ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΥΖΟΥΡΗ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΤΩΧΕΥΣΑΝΤΑ ΛΑΠΙΘΗ, Αρ. Αίτησης: 198/21, 30/9/2021

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΥΖΟΥΡΗ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΤΩΧΕΥΣΑΝΤΑ ΛΑΠΙΘΗ, Αρ. Αίτησης: 198/21, 30/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A494 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 198/21 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 53-71 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΝΟΜΟΥ ΚΕΦ.6 και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ . ΜΟΥΖΟΥΡΗ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΤΩΧΕΥΣΑΝΤΑ . ΛΑΠΙΘΗ (Α.Δ.Τ..) ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡ. 5.11.20 Αιτητή Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου 2021 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Αιτητή: κα Ν. Παπακωνσταντίνου, για Πατρίκιος Παύλου και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης: κ. Γ. Πιττάτζιης, για Γιώργος Πιττάτζιης Δ.Ε.Π.Ε. ------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα πρωτογενή αίτηση του ο κ. Μουζούρης, διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντος κ. Λαπίθη αιτείται διατάγματα: - Διαγραφής του memo EB69./17 επί του τεμαχίου 2 στη Λευκωσία (εφεξής «το memo» και «το ακίνητο»). - Μεταβίβασης του ακινήτου ελεύθερου και απαλλαγμένου από το πιο πάνω memo. - Περιορισμού του εν λόγω memo επί των υπολοίπων 24 ακινήτων του πτωχεύσαντος, των οποίων η αξία υπερβαίνει την υφιστάμενη απαίτηση βάσει του memo. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση του Αιτητή, ο ίδιος διορίστηκε διαχειριστής με δικαστικό διάταγμα στις 5.11.20 κατόπιν σχετικής μονομερούς αίτησης του Επίσημου Παραλήπτη (Τεκμήριο 1). Ο πτωχεύσας είναι ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου από το

1. Αυτό με βάση τον σχετικό τίτλο είχε κατά το 2013 αξία €1,599.300 και κατά το 2018 αξία €1,072.500 (Τεκμήρια 2 και 5). Η Καθ' ης πέτυχε σε αγωγή της για ιατρική αμέλεια και ενέγραψε τη δικαστική απόφαση ημερ. 9.8.16 για το συνολικό ποσό των €336.102 συν έξοδα €10.130 επιβαρύνοντας το ακίνητο (Τεκμήριο 3). Εναντίον της απόφασης ο πτωχεύσας έχει ασκήσει έφεση και εκκρεμούσης της εκδίκασης της τα μέρη συμφώνησαν στις 2.6.17 σε αναστολή εκτέλεσης της υπό όρους μεταξύ άλλων ότι (Τεκμήριο 4):
2. Το καταχωρισθέν memo εκ μέρους της Ενάγουσας δεν επηρεάζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο.
3. Ο πτωχεύσας θα κατέβαλλε εντός 45 ημερών το ποσό των €220.000 προς την Καθ' ης (Ενάγουσα). Τα υπόλοιπα 24 ακίνητα ιδιοκτησίας του πτωχεύσαντος με βάση τη γενική εκτίμηση του 2018 έχουν συνολική αξία €8,365.700 και βαρύνονται επίσης με το ίδιο memo της Καθ' ης, χωρίς να υπάρχει άλλη επιβάρυνση επ' αυτών (Τεκμήριο 6), αφού κάποιο άλλο memo άλλης αποβιώσασας πιστωτού ακυρώθηκε στις 14.10.20 κατόπιν σχετικής Δήλωσης της διαχειρίστριας της περιουσίας της (Τεκμήριο 7). Το Διάταγμα Πτώχευσης εκδόθηκε στις 24.4.20 και με βάση την Έκθεση Κατάστασης του πτωχεύσαντος ημερ. 2.9.20 εκτός από την Καθ' ης αυτός έχει άλλους 12 πιστωτές για χρέη συνολικού ύψους €747.182 (Τεκμήριο 8). Εκτός της ακίνητης ιδιοκτησίας ο πτωχεύσας έχει και καταθέσεις σε τράπεζα ύψους €170.
4. Ο Διαχειριστής προβάλλει ότι στα πλαίσια των καθηκόντων του πρέπει να ρευστοποιήσει την περιουσία με σκοπό τη διανομή μερίσματος στους πιστωτές αφού οι καταθέσεις δεν επαρκούν και για αυτό βρήκε αγοραστή για το επίδικο ακίνητο ο οποίος επιθυμεί να το αγοράσει για το ποσό των €1.100.
5. Πράγμα το οποίο θα είναι προς όφελος των πιστωτών, του πτωχεύσαντος και της πτωχευτικής περιουσίας (Τεκμήρια 9α και 9β). Πλην όμως για να γίνει αυτό θα πρέπει να ελευθερωθεί το ακίνητο από το memo της Καθ' ης. Ζήτησε από την ίδια να το αποσύρει αλλά η Καθ' ης αρνείται, κατά τη γνώμη του αδικαιολόγητα αφού το memo βαρύνει και τα υπόλοιπα ακίνητα, με τα οποία και πάλι θα είναι εξασφαλισμένη (Τεκμήριο 10). Με εξαίρεση το επίδικο ακίνητο και την κύρια κατοικία του πτωχεύσαντος η αξία της υπόλοιπης περιουσίας του κυμαίνεται από €4,290.000 έως €5,029.000 στη βάση των εκτιμήσεων κατά το
6. Περαιτέρω, κατά τη γνώμη του η Καθ' ης αρνείται αδικαιολόγητα με σκοπό να τον εξαναγκάσει να της καταβάλει το υπόλοιπο της απαίτησης της παρά το γεγονός ότι η δικαστική απόφαση εφεσιβλήθηκε και τελεί υπό αναστολή μέχρι την έκδοση απόφασης από το Εφετείο, οπότε συνακόλουθα στο παρόν στάδιο δεν δικαιούται να λάβει οποιοδήποτε μέρισμα από την πτωχευτική διαδικασία. Ο Διαχειριστής θεωρεί ότι το ακίνητο δεσμεύεται κατά τρόπο καταχρηστικό και εκβιαστικό με αποτέλεσμα ο ίδιος να μην μπορεί να αξιοποιήσει την περιουσία και να πληρώσει τις υποχρεώσεις του πτωχεύσαντος, πράγμα που αποβαίνει σε βάρος των συμφερόντων των υπολοίπων ανεξασφάλιστων πιστωτών. Με την ένσταση της η Καθ' ης προέβαλε πέντε λόγους προς απόρριψη, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι τα γεγονότα ως προβάλλονται δεν είναι αποδεκτά, ότι υπάρχει δεδικασμένο, ότι δεν είναι δυνατό να τροποποιηθεί το διάταγμα αναστολής και ότι δεν προνοείται τέτοιου είδους δικονομικό μέτρο ως η αίτηση η οποία είναι αντικανονική. Στην υποστηρίζουσα την ένσταση ένορκη δήλωση του ο υιός της Καθ' ης κ. Καρανίκκης αναφέρεται μεταξύ άλλων στην τετραπληγία που προκλήθηκε στην Καθ' ης, στην αγωγή που ακολούθησε, στην αναστολή εκτέλεσης και στην άσχημη οικονομική κατάσταση όλης της οικογένειας τους μετά την παραπληγία της Καθ' ης παρά τα χρήματα που εισέπραξαν βάσει του συμβιβασμού στην αίτηση αναστολής τον οποίον και είχαν δεχθεί λόγω της μεγάλης τους οικονομικής ανάγκης. Δηλώνει ότι δεν γνωρίζουν την περιουσιακή ή οικονομική κατάσταση του πτωχεύσαντος ή τις αξίες των ακινήτων του αλλά διερωτάται για ποιο λόγο, με δεδομένη τη μεγάλη περιουσία και τα μικρά χρέη, δεν εξοφλούν το χρέος προς την Καθ' ης και γιατί δεν δέχονται να καταβάλουν κατά την άρση του memo το υπόλοιπο του χρέους, το οποίο δεν υπερβαίνει τις €250.000, από αυτά που θα εισπράξουν από την πώληση ενός και μόνον ακινήτου. Εκφράζει δε και την απορία του ως προς το γιατί ένας τόσο πλούσιος γιατρός αποδέχθηκε και αποδέχεται να παραμένει σε πτώχευση , πράγμα που συνιστά και έναν από τους λόγους που η Καθ' ης δεν αποδέχεται τη διαγραφή του memo. Νομική Πτυχή Όπως διαπιστώνεται, στην παρούσα περίπτωση ο αιτητής έχει διοριστεί διαχειριστής στη βάση του άρθρου 20 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, κατόπιν σχετικής απόφασης της συνέλευσης των πιστωτών και της προαναφερθείσας αίτησης του Επίσημου Παραλήπτη. Στα πλαίσια των καθηκόντων του ο διαχειριστής έχει με βάση το άρθρο 71 του Νόμου το δικαίωμα να κατέχει περιουσία, να συνάπτει συμβάσεις, να ενάγει και να ενάγεται και κυρίως να αναλαμβάνει δεσμευτικές υποχρεώσεις για τον ίδιο και να τελεί οποιεσδήποτε άλλες πράξεις είναι αναγκαίες ή σκόπιμες κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Το βασικότερο καθήκον του διαχειριστή είναι να διαχειριστεί την περιουσία του πτωχεύσαντος, να εκκαθαρίσει ολόκληρη την περιουσία ή μέρος αυτής, να προβεί στην πλήρη εξόφληση των πιστωτών και να επιστρέψει οποιοδήποτε πλεόνασμα στον πτωχεύσαντα, ως προνοείται ή και συνάγεται από τα άρθρα 66, 74 και 82 του Νόμου, οπότε και θα απαλλαγεί κατόπιν αίτησης στο Δικαστήριο. Από την άλλη πλευρά η εγγραφή δικαστικής απόφασης (memo) καθιστά την ακίνητη ιδιοκτησία του εξ αποφάσεως χρεώστη εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. Σύμφωνα με το άρθρο 57 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, το αποτέλεσμα μιας τέτοιας εγγραφής είναι ότι το συμφέρον του χρεώστη επί της ιδιοκτησίας επιβαρύνεται με την πληρωμή του οφειλόμενου χρέους και η ιδιοκτησία του (ή μέρος αυτής) διατάσσεται υπό του Δικαστηρίου να πωληθεί προς εκτέλεση της απόφασης. Τόσον η επιβάρυνση όσον και η πώληση περιλαμβάνονται στις μεθόδους εκτέλεσης (άρθρο 14 του Κεφ.6). Πριν την κήρυξη του σε πτώχευση στις 24.4.20 ασφαλώς ο χρεώστης είχε γνώση για την εγγραφή του memo. Αυτό είναι αυταπόδεικτο από το ότι επιδιώκοντας την αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης της έφεσης του συμφώνησε να καταβάλει €220.000 και να μην επηρεάζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο το υφιστάμενο memo της Καθ' ης (Ενάγουσας). Η άποψη του διαχειριστή (ο οποίος διορίστηκε τρία έτη μετά) είναι διαφορετική. Αγνοεί ή παραγνωρίζει εντελώς τους όρους της αναστολής εκτέλεσης και επικαλούμενος το άρθρο 71 του Κεφ.6 αιτείται την ακύρωση της εγγραφής, ήτοι του memo. Δεν αμφισβητείται βέβαια η ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την ακύρωση στα πλαίσια της εξουσίας του για έλεγχο και επίβλεψη της διαδικασίας εκτέλεσης. Το θέμα αυτό άπτεται και της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου (βλ. Panaou v. Hadjichristofi