ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ PAMPALAION LIMITED ν. ΑΙΤΗΣΗ της εταιρείας BM - BANK JOINT - STOCK COMPANY (πρώην Joint Stock Commercial Bank "Bank of Moscow" (open joint- stock company) από τη Ρωσία, Αίτηση Αρ. 249/2018, 7/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A482 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αίτηση Αρ. 249/2018 ΜΕΤΑΞΥ: ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ PAMPALAION LIMITED Και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 ΑΙΤΗΣΗ της εταιρείας BM - BANK JOINT - STOCK COMPANY (πρώην Joint Stock Commercial Bank "Bank of Moscow" (open joint- stock company) από τη Ρωσία ______________________________________________________________________ Αίτηση ημερομηνίας 5/03/2021 για έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος Ημερομηνία: 7 Ιουλίου 2021 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Κ. Κληρίδης για ΦΟΙΒΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση: κα Ε. Χριστοφή για ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ ΠΑΥΛΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή: Στις 30/03/2018 η Καθ' ης η Αίτηση στην υπό κρίση Αίτηση και Αιτήτρια στην κυρίως αίτηση (στο εξής η Καθ' ης η Αίτηση) καταχώρησε αίτηση στο πλαίσιο της οποίας αξιώνει εναντίον της Αιτήτριας στην υπό κρίση Αίτηση και Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως αίτηση (στο εξής η Αιτήτρια) διάταγμα εκκαθάρισης της σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 209, 211(ε), 211(στ), 212 του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ.113 (στο εξής η Αίτηση Εκκαθάρισης). Της Αίτησης Εκκαθάρισης προηγήθηκε η έκδοση στις 17/06/2014 διαιτητικής απόφασης στη Ρωσία υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας (στο εξής η Διαιτητική Απόφαση) στο πλαίσιο της οποίας επιδικάστηκαν συγκεκριμένα χρηματικά ποσά, ως οφειλόμενα από την τελευταία προς την πρώτη. Στη συνέχεια και πριν την καταχώριση της Αίτησης Εκκαθάρισης, ακολούθησε διαδικασία αναγνώρισης, εγγραφής και εκτέλεσης της Διαιτητικής Απόφασης στην Κύπρο η οποία οδήγησε στην έκδοση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στις 17/2/2016 απόφασης για την αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης στην Κύπρο (στο εξής η Απόφαση Εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης). Μετά την έκδοση της Απόφασης Εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης, ακολούθησε η επίδοση επιστολής απαίτησης στην Αιτήτρια με την οποία, σύμφωνα με τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση, δεν υπήρξε συμμόρφωση. Η Αίτηση Εκκαθάρισης συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX XXXXX Sergeevich, υπεύθυνου για τη διαχείριση και είσπραξη χρεών από την Αιτήτρια προς την Καθ' ης η Αίτηση (στο εξής η Ένορκη Δήλωση Sergeevich και ο Sergeevich). Στις 2/07/2018 η Αιτήτρια καταχώρισε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στην Αίτηση Εκκαθάρισης η οποία συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Φιλιππίδη, διευθυντή της OneWorld Ltd, η οποία διαχειρίστηκε τις υποθέσεις της Αιτήτριας και εξακολουθεί να το πράττει (στο εξής η Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη και ο Φιλιππίδης) Μετά την καταχώρηση της Ένστασης στην Αίτηση Εκκαθάρισης και πιο συγκεκριμένα στις 22/2/2019 καταχωρίστηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από την XXXXX Λαμπριανού εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση (στο εξής η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Λαμπριανού). Ακολούθως, στις 8/5/2019 καταχωρίστηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τον XXXXX Φιλιππίδη (στο εξής η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη) εκ μέρους της Αιτήτριας. Ακολούθησαν νέα αιτήματα στις 17/5/2019 από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση και στις 30/09/2020 από την πλευρά της Αιτήτριας για καταχώρηση νέων συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων τα οποία μετά από ακροαματική εκδίκαση, απορρίφθηκαν. Συνοψίζοντας, το μαρτυρικό υλικό που έχει αυτή τη στιγμή το Δικαστήριο ενώπιον του στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης περιλαμβάνεται στις ακόλουθες ένορκες δηλώσεις: - Την Ένορκη Δήλωση Sergeevich, - Την Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη, - Τη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Λαμπριανού, - Τη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη. Σύνοψη θέσεων που προβάλλονται στην Αίτηση Εκκαθάρισης: Κρίνω σκόπιμο σε αυτό το στάδιο να παραθέσω πολύ συνοπτικά τις θέσεις των διαδίκων στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης με αναφορά στο μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Sergeevich, στις 17/06/2014 εκδόθηκε εναντίον της Αιτήτριας η Διαιτητική Απόφαση στη Ρωσία η οποία δεν έχει προσβληθεί με ένδικο μέσο. Το εκ της Διαιτητικής Απόφασης χρέος σχετίζεται με συμφωνία δανείου η οποία συνάφθηκε μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση. Στο πλαίσιο της διαιτητικής διαδικασίας, η Αιτήτρια δεν εμφανίστηκε. Ακολούθησε η διαδικασία αναγνώρισης, εγγραφής και εκτέλεσης της Διαιτητικής Απόφασης στην Κύπρο στο πλαίσιο της οποίας η Αιτήτρια εμφανίστηκε προβάλλοντας ένσταση. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ενέκρινε την αίτηση και εξέδωσε στις 17/2/2016 την Απόφαση Εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης. Ακολούθησε στις 27/9/2017 η αποστολή επιστολής απαίτησης προς την Αιτήτρια με την οποία αυτή καλείτο να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος της εντός 21 ημερών από την επίδοση της εν λόγω επιστολής (στο εξής η Επιστολή Απαίτησης). Μετά τη λήψη της Επιστολής Απαίτησης, ακολούθησε ανταλλαγή επιστολογραφίας μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτησης στο πλαίσιο της οποίας είχαν προβληθεί εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμοί. Από την πλευρά της Αιτήτριας προβλήθηκε ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό αφού αυτό είχε αποπληρωθεί μέσω μεταβίβασης στην Καθ' ης η Αίτηση περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν μέσω του δανείου και συνεπώς, η Καθ' ης η Αίτηση δεν μπορεί να αξιώνει οποιοδήποτε ποσό δυνάμει της συμφωνίας δανείου. Από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση προβλήθηκε μέσω της ανταλλαχθείσας αλληλογραφίας ότι οι Δηλώσεις Εμπιστεύματος και μεταβίβασης μετοχών στερούνται νομικής ισχύος, δεν είναι δεσμευτικές, δεν έγιναν αποδεκτές από αυτήν ως αποπληρωμή του χρέους και δεν ενήργησε στη βάση αυτών, ούτε τις αποδέχτηκε ως πληρωμή σε είδος αλλά ούτε και προέβη σε ενέργειες για να περιέλθουν στην κατοχή της οι περιουσίες που αφορούσαν οι δηλώσεις αυτές. Κατά τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση τα όσα προβλήθηκαν μέσω των επιστολών της Αιτήτριας πριν την καταχώριση της Αίτησης Εκκαθάρισης δεν συνιστούν καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση του χρέους της, αφορούν σε γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης και της Απόφασης Εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης, και έτσι αυτοί καλύπτονται από δεδικασμένο και δεν μπορεί να ληφθούν υπόψη. Στην αντίπερα όχθη, σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη, έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της Απόφασης Εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης και παρά το ότι δεν έχει ανασταλεί η εκτέλεση αυτής, όπως ο ίδιος δηλώνει, είναι, κατά τον ομνύοντα, αυτονόητο ότι δεν εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας η οποία αμφισβητεί το επίδικο χρέος/απόφαση επί του οποίου εδράζεται η απαίτηση για εκκαθάριση. Σύμφωνα με τον Φιλιππίδη δεν οφείλεται κανένα ποσό στην Καθ' ης η Αίτηση αφού αυτό έχει εξοφληθεί δια της μεθόδου της μεταβίβασης στην Καθ' ης η Αίτηση περιουσιακών στοιχείων. Ο Φιλιππίδης παραθέτει προς υποστήριξη αυτής του της θέσης ένα πλέγμα γεγονότων τα οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, έλαβαν χώρα μεταξύ των ετών 2005 μέχρι 2013, δηλαδή πριν την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης και της Απόφασης Εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι το επίδικο δάνειο είναι άκυρο και κατ' επέκταση είναι άκυρη και η απόφαση. Αναφέρει ότι οι Ρώσσοι δικηγόροι της Αιτήτριας και των άλλων εταιρειών που έλαβαν πανομοιότυπα δάνεια έδωσαν γνωματεύσεις επί του θέματος της εγκυρότητας των δανείων και επισυνάπτει γνωμάτευση που ετοίμασε ο Ρώσσος δικηγόρος. Σύμφωνα με τον Φιλιππίδη, ο εν λόγω Ρώσσος νομικός μέσω της γνωμάτευσης του εξηγεί ότι η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση έχει καταχωρήσει εναντίον των πρώην στελεχών της ποινικές υποθέσεις στη Ρωσία και από τη μια ισχυρίζεται ότι τα δάνεια που δόθηκαν στις Κυπριακές εταιρείες μεταξύ των οποίων και στην Αιτήτρια είναι άκυρα και από την άλλη προχωρεί με άλλες διαδικασίες ισχυριζόμενη ότι είναι έγκυρα. Είναι προφανές, κατά τον ομνύοντα, ότι η Αιτήτρια ενεργεί κακόπιστα και καταχράται τις δικαστικές διαδικασίες. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας αγωγή εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση μέσω της οποίας επιζητείται να αναγνωριστεί ότι πληρώθηκε η οφειλή της Αιτήτριας προς την Καθ' ης η Αίτηση λόγω των δηλώσεων εμπιστευμάτων και μεταβίβασης μετοχών που προσφέρθηκαν και συνεπώς, η Καθ' ης η Αίτηση δεν μπορεί να αξιώνει οποιοδήποτε ποσό δυνάμει της συμφωνίας δανείου. Η υπό κρίση Αίτηση: Με την υπό κρίση αίτηση η Αιτήτρια επιζητεί την έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει και να διατάσσει την αντεξέταση του Sergeevich επί του περιεχομένου των παραγράφων 6, 7, 8, 9, 10 και 11 της Ένορκης Δήλωσης Sergeevich. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα στην Δ.39 Θ. 1, και Δ.48 Θ. 1‑ 9, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρο 9, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 2, 37, 203, 209, 211, 212 (α ‑ γ), 213 και 214, στους περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμούς, κανονισμός 92, στους περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς, κανονισμοί 3 και 4, στην εν Αγγλία ακολουθητέα, πρακτική και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Την επίδικη αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Φιλιππίδη (ομνύοντα και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης), στην οποία αναφέρει τους λόγους για τους οποίους θεωρεί δικαιολογημένη την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο της ρηθείσας ενόρκου δηλώσεως και συγκεκριμένα στις παραγράφους 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, καθίσταται σαφές ότι ουσιαστικά επαναλαμβάνεται η εκδοχή και οι διάφορες θέσεις που προβάλλονται εκ μέρους της Αιτήτριας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης. Συνεχίζει ο ομνύων ακολούθως στην παράγραφο 11 εξάγοντας το συμπέρασμα ότι «υπάρχει δηλαδή μεγάλη διάσταση απόψεων» και συνεχίζει λέγοντας ότι «και χρειάζεται να γίνει αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα και να δώσει μαρτυρία και εξηγήσεις σε σχέση με τη γνώση του για τα επίδικα θέματα, αν έχει ίδια γνώση, σε σχέση με τα έγγραφα μεταβίβασης μετοχών, καθώς και σε σχέση με τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων, να ρωτηθεί και να θέσει τη θέση του επί των συμφωνιών που έγιναν για τη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων και των πραγματικών κινήτρων για την προώθηση της αίτησης εκκαθάρισης». Στην παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση αφού επαναλαμβάνονται οι θέσεις της Αιτήτριας όπως αυτές προβάλλονται στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης περί επίδειξης καταχρηστικής συμπεριφοράς της Καθ' ης η Αίτηση λέγει ότι «θα πρέπει να ρωτηθεί ο μάρτυρας και να δώσει εξηγήσεις για αυτή τη συμπεριφορά». Συνεχίζει στην παράγραφο 13 ο ομνύων λέγοντας ότι «είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να επιτραπεί η αντεξέταση του Sergeevich τόσο επί της εν λόγω ενόρκου δηλώσεως του και συγκεκριμένα επί των παραγράφων 6, 7, 8, 9, 10, και 11 όσο και σε σχέση με τις θέσεις που θέτει η Καθ' ης η Αίτηση έτσι που να διασαφηνιστούν τα επίδικα γεγονότα». Σε ότι αφορά το περιεχόμενο των παραγράφων επί των οποίων επιδιώκεται η αντεξέταση θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: - Στην παράγραφο 6 της Ένορκης Δήλωσης Sergeevich, αυτός επισυνάπτει αντίγραφα των επιστολών που είχαν ανταλλαγεί μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων μετά την αποστολή της Επιστολής Απαίτησης με το περιεχόμενο των εν λόγω επιστολών να συνοψίζεται στην παράγραφο 18 της Αίτησης Εκκαθάρισης. - Στην παράγραφο 7 της Ένορκης Δήλωσης Sergeevich, αυτός επισυνάπτει αντίγραφα επιστολών που έχουν ανταλλαγεί μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων και αφορούν τις Δηλώσεις Εμπιστεύματος με τις οποίες οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση ενημέρωσαν την Αιτήτρια ότι δεν αποδέχονται αυτές τις Δηλώσεις ως πληρωμή και ότι στην πραγματικότητα είναι νομικά ανεφάρμοστες και για τις οποίες γίνεται αναφορά στις παραγράφους 11 και 12 της Αίτησης Εκκαθάρισης. - Στην παράγραφο 8 της Ένορκης Δήλωσης Sergeevich επισυνάπτεται αντίγραφο αποσπάσματος του Κρατικού Μητρώου Νομικών Προσώπων στα Ρωσικά μαζί με μετάφραση στα αγγλικά σε σχέση με συγκεκριμένη εταιρεία η οποία παρείχε εξασφάλιση για τη συμφωνία δανείου που αποτέλεσε το αντικείμενο της Διαιτητικής Απόφασης η οποία εκκαθαρίστηκε χωρίς να ανακτηθεί οποιοδήποτε ποσό. - Στην παράγραφο 9 επισυνάπτεται αντίγραφο της Έκθεσης Απαίτησης στην αγωγή που καταχωρίστηκε από την πλευρά της Αιτήτριας καθώς και αντίγραφο της αίτησης παραμερισμού της αγωγής που καταχωρίστηκε από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση για την οποία γίνεται αναφορά από αμφότερους τους διαδίκους τόσο στην Αίτηση Εκκαθάρισης όσο και στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης. - Στην παράγραφο 10 της Ένορκης Δήλωσης Sergeevich αναφέρεται ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν αποδέχθηκε την πληρωμή του χρέους της Αιτήτριας με οποιοδήποτε άλλο τρόπο πέραν από αυτό που προβλέπεται στη συμφωνία δανείου και ουδέποτε ενήργησε στη βάση οποιωνδήποτε εγγράφων που στάλθηκαν από την Αιτήτρια τα οποία υποτίθεται συνιστούσαν αποπληρωμή του χρέους της Αιτήτρια. Επιβεβαιώνεται επίσης ότι το χρέος της Αιτήτριας όπως αυτό καθορίστηκε (declared) με τη Διαιτητική Απόφαση η οποία αναγνωρίστηκε στην Κύπρο και κηρύχθηκε εκτελεστή παραμένει οφειλόμενο και δεν έγινε καμία πληρωμή είτε πριν είτε μετά την έκδοση της απόφασης. - Στην παράγραφο 11 της Ένορκης Δήλωσης Sergeevich αναφέρεται ότι ο ομνύων αληθινά πιστεύει ότι η Αιτήτρια δεν έχει καλόπιστη ούτε ουσιαστική αμφισβήτηση του χρέους που οφείλει. Η Καθ' ης η Αίτηση φέρει ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Καταχώρησε στις 24/3/2021 Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που εμπεριέχει 8 λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης στην υπό κρίση Αίτηση μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: - Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας. - Τα θέματα για τα οποία ζητείται η αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντος είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα και/ή καλύπτονται από δεδικασμένο και/ή αποτελούν αμιγώς νομικά ζητήματα και/ή επιχειρήματα και/ή ερμηνείες και/ή συμπεράσματα ως προς τα οποία δεν υπάρχει ανάγκη να γίνουν ευρήματα από το Δικαστήριο. - Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση δεν είναι επαρκή για να δικαιολογήσουν έγκριση της και/ή Αίτηση στηρίζεται σε ανεπαρκή πραγματική βάση που δεν δικαιολογεί/στοιχειοθετεί επαρκώς και/ή καθόλου το αίτημα αντεξέτασης. - Η Αίτηση υποβάλλεται και/ή προωθείται υπό τις περιστάσεις καταχρηστικά και με υπερβολική και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση, επαναλαμβάνονται και υιοθετούνται οι λόγοι ένστασης. Νομική Πτυχή: Στην Κασπαρής Σάββας Ιωάννη
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ. 2476, υποδείχθηκε ότι η ακρόαση αίτησης εκκαθάρισης, κατά κανόνα, γίνεται στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωρηθεί, παραπέμποντας επί του θέματος στην απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στην Εταιρική Αίτηση 259/89, Επί τοις αφορώσι την εταιρεία D.J. Demades and Sons Ltd, ημερ. 28.05.1990. Στην εν λόγω απόφαση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Μια Εταιρική Αίτηση ακολουθεί, κατά κανόνα, τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όταν δεν γίνεται εξειδικευμένη πρόνοια στους περί Εταιρειών (Διάλυσις) Κανονισμούς του 1933-38 (δέστε τον Κανονισμό 92 και την υπόθεση KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Η ιδιαιτερότητα μιας εταιρικής αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασής της με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ. 113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του 1951. Η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Κατά τα άλλα το δίκαιο της απόδειξης ισχύει όσο αφορά την αποδοχή και αξιολόγηση μαρτυρίας, ιδιαίτερα, όταν ζητείται η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι πιο κάτω αναφορές ενισχύουν τα προαναφερόμενα. Στο σύγγραμμα του Pennington "Company Law" 3η Έκδοση σελ 681-2 γίνεται αναφορά στην ακολουθητέα διαδικασία. Στη σελίδα 683 διαβάζουμε: «The Petition is heard in open Court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing will consist of the Affidavits filed in support of and against the Petition, unless the Court permits testimony to be given orally. "The alleged by it and suffices to prove the petitioners' case unless there are affidavits filed in opposition»». Την ως άνω προσέγγιση ενισχύουν άλλωστε τα όσα σε προγενέστερο χρόνο έχουν αναφερθεί από το πλήρες Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 22.5.1979, στην Εταιρική Αίτηση 92/78, In the matter of the Company Sofroniou & Charalambides (Supermarket) Ltd. To Πλήρες Επαρχιακό Δικαστήριο αποτελούμενο από τους Γ. Σταυρινάκη, Π.Ε.Δ. και Ι. Πογιατζή, Α.Ε.Δ, ανέφερε στις σελίδες 17-19: «This aspect of the case has caused to us some concern because we have been unable to find any authorities to the effect that the Petitioner or even the Respondent is bound to prove his case by evidence other than affidavits and documents. The parties may cross-examine each other if they so wish and provided they obtain the prior leave of the Court, but are not bound to take the oath and give evidence viva voce for the purpose of reiterating facts and allegations contained in their affidavits and which do not amount to hearsay and are on the face of them sufficient to justify the making of a necessary to adduce direct evidence on material aspects of the case raised as hearsay in the affidavits. Such direct evidence may be either oral or admissible documentary evidence. It is also necessary if the statutory affidavit is not necessary to supplement the statutory or any of the affidavits by oral evidence in lieu of filing a supplementary affidavit. It is at first sight a peculiar situation but not without good logic behind it. A winding up petition is filed together with its affidavits and the right of cross-examination is controlled by the Court...» Προκύπτει, συνεπώς, ότι η ακρόαση σε αιτήσεις τύπου «petition», όπως είναι η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας,[1] διεξάγεται κατά κανόνα στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρούνται, χωρίς όμως τούτο να αποκλείει, κατ' εξαίρεση, τη δυνατότητα προσαγωγής επιπρόσθετης μαρτυρίας είτε με τη μορφή συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, όπως έγινε ήδη εν προκειμένω, είτε ακόμη με την προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας μέσω αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Όπως υποδείχθηκε τόσο στην K.M.C Motors v. Jorephanco Trading and Constructing Company
(1984)1 C.L.R 390 όσο και στην Karaoglanian & Sons Ltd v. Karaoglanian & Another
(1976)12 JSC 1875, όπου δεν υπάρχει ρητή πρόνοια στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, ακολουθούνται, κατά κανόνα οι πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Επί του επίμαχου αιτήματος για αντεξέταση και ελλείψει σχετικής πρόνοιας στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, η Δ.39 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία καθορίζει την εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination». Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 3rd ed. Vol 21 p. 418,419 para. 878, κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρονται τα εξής: «The Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion». Επίσης, στο Annual Practice 1956 όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με τη δική μας, τονίζεται στη σελ. 677 ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος αλλά είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας. Περαιτέρω, στην υπόθεση Αναφορικά με Αίτηση Λ. Μήλου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 280 εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση τη Δ.39 Θ.1. Λέχθηκαν συγκεκριμένα τα εξής: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ου η αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της». Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Το ζήτημα της αντεξέτασης ομνύσαντος διέπεται από τον θ.1 της Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση των κριτηρίων για τα οποία χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τα κρατούντα στην Αγγλία. Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Η αίτηση για αντεξέταση ομνύσαντος πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου που να καταδείχνει ότι η παρούσα υπόθεση μπορεί να ενταχθεί στην κατηγορία των εξαιρετικών περιστάσεων. Για το λόγο αυτό το σχετικό αίτημα απορρίπτεται». Η παραχώρηση άδειας για αντεξέταση, θα πρέπει πάντα να κρίνεται σε συνάρτηση με την φύση και τις ανάγκες της συγκεκριμένης, κάθε φορά, διαδικασίας. Η αντεξέταση επιτρέπεται σε ζητήματα τα οποία είναι αναγκαία για την επίλυση του θέματος που αφορά η εκάστοτε υπό συζήτηση αίτηση και δεν θα πρέπει να επιτρέπεται η επέκταση της σε ζητήματα αδιάφορα για την εξέταση της.[2] Συνοψίζοντας, καθίσταται σαφές ότι η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενός ομνύοντα είναι θέμα που ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ένα τέτοιο αίτημα θα πρέπει να εξετάζεται με γνώμονα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε υπόθεσης και το Δικαστήριο, θα πρέπει να συνυπολογίζει και το κατά πόσο, με την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος, δυνατό να προκληθεί καθυστέρηση. Σημαντικό επίσης κρίνεται, και το κατά πόσο, ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει επαρκής μαρτυρία για κρίση επί της επίδικης διαφοράς, ώστε να κρίνεται μη αναγκαία η αντεξέταση του οποιουδήποτε ομνύοντα. Εν πάση περιπτώσει, ένα τέτοιο αίτημα, θα πρέπει να προωθείται με τρόπο, που να προσδιορίζονται με κάθε σαφήνεια, αφενός οι ισχυρισμοί του ομνύοντα επί των οποίων επιθυμεί ο αιτητής να αντεξετάσει και αφετέρου, ο σκοπός για τον οποίο επιζητείται η αντεξέταση. Στο τέλος της ημέρας, η σημαντικότερη παράμετρος κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο, η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αντεξέτασης, εξυπηρετεί το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης ή αν προκύπτει ως ανάγκη λόγω κάποιας εξαιρετικής περίστασης, πάντα όμως σε συνάρτηση με την φύση και τις ανάγκες της συγκεκριμένης, κάθε φορά, διαδικασίας και στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε υπόθεσης. Έχοντας προδιαγράψει τη νομική πτυχή που διέπει την εξέταση αιτημάτων όπως το υπό κρίση αίτημα, προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο ενδείκνυται υπό τις περιστάσεις και δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, η έγκριση του αιτήματος αντεξέτασης. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης - Υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την υπό κρίση αίτηση στο πιο πάνω νομικό πλαίσιο: Για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας Αίτησης έχω, βεβαίως, λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων τα οποία έχουν εκτεθεί με πληρότητα και με τρόπο υποβοηθητικό προς το Δικαστήριο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων. Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω την επιχειρηματολογία των συνηγόρων των διαδίκων και θα περιοριστώ σε αναφορές στις αγορεύσεις όπου και εάν κριθεί σκόπιμο στη συνέχεια, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται.[3] Για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, τα όσα έχουν τεθεί από τον ομνύοντα προς υποστήριξη της υπό κρίση Αίτησης δεν δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της χορήγησης της αιτούμενης άδειας. Η αναφορά του ομνύοντα προς υποστήριξη του υπό κρίση αιτήματος ότι υπάρχει μεγάλη διάσταση απόψεων και ότι εξαιτίας ουσιαστικά αυτής χρειάζεται να αντεξεταστεί ο ομνύων σε σχέση με τα επίδικα θέματα διακρίνεται από τέτοια γενικότητα, αοριστία και ασάφεια με τρόπο ώστε η ρηθείσα αναφορά να μην μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί αρκετή για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας. Ανατρέχοντας στο περιεχόμενο των παραγράφων επί των οποίων επιδιώκεται η αντεξέταση και έχοντας κατά νου το σύνολο του εκτενούς μαρτυρικού υλικού το οποίο έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης, ως αυτό έχει συνοψισθεί πιο πάνω, καθίσταται σαφές ότι η Αιτήτρια τόσο μέσω της Ένορκης Δήλωσης Φιλιππίδη όσο και μέσω της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Φιλιππίδη είχε την ευκαιρία και έθεσε εκτενώς ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία επί όλων των θεμάτων με τρόπο ώστε να υπάρχει επαρκές υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου για κρίση επί της επίδικης διαφοράς. Δεν έχει επεξηγηθεί με οποιοδήποτε τρόπο γιατί η όποια διάσταση απόψεων μεταξύ των διαδίκων, η οποία άλλωστε εάν δεν υπήρχε τα πράγματα δεν θα οδηγούνταν στο σημείο που έχουν σήμερα οδηγηθεί, δεν μπορεί να επιλυθεί από το Δικαστήριο με αναφορά στο ενώπιον του εκτενές μαρτυρικό υλικό το οποίο έχει παρουσιαστεί από αμφότερους τους διαδίκους. Περαιτέρω, με την ίδια γενικότητα, αοριστία και ασάφεια χαρακτηρίζονται και οι λοιπές αναφορές του ομνύοντα προς υποστήριξη της υπό κρίση Αίτησης και συγκεκριμένα οι αναφορές ότι θα πρέπει ο ομνύων να αντεξεταστεί σε σχέση με τη γνώση του για τα επίδικα θέματα, για τα έγγραφα μεταβίβασης μετοχών, τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων και να ερωτηθεί για τις θέσεις του επί των συμφωνιών για μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων, τα πραγματικά κίνητρα για την προώθηση της Αίτησης Εκκαθάρισης και να ερωτηθεί επίσης για την κακόπιστη, για τους λόγους που εξηγεί ο ομνύων στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση (οι οποίοι ουσιαστικά συνιστούν επανάληψη των θέσεων που προβάλλονται στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης), συμπεριφορά της Καθ' ης η Αίτηση. Συγκεκριμένα, καθίσταται σαφές ότι δεν εξειδικεύεται με αναφορά στο περιεχόμενο της κάθε παραγράφου για την οποία επιδιώκεται η αντεξέταση τι είναι αυτό για το οποίο επιδιώκεται να αντεξεταστεί ο ομνύων ή ποια αναφορά του ομνύοντα στις ρηθείσες παραγράφους επιδιώκεται να διευκρινιστεί ούτε και υποδεικνύεται οποιοσδήποτε συγκεκριμένος ισχυρισμός του ομνύοντα σε σχέση με τα πιο πάνω με αναφορά πάντοτε στο περιεχόμενο των παραγράφων επί των οποίων επιδιώκεται η αντεξέταση. Δεν υπάρχει καμία απολύτως συνάρτηση, αντιπαραβολή και συσχετισμός των πιο πάνω αναφορών με το περιεχόμενο των παραγράφων επί των οποίων επιδιώκεται η αντεξέταση του ομνύοντα και συγκεκριμένα με τους ισχυρισμούς του ομνύοντα όπως αυτοί έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω των επίμαχων παραγράφων. Ανατρέχοντας και πάλι στο περιεχόμενο των παραγράφων επί των οποίων επιδιώκεται η αντεξέταση όπως αυτό έχει συνοψισθεί πιο πάνω, οι μοναδικές αναφορές που εντοπίζονται οι οποίες φαίνεται να έχουν κάποια σχέση με τα αποκαλούμενα «έγγραφα μεταβίβασης μετοχών» στα οποία αναφέρεται ο ομνύων στην υπό κρίση Αίτηση είναι οι αναφορές του ομνύοντα στις παραγράφους 7 και 10 και πιο συγκεκριμένα, η αναφορά του στην αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων την οποία επισυνάπτει η οποία είχε ως αντικείμενο τις δηλώσεις Εμπιστεύματος (Declarations of Trust) (η ύπαρξη των οποίων φαίνεται να αποτελεί κοινώς αποδεκτό και μη αμφισβητούμενο γεγονός), η αναφορά του ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν αποδέχθηκε ποτέ, ούτε ενήργησε στη βάση των καλούμενων «Δηλώσεων Εμπιστεύματος» ή «Μεταβιβάσεις Μετοχών» και ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν αποδέχθηκε την πληρωμή του χρέους της Αιτήτριας με οποιοδήποτε άλλο τρόπο πέραν από αυτό που προβλέπεται στη συμφωνία δανείου και ουδέποτε ενήργησε στη βάση οποιωνδήποτε εγγράφων που στάλθηκαν από την Αιτήτρια. Καθίσταται σαφές από τα πιο πάνω ότι ουδόλως έχει επεξηγηθεί, πόσο μάλλον με την απαραίτητη σαφήνεια, τι είναι από τις πιο πάνω αναφορές του ομνύοντα που χρήζει διευκρίνισης ή τι είδους εξηγήσεις χρειάζεται να δώσει ο ομνύων σε σχέση με αυτά. Κατά τα λοιπά, δεν εντοπίζεται στις παραγράφους επί του περιεχομένου των οποίων ζητείται η αντεξέταση οτιδήποτε σε σχέση με τις λοιπές γενικές και αόριστες αναφορές του ομνύοντα στην υπό κρίση Αίτηση. Σε ότι αφορά δε τις παραγράφους 6, 8, 9 και 11 για τις οποίες επίσης επιδιώκεται η αντεξέταση δεν εντοπίζεται στην υπό κρίση Αίτηση καμία απολύτως αναφορά ως προς το τι είναι αυτό για το οποίο θα πρέπει να αντεξεταστεί ο ομνύων και ποια η αναγκαιότητα του επιδιωκόμενου εγχειρήματος. Ενδεικτικό του ότι στη πραγματικότητα, αυτό το οποίο φαίνεται να επιδιώκεται με ανεπίτρεπτο τρόπο είναι η αντεξέταση του ομνύοντα επί παντός επιστητού και ειδικότερα επί των όσων η Αιτήτρια θέτει στην Ένσταση της στην Αίτηση Εκκαθάρισης και του εκτροχιασμού που θα επέλθει σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος είναι η αναφορά στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση ότι θα πρέπει να επιτραπεί η αντεξέταση του ομνύοντα τόσο σε σχέση με τις παραγράφους που αναφέρονται στο αιτητικό της αίτησης όσο και «σε σχέση με τις θέσεις που θέτει η Καθ' ης η Αίτηση έτσι που να διασαφηνιστούν τα πραγματικά γεγονότα». Επιπρόσθετα, είναι επίσης αξιοσημείωτο και το γεγονός ότι, όπως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, η Αίτηση Εκκαθάρισης προωθείται στη βάση απόφασης Διαιτητικού Δικαστηρίου της Ρωσίας, η οποία και ενεγράφη στο μητρώο των αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με τρόπο ώστε το επικαλούμενο χρέος να έχει πλέον προσλάβει το χαρακτήρα εξ αποφάσεως χρέους. Όπως έχει νομολογηθεί, μέσα από τη διαδικασία αναγνώρισης και εγγραφής μίας αλλοδαπής απόφασης διασφαλίζονται τα εχέγγυα βεβαίωσης έγκυρης και υπαρκτής αλλοδαπής απόφασης με την ύπαρξη χρέους να αποτελεί την αναγκαία και φυσική συνέπεια της επιβεβαίωσης της ύπαρξης απόφασης, δεδομένου ότι η οφειλή απορρέει από την ίδια την απόφαση.[4] Εν προκειμένω, καθίσταται σαφές ότι τόσο η Διαιτητική Απόφαση όσο και η Απόφαση Εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης στην Κύπρο, έλαβαν χώρα, χρονικά, μετά τα όποια επικαλούμενα από πλευράς της Αιτήτριας γεγονότα επί των οποίων επιθυμεί και επιζητεί με τη γενικότητα που έχει διαπιστωθεί πιο πάνω να αντεξετάσει τον ομνύοντα χωρίς να έχει επεξηγηθεί, υπό αυτές τις περιστάσεις, η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος. Υπό το φως των όσων έχω εξηγήσει ανωτέρω, είναι η κρίση και κατάληξη του Δικαστηρίου ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και κατ' επέκταση, τυχόν αντεξέταση του ομνύοντα, όχι απλά δεν θα βοηθήσει στην απόφανση επί της Αίτησης Εκκαθάρισης, αλλά αντίθετα, θα οδηγήσει στον εκτροχιασμό της πορείας της Αίτησης Εκκαθάρισης προκαλώντας την περιπλοκή των επίδικων θεμάτων και την επιμήκυνση της εκκρεμούσας Αίτησης Εκκαθάρισης, η οποία, επαναλαμβάνω, εδράζεται επί ισχυριζόμενης οφειλής της Αιτήτριας, στη βάση της Διαιτητικής Απόφασης, η οποία στη συνέχεια ενεγράφη στην Κύπρο με την Απόφαση Εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης, σε χρόνο μεταγενέστερο των ισχυριζόμενων γεγονότων επί των οποίων οικοδομείται το επιχείρημα για διευθέτηση του επικαλούμενου χρέους της Αιτήτριας. Ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου, παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης. Κατάληξη: Υπό το φως των όσων έχω εξηγήσει ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα και, συνεπώς, τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της κυρίως διαδικασίας. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλ. σύγγραμμα του Δρ. Α. Ποιητή, Η Εκκαθάριση Εταιρειών, 1η έκδοση, 2013, Μέρος Γ, Κεφάλαιο Β, σελ. 36-37, όπου υποδεικνύεται πως ο δικογραφικός τύπος της εταιρικής αίτησης είναι τύπος του «petition» και άρθρο 213 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. [2] Βλ. Halsbury' s Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, σελ. 216, παρ. 311. [3] βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2019:B4, ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ.
- [4] Αίτηση από Μετοχική Εταιρεία Ανοικτού Τύπου - Διακλαδική Κοινοπραξία «URALMETPROM» INTERDEPARTMENTAL CONCERN OAO URALMETPROM ν. Αναφορικά με την Εταιρεία BESUNO LTD, ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολιτική Έφεση Αρ. 269/2009, ημερομηνίας 20.2.
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο