Επί τοις αφορώσι τον Μιχαήλ, Αρ. Αιτήσεως 24/21, 20/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A521 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αιτήσεως 24/21 Επί τοις αφορώσι τον XXXXX Μιχαήλ από τη Λευκωσίας Ένορκη δήλωση για ακύρωση πτωχευτικής ειδοποίησης ημερομηνίας 09.07.2021 Ημερομηνία: 20.10.2021 Εμφανίσεις: Για τον Χρεώστη: κ. Σ. Ν. Σαμψών για Σ. Σαμψών & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους Πιστωτές: κα Λ. Νικολάου για Κ.Κ. Σαβεριάδης και Σία ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή- γεγονότα Στην υπό κρίση υπόθεση στις 11.02.2019 εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας απόφαση υπέρ της εταιρείας B2 Kapital Cyprus Ltd και εναντίον του Χρεώστη, μεταξύ άλλων συνοφειλετών. Ακολούθως η εταιρεία B2 Kapital Cyprus Ltd καταχώρησε στις 16.6.2021 την αίτηση, υπ' αριθμόν 24 /2021, για έκδοση πτωχευτικής ειδοποίησης. Προς ακύρωση της πιο πάνω ειδοποίησης ο Χρεώστης καταχώρησε στις 09.07.2021 την υπό κρίση ένορκη δήλωση. Στην επίδικη ένορκη δήλωση ο Χρεώστης δηλώνει ότι του επιδόθηκε η προσβαλλόμενη ειδοποίηση πτώχευσης στις 6.7.
- Επίσης, προβάλλει τους ισχυρισμούς του σχετικά με τους λόγους οι οποίοι συνιστούν, κατά τη θέση του, τους λόγους που πρέπει να ακυρωθεί η επίδικη ειδοποίηση πτώχευσης. Ο Χρεώστης ισχυρίζεται ότι, το ποσό που καταγράφεται στην ειδοποίηση πτώχευσης δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι οι πιστωτές δεν διέθεσαν το ακίνητο που καταγράφεται στην απόφαση, ημερομηνίας 11.02.2019, με τον προσήκοντα τρόπο και οι πιστωτές έλαβαν μικρότερο αντίτιμο από αυτό που έπρεπε. Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι κατά καιρούς καταβλήθηκαν διάφορα ποσά τα οποία συμποσούνται σε ποσό μεγαλύτερο από αυτό που καταγράφει η ειδοποίηση πτώχευσης. Επίσης, επικαλείται κατάχρηση εκ μέρους της εταιρείας B2 Kapital Cyprus Ltd και ότι ο ίδιος ουδέποτε έδωσε τη συγκατάθεσή του, ώστε η τελευταία να υποκαταστήσει την Hellenic Bank Public Company Ltd. Η πλευρά των Πιστωτών καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Η εν λόγω ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Βανέζη υπαλλήλου των Καθ' ων η αίτηση. Στην ένορκή του δήλωση ο ομνύων κατέθεσε αντίγραφο του Τραπεζικού Βιβλίου ως Τεκμήριο Α. Ανέφερε σχετικά ότι από την έκδοση της επίδικης απόφασης πιστώθηκε το ποσό των € 200.
- Επίσης έγιναν πληρωμές €100.000 και παρέμεινε οφειλόμενο το ποσό των €194.
- Περαιτέρω, ανέπτυξε τους λόγους ένστασης των Πιστωτών. Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των γεγονότων που περιέχονται στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις και οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Νομική Πτυχή Η δυνατότητα καταχώρησης ένορκης δήλωσης προς ακύρωση πτωχευτικής ειδοποίησης πηγάζει από το άρθρο 3
(1)(ε) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 και από τα άρθρα 40
(2)και 41 των περί πτωχεύσεως Κανονισμών. Το άρθρο 3
(1)(ε) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5 διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «3.-
(1)Ο χρεώστης διαπράττει πράξη πτώχευσης σε καθεμιά από τις ακόλουθες περιπτώσεις: (ε) αν πιστωτής εξασφαλίζει εναντίον του τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα για οποιοδήποτε ποσό, και, ενώ δεν αναστάλθηκε η εκτέλεση της απόφασης ή του διατάγματος, επέδωσε σε αυτόν στην Κύπρο ή αλλού με άδεια του Δικαστηρίου, ειδοποίηση πτώχευσης βάσει του Νόμου αυτού και μέσα σε επτά ημέρες μετά την επίδοση της ειδοποίησης σε αυτόν, σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Κύπρο και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται αλλού μέσα στον καθορισμένο από το διάταγμα που παρέχει την άδεια για επίδοση χρόνο, ο χρεώστης είτε συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης, είτε ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει ανταπαίτηση, δικαίωμα συμψηφισμού ή ανταγωγή η οποία εξισώνεται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή το ποσό που διατάχτηκε να πληρωθεί, και την οποία δεν ήταν δυνατό να προβάλει στην αγωγή ή τη διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή το διάταγμα. Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατά τον εκάστοτε χρόνο νομιμοποιείται να εκτελέσει τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα, θα θεωρείται ότι είναι πιστωτής που εξασφάλισε τελεσίδικη απόφαση ή τελικό διάταγμα.» ( η υπογράμμιση δική μου) Ο κανονισμός 40
(2)των περί πτωχεύσεως Κανονισμών διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «40.-
(2)There shall also be indorsed an intimation to the debtor that if he has a counterclaim, set-off, or cross demand which equals or exceeds the amount of the judgment debt or sum ordered to be paid, and which he could not have set up in the action or proceedings in which the judgment or order was obtained, he must within the time specified in the notice file an affidavit to that effect with the Registrar. Such affidavit shall be indorsed with an address within the town in which the registry of the Court is situated at which notices to the debtor may be left by the Registrar.» Ενώ ο κανονισμός 41 διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «
- The filing of such affidavit shall operate as an application to set aside the bankruptcy notice, and thereupon the Registrar shall fix a day for hearing such application, and not less than three days before the day so fixed shall give notice thereof both to the debtor and the creditor at the addresses given by them under rule
- If the application cannot be heard until after the expiration of the time specified in the bankruptcy notice as the day on which the act of bankruptcy will be complete, the Court shall extend the time, and no act of bankruptcy shall be deemed to have been committed under the notice until the application has been heard and determined.» Από τα πιο πάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο Χρεώστης μπορεί να υποβάλει ένορκη δήλωση που επενεργεί ως αίτηση για ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης, όταν εγείρει θέματα σχετιζόμενα με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό. Προκύπτει περαιτέρω ότι με την καταχώρηση της σχετικής ένορκης δήλωσης προς ακύρωση της ειδοποίησης πτώχευσης, η πράξη πτώχευσης δεν θεωρείται ότι διαπράττεται μέχρι την αποπεράτωση της ακρόασης επί της ενόρκου δηλώσεως που επενεργεί ως μέτρο για ακύρωση της ειδοποίησης. Σε περίπτωση επίδοσης ειδοποίησης πτώχευσης που επιδίδεται στη Δημοκρατία η πιο πάνω ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τον κανονισμό 40
(3)των περί πτωχεύσεως κανονισμών, πρέπει να καταχωρηθεί εντός τριών ημερών μετά την επίδοση. Σχετική είναι η απόφαση Λαϊκή Τράπεζα ν. Δημήτρη Δημητρίου
(2008)1 Α.Α.Δ 425. Το ερώτημα που ανακύπτει σχετικά είναι το κατά πόσο παρέχεται δυνατότητα στον χρεώστη να εγείρει άλλα θέματα προς ακύρωση της ειδοποίησης πέραν των θεμάτων που σχετίζονται με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό . Κλασική επί του θέματος είναι η απόφαση στην υπόθεση Re Costas Louca
(1986)2 J.S.C, όπου έχουν νομολογηθεί τα ακόλουθα : «Our r.40 of the Bankruptcy Rules is almost similarly worded to the corresponding English Bankruptcy r.139 and so we can seek recourse to the English Bankruptcy Practice for guidance. In Williams and Muir Hunter "The Law and Practice in Bankruptcy", 19th ed., under the heading "Setting aside bankruptcy notice on grounds other than set-off" we read the following at p. 38: "The debtor may apply by motion (e.g. not by the summary affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc.". Relevant is, also, the case of In Re a Debtor (No.30 of 1956, ex parte The Debtor v. Harman, [1957] 2 All E.R. 216, where at p. 217 the following were said: "Counsel for the debtor has referred us to a number of cases in which quite plainly bankruptcy notices have been set aside on motion on grounds other than those which are mentioned in r.137 as it at present stands. Such cases are Re Howes, [1892] 2 Q.B. 628, Re H.B.
(2)[1904] 1 K.B. 94 . . .". And at p. 218 the following were stated: "I think that the authorities make it quite plain that this Court will in proper cases set aside bankruptcy notices on grounds other than those set out in s.1
(1)(g) of the Bankruptcy Act, 1914, namely, a counterclaim, set-off or cross-demand. The whole question, therefore, is whether the application to set aside the notice has to be given within the three days mentioned in r. 138". In view of the above authorities I hold that a debtor is entitled to apply for the setting aside of a bankruptcy notice on grounds other than those set out in r.40
(2)of the Bankruptcy Rules, but in such a case he has to apply by means of an application and not by means of an affidavit. In this connection, I think, r.16 of the Bankruptcy rules is the rule applicable.» Οι πιο πάνω αρχές έχουν υιοθετηθεί και στη μεταγενέστερη απόφαση στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα ν. Δημήτρη Δημητρίου (ανωτέρω). Επίσης, υιοθετήθηκαν και στην απόφαση Λάρκος ν. Κατσιαρή
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1694 και στη σχετικά πρόσφατη απόφαση Alpha Bank Cyprus v. Αναφορικά με τον Κώστα Αριστείδη ECLI:CY:AD:2015:A355, Π.Ε 199/10, ημερομηνίας 20.5.2015. Από τις πιο πάνω αυθεντίες εξάγεται το συμπέρασμα πως, όταν ο χρεώστης επιθυμεί να ζητήσει ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης για λόγους άλλους από τους εξαντλητικά αναφερόμενους στα άρθρα 3
(1)ε του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 και άρθρα 40 & 41 των περί πτωχεύσεως κανονισμών, θα πρέπει να καταχωρήσει ξεχωριστή αίτηση για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης και όχι την ένορκη δήλωση που προβλέπουν τα πιο πάνω άρθρα. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει ότι ο Χρεώστης προβάλλει αποκλειστικά λόγους ακύρωσης που δεν σχετίζονται με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό του εξ αποφάσεως χρέους. Συγκεκριμένα οι ισχυρισμοί κατάχρησης ή ο ισχυρισμός ότι το ποσό που καταγραφεί η ειδοποίηση πτώχευσης είναι λανθασμένο ή ότι οι Πιστωτές δεν επέδειξαν τη δέουσα επιμέλεια στην εκποίηση του ενυπόθηκου δεν σχετίζονται με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό του εξ αποφάσεως χρέους. Επιπλέον, ο ισχυρισμός περί εξόφλησης ως υποδεικνύεται στην υπόθεση Re Costas Louca (ανωτέρω) εμπίπτει στους λόγους που πρέπει να προβληθούν με ξεχωριστή αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης και όχι με ένορκη δήλωση. Εν πάση περιπτώσει, ακόμα και εάν ο ισχυρισμός περί πληρωμής ποσού που υπερβαίνει το ποσό της ειδοποίησης, μπορούσε να υπαχθεί στην έννοια του συμψηφισμού και πάλι δεν θα κατέληγα σε διαφορετικό αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα σύμφωνα με την απόφαση Αλωνεύτης ν. Αlpha Bank Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 475, σε παρόμοιας φύσης διαδικασίες, εκείνο που οφείλει να δείξει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας ο αιτητής είναι τη φύση καθώς και το ποσό της ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή και συμψηφισμού, τα οποία θα πρέπει να είναι γνήσια, προβληθέντα καλή τη πίστει και με μια εύλογη πιθανότητα επιτυχίας. Αντίθετα στην υπό κρίση υπόθεση προβάλλεται ένας γενικόλογος ισχυρισμός περί καταβολής διάφορων ποσών, τα οποία συμποσούνται σε ποσό μεγαλύτερο από αυτό που καταγράφει η ειδοποίηση πτώχευσης. Όμως, ο Χρεώστης ουδεμία απόδειξη ή στοιχείο παρουσίασε προς υποστήριξη του πιο πάνω ισχυρισμού. Αντίθετα οι Πιστωτές προσήγαγαν κατάσταση λογαριασμού, ήτοι το Τεκμήριο Α, που δεικνύει οφειλόμενο υπόλοιπο. Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνεται ότι ο ισχυρισμός εξόφλησης όπως τέθηκε, τέθηκε αόριστα χωρίς προοπτική επιτυχίας. Έτσι, ακόμα και να μπορούσε να εξεταστεί υπό το πρίσμα του παρόντος ενδίκου διαβήματος δεν θα μπορούσε να επιτύχει. Συνεπώς κρίνω ότι οι σχετικοί λόγοι που προβάλλει ο Χρεώστης για ακύρωση της ειδοποίησης της πτώχευσης με την ένορκή του δήλωση δεν μπορούν έγκυρα να προβληθούν και να εξεταστούν στο πλαίσιο του υπό κρίση ένδικου διαβήματος που καταχώρησε και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται ότι διαπράττεται την 20.10.2021. (Υπ.)............. Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο