ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αίτηση/Έφεση αρ.: 239/21, 5/8/2021

(1)και συγκεκριμένα πριν τη λήξη της καθορισθείσας περιόδου των 120 ημερών και ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι πρόωρη ή/και παράνομη ή/και έχει αποσταλεί κατά παράβαση του άρθρου 44Γ

(3)(γ). Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 29-32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στα άρθρα 5, 21, 27, 44 και 44Α - 44ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί, στα άρθρα 44Γ

(1)-

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, στα άρθρα 25, 26, 28, 80, 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, στα άρθρα 87 και 95 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου του 2015 (Ν.65(Ι)/15), στην Δ.5, Δ.5Α, Δ5Β, Δ.39, Δ.48 θ.θ.1-9, Δ.57 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, στο άρθρο 42 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1, στα άρθρα 334 - 344 και 372 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, στο άρθρο 5 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου, στα Άρθρα 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος, στις αρχές του Δεδικασμένου, της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Το υπόβαθρο γεγονότων που υποστηρίζει την Αίτηση, τίθεται με την ένορκη δήλωση της Εφεσείουσας-Αιτήτριας, XXXXX Κωνσταντίνου, η οποία έχει προσωπική γνώση όλων των γεγονότων. Σύμφωνα με την Ομνύουσα, την 01/07/2010 η ίδια είχε εγγράψει στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας την υποθήκη με αρ. XXXXX/2010, η οποία αφορά το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ./ΣΧ./Τμήμα 18/61/0, Τεμάχιο XXXXX, χωράφι, στον Πάνω Πύργο της Επαρχίας Λευκωσίας. Στις 28/07/2020 οι Εφεσίβλητοι - Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν την Αγωγή με αρ. 916/2020 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και ακολούθως στις 17/11/2020 εξέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» η οποία επιδόθηκε στην ίδια στις 11/12/2020, χωρίς να αποσταλεί η Ειδοποίηση Τύπου «Θ» όπως προνοείται από το Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/

1. Ακολούθησε, στις 21/05/2021, η έκδοση της επίδικης Ειδοποίησης «ΙΑ», η οποία της επιδόθηκε στις 17/06/2021 και με την οποία ενημερωνόταν ότι είχε προγραμματιστεί πλειστηριασμός του επίδικου ακινήτου στις 06/08/
2. Είναι ο ισχυρισμός της Ομνύουσας ότι η Ειδοποίηση «ΙΑ» είναι άκυρη και θα πρέπει να ακυρωθεί ή/και παραμεριστεί από το Δικαστήριο λόγω του ότι δεν επιδόθηκε ή/και δεν αποστάληκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και συγκεκριμένα στην συνιδιοκτήτρια του μέρους του ακινήτου το οποίο δεν είναι υποθηκευμένο και η οποία συνιδιοκτήτρια έχει προτεραιότητα στην αγορά του επίδικου ακινήτου. Κατά τη δική της άποψη, οι Καθ' ων η αίτηση θα έπρεπε να αποστείλουν τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» στους συνιδιοκτήτες του ακινήτου ή του μέρους του ακινήτου το οποίο δεν είναι υποθηκευμένο. Υποστηρίζει, η Ομνύουσα, ότι η προσβαλλόμενη Ειδοποίηση «ΙΑ» δεν έχει επιδοθεί νομότυπα διότι δεν έχει προηγηθεί η αποστολή της με συστημένο ταχυδρομείο όπως επιβάλλει το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου και ακολούθως η ιδιωτική επίδοση, αλλά της επιδόθηκε απευθείας με ιδιωτική επίδοση. Τέλος, προωθεί τη θέση ότι η διαδικασία εκποίησης περιβάλλεται από παρανομία, αφού έχει ξεκινήσει κατά παράβαση του άρθρου 44Β

(1), ήτοι πριν από τη λήξη της καθορισθείσας από το Νόμο προθεσμίας των 120 ημερών από την ημερομηνία που το ενυπόθηκο χρέος κατέστη απαιτητό. Οι Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι αντέδρασαν με την καταχώρηση Ένστασης, στην οποία πρόταξαν έντεκα

(11)λόγους ένστασης, μέσω των οποίων επιχειρείται απάντηση στις αιτιάσεις της Εφεσείουσας-Αιτήτριας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ειδικότερα, ισχυρίζονται πως: Η Εφεσείουσα - Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να προωθεί την υπό κρίση έφεση για λόγους που αφορούν σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο μέρος ή συνιδιοκτήτη του ακινήτου αφού δεν εξουσιοδοτήθηκε από οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος ή συνιδιοκτήτη να το πράξει και ότι οι οποιοιδήποτε συνιδιοκτήτες, δεν αποτελούν ενδιαφερόμενα πρόσωπα δυνάμει του Νόμου 9/65 αφού το μερίδιό τους δεν είναι υποθηκευμένο. Ότι οι Ειδοποιήσεις «ΙΑ» και «Ι» δύνανται να επιδοθούν με ιδιωτική επίδοση και δεν χρειάζεται να προηγηθεί η επίδοση της Ειδοποίησης «ΙΑ» με διπλοσυστημένη επιστολή. Ότι η περίοδος υπερημερίας των 120 ημερών έχει παρέλθει χωρίς η Εφεσείουσα-Αιτήτρια να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της. Ότι η Εφεσείουσα-Αιτήτρια δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης που τη βαραίνει για να ακυρωθεί η Ειδοποίηση «ΙΑ» αφού αυτή πληροί τις προβλεπόμενες από το Νόμο προϋποθέσεις, ήτοι, έχει δεόντως επιδοθεί, δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ της Αιτήτριας, ότι δεν υφίσταται διαδικασία αναδιάρθρωσης των πιστωτικών διευκολύνσεων της Αιτήτριας και δεν έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ της. Ότι η διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου έχει αρχίσει νόμιμα και σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.9/65 και ότι η Εφεσείουσα-Αιτήτρια κωλύεται να προωθεί τον ισχυρισμό για παράλειψη επίδοσης της Ειδοποίησης «ΙΑ» αφού στην ένορκη της δήλωση παραδέχεται ότι η συγκεκριμένη Ειδοποίηση έχει επιδοθεί και ότι αυτή έχει λάβει γνώση αναφορικά με τη διαδικασία πλειστηριασμού. Η Ένσταση βασίστηκε στα άρθρα 5, 21, 22, 27, 28-33, 42 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στα άρθρα 2, 4-9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα Άρθρα 23, 26, 28, 30, 32 και 35 του Συντάγματος, στα Άρθρα 6 και 13 της ΕΣΔΑ, στα άρθρα 5, 21, 27, 36, 37, 44, 44Α-44ΙΑΑ και 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/65), στα άρθρα 2, 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, στους Κανονισμούς 1-14 των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Κανονισμών ΚΔΠ185/15, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο, στη Δ.1, Δ.2, Δ.9 θ.θ.4, 5, 10, Δ.39 θ.θ. 1-21, Δ.48 θ.θ.1-9, Δ.58 θ.θ.1-3, Δ.64 θ.θ.1 και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στα άρθρα 2 και 4 της Κανονιστικής Διοικητικής Πράξης 185/15, στο Κοινοδίκαιο και το δίκαιο της Επιείκειας, στις αποφάσεις των Κυπριακών Δικαστηρίων και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε, η Ένσταση, από την ένορκη δήλωση της XXXXX -Έλσης Κερούλη, υπαλλήλου στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητων. Όσον αφορά τα γεγονότα είναι η θέση της ότι τα γνωρίζει πολύ καλά λόγω του ότι μεταξύ των καθηκόντων της είναι και ο χειρισμός των δικαστικών υποθέσεων. Ισχυρίζεται ότι παραχωρήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις στην Εφεσείουσα-Αιτήτρια και προς εξασφάλιση όλων των υποχρεώσεων της η Εφεσείουσα υποθήκευσε προς όφελος των Εφεσίβλητων - Καθ' ων η αίτηση τα 35/42 μερίδια τα οποία κατείχε στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ/ΣΧ/Τμήμα 18/61/0, Τεμάχιο XXXXX, στον Πάνω Πύργο της Επαρχίας Λευκωσίας. Η υποθήκη έλαβε αριθμό XXXXX/10. Μεταξύ των όρων της υποθήκης ήταν ότι η εξασφάλιση θα ήταν συνεχής και θα επεκτεινόταν στην κάλυψη οποιωνδήποτε ποσών τα οποία θα συνιστούσαν το εκάστοτε οφειλόμενο και πληρωτέο ενυπόθηκο χρέος, καθώς και ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης είχε υποχρέωση να καταβάλει, σε πρώτη ζήτηση, το ενυπόθηκο χρέος μόλις αυτό καταστεί πληρωτέο και απαιτητό και ότι σε περίπτωση παράλειψης οι Εφεσίβλητοι-Καθ' ων η αίτηση θα δικαιούνταν να πωλήσουν το ενυπόθηκο κτήμα. Σύμφωνα με την Ομνύουσα, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Εφεσίβλητων - Καθ' ων η αίτηση, η Εφεσείουσα - Αιτήτρια από το 2011 και μετά παραλείπει να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους της ή/και να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της έναντι των Εφεσιβλήτων. Γι' αυτό και οι Εφεσίβλητοι - Καθ΄ων η αίτηση στις 29/07/2020 τερμάτισαν τις πιστωτικές διευκολύνσεις προς όφελος της Εφεσείουσας-Αιτήτριας και κατέστησαν ολόκληρο το οφειλόμενο υπόλοιπο απαιτητό. Ακολούθησε, από τους Εφεσίβλητους, η καταχώριση της Αγωγής αρ. 916/20 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στην οποία εκδόθηκε απόφαση στις 12/02/2021, για το ποσό του ενυπόθηκου χρέους, το οποίο ξεπερνά το ποσό των €120.000, καθώς και διάταγμα εκποίησης της υποθήκης. Οι Εφεσίβλητοι - Καθ' ων η αίτηση στη συνέχεια προχώρησαν με τη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης, όπως προβλέπεται από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεων Ακινήτων Νόμου, επιδίδοντας με ιδιώτη επιδότη στην Εφεσείουσα-Αιτήτρια τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» μαζί με τις σχετικές καταστάσεις λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους. Στις 11/12/2020 οι Εφεσίβλητοι επέδωσαν στην Εφεσείουσα προσωπικά την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» μαζί με την κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους και μια επεξηγηματική επιστολή. Ενόψει του ότι οι Εφεσίβλητοι-Καθ' ων η αίτηση δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, δεν απέστειλαν προηγουμένως ή/και ταυτόχρονα την Ειδοποίηση Τύπου «Θ». Ακολούθησε, στις 12/03/2021, η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» με την οποία η Εφεσείουσα - Αιτήτρια κλήθηκε να διορίσει εκτιμητή χωρίς όμως να ανταποκριθεί. Στις 17/06/2021 της επιδόθηκε η επίδικη Ειδοποίηση «ΙΑ» ημερομ. 21/05/2021 μαζί με την Ειδοποίηση Πλειστηριασμού. Είναι ο ισχυρισμός της Ομνύουσας ότι η Εφεσείουσα - Αιτήτρια με έντεχνο τρόπο προσπαθεί να ακυρώσει τον πλειστηριασμό και την Ειδοποίηση «ΙΑ» με αναφορά σε Ειδοποιήσεις οι οποίες δεν είναι εφέσιμες. Η Ομνύουσα κάνει αναφορά στους καθορισμένους από το Νόμο λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την ακύρωση ή τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ. Ισχυρίζεται ότι σύμφωνα με το άρθρο 44 του Νόμου, τα οποιαδήποτε παράπονα ή οι οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης που εκφράζονται από την Εφεσείουσα-Αιτήτρια, στην έκταση που εκφεύγουν των προνοιών του συγκεκριμένου άρθρου, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης. Επιπρόσθετα, είναι ο ισχυρισμός της Ομνύουσας ότι η Εφεσείουσα -Αιτήτρια δεν μπορεί να αναφέρεται σε γεγονότα που αφορούν άλλα πρόσωπα αφού δεν προωθούνται από τους ίδιους, ιδιαίτερα ενόψει του ότι δεν έχει αποδείξει ότι έχει την απαραίτητη νομική εξουσιοδότηση για να προωθεί την έφεση εκ μέρους τους. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν υπάρχουν συνιδιοκτήτες, σύμφωνα με την Ομνύουσα αυτοί δεν χρειάζεται να λάβουν γνώση της διαδικασίας εφόσον δεν επηρεάζεται καθοιονδήποτε τρόπο το δικό τους μερίδιο στο ακίνητο. Καταλήγει, ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» καθώς και «ΙΑ» επιδόθηκαν δεόντως και νομότυπα στην Εφεσείουσα - Αιτήτρια και δεν τίθεται ζήτημα μη επίδοσής τους. Η επίδοση με ιδιώτη επιδότη και όχι μέσω συστημένου ταχυδρομείου, είναι η εισήγηση της, δεν επιφέρει οποιαδήποτε ακύρωση στη διαδικασία αφού δεν προκαλεί οποιαδήποτε ζημιά στην Εφεσείουσα. Διαπιστώνει ότι η Εφεσείουσα-Αιτήτρια έχει ασκήσει πλήρως τα δικαιώματά της με την καταχώριση της υπό κρίση έφεσης και η καταχώριση καταδεικνύει ότι έλαβε γνώση της διαδικασίας. Οι δύο συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με γραπτές αγορεύσεις, οι οποίες ήταν πολύ υποβοηθητικές στο έργο του Δικαστηρίου. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας στην γραπτή της αγόρευση περιορίστηκε στο θέμα της επίδοσης της Ειδοποίησης «ΙΑ» με ιδιωτική επίδοση αντί της αποστολής της με συστημένο ταχυδρομείο για να εισηγηθεί ότι η ιδιωτική επίδοση δεν μπορεί να θεωρηθεί επίδοση σύμφωνη με τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(3)(β) του Ν. 9/

1. Αναφέρθηκε σε αποφάσεις αδελφών Δικαστών προς υποστήριξη της θέσης αυτής. Αντίθετη ήταν η θέση του συνηγόρου των Εφεσιβλήτων - Καθ΄ων η αίτηση, ο οποίος υποστήριξε ότι επιδίωξη του νομοθέτη είναι η γνωστοποίηση της διαδικασίας στον ενυπόθηκο οφειλέτη και ότι η ιδιωτική επίδοση ήταν σύμφωνη με το Νόμο, ιδιαίτερα έχοντας υπόψη τις συνθήκες που επικρατούν λόγω της πανδημίας. Το Δικαστήριο έχει υπόψη του το περιεχόμενο και των δυο γραπτών αγορεύσεων και θα αναφερθεί σ' αυτό όπου το κρίνει απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί, όπως αυτά έχουν περιορισθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με πολύ βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο στις γραπτές αγορεύσεις τους, θεωρώ αναγκαίο, για τους σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ζητημάτων, να σκιαγραφήσω τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965, όπως αυτό τροποποιήθηκε από τους Ν.142(Ι)/2014, Ν.87(Ι)/2018 και Ν.61(Ι)/
2. Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή ξεκινά με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» η οποία, σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου «Θ». Νοείται ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI. Με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της Ειδοποίησης αυτής καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσής της, ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι, σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου οφειλέτη με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η Ειδοποίηση αυτή, η οποία είναι κατά τον Τύπο «ΙΑ», επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 45 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης «ΙΑ» και της σκοπούμενης πώλησης μόνο για τους λόγους που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο

(3)του Άρθρου 44Γ. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί, από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ»: « Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο». Οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου του Ν.9/1965 είναι ξεκάθαρες. Στην περίπτωση που υφίσταται ένας από τους έξι λόγους που καταγράφονται, κατά τρόπο περιοριστικό, στο συγκεκριμένο άρθρο, παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Πρόκειται δηλαδή για διαδικασία με προσδιορισμένο και περιορισμένο σκοπό, αφού στο πλαίσιο της, η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο κατά πόσο ισχύει ένας από τους αναφερόμενους, στο συγκεκριμένο άρθρο, λόγους ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Με δεδομένες τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(3)του Ν.9/1965 και με καθορισμένους τους λόγους παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», όπως απαριθμούνται και προβλέπονται στο Νόμο εξαντλητικά θα εξεταστούν τα γεγονότα της υπό κρίση Έφεσης. Όπως έχουν περιοριστεί στην γραπτή αγόρευση της συνηγόρου της Εφεσείουσας - Αιτήτριας, οι λόγοι παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» συνίστανται στη μη δέουσα επίδοση της συγκεκριμένης Ειδοποίησης και στη μη λήξη της προθεσμίας των 120 ημερών για την καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Και οι δυο λόγοι που προωθούνται εμπίπτουν εντός των προνοιών του συγκεκριμένου άρθρου, ήτοι 44Γ

(3)(β) και (γ). Συνεπακόλουθα, θα εξεταστούν οι προαναφερθέντες δύο λόγοι Έφεσης, όπως αυτοί αναπτύχθηκαν στη γραπτή αγόρευση της συνηγόρου της Αιτήτριας-Εφεσείουσας, αρχής γενομένης από το θέμα της ιδιωτικής επίδοσης της Ειδοποίησης «ΙΑ» και κατά πόσο αυτή είναι σύμφωνη με τις πρόνοιες του Ν.9/1965. Δεν αμφισβητήθηκε το γεγονός ότι η Ειδοποίηση «ΙΑ» έχει επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση στην Αιτήτρια - Εφεσείουσα χωρίς να προηγηθεί η αποστολή συστημένης επιστολής. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(1)του Ν.9/1965: « 44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: ......................................

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ο όρος «επίδοση», ο οποίος συναντάται στο πιο πάνω αναφερθέν άρθρο που διέπει τον τρόπο έναρξης της διαδικασίας που προβλέπεται από το Μέρος VIA του Νόμου, ερμηνεύεται στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965, το οποίο συνιστά την ερμηνευτική διάταξη του συγκεκριμένου Νόμου, ως ακολούθως: « επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: ................................». (ο τονισμός είναι του Δικαστηρίου) Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καθορίσει ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, τον μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του ίδιου του Νόμου. Σύμφωνα με τις αρχές όπως διατυπώνονται στο σύγγραμμα Maxwell on the Interpretation of Statutes, 10η έκδοση, σελ. 2, όπου το λεκτικό του Νόμου είναι καθαρό και σαφές πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τη φυσική και συνηθισμένη του έννοια γιατί αυτό το λεκτικό εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την πρόθεση του νομοθέτη. Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει και ο λόγος της υπόθεσης Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. Δημοκρατίας

(2002)3 ΑΑΔ 528, στη σελ. 533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. v. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας v. Δημοκρατίας

(1998)3 ΑΑΔ 162

(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348). ». Το βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 Α.Α.Δ. 1903). Εφόσον το νόημα του νόμου είναι ευδιάκριτο το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να διερευνήσει την σοφία του. Δεν είναι καθήκον του Δικαστηρίου να καταστήσει τον Νόμο λογικό ούτε και είναι επιτρεπτή η προσθήκη λέξεων στο κείμενο του Νόμου ή η παρεμβολή επεκτάσεων οι οποίες δεν βρίσκονται στον ίδιο το Νόμο (βλ. Papaneophytou v. Republic

(1973)3 CLR 191 στη σελ. 204). Εν προκειμένω, ένας νόμος δεν μπορεί να διευρυνθεί ερμηνευτικά για να προβλέψει για περίπτωση για την οποία σαφώς και αναμφισβήτητα δεν έχει γίνει πρόνοια. Καθοδηγούμενο το Δικαστήριο από τις νομολογιακές αρχές που προαναφέρθηκαν, καταλήγει ότι εάν ο νομοθέτης είχε πρόθεση να δώσει επιλογή στον τρόπο επίδοσης της οποιασδήποτε απαιτούμενης, από το Ν.9/1965, Ειδοποίησης, δεν θα καθόριζε την αποστολή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή και στην περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό με την ιδιωτική επίδοση. Αν αυτή ήταν η επιθυμία του νομοθέτη, η ιδιωτική επίδοση των νενομισμένων Ειδοποιήσεων, θα το έπραττε ρητώς. Διαφορετική κατάληξη από το Δικαστήριο, στην απουσία τέτοιας ρητής πρόνοιας, συνιστά επέμβαση στο κείμενο του Νόμου. Το λεκτικό του άρθρου 44Γ

(2)σε συνάρτηση με την ερμηνεία που αποδίδεται στον όρο «επίδοση» στο άρθρο 44ΙΕ του Ν.9/1965 καθιστά σαφές ότι η πρόθεση του νομοθέτη ήταν να επιδίδονται οι καθορισμένες Ειδοποιήσεις με συστημένο ταχυδρομείο και στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί η επίδοση με το ταχυδρομείο τότε να επιχειρείται η ιδιωτική επίδοση. Διαφορετική ερμηνεία και προσέγγιση δεν συνάδει ούτε με το λεκτικό του άρθρου ούτε και με την πρόθεση του Νομοθέτη. Το Δικαστήριο κατανοεί την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εφεσιβλήτων - Καθ' ων η αίτηση ότι απώτερος στόχος της συγκεκριμένης πρόνοιας είναι να λάβει γνώση ο ενυπόθηκος οφειλέτης της διαδικασίας πλειστηριασμού του ακινήτου, γεγονός που έχει επιτευχθεί στην υπό κρίση υπόθεση, πλην όμως, ο τρόπος με τον οποίο θα λάβει τη συγκεκριμένη γνώση είναι προκαθορισμένος από τον ίδιο το νομοθέτη και δεν επιτρέπονται οι οποιεσδήποτε χαλαρώσεις στην ερμηνεία και στη βούληση του νομοθέτη από το Δικαστήριο. Συνεπακόλουθα η παράλειψη αποστολής της Ειδοποίησης «ΙΑ» με συστημένη επιστολή στην υπό κρίση υπόθεση, η οποία είναι αποδεκτή και από τις δύο πλευρές, καθιστά την επίδοση της Ειδοποίησης «ΙΑ» προς την Εφεσείουσα - Αιτήτρια μη ορθή, παράτυπη και αντικανονική και κατά συνέπεια δεν είναι δυνατή η συνέχιση της διαδικασίας πώλησης με την ιδιωτική επίδοση της Ειδοποίησης «ΙΑ». Θεωρώ πως οι Εφεσίβλητοι - Καθ' ων η αίτηση δεν ακολούθησαν ορθά την προβλεπόμενη από το άρθρο 44Γ διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και γι' αυτόν το λόγο η διαδικασία έχει καταστεί παράτυπη και άκυρη. Η συγκεκριμένη κατάληξη του Δικαστηρίου καθορίζει και την πορεία της Αίτησης, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η εξέταση του δεύτερου λόγου έφεσης, όπως αυτός επεξηγήθηκε στην γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Εφεσείουσας - Αιτήτριας. Ως εκ τούτου, η Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η Ειδοποίηση «ΙΑ» για την σκοπούμενη πώληση του ενυπόθηκου ακίνητου της Υ/XXXXX/2010 και ακυρώνεται ο πλειστηριασμός που είναι ορισμένος στις 06/08/2021. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας - Εφεσείουσας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσιβλήτων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο