Σιμιλλίδου ν. Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 7616/12, 29/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A499 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7616/12 Μεταξύ: XXXXX Σιμιλλίδου Ενάγουσας και
- XXXXX Ανδρέου
- XXXXX Παστελλά Εναγομένων --------------------------------------- Ημερομηνία: 29 Σεπτεμβρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κα Καρακασίδου, για Ευστάθιο Κ. Ευσταθίου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενους: κα Σάββα, για Κλεόπα & Παρασκευά Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα με την αγωγή της ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να δηλώνεται ότι η εγγραφή ή και η μεταβίβαση του ακινήτου στην οδό XXXXX 6, στον XXXXX, στο XXXXX επ' ονόματι της Εναγόμενης 1, έγινε δυνάμει δόλου ή και ψευδών παραστάσεων από μέρους των Εναγομένων 1 και 2 ή και ότι η συμφωνία πώλησης του συγκεκριμένου ακινήτου έχει τερματιστεί ή παραβιαστεί λόγω της αποκλειστικής υπαιτιότητας των Εναγομένων 1 και 2 ή και ενός εκάστου εξ αυτών. Επίσης, επιζητεί διάταγμα, με το οποίο να διατάζονται οι Εναγόμενοι 1 και 2 ή και οι αντιπρόσωποι αυτών ή και οποιοσδήποτε ενεργεί εκ μέρους τους και για λογαριασμό τους, όπως παύσουν να επεμβαίνουν στην ανώγειο κατοικία, η οποία βρίσκεται στην οδό XXXXX 6 και όπως παραδώσουν ελεύθερη την κατοχή της στην Ενάγουσα. Περαιτέρω, η Ενάγουσα αξιώνει γενικές αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας πώλησης του συγκεκριμένου ακινήτου ή και αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση στο συγκεκριμένο ακίνητο, ενώ παράλληλα αιτείται και διατάγματα με τα οποία να απαγορεύεται στους Εναγόμενους 1 και 2 από το να εμποδίζουν την ίδια από την απόλαυση, κατοχή και χρήση του συγκεκριμένου ακινήτου. Επιπρόσθετα ζητά διάταγμα ακύρωσης της μεταβίβασης του συγκεκριμένου ακινήτου στην Εναγόμενη 1 και αποζημιώσεις για την απώλεια και ζημιά στην περιουσία της, καθώς και αποζημιώσεις για τις σωματικές βλάβες που υπέστη λόγω του επεισοδίου ημερομηνίας 23/10/
- Διαζευκτικά, απαιτεί το ποσό των €102.516 ως οφειλόμενο από τους Εναγόμενους 1 και 2, ως το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα είναι διαζευγμένη, μητέρα δύο παιδιών και ακρωτηριασμένη στο ένα της χέρι και είναι η νόμιμη δικαιούχος κατοχής της ανωγείου κατοικίας στην οδό XXXXX 6, η αξία της οποίας ανέρχεται στις €170.
- Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι σύζυγοι ή και ζευγάρι ή και σύντροφοι και περί τα τέλη του 2007 είχαν συμφωνήσει με την Ενάγουσα όπως τους πωλήσει και μεταβιβάσει την ακίνητη περιουσία της, η οποία συνίσταται σε μια ανώγειο και μια ισόγειο κατοικία στην οδό XXXXX 6, έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος των £200.000, ισόποσο σε €341.720,
- Επιτεύχθηκε η μεταβίβαση της συγκεκριμένης περιουσίας επ' ονόματι της Εναγόμενης 1 τον Νοέμβριο του 2007 και ταυτόχρονα καταβλήθηκε το ποσό των £140.000, ισόποσο σε €239.204,
- Παράλληλα, συμφωνήθηκε όπως η Ενάγουσα ενοικιάσει από την Εναγόμενη 1 την ανώγειο κατοικία στη συγκεκριμένη οδό και υπογράφτηκε σχετικό ενοικιαστήριο έγγραφο για την ενοικίαση της ανωγείου οικίας, από 01/01/2008, με μηνιαίο ενοίκιο £
- Η Ενάγουσα, δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης, παρέμεινε μαζί με τον υιό της εντός της συγκεκριμένης οικίας και κατέβαλλε ανελλιπώς το ενοίκιο προς την Εναγόμενη
- Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι, παρά το γεγονός ότι είχε συμφωνηθεί η καταβολή ολόκληρου του τιμήματος πώλησης με τη μεταβίβαση του ακινήτου, μετά από παράκληση της Εναγόμενης 1, η Ενάγουσα αποδέχθηκε όπως ένα υπόλοιπο της τάξεως των £60.000 καταβληθεί προς αυτήν εντός 3 μηνών από τη μεταβίβαση του ακινήτου, διότι, όπως της είχε αναφερθεί από την Εναγόμενη 1 αυτή θα λάμβανε κρατική χορηγία ως πρόσφυγας. Παρά όμως τις επανειλημμένες υποσχέσεις των Εναγομένων 1 και 2, αυτοί συνεχίζουν να οφείλουν στην Ενάγουσα το υπόλοιπο ύψους €102.516 μέχρι και σήμερα. Λόγω της παράλειψης καταβολής του συγκεκριμένου υπολοίπου του τιμήματος πώλησης, τον Οκτώβριο του 2009 είχε συμφωνηθεί όπως η Ενάγουσα σταματήσει να καταβάλλει οποιοδήποτε μηνιαίο ενοίκιο μέχρι να διευθετηθεί η εξόφληση του τιμήματος πώλησης. Μέχρι τον Αύγουστο του 2012, η Ενάγουσα απαιτούσε επανειλημμένως από τους Εναγόμενους την καταβολή του οφειλόμενου υπολοίπου και είχε συναντήσεις και συζητήσεις μαζί τους καθώς και με τον δικηγόρο τους με σκοπό τη διευθέτηση της καταβολής του οφειλόμενου ποσού, χωρίς όμως οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι στις 07/09/2012 ο Εναγόμενος 2, ενώ η Ενάγουσα απουσίαζε από την ανώγεια κατοικία, εισήλθε εντός της οικίας και άλλαξε την κλειδαριά της θύρας εισόδου. Η Ενάγουσα κατάγγειλε το γεγονός αυτό στην Αστυνομία, πλην όμως ο Εναγόμενος 2 αρνήθηκε να επανατοποθετήσει την κλειδαριά ή να της δώσει κλειδιά της νέας κλειδαριάς με αποτέλεσμα να αδυνατεί η Ενάγουσα να εισέλθει στην οικία της από τις 07/09/2012 μέχρι και τις 03/04/2014, που οι Εναγόμενοι 1 και 2 αναγκάστηκαν με δικαστική διαδικασία να της παραδώσουν το κλειδί της εισόδου. Σε μια προσπάθεια της Ενάγουσας, στις 13/09/2012, να αλλάξει την κλειδαριά της εισόδου έτσι ώστε να εισέλθει εντός αυτής, διαπίστωσε ότι εντός της συγκεκριμένης κατοικίας βρισκόταν ο Εναγόμενος 2 μαζί με άλλους τρείς άγνωστους προς την Ενάγουσα άνδρες, οι οποίοι είχαν εισέλθει στην οικία παράνομα και μετέφεραν την κινητή περιουσία της Ενάγουσας από την οικία στο γκαράζ. Παρά τις προσπάθειες της Ενάγουσας να αποτρέψει την παράνομη επέμβαση, αυτό δεν κατέστη δυνατόν και κλήθηκε η Αστυνομία, η οποία ανάγκασε τον Εναγόμενο 2 να σταματήσει τις παράνομες πράξεις του. Την επόμενη μέρα, 14/09/2012, μέλη του ΤΑΕ φωτογράφησαν τόσο το σπίτι καθώς και το γκαράζ, όπου είχε παράνομα μεταφερθεί η κινητή περιουσία της Ενάγουσας και η Ενάγουσα κλήθηκε εκ νέου να δώσει κατάθεση σε σχέση με τα γεγονότα που είχαν διαμειφθεί. Όταν εισήλθε στην οικία της στις 17/09/2012 διαπίστωσε ότι ήταν άδεια και ότι όση περιουσία της δεν είχε καταστραφεί είχε μεταφερθεί στο γκαράζ. Στις 23/10/2012 η Ενάγουσα είχε ενημερωθεί τηλεφωνικώς, από γειτονικό πρόσωπο, ότι ο Εναγόμενος 2 εισήλθε εκ νέου παράνομα και αυθαίρετα στην ανώγειο κατοικία και φόρτωσε την κινητή περιουσία της Ενάγουσας σε φορτηγό. Στις διαμαρτυρίες της Ενάγουσας ο Εναγόμενος 2 της επιτέθηκε χτυπώντας την στο πρόσωπο. Το γεγονός της επίθεσης καταγγέλθηκε στην Αστυνομία και η Ενάγουσα μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου διαπιστώθηκε η κάκωση αριστερού οφθαλμού, περιοφθαλμικό οίδημα, οίδημα επιπεφυκότος στον αριστερό οφθαλμό και θάμβος οράσεως. Στην επόμενη επίσκεψη της Ενάγουσας στην κατοικία, στις 24/10/2012, διαπιστώθηκε ότι εντός της οικίας υπήρχαν 2‑3 άνδρες, οι οποίοι της ανέφεραν ότι είχαν ενοικιάσει την οικία και ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε δική της κινητή περιουσία εντός αυτής. Κλήθηκε εκ νέου η Αστυνομία, η οποία απομάκρυνε τα τρίτα πρόσωπα και κλείδωσε το σπίτι. Στις 29/10/2012, σε επίσκεψη της Ενάγουσας στην οικία, διαπιστώθηκε ότι εντός αυτής υπήρχαν δύο άνδρες συριακής καταγωγής, οι οποίοι προέβαιναν σε εργασίες ανακαίνισης της οικίας, οι οποίοι άνδρες της ανέφεραν ότι είχαν ενοικιάσει την οικία από τους Εναγόμενους. Έγινε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία. Η επόμενη επίσκεψη της Ενάγουσας στην οικία ήταν στις 06/11/2012, όπου διαπίστωσε ότι οι δύο άνδρες συριακής καταγωγής συνέχιζαν να βρίσκονται εντός αυτής, ενώ παράλληλα συνέχιζαν τις οικοδομικές εργασίες. Παρά το γεγονός ότι η Ενάγουσα τους είχε ενημερώσει ότι είχε εξασφαλίσει δικαστικό διάταγμα με το οποίο απαγορευόταν στους Εναγόμενους ή και σε οποιονδήποτε τους αντιπροσώπευε να επεμβαίνει στην κατοικία, αυτοί την αγνόησαν και αναγκάστηκε να καταγγείλει ξανά την παρουσία των ατόμων αυτών στη συγκεκριμένη κατοικία. Το απαγορευτικό διάταγμα κατέστη απόλυτο στις 16/07/2013 παρά το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι συνέχιζαν να μην συμμορφώνονται μ' αυτό. Αναγκάστηκαν να εκκενώσουν την οικία και να της την παραδώσουν με την καταχώρηση της αίτησης παρακοής στις 03/04/2014, όμως λόγω της αφαίρεσης των μετρητών του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού, η Ενάγουσα αδυνατεί να διαμείνει ή και να χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη κατοικία και παρά το γεγονός ότι κάλεσε επανειλημμένα τους Εναγόμενους να προβούν στις δέουσες ενέργειες προς τις Αρμόδιες Αρχές για επανατοποθέτηση των μετρητών, μέχρι και σήμερα αυτοί δεν το έχουν πράξει. Σύμφωνα με την Ενάγουσα, οι λεπτομέρειες του δόλου και/ή των ψευδών παραστάσεων που διενεργήθηκαν από τους Εναγόμενους 1 και 2 συνίστανται στο ότι αυτοί παρέστησαν εσκεμμένα ή και δόλια στην Ενάγουσα, τόσο πριν όσο και μετά τη μεταβίβαση του ακινήτου, ότι ήταν ικανοί και πρόθυμοι να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους έναντί της, ως αυτές προέκυπταν από τη συμφωνία πώλησης και να εξοφλήσουν το τίμημα πώλησης. Επίσης, στο ότι έπεισαν την Ενάγουσα να μεταβιβάσει το ακίνητο επ' ονόματι της Εναγόμενης 1 χωρίς να έχουν πρόθεση να εξοφλήσουν το τίμημα πώλησης του ακινήτου. Παρουσίασαν ψευδώς σε αυτήν ότι θα εξοφλήσουν το τίμημα πώλησης εντός 3 μηνών ή και εντός εύλογου χρόνου με σκοπό να πείσουν την Ενάγουσα να εγγράψει το ακίνητο επ' ονόματι της Εναγόμενης
- Υπέγραψε με την Ενάγουσα, η Εναγόμενη 1, συμφωνία ενοικίασης ενώ δεν είχε πρόθεση να τηρήσει τα συμφωνηθέντα ή και να παραδώσει την κατοχή της ανωγείου οικίας. Απέκρυψαν τις πραγματικές τους προθέσεις και γενικά προέβησαν σε πράξεις εξαπάτησης της Ενάγουσας. Λόγω ακριβώς αυτής της συμπεριφοράς των Εναγομένων 1 και 2, σύμφωνα με τον ισχυρισμό της Ενάγουσας, αυτή υφίσταται ζημιές και απώλειες ύψους €350 μηνιαίως τουλάχιστον, ως η ενοικιαστική αξία της οικίας, ενώ επιπρόσθετα υπέστη ζημιές ή και απώλειες πέραν του ποσού των £60.000 από την καταστροφή ή και την απώλεια της κινητής περιουσίας της, ήτοι έπιπλα, ηλεκτρικά είδη, συσκευές, είδη κουζίνας, οικιακό εξοπλισμό, είδη ένδυσης και υπόδησης, ως εκ των πράξεων των Εναγομένων. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 στην Υπεράσπισή τους αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας και προβάλλουν ότι δεν οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στην Ενάγουσα. Ισχυρίζονται ότι ο Εναγόμενος 2, τον Ιανουάριο του 2008, είχε συμφωνήσει με την Ενάγουσα να αγοράσει το κτήριο, το οποίο αποτελείται από μια ισόγειο και μια ανώγειο κατοικία και βρίσκεται στην οδό XXXXX 6 στο XXXXX, στην τιμή των £140.
- Το ακίνητο είχε εγγραφεί επ' ονόματι της Εναγόμενης 1 και είχε αγοραστεί από τον Εναγόμενο 2 ως επένδυση, μετά από παράκληση γνωστού του προσώπου που γνώριζε τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Ενάγουσα και η οικογένειά της και για αυτό το λόγο αποφάσισε να την βοηθήσει. Η αρχική τιμή πώλησης, την οποία είχε ζητήσει η Ενάγουσα, ανέρχετο στις £200.000, όμως στη συνέχεια αποδέχθηκε το ποσό των £140.000, το οποίο ποσό ο Εναγόμενος 2 εξασφάλισε από δάνειο στην Λαϊκή Τράπεζα. Ήταν ρητός όρος της συμφωνίας ότι η Ενάγουσα και ο υιός της θα παρέμεναν εντός της ανώγειας κατοικίας με μειωμένο ενοίκιο μέχρι οι ίδιοι να καταφέρουν να ενοικιάσουν άλλη κατοικία, εξού και συνάφθηκε ενοικιαστήριο συμβόλαιο. Τους πρώτους 5 μήνες της ενοικίασης η Ενάγουσα κατέβαλλε κανονικά το συμφωνηθέν ενοίκιο και στη συνέχεια σταμάτησε να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό. Για ανθρωπιστικούς λόγους, οι Εναγόμενοι 1 και 2, αποφάσισαν να μην προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες για έξωση της Ενάγουσας αφού αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Η Ενάγουσα είχε ζητήσει τη σύνταξη νέου ενοικιαστηρίου εγγράφου για να το υποβάλει έτσι ώστε να λαμβάνει βοήθημα ενοικίου από το Γραφείο Ευημερίας και να αποπληρώνει με το βοήθημα τη δόση του δανείου της. Κατά ή περί τον Απρίλιο του 2012 οι Εναγόμενοι έλαβαν γνώση ότι η Ενάγουσα είχε αγοράσει σπίτι, στην οδό XXXXX, με δάνειο το οποίο είχε λάβει από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης. Ενόψει του ότι δεν λάμβαναν κανένα ποσό ως ενοίκιο, ζήτησαν από την Ενάγουσα να τους παραδώσει την οικία, πλην όμως η Ενάγουσα αρνήθηκε αναφέροντάς τους ότι δεν θα έφευγε από τη συγκεκριμένη κατοικία εάν δεν της κατέβαλλαν ποσό ύψους £60.000, λόγω του ότι η ίδια θεωρούσε ότι είχε ξεγελαστεί στο ποσό του τιμήματος πώλησης ύψους £140.
- Σύμφωνα με τον ισχυρισμό των Εναγομένων, τον Μάιο του 2012 η Ενάγουσα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την κατοικία στην οδό Αμφιαράου 6, διότι θα έχανε το σπίτι που της είχε παραχωρηθεί από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης και παρά το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 2 είχε επικοινωνήσει αρκετές φορές μαζί της για να του παραδώσει τα κλειδιά, αυτή αρνείτο. Μη αντέχοντας να αναμένει την Ενάγουσα να του παραδώσει τα κλειδιά και ενόψει του ότι υπήρχε δυσοσμία που προερχόταν από την ανώγειο κατοικία, στις 06/09/2012 ο Εναγόμενος 2 με δύο φίλους του ανέβηκαν στην κατοικία από το μπαλκόνι, άνοιξαν την μπαλκονόπορτα η οποία δεν ήταν κλειδωμένη και εισήλθαν εντός της οικίας, καθάρισαν την οικία και έφυγαν. Ακολούθως, ο Εναγόμενος 2 ενημέρωσε την Ενάγουσα ότι είχε προβεί σε καθαρισμό του διαμερίσματος και της έδωσε διορία μέχρι τις 10/09/2012, για να μεταφέρει την κινητή της περιουσία από την οικία, ενημερώνοντάς την ότι αν δεν το έπραττε θα τα μετέφερνε ο ίδιος σε αποθήκη για την ασφαλή φύλαξή τους. Η Ενάγουσα του ανέφερε ότι θα τον καταγγείλει στην Αστυνομία, πράγμα το οποίο έπραξε και ο Εναγόμενος 2 στις 07/09/2012 δέχθηκε τηλεφώνημα από Αστυνομικό, ο οποίος του ανέφερε ότι η Ενάγουσα βρισκόταν στον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας και ζητούσε το ποσό των €23.000 για να μην προβεί σε καταγγελία εναντίον του. Μετά το γεγονός αυτό, ο Εναγόμενος 2 δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία με την Ενάγουσα, ενώ η τελευταία μετά από παρέλευση μερικών ημερών προσπάθησε να επικοινωνήσει με την Εναγόμενη 1, στην οποία επικοινωνία η Εναγόμενη 1 της ανέφερε ότι η συγκεκριμένη ιστορία θα πρέπει να λήξει και την κάλεσε να μεριμνήσει για τη μεταφορά των αντικειμένων της από τη συγκεκριμένη οικία. Η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο διαμέρισμα αποκαταστάθηκε στις 19/10/2012 και οι Εναγόμενοι 1 και 2 διευθέτησαν για τη μεταφορά των αντικειμένων της Ενάγουσας, στη νέα της οικία μετά από συνεννόηση μαζί της στις 23/10/
- Ενώ οι Εναγόμενοι εκτελούσαν οδηγίες της Ενάγουσας, η Ενάγουσα προχώρησε σε καταγγελία εναντίον τους και καταχωρίστηκε ποινική υπόθεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στην οποία υπόθεση οι Εναγόμενοι 1 και 2 αθωώθηκαν από τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετώπιζαν. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 αρνούνται ότι προξένησαν οποιεσδήποτε σωματικές βλάβες στην Ενάγουσα, καθώς επίσης και τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας περί δόλου και ψευδών παραστάσεων. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 ανταπαιτούν από την Ενάγουσα ζημιές που έχουν υποστεί λόγω της απώλειας χρήσης της περιουσίας τους και/ή διαφυγόντα κέρδη, τα οποία οφείλονται στη συμπεριφορά της Ενάγουσας, η οποία αδίκως πέτυχε την έκδοση του διατάγματος αποκλεισμού ημερομηνίας 02/11/
- Αξιώνουν επίσης την ενοικιαστική αξία της ανώγειας οικίας από το Νοέμβριο 2012 μέχρι σήμερα. Προς υποστήριξη της υπόθεσης της Ενάγουσας μαρτυρία δόθηκε από την ίδια ως Μ.Ε.1 και από τον κ. Τσίγκη, Μ.Ε.
- Η Ενάγουσα κατάθεσε ως Έγγραφο 1 γραπτή δήλωση στην οποία κατέγραψε τους ισχυρισμούς της. Σύμφωνα με τη γραπτή της δήλωση, η ίδια ήταν ιδιοκτήτρια δύο οικοδομημένων οικιών, ήτοι μίας ισόγειας κατοικίας με βοηθητικά και μίας ανώγειας κατοικίας, στην οδό XXXXX 6 στον XXXXX. Οι συγκεκριμένες οικίες είχαν κτιστεί από την ίδια, αφού για πέραν των 17 χρόνων εργαζόταν σε δύο εργασίες. Διέμενε στην ανώγειο κατοικία και ενοικίαζε το ισόγειο λαμβάνοντας εισόδημα ύψους £300, ήτοι €
- Το 2002 ασθένησε με καρκίνο στο δεξί χέρι και αναγκάστηκε να μεταβεί στο εξωτερικό για θεραπεία. Η ασθένεια την οδήγησε στον ακρωτηριασμό του δεξιού της χεριού το 2006, στην απώλεια της εργασίας της και στη δημιουργία τεράστιων χρεών για τις θεραπείες της. Το 2007, σε μια προσπάθεια της να αποπληρώσει τα δάνεια της, για τα οποία είχε υποθηκεύσει τις κατοικίες της, αναγκάστηκε να πωλήσει την ακίνητη ιδιοκτησία της στο ζεύγος XXXXX Παστελλά και XXXXX Ανδρέου, έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος £200.000, ισόποσο σε €341.720,
- Αρχικά συμφωνήθηκε ότι η μεταβίβαση του ακινήτου θα γινόταν ταυτόχρονα με την πλήρη εξόφληση του τιμήματος πώλησης, πλην όμως η ίδια συγκατατέθηκε, μετά από παράκληση των Εναγομένων 1 και 2, όπως η μεταβίβαση γίνει με την καταβολή του ποσού των £140.000, ισόποσο σε €239.
- Οι υπόλοιπες £60.000, ισόποσο σε €102.600, είχαν συμφωνήσει να της καταβληθούν εντός 3 μηνών από τη μεταβίβαση λόγω του ότι η Εναγόμενη 1 θα λάμβανε, ως βοήθημα λόγω του ότι είναι πρόσφυγας, το συγκεκριμένο ποσό από το κράτος. Δεν υπογράφτηκε οποιαδήποτε συμφωνία σε σχέση με τα συμφωνηθέντα, παρά το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 2 είχε αναλάβει να ετοιμάσει σχετικό έγγραφο. Η μεταβίβαση έγινε και προς εξόφληση των £140.000 λήφθηκε από τους Εναγόμενους 1 και 2 χρηματοδότηση από την Λαϊκή Τράπεζα, η οποία τράπεζα προέβη στην εξόφληση των υποχρεώσεων της Ενάγουσας και της παραδόθηκε, την ημέρα της μεταβίβασης, από υπάλληλο της Λαϊκής μια επιταγή ύψους £15.000 ως υπόλοιπο της εξόφλησης των δανείων της. Είχε συμφωνηθεί όπως η ίδια παραμείνει στην ανώγειο οικία με ενοίκιο ύψους £350, αφού της ήταν πολύ δύσκολο να μετακομίσει, καθώς και λόγω του ότι, όπως της είχαν αναφέρει οι Εναγόμενοι, είχαν αγοράσει την ακίνητη περιουσία της για σκοπούς επένδυσης και για να την βοηθήσουν. Παρά την πάροδο του χρόνου, οι Εναγόμενοι 1 και 2 ουδέποτε κατέβαλαν το υπόλοιπο ποσό των £60.000 και με διάφορες προφάσεις και δικαιολογίες καθυστερούσαν την καταβολή. Γι' αυτό και τον Οκτώβριο του 2009 συμφωνήθηκε όπως η ίδια σταματήσει να καταβάλλει ενοίκιο μέχρι να διευθετηθεί η εξόφληση του υπολοίπου του τιμήματος της πώλησης. Το υπόλοιπο ουδέποτε καταβλήθηκε αλλά αντίθετα, μετά την καταχώριση της αγωγής, η Εναγόμενη 1 της είχε αναφέρει ότι είχε λάβει την κρατική χορηγία ύψους £60.000, 5 μήνες μετά τη συμφωνία πώλησης. Στις 07/09/2012 έλαβε τηλεφώνημα από τον Εναγόμενο 2 ο οποίος της ανέφερε ότι θα της έκανε έξωση από την ανώγειο κατοικία, ότι θα άλλαζε την κλειδαριά και θα την πέταγε στους δρόμους γιατί είχε βρει ενοικιαστές με υψηλότερο ενοίκιο. Μετά το τηλεφώνημα και όταν μετέβη στην οικία της διαπίστωσε την αλλαγή των κλειδαριών της οικίας, γεγονός το οποίο κατήγγειλε στον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας. Με την καταχώριση της υπό κρίση αγωγής, αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος τερματισμού της παράνομης επέμβασης στην οικία της από τον Εναγόμενο 2, το οποίο και πέτυχε. Όμως, παρά το διάταγμα, ο Εναγόμενος 2 συνέχιζε να επεμβαίνει στην οικία και στις 13/09/2012 εισήλθε με άγνωστα πρόσωπα στην οικία της και μετέφερε την κινητή της περιουσία στο γκαράζ χωρίς τη δική της άδεια. Λόγω της συμπεριφοράς του Εναγομένου 2, η ίδια κατάγγειλε τη συμφωνία πώλησης της οικίας της και ζήτησε την επιστροφή της. Στις 23/10/2012 ο Εναγόμενος 2 διέρρηξε την κατοικία της και μετέφερε δικά της αντικείμενα και έπιπλα χρησιμοποιώντας φορτηγό. Όταν η ίδια ενημερώθηκε για το γεγονός αυτό, μετέβη στην οικία της και εκεί ο Εναγόμενος 2 της επιτέθηκε χτυπώντας την στο πρόσωπο. Με την επέμβαση της Αστυνομίας ο Εναγόμενος 2 διατάχθηκε να κλείσει το σπίτι και να μην μετακινήσει οποιαδήποτε αντικείμενα βρίσκονταν μέσα σε αυτό. Την επόμενη μέρα, όταν η ίδια επισκέφθηκε την οικία της για να αλλάξει την κλειδαριά, εντόπισε εντός αυτής δύο άντρες συριακής καταγωγής να την ανακαινίζουν. Οι συγκεκριμένοι της εξήγησαν ότι είχαν συμφωνήσει την ενοικίαση της κατοικίας με την Εναγομένη
- Λόγω της αφόρητης κατάστασης η ίδια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την οικία της στις αρχές του 2013 και έκτοτε διαμένει σε ένα μικρό διαμέρισμα το οποίο αγόρασε από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης στην Παλλουριώτισσα. Ο Εναγόμενος 2 συνεχίζει αυθαίρετα να επεμβαίνει στην οικία της, στην οποία εγκατέστησε και ενοικιαστές. Κατά την Ενάγουσα, οι Εναγόμενοι 1 και 2 την ξεγέλασαν εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη της και την οδήγησαν σε μια συμφωνία, της οποίας τους όρους οι ίδιοι δεν έχουν τηρήσει. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 1, την επιστολή ημερομ. 10/10/2012 με την οποία κατήγγειλε τη συμφωνία πώλησης του ακινήτου, ως Τεκμήριο 2 κατέθεσε την ιατρική βεβαίωση της Οφθαλμολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Λευκωσίας που αφορά την κάκωση του αριστερού οφθαλμού της ο οποίος σύμφωνα με τον ισχυρισμό της προκλήθηκε από τον Εναγόμενο 2, ως Τεκμήριο 3 κατέθεσε βεβαίωση του Αστυνομικού Σταθμού Ομορφίτας στην οποία απαριθμούνται τα παράπονα της εναντίον του Εναγόμενου 2, ως Τεκμήριο 4 κατέθεσε τη συμφωνία ενοικίασης της ανώγειας κατοικίας μεταξύ της Εναγόμενης 1 και της ίδιας για την περίοδο 01/01/2008 μέχρι 31/12/2009 και ως Τεκμήριο 5 κατέθεσε την επιστολή του δικηγόρου της, ημερομ. 14/09/2012, προς την Αστυνομία σε σχέση με τις παράνομες επεμβάσεις του Εναγόμενου 2 στην οικία της. Ανέφερε προφορικά ότι είχε εμπιστευτεί τον Εναγόμενο 2, ο οποίος της φάνηκε ειλικρινής όταν της ανέφερε ότι αν δεν μπορέσει να της καταβάλει το ποσό των £60.000 θα της παραχωρούσε ένα δικό του διαμέρισμα. Αντεξεταζόμενη υποστήριξε ότι η ίδια έδωσε μαρτυρία στα πλαίσια ποινικών υποθέσεων οι οποίες είχαν καταχωριστεί εναντίον του Εναγομένου 2, ο οποίος κρίθηκε ένοχος στην κατηγορία της παράνομης επέμβασης στις 26/03/
- Ερωτηθείσα σε σχέση με τα γεγονότα, υποστήριξε ότι σε σχέση με το υπόλοιπο των £60.000, θα το λάμβανε η Εναγόμενη 1 από το κράτος ως βοήθημα και είχαν μεταβεί μαζί με την Εναγόμενη 1 στο Γραφείο Μέριμνας για να εκδοθεί η συγκεκριμένη επιταγή στο δικό της όνομα, πλην όμως επειδή δικαιούχος ήταν η Εναγόμενη 1 δεν έγινε αποδεκτό το αίτημα. Τη συγκεκριμένη μέρα είχε υποβληθεί αίτηση για την παραχώρηση της κρατικής χορηγίας στην Εναγόμενη 1 και τους είχε ζητηθεί συμφωνία πώλησης, πλην όμως λόγω του ότι δεν είχε καταρτιστεί, τους υποδείχθηκε ο τίτλος ιδιοκτησίας του ακινήτου στο όνομα της Εναγομένης
- Υποστήριξε, σε ερώτηση που της τέθηκε, ότι ουδέποτε οι Εναγόμενοι 1 και 2 αρνήθηκαν την οφειλή των £60.000, αλλά της είχαν υποσχεθεί ότι θα της τα καταβάλουν σε 3 μήνες. Όμως, όταν η ίδια έλαβε γνώση ότι το βοήθημα είχε παραληφθεί από τον Εναγόμενο 2 χωρίς να της καταβληθεί το υπόλοιπο του τιμήματος πωλήσεως, τότε η ίδια σταμάτησε να καταβάλλει ενοίκιο έτσι ώστε να μειώνεται το οφειλόμενο προς αυτήν ποσό. Ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος 2 της εισηγήθηκε να της παραχωρήσει ένα υπό ανέγερση διαμέρισμα στην Αγλαντζιά και να του καταβάλει επιπλέον το ποσό των £20.
- Υποστήριξε, ότι η δικηγόρος του Εναγόμενου 2 της συνέστησε να εγκαταλείψει την κατοικία της και να μεταβεί στο διαμέρισμα το οποίο είχε αγοράσει από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης, πράγμα το οποίο έκανε, πλην όμως όταν δεν της καταβλήθηκε το ποσό των £60.000 η ίδια μετέφερε τα πράγματα της πίσω στην κατοικία της. Όσον αφορά τη μεταβίβαση του ακινήτου, ήταν ο ισχυρισμός της ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν δώσει στην Λαϊκή Τράπεζα πληρεξούσιο γιατί η Λαϊκή Τράπεζα θα εισέπραττε το μεγαλύτερο μέρος του ποσού. Κατά τη μεταβίβαση, ο υπάλληλος της Λαϊκής Τράπεζας διευθέτησε όπως ολοκληρωθεί η μεταβίβαση τη συγκεκριμένη μέρα και όπως καταγραφεί ως τιμή πώλησης το ποσό των £140.000 αντί £200.
- Αρχικά ο εκτιμητής του Κτηματολογίου δεν δεχόταν τη μεταβίβαση για το ποσό των £140.000 και μετά από επιμονή και συζητήσεις με τον υπάλληλο της Λαϊκής Τράπεζας αποδέχθηκε το συγκεκριμένο ποσό. Για την ίδια από το ποσό των £140.000 είχαν απομείνει μόνο £15.
- Όταν της υποβλήθηκε ότι ήταν παράνομη η δήλωση του ποσού των £140.000 αντί του πραγματικού ποσού πώλησης, η ίδια δήλωσε πως δεν ήταν σε θέση να το γνωρίζει. Υποστήριξε, σε ερώτηση που της τέθηκε, ότι αν το πραγματικό τίμημα πώλησης ήταν οι £140.000, τότε η ίδια δεν θα είχε λόγο να απαιτεί από τον Εναγόμενο 2 να την αφήσει να παραμείνει στην ανώγειο κατοικία χωρίς να του καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για τόσα χρόνια. Ήταν η θέση της ότι ουδέποτε είχε υπογραφτεί οποιοδήποτε συμβόλαιο πώλησης και ότι αν έβλεπε οποιοδήποτε συμβόλαιο με τιμή πώλησης των ακινήτων στις £140.000 δεν θα μεταβίβαζε τα ακίνητα της. Εξήγησε, ότι για αρκετούς μήνες η ίδια είχε βάλει προς πώληση τα ακίνητα της στην εταιρεία G&P Lazarou για το ποσό των £240.
- Μια γνωστή της κυρία είχε αναφέρει στον Εναγόμενο 2 την επιθυμία της να πωλήσει τα ακίνητα της και λόγω του ότι η G&P Lazarou δεν είχε βρει οποιουσδήποτε πελάτες, η ίδια είχε αποφασίσει να το πωλήσει στους Εναγόμενους στην τιμή των £200.000 γιατί πιεζόταν ασφυκτικά από τις Τράπεζες για τα χρέη της. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση το έντυπο μεταβίβασης του ακινήτου ημερομηνίας 14/02/
- Ερωτηθείσα ανέφερε ότι αγόρασε από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης διαμέρισμα στην τιμή των £108.000, το οποίο λογάριαζε να ξοφλήσει με τις £60.000 και να ζει με τη σύνταξή της. Όταν της υποδείχθηκε η απόφαση στην Ποινική Υπ. 31543/12, παραδέχθηκε ότι η ίδια είχε δώσει μαρτυρία και η απόφαση κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Εξήγησε ότι είχαν καταχωριστεί 2 με 3 ποινικές υποθέσεις εναντίον του Εναγομένου 2 όμως δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο αυτός είχε αθωωθεί από την κατηγορία της επίθεσης στο πρόσωπό της. Μετά από υπόδειξη του συνηγόρου των Εναγομένων 1 και 2, αναγνώρισε το κείμενο της αθωωτικής απόφασης στην Ποινική Υπ. 7811/13 που αφορούσε την κατηγορία της επίθεσης στο πρόσωπο της, η οποία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Ήταν η θέση της ότι η ίδια ουδέποτε είχε παραχωρήσει άδεια στον Εναγόμενο 2 να εισέλθει στην οικία της. Την πρώτη φορά εισήλθε στην οικία της και μετακίνησε την περιουσία της στο γκαράζ. Τη δεύτερη φορά άλλαξε την κλειδωνιά και επιχείρησε να μεταφέρει τα πράγματά της εκτός της οικίας. Σε αυτή τη δεύτερη προσπάθειά του την είχε χτυπήσει στο μάτι και είχε επέμβει η Αστυνομία, η οποία του ανέφερε ότι θα πρέπει να σταματήσει να επεμβαίνει στην οικία της. Στην ίδια η Αστυνομία έδωσε οδηγίες όπως αλλάξει την κλειδωνιά, πλην όμως μετά την αλλαγή της κλειδωνιάς ο Εναγόμενος 2 αποσύνδεσε το ρολόι του ηλεκτρισμού και του νερού και μέχρι σήμερα η ίδια δεν μπορεί να τα αποκαταστήσει. Αναφορικά με τα προσωπικά της αντικείμενα, ο ίδιος τα είχε μεταφέρει σε κάποια αποθήκη και μέχρι σήμερα δεν της τα έχει επιστρέψει και η ίδια δεν γνωρίζει πού βρίσκονται. Μαρτυρία δόθηκε και από τον κ. XXXXX Τσίγκη, Μ.Ε.2, ο οποίος εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, έχει στην κατοχή του τα έγγραφα μεταβίβασης που αφορούν τα ακίνητα στην οδό XXXXX 6 στο XXXXX. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 8, πιστό αντίγραφο της μεταβίβασης XXXXX/08 και ως Τεκμήριο 9 πιστό αντίγραφο της μεταβίβασης XXXXX/
- Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, τα συγκεκριμένα ακίνητα μεταβιβάστηκαν δυνάμει πώλησης στο όνομα της κας XXXXX Ανδρέου στις 14/02/2008 χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε πωλητήριο έγγραφο στον κτηματολογικό φάκελο. Ερωτηθείς ανέφερε ότι σημερινός ιδιοκτήτης των δύο αυτών ακινήτων είναι η XXXXX Δερμιτσίδου, η οποία τα αγόρασε από την εταιρεία CCSRE REAL ESTATE COMPANY LTD στις 29/11/
- Δηλώθηκε ως τίμημα πώλησης από τη νέα ιδιοκτήτρια για την πρώτη κατοικία το ποσό των €36.214, πλην όμως το κτηματολόγιο εκτίμησε την κατοικία αυτή στο ποσό των €45.
- Για την ανώγειο κατοικία δηλώθηκε ως τίμημα πώλησης το ποσό των €73.786, πλην όμως εκτιμήθηκε από το Κτηματολόγιο στο ποσό των €100.
- Οπόταν, το συνολικό ποσό εκτίμησης ήταν €145.000, ανεξαρτήτως του ποσού αγοράς που δηλώθηκε. Αντεξετασθείς ανέφερε ότι κατά τον χρόνο της αρχικής πώλησης για την ισόγειο κατοικία είχε δηλωθεί το ποσό των £40.000 και είχε εκτιμηθεί από το Κτηματολόγιο στο ποσό των €68.344, για δε την ανώγειο κατοικία είχε δηλωθεί ως τίμημα πώλησης το ποσό των £100.000 και είχε εκτιμηθεί στις €170.860,14, που είναι τα ίδια ποσά. Μαρτυρία προς υποστήριξη των θέσεων της Υπεράσπισης δόθηκε από τον Εναγόμενο 2, XXXXX Παστελλά, ο οποίος κατέθεσε ως Έγγραφο 2 γραπτή δήλωση. Στην γραπτή του δήλωση καταγράφει ότι τον Ιανουάριο 2008 συμφώνησε με την Ενάγουσα όπως αγοράσει από αυτήν το κτήριο στην οδό XXXXX 6 έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης £140.
- Όπως προκύπτει από τη δήλωση μεταβίβασης του ακινήτου, το συμφωνηθέν τίμημα ανερχόταν στο ποσό των £140.
- Κατά τη μεταβίβαση το ακίνητο γράφτηκε στο όνομα της πρώην συζύγου του Εναγομένης
- Ο λόγος που είχε αποφασίσει να αγοράσει το συγκεκριμένο ακίνητο ήταν γιατί τη συγκεκριμένη περίοδο έψαχνε να επενδύσει σε ακίνητα στη συγκεκριμένη περιοχή και μετά από παράκληση του XXXXX XXXXX Δημητρίου, ο οποίος γνώριζε τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε η Ενάγουσα και η οικογένειά της, του πρότεινε για ανθρωπιστικούς λόγους όπως προχωρήσει στην αγορά του συγκεκριμένου ακινήτου. Αρχικά η Ενάγουσα επέμενε στο τίμημα πώλησης ύψους ٍ£200.000, πλην όμως στη συνέχεια αποδέχθηκε το ποσό των £140.000, το οποίο έλαβε από την Λαϊκή Τράπεζα η οποία τον είχε χρηματοδοτήσει. Το συγκεκριμένο ποσό καταβλήθηκε στους πιστωτές της Ενάγουσας και το υπόλοιπο, ήτοι £15.000 δόθηκε στην ίδια. Είχε συμφωνηθεί όπως η Ενάγουσα παραμείνει στην ανώγειο κατοικία μαζί με τον υιό της με μειωμένο ενοίκιο ύψους £
- Για το σκοπό αυτό είχε καταρτιστεί ενοικιαστήριο έγγραφο, το Τεκμήριο
- Τους πρώτους πέντε μήνες της ενοικίασης η Ενάγουσα κατέβαλλε κανονικά το συμφωνηθέν ενοίκιο ενώ στη συνέχεια σταμάτησε να καταβάλλει το οποιοδήποτε ποσό. Για ανθρωπιστικούς λόγους και γνωρίζοντας ότι η Ενάγουσα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας ο ίδιος αποφάσισε να μην λάβει οποιαδήποτε μέτρα για τη μη καταβολή του ενοικίου. Η Ενάγουσα στη συνέχεια του είχε ζητήσει ένα νέο ενοικιαστήριο έγγραφο, για να αιτηθεί βοήθημα ενοικίου από το Γραφείο Ευημερίας και να πληρώνει το δάνειο που θα λάμβανε από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης. Τον Απρίλιο του 2012 ο ίδιος είχε λάβει γνώση ότι η Ενάγουσα είχε αγοράσει σπίτι με δάνειο, το οποίο έλαβε από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης και λόγω του ότι ο ίδιος δεν λάμβανε οποιοδήποτε ενοίκιο, της ζήτησε όπως του παραδώσει την ανώγειο κατοικία στην οδό XXXXX
- Τότε του γνωστοποίησε, η Ενάγουσα, ότι δεν θα έφευγε από την ανώγειο κατοικία αν δεν της κατέβαλλε το ποσό των £60.000, το οποίο η ίδια θεωρούσε ως οφειλόμενο προς αυτήν γιατί την είχε ξεγελάσει να συμφωνήσει στις £140.
- Ο ίδιος αρνήθηκε και την παρότρυνε να κινηθεί δικαστικά. Τον Μάιο του 2012 και αφού η Ενάγουσα μετακόμισε στη νέα της κατοικία, στην οδό XXXXX, ο ίδιος είχε επικοινωνήσει αρκετές φορές μαζί της για να του παραδώσει τα κλειδιά, πλην όμως ήταν αρνητική. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς ο ίδιος είχε διαπιστώσει ότι αναδυόταν έντονη και αφόρητη δυσοσμία από την ανώγειο κατοικία και γι' αυτό το λόγο αποφάσισε, στις 06/09/2012, όπως ανοίξει την ανώγειο κατοικία μαζί με δύο φίλους του. Τη συγκεκριμένη μέρα επιτεύχθηκε είσοδος στην ανώγειο κατοικία από το μπαλκόνι αφού η γυάλινη μπαλκονόπορτα ήταν κλειστή αλλά όχι κλειδωμένη και καθαρίστηκε η οικία από τα σάπια φαγητά, φρούτα και λαχανικά που υπήρχαν, αλλά και τη στάχτη που υπήρχε στο χώρο. Φεύγοντας, ο ίδιος ενημέρωσε την Ενάγουσα ότι είχε διορία μέχρι τις 10/09/2012 να μετακινήσει τα προσωπικά της αντικείμενα από την οικία διαφορετικά θα τα μετέφερε ο ίδιος σε αποθήκη για ασφαλή φύλαξη. Την επόμενη μέρα, 07/09/2012, έλαβε τηλεφώνημα από τον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας στο οποίο είχε ενημερωθεί ότι η Ενάγουσα είχε προβεί σε καταγγελία εναντίον του, απαιτώντας παράλληλα το ποσό των €23.000 για να μην τον καταγγείλει. Όταν αρνήθηκε να της καταβάλει το ποσό, τότε τον κατάγγειλε για παράνομη είσοδο στην οικία. Περί τα τέλη Σεπτεμβρίου 2012 με αρχές Οκτωβρίου 2012 η Ενάγουσα προσπαθούσε επίμονα να επικοινωνήσει με την Εναγομένη 1 και όταν αυτό επιτεύχθηκε, μεταξύ τους αποφάσισαν όπως τεθεί μια λήξη στις συγκεκριμένες διαφορές. Όταν τον ενημέρωσε η Εναγομένη 1 για το γεγονός αυτό, ο ίδιος προέβηκε στις απαραίτητες ενέργειες για αποκατάσταση της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος ενώ διευθέτησε με μεταφορείς για τη μεταφορά των προσωπικών αντικειμένων της Ενάγουσας στη νέα της κατοικία, στην οδό XXXXX. Στις 23/10/2012 και ενώ ήταν σε συμφωνία με την Ενάγουσα ότι θα της μετέφεραν τα υπόλοιπα αντικείμενά της, η ίδια έφθασε στο χώρο και άρχισε να φωνάζει, τόσο στον ίδιο καθώς και στην Εναγομένη 1, με ανάρμοστες εκφράσεις. Αρχικά την αγνόησαν, στη συνέχεια όμως την πλησίασαν με σκοπό να την σταματήσουν αφού βρίσκονταν σε δημόσιο χώρο και τότε αντιλήφθηκε ότι μιλούσε στο τηλέφωνο έχοντας ακουστικό στο αυτί της. Χωρίς να την ακουμπήσει απομάκρυνε το ακουστικό από το αυτί της με το δεξί του χέρι και κατά την απομάκρυνση, λόγω μιας ξαφνικής κίνησης της Ενάγουσας, το ακουστικό έπεσε στο έδαφος. Ουδέποτε, είναι η θέση του, ενήργησε παράνομα ή αντίθετα με τις επιταγές του Νόμου. Παραδέχεται ότι ο ίδιος εισήλθε εντός της οικίας στην οποία διέμενε η Ενάγουσα αλλά το έπραξε μετά από δική της άδεια. Ουδέποτε της επιτέθηκε ή την χτύπησε ή την τραυμάτισε με οποιοδήποτε τρόπο. Αντίθετα, στις 23/10/2012 μετά από πολλή ώρα που άκουγε τις βρισιές της Ενάγουσας, ανταποκρίθηκε φωνάζοντάς της, χωρίς να μπορεί να θυμηθεί τι της έλεγε, και γι' αυτό ζητά συγγνώμη. Παραδέχθηκε την καταχώριση της Ποινικής Υπ. XXXXX/13, στην οποία τόσο ο ίδιος όσο και η Εναγόμενη 1 απαλλάχθηκαν και αθωώθηκαν από τις κατηγορίες. Υποστηρίζει ότι λόγω του ότι η Ενάγουσα μετάνιωσε για την τιμή στην οποία του πώλησε το συγκεκριμένο ακίνητο, επινόησε αυτό τον τρόπο για να αποκομίσει περαιτέρω χρηματικό όφελος από τον ίδιο. Ο ίδιος γενικά πιστεύει ότι δεν μπορείς να ανατρέψεις οτιδήποτε συμφωνήσεις και στη ζωή του πληρώνει πάντα τις υποχρεώσεις του. Καταλήγει, ότι από τον Νοέμβριο του 2012 μέχρι και τον Ιούνιο 2019 τόσο ο ίδιος όσο και η Εναγομένη 1 έχουν απολέσει εισοδήματα ίσα με την ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος, αφού λόγω του διατάγματος δεν μπορούσαν να ενοικιάσουν το ακίνητο, τα οποία και ανταπαιτούν αφού οι ίδιοι είχαν απολέσει το ακίνητο λόγω της αδυναμίας πληρωμής της δόσης του δανείου που είχαν λάβει από την Λαϊκή Τράπεζα. Κατέθεσε, προς υποστήριξη των ισχυρισμών του, αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής του ακινήτου ως Τεκμήριο 10, αντίγραφα καταστάσεων λογαριασμού της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου ως Τεκμήρια 11 και 12 και σχετικό τιμολόγιο της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου στο όνομα της Ενάγουσας ως Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος γνώριζε ότι η Ενάγουσα αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και ότι ο υιός της απειλούσε να αυτοκτονήσει αν έφευγαν από το σπίτι και ότι αγοράζοντας το ακίνητο θα έπρεπε να τους αφήσει να συνεχίσουν να κατοικούν εκεί. Ήταν η θέση του ότι ο ίδιος είχε αναφέρει στην Ενάγουσα ότι μπορούσε να λάβει δάνειο μέχρι και £140.000, καθώς επίσης και ότι θα την άφηνε να μείνει στην κατοικία με χαμηλό ενοίκιο. Ερωτηθείς ανέφερε ότι ήταν σε γνώση του ότι η Ενάγουσα χρωστούσε σε αρκετές τράπεζες λεφτά τα οποία έπρεπε να αποπληρώσει γιατί της είχαν δώσει τελεσίγραφο ότι θα πωλούσαν το ακίνητο. Υποστήριξε ότι ο ίδιος της είχε προσφέρει όπως αγοράσει από αυτόν το ακίνητο, όταν της παραχώρησε οικονομική στήριξη ο Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Στέγης, πλην όμως η ίδια του ανέφερε ότι προχώρησε με την αγορά διαμερίσματος. Όταν του υποβλήθηκε ότι εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση της υγείας της Ενάγουσας καθώς και την οικονομική της κατάσταση, υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε προσφερθεί και είχε αγοράσει από την Ενάγουσα το ακίνητο στην τιμή των £140.000, τιμή με την οποία συμφώνησε και η Ενάγουσα. Εξήγησε ότι και οι δυο κατοικίες έχουν εμβαδό 100 τετραγωνικά όμως η μία ήταν ημιτελής και αφορούσε χτίσμα του
- Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι η συγκεκριμένη κατοικία δεν μπορούσε να κατοικηθεί ούτε και μπορούσε να τύχει της οποιασδήποτε εκμετάλλευσης και ότι ο ίδιος είχε προβεί σε έξοδα ύψους €20.000 για να μπορέσει να την εκμεταλλευτεί, μετά την αγορά της από την Ενάγουσα. Ερωτηθείς για την είσοδό του εντός του ακινήτου στο οποίο διέμενε η Ενάγουσα, προώθησε τη θέση ότι ως ιδιοκτήτης είχε την άδεια να μπαίνει εντός της συγκεκριμένης οικίας. Περαιτέρω, υποστήριξε ότι δεν μπήκε παράνομα και ότι στις 23/10/2012 είχε την άδεια της Ενάγουσας για να μπει στο σπίτι για να το καθαρίσει αλλά και για να μεταφέρει τα πράγματά της στο διαμέρισμα που είχε αγοράσει. Περαιτέρω, υποστήριξε ότι ο ίδιος είχε συμμορφωθεί με το απαγορευτικό διάταγμα που είχε εκδοθεί στις 06/12/
- Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους, τις οποίες μερίμνησαν να ετοιμάσουν γραπτώς, ανέπτυξαν και υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Το Δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει μελετήσει τις αγορεύσεις και έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά σε κάθε επιχείρημα που προβάλλεται. AΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας, όπως έχει νομολογηθεί, δεν μπορεί να απομονωθεί από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Στην υπόθεση Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339, έχει εξηγηθεί ότι είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας. Η αποδοχή ή η απόρριψη μιας μαρτυρίας θα πρέπει να γίνεται με γνώμονα όχι μόνο την καθ' αυτή εξωτερική εμφάνιση της μαρτυρίας του μάρτυρα στο εδώλιο, αλλά και σε συσχετισμό με τα υπόλοιπα στοιχεία της δίκης, είτε αυτά προέρχονται από άλλη ζώσα μαρτυρία, είτε από τεκμήρια. Για το θέμα της αξιοπιστίας της μαρτυρίας αναφορά μπορεί να γίνει και στην ανάπτυξη του θέματος στο βιβλίο των Σάντη - Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, έκδ. 2014, Κεφάλαιο 3, IB. Η θετική εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο ο μάρτυς που καταθέτει αποτελεί σε γενικές γραμμές στοιχείο εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του. Η αξιοπιστία αποτελεί έννοια πολυσήμαντη. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, η μνήμη του, οι αντιδράσεις του (κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες), ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των στοιχείων που λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση (βλ. Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν Ηροδότου,
(2013)1 Α.Α.Δ. 1166, C & A Pelekanos Associates Limited ν. Πελεκάνου
(1999)1(B) ΑΑΔ 1273). Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τους τρεις μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα και σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενη από σειρά παραγόντων που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων και η ύπαρξη σ΄ αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, η μνήμη τους και οι λόγοι που είχαν να ενθυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία καταθέτουν. Αρχίζοντας από την Ενάγουσα, Μ.Ε.1, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται περί βασανισμένου ανθρώπου. Όμως αυτό που διαπιστώνεται είναι ότι μέσα σ΄ όλη αυτή την ταλαιπωρία της, προσπάθησε να πείσει τον εαυτό της ότι είχε ξεγελαστεί στη μεταβίβαση του ακινήτου με την καταβολή των £140.
- Τα γεγονότα όμως εισηγούνται το αντίθετο. Η Ενάγουσα έχοντας μεγάλη ανάγκη τα λεφτά και αφού είχε θέσει προς πώληση το ακίνητό της στην εταιρεία G. & P. Lazarou για αρκετό χρόνο χωρίς αποτέλεσμα, αποφάσισε να το πωλήσει στους Εναγόμενους 1 και 2, αφού θα ικανοποιούσαν την επιθυμία της να παραμείνει στην ανώγειο κατοικία, για το ποσό των £140.
- Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί η ανακολουθία της θέσης της ότι ο Εναγόμενος 2 της είχε προσφέρει υπό ανέγερση διαμέρισμα έναντι του ποσού των £60.
- Αφού το συγκεκριμένο ποσό, σύμφωνα με την ίδια, ήταν το ποσό που λήφθηκε από την Εναγόμενη 1, από την Υπηρεσία Μέριμνας, για την αγορά του συγκεκριμένου ακινήτου γιατί να της προσφέρει διαμέρισμα. Αν οι θέσεις της ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα εγείρονται τα ακόλουθα ερωτήματα: Αφού το συγκεκριμένο ακίνητο πωλήθηκε τον Νοέμβριο 2007 και οι Εναγόμενοι 1 και 2 την είχαν ξεγελάσει και δεν της είχαν καταβάλει το ευκαταφρόνητο ποσό των £60.000 εντός των τριών μηνών που της είχαν υποσχεθεί, γιατί αυτή, με όλα τα σοβαρά οικονομικά και άλλα προβλήματα που αντιμετώπιζε, έμεινε άπρακτη μέχρι το 2012, για τέσσερα χρόνια, χωρίς να αναζητήσει βοήθεια για να εισπράξει το συγκεκριμένο ποσό. Το Τεκμήριο 1 φέρει ημερομηνία 10/10/2012 που καταγγέλλει τη συμφωνία. Διέμενε δε στο ακίνητο από το 2009 μέχρι το 2012 δωρεάν, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, ενώ το συμβόλαιο ενοικίασης της ήταν μόνο για ένα χρόνο. Ερωτηματικά προκύπτουν και από την έλλειψη γραπτής σύμβασης πώλησης σε αντίθεση με την ύπαρξη γραπτής σύμβαση ενοικίασης, Τεκμήριο
- Δεν δικαιολογείται η Ενάγουσα από τη μια να επιμένει στην γραπτή σύμβαση ενοικίασης αλλά να μην πιέσει τους Εναγόμενους 1 και 2 όπως καταρτιστεί γραπτή σύμβαση πώλησης για το ίδιο της το ακίνητο. Πώς γίνεται η Εναγόμενη 1 να υπέβαλε αίτημα για παροχή βοήθειας από την Υπηρεσία Μέριμνας για την αγορά κατοικίας χωρίς την ύπαρξη γραπτής σύμβασης πώλησης. Ούτε αυτός ο ισχυρισμός της δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ως αληθής αφού αντιβαίνει τη λογική ότι θα παραχωρούνταν £60.000 από το Κράτος χωρίς να υπάρχει συμφωνία πώλησης με την υπόδειξη του τίτλου ιδιοκτησίας. Όλα αυτά γεννούν αμφιβολίες για την αυθεντικότητα του παραπόνου της. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι το ακίνητο πωλήθηκε £200.000 αλλά δηλώθηκε στο Κτηματολόγιο ως τιμή πώλησης το ποσό των £140.000, το μόνο συμπέρασμα που μπορεί ένας λογικός άνθρωπος, αν τον αποδεχθεί ως αληθή, να αχθεί είναι ότι τα μέρη δεν ήθελαν να πληρώσουν τους νενομισμένους φόρους και δικαιώματα. Οπόταν, θεωρώ ότι η Ενάγουσα δεν είπε την αλήθεια ότι ο Εναγόμενος 2 δεν είχε ετοιμάσει σύμβαση πώλησης. Θεωρώ ότι ούτε η ίδια δεν ήθελε να υπάρχει γραπτή σύμβαση πώλησης. Είναι εκτός λογικής κάποιος να πωλεί την περιουσία του για £200.000 και να μην συντάσσει έστω και μια υποτυπώδη γραπτή σύμβαση πώλησης προς κατοχύρωση. Και εδώ πρέπει να επαναληφθεί ο ισχυρισμός της Ενάγουσας, ότι η Εναγόμενη 1 θα λάμβανε βοήθημα από το Κράτος για την αγορά του ακινήτου χωρίς καν να υπάρχει σύμβαση πωλήσεως. Όλα αυτά είναι εκτός του Νόμου αλλά και της πραγματικότητας. Όσον αφορά την τιμή πώλησης προκύπτει ότι η εκτιμηθείσα από το Κτηματολόγιο αξία του ακινήτου συμφωνεί με την τιμή πώλησής του, ήτοι £140.000, Τεκμήρια 8 και
- Δεν έχει νόημα να αγοράσει κάποιος ακίνητο πιο ακριβά από την εκτιμημένη αξία του. Σημειώνεται ότι η μαρτυρία του κ. Τσίγκη, Μ.Ε.2, γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της αφού υποστηρίζεται και από τα κατατεθέντα από τον ίδιο Τεκμήρια. Θεωρώ ότι η Ενάγουσα δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Επίσης δεν υπήρχε λόγος να καταγραφεί στο πληρεξούσιο έγγραφο που παραχωρήθηκε προς τον υπάλληλο της Λαϊκής Τράπεζας και συνιστά μέρος των Τεκμηρίων 8 και 9, ως τιμή πώλησης το ποσό των £140.000 αν η τιμή πώλησης ήταν £200.
- Το συγκεκριμένο πληρεξούσιο φέρει ημερομηνία 13/02/2008 και κατά την κατάρτισή του δεν γνώριζε κανένας από τα μέρη ότι η Ενάγουσα θα αποδεχόταν το ποσό των £140.000 αντί των £200.
- Οπόταν τα Τεκμήρια αντιστρατεύουν τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι εκεί στο Κτηματολόγιο, την ημέρα της μεταβίβασης, δηλαδή στις 14/02/2008 είχε πιεστεί στο ποσό των £140.
- Διαπιστώνεται επίσης ότι είπε ψέματα και για τον ηλεκτρισμό, ότι είχε αποκοπεί. Σύμφωνα με τα Τεκμήρια 11, 12 και 13 ο ηλεκτρισμός είχε αποκοπεί από τον Ιούνιο 2012 μέχρι τον Οκτώβριο 2012, προφανώς μετά που είχε αποχωρήσει από τη συγκεκριμένη οικία, αφού σύμφωνα με τον ισχυρισμό της την είχε εγκαταλείψει το Μάιο 2012 και όχι προηγουμένως και ενώ σύμφωνα πάντοτε με τη δική της μαρτυρία επισκεπτόταν το ακίνητο και δεν διέμενε μέσα σ΄ αυτό. Επικαλέστηκε τραυματισμό της από τον Εναγόμενο 2 στις 23/10/2012 και κατέθεσε προς τούτο το πιστοποιητικό Τεκμήριο
- Όμως δεν προσκομίστηκε ιατρική μαρτυρία σε σχέση με το πώς προέκυψαν τα συγκεκριμένα τραύματα αλλά ούτε και για τις επιπτώσεις τους στην υγεία της. Όλα τα πιο πάνω οδηγούν στην απόρριψη της μαρτυρίας της. Πώλησε το ακίνητό της χωρίς γραπτή συμφωνία με απώτερο σκοπό να μην πληρώσει φόρο και στη συνέχεια έκανε εκ των υστέρων σκέψεις για να αποκομίσει άλλες £60.000 από τους Εναγόμενους 1 και 2, ενώ παράλληλα προέβηκε σε αλλεπάλληλες καταγγελίες και την καταχώριση της παρούσας αγωγής. Αυτό συνάγεται από τη μαρτυρία της. Ο Εναγόμενος 2, για δικούς του λόγους, συμφώνησε στο να μην γίνει γραπτή συμφωνία με αποτέλεσμα να βρεθεί στη δύσκολη θέση να υπερασπίζεται τον εαυτό του. Παραδέχθηκε ότι η αρχική τιμή που ζήτησε η Ενάγουσα για το ακίνητο ήταν £200.000 και ότι ο ίδιος είχε συμφωνήσει να το αγοράσει στις £140.000, καθώς και ότι για ανθρωπιστικούς λόγους είχε συμφωνήσει όπως η Ενάγουσα παραμείνει στο ακίνητο με χαμηλό ενοίκιο, ήτοι £
- Επίσης, παραδέχθηκε ότι μετά από παρέλευση 5 μηνών από την αγορά του ακινήτου η Ενάγουσα είχε σταματήσει να καταβάλλει το ενοίκιο και ότι παρέμεινε στο ακίνητο χωρίς να καταβάλλει ενοίκιο από τον Οκτώβριο 2008 μέχρι και τον Αύγουστο
- Εξήγησε το λόγο που είχε εισέλθει στο συγκεκριμένο ακίνητο ενώ αυτό τελούσε υπό ενοικίαση στην Ενάγουσα. Δεν έχω λόγο να μην τον πιστέψω αφού ο λόγος για τον οποίο είχε αγοράσει το ακίνητο ήταν για να βοηθήσει την Ενάγουσα, θέση η οποία είναι παραδεκτή και από την ίδια. Καταλήγω ότι τα γεγονότα διαμείφθηκαν ως ακολούθως: Η Ενάγουσα ταλαιπωρημένη από προβλήματα υγείας αλλά και οικονομικά προβλήματα έβαλε το ακίνητο της στην οδό XXXXX 6, στο XXXXX για πώληση αρχικά στην κτηματομεσιτική εταιρεία G.&P. Lazarou. Λόγω του ότι δεν πωλείτο, όταν ενδιαφέρθηκε ο Εναγόμενος 2 να το αγοράσει, παρά το γεγονός ότι είχε αρχικά καθορίσει την τιμή πώλησής του στις £200.000, αποδέχθηκε να το πωλήσει στην τιμή των £140.000 με την προϋπόθεση να συνεχίσει να διαμένει στον πρώτο όροφο με τον υιό της έναντι ενοικίου ύψους £
- Για λόγους που μόνο οι εμπλεκόμενοι γνωρίζουν, ποτέ δεν συντάχθηκε γραπτή συμφωνία πώλησης της ακίνητης περιουσίας της Ενάγουσας. Από το ποσό της πώλησης η ίδια είχε λάβει μόνο £15.000, ενώ τα υπόλοιπα καταβλήθηκαν έναντι των χρεών της την ημέρα της μεταβίβασης αρχές του
- Για λόγους που μόνο η ίδια γνωρίζει απαίτησε το 2012, ήτοι 4 χρόνια μετά την πώληση, όπως της καταβληθεί το ποσό των £60.000 ως υπόλοιπο του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε υπόβαθρο στην συγκεκριμένη απαίτηση. Απλώς είχε μετανιώσει εκ των υστέρων για την τιμή πώλησης του ακινήτου της. Λόγω της άρνησης των Εναγομένων 1 και 2 να το καταβάλουν, άρχισε να τους καταγγέλλει για διάφορα θέματα στην Αστυνομία όπως παράνομη επέμβαση στην ανώγειο κατοικία, την οποία ο Εναγόμενος παραδέχθηκε και εξήγησε γιατί το έπραξε και πρόκληση σωματικής βλάβης, η οποία έμεινε να αιωρείται από πλευράς απόδειξής της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία της Ενάγουσας, η αγωγή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Όμως, ακόμη και αν η μαρτυρία της Ενάγουσας γινόταν αποδεκτή όσον αφορά το τίμημα πώλησης και πάλι η αγωγή θα οδηγείτο σε αποτυχία. Πρόκειται περί προφορικής σύμβασης πώλησης ακινήτου του οποίου η τιμή πώλησης αλλοιώθηκε, είναι η θέση της Ενάγουσας, κατά την μεταβίβασή του. Σύμφωνα με το άρθρο 23(β) του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, κάθε συμφωνία η οποία είναι τέτοιας φύσης που να καταστρατηγεί τον νόμο είναι παράνομη. Στην απόφαση Joseph El Alam v. Χριστόφορου Τουμαζίδη
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 968, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής ανέφερε τα ακόλουθα: « Η Αγγλική όσο και η Κυπριακή νομολογία καθορίζουν ότι, συναλλαγή η οποία απαγορεύται από το Νόμο ή καταστρατηγεί τους σκοπούς του, είναι εξ υπαρχής άκυρη. Χρήματα, τα οποία καταβάλλονται βάσει εμφανώς παράνομης συμφωνίας, δεν μπορεί να ανακτηθούν εκτός εάν, η απαίτηση μπορεί να θεμελιωθεί σε βάση ανεξάρτητη από την παρανομία. (Βλ. Halsbury's Laws of England 4th Edition Vol. 9 σελ. 305 παρ. 436. Chitty on Contracts, Twenty-Sixth Edition, Vol. I, σελ. 780, παρα. 1259.) Οι επιπτώσεις της παρανομίας, και ιδιαίτερα η υπόσταση συμφωνίας, το αντικείμενο της οποίας απαγορεύεται από το νόμο, εξετάστηκαν διεξοδικά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη Glamor Development v. Christodoulou
(1984)1 CLR 44. (Η απόφαση δόθηκε από το Στυλιανίδη, Δ.) Αποφασίστηκε ότι, συμφωνία η οποία συνομολογείται κατά παράβαση του νόμου, είναι παράνομη και άκυρη, ανεξάρτητα από την έκταση της συμμετοχής εκατέρου των συμβαλλομένων στην επίτευξή της. Με αυτό το δικαιολογητικό η συμφωνία, σ' εκείνη την υπόθεση για την παροχή υπηρεσιών από δημόσιο υπάλληλο σε ιδιώτη κατά παράβαση των προνοιών του άρθρου 64 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, κρίθηκε παράνομη και, εξ υπαρχής άκυρη, ως αντικείμενη προς τις διατάξεις του άρθρου 23 του περί Συμβάσεων Νόμου. (Βλ. επίσης απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου στη Frangos v. Prasino Libadhi
(1978)1 J.S.C. 48.) Στην Glamor το Δικαστήριο υιοθέτησε την απόφαση του Devlin J., όπως ήταν τότε, στη St. John Shipping Corpn. v. Joseph Rank Ltd. [1956] 3 All E.R. 683, 687 ως ορθή έκφραση του δικαίου, αναφορικά με τις συνέπειες συμφωνίας η οποία εν τη γενέσει της αντίκειται προς το νόμο. Το ακόλουθο απόσπασμα περικλείει την ισχύουσα αρχή: «The second principle is that the court will not enforce a contract which is expressly or impliedly prohibited by statute. If the contract is of this class it does not matter what the intent of the parties is; if the statute prohibits the contract, it is unenforceable whether the parties meant to break the law or not.» (Ελληνική μετάφραση, ελεύθερη.) «Η δεύτερη αρχή είναι ότι το Δικαστήριο δεν θα εφαρμόσει σύμβαση η οποία ρητά ή εξυπακουόμενα απαγορεύεται από το νόμο. Εάν η σύμβαση ανήκει σ' αυτή την κατηγορία η πρόθεση των συμβαλλομένων είναι αδιάφορο στοιχείο· εάν ο Νόμος απαγορεύει τη σύμβαση, η σύμβαση δεν είναι εφαρμοστέα άσχετα από το εάν ήταν πρόθεση των συμβαλλομένων να παραβούν το Νόμο ή όχι.» Ανάλογη υπήρξε η προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στη θεώρηση συμφωνίας, η οποία απαγορεύεται άμεσα ή έμμεσα από το νόμο, στην Κanaris v. Tosoun
(1969)1 CLR 637. (Βλ. επίσης Sefecon Ltd v. Elxano Ltd
(1989)1 CLR 135, Χαραλάμπους ν. Daccache
(1989)1 A.A.Δ. 269.)..». Καθοδηγούμενο το Δικαστήριο από τη νομολογία, όπως έχει παρατεθεί στην απόφαση Πολυξένη Αρκαδίου, δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου αυτής Σάββα Αρκαδίου ν. Porto Lana Estates
(2010)1Γ ΑΑΔ 2035, θεωρεί ότι έχει αυτεπάγγελτο δικαστικό καθήκον, ενόψει των γεγονότων που έχουν τεθεί υπόψη του, να εξετάσει το ζήτημα. Στην περίπτωση που η αγωγή που εγείρεται από ενάγοντα βασίζεται σε παράνομη συμπεριφορά, σε δόλο ή απάτη (ex turpi cause) τότε το Δικαστήριο θα αρνηθεί να παράσχει τη βοήθεια του. Η άρνηση του Δικαστηρίου δεν βασίζεται στη θέση και τα συμφέροντα του εναγομένου αλλά σε λόγους δημόσιας πολιτικής που δεν επιτρέπουν σε οποιονδήποτε να επικαλεστεί τη βοήθεια του Δικαστηρίου εάν το αποτέλεσμα θα είναι η εμπλοκή του Δικαστηρίου σε παρανομία. Καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί και από το σύγγραμμα Το Δίκαιο των Συμβάσεων, του κ. Πολυβίου σελ. 630 κ.ε.. Στην υπόθεση Εταιρεία Ηλίας Λάζος Λτδ v. Νεοφύτου
(1997)1 ΑΑΔ 169, της οποίας τα γεγονότα είναι πανομοιότυπα με τα υπό κρίση γεγονότα, δεν είχε δηλωθεί το πραγματικό τίμημα πώλησης του ακινήτου. Λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Η απόκρυψη του πραγματικού τιμήματος, στην έγγραφη σύμβαση, κατά το Δικαστήριο, αποσκοπούσε στην εξαπάτηση του δημοσίου, να μην καταβληθούν δηλαδή κατά τη μεταβίβαση οι υπό του νόμου προβλεπόμενοι φόροι και ταυτόχρονα να αποκρυβεί η πραγματική εισοδηματική κατάσταση της εφεσείουσας εταιρείας για σκοπούς φόρου εισοδήματος, ή βεβαίως, προσθέτουμε και εμείς, του κεφαλαιουχικού κέρδους του εφεσίβλητου, ή του ετήσιου εισοδήματός του.» Στην Ιωάννου ν. Μουσκάλλη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1595, εκείνο που έγινε ήταν ακριβώς η αναγραφή χαμηλότερου από το πραγματικό τίμημα πωλήσεως και αυτό εκρίθη παράνομη ενέργεια την οποία το Δικαστήριο όφειλε να εξετάσει και κατά συνέπεια, εφαρμόζοντας τις αρχές της Snell v. Unity Finance Ltd [1963] 3 All E.R. 50, να ακυρώσει. Οπόταν ακόμα και αν η θέση της Ενάγουσας γινόταν αποδεκτή, η κατάληξη της αγωγής και πάλι θα ήταν η ίδια αφού με την ισχυριζόμενη απόκρυψη του ποσού των £60.000 το δημόσιο ξεγελάστηκε στη φορολογία. Σε σχέση με τις αξιώσεις της Ενάγουσας που αφορούν τις σωματικές βλάβες που υπέστη λόγω του επεισοδίου ημερομηνίας 23/10/2012, από τη στιγμή που η πλευρά των Εναγομένων 1 και 2 τις αμφισβητεί, όφειλε η Ενάγουσα να προσκομίσει μαρτυρία. Η κατάθεση του Τεκμηρίου 2 από μόνη της δεν συνιστά αρκετή μαρτυρία για να αποσειστεί το αποδεικτικό βάρος της Ενάγουσας σε σχέση με τη συγκεκριμένη αξίωση. Οπόταν και αυτή η αξίωση αποτυγχάνει. Το ίδιο ισχύει για την αξίωση που αφορά τη ζημιά στην κινητή της ιδιοκτησία. Δεν προσκομίστηκε ίχνος μαρτυρίας. Οπόταν η αγωγή της Ενάγουσας απορρίπτεται στην ολότητά της. Απομένει η Ανταπαίτηση των Εναγομένων 1 και 2 η οποία συνεκδικάστηκε με την αξίωση. Ο Εναγόμενος 2 δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με τις ισχυριζόμενες ζημιές του από την απώλεια χρήσης της περιουσίας, ούτε προσκόμισε μαρτυρία σε σχέση με την ενοικιαστική αξία της ανώγειας κατοικίας από το Νοέμβριο 2012. Δεν επιτρέπεται να τίθεται μαρτυρία μέσω της γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων (βλ. μεταξύ άλλων El Fath Co For International S.A.E. v. E.D.T. Shipping Ltd κ.α.
(1992)1 ΑΑΔ 1255). Οπόταν και η Ανταπαίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Ενόψει όλων των ανωτέρω, τόσο η Αγωγή καθώς και η Ανταπαίτηση αποτυγχάνουν. Τα έξοδα της Απαίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και τα έξοδα της Ανταπαίτησης υπέρ της Ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα να συμψηφιστούν. (Υπ.) ............... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο