Σταύρου ν. Μιχαήλ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2226/13, 21/9/2021

(2)και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση παρατίθενται στην ένορκη δήλωση του υιού του Εναγομένου 2, ο οποίος γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης γιατί είχαν εξελιχθεί στην παρουσία του, ενώ παράλληλα είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Εναγόμενο 2, ο οποίος ασθενεί σοβαρά από το 2013, στην κατάρτιση της συγκεκριμένης ενόρκου δηλώσεως. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα, στην Ένσταση ημερομ. 30/11/2020 εκτίθενται νέα γεγονότα, τα οποία θα οδηγήσουν στο να υποστεί η πλευρά των Εναγομένων ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν τεθούν με τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης. Για να τεθούν ολοκληρωμένα, είναι η θέση του, θα πρέπει να του δοθεί άδεια να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε σχέση με τις παραγράφους 1, 4, 5-13, 16, 18, 21-24 και 26 της ένορκης δήλωσης του κ. Χρίστου Ιωαννίδη. Προωθεί τη θέση ότι ο Καθ' ου η αίτηση εισάγει ανεπίτρεπτη μαρτυρία, με τη δική του ένορκη δήλωση, η οποία είναι εξ' ολοκλήρου εξ ακοής και περιέχει νέα γεγονότα τα οποία δεν συνάδουν με την αλήθεια, με απώτερο στόχο να προκαλέσει σύγχυση και εντυπώσεις. Ισχυρίζεται ότι ο ίδιος με εισήγηση του κ. XXXXX Νικολάου και του κ. XXXXX Κοτσώνη επισκέφθηκε το γραφείο του κ. Σ. Αγγελίδη για τη λήψη νομικής συμβουλής σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε, όπως και οι υπόλοιποι αγοραστές της συγκεκριμένης πολυκατοικίας, στην εν λόγω πολυκατοικία. Είναι η θέση του ότι ο ίδιος αγόρασε το συγκεκριμένο διαμέρισμα με εκχωρητήριο έγγραφο, με τη συμβουλή του κ. Αγγελίδη, για το ποσό των €130.000 από τον Εναγόμενο 1 με τραπεζική επιταγή και επιπρόσθετα κατέβαλε για την αποπεράτωσή του το επιπρόσθετο ποσό των €105.000. Αργότερα απεδείχθη ότι ο Εναγόμενος 1 διέπραξε πλαστογραφία σε βάρος του Ενάγοντα. Στη συγκεκριμένη συνάντηση στο γραφείο του κ. Αγγελίδη δεν ήταν παρών ο κ. XXXXX Ιωαννίδης. Είναι η εισήγηση του Ομνύοντα ότι οι δικηγόροι του δεν θα μπορέσουν να αντεξετάσουν τον κ. Ιωαννίδη, Ομνύοντα στην Ένσταση, γιατί δεν είναι ικανός μάρτυρας ενόψει του ότι η γνώση του προκύπτει από τον προσωπικό χειρισμό της υπόθεσης αλλά και υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρου. Καταλήγει ότι στις συγκεκριμένες παραγράφους 1, 4, 5-13, 16, 18, 21-24 και 26 της ένορκης δήλωσης του κ. XXXXX Ιωαννίδη αυτός αναφέρεται σε ανακριβή και αναληθή γεγονότα γι' αυτό και καθίσταται αδήριτη ανάγκη όπως καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στη συνέχεια παραθέτει το περιεχόμενο της προταθείσας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η Αίτηση αντιμετωπίστηκε με Ένσταση από τον Ενάγοντα-Καθ' ου η αίτηση, στην οποία παρατέθηκαν δώδεκα

(12)λόγοι ενστάσεως. Συνοπτικά είναι οι ακόλουθοι: Ότι η αίτηση του Εναγόμενου 2 στερείται νομικής βάσης ή και στηρίζεται σε ανύπαρκτη νομική βάση, ότι είναι παράτυπη και αντικανονική, ότι οι αιτούμενες θεραπείες είναι καταχρηστικές και σκοπούν στην καθυστέρηση της διαδικασίας, ότι ο Αιτητής επιδιώκει να λάβει αθέμιτο δικονομικό πλεονέκτημα και να αποφύγει τις εκ του νόμου υποχρεώσεις του, ότι δεν έχει δείξει την ύπαρξη καλού λόγου για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ότι παραβιάζονται τα θεμελιώδη δικαιώματα του Ενάγοντα, ότι στην ένορκη δήλωση του Αιτητή δεν αποκαλύπτονται όλα τα γεγονότα ή και αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα, ότι στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα με τρόπο που καθίσταται παραπλανητική, ότι με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκεται η εισαγωγή θεμάτων ή και γεγονότων τα οποία δεν υποστηρίζονται από τεκμήρια, ότι τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής προτίθεται να εισαγάγει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ήταν γνωστά σε αυτόν πριν την καταχώριση της αίτησης ημερομ. 21/07/2020, ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει ψεύδη και ότι για σκοπούς της ορθής ρύθμισης της διαδικασίας και προς αποφυγή εισαγωγής αχρείαστων ισχυρισμών η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Νομική βάση για την Ένσταση αποτελεί το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το άρθρο 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, η Δ.16 θ.θ.1-7, η Δ.39, η Δ.48 θ.θ.1-4, 8,9, 11-13 και η Δ.64 θ.θ.1-2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, το Άρθρο 30 του Συντάγματος, το Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, οι συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες του Δικαστηρίου, η γενική πρακτική του Δικαστηρίου, η νομολογία και οι γενικές αρχές του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίχθηκε με ένορκη δήλωση του ίδιου του Ενάγοντα ο οποίος γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης προσωπικά. Υιοθετεί πλήρως το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του δικηγόρου του Χρ. Ιωαννίδη ημερομ. 30/11/2020 και απορρίπτει το περιεχόμενο τόσο της αίτησης του Εναγόμενου 2-Αιτητή καθώς και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει. Ισχυρίζεται ότι η αίτηση του Εναγόμενου 2-Αιτητή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και σκοπεί στο να καθυστερήσει την ουσία της αίτησης ημερομ. 21/07/2020, που αφορά τον παραμερισμό της απόφασης ημερομ. 04/07/2018 και του εντάλματος κατοχής ημερομ. 12/03/2020 ενώ εκκρεμούν προσωρινά διατάγματα αναστολής εκτέλεσης μέχρι την εκδίκαση της αίτησης ημερομ. 21/07/

1. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα, η προώθηση της υπό κρίση αίτησης παραβιάζει το θεμελιώδες δικαίωμα του να ακουστεί εντός ευλόγου χρόνου, αφού βρίσκονται σε ισχύ προσωρινά διατάγματα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομ. 04/07/2018 και του εντάλματος ημερομ. 12/03/
2. Ο Αιτητής, με την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης, αποφεύγει την παράδοση του ακινήτου, του οποίου ο ίδιος είναι ο νόμιμος κάτοχος και το στερείται εδώ και 10 χρόνια. Υποστηρίζει ότι ο Εναγόμενος 2-Αιτητής αντιλαμβανόμενος ότι η αίτηση του ημερομ. 30/11/2020 θα απορριφθεί, οδηγήθηκε στην καταχώριση της παρούσας αίτησης προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο. Ανάγνωση της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του ίδιου του Εναγομένου 2 οδηγεί στη διαπίστωση ότι επαναλαμβάνει τις θέσεις που παρέθεσε μέσα από την ένορκη του δήλωση ημερομ. 21/07/
3. Κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται από την νομολογία. Είναι εμφανές, σύμφωνα με τον Ομνύοντα, ότι ο Αιτητής σκοπεί, με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, να παραπλανήσει το Δικαστήριο για να σπιλώσει το όνομα των νομικών του εκπροσώπων. Ο συγκεκριμένος δικηγόρος τόσο κατά τον επίδικο χρόνο καθώς και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να είναι διευθυντής, μέτοχος αλλά και εργαζόμενος στο συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο, ενώ τα όσα περιέγραψε στην ένορκη δήλωσή του προέκυψαν από ενημέρωση, από τον τότε εργοδοτούμενο του, κ. Σάββα Αγγελίδη και από την έρευνά του στα αρχεία του δικηγορικού του γραφείου. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι ο κ. Ιωαννίδης δεν είναι ικανός μάρτυρας, είναι η θέση του ότι η δική του επικοινωνία που αφορά την υπόθεση πραγματοποιείται πάντοτε μέσω της κας Αγρότου, η οποία θα χειριστεί αποκλειστικά την υπόθεση έτσι ώστε να καταστεί ευχερής η κλήση του κ. Ιωαννίδη για αντεξέταση. Είναι ο ισχυρισμός του ότι η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του υιού του Εναγόμενου 2 δεν θα βοηθήσει στο έργο της δικαιοσύνης γιατί επαναλαμβάνει τα όσα καταγράφονται στην αίτηση παραμερισμού ημερομ. 21/07/2020 και δεν προσκομίζεται οποιαδήποτε μαρτυρία που θα μπορούσε να βοηθήσει το Δικαστήριο στα όσα ο δικός του δικηγόρος έθεσε μέσα από την Ένσταση. Παράλληλα, μέσα από την παράγραφο 12 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποσκοπεί στο να προσθέσει ένα ισχυριζόμενο γεγονός που κατά τη δική του θέση τελέστηκε στις 09/07/
4. Η αίτηση παραμερισμού καταχωρίστηκε 21/07/2020 και συνεπώς το ισχυριζόμενο γεγονός θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στην αίτηση παραμερισμού. Εν πάση περιπτώσει, ουδέποτε είχε αναφέρει ο κ. Ιωαννίδης τα όσα καταγράφει ο Αιτητής στην παράγραφο 12 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Καταλήγει, ότι αυτό που σχολιάστηκε από τον κ. Ιωαννίδη, στην ένορκη δήλωση του ημερομ. 30/11/2020, είναι το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 2 γνώριζε από την ημερομηνία επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος ότι ο ίδιος είχε τερματίσει το πωλητήριο έγγραφο στις 11/07/2012 με τον Εναγόμενο
5. Παρά το γεγονός αυτό προσπάθησε ψευδώς να ισχυριστεί ότι ο δικηγόρος του κ. Σάββας Αγγελίδης είχε συντάξει το εκχωρητήριο έγγραφο ως νομικός εκπρόσωπος του Εναγόμενου
6. Η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν προσθέτει και σε τίποτα δεν διαφοροποιεί την προβαλλόμενη εκδοχή του υιού του Αιτητή-Εναγόμενου 2, ως καταγράφεται στην αίτηση παραμερισμού ημερομ. 21/07/2020, γι' αυτό και εισηγείται την απόρριψη της αίτησης. Και οι δυο πλευρές προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Το Δικαστήριο έχει το περιεχόμενό τους κατά νου και θα αναφερθεί σ΄αυτό όπου το κρίνει απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με τη Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιήθηκε το 1999: « Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.». Ανάγνωση της συγκεκριμένης δικονομικής πρόνοιας οδηγεί στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι πέραν της αρχικής ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση δια κλήσεως ή την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Ήτοι, δίδεται στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια, στην περίπτωση που καταδειχθεί «καλός λόγος» από το διάδικο που το ζητά, όπως παράσχει άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48 θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Τι συνιστά «καλό λόγο» έχει ερμηνευθεί στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, Έφ. Αρ. 29/2014, ημερ. 03/11/2016, στην οποία επισημάνθηκε ότι: « καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.». Καθοδηγητικά είναι επίσης και τα όσα καταγράφονται επί του θέματος από τον έντιμο κ. Ναθαναήλ, Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, στην υπόθεση Mathew Shaw κ.ά. ν. Depha Investment Bank Ltd, Αρ. Αγ. 8869/05, ημερ. 28/02/2007: « Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ... Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». Σχετικό είναι και το σκεπτικό της απόφασης στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά ν. Ανδρέα Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Στην σελίδα 199 διαβάζονται τα εξής: « Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.». Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιον του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας, την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Προκύπτει ότι μπορεί να δοθεί άδεια για να παρασχεθούν διευκρινίσεις, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Είναι ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση και με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η υπό κρίση Αίτηση θα εξεταστεί και θα κριθεί έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές. Θα πρέπει να εξεταστεί πρώτον, κατά πόσον ο Αιτητής επιδιώκει να συμπληρώσει ηθελημένα κενά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του για ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης και του διατάγματος ανάκτησης κατοχής ούτως ώστε να τροποποιήσει ή αλλοιώσει την εικόνα που αρχικά έθεσε στο Δικαστήριο. Σε περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο πιο πάνω ερώτημα είναι αρνητική, δεύτερον, κατά πόσον ο Αιτητής εκείνο που επιδιώκει είναι να απαντήσει σε ισχυρισμούς που προέβαλε ο Καθ' ου η αίτηση, τους οποίους δεν μπορούσε να προβλέψει. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, δέον να σημειωθεί ότι μέσω της Αίτησης δεν έχει τεθεί το προσχέδιο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο υιός του Εναγόμενου 2 - Αιτητή δεν έχει παραθέσει αυτούσιο το λεκτικό της προτεινόμενης ένορκης δήλωσης κατά τρόπο που επιτρέπει τόσο στο Δικαστήριο όσο και στους υπόλοιπους παράγοντες της διαδικασίας να γνωρίζουν επ' ακριβώς και να κατανοήσουν το περιεχόμενο της. Σχολιάζει μόνο το περιεχόμενο των παραγράφων της ένορκης δήλωσης του κ. Ιωαννίδη που θέλει να απαντήσει. Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τις παραγράφους για τις οποίες ο Αιτητής ζητά άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης έτσι ώστε να αντικρούσει τους ισχυρισμούς του Καθ΄ ου η αίτηση, όπως αυτοί διαφαίνονται στην ένορκη δήλωση του συνηγόρου του. Θα παραθέσω τα σημεία για τα οποία ο Εναγόμενος 2-Αιτητής ζητά άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δίδοντας ταυτόχρονα την κρίση του Δικαστηρίου για το κάθε ένα από αυτά. Για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας Αίτησης, έχω λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων δικηγόρων τα οποία έχουν εκτεθεί με τρόπο υποβοηθητικό προς το Δικαστήριο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων. Πρόκειται για τους ισχυρισμούς στις παραγράφους 1, 4, 5-13, 16, 18, 21- 24 και 26 της ένορκης δήλωσης του δικηγόρου του Ενάγοντα που συνοδεύει την ένσταση στην αίτηση ημερομ. 30/11/2020. Όπως προκύπτει από τις παραγράφους 7, 9, 10 και 11 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση και αφορά τις παραγράφους 1, 6 - 10 της ένορκης δήλωσης του κ. Ιωαννίδη, πρώτον, ο υιός του Εναγόμενου 2 - Αιτητή θέλει να εκφέρει τη δική του άποψη όσον αφορά την ικανότητα του κ. Ιωαννίδη ως μάρτυρα και να παραθέσει γεγονότα που ήταν σε γνώση του από πριν την καταχώριση της αίτησης για ακύρωση απόφασης. Όσον αφορά τις παραγράφους 9 και 10 και τα όσα θέλει να προσθέσει θεωρώ ότι συνιστούν επανάληψη του περιεχομένου της παραγράφου 17 της αρχικής ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση για ακύρωση της απόφασης. Όσον αφορά τις παραγράφους 13 - 20 της ένορκης δήλωσης του υιού του Εναγόμενου 2 - Αιτητή, οι οποίες σχετίζονται με το περιεχόμενο των παραγράφων 11-13, 16, 18, 21, 22-24 και 26 της ένορκης δήλωσης του κ. Ιωαννίδη, τα όσα παραθέτει συνιστούν επανάληψη των όσων καταγράφονται στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για ακύρωση της απόφασης. Ουσιαστικά ο Αιτητής επιθυμεί να προβάλει επιχειρηματολογία και ισχυρισμούς προς απάντηση των όσων καταγράφει ο Ενάγοντας στη δική του ένορκη δήλωση. Αυτό δεν συνιστά «καλό λόγο» για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Επιπρόσθετα, κανένα από τα στοιχεία που επιθυμεί να εισαγάγει ο συνήγορος του Ενάγοντα δεν είναι νέο, δηλαδή δεν προέκυψε μετά από την καταχώριση της αγωγής και του Κλητηρίου Εντάλματος. Δεν αποτελούν στοιχεία τα οποία να αγνοούσε ο Εναγόμενος 2 προηγουμένως, έτσι ώστε να τα επικαλείται τώρα για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου. Σίγουρα γνώριζε τα γεγονότα αφού ήταν παρών, ως ισχυρίζεται, κατά την εξέλιξή τους. Δεν υπάρχει «καλός λόγος» με την έννοια του ότι είναι αναγκαίο να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία που περιήλθαν στην αντίληψή του πρόσφατα ή/και μετά την καταχώρηση της αρχικής του ένορκης δήλωσης. Τα πλείστα γεγονότα δεν προέκυψαν μετά την καταχώριση της αγωγής αλλά αντίθετα προϋπήρχαν. Το εύρος της μαρτυρίας που ο Εναγόμενος 2 θέλει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση σκοπεί στο να συμπληρώσει τυχόν κενά υπάρχουν στην αρχική ένορκη δήλωση και αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Έχοντας διευκρινίσει τα ανωτέρω, απορρίπτω την υπό κρίση αίτηση για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση για τον μόνο λόγο ότι θεωρώ δικαιότερο να κριθεί το βάσιμο της έκδοσης του οποιουδήποτε διατάγματος ακύρωσης της εκδοθείσας από το 2018 απόφασης στη βάση του πραγματικού υποβάθρου που είχε υπόψη του το Δικαστήριο ως εκδοχή, τόσο του Ενάγοντα, καθώς και του Εναγόμενου 2, χωρίς να επιτραπεί βελτίωση ή/και διόρθωση του υπόβαθρου αυτού μεθύστερα. Η κατάληξη μου αυτή δεν αφαιρεί από τον Εναγόμενο 2 το δικαίωμα να αιτηθεί τυχόν αντεξέταση του Ενάγοντα, δυνάμει των προνοιών της Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Κατ' ακολουθία του γενικού κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, όσον αφορά τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης αυτά επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου 2 - Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι όμως πληρωτέα στο τέλος της εκδίκασης της αίτησης για ακύρωση της απόφασης. (Υπ.) .............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο