Λεοντίδου ν. Βραχίμης και Πασχαλίδου ως Διαχειριστές της Περιουσίας του αποβιώσαντα Λεοντίου, Αρ. Αγωγής: 3219/18, 29/9/2021

(2), 8 και 9 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η νομολογία, οι συμφυείς εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένορκη δήλωση της XXXXX Ευθυμούδη, Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 2, παραθέτει τα γεγονότα που, κατά τη δική της άποψη, καθιστούν την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης απαραίτητη. Σύμφωνα με την Ομνύουσα, η οποία γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα, στις 19/02/2021 καταχωρίστηκε αίτηση για παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 14/12/2020, ενώ στις 22/02/2021 εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 14/12/

1. Η αίτηση παραμερισμού αντιμετωπίστηκε με την καταχώριση ένστασης, στις 31/03/2021, η οποία συνοδεύεται με ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η αίτηση - Εξ΄Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα με την οποία αμφισβητήθηκαν πολλές από τις θέσεις των Αιτητών - Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενων 1 και
2. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση προβάλλονται θέσεις, γεγονότα και ισχυρισμοί τα οποία είναι παραπλανητικά, αβάσιμα και αναληθή. Γι' αυτό και ζητείται η άδεια του Δικαστηρίου για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία να απαντά τους ισχυρισμούς των παραγράφων 3(δ), 5, 7(α)(β)(δ)(ε), 8(β), 9-13, 15, 18, 27, 31, 36(γ), 40, 41 και 43 της ένορκης δήλωσης. Εξηγεί η Ομνύουσα ότι σε σχέση με το περιεχόμενο των παραγράφων 3(δ), 5 και 27 της ένορκης δήλωσης του Καθ΄ου η Αίτηση επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, προς απάντηση των θέσεων ότι η ίδια δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την Εξ΄Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3, ότι από την αρχή ήταν και συνεχίζει να είναι εξουσιοδοτημένη για να προσκομίσει μαρτυρία στην υπόθεση εκ μέρους της Εξ΄Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3, στην οποία μοναδικός μέτοχος και αξιωματούχος είναι ο σύζυγός της. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού της θα επισυνάψει και τεκμήρια. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς των παραγράφων 7(α), (β), (δ), (ε) και 41 της ένορκης δήλωσης του Καθ΄ου η Αίτηση ότι δεν υπάρχει αποποίηση κληρονομικού δικαιώματος από την XXXXX Λεοντίου και την XXXXX Κυριακίδου, υποστηρίζει ότι θα πρέπει να της επιτραπεί να θέσει στο Δικαστήριο το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα δυο πρόσωπα αποποιήθηκαν γραπτώς και προς όφελός της τα κληρονομικά τους δικαιώματα και έχει στην κατοχή της σχετικό έγγραφο που αφορά την αποποίηση του δικαιώματος της μητέρας της, το οποίο επιθυμεί να καταθέσει ως τεκμήριο. Περαιτέρω, θέλει να διευκρινίσει ότι πρόθεση και επιθυμία τόσο της γιαγιάς της καθώς και της μητέρας της είναι να δώσουν οδηγίες στους συνδιαχειριστές όπως της μεταβιβάσουν οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία δικαιούνται από το κληρονομικό τους μερίδιο στην περιουσία του παππού της. Σε σχέση με την πηγή της πληροφόρησης της, η οποία αμφισβητείται στις παραγράφους 8(β), 9, 11 και 31 της ένορκης δήλωσης του Καθ΄ου η αίτηση, επιθυμεί να αναφέρει ενόρκως ότι η πηγή της πληροφόρησης της είναι η γιαγιά της, η μητέρα της και ο θείος της XXXXX Λεοντίου. Ενώ, σε σχέση με τις ανακρίβειες που παρατίθενται στις παραγράφους 9 και 12 θέλει να δώσει τη δική της θέση ότι η ανέγερση της κατοικίας του θείου της XXXXX Λεοντίου στη Λακατάμεια είχε ξεκινήσει μεταγενέστερα, το 1993, από την ανέγερση του ορόφου από τον ίδιο το 1989 με
3. Εξηγεί ότι ο μόνος λόγος που ενεγράφη το ½ μερίδιο του ακινήτου στον Καθ΄ου η αίτηση και όχι μικρότερο μερίδιο, ήταν γιατί η Τράπεζα δεν του παραχωρούσε το ποσό που ζήτησε ως δάνειο με μικρότερο μερίδιο και όχι επειδή όλοι αποδέχθηκαν, όπως καταγράφει στις παραγράφους 10 και 13 της ένορκης δήλωσής του. Σε σχέση με τον ισχυρισμό που προωθείται από τον Καθ΄ου η αίτηση στην παράγραφο 15, ότι η ίδια με το θείο της είχαν αποταθεί στον παθολόγο του παππού της XXXXX Λεοντίου για να τους παράσχει βεβαίωση ότι ο παππούς δεν είχε σώας τας φρένας, θέλει να προωθήσει τη δική της θέση ότι ποτέ δεν αποτάθηκε στον συγκεκριμένο ιατρό ή σε άλλο ιατρό για την έκδοση πιστοποιητικού. Ενώ σε σχέση με τον ισχυρισμό που προωθείται στην παράγραφο 18, θέλει να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου ότι η οικία της πωλήθηκε στις 30/04/2018 και όχι τον Σεπτέμβριο
4. Δηλώνει ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε οικοδομική εργασία που να επηρεάζει ή να μετατρέπει τον εξωτερικό κοινόχρηστο χώρο του ακινήτου, πλην μιας μικρής μετακίνησης της πόρτας εξόδου του ακινήτου, σε αντίθεση με τη θέση που προωθείται στις παραγράφους 36(γ), 40 και 43 της ένορκης δήλωσης του Εξ΄Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα. Λόγω των πιο πάνω διαπιστώσεων, η Ομνύουσα θεωρεί αναγκαίο όπως της επιτραπεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να απαντήσει τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς. Σε αντίθετη περίπτωση, είναι η θέση της ότι θα αποστερηθεί του δικαιώματος να πληροφορήσει το Δικαστήριο για τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Καταλήγει, ότι υπάρχει καλός λόγος που δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο Καθ΄ου η Αίτηση - Εναγόμενος 2 αντιμετώπισε την Αίτηση με την καταχώρηση Ένστασης, στην οποία καταγράφονται δεκαπέντε

(15)λόγοι ένστασης, οι οποίοι σε συντομία είναι οι ακόλουθοι: Ότι οι Αιτητές στερούνται του δικαιώματος καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης λόγω του ότι το διάταγμα ημερομηνίας 22/02/2021 έχει εκδοθεί μονομερώς και αν επιτραπεί η καταχώριση θα αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο. Ότι δεν πληρούνται οι σχετικές νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και συγκεκριμένα ότι δεν έχει καταδειχθεί «καλός λόγος» για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου γιατί η αντίκρουση ισχυρισμών, που καταγράφηκαν εις απάντηση των προβληθέντων ισχυρισμών, δεν συνιστά καλό λόγο. Ότι οι Αιτητές δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος που φέρουν αναφορικά με την ύπαρξη του «καλού λόγου» αφού δεν παραθέτουν οποιαδήποτε νέα στοιχεία που να προέκυψαν μετά την έκδοση του διατάγματος αναστολής. Ότι επιδιώκουν την εισαγωγή άσχετων στοιχείων που δεν θα διευκολύνουν το Δικαστήριο στην εξαγωγή συμπερασμάτων. Ότι προσπαθούν να εισάγουν μαρτυρία που αφορά την κυρίως αίτηση για παραμερισμό της απόφασης και τείνουν να μετατρέψουν την ακρόαση της αίτησης παραμερισμού σε μικρή δίκη ουσίας. Ότι γίνεται προσπάθεια προώθησης των εισηγήσεων των Αιτητών περί αξιοπιστίας ως μαρτυρίας. Ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποτελεί επανάληψη αλλά και επέκταση των αρχικών ισχυρισμών και οδηγεί σε πρόκληση αδικαιολόγητης καθυστέρησης. Ότι επιδιώκεται η διόρθωση λαθών και/ή παραλείψεων και/ή κενών της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση ημερ. 19/02/2021. Ότι η παραχώρηση άδειας θα προκαλέσει συνταγματική ανισότητα των όπλων στους διαδίκους. Ότι οι Αιτητές δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο αφού η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση περιέχει ψεύδη, ανυπόστατους και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς. Ότι η Αίτηση είναι παράτυπη, δεν συνάδει με τους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και ότι συνιστά κατάχρηση και αδικαιολόγητη εκτροπή από τη διαδικασία. Η Ένσταση βασίζεται στη Δ.39, Δ.48 θ.θ.1-4

(3), 6, 7, 9 - 12 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίχθηκε η Ένσταση καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του Λεόντιου Λεοντίου, Εναγόμενου 2 - Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και γνώστη των γεγονότων. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα, με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκεται η αλλοίωση του υπόβαθρου στη βάση του οποίου εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 22/02/

1. Οπόταν, η πρόθεση των Αιτητών να προσθέσουν, με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, νέα γεγονότα ή/και μαρτυρία είναι ανεπίτρεπτη ή/και παράτυπη ή/και αντικανονική. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα, είναι η δική του θέση ευθύς εξ αρχής ότι η Ομνύουσα στην Αίτηση δεν κατέχει κληρονομικό δικαίωμα στην ακίνητη περιουσία του αποβιώσαντος πατρός του και ως εκ τούτου παρεμβαίνει παράνομα ή/και χρησιμοποιεί παράνομα τη δική του ακίνητη περιουσία. Η Ομνύουσα στην Αίτηση ενώ έχει καθήκον να αποδείξει το κληρονομικό της δικαίωμα δεν προσκόμισε οποιοδήποτε μαρτυρικό ή αποδεικτικό υλικό για την απόδειξη του ισχυρισμού της για την αποποίηση των κληρονομικών δικαιωμάτων της γιαγιάς και της μητέρας της προς όφελός της στο συγκεκριμένο ακίνητο, παρά το γεγονός ότι επικαλείται έγγραφο προς επίρρωση του ισχυρισμού της και ζητά να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία να το επισυνάψει. Υποστηρίζει ο Ομνύοντας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση ότι το Δικαστήριο παραπλανήθηκε σε σχέση με το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης γιατί οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια λόγω του ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος περιέχει ψευδείς ή/και αναληθείς ή/και αόριστους ισχυρισμούς και γεγονότα. Η Ομνύουσα στην Αίτηση δεν προσκόμισε οποιαδήποτε εξουσιοδότηση από την Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3, παρά το γεγονός ότι επικαλείται σχετικό έγγραφο εξουσιοδότησης. Η οποιαδήποτε προσπάθεια να τεθεί η εξουσιοδότηση με συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν αποτελεί καλό λόγο και συνιστά αναμάσημα και αναδιατύπωση των ισχυρισμών που προβλήθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση. Είναι η δική του θέση ότι οι Αιτητές δεν απαντούν, με την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στους ισχυρισμούς της δικής του ένορκης δήλωσης. Αντίθετα, επαναλαμβάνουν και επεκτείνουν τους αρχικούς τους ισχυρισμούς. Ουσιαστικά η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση συνιστά επιχειρηματολογία που προκύπτει από τη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τα γεγονότα, υποστηρίζει ότι ο αδελφός του Μιχάλης δεν πήρε ποτέ άδεια από τους γονείς τους για να χτίσει τον πρώτο όροφο αλλά η ανέγερση του πρώτου ορόφου ξεκίνησε από τον πατέρα τους, το 1989-1990, με τα λεφτά της αφυπηρέτησης του και τον ολοκλήρωσε ο ίδιος προσωπικά με δάνειο που έλαβε από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Στέγης ύψους £30.
2. Σε σχέση με το δάνειο που έλαβε από την Τράπεζα Κύπρου η μόνη εγγυήτριά του ήταν η σύζυγός του. Όσον αφορά το πιστοποιητικό του Δρ. Μενελάου, του το είχε αναφέρει τυχαία ο Δρ. Μενελάου ο οποίος τον ενημέρωσε για τις ενέργειες της Ομνύουσας και των υπολοίπων μελών της οικογένειας. Ο Ομνύοντας προβαίνει σε εκτεταμένη αναφορά στην επέμβαση των Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων 2 και 3 - Αιτητών στην επίδικη οικία και συγκεκριμένα στη ριζική ανακαίνιση της ισόγειας κατοικίας χωρίς τη λήψη των νενομισμένων αδειών, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στην όλη οικοδομή και στη στατικότητα αυτής και ο ίδιος είχε προβεί σε καταγγελίες σε σχέση με αυτές τις παρανομίες και καταχωρίστηκε ποινική υπόθεση εναντίον τους από το Δήμο, η Υπ. Αρ. XXXXX/
3. Καταλήγει, ότι οι Αιτητές δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος που τους βαραίνει και να καταδείξουν καλό λόγο για την έγκριση του αιτήματός τους. Δεν παρέθεσαν οποιοδήποτε νέο στοιχείο που να προέκυψε μετά την έκδοση του μονομερούς διατάγματος και την καταχώριση της δικής του ένστασης. Οποιαδήποτε παραχώρηση άδειας θα προκαλέσει αντισυνταγματική ανισότητα των όπλων των μερών αφού ο ίδιος δεν θα μπορέσει να απαντήσει στους άσχετους και παραπλανητικούς ισχυρισμούς που επιδιώκεται να εισαχθούν. Και οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Το Δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις και των δυο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με τη Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως τροποποιήθηκε το 1999: « Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.». Ανάγνωση της συγκεκριμένης δικονομικής πρόνοιας οδηγεί στο αναπόδραστο συμπέρασμα ότι πέραν της αρχικής ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση δια κλήσεως ή την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Ήτοι, δίδεται στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια, στην περίπτωση που καταδειχθεί «καλός λόγος» από το διάδικο που το ζητά, όπως παράσχει άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48 θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Τι συνιστά «καλό λόγο» έχει ερμηνευθεί στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, Έφ. Αρ. 29/2014, ημερ. 03/11/2016, στην οποία επισημάνθηκε ότι: « καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.». Καθοδηγητικά είναι επίσης και τα όσα καταγράφονται επί του θέματος από τον έντιμο κ. Ναθαναήλ Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, στην υπόθεση Mathew Shaw κ.ά. ν. Depha Investment Bank Ltd Αρ. Αγ. 8869/05, ημερ. 28/02/2007: « Στόχος της αναμόρφωσης του θ.4 της Δ.48 με την Κ.Δ.Π. 5/99 ημερομηνίας 23/12/99, ήταν να αποφευχθούν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ερμηνεία που δόθηκε στον προηγούμενο θεσμό από νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ... Προσεκτική ανάγνωση και εξέταση του νέου θεσμού δείχνει, με αναφορά και στα όσα καταγράφονται στην παρ. 1 του θ.4, ότι στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση της αίτησης ή της ένστασης αντίστοιχα ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση επί του πλήρους φάσματος της διαφοράς. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει καλό λόγο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αν ο αιτητής εύλογα αισθάνεται μετά από την καταχώριση της ένστασης, ότι πρέπει να προσθέσει στα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του, ώστε να έχει δυνατότητα επιτυχίας. Άλλη περίπτωση είναι όπου το Δικαστήριο επί μονομερούς αιτήσεως, συνήθως για απαγορευτικό διάταγμα, εγείρει ερωτηματικά ως προς ορισμένα προαπαιτούμενα της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οπότε και ο αιτητής δυνατόν να ζητήσει από το Δικαστήριο πριν την τελειωτική εξέταση και απόφαση επί της αιτήσεως του, την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ώστε να προσθέσει διάφορους ισχυρισμούς και γεγονότα που έχουν σχέση είτε με το επείγον του χρόνου είτε τη γνώση από πλευράς του αιτητή των γεγονότων που οδήγησαν στην διαφορά κ.τ.λ». Σχετικό είναι και το σκεπτικό της απόφασης στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά ν. Ανδρέα Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Στην σελίδα 199 διαβάζονται τα εξής: « Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.». Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Προκύπτει ότι μπορεί να δοθεί άδεια για να παρασχεθούν διευκρινίσεις, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Είναι ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Mε δεδομένο το περιορισμένο αντικείμενο της ενδιάμεσης διαδικασίας εκδίκασης προσωρινού διατάγματος, η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κατά τρόπο που να απαντώνται προβαλλόμενοι ισχυρισμοί της άλλης πλευράς ή να προσάγεται πρόσθετη μαρτυρία, δεν είναι επιθυμητή. Αναφορά μπορεί να γίνει στο Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τομ. 24, σελ. 519, παρ. 972, υπό τον τίτλο «No fresh evidence after motion opened»). Ως δε έχει υποδειχθεί στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation (ανωτέρω), η διαδικασία της εκδίκασης προσωρινών διαταγμάτων δεν πρέπει να γίνεται «απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά». Έχει νομολογηθεί ότι δεν είναι εκ προοιμίου ανεπίτρεπτη η παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης στο πλαίσιο της διαδικασίας αναθεώρησης του προσωρινού διατάγματος. Όπως λέχθηκε από την κα Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην υπόθεση YRAT ISKHAKOV κ.α. ν. LEXBROOK LIMITED κ.α., Αρ. Αγ. 964/2017, ημερ. 21/12/2017: « Το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση εξεδόθη προσωρινό διάταγμα στη βάση μονομερούς Αίτησης δεν αποκλείει το ενδεχόμενο καταχώρησης από τον αιτητή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε απάντηση της ένορκης δήλωσης που κατεχωρήθη προς υποστήριξη της Ένστασης νοουμένου ότι δεν επιδιώκεται μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η προσθήκη γεγονότων και δεδομένων που να αιτιολογούν εκ των υστέρων την έκδοση του Διατάγματος, αλλά η απόσειση του βάρους απόδειξης που ο Αιτητής φέρει για να πείσει το Δικαστήριο ότι το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να συνεχίσει να βρίσκεται σε ισχύ. Όπως είναι νομολογημένο η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος μονομερώς δεν μεταθέτει το βάρος απόδειξης κατά την ακρόαση και, επομένως, ο Αιτητής έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ. Για να παραμείνει σε ισχύ το διάταγμα πρέπει να ικανοποιούνται δύο παραμέτροι: Ότι στην βάση των δεδομένων που είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τον αιτητή ορθά εκδόθηκε το διάταγμα, και ότι στη βάση των δεδομένων κατά την ακρόαση, αφ' ότου ορίστηκε επιστρεπτέο, είναι ορθή η οριστικοποίηση του διατάγματος και συνέχιση της ισχύος του. Τα δεδομένα κατά την ακρόαση περιλαμβάνουν τα επιπλέον στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου από το ενιστάμενο μέρος, τον Καθ' ου η Αίτηση.» Δεν παρέχεται η δυνατότητα προσαγωγής από την πλευρά αιτητή, ο οποίος έχει εξασφαλίσει μονομερώς θεραπεία, πρόσθετης και εκ των υστέρων μαρτυρίας, τέτοιας που να διαφοροποιεί τη βάση επί της οποίας ασκήθηκε η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου κατά την παραχώρηση του μονομερούς διατάγματος. Ούτε παρέχεται η δυνατότητα στον διάδικο που κατέφυγε μονομερώς στο Δικαστήριο, επιζητώντας και επιτυγχάνοντας την έκδοση μονομερούς διατάγματος, να καλύψει τυχόν κενά της υπόθεσής του. Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι η έκδοση ήδη του διατάγματος, μονομερώς, δεν καθιστά το εγχείρημα της αναζήτησης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των εναγόντων-αιτητών, αδύνατο. Στις κατάλληλες περιπτώσεις είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί ευνοϊκά από το Δικαστήριο. Η υπό κρίση Αίτηση θα εξεταστεί και θα κριθεί έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές. Θα πρέπει να εξεταστεί πρώτον κατά πόσον οι Αιτήτριες επιδιώκουν να συμπληρώσουν ηθελημένα κενά στην ένορκη δήλωση που συνόδευσε την αίτηση τους για την έκδοση του Διατάγματος για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 14/12/2020 ούτως ώστε να τροποποιήσουν ή αλλοιώσουν την εικόνα που αρχικά έδωσαν στο Δικαστήριο. Σε περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο πιο πάνω ερώτημα είναι αρνητική, κατά πόσον οι Αιτήτριες εκείνο που επιδιώκουν είναι να απαντήσουν σε ισχυρισμούς που προέβαλε ο Καθ' ου η αίτηση, τους οποίους δεν μπορούσαν να προβλέψουν και τέλος, κατά πόσον οι Αιτήτριες επιδιώκουν την απόσειση του βάρους απόδειξης που φέρουν στους ώμους τους για να πείσουν το Δικαστήριο ότι το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να συνεχίσει να βρίσκεται σε ισχύ. Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τις παραγράφους για τις οποίες οι Αιτήτριες ζητούν άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης έτσι ώστε να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς του Καθ΄ου η αίτηση όπως αυτοί διαφαίνονται στη δική του ένορκη δήλωση. Θα παραθέσω τα σημεία για τα οποία οι Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενες 2 και 3, ζητούν άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, έχοντας υπόψη και το περιεχόμενο της προτιθέμενης ένορκης δήλωσης η οποία έχει επισυναφθεί στην υπό κρίση Αίτηση, δίδοντας ταυτόχρονα την κρίση του Δικαστηρίου για το κάθε ένα από αυτά. Παράγραφοι 3 - 5 της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Μέσω των παραγράφων αυτών επιδιώκεται από την Αιτήτρια να προσκομίσει σχετικό έγγραφο που να αφορά την εξουσιοδότησή της να ενεργεί εκ μέρους της Εξ΄Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3, ότι η μητέρα της έχει αποποιηθεί το κληρονομικό της μερίδιο προς όφελός της και ότι αντλεί την πληροφόρησή της σε σχέση με τα γεγονότα από τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες του ακινήτου. Θεωρώ ότι τεκμηριώνεται καλός λόγος για την συμπερίληψη των παραγράφων 3, 4 και 5 σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση εφόσον μέσω των ισχυρισμών που περιλαμβάνονται σε αυτές ουσιαστικά θεμελιώνεται η αξίωση της Αιτήτριας για καταχώριση της αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας απόφασης. Παράγραφοι 6 - 10 της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Οι συγκεκριμένες παραγράφοι περιέχουν μαρτυρία και επιχειρήματα των Αιτητριών σε σχέση με την ανέγερση του συγκεκριμένου κτιρίου, με το πώς έγινε η μεταβίβαση του ½ μεριδίου στον Καθ΄ου η αίτηση - Εναγόμενο 2 και άλλα θέματα τα οποία ουδόλως σχετίζονται με τα θέματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο κατά την εξέταση της Αίτησης. Έπεται ότι δεν έχει εν προκειμένω αποκαλυφθεί καλός λόγος για συμπερίληψη των παραγράφων 6 μέχρι 10 στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Διαπιστώνεται ότι μέσω της συμπερίληψης των παραγράφων 3, 4 και 5 στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν θα αλλοιωθεί το υπόβαθρο των γεγονότων που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της αρχικής Αίτησης, αλλά, αντίθετα, θα παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου η διαφορά μεταξύ των διαδίκων στην ορθή της διάσταση. Κατ' ακολουθίαν όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση εγκρίνεται μερικώς και δίδεται άδεια στην Αιτήτρια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην οποία να περιληφθούν οι ισχυρισμοί οι οποίοι περιλαμβάνονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της XXXXX Ευθυμούδη, η οποία επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α στην υπό κρίση Αίτηση, πλην των παραγράφων 6, 7, 8, 9 και 10. Ενόψει της μερικής επιτυχίας των Αιτητριών στην παρούσα Αίτηση, λόγω του ότι η Αίτηση τους έγινε δεκτή στην έκταση που έχω ήδη προσδιορίσει ανωτέρω, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται κατά τα 2/3 υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης. Να καταχωριστεί η συμπληρωματική ένορκη δήλωση εντός 15 ημερών από σήμερα. (Υπ.) ............... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο