Mediterranean Real Estates Properties Ltd ν. D.O.M.S. Properties Ltd, Αρ. Αγωγής: 1042/2020, 9/8/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A485 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1042/2020 Μεταξύ: Mediterranean Real Estates Properties Ltd Ενάγουσας v. D.O.M.S. Properties Ltd Eναγομένης Και εξ Ανταπαιτήσεως Μεταξύ: D.O.M.S. Properties Ltd Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας v.
- Mediterranean Real Estates Properties Ltd
- Integrated Casino Resorts Cyprus Limited
- . Hadjijoseph Εξ Ανταπαιτήσεως Eναγομένων Αίτηση Ενάγουσας ημ. 29.6.21 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 9 Αυγούστου 2021 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα και Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένη 1 - Αιτήτρια: κ. Σ. Φωτίου με κ. Χ. Τοπούζη για Χρίστης & Σια ΔΕΠΕ Για την Εναγομένη και Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση: κ. Μ. Σοφοκλέους για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση η Ενάγουσα - Αιτήτρια ζητά πέντε διαζευκτικά διατάγματα με τα οποία βασικά να της παραδίδεται από την Εναγομένη ή να επιτρέπεται στην ίδια η είσοδος και πρόσβαση στο κεντρικό δωμάτιο του διακομιστή (server room) εντός του κτηρίου NBC για να παραλάβει τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό και ή τα αντικείμενα ιδιοκτησίας της ή για να προβεί στην αναγκαία διασύνδεση της καλωδίωσης με τον νέο διακομιστή τον οποίο κατασκεύασε, ή να απαγορεύει την αφαίρεση πρόσβασης της στο κεντρικό δωμάτιο του διακομιστή ή την όποια επέμβαση από την Εναγομένη επί της προαναφερόμενης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας. Ζητά επίσης διάταγμα με το οποίο η Εναγομένη και ή υπάλληλοι και ή αντιπρόσωποι της να απέχουν από οποιαδήποτε πράξη δυνατό να επηρεάσει την απρόσκοπτη παροχή νερού και ή ρεύματος και ή διαδικτύου και ή τηλεφωνίας και ή υποστηρικτικών υπηρεσιών και ή υπηρεσιών υποδοχής πελατών στην Ενάγουσα και ή στους υπενοικιαστές της και ή στους αδειούχους χρήσης και ή στους κοινόχρηστους χώρους, μέχρι την τελική εκδίκαση της Αγωγής και ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς αλλά το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς και διέταξε την επίδοση της. Ενώ εκκρεμούσε η επίδοση, μεσολάβησε η καταχώριση στις 2.7.21 μονομερούς αίτησης από πλευράς της Εναγομένης, της οποίας και πάλι το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση. Λόγω του ότι τα θέματα των δύο αυτών αιτήσεων συσχετίζονται σε μεγάλο βαθμό, το Δικαστήριο αποφάσισε όπως οι δύο αυτές αιτήσεις εκδικαστούν ταυτόχρονα και κατά προτεραιότητα. Όπως αναφέρεται στην Αίτηση, τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται φαίνονται στον φάκελο και στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση του κ. ΙΧ (εφεξής «ο ΙΧ»), διευθυντή της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Σε αυτή ο ΙΧ περιγράφει το όλο ιστορικό των γεγονότων από την έναρξη της συνεργασίας μεταξύ των μερών μέχρι και την υπογραφή στις 6.7.17 των δύο επίδικων συμφωνιών ενοικίασης από την Ενάγουσα δύο ακινήτων της Εναγομένης, του NBC και του C House, και μεταγενέστερων συμπληρωματικών αυτών συμφωνιών. Ο ΙΧ αναφέρει πως η Εναγομένη παραβίασε τις συμφωνίες και προέβη σε παράνομο τερματισμό αυτών, εξ ου και η Ενάγουσα ήγειρε την Αγωγή και ακολούθως καταχώρισε αίτηση για προσωρινά διατάγματα η οποία εκδικάστηκε και με ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) εξέδωσε πλείστα των αιτούμενων διαταγμάτων. Ο ΙΧ ισχυρίζεται ότι στις 4.5.21 νόμιμα υπέγραψε συμφωνία άδειας χρήσης του NBC από τρίτη εταιρεία, τη Gamart, με έναρξη ισχύος την 1.7.21, στα πλαίσια της οποίας αναγκαστικά κατασκεύασε νέο δωμάτιο διακομιστή (server room) και εγκατέστησε νέο διακομιστή (server) στους χώρους τους οποίους κατέχει η ίδια (η Ενάγουσα), εργασία την οποία ανέλαβε η εταιρεία Comit εκ μέρους της. Σύμφωνα με τον ΙΧ, η Εναγομένη αρνείται στην Ενάγουσα είσοδο και πρόσβαση στο παλαιό δωμάτιο διακομιστή (εξ ου και η Εναγομένη προχώρησε στη δημιουργία νέου δωματίου), κάτι το οποίο είναι απολύτως αναγκαίο για την υλοποίηση της συμφωνίας άδειας χρήσης. Επίσης από τις 23.6.21 υπάρχει και σημαντική διαρροή νερού, την οποία η Εναγομένη αρνείται να επιδιορθώσει και επομένως η Ενάγουσα θα πρέπει να επιλύσει και αυτό το πρόβλημα. Εξ ου και ζητά τα ανωτέρω διατάγματα. Οι λόγοι ένστασης εστιάζονται στα ακόλουθα: 1) Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, παράτυπη, ελλιπής, καταχρηστική και αντικανονική. 2) Η Αιτήτρια ενεργεί κακόπιστα και δεν προσήλθε με καθαρά χέρια. 3) Η Αιτήτρια παρέβη το καθήκον για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων και εγγράφων που αφορούν την παρούσα διαδικασία. 4) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 5) Η Αίτηση καταχωρίστηκε με μεγάλη καθυστέρηση. 6) Η Αιτήτρια αλλοίωσε το πραγματικό υπόβαθρο παραπλανώντας το Δικαστήριο. Και στην ένσταση αναφέρεται ότι τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται φαίνονται στον φάκελο του Δικαστηρίου και στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση του κ. ΑO (εφεξής «ο ΑO»), διευθύνοντος συμβούλου της Εναγομένης - Καθ΄ ης. Και ο ΑΟ με τη σειρά του αναφέρεται στο ιστορικό των γεγονότων και της διαδικασίας στην παρούσα Αγωγή και ισχυρίζεται ότι η Εναγομένη προέβη σε νόμιμο τερματισμό των επίδικων συμφωνιών με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να μην έχει δικαίωμα υπενοικίασης του NBC. Αρνείται επίσης τη θέση του ΙΧ πως ο περιγραφόμενος από τον ίδιο εξοπλισμός ο οποίος βρίσκεται εντός του δωματίου διακομιστή ανήκει στην Ενάγουσα και ισχυρίζεται πως αυτός, δυνάμει συμφωνίας, αποτελεί ιδιοκτησία της Εναγομένης η οποία και ουδέποτε έδωσε δικαίωμα σε οποιονδήποτε ενοικιαστή να έχει πρόσβαση στο συγκεκριμένο δωμάτιο. Ως εκ τούτου ο ΑΟ θεωρεί πως η Εναγομένη δεν έχει δικαίωμα είτε επί του εξοπλισμού είτε εισόδου εντός του συγκεκριμένου χώρου, πως ενόψει του τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης δεν έχει δικαίωμα υπενοικίασης του NBC και επιπλέον πως δεν δικαιούται να προβαίνει σε εργασίες επί του ακινήτου χωρίς την εκ των προτέρων ενημέρωση και συγκατάθεση της Εναγομένης. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες κατέθεσαν οι δικηγόροι των δύο πλευρών οι οποίοι προέβησαν και σε κάποιες επιπρόσθετες προφορικές διευκρινίσεις. Ι. Νομική Πτυχή - Άρθρο 32 του Ν.14/60 Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Ν.14/60, στο οποίο βασίζεται, μεταξύ άλλων η Αίτηση, παρέχει το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων, κάτι το οποίο επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις που πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το εν λόγω άρθρο είναι: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) Ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) Δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557, πέραν των πιο πάνω το Δικαστήριο θα πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα - βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ΄΄Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152. Σε τέτοιου είδους αιτήσεις, ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται και οι τρεις προαναφερόμενες προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο το Δικαστήριο στην ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα προχωρήσει να αποφασίσει υπέρ ή εναντίον της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, κάτι το οποίο θα αποτελέσει την κρίση του κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η διαπίστωση περί του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Στην πιο πρόσφατη υπόθεση Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd
(2014)1(Α) Α.Α.Δ. 731, τονίστηκε και πάλι πως «κατά το ενδιάμεσο αυτό στάδιο, το Δικαστήριο όχι μόνο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει στα προαναφερθέντα συμπεράσματα, αλλά και να μην αφήνει να αιωρείται η σκιά ότι έχει αποφασίσει την ουσία της υπόθεσης ή κάποια ουσιώδη πτυχή της». Η ίδια αρχή επαναλήφθηκε στην υπόθεση Zondrvan Group Ltd v. Bonalbo Fiduciaries Ltd κ.ά., Πολ. Έφεση Ε64/15, ημ. 20.7.21. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Στην έννοια του δικογράφου περιλαμβάνεται σε τέτοιες διαδικασίες και η ένορκη δήλωση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντος στην αγωγή. Ενδεικτικά παραπέμπω το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: Βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others
(1982)1 C.L.R.557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R.585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στη Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others
(1976)3 All E.R.417 (σελ.430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R.504, η προοπτική επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας: "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held. Likewise, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that certain trustees have in the past been acting in breach of trust, he must adduce factual evidence sufficient to show not only what acts or omissions are relied on but also that he has a real prospect of establishing that they constituted a breach of trust under the relevant system of law."» Η τρίτη προϋπόθεση συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, και όπως τονίστηκε στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others (ανωτέρω), το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια αυτής της προϋπόθεσης. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά επαρκή θεραπεία η θεραπεία των αποζημιώσεων, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Αν η υπόθεση εκ της φύσης της δεν επιδέχεται τη θεραπεία των αποζημιώσεων ή ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα είναι αδύνατος, τότε εύκολα μπορεί να λεχθεί ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μελλοντικό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Αντίθετα, εκεί που η ζημιά μπορεί να υπολογιστεί, έστω και με κάποια δυσκολία, τότε δεν θεωρείται ανεπανόρθωτης φύσης και γι' αυτό δεν μπορεί να ευσταθήσει ο ισχυρισμός ότι το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Κυρισάββας κ.ά. v. Κίζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, λέχθηκε ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, και ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψιν. Σχετικές επί τούτου είναι επίσης οι υποθέσεις Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1848 και Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231. ΙΙ. Ιστορικό - Προγενέστερη Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα Για σκοπούς εξέτασης της Αίτησης, κρίνεται σκόπιμο να γίνει αρχικά μια σύντομη αναφορά στο ιστορικό της διαδικασίας της Αγωγής και ειδικότερα στην προγενέστερη αίτηση για προσωρινά διατάγματα και στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Στις 22.4.20 η Ενάγουσα καταχώρισε την Αγωγή με την οποία προβάλλει τις ακόλουθες αξιώσεις: (Α) Δήλωση ότι η καταχώριση από την Εναγομένη πολεοδομικής αίτησης αποτελεί παράβαση των δύο επίδικων συμφωνιών ενοικίασης. (Β) Δήλωση ότι η Εναγομένη δεν τήρησε τις προϋποθέσεις για εξάσκηση του δικαιώματος επιλογής (option) αναφορικά με το κτήριο NBC. (Γ) Δήλωση ότι η ενοικίαση των κτηρίων NBC και C House ουδέποτε τερματίστηκε. (Δ) Δήλωση ότι εφόσον το δικαίωμα επιλογής δεν ασκήθηκε νομότυπα, τότε η Εναγομένη οφείλει να δώσει προειδοποίηση τεσσάρων ετών, και όχι δύο ετών όπως έπραξε. (Ε) Διάταγμα απόσυρσης της πολεοδομικής αίτησης. (ΣΤ) Διαζευκτικά ως προς το ανωτέρω αιτητικό, ειδικές αποζημιώσεις €4.630.000 ως αποζημίωση για την αγοραία αξία των τετραγωνικών μέτρων διαθέσιμου συντελεστή δόμησης. (Ζ) Γενικές αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης. Στις 29.6.20 η Ενάγουσα καταχώρισε μονομερή αίτηση με την οποία ζητούσε την έκδοση διάφορων διαταγμάτων. Τόσο στην έκθεση απαίτησης όσο και στην αίτηση, βασική θέση της Ενάγουσας είναι ότι η Εναγομένη προέβη σε παράβαση της υποχρέωσης της δυνάμει των επίδικων συμφωνιών να διατηρεί συγκεκριμένο διαθέσιμο συντελεστή δόμησης προς όφελος της Ενάγουσας και συνακόλουθα η υποβολή πολεοδομικής αίτησης συνιστά επίσης παράβαση αυτών. Σύμφωνα με την Ενάγουσα, λόγω αυτής της παράβασης η άσκηση του δικαιώματος επιλογής της Εναγομένης και ο τερματισμός των επίδικων συμφωνιών εκ μέρους της δεν ασκήθηκαν νόμιμα. Εξ ου και εγείρει την Αγωγή και τις προαναφερόμενες αξιώσεις. Με την αίτηση η Ενάγουσα ζητούσε διάφορα διατάγματα (
- i)απαγόρευσης επέμβασης της Ενάγουσας στους χώρους που είχαν ενοικιαστεί στην Εναγομένη, (
- ii)παροχής στην Εναγομένη πρόσβασης στους κοινόχρηστους χώρους και (iii) απαγόρευσης επέμβασης στον εξοπλισμό του δωματίου διακομιστή, χρήσης της ηλεκτρονικής πινακίδας στην είσοδο του χώρου στάθμευσης του NBC και πρόσβασης στο δωμάτιο διακομιστή. Το Δικαστήριο το οποίο επιλήφθηκε της αίτησης, διέταξε την επίδοση της αίτησης και κατόπιν εκδίκασης της, με την ενδιάμεση απόφαση του στις 24.7.20 εξέδωσε τα αιτούμενα διατάγματα πλην αυτών που αφορούν στο δωμάτιο διακομιστή. ΙΙΙ. Εξέταση Αίτησης Στα πλαίσια εξέτασης της Αίτησης, θα πρέπει να λεχθεί εξαρχής πως μεγάλο μέρος των γεγονότων στα οποία στηρίζεται τόσο η Αίτηση όσο και η ένσταση αφορούν τη χρονική περίοδο από την αρχή της συνεργασίας μεταξύ των δύο μερών κατά το 2011 μέχρι και την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης ημ. 24.7.20. Ακολούθως ο ΙΧ αναφέρεται στην περίοδο της πανδημίας κατά την οποία, λόγω της κατάστασης και των μέτρων, η Ενάγουσα δεν αξιοποίησε εμπορικά τους ενοικιαζόμενους χώρους και υπέστη ζημιά παρόλο που διατήρησε την παρουσία της εκεί δια των υπαλλήλων της, μέχρι και το Πάσχα του 2021 όταν ήρθε σε επαφή με την εταιρεία Gamart, η οποία δραστηριοποιείται στα ηλεκτρονικά διαδραστικά παιγνίδια, με την οποία τελικώς στις 4.5.21 υπέγραψε τη συμφωνία άδειας χρήσης. Από εκεί και πέρα ο ΙΧ αναφέρεται στα γεγονότα που ακολούθησαν σε σχέση με την ανάγκη κατασκευής νέου δωματίου διακομιστή και πρόσβασης στο υφιστάμενο δωμάτιο, την άρνηση της Εναγομένης να τους επιτρέψει είσοδο σε αυτό, τη διαρροή νερού στο ταβάνι του γραφείου που κατέχει η Ενάγουσα στις 23.6.21 και την άρνηση της Εναγομένης να προβεί σε επιδιόρθωση του προβλήματος ή να επιτρέψει στην Ενάγουσα πρόσβαση για να προχωρήσει η ίδια σε επιδιόρθωση. Ο ΑΟ απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ΙΧ και επικαλείται νόμιμο τερματισμό από την Εναγομένη της συμφωνίας ενοικίασης και συνακόλουθα αδυναμία εκ μέρους της Ενάγουσας για υπενοικίαση του NBC. Ισχυρίζεται επίσης ότι η Εναγομένη διατηρεί την απόλυτη ιδιοκτησία και τον πλήρη έλεγχο του υφιστάμενου δωματίου διακομιστή χωρίς δικαίωμα εισόδου και ή επέμβασης εντός αυτού από την Ενάγουσα και πως η Εναγομένη επιδιόρθωσε το πρόβλημα με τη διαρροή εντός δύο ωρών από την ώρα πληροφόρησης περί τούτου από την Ενάγουσα. Τέλος, ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα προβαίνει σε εργασίες εντός του NBC, οι οποίες επεμβαίνουν στην οικοδομή και δεν μπορούν να γίνουν χωρίς τη συγκατάθεση της Εναγομένης και άδεια από την αρμόδια αρχή. Σημειώνεται ότι αυτές οι εργασίες αποτελούν αντικείμενο της αίτησης ημ. 2.7.21 με την οποία η Εναγομένη ζητά, μεταξύ άλλων, διάταγμα παύσης αυτών και απαγόρευσης στην Ενάγουσα υπενοικίασης του NBC. Όπως διαφαίνεται από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση και την ένσταση και τις αγορεύσεις των δύο πλευρών, οι ισχυρισμοί και των δύο πλευρών απορρέουν και εστιάζονται στο νόμιμο ή μη του τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης του NBC. Η βασική θέση του ΙΧ μέσα από την υπό κρίση Αίτηση είναι πως ο τερματισμός της συμφωνίας ενοικίασης του NBC είναι παράνομος και επομένως η συμφωνία συνεχίζει να είναι σε ισχύ, επιτρέπει την υπενοικίαση και η Εναγομένη οφείλει να διασφαλίσει την παράδοση ενός πλήρως λειτουργικού χώρου προς τη Gamart. Ο ΑΟ, από την άλλη, επιμένει στο ότι ο τερματισμός είναι καθόλα νόμιμος και έτσι η Ενάγουσα ουδέν δικαίωμα είχε να υπενοικιάσει τον χώρο, το δωμάτιο διακομιστή είναι αποκλειστικής της ιδιοκτησίας και προσφέρει τη χρήση αυτού ως υπηρεσία προς τους δικούς της ενοικιαστές. Και οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν ότι ακριβώς τα ίδια γεγονότα που αφορούν τη χρονική περίοδο μεταξύ του 2011 μέχρι και την καταχώριση της αίτησης ημ. 29.6.20 αποτέλεσαν το αντικείμενο της εν λόγω προγενέστερης αίτησης και εν πάση περιπτώσει δεν έχει τεθεί οτιδήποτε στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης που να διαφοροποιεί τη μέχρι τότε κατάσταση πραγμάτων. Επομένως αποτελεί κοινό έδαφος ότι το Δικαστήριο (ανεξαρτήτως σύνθεσης) έχει ήδη προβεί στην εξέταση αυτών και εξέδωσε την ενδιάμεση απόφαση του ημ. 24.7.20, χωρίς να ενδείκνυται η εκ νέου εξέταση αυτών, καθ΄ όσον η απόφαση παραμένει σε ισχύ (παρά την καταχώριση έφεσης). Οι δύο πλευρές όμως εκφράζουν διαφορετική άποψη ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή της εν λόγω απόφασης. Στην εν λόγω ενδιάμεση απόφαση του, το Δικαστήριο έκρινε ότι ικανοποιούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 αναφορικά με την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης και τις αξιώσεις της Ενάγουσας, καθώς επίσης και ορατής πιθανότητας επιτυχίας εκ μέρους της Ενάγουσας στην απαίτηση της. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, ήτοι τη δυσκολία απονομής της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο ανέφερε πως σε περίπτωση επιτυχίας της Ενάγουσας, «η ορθή απονομή της δικαιοσύνης θα επέβαλλε να διατηρήσει τα δικαιώματα τα οποία έχει βάσει των συμφωνηθέντων. Μεταξύ άλλων είναι και η κατοχή των ενοικιαζομένων καθώς και του κτηρίου NBC, τουλάχιστον μέχρι έκδοσης οποιασδήποτε απόφασης περί του αντιθέτου». Τέλος, έκρινε πως το ισοζύγιο της ευχέρειας έκλινε υπέρ της Ενάγουσας για τη διασφάλιση του status quo σε σχέση με τη διατήρηση των δικαιωμάτων της βάσει των συμφωνιών αναφορικά με τους ενοικιαζόμενους και κοινοχρήστους χώρους. Είναι χρήσιμο εδώ να λεχθεί πως με την εν λόγω απόφαση του, το Δικαστήριο δεν εξέδωσε τα αιτούμενα διατάγματα αναφορικά με το δωμάτιο διακομιστή λέγοντας τα εξής, στη σελ. 14 της απόφασης: «Τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά για το δωμάτιο διακομιστή (server room) καθότι ως παραδέχεται και η Ενάγουσα αυτός ο χώρος δεν αποτελεί χώρο τον οποίο ενοικιάζει από την Εναγόμενη. Τα όσα αναφέρει παραπέμπουν μάλλον σε άδεια χρήσης, την οποία φαίνεται να τερμάτισε με επιστολή της η Εναγομένη ημ. 16.6.20 (Τεκμήριο 35) και προφανώς εναπόκειται στην ίδια η τυχόν επαναφορά του. Δεν θεωρώ ότι υπό αυτές τις περιστάσεις δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος της μορφής του αιτητικού Ζ ως προς αυτό τον χώρο. Εννοείται βέβαια πως είναι διαφορετικό θέμα το τυχόν ιδιοκτησιακό δικαίωμα της Ενάγουσας επί κινητής περιουσίας εντός του εν λόγω δωματίου (server room). Σημειώνεται πως με δεδομένο ότι η Ενάγουσα αναφέρεται σε δικό της ηλεκτρονικό εξοπλισμό, ενδεχομένως θα δικαιούτο σε κάποιο διάταγμα μη επέμβασης σε τέτοια περιουσία της υπό τον όρον όμως ότι θα είχε εξειδικεύσει τον εξοπλισμό αυτόν (στο αιτητικό της) με τον τρόπο που απαιτείται για να είναι συγκεκριμένο κάποιο διάταγμα ούτως ώστε να μπορεί να τύχει εφαρμογής, πράγμα που δεν έχει πράξει. Κατά συνέπεια έχω τη γνώμη πως δεν δικαιολογείται ούτε το διάταγμα της μορφής του αιτητικού Γ γενικά και αόριστα ως προς εξοπλισμό.» Είναι σαφές ότι με την εν λόγω απόφαση το Δικαστήριο έκρινε ορθό όπως διατηρήσει την υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων με τη συνέχιση της απρόσκοπτης κατοχής από την Ενάγουσα του υπό ενοικίαση ακινήτου NBC και πρόσβασης της στους κοινόχρηστους χώρους, ουσιαστικά διασφαλίζοντας τη συνέχιση της ενοικίασης του ακινήτου από την Ενάγουσα η οποία διέπεται από τους όρους της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης. Το Δικαστήριο δεν υιοθετεί τη θέση του δικηγόρου της Εναγομένης πως η εν λόγω απόφαση δίδει περιοριστικά το δικαίωμα απλής κατοχής του υπό ενοικίαση ακινήτου από την Ενάγουσα. Τέτοια ερμηνεία της εν λόγω απόφασης δεν συνάδει με τη λογική καθότι η απλή κατοχή δεν θα εξυπηρετούσε οποιονδήποτε σκοπό. Εκείνο το οποίο σαφώς και ρητώς είχε υπόψιν το Δικαστήριο με την έκδοση των διαταγμάτων ήταν τη διατήρηση των δικαιωμάτων της Ενάγουσας ως ενοικιάστριας, συμπεριλαμβανομένης της απρόσκοπτης κατοχής και απόλαυσης του ακινήτου από την Ενάγουσα ως ενοικιάστρια αυτού και συμμορφούμενη με τους όρους της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης. Ως εκ τούτου, όπως αναγνωρίζουν και οι δύο πλευρές, στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης το Δικαστήριο δεν καλείται να ανατρέψει ή διαφοροποιήσει την προγενέστερη απόφαση και κατάσταση πραγμάτων αλλά, με δεδομένη την προγενέστερη απόφαση, καλείται τώρα να εξετάσει και τα υπόλοιπα επίμαχα γεγονότα ούτως ώστε να κρίνει αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Έχει ήδη διαφανεί ότι η παρούσα Αίτηση επεκτείνεται πέραν των όσων αποφασίστηκαν στην εν λόγω απόφαση καθότι αυτή αφορά βασικά στο δωμάτιο διακομιστή και σε κάποιον εξοπλισμό και αντικείμενα εντός αυτού για τα οποία οι δύο πλευρές διαφωνούν αφενός ως προς την ιδιοκτησία τους και αφετέρου ως προς το δικαίωμα εισόδου και πρόσβασης εντός του δωματίου. Όπως προκύπτει από το πιο πάνω απόσπασμα της απόφασης ημ. 24.7.20, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν δικαιολογείτο η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος αναφορικά με το δωμάτιο ή τον εξοπλισμό και προέβη σε κάποιες επισημάνσεις αφήνοντας όμως ανοικτό το ενδεχόμενο επαναφοράς αυτών των θεμάτων, όπως και ακριβώς τελικώς επεσυνέβη με την καταχώριση της παρούσας. ΙΙΙ.Α Σοβαρό Ζήτημα προς Εκδίκαση Σύμφωνα με τα ανωτέρω και όπως λέχθηκε στην απόφαση ημ. 24.7.20, το Δικαστήριο επαναλαμβάνει ότι η φύση των αξιώσεων της Ενάγουσας αποκαλύπτει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση εφόσον προβάλλεται αξίωση για παράβαση συμφωνίας εκ μέρους της Εναγομένης, για παράνομο τερματισμό και για αποζημιώσεις συνεπεία τούτων. Και τούτο καθότι αυτή η προϋπόθεση, κρινόμενη με τα υπό εξέταση γεγονότα, δεν διαφοροποιείται με οποιονδήποτε τρόπο. ΙΙΙ.Β Ορατή Πιθανότητα Επιτυχίας Αγωγής Αναφορικά με τη δεύτερη προϋπόθεση, ήτοι την ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Αγωγής, το Δικαστήριο επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρονται στην απόφαση ημ. 24.7.20 ως προς την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της απαίτησης της Ενάγουσας αναφορικά με την ισχυριζόμενη παραβίαση της συμφωνίας ενοικίασης με την άσκηση του δικαιώματος επιλογής και αναφορικά με τον ισχυριζόμενο τερματισμό της εν λόγω συμφωνίας. Όσον αφορά τον εξοπλισμό και τα αντικείμενα που βρίσκονται εντός του δωματίου διακομιστή, αποτελεί βασικό ισχυρισμό της Ενάγουσας πως μέρος αυτών, τα οποία και εξειδικεύει στην παρούσα, αποτελούν δική της ιδιοκτησία και πως για σκοπούς υλοποίησης της συμφωνίας άδειας χρήσης με τη Gamart, την οποία έχει δικαίωμα να συνάψει, αυτός ο εξοπλισμός της είναι απαραίτητος είτε αφού της παραδοθεί είτε αφού της δοθεί πρόσβαση σε αυτόν εντός του δωματίου διακομιστή για να προβεί στην καλωδιακή σύνδεση και συνακόλουθα στην παροχή διαδικτυακής και τηλεφωνικής παροχής στον υπό ενοικίαση προς τη Gamart χώρο. Η Εναγομένη, από την άλλη, ισχυρίζεται ότι ο εν λόγω εξοπλισμός της ανήκει, ότι δεν υπάρχει δικαίωμα χρήσης του δωματίου διακομιστή από την Ενάγουσα η οποία εν πάση περιπτώσει δεν δικαιούται να κατέχει και εκμεταλλεύεται το ακίνητο, πόσω μάλλον να το υπενοικιάζει σε τρίτους. Ειδικότερα, επί τούτου αποτελεί κοινό έδαφος πως την 1.4.11 υπεγράφη το πρώτο ενοικιαστήριο έγγραφο για την ενοικίαση των δύο υπό κρίση ακινήτων από την εταιρεία NBC (Nicosia) Business Center Ltd, Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του ΑΟ. Ο ΙΧ ισχυρίζεται ότι για να καταστεί δυνατή η εγκατάσταση της ενοικιάστριας εταιρείας, αυτή αγόρασε από την εταιρεία πληροφορικής υποστήριξης Comit Solutions Ltd ηλεκτρονικό εξοπλισμό για τη δημιουργία κεντρικού διακομιστή (server room) στο κτήριο NBC, ο οποίος αποτελεί τον AOG Server. Παρουσιάζει ως Τεκμήριο 2 τα τιμολόγια αγοράς τους και ο εν λόγω εξοπλισμός περιγράφεται στο συνημμένο στην Αίτηση Παράρτημα Α. Σύμφωνα με τον ΙΧ, στις 5.4.15 η ενοικιάστρια εταιρεία υπενοικίασε το NBC στην Ενάγουσα και στις 15.6.15 η πρώτη πώλησε στην Ενάγουσα μέρος του ηλεκτρονικού εξοπλισμού όπως αναφέρεται στο τιμολόγιο αγοράς, Τεκμήριο 3. Ο ΑΟ με τη σειρά του αγνοεί αυτούς τους ισχυρισμούς, παρόλο που ήταν ένας εκ των διευθυντών και μετόχων της ενοικιάστριας εταιρείας. Ανεξαρτήτως όμως των όσων προηγήθηκαν, αποτελεί και πάλι κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών ότι στα πλαίσια διευθέτησης των διαφορών μεταξύ τους, στις 24.5.17 υπέγραψαν αρχικά έγγραφο με τίτλο Heads of Agreement και τελικώς στις 6.7.17 συμφωνία ακύρωσης της αρχικής συμφωνίας ενοικίασης, Τεκμήρια 4 και 5 στην ένορκη δήλωση του ΙΧ αντίστοιχα, καθώς επίσης και τις δύο επίδικες συμφωνίες ενοικίασης, Τεκμήρια 7 και 8 στην ένορκη δήλωση του ΙΧ αντίστοιχα. Ο ΙΧ παραπέμπει στους όρους της συμφωνίας ακύρωσης, Τεκμήριο 5, και ισχυρίζεται ότι μέρος του εξοπλισμού στο δωμάτιο διακομιστή μεταβιβάστηκε στην Εναγομένη ενώ μέρος αυτού, το οποίο αποτελεί το AOG Server, παρέμεινε στην ιδιοκτησία της Ενάγουσας. Ο ΑΟ ισχυρίζεται ότι ολόκληρος ο εξοπλισμός μεταβιβάστηκε στην Ενάγουσα και αρνείται πως ο αναφερόμενος στο Παράρτημα Α αποτελεί το AOG Server. Στην ακυρωτική συμφωνία, Τεκμήριο 5, υπάρχει όρος όπως η NBC μεταβιβάσει την κυριότητα και ιδιοκτησία στην Εναγομένη «των εγκαταστάσεων, μηχανημάτων, εξοπλισμού και έπιπλα τα οποία βρίσκονται στο Ακίνητο και τα οποία καταγράφονται στην επισυναπτόμενη λίστα ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ». Το Παράρτημα Γ αποτελείται από δύο Μέρη, Μέρος Α και Μέρος Β, και αποτελεί ισχυρισμό του ΙΧ πως το Μέρος Β παρέμεινε ιδιοκτησία της Ενάγουσας και καταγράφηκε για σκοπούς χρήσης και αναφοράς από τους λογιστές των δύο εταιρειών. Ο ΙΧ παρουσιάζει και προηγηθέντα της ακυρωτικής συμφωνίας ηλεκτρονικά μηνύματα ημ. 4.7.17, Τεκμήριο 6, σύμφωνα με τα οποία ισχυρίζεται πως ο AOG server παρέμεινε ιδιοκτησία της Ενάγουσας. Ο ΑΟ με τη σειρά του παραπέμπει στις ίδιες συμφωνίες, και ειδικότερα στην τελευταία σελίδα του Παραρτήματος Γ (Μέρος Β) στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημ. 4.7.17, υποστηρίζοντας πως ο εν λόγω εξοπλισμός μεταβιβάστηκε στην Εναγομένη. Χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε οποιαδήποτε αξιολόγηση της ενώπιον του μαρτυρίας και σε τελικά συμπεράσματα, τα Τεκμήρια 5 και 6 τείνουν να καταδείξουν διαχωρισμό μεν των δύο Μερών του Παραρτήματος Γ, αλλά όχι όμως ως προς την ιδιοκτησία των εκεί περιγραφόμενων αντικειμένων και εξοπλισμού, η οποία φαίνεται να μεταβιβάστηκε στην Εναγομένη. Αποτελεί ισχυρισμό του ΙΧ πως στις 19.6.20 η Comit, η οποία στεγάζεται σε χώρο που ενοικιάστηκε στην Ενάγουσα στο κτήριο NBC, έλαβε επιστολή ημ. 16.6.20, Τεκμήριο 38, από την Εναγομένη με την οποία την ενημερώνει ότι η Ενάγουσα δεν είναι πλέον ενοικιαστής του NBC και επομένως αυτή (η Comit) θα πρέπει να αγνοεί οποιοδήποτε αίτημα της Ενάγουσας αναφορικά με το κτήριο και να αποφύγει μετατροπές στο δωμάτιο διακομιστή χωρίς τη συγκατάθεση της Εναγομένης. Ο ΙΧ αναγνωρίζει πως το δωμάτιο διακομιστή δεν αποτελεί χώρο ο οποίος καλύπτεται από τη συμφωνία ενοικίασης, πλην όμως επικαλείται προφορική συμφωνία και παροχή δια συμπεριφοράς δικαιώματος πρόσβασης στο δωμάτιο για να μπορεί η Ενάγουσα και οι υπενοικιαστές της να προβαίνουν στις αναγκαίες ενέργειες για την απρόσκοπτη πρόσβαση τους σε διαδίκτυο και σε άλλες συναφείς υπηρεσίες. Ο ΙΧ ισχυρίζεται περαιτέρω πως βάσει ενημέρωσης από τους ειδικούς παρόχους υπηρεσιών πληροφορικής (IT), Comit, η μη απρόσκοπτη πρόσβαση της Ενάγουσας στο δωμάτιο διακομιστή επηρεάζει την ικανότητα διόρθωσης των όποιων προβλημάτων προκύψουν στους ενοικιαστές και υπενοικιαστές σε σχέση με το διαδίκτυο, την καλωδίωση, τους κατανεμητές και τον εξοπλισμό της Ενάγουσας εντός του δωματίου. Ο ΑΧ με τη σειρά του αρνείται την ύπαρξη οποιασδήποτε προφορικής συμφωνίας ή κοινής αντίληψης των δύο πλευρών για πρόσβαση της Ενάγουσας στο δωμάτιο διακομιστή και ισχυρίζεται πως η Εναγομένη έχει τον πλήρη έλεγχο αυτού και δίδει δικαίωμα χρήσης αυτού ως υπηρεσία με πολύ περιορισμένο δικαίωμα εισόδου σε κάποιο τρίτο, λόγω της φύσης του εξοπλισμού που βρίσκεται σε αυτό και στην παρουσία δικού της αντιπροσώπου. Με βάση τους ισχυρισμούς των δύο πλευρών και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 38, διαφαίνεται ότι η Εναγομένη επικαλείται τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης με την Ενάγουσα προς υποστήριξη της θέσης της περί μη δικαιώματος οποιασδήποτε επέμβασης η παρέμβασης εντός του δωματίου διακομιστή χωρίς δική της γραπτή συγκατάθεση (της Εναγομένης). Φαίνεται δηλαδή πως η όποια είσοδος και επέμβαση εντός του δωματίου διακομιστή της Comit, για λογαριασμό και εκ μέρους της Ενάγουσας, ήταν επιτρεπτή κατά τη διάρκεια και στα πλαίσια της ενοικίασης από την τελευταία και συναρτάται με την ισχύ της συμφωνίας ενοικίασης. Άλλωστε, με βάση τους ισχυρισμούς του ΑΟ, διαφαίνεται πως η Εναγομένη αναγνωρίζει και παρέχει σύνδεση με το διαδίκτυο στην Ενάγουσα (ασχέτως του ισχυριζόμενου τερματισμού) και, έστω και περιορισμένο δικαίωμα πρόσβασης σε ενοικιαστή ή υπενοικιαστή στο δωμάτιο διακομιστή, εξ ου και δέχεται και δηλώνει ρητώς πως η Εναγομένη επιτρέπει στην Comit απρόσκοπτη είσοδο στο δωμάτιο μόνο σε υπαλλήλους δικούς της και για τον σκοπό διεξαγωγής εργασιών στον δικό της εξοπλισμό και όχι σε οποιονδήποτε άλλο που δεν έχει σχέση με τα γραφεία στα οποία η ίδια βρίσκεται (βλ. ειδικά τις παρ. 50, 81, 84 και 85 της ένορκης δήλωση του ΑΟ). Υπενθυμίζεται εδώ η διαπίστωση του Δικαστηρίου στην απόφαση του ημ. 24.7.20 περί ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της απαίτησης της Ενάγουσας και κατάληξης περί της διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων με τη συνέχιση της ενοικίασης του επίδικου ακινήτου από την Ενάγουσα στη βάση προφανώς των όρων της συμφωνίας ενοικίασης, επομένως το Δικαστήριο θεωρεί πως για σκοπούς της υπό κρίση διαδικασίας το ζήτημα της εισόδου και πρόσβασης στο δωμάτιο διακομιστή για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας θα πρέπει να κριθεί υπό το φως αυτής της ενδιάμεσης διαπίστωσης. Έτσι, χωρίς με οποιονδήποτε τρόπο να αποφασίζεται το νόμιμο ή μη της υπενοικίασης από την Ενάγουσα στη Gamart, διαφαίνεται ότι η υπογραφή της άδειας χρήσης έγινε στα πλαίσια της εκτίμησης περί διατήρησης της ισχύος της συμφωνίας ενοικίασης του NBC από την Ενάγουσα η οποία ρητώς επιτρέπει την υπενοικίαση (όρος 11). Βασικά διαφαίνεται ότι τα δύο θέματα είναι αλληλένδετα και ότι η υπενοικίαση προϋποθέτει την ύπαρξη της ενοικίασης. Ενόψει της υπογραφής της συμφωνίας άδειας χρήσης, ο ΙΧ ισχυρίζεται ότι ήταν απαραίτητη η κατασκευή νέου δωματίου διακομιστή, με τη διενέργεια μικρής έκτασης καλωδίωσης στους τοίχους, αφού δεν υπήρχε δικαίωμα πρόσβασης στο υφιστάμενο δωμάτιο και στις 29.4.21 η Ενάγουσα ενημέρωσε περί τούτου γραπτώς την Εναγομένη ζητώντας αρχικώς αφαίρεση του κατ΄ ισχυρισμό εξοπλισμού της. Μετά την άρνηση της Εναγομένης για τον λόγο ότι δεν αναγνωρίζει τέτοιο ιδιοκτησιακό δικαίωμα και ότι γι΄ αυτό δεν θα επιτρέψει σε κανένα πρόσβαση στο δωμάτιο, η Ενάγουσα επανήλθε στις 31.5.21 ζητώντας είσοδο για σκοπούς πρόσβασης στο σημείο πρόσβασης (access point), κάτι το οποίο, σύμφωνα με τον ΙΧ, δεν επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο την Εναγομένη. Συγκεκριμένα, ο ΙΧ ισχυρίζεται πως εκείνη τη μέρα έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του να αιτηθούν από την Εναγομένη άδεια για είσοδο της Cablenet στο δωμάτιο και την ίδια μέρα η Εναγομένη απάντησε εμμένοντας στη θέση πως δεν αναγνωρίζει οποιοδήποτε ιδιοκτησιακό δικαίωμα της Ενάγουσας, Τεκμήριο 51. Επισυνάπτει και σχετική επιστολή ημ. 10.6.21 της Gamart προς την Ενάγουσα στην οποία εκφράζεται η σημασία άμεσης παροχής σύνδεσης στο διαδίκτυο και υπηρεσίες τηλεφωνίας, Τεκμήριο 52. Ο ΑΟ με τη σειρά του ισχυρίζεται ότι όλες οι συνδέσεις με το διαδίκτυο βρίσκονται εξωτερικά του κτηρίου όπου υπάρχει ένα κουτί και ότι όποιος επιθυμεί επιπρόσθετες υπηρεσίες πέραν αυτών που προσφέρει η Εναγομένη, τότε θα πρέπει να αποταθεί στην τελευταία για έγκριση. Αντ΄ αυτού ο ΑΟ ισχυρίζεται ότι απλώς μετέβησαν στο μέρος οι υπάλληλοι της Ενάγουσας και απαίτησαν είσοδο για τη Cablenet. Εν πάση περιπτώσει αποτελεί ισχυρισμό του ΑΟ πως υπάρχει η δυνατότητα σύνδεσης αφού γίνει σημείο πρόσβασης σε οποιοδήποτε μέρος κατέχει η Ενάγουσα και επομένως δεν υπάρχει λόγος επιμονής της για είσοδο στο δωμάτιο διακομιστή. Επικαλείται τη γνώμη των ειδικών της Εναγομένης, Intelligent Solutions Ltd, όπως καταγράφεται στην επιστολή των τελευταίων ημ. 22.7.21, Τεκμήριο 24. Με βάση τις θέσεις και των δύο πλευρών και χωρίς να προβαίνω σε αξιολόγηση αυτών ή σε τελικά συμπεράσματα, το σύνολο της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας τείνει να καταδείξει ότι η Εναγομένη έχει την ιδιοκτησία του δωματίου διακομιστή, πλην όμως αυτή φαίνεται να αναγνωρίζει και να παρέχει δικαίωμα εισόδου και πρόσβασης στο διαδίκτυο και σε άλλες συναφείς υπηρεσίες μέσω του δωματίου διακομιστή προς τους ενοικιαστές, οι οποίοι μάλιστα υπό κάποιες περιορισμένες συνθήκες, όπως περιγράφονται από τον ΑΟ, μπορούσαν να εισέλθουν εντός του δωματίου. Στα πλαίσια του δικαιώματος κατοχής και συνέχισης της ενοικίασης από την Ενάγουσα, διαφαίνεται ότι αυτή διατηρεί και το δικαίωμα υπενοικίασης και εισόδου και πρόσβασης στο δωμάτιο για σκοπούς διασύνδεσης με το διαδίκτυο και παροχής αυτού. Λόγω της άρνησης εισόδου και πρόσβασης, η Ενάγουσα φαίνεται να έλαβε όλα τα μέτρα για τη δημιουργία νέου δωματίου διακομιστή, πλην όμως υπολείπεται η σύνδεση από το υφιστάμενο δωμάτιο. Σε αυτό το πλαίσιο και με γνώμονα ότι η Ενάγουσα έχει καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της απαίτησης της όχι αναφορικά με την ιδιοκτησία του εξοπλισμού και των αντικειμένων εντός του δωματίου διακομιστή αλλά αναφορικά με τη δυνατότητα κάποιας περιορισμένης εισόδου και πρόσβασης στο υφιστάμενο δωμάτιο διακομιστή καθ΄ ον χρόνο ισχύει η συμφωνία ενοικίασης, τότε θεωρώ ότι έχει καταδείξει πως δικαιούται να εισέλθει στο δωμάτιο διακομιστή για τη σύνδεση του υπό υπενοικίαση χώρου με το διαδίκτυο και τις συναφείς υπηρεσίες. ΙΙΙ.Γ Δυσκολία ή Αδυναμία Απονομής Πλήρους Δικαιοσύνης Με βάση τα όσα αναφέρονται στην απόφαση ημ. 24.7.20 και στην παρούσα ανωτέρω, το Δικαστήριο θεωρεί ότι σε περίπτωση επιτυχίας της Ενάγουσας, η ορθή απονομή της δικαιοσύνης επιβάλλει τη διατήρηση των δικαιωμάτων της δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης, τα οποία συμπεριλαμβάνουν την κατοχή και την υπενοικίαση αυτών. Σε περίπτωση μη έκδοσης διατάγματος με συνακόλουθη την ανάληψη κατοχής του επίδικου ακινήτου από την Εναγομένη, αυτά τα δικαιώματα της Ενάγουσας θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να επαναφερθούν σε μεταγενέστερο στάδιο και, με βάση τη δημιουργηθείσα κατάσταση μεταξύ των δύο μερών, οι αποζημιώσεις δυνατό να μην καταστούν ικανές να αποζημιώσουν την Ενάγουσα σε σχέση με αυτά τα δικαιώματα της. ΙΙΙ.Δ Ισοζύγιο Ευχέρειας Στα πλαίσια του ισοζυγίου της ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει τους κινδύνους από την έκδοση ή όχι του αιτούμενου διατάγματος στην περίπτωση που αποδειχθεί μελλοντικά ότι η επί του παρόντος απόφαση του είναι εσφαλμένη. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο xxx v. xxx Σούλη, Πολ. Έφ. Ε75/15, ημ. 7.12.18 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Κατά την άσκηση που το δικαστήριο διενεργεί, στο πλαίσιο εφαρμογής της αρχής του ισοζυγίου της ευχέρειας, η προσοχή του εστιάζεται, όλως ιδιαιτέρως, στο «να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη». Τα ανωτέρω επισημαίνονται στην υπόθεση Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788, σελίδα 795, με αναφορά σε σχετική αγγλική νομολογία, στην οποία μπορεί να προστεθεί και η πιο πρόσφατη υπόθεση National Commercial Bank Jamaica v. Olint Corpn, ανωτέρω.» Η εν λόγω υπόθεση είναι επίσης διαφωτιστική και για το θέμα έκδοσης προστακτικών διαταγμάτων, καθότι εδώ βασικά εκείνο το οποίο ζητείται και το Δικαστήριο θεωρεί ότι θα μπορούσε να εκδοθεί (παρ. Γ του αιτητικού) είναι η απαγόρευση άρνησης εισόδου και συνεπώς η δυνατότητα εισόδου. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα: «Το εκδικάσαν Δικαστήριο, βασικά, έκρινε, ορθώς, ότι τα εν λόγω διατάγματα, όσον αφορά τη φύση τους, ήταν προστακτικά, δεδομένου του περιεχομένου και της επίδρασής τους, αναφερόταν δε σε αυτά ωσάν να ήταν ένα διάταγμα. Τα χαρακτηριστικά ενός προστακτικού διατάγματος, πρέπει να λεχθεί, καθιστούν, σε κάθε περίπτωση, ιδιαιτέρως απαιτητικές τις περιστάσεις και τους όρους έκδοσής του, (βλ. Redland Bricks, Ltd. ν. Morris [1969] 2 All E.R. 576 (H.L.), Σοφοκλέους κ.ά. ν. Παύλου
(2012)1 Α.Α.Δ. 2047). Αυτό εξηγείται, κυρίως, στη βάση ότι είναι, συνήθως, πιο πιθανό να προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την έκδοσή του παρά από την έκδοση ενός απαγορευτικού διατάγματος, (βλ. National Commercial Bank Jamaica v Olint Corpn [2009] 1 WLR 1405 (PC). Συνέχεια της πιο πάνω διαπίστωσης, παρατηρούνται στην τελευταία υπόθεση, στη σελίδα 1409, και τα εξής: "What is required in each case is to examine what on the particular facts of the case the consequences of granting or withholding of the injunction is likely to be." Το πιο πάνω απόσπασμα παραπέμπει ευθέως στην αρχή του ισοζυγίου της ευχέρειας, αυτής εφαρμοζομένης στη βάση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου, η οποία ασκείται με αναφορά στα συγκεκριμένα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης.» Με βάση τα όσα αναφέρονται επί τούτου στην απόφαση ημ. 24.7.20 και τα δεδομένα της υπό κρίση περίπτωσης, το Δικαστήριο θεωρεί ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας σαφώς γέρνει προς όφελος της Ενάγουσας υπέρ της συνέχισης άσκησης των δικαιωμάτων της δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης και συνακόλουθα της δυνατότητας εφαρμογής της συμφωνίας υπενοικίασης με την παροχή της απαραίτητης διασύνδεσης σε δίκτυο. Όσον αφορά την Εναγομένη, αυτή απλώς θα έχει κάποιο περιορισμό της στην έκταση που θα επιτραπεί με το διάταγμα μέχρι την εκδίκαση της Αγωγής ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και αναμφίβολα θα έχει το δικαίωμα αποζημιώσεων σε περίπτωση που τελικώς η Ενάγουσα δεν πετύχει στην απαίτηση της. Επισημαίνεται πως δεν τέθηκε οποιοδήποτε ζήτημα ότι η Ενάγουσα δεν είναι φερέγγυα ή ικανή να αποδώσει οποιοδήποτε ποσό ήθελε επιδικαστεί εναντίον της στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής. IV. Κατάληξη Αναφορικά με το Δωμάτιο Διακομιστή Με βάση όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, είναι σαφές ότι η Ενάγουσα δεν κατάφερε να καταδείξει ότι δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για παραλαβή του εξοπλισμού από το δωμάτιο διακομιστή. Πέραν του ότι το Δικαστήριο θεωρεί πως, για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, δεν έχει καταδειχθεί πως αυτός ανήκει στην Ενάγουσα, τυχόν έκδοση τέτοιου διατάγματος θα οδηγούσε στην ανατροπή της διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων. Αντιθέτως, το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι στα πλαίσια διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων, η Ενάγουσα δικαιούται να συνεχίσει την ενοικίαση με το δικαίωμα υπενοικίασης το οποίο προβλέπεται ρητώς στη συμφωνία και επομένως, η Εναγομένη δεν δικαιούται να φέρνει εμπόδια και προσκόμματα ως προς αυτό, πάντοτε διασφαλίζοντας και τα δικά της δικαιώματα, εξ ου και το Δικαστήριο θεωρεί δικαιολογημένο όπως επιτραπεί μεν η είσοδος στο δωμάτιο διακομιστή αλλά για συγκεκριμένο και περιορισμένο σκοπό και υπό όρους και όχι γενικά και κατά το δοκούν. Ως εκ τούτου, δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος Γ της Αίτησης, με το οποίο η Εναγομένη και ή οι υπηρέτες και ή υπάλληλοι και ή αντιπρόσωποι της θα επιτρέψουν την είσοδο και πρόσβαση στο κεντρικό δωμάτιο του διακομιστή (server room) εντός του κτηρίου NBC στην Ενάγουσα και ή στους υπηρέτες και ή υπάλληλους και ή αντιπρόσωπους της και ή σε οποιοδήποτε εντεταλμένο από αυτή πρόσωπο για την αναγκαία διασύνδεση της καλωδίωσης με το νέο δωμάτιο διακομιστή (server room) το οποίο κατασκεύασε η Ενάγουσα. V. Διάταγμα για Απρόσκοπτη Παροχή Νερού, Ρεύματος, Διαδικτύου Αναφορικά με το τελευταίο αιτητικό που αφορά στην απρόσκοπτη παροχή νερού, ρεύματος, διαδικτύου κ.ά., ο μοναδικός ισχυρισμός ο οποίος προβάλλεται επί τούτου είναι η «σημαντική διαρροή νερού» στις 23.6.21 από το ταβάνι των γραφείων που ενοικιάζει η Ενάγουσα λόγω εργασιών ανακαίνισης τους από την Εναγομένη και η οποία δυνατόν να προκαλέσει ζημιά στους χώρους επειδή εκεί υπάρχει και ηλεκτρονικός εξοπλισμός. Ο ΙΧ ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα ζήτησε πρόσβαση στον πάνω όροφο για να εντοπίσει το πρόβλημα ή πρόσβαση των τεχνικών της για να επιλύσουν το πρόβλημα και η Εναγομένη δεν ανταποκρίθηκε θετικά. Λόγω άρνησης της Εναγομένης να προβεί σε επιδιόρθωση, την επομένη η Ενάγουσα απέστειλε σχετική επιστολή ημ. 24.6.21, Τεκμήριο 58, στην οποία αναφέρεται τόσο στη διαρροή όσο και στο θέμα του δωματίου διακομιστή. Ο ΑΟ με τη σειρά του αντικρούει αυτούς τους ισχυρισμούς λέγοντας ότι οι εργασίες από την Εναγομένη έγιναν το 2019, δηλαδή δύο έτη πριν την ισχυριζόμενη διαρροή και επομένως δεν είναι δυνατό να την προκάλεσαν τώρα. Επίσης ισχυρίζεται ότι η Εναγομένη αρνήθηκε πρόσβαση της Ενάγουσας στον όροφο, αφενός λόγω των μέτρων της πανδημίας, και αφετέρου καθότι αυτός ενοικιάζεται από εργαστήριο Υπουργείου και υπάρχουν αυστηρά πρωτόκολλα αναφορικά με τις ευαίσθητες πληροφορίες που χειρίζονται. Ο ΑΟ αναφέρει ότι η Εναγομένη ειδοποίησε άμεσα τεχνικό και το πρόβλημα επιδιορθώθηκε εντός δύο ωρών. Πέραν του ότι οι ισχυρισμοί του ΙΧ αντικρούονται από τον ΑΟ, είναι άξιον απορίας γιατί η Ενάγουσα να μην περιέλαβε αιτητικό που αφορά τη συγκεκριμένη ζημιά εφόσον κατ΄ εκείνη ήταν επείγον το όλο ζήτημα και χρήζει άμεσης επίλυσης. Παρά ταύτα, η Ενάγουσα ζητά ένα γενικό διάταγμα το οποίο όμως δεν φαίνεται να βρίσκει έρεισμα στα ίδια τα γεγονότα και ειδικότερα στην αποδιδόμενη στην Εναγομένη στάση. Με άλλα λόγια, δεν έχει διαφανεί ότι η Εναγομένη έχει στερήσει ή δημιουργεί τέτοια προβλήματα στην Ενάγουσα που να της δυσχεραίνουν ή εμποδίζουν τη συνέχιση κατοχής και εκμετάλλευσης των υπό κρίση ακινήτων. Άλλωστε, αυτό ενδεχομένως να συνιστούσε παρακοή διατάγματος και να δικαιολογούσε τη λήψη άλλων μέτρων. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο καταλήγει πως δεν έχει καταδειχθεί ότι ικανοποιείται η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 αναφορικά με αυτό το αιτητικό και γενικότερα πως, υπό τις ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσες περιστάσεις, δικαιολογείται η έκδοση τέτοιου διατάγματος. VI. Τελική Κατάληξη Με βάση όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, η Αίτηση επιτυγχάνει με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ως η παρ. Γ αυτής. Ειδικότερα, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η Εναγομένη και ή οι υπηρέτες και ή υπάλληλοι και ή αντιπρόσωποι της διατάσσονται να επιτρέψουν την είσοδο και πρόσβαση στο κεντρικό δωμάτιο του διακομιστή (server room) εντός του κτηρίου NBC στην Ενάγουσα και ή στους υπηρέτες και ή υπάλληλους και ή αντιπρόσωπους της και ή σε οποιοδήποτε εντεταλμένο από αυτή πρόσωπο μόνο για την αναγκαία διασύνδεση της καλωδίωσης με το νέο δωμάτιο διακομιστή (server room) το οποίο κατασκεύασε η Ενάγουσα στη βάση γραπτής προειδοποίησης 24 ωρών προηγουμένως για είσοδο σε εργάσιμες ώρες και στην παρουσία εκπροσώπου της Εναγομένης, αν επιθυμεί. Ενόψει της επιτυχίας της Αίτησης, τα έξοδα αυτής επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας - Αιτήτριας και εναντίον της Εναγομένης - Καθ΄ ης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας Αγωγής. (Υπ.) .......... ΄Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Ε.Ν. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο