ΑΣΣΑΤΟΥΡΙΑΝ κ.α. ν. CENTAUR TRUST GROUP LTD κ.α., Αρ. Αίτησης: 854/2020, 30/9/2021

(2), 7, 8, 9 και 10 - 13 και στην Δ.64, στα άρθρα 4-9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στα άρθρα 124-128, 135, 136, 141-155, 177-178, 198-199, 202--218, 224, 225, 226-231, 232, 233, 235, 311, 333 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους Περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1-12, στους Kανονισμούς 1-3, 39-62 και 88-92 των περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεων) Κανονισμών του 1993-1998, στο δίκαιο της επιείκειας (equity law), στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και επί της σχετικής Νομολογίας. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση του XXXXX Ασσατουριάν. Ο ενόρκως δηλών λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής, στην ένορκη του δήλωση: Είναι ο Αιτητής 1, τόσο στην παρούσα, όσο και στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση ημερομηνίας 07/12/2020 καθώς και στην ενδιάμεση αίτηση προς έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ιδίας ημερομηνίας. Έχει προσωπική και θετική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Σκοπός και αναγκαιότητα καταχώρησης της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης έγκειται λέγει στο να συμπεριληφθούν γεγονότα που ακολούθησαν της Ενδιάμεσης Αίτησης, τα οποία και επιβεβαιώνουν με τον πλέον πανηγυρικό κατά την άποψη του τρόπο, την ανάγκη έκδοσης διατάγματος διορισμού προσωρινού Εκκαθαριστή της Καθ' ης η Αίτηση 1, ως το αιτητικό "Β" της Ενδιάμεσης Αίτησης, καθώς και στο να διευκρινιστούν και απαντηθούν συγκεκριμένοι, ανυπόστατοι ισχυρισμοί και διαστρεβλωμένα υπό του Καθ' ου η Αίτηση 2 γεγονότα, ως αυτά προβάλλονται δια της ενόρκου δηλώσεώς του ημερομηνίας 26/02/2021, που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση ιδίας ημερομηνίας, στα πλαίσια της Ενδιάμεσης Αίτησης. Ακολούθησαν, μετά της έκδοσης του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 9/12/20 και ημερομηνίας επανασύνταξης 22/12/20 γεγονότα τα οποία είναι απαραίτητο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ενώ κρίνεται παράλληλα, ορθό και απαραίτητο, μέσω αυτής, να διευκρινισθούν, αντικρουσθούν και απαντηθούν, ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να προβλεφθούν και ως εκ τούτου συμπεριληφθούν κατά το στάδιο καταχώρησης της Κυρίως και της Ενδιάμεσης Αίτησης. Επισυνάπτει ως Παράρτημα Α, το λεκτικό της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που προτίθεται να καταχωρήσει, εάν δοθεί σχετική άδεια του Δικαστηρίου, το περιεχόμενο της οποίας υιοθετεί και επαναλαμβάνει για τους σκοπούς της παρούσας και ειδικότερα προκειμένου να καταδείξει την αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Δια της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 προβάλλει ψευδείς και αναληθείς ισχυρισμούς, λέγει, διαστρεβλώνει γεγονότα και πλάθει ιστορίες, προκειμένου να υποστηρίξει την πραγματικά ευφάνταστη εκδοχή του, που τείνει να δικαιολογήσει κατά τον ίδιο, τις δικτατορικές, ετσιθελικές και μονόπλευρες προθέσεις, αλλά και πράξεις του. Επί τούτων των ισχυρισμών, καθίσταται ανάγκη να τεθεί από πλευράς του το πραγματικό και αληθινό υπόβαθρο που τους καταρρίπτει ή και διευκρινίζει την αναλήθεια και διαστρέβλωση τους, η οποία προβάλλεται με τέτοιο μάλιστα τρόπο μέσω της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση 2, που δεν θα μπορούσε να προβλεφθεί από αυτούς, κατά το στάδιο προώθησης της Ενδιάμεσης και Κυρίως Αίτησης τους. Κατά δεύτερον, μεγάλο μέρος των ισχυρισμών του και των τεκμηρίων που επισυνάπτει αποτελούν γεγονότα μεταγενέστερα της αίτησης, δημιουργημένα μονομερώς από τον ίδιο, κάτι που ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αποκρύβει τεχνηέντως από το Δικαστήριο. Αυτοί οι ισχυρισμοί δεν μπορούν και δεν πρέπει να παραμείνουν αναντίλεκτοι, πρωτίστως για να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ορθή, πραγματική και δίκαιη διάσταση των πραγμάτων, των δεδομένων που τους περικλείουν, για να είναι σε θέση να απονέμει ορθά δικαιοσύνη. Μέσω καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους του, θα καταστεί εφικτή η αναγκαία διασαφήνιση και αποκρυστάλλωση των γεγονότων και ζητημάτων που αφορούν την Ενδιάμεση Αίτηση και μόνο τότε θα τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων, που θα του επιτρέπει να ασκήσει δικαστική κρίση, προς την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Καθίσταται επομένως, επιβαλλόμενη, ορθή, δίκαια και προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Τα ανωτέρω σε συνδυασμό με τα δεδομένα που διαλαμβάνονται στο προσχέδιο της προτεινόμενης σε καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του, συνιστούν καλό λόγο, προκειμένου το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης των ζητούμενων διαταγμάτων. Οι Καθ΄ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στην ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν αριθμό λόγων ένστασης, τους ακόλουθους: «

1. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή καταχρηστική και/ή αναιτιολόγητη.
2. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι Αιτητές δεν προβάλλουν οποιαδήποτε γεγονότα που να αποκαλύπτουν και/ή να καταδεικνύουν καλό λόγο στη βάση του οποίου το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
3. Η Αίτηση συνιστά προϊόν δεύτερης σκέψης, καταχωρήθηκε καταχρηστικά και/ή κακόπιστα και έχει ως σκοπό την καθυστέρηση της Διαδικαστικής Διαδικασίας.
4. Με την Αίτησή τους οι Αιτητές επιδιώκουν να καλύψουν ελλείψεις και κενά που είχαν οι αρχικές Ένορκες Δηλώσεις τους ημερομηνίας 7.12.2020, βάσει των οποίων οι Αιτητές πέτυχαν μονομερώς την έκδοση του προσωρινού διατάγματος.
5. Με την προτειθέμενη συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, οι Αιτητές αποσκοπούν στην συμπερίληψη ανούσιων και/ή άσχετων στοιχείων με τα επίδικα ζητήματα και/ή δεν προβαίνουν σε πρόσθεση νέων ισχυρισμών για την παράθεση καλύτερης και πιο ολοκληρωμένης εικόνας για το Σεβαστό Δικαστήριο.
6. Κατ' ουσίαν, οι Αιτητές επιδιώκουν να εισάγουν πρόσθετη μαρτυρία και ως εκ τούτου να μεταβάλλουν και/ή να αλλοιώσουν την εικόνα, που έδωσαν πρωταρχικά στο Δικαστήριο.
7. Το κατεπείγον, που δικαιολογεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, όπως στην παρούσα περίπτωση, πρέπει να τεκμηριώνεται εξ υπαρχής και η εικόνα που συνοδεύει την μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα.
8. Δεν δύναται σε μονομερή αίτηση για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος να επιχειρείται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με το σκεπτικό ότι θα πρέπει να δοθεί απάντηση στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και/ή να δοθεί ολοκληρωμένη εικόνα των ισχυρισμών που αφορούν την αίτηση». Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η Ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή Ένορκη Δήλωση του XXXXX Παπαπροδρόμου, στην οποία λέει μεταξύ άλλων και τα εξής: Είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν δικαιολογείται εν προκειμένω καθώς οι Αιτητές με την υπό κρίση αίτησή τους ημερ.22.4.2021 αφενός επιδιώκουν την προσαγωγή πρόσθετης μαρτυρίας ενώ έχουν ήδη επιτύχει την έκδοση προσωρινού διατάγματος και αφετέρου σκοπούν στην συμπερίληψη άσχετων με τα επίδικα θέματα στοιχείων. Φαίνεται από την προτεινόμενη προς καταχώριση συμπληρωματική ένορκη δήλωση ότι το σύνολο των στοιχείων, τα οποία οι Αιτητές επιθυμούν να θέσουν υπόψιν του Δικαστηρίου δεν διαπλέκονται, ούτε κατ' ελάχιστον, με την υπό κρίση διαδικασία η οποία αφορά αίτηση εκκαθάρισης για καταπίεση των δικαιωμάτων των Αιτητών ως μειοψηφικών μετόχων. Το σύνολο των επιστολών και/ή ειδοποιήσεων, που επιχειρείται να εισαχθεί από τους Αιτητές, μέσω της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του Αιτητή 1, δεν συνδέονται καθ' οποιονδήποτε τρόπο με τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπό εξέταση αίτησης εκκαθάρισης. Οι οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις για σύγκλιση γενικών συνελεύσεων της Εταιρείας για σκοπούς ψήφισης και/ή έγκρισης προσχέδιων ελεγμένων οικονομικών καταστάσεων της ίδιας και των θυγατρικών της, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί δήθεν καταπιεστικής και παράνομης συμπεριφοράς του Καθ' ου η Αίτηση. Τουναντίον, η ετοιμασία και αποστολή των εν λόγω ειδοποιήσεων ήταν καθ' όλα νόμιμη και λάμβανε χώρα στο πλαίσιο της συνήθους πορείας και διεξαγωγής των εργασιών των εταιρειών. Η σύγκληση γενικών συνελεύσεων και η έγκριση λογαριασμών της Εταιρείας από τους εγκεκριμένους λογιστές αυτής, αποτελούν ζητήματα τα οποία δεν αφορούν την ενάσκηση και συνακόλουθα καταπίεση δικαιωμάτων μετόχων. Αφορούν ενέργειες δια νόμου επιτακτικές και επιβεβλημένες και αφορούν την ίδια την λειτουργία της Εταιρείας. Προφανώς, οι Αιτητές με την υπό κρίση αίτηση προσπαθούν να παρουσιάσουν μια εσφαλμένη εικόνα στο Δικαστήριο με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων χωρίς να παραθέτουν ο,τιδήποτε αφορά την ενάσκηση των δικαιωμάτων τους ως μειοψηφικών μετόχων της Εταιρείας. Δεν μπορεί να αντιληφθεί για ποιο λόγο οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι παρουσιάζεται παραπλανητική οικονομική κατάσταση της Εταιρείας. Δεν φαίνεται τούτο να επεξηγείται, μονάχα οι Αιτητές επιδιώκουν την εισαγωγή τέτοιων ισχυρισμών για να περιπλέξουν την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία. Οι οικονομικές καταστάσεις της Εταιρείας, οι οποίες ορθώς αντικατοπτρίζουν την οικονομική κατάστασή της, εγκρίνονται από τους ανεξάρτητους ελεγκτές της Εταιρείας και είναι αδιανόητο να επιδιώκεται η εισαγωγή ισχυρισμών που άπτονται της εγκυρότητας των εν λόγω λογαριασμών. Άσχετη και εντελώς παραπλανητική είναι η αναφορά των Αιτητών στην καταγγελία, που οι ίδιοι έκαναν στην Αστυνομία κατά ή περί τον Φεβρουάριο
9. Είναι η θέση μας ότι η αναφορά αυτή έχει ως σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων στο Δικαστήριο, ενώ επίσης είναι ελλιπής εφόσον οι Αιτητές σκοπίμως και/ή επιλεκτικά παραλείπουν να αναφέρουν στο Σεβαστό Δικαστήριο ότι η καταγγελία αυτή δεν έχει μέχρι σήμερα προχωρήσει λόγω μη στοιχειοθέτησης οιουδήποτε ποινικού αδικήματος. Η πειθαρχική έρευνα, που διεξήχθη εναντίον των Αιτητών, ήταν καθόλα δικαιολογημένη και σε αυτόν οδήγησε η όλη συμπεριφορά και/ή ενέργειες αμφότερων των Αιτητών. Τα ζητήματα τα οποία οι Αιτητές επιδιώκουν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου θα περιπλέξουν αχρείαστα την υπό κρίση δικαστική διαδικασία και ειδικότερα σε αυτό το στάδιο την εκδίκαση της παρεμπίπτουσας αίτησης και του εκδοθέντος διατάγματος, στάδιο το οποίο δεν προσφέρεται για τελική κατάληξη συμπερασμάτων. Η προτεινόμενη προς καταχώριση συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει αχρείαστη νομική επιχειρηματολογία, κάτι το οποίο όχι μόνο είναι ασύνηθες αλλά δεν είναι επιτρεπτό να γίνεται δια μέσου ενόρκου δηλώσεως και για γεγονότα που είναι ασύνδετα με την υπό κρίση διαδικασία. Ακόμη και τώρα οι ισχυρισμοί των Αιτητών περιέχουν βαρύγδουπες δηλώσεις επηρεασμού δικαιωμάτων τους ως διευθυντές της Εταιρείας χωρίς να υπάρχει ίχνος μαρτυρίας γιατί αυτές οι ενέργειες είναι είτε αντικαταστατικές είτε παράνομες είτε επηρεάζουν τα δικαιώματά τους ως μέτοχοι. Οι ενέργειες διορισμού νέων επιπρόσθετων διοικητικών συμβούλων ουδόλως επηρεάζουν, ούτε και βεβαίως υφίσταται τέτοιος ισχυρισμός, το μετοχικό συμφέρον των Αιτητών. Έγιναν δε με πλήρη διαφάνεια και ακολουθώντας τις νομοθετικές και καταστατικές επιταγές και για τις οποίες ζητήθηκε κατ' επανάληψη η τοποθέτηση, έγκριση των Αιτητών. Οι Αιτητές ξανά και ξανά κόπτονται για το διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή στην Εταιρεία και τεχνηέντως προωθούν τέτοιους ισχυρισμούς με την προτεινόμενη προς καταχώριση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, τους οποίους προφανώς παρέλειψαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το στάδιο έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Κάτι τέτοιο, δεν δύναται να είναι επιτρεπτό. Πέραν τούτου, όμως, δεν προσθέτει ούτε και διασαφηνίζει την επιμονή των Αιτητών για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή προφανώς για την εξυπηρέτηση αλλότριων σκοπών. Οι ίδιοι οι Αιτητές υποδεικνύουν στην αρχική ένορκη δήλωση τους ότι δεν επιθυμούν την εκκαθάριση της Εταιρείας ενώ επιμένουν να προωθούν τη διαδικασία (καταχωρώντας τώρα μάλιστα και αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση) χωρίς να έχουν προηγουμένως επιδιώξει την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων τους ως αυτά προνοούνται από το καταστατικό και τη συμφωνία μετόχων. Η καταχώρηση των υπό κρίση αιτήσεων -συμπεριλαμβανομένης και της παρούσας αίτησης- είναι πρόωρη και καταχρηστική. Με την προτειθέμενη προς καταχώριση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, οι Αιτητές επιχειρούν να διορθώσουν προγενέστερες αναφορές τους αναφορικά με μη ενδεικνυόμενη αίτηση εκκαθάρισης, κάτι το οποίο είναι ανεπίτρεπτο. Διαφωνεί με την εισήγηση των Αιτητών περί δήθεν αναγκαιότητας να απαντήσουν στις αναφορές που άπτονται των θέσεων του Καθ' ου η Αίτηση 2 ως αυτοί εμφαίνονται επί της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση στην ενδιάμεση αίτηση. Ως ξεκάθαρα φαίνεται από το περιεχόμενο της προτειθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, οι Αιτητές με περίτεχνο τρόπο προσπαθούν να διορθώσουν προγενέστερες παραλείψεις τους. Στο πλαίσιο αυτό, ο Αιτητής 1 αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο ίδιος ξεκίνησε τις προεργασίες για τη δημιουργία της πρώτης εταιρείας που θα ιδρύετο και από τους τρείς (Αιτητές 1 και 2 και Καθ' ου η Αίτηση 2), της θυγατρικής
10. Με το σύνολο της προτειθέμενης προς καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, οι Αιτητές αποσκοπούν στην συμπερίληψη ανούσιων και/ή άσχετων στοιχείων με τα επίδικα ζητήματα χωρίς να προβαίνουν σε πρόσθεση νέων ισχυρισμών για την παράθεση καλύτερης και πιο ολοκληρωμένης εικόνας για το Σεβαστό Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν αποκαλύπτουν οιονδήποτε καλό λόγο, στη βάση του οποίου το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στο παρόν στάδιο δεν ενδείκνυται η τμηματική και λεπτομερής αντίκρουση των γεγονότων, που αναφέρονται στην προτειθέμενη προς καταχώριση συμπληρωματική ένορκη δήλωση, και ως εκ τούτου κάτι τέτοιο επιφυλάσσεται να γίνει σε περίπτωση που το Δικαστήριο επιτρέψει την καταχώρισή της. Σε περιπτώσεις όπου έχει εκδοθεί μονομερώς διάταγμα, όπως εν προκειμένω, δεν πρέπει να επιτρέπεται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με την οποία μάλιστα να μεταβάλλεται και/ή αλλοιώνεται μεταγενέστερα η εικόνα που είχε αρχικά δοθεί στο Δικαστήριο. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και ειδική αναφορά θα γίνει αν και εφόσον χρειασθεί. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δυνατότητα καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων προβλέπεται στην Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που έχει ως εξής: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση Συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείτε από τη Διαταγή 39». Στόχος της καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48, θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η υπό εξέταση αίτηση είναι ενδιάμεση Αίτηση που βασίζεται δικονομικά στην Δ.48. Αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει την διακριτικής φύσεως εξουσία που του παρέχει η Δ.48 Θ.4

(2), νοουμένου ότι προβάλλεται καλός λόγος σύμφωνα με την εν λόγω διαταγή. Δηλαδή το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να εκδώσει διάταγμα όπως αυτό που ζητείται με την υπό εκδίκαση αίτηση νοουμένου ότι αποκαλύπτεται καλός λόγος. Έχει καθήκον ο Αιτητής να αποκαλύψει κατά πόσο τα γεγονότα που θέλει να συμπεριλάβει στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιήλθαν σε γνώση του σε κατοπινό στάδιο και εν πάση περιπτώσει δεν ήταν στη σφαίρα της γνώσης του όταν συνέτασσε την αρχική ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτησή του. Θα πρέπει επίσης στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για έκδοση διατάγματος, που να του επιτρέπει να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκο δήλωση, να αναφέρει περιληπτικά τα γεγονότα αυτά. Στην παρούσα υπόθεση οι Αιτητές επεσύναψαν αντίγραφο της ένορκης δήλωσης για την οποία υποβάλλεται το σχετικό αίτημα. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Ο «καλός λόγος» θεωρώ ότι θα πρέπει να προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία θα πρέπει να εξειδικεύονται και να αναφέρονται τουλάχιστον περιληπτικά στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και για τα οποία είναι ανάγκη η έκδοση του σχετικού διατάγματος έτσι ώστε να απαντηθούν ή και να συμπεριληφθούν με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η δυνατότητα άσκησης της εξουσίας αυτής υπέρ του αιτήματος, όπου ο επιδιωκόμενος σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο πρόσφατα στην υπόθεση Χαράλαμπου Ανδρέα Κουππά ν. Πουλλας Τσαδιώτης Λιμιτεδ κ.ά, Π.Ε. 312/2010, ημερομηνίας 17.7.2014 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότατα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πώς η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας. Σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτά που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό. Παρόλο δε που ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσίβλητου, στα πλαίσια της συζήτησης της επίδικης αίτησης πρωτόδικα, αναφέρθηκε - όπως μνημονεύεται στην πρωτόδικη απόφαση - «στους ισχυρισμούς και στις ενότητες των ισχυρισμών από τις ένορκες δηλώσεις της καθ' ης η αίτηση, οι οποίοι, κατά την άποψη του, χρήζουν απάντησης», το Δικαστήριο δεν συνάρτησε την κρίση του με ό, τι θα μπορούσε να ήταν αναγκαίο για σκοπούς επίλυσης των επίδικων θεμάτων. «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Εν προκειμένω, δεν είχε καταδειχθεί τέτοια ανάγκη. Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μαρίας Κόκκινου ν. Κυριάκου Κόκκινου, Έφεση Αρ. 29/2014, ημερομηνίας 3.11.16: «Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, ανάγεται, ασφαλώς, στη διακριτική ευχέρεια του εκδικάζοντος Δικαστηρίου, η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Δεν υπάρχει, βέβαια, άκαμπτος κανόνας, σε διαδικασίες, όμως, για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε καλό λόγο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά σε εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά υπογράμμισε ότι η αίτηση του εφεσίβλητου για προσωρινό διάταγμα θα κρινόταν επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση του, εγκρίνοντας όμως το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λησμόνησε αυτό που υπογράμμισε και, ουσιαστικά, κατέστησε την απάντηση των ισχυρισμών της εφεσείουσας αυτοσκοπό». Αποτελεί, τέλος, καθιερωμένη νομική αρχή, ότι κατά τη διαδικασία οριστικοποίησης διατάγματος που έχει εκδοθεί μονομερώς, τα μόνα σχετικά γεγονότα που δύναται να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο, είναι τα γεγονότα εκείνα που τέθηκαν ενώπιον του κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης (βλ. Vuitton v Δερμοσάκ Λτδ κ.ά.

(1992)1 ΑΑΔ 1453, Demstar Ltd v Zim Israel Navigiation Co Ltd

(1996)1 ΑΑΔ 597 και Μ. Κόκκινου ν Κ. Κόκκινου (ανωτέρω). Η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αρχική αίτηση δεν είναι επιτρεπτή γιατί το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την ορθότητα του εκδοθέντος, μονομερώς, διατάγματος με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσής του, αντιπαραβάλλοντάς τα με τα στοιχεία που τέθηκαν από τα ενιστάμενα μέρη. Εάν ορθώς εκδόθηκε το διάταγμα μονομερώς, θα κριθεί με βάση τα γεγονότα που είχε ενώπιον του το Δικαστήριο κατά την έκδοση του και εάν με τα στοιχεία αυτά ικανοποιούντο οι προβλεπόμενες από το Νόμο και Νομολογία προϋποθέσεις. Θα έπρεπε οι Αιτητές να είχαν θέσει όλα τα γεγονότα που ήταν στην σφαίρα γνώσης των ή που μπορούσαν να ήταν σε γνώση τους για να τα λάβει υπόψη του το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος. Έχω μελετήσει με προσοχή τα όσα έχουν αναφέρει οι ευπαίδευτοι δικηγόροι και των δύο πλευρών στις αγορεύσεις τους ως επίσης τα όσα περιέχονται στην αίτηση, στην ένσταση και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι Αιτητές παρουσιάζουν γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση, δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα με συμπληρωματική ένορκη δήλωση και η μονομερής αίτηση θα κριθεί από το Δικαστήριο επί των γεγονότων που αναφέρονται στην αρχική ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Στο πολυσέλιδο πρόχειρο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που επισυνάπτεται στην Αίτηση, αναλώνεται μεγάλο μέρος της, παραγράφοι 2, 4 μέχρι και 12 και 27 μέχρι το τέλος, σε γεγονότα που μεσολάβησαν ή συνέβησαν μετά την έκδοση του επίδικου ενδιάμεσου διατάγματος. Μεσολάβησαν, όπως και ο ενόρκως δηλών λέγει, από την έκδοση του Προσωρινού Διατάγματος μέχρι και σήμερα. Ο λόγος που επικαλούνται οι Αιτητές για καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, με κανένα τρόπο τεκμηριώνει «καλό λόγο», αλλά αντίθετα αντιστρατεύεται τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές. Όσον αφορά το υπόλοιπο περιεχόμενο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ο σκοπός της καταχώρησης της, λέγει ενόρκως, είναι η κάθετη άρνηση των ισχυρισμών των Καθ΄ων η Αίτηση που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και η λεπτομερής απάντηση σ΄ αυτούς, η αντίκρουση και διευκρίνιση αυτών, κάτω από τον τίτλο «ψευδείς και διαστρεβλωμένοι ισχυρισμοί του Καθ΄ου η Αίτηση 2». Δεν έχει τεκμηριωθεί καλός λόγος για να επιτραπεί στους Αιτητές να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση του διατάγματος, μονομερώς, δεν μπορεί να τεκμηριώσει «καλό λόγο». Στην παρούσα υπόθεση η ορθότητα της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος θα κριθεί επί των γεγονότων που περιέχονται στην αρχική ένορκη δήλωση. Ενόψει όλων των πιο πάνω, δεν βρίσκω δικαιολογημένο το αίτημα των Αιτητών για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και έτσι η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα τα οποία καθορίζονται, κατ΄ αποκοπή, στο ποσό των €1.500, υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΝ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο