Εις πτώχευση: Παναγίδη, Αρ. Αιτήσεως: 08/21, 20/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A520 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αιτήσεως: 08/21 Εις πτώχευση: XXXXX Παναγίδη (Α.Δ.Τ. XXXXX87) XXXXX 3, XXXXX XXXXX Λευκωσία. Ένορκη δήλωση για ακύρωση πτωχευτικής ειδοποίησης ημερομηνίας 22.3.2021 Ημερομηνία: 20.10.2021 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή : κα Μ. Παυλίδου, για Δημήτριος Α. Παυλίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για την Καθ' ης η αίτηση : κ. Χαραλάμπους για Παπαδόπουλος, Λυκούργος ΔΕΠΕ. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή- γεγονότα Στην υπό κρίση υπόθεση στις 17.11.2020 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακος απόφαση υπέρ της Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ εναντίον του Αιτητή. Ακολούθως η εταιρεία B2 Kapital Cyprus Ltd καταχώρησε στις 10.3.2021 την αίτηση, υπ' αριθμόν 08 /2021, για έκδοση πτωχευτικής ειδοποίησης. Περαιτέρω από τον φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι η ειδοποίηση πτώχευσης επιδόθηκε στον Αιτητή στις 19.3.2021. Προς ακύρωση της πιο πάνω ειδοποίησης ο Αιτητής καταχώρησε την 22.03.2021 την υπό κρίση ένορκη δήλωση. Στην επίδικη ένορκη δήλωση ο Αιτητής προβάλλει τους ισχυρισμούς του σχετικά με τους λόγους οι οποίοι συνιστούν, κατά τη θέση του, τους λόγους που πρέπει να ακυρωθεί η επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης. Ο Χρεώστης επικαλείται ότι η εταιρεία που καταχώρησε την ειδοποίηση πτώχευσης δεν νομιμοποιείται να το πράξει, το επικαλούμενο ποσό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Επίσης, επικαλείται κατάχρηση εκ μέρους της εταιρείας B2 Kapital Cyprus Ltd. Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των γεγονότων που περιέχονται στην ένορκη δήλωση και οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Η κα Παυλίδου έδωσε έμφαση στο ζήτημα της νομιμοποίησης της εταιρείας B2 Kapital Cyprus Ltd να προωθεί την παρούσα. Στον αντίποδα, ο κ. Χαραλάμπους εισηγήθηκε ότι η σχετική ένορκη δήλωση πρέπει να απορριφθεί. Νομική Πτυχή Η δυνατότητα καταχώρησης ένορκης δήλωσης προς ακύρωση πτωχευτικής ειδοποίησης πηγάζει από το άρθρο 3
(1)(ε) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 και από τα άρθρα 40
(2)και 41 των περί πτωχεύσεως Κανονισμών. Το άρθρο 3
(1)(ε) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5 διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «3.-
(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε καθεμιά από τις ακόλουθες περιπτώσεις: (ε) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σε αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και μέσα σε επτά ημέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Κύπρο και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται αλλού μέσα στον καθορισμένο από το διάταγμα που παρέχει την άδεια για επίδοση χρόνο, ο χρεώστης είτε συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα. Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατά τον εκάστοτε χρόνο νομιμοποιείται να εκτελέσει τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα, θα θεωρείται ότι είναι πιστωτής που εξασφάλισε τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα.» ( η υπογράμμιση δική μου) Ο κανονισμός 40
(2)των περί πτωχεύσεως Κανονισμών διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «40.-
(2)There shall also be indorsed an intimation to the debtor that if he has a counterclaim, set-off, or cross demand which equals or exceeds the amount of the judgment debt or sum ordered to be paid, and which he could not have set up in the action or proceedings in which the judgment or order was obtained, he must within the time specified in the notice file an affidavit to that effect with the Registrar. Such affidavit shall be indorsed with an address within the town in which the registry of the Court is situated at which notices to the debtor may be left by the Registrar.» Ενώ ο κανονισμός 41 διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «
- The filing of such affidavit shall operate as an application to set aside the bankruptcy notice, and thereupon the Registrar shall fix a day for hearing such application, and not less than three days before the day so fixed shall give notice thereof both to the debtor and the creditor at the addresses given by them under rule
- If the application cannot be heard until after the expiration of the time specified in the bankruptcy notice as the day on which the act of bankruptcy will be complete, the Court shall extend the time, and no act of bankruptcy shall be deemed to have been committed under the notice until the application has been heard and determined.» Από τα πιο πάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο Χρεώστης μπορεί να υποβάλει ένορκη δήλωση που επενεργεί ως αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης, όταν εγείρει θέματα σχετιζόμενα με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό. Προκύπτει περαιτέρω ότι με την καταχώρηση της σχετικής ένορκης δήλωσης προς ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης, η πράξη πτώχευσης δεν θεωρείται ότι διαπράττεται μέχρι την αποπεράτωση της ακρόασης επί της ενόρκου δηλώσεως που επενεργεί ως μέτρο για ακύρωση της ειδοποίησης. Σε περίπτωση επίδοσης ειδοποίησης πτώχευσης που επιδίδεται στη Δημοκρατία η πιο πάνω ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τον κανονισμό 40
(3)των περί πτωχεύσεως κανονισμών, πρέπει να καταχωρηθεί εντός τριών ημερών μετά την επίδοση. Σχετική είναι η απόφαση Λαϊκή Τράπεζα ν. Δημήτρη Δημητρίου
(2008)1 Α.Α.Δ 425. Το ερώτημα που ανακύπτει σχετικά είναι το κατά πόσο παρέχεται δυνατότητα στον χρεώστη να εγείρει άλλα θέματα προς ακύρωση της ειδοποίησης πέραν των θεμάτων που σχετίζονται με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό . Κλασική επί του θέματος είναι η απόφαση στην υπόθεση Re Costas Louca
(1986)2 J.S.C, όπου έχουν νομολογηθεί τα ακόλουθα : «Our r.40 of the Bankruptcy Rules is almost similarly worded to the corresponding English Bankruptcy r.139 and so we can seek recourse to the English Bankruptcy Practice for guidance. In Williams and Muir Hunter "The Law and Practice in Bankruptcy", 19th ed., under the heading "Setting aside bankruptcy notice on grounds other than set-off" we read the following at p. 38: "The debtor may apply by motion (e.g. not by the summary affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc.". Relevant is, also, the case of In Re a Debtor (No.30 of 1956, ex parte The Debtor v. Harman, [1957] 2 All E.R. 216, where at p. 217 the following were said: "Counsel for the debtor has referred us to a number of cases in which quite plainly bankruptcy notices have been set aside on motion on grounds other than those which are mentioned in r.137 as it at present stands. Such cases are Re Howes, [1892] 2 Q.B. 628, Re H.B.
(2)[1904] 1 K.B. 94 . . .". And at p. 218 the following were stated: "I think that the authorities make it quite plain that this Court will in proper cases set aside bankruptcy notices on grounds other than those set out in s.1
(1)(g) of the Bankruptcy Act, 1914, namely, a counterclaim, set-off or cross-demand. The whole question, therefore, is whether the application to set aside the notice has to be given within the three days mentioned in r. 138". In view of the above authorities I hold that a debtor is entitled to apply for the setting aside of a bankruptcy notice on grounds other than those set out in r.40
(2)of the Bankruptcy Rules, but in such a case he has to apply by means of an application and not by means of an affidavit. In this connection, I think, r.16 of the Bankruptcy rules is the rule applicable.» Οι πιο πάνω αρχές έχουν υιοθετηθεί και στη μεταγενέστερη απόφαση στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα ν. Δημήτρη Δημητρίου (ανωτέρω). Επίσης, υιοθετήθηκαν και στην απόφαση Λάρκος ν. Κατσιαρή
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1694 στη σχετικά πρόσφατη απόφαση Alpha Bank Cyprus v. Αναφορικά με τον Κώστα Αριστείδη ECLI:CY:AD:2015:A355, Π.Ε 199/10, ημερομηνίας 20.5.2015. Από τις πιο πάνω αυθεντίες εξάγεται το συμπέρασμα πως, όταν ο χρεώστης επιθυμεί να ζητήσει ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης για λόγους άλλους από τους εξαντλητικά αναφερόμενους στα άρθρα 3
(1)ε του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 και άρθρα 40 & 41 των περί πτωχεύσεως κανονισμών, θα πρέπει να καταχωρήσει ξεχωριστή αίτηση για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης και όχι την ένορκη δήλωση που προβλέπουν τα πιο πάνω άρθρα. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει ότι ο Αιτητής προβάλλει αποκλειστικά λόγους ακύρωσης που δεν σχετίζονται με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό του εξ αποφάσεως χρέους. Συνεπώς κρίνω ότι οι λόγοι που προβάλλει ο Χρεώστης για ακύρωση της ειδοποίησης της πτώχευσης με την ένορκή του δήλωση δεν μπορούν έγκυρα να προβληθούν και να εξεταστούν στο πλαίσιο του υπό κρίση ένδικου διαβήματος που καταχώρησε και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται ότι διαπράττεται την 20.10.2021. (Υπ.)............. Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο