισμό δύο φορές ετησίως μέχρι εξοφλήσεως, για το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση είναι εξ ολοκλήρου υπεύθυνος δυνάμει του Εγγυητηρίου Εγγράφου Β το οποίο υπέγραψε προς όφελος της Αιτήτριας. Ως εκ τούτου, το συνολικό οφειλόμενο ποσό που αξιώνει η Αιτήτρια με την παρούσα αγωγή, ανέρχεται στα €645,054.19 πλέον τόκους, πλέον έξοδα. Κατόπιν έρευνας που διενεργήθηκε στο κτηματολόγιο από την Αιτήτρια, διαπιστώθηκε ότι η Εναγόμενη 1 δεν διαθέτει επ' ονόματι της οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία η οποία να μπορεί να ικανοποιήσει την απαίτηση της Αιτήτριας σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας Αγωγής. Κατόπιν έρευνας που διενεργήθηκε στο κτηματολόγιο από την Αιτήτρια, διαπιστώθηκε ότι ο Εναγόμενος 3 δεν διαθέτει επ' ονόματι του οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία η οποία να μπορεί να ικανοποιήσει την απαίτηση της Αιτήτριας σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας Αγωγής. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέχει τα ακίνητα των οποίων επιδιώκεται σήμερα η δέσμευση και τα οποία ενδέχεται να ικανοποιήσουν την απαίτηση της Αιτήτριας σε κάποιο βαθμό. Η Ενάγουσα - Αιτήτρια αναπόφευκτα θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, εφόσον ενδέχεται ο Καθ' ου η Αίτηση να αποξενώσει και/ή να επιβαρύνει την περιγραφόμενη στην Αίτηση ακίνητη περιουσία, γεγονός που θα καταστήσει αδύνατη και/ή πολύ δύσκολη την είσπραξη ολόκληρου το ποσού που οφείλεται στην Ενάγουσα και θα είναι εξαιρετικά δύσκολο ή αδύνατο για αυτή να μπορέσει να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση προς όφελος της στο μέλλον. Ο Εναγόμενος 2-Καθ΄ου η Αίτηση καταχώρησε ένσταση στην Ειδοποίηση της οποίας κατέγραψε αριθμό λόγων έντασης, τους ακόλουθους: «
  22. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  23. Το αιτούμενο διάταγμα προωθείται λανθασμένα και/ή εκ του περισσού και/ή καταχρηστικά εναντίον του Εναγόμενου/Καθ' ου η αίτηση
  25. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 Ν.14/60και των άρθρων 4 - 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφάλαιο 6 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  26. Οι Ενάγοντες/Αιτητές κωλύονται από το να προωθούν την υπό κρίση αίτηση λόγω ολιγωρίας (laches) και/ή υπέρμετρης καθυστέρησης η οποία δεν δικαιολογείται μέσα από το σώμα της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει.
  27. Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν προσέρχονται με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο κατά παράβαση των αρχών της Επιείκειας καθότι απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα κατά την αίτηση τους για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  28. Οι Ενάγοντες/Αιτητές με την υπό κρίση αίτηση επιθυμούν να δεσμεύσουν ακίνητη περιουσία πολύ μεγαλύτερης αξίας από τα ισχυριζόμενα χρεωστικά υπόλοιπα.
  29. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη, ελαττωματική, ανεδαφική και νόμω και ουσία αβάσιμη.
  30. Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν κατέδειξαν ότι έχουν καλή αιτία αγωγής ή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση ή συζητήσιμη υπόθεση (arguable case).
  31. Ακόμα και εάν υπήρχε πιθανότητα οι Ενάγοντες/Αιτητές να δικαιούντο σε θεραπεία, γεγονός το οποίο απορρίπτεται από τον Εναγόμενο/Καθ' ου η αίτηση 2, δεν θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  32. Η νομική βάση της αίτησης πάσχει και/ή προωθούνται διαζευκτικές νομικές βάσεις.
  33. Δεν επεξηγείται η αναγκαιότητα για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν επεξηγείται από που προκύπτει ο κίνδυνος αποξένωσης ή πώλησης ή μεταβίβασης ή δωρεάς ή υποθήκευσης ή ρευστοποίησης ή διάθεσης των υπό κρίση ακινήτων.
  34. Δεν υπάρχει επεξήγηση και/ή σαφής αιτιολόγηση του ισχυρισμού των Εναγόντων/Αιτητών για ανεπανόρθωτη ζημιά.
  35. Δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκή και/ή ικανοποιητικά στοιχεία τα οποία να καταδεικνύουν ότι σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής, ο Εναγόμενος/Καθ' ου η αίτηση 2 δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει το τυχόν εξ' αποφάσεως χρέος». Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση του ίδιου του Εναγόμενου/Καθ' ου η αίτηση 2 XXXXX Κούμα. Ο ενόρκως δηλών λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Είναι ο Εναγόμενος/Καθ' ου η αίτηση 2 στην ως άνω Αίτηση και γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης. Με την υπό κρίση αίτηση οι Ενάγοντες/Αιτητές ζητούν Διάταγμα με το οποίο να παρεμποδίζεται να αποξενώσει ακίνητα που είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι του, των οποίων η συνολική αξία όπως καθορίζεται στην υπό κρίση αίτηση από τους Ενάγοντες/Αιτητές ανέρχεται στα €1.599.
  36. Οι Ενάγοντες/Αιτητές προωθούν την υπό κρίση αίτηση λανθασμένα και καταχρηστικά εναντίον του και ζητούν να δεσμεύσουν ακίνητα των οποίων η συνολική αξία η οποία φαίνεται τόσο στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης του Αδαμίδη όσο και στο Τεκμήριο 1 αυτής, είναι πολύ μεγαλύτερη από τα ισχυριζόμενα χρεωστικά υπόλοιπα. Το ενυπόθηκο επ' ονόματι της Εναγόμενης 1 υποθηκεύθηκε προς όφελος της Ενάγουσας για το ποσό των €440.000 με επιτόκιο 6,3120%. Εφόσον υπάρχει ενυπόθηκο και η αγωγή δεν έχει αποπερατωθεί, η έγκριση της υπό κρίση αίτησης και η δέσμευση ακινήτων ιδιοκτησίας του συνολικής αξίας €1.599.200 όπως καθορίζεται στην υπό κρίση αίτηση από τους Ενάγοντες/Αιτητές, θα προκαλέσει κατάφορη αδικία εις βάρος του. Στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης του Αδαμίδη αναφέρεται πως οι Ενάγοντες διενέργησαν εκτίμηση του ενυπόθηκου, ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 1, σύμφωνα με την οποία η αγοραία αξία του είναι €185.000,
  37. Δεν είναι σύμφωνος. Επεσύναψε ως Τεκμήριο 1 αποτελέσματα πρόσφατης αναζήτησης στην Πύλη του Κτηματολογίου σχετικά με την αξία του ενυπόθηκου. Από το Τεκμήριο 1 προκύπτει πως η αξία του ενυπόθηκου κατά την 01.01.2013 ήταν €381,200.00 και κατά την 01/01/2018 ήταν €206,800.
  38. Ακόμη και εάν αποδειχθεί πως η εκτίμηση του ενυπόθηκου ως αναφέρεται στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης του Αδαμίδη είναι ορθή, στην Έκθεση Υπεράσπισης την οποία καταχώρησαν από κοινού με την Εναγόμενη 1 ισχυρίζονται πως οι Ενάγοντες τον βεβαίωναν θετικά πως σε περίπτωση αδυναμίας εξόφλησης του δανείου, οι Ενάγοντες δυνάμει της Υποθήκης θα ήταν πλήρως εξασφαλισμένοι και θα προχωρούσαν σε εκποίηση του ενυπόθηκου προς εξόφληση. Είναι ισχυρισμός τους, στην Έκθεση Υπεράσπισης, πως στις επίδικες συμφωνίες οι Ενάγοντες επέβαλαν επαχθείς όρους και καταχρηστικές ρήτρες. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο που αφορά περιουσιακά στοιχεία τα οποία είναι αντικείμενο της αγωγής, στο άρθρο του νόμου που αφορά περιουσιακά στοιχεία τα οποία δεν είναι αντικείμενο της αγωγής καθώς και σε άρθρο του νόμου το οποίο καταργήθηκε. Δηλαδή, η νομική βάση της υπό κρίση αίτησης πάσχει, παραμένει γενική και αόριστη κάτι το οποίο δεν θεραπεύεται. Δεν εξηγείται πουθενά από που προκύπτει ο άμεσος κίνδυνος να προβεί σε αποξένωση των περιουσιακών του στοιχείων. Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν μπορούν να προωθούν την αίτηση λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης, η παρούσα αίτηση προωθείται καταχρηστικά εναντίον του και δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος αποξένωσης των ακινήτων. Ενώ οι Ενάγοντες/Αιτητές έχουν στην κατοχή τους από την 17/6/2020 το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας επ' ονόματι του (Τεκμήριο 1), εντούτοις επέλεξαν να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση έξι μήνες αργότερα χωρίς να εξηγούν αν μεσολάβησε οτιδήποτε στο διάστημα αυτό που να δεικνύει ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος αποξένωσης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και ειδική αναφορά θα γίνει αν και εφόσον χρειασθεί. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd

(2000)1 Α.Α.Δ. σελ. 1377, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν. Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι η Ενάγουσα επέδειξε υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Στην υπόθεση Φράγκου ν. Στυλιανίδη
(2007)1 Α.Α.Δ. 73, όπου ηγέρθη παρόμοιο θέμα, το Ανώτατο αποφάσισε τα εξής: «Κρίνουμε πως η πρωτόδικη απόφαση είναι ορθή, όχι μόνο για το λόγο που αναφέρεται σ΄ αυτή, και που παραθέσαμε πιο πάνω, αλλά και λόγω της καθυστέρησης που επέδειξαν οι εφεσείοντες στην αξίωση δικαιωμάτων τους, ενώπιον του Δικαστηρίου που προέκυπταν από τη σύμβαση. Η καθυστέρηση είχε ως αποτέλεσμα ο εφεσίβλητος, διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Νικόλα Βασίλης, να βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία να αντιμετωπίσει την υπόθεση των εφεσειόντων, εφόσον αγνοούσε πλήρως τα γεγονότα στα οποία αυτή στηριζόταν. Το διάστημα δε που μεσολάβησε λειτούργησε ώστε και οποιαδήποτε έγγραφα, δυνατό να υπήρχαν, δεν μπορούσαν, υπό τις περιστάσεις, να ανευρεθούν για να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο. Είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε τις επιπτώσεις παρόμοιας καθυστέρησης στην Χαράλαμπος Ιερείδης υπό την ιδιότητά του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Μιχαήλ Καλακουτά και Άλλη ν. Γεωργίας Παναγιώτου
(2006)1 Α.Α.Δ. 498, όπου η πλειοψηφία του εφετείου (Αρτεμίδης, Π. και Χατζηχαμπής) είπε τα πιο κάτω, στην απόφαση που εξέδωσε ο δικαστής Χατζηχαμπής. (Ο Νικολάου, Δ. διαφώνησε με το αποτέλεσμα της έφεσης, η οποία, σύμφωνα με την απόφαση της πλειοψηφίας, είχε επιτύχει). «Η αγωγή όμως ήταν απορριπτέα και για ένα άλλο ανεξάρτητο λόγο. Η πρωτοφανής και αναιτιολόγητη καθυστέρηση στην έγερση της αγωγής από τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος θα έπρεπε να οδηγήσει το πρωτόδικο Δικαστήριο στην άρνηση να της επιληφθεί. Ξεκινώντας από τη μαρτυρία της ίδιας της Εφεσίβλητης, και από την πιο ευνοϊκή γι' αυτή ημερομηνία, παρατηρούμε πως η ίδια είπε ότι οι γονείς της τη διαβεβαίωναν πως θα της μεταβίβαζαν το σπίτι με το γάμο της. Ο γάμος έγινε το 1971, ενώ η αγωγή καταχωρίστηκε στις 17.1.1996, 25 χρόνια δηλαδή μετά. Η καθυστέρηση δεν ηγέρθη ως λόγος απόρριψης της αγωγής στην υπεράσπιση. Διατυπώθηκε όμως ως λόγος έφεσης. Έχουμε τη γνώμη πως το πιο πάνω χρονικό διάστημα που διέρρευσε, για τη διεκδίκηση του ισχυριζόμενου δικαιώματος, πλήττει άμεσα το δημόσιο συμφέρον σε ό,τι αφορά την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Με την πάροδο αναιτιολόγητου, και αντικειμενικά μεγάλου χρονικού διαστήματος, στη δικαστική διεκδίκηση δικαιώματος ενδέχεται να παρεμβληθούν μεταβολές πραγματικών καταστάσεων, ακόμη και η βιολογική ύπαρξη ενδιαφερομένων μερών, εδώ του πατέρα της εφεσίβλητης, που καθιστούν δύσκολη και εν πολλοίς αδύνατη, τη δίκαιη δίκη» Στην παρούσα υπόθεση ο Εναγόμενος δεν ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε αδυναμία να αντιμετωπίσει την υπόθεση του Ενάγοντα συνεπεία της καθυστέρησης. Το εάν θυμάται ή όχι τα γεγονότα ένεκα του διαρρεύσαντος χρονικού διαστήματος, εάν υπήρξε αδυναμία στην εξεύρεση εγγράφων που αφορούν την υπόθεση ή εάν το χρονικό διάστημα που διέρρευσε φαίνεται να πλήττει άμεσα το δημόσιο συμφέρον σε ότι αφορά την ορθή απονομή της δικαιοσύνης ή επήλθαν μεταβολές πραγματικών καταστάσεων, όπως η βιολογική ύπαρξη ενδιαφερομένων μερών ή μαρτύρων, ούτως ώστε να καθιστούσαν δύσκολη ή αδύνατη τη δίκαιη δίκη είναι θέματα τα οποία οι Εναγόμενοι θα εγείρουν και αποδείξουν κατά την εκδίκαση της υπόθεσης. Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο Ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρησή του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την Αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, αυτό εμπίπτει στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ιδίας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269-70. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης της Αιτήτριας, βρίσκω ότι η διαφορά των διαδίκων, η αξίωση της Ενάγουσας εδράζεται σε συμφωνία δανείου και ή συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού στην οποία οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να συμορφωθουν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Οι Εναγόμενοι δεν έχουν καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι της οφειλής τους δυνάμει των επίδικων συμφωνιών. Υπάρχει, όπως φαίνεται από τα γεγονότα αυτά σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η υπόθεση της Αιτήτριας έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολό της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει η Αιτήτρια με την αγωγή της. Η Ενάγουσα με την Έκθεση Απαίτησής της ζητά επιδίκαση των οφειλομένων ποσών συνεπεία της παράβασης των επίδικων συμφωνιών, το οποίο ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €645.054,59 πλέον τόκους και έξοδα για τα οποία ο Καθ΄ου η Αίτηση είναι εξ΄ολοκλήρου υπεύθυνος δυνάμει εγγυητήριου εγγράφου το οποίο υπέγραψε προς όφελος της Αιτήτριας (τεκμήρια 6 και 8). Εκτός από τα γεγονότα τα οποία εκτίθενται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, επισυνάπτονται σε αυτή οι επίδικες συμφωνίες και κατάσταση λογαριασμού δανείου ημερομηνίας 25/06/2019 η οποία παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο εκ €619.632,48 πλέον τόκους και κατάσταση του τρεχούμενου λογαριασμού, ημερομηνίας 25/06/2019, η οποία παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο εκ €25.421,71 πλέον τόκους. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση τα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται στην Αίτηση και την ένσταση. Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και επίσης ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. Στην απόφαση, στην υπόθεση C. PHASARIAS (AUTOMOTIVE CENTRE) LIMITED v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. σελ. 785, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η απαίτηση του άρθρου 5 να υπάρχει πιθανότητα «να εμποδιστεί ο Ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του» αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα, ουσιαστικά αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, όπως αυτή ερμηνεύθηκε σε σχέση με παρεμπίπτοντα διατάγματα αυτής της φύσης. Δηλαδή τη δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Και συνεχίζει το Δικαστήριο στην ίδια απόφαση και λέγει τα εξής: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την XXX Παναγιώτου ν. Σταυρινή Κολλάτου, Πολ. Εφ. 10274, ημερομηνίας 10.9.99. Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου Π. Στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα «ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων». Τα ίδια και στην Τσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης ως η έκθεση απαίτησης. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν, ο Ενάγοντας ή η Αιτήτρια στην παρούσα υπόθεση, κατορθώσουν να απολαύσουν τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική απόφαση. Τέτοιος κίνδυνος, δηλαδή να μην απολαύσουν τους καρπούς της επιτυχίας τους σε περίπτωση έκδοσης υπέρ τους απόφασης θα υπάρχει σε περίπτωση που το Δικαστήριο αρνηθεί την έκδοση διατάγματος. Στην απόφαση Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 Α.Α.Δ. σελίδα 1237, στη σελίδα 1245, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι γεγονός ότι δεν εξειδικεύονται λεπτομέρειες σε σχέση με τον τρόπο της απειλής. Ο ισχυρισμός, όμως, περί απειλής δε θα πρέπει να εκτιμηθεί κατά απομόνωση αλλά σε συσχετισμό με την αλλαγή των σχέσεων των μερών, η οποία επήλθε με τον τερματισμό της σύμβασης. Ο κίνδυνος αποξένωσης, με τον τερματισμό της σύμβασης, κατέστη υπαρκτός και η ανάγκη παρεμπόδισης πιθανής επίδρασης στην ικανοποίηση τυχόν απόφασης από την αποξένωση δικαιολογημένη. Ορθά νομίζουμε το Δικαστήριο, μέσα στο σύνολό των πιο πάνω, άσκησε τη διακριτική του εξουσία και εξέδωσε το διάταγμα.». Με την πώληση ή επιβάρυνση ή την αποξένωση των συγκεκριμένων ακινήτων είναι πιθανόν να εμποδιστεί η Αιτήτρια στην ικανοποίηση της απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ της. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Απονομή πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι μόνο η επιτυχία έκδοσης απόφασης στην Αγωγή. Απονέμεται πλήρης δικαιοσύνη όταν ο Ενάγων, κατορθώσει να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας σε μια δικαστική απόφαση. Αναμφίβολα έχοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ανακύπτει η ανάγκη παροχής κάποιας εξασφάλισης στην Αιτήτρια με την οποία να αποτρέπεται η πιθανότητα να καταστεί δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί, στην περίπτωσή της, πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Μπορεί ο Καθ' ου η Αίτηση, σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανένα να αποξενώσει τα συγκεκριμένα ακίνητα και να μην μπορεί να ικανοποιηθεί η απόφαση που ήθελε εκδοθεί στο τέλος εναντίον του. Στην απόφαση 1. ΡΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΛΤΔ κ.ά. ν. BENFLEET ENTERPRISES LTD
(2006)1 Α.Α.Δ. 280, στη σελίδα 286, λέχθηκαν τα εξής: «Το άρθρο 5
(1)προνοεί για δέσμευση τόσης περιουσίας, όσο θα επαρκεί για ικανοποίηση της απαίτησης, μαζί με τα έξοδα. Και αυτή την προϋπόθεση ικανοποίησαν οι εφεσίβλητοι. Αν οι εφεσείοντες είχαν προτείνει εναλλακτική προσέγγιση, το επιχείρημα τους θα είχε κάποιο νόημα, αφού το δικαστήριο θα έπρεπε, ίσως, να επιλέξει τη λιγότερο επαχθή για τους εφεσείοντες επιλογή, νοουμένου ότι αυτή θα ήταν εξ ίσου αποτελεσματική. Οι εφεσείοντες περιορίστηκαν να αναφέρουν ότι διαθέτουν και άλλη ακίνητη περιουσία. Αυτό, όμως, δεν είναι αρκετό για να μην εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. Θα πρέπει να δεσμευτεί ακίνητη περιουσία αρκετή ώστε ο ενάγων να διασφαλίζεται ότι τυχόν δικαστική απόφαση υπέρ του θα ικανοποιηθεί.». Η Εναγομένη 1, δυνάμει της υποθήκης XXXXX/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ημερομηνίας 05/05/2008, υποθήκευσε προς όφελος της Αιτήτριας για το ποσό των €440.000,00, με κυμαινόμενο επιτόκιο προς 6,3120% πλέον τόκους πλέον έξοδα το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Τεμάχιο: XXXXX, Τοποθεσία: Παλιοχώριν, Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς, Επαρχία Πάφου, χωράφι με ελιές: 60, Μερίδιο όλο. Σύμφωνα με έκθεση εκτίμησης ημερομηνίας 13/12/2019, η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό της Αιτήτριας από το Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο Κύπρου, σε σχέση με το ως άνω αναφερόμενο ενυπόθηκο ακίνητο της Εναγομένης 1, η αγοραία αξία του εν λόγω ακινήτου ανέρχεται σε ποσό εκ €185.000,00, ενώ η αξία καταναγκαστικής πώλησης σε ποσό εκ €139.000,000. Το ποσό αυτό, της καταναγκαστικής πώλησης, σε καμία περίπτωση είναι ικανό να ικανοποιήσει την απαίτηση της Αιτήτριας, η οποία υπερβαίνει το ποσό των €645.000,00 πλέον τόκους και έξοδα. Με την παρούσα Αίτηση διεκδικείται η έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος δέσμευσης των τεμαχίων που αναγράφονται στην Αίτηση. Η αξίωση του Ενάγοντα στην αγωγή αφορά επιδίκαση ποσού €645.054,19 πλέον τόκους και έξοδα. Ο Καθ΄ου η Αίτηση δεν υπέδειξε κτήματα ή κτήματα αναλόγου αξίας από αυτά που περιγράφονται στην παράγραφο Α της Αίτησης για έκδοση αναλόγου διατάγματος δέσμευσης περιουσίας. Με βάση τις πιο πάνω αρχές της Νομολογίας κρίνω ότι και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται και έτσι δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος με το οποίο να δεσμεύονται τα ακίνητα, ως η Αίτηση, ούτως ώστε να διασφαλιστεί ότι τυχόν εκδοθείσα δικαστική απόφαση υπέρ της Ενάγουσας θα ικανοποιηθεί. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 396, 402). Όσον αφορά την ικανοποίηση του ισοζυγίου της ευχέρειας, ενόψει των όσων έχουν λεχθεί, είναι σαφές ότι το ισοζύγιο κλίνει υπέρ της Αιτήτριας στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης. Η αξίωση της Αιτήτριας παρουσιάζεται ως ικανοποιούσα τα σχετικά κριτήρια της νομολογίας και του Νόμου και έτσι είναι επάναγκες να εκδοθεί σχετικό διάταγμα ούτως ώστε σε περίπτωση που εκδοθεί υπέρ της απόφαση, να παρέχεται κάποια εξασφάλιση. Η μη έκδοση του διατάγματος θα προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά στην Ενάγουσα παρά η έκδοσή του, εναντίον του Εναγόμενου 2, στον Εναγόμενο 2. Ενόψει όλων των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Επιδικάζονται €2.500 έξοδα υπέρ της Αιτήτριας-Ενάγουσας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση-Εναγομένου 2, τα οποία να πληρωθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.