← Κύπρος

ΛΥΓΟΥΔΗ ν. «CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD» (όπως μετονομάσθηκε η Τράπεζα με την επωνυμία «MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD»), Γενική Αίτηση Αρ.:

ΛΥΓΟΥΔΗ ν. «CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD» (όπως μετονομάσθηκε η Τράπεζα με την επωνυμία «MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD»), Γενική Αίτηση Αρ.: 66/2020, 29/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A536 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ.: 66/2020 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ 44/2001 ΠΕΡΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΣΕ ΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠ΄ ΑΡΙΘΜΟ 1649/2013 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΗΜΕΡ. 11/07/2013 Η ΟΠΟΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΙΣ 12/07/2013 ΚΑΙ Μεταξύ: XXXXX ΛΥΓΟΥΔΗ του XXXXX, εκ Θεσσαλονίκης Αιτητή ΚΑΙ «CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD» (όπως μετονομάσθηκε η Τράπεζα με την επωνυμία «MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD»), εκ Λευκωσίας Καθ΄ ων η Αίτηση ------------------------------- Αίτηση Καθ΄ ων η αίτηση Cyprus Popular Bank Public Co Ltd δια του Ειδικού Διαχειριστή τους κ. XXXXX Αλεξάνδρου, ημερομηνίας 31.7.20 για παραμερισμό Ημερομηνία: 29.10.2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Καθ΄ ων η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση: κ.κ. Τορναρίτης & Σία ΔΕΠΕ. Για Καθ' ου η αίτηση - Αιτητή στην Κυρίως Αίτηση: κ.κ. Karapatakis Pavlides LLC. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 11.5.20 και στη βάση μονομερούς Αίτησης ημερ. 28.2.20, (στο εξής η Κυρίως Αίτηση), ο Καθ΄ ου η αίτηση (Αιτητής στην Κυρίως Αίτηση), εξασφάλισε την έκδοση Διατάγματος με το οποίο επετράπηκε η εγγραφή και αναγνώριση της απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης στην υπόθεση με αρ. αναφοράς 1649/2013, η οποία εκδόθηκε στις 11.7.13 και δημοσιεύθηκε στις 12.7.13, για το ποσό των €1.261.922,23, με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία επίδοσης της αγωγής μέχρι εξόφλησης, πλέον δικαστικά έξοδα και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας εξ €68.

  1. Περαιτέρω, επιδικάσθηκαν έξοδα προς όφελος του Καθ΄ ου η αίτηση (Αιτητή στην Κυρίως Αίτηση) ύψους €1.100, πλέον Φ.Π.Α. Στις 31.7.20, οι Αιτητές (Καθ΄ ων η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση) καταχώρισαν την παρούσα Μονομερή Αίτηση, με την οποία αιτούνται την έκδοση Διαταγμάτων του Δικαστηρίου ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου, με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται (set aside) η εγγραφή και/ή η αναγνώριση της απόφασης του Εφετείου θεσσαλονίκης, η οποία εξεδόθη στην υπόθεση με αρ. αναφοράς 1649/2013 κατά ή περί τις 11.7.2013 και δημοσιεύτηκε κατά ή περί τις 12/07/2013 για το ποσό των €1.261.922,23 με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία επίδοσης της αγωγής μέχρι εξοφλήσεως πλέον δικαστικά έξοδα και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας εξ €68.350 και ενεγράφη στην Κύπρο βάσει του Διατάγματος ημερομηνίας 11/05/20 και έλαβε ειδικό αριθμό μητρώου 66/2020 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Β. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται και/ή να αναστέλλεται η εκτέλεση του εκδοθέντος υπό του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Διατάγματος ημερομηνίας 11/05/2020 μέχρι την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης και/ή τον διορισμό εκκαθαριστή στους Αιτούντες και/ή μέχρι την εκδίκαση της παρούσας και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να ακυρώνει και/ή να αναστέλλει την εκτέλεση του εκδοθέντος υπό του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας Διατάγματος ημερομηνίας 11/05/2020, το οποίο επιδικάζει έξοδα χρηματικού ύψους €1.100,00 πλέον Φ.Π.Α. στον Καθ' ου η Αίτηση. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία εξεδόθη στο πλαίσιο της αγωγής με αριθμό 1649/2013 κατά ή περί τις 11.7.2013 προς όφελος του ως άνω Καθ' ου η Αίτηση και αναγνωρίστηκε και/ή ενεγράφη στην Κυπριακή Δημοκρατία στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 και (ΕΚ) 44/2001 μέχρι την αποπεράτωση της διαδικασίας εξυγίανσης των Αιτούντων και/ή μέχρι την καταχώριση της Αίτησης Εκκαθάρισης των Αιτούντων από την Αρχή Εξυγίανσης και/ή την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και/ή μέχρι την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης της και/ή μέχρι την εκδίκαση της παρούσης και/ή μέχρι οποιασδήποτε άλλης ημερομηνίας το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει.» Το Δικαστήριο αφού επιλήφθηκε της παρούσας Αίτησης στις 4.8.20, διέταξε την επίδοση της στον Καθ΄ ου η αίτηση (Αιτητή στην Κυρίως Αίτηση), ο οποίος καταχώρισε Ένσταση στις 29.9.
  2. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αγγελικής Σιαξιατέ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών (Καθ΄ ων η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση) ημερομηνίας 31.7.
  3. Αναφέρει ότι ο XXXXX Αλεξάνδρου διορίστηκε ως Ειδικός Διαχειριστής των Αιτητών τον Ιανουάριο 2017 (Τεκμήριο 2), σύμφωνα με τις διατάξεις της Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νομοθεσίας, με βάση την οποία οι Αιτητές τέθηκαν υπό καθεστώς εξυγίανσης τον Μάρτιο 2013 (Τεκμήριο 3). Ο διορισμός του αναμένετο να λήξει στις 31.12.
  4. Η Αρχή Εξυγίανσης κάλεσε τον Ειδικό Διαχειριστή XXXXX Αλεξάνδρου να συνεχίσει την άσκηση των νόμιμων καθηκόντων του μέχρι τον τερματισμό της εξυγίανσης, με στόχο την επίβλεψη της εκκαθάρισης της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και να ενεργεί με γνώμονα την προστασία και διαφύλαξη των συμφερόντων και περιουσιακών στοιχείων της (Τεκμήριο 4). Επεξηγεί ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε στο πλαίσιο της διατήρησης και προστασίας των περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών και προστασίας των σκοπών εξυγίανσης. Η τυχόν λήψη και πραγματοποίηση μέτρων εκτέλεσης εναντίον των Αιτητών, με απόσπαση ή εκποίηση περιουσιακού στοιχείου, θα διασαλεύσει τον σκοπό και τα ωφέλιμα αποτελέσματα των μέτρων της διαδικασίας εξυγίανσης, θα καταργήσει ουσιαστικά τον σκοπό της εξυγίανσης των Αιτητών και θα θέσει τους υπόλοιπους πιστωτές των Αιτητών, συμπεριλαμβανομένων και των καταθετών τους, σε δυσμενέστερη θέση, αφού θα μειωθεί το ποσό που θα είναι διαθέσιμο στους πιστωτές τους κατά την εκκαθάριση τους. Οι Αιτητές συνεχίζουν να τελούν υπό καθεστώς εξυγίανσης. Οι σκοποί εξυγίανσης περιλαμβάνονται στο Κεφάλαιο Ι του Ν.22(Ι)/2016 (αρ. 41, 44). Στο άρ. 33 του Περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου (Ν.66(Ι)/1997)καθορίζεται η κατάταξη των απαιτήσεων έναντι της περιουσίας των Αιτητών με την σειρά προτεραιότητας. Αναφέρθηκε στην επίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης (Τεκμήριο 11) η οποία είναι τελεσίδικη, υποκείμενη μόνο σε Αίτηση Αναίρεσης ενώπιον του Αρείου Πάγου. Οι δικηγόροι των Αιτητών έχουν ασκήσει Αίτηση Αναίρεσης ενώπιον του Αρείου Πάγου στις 23.10.13 και η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη. Αναφέρθηκε και στο επίδικο Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.5.20 και ισχυρίζεται ότι η αναγνώριση και εκτέλεση στην ολότητα της, της απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, αντίκειται προδήλως στην δημόσια τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επεξήγησε ότι ο Ειδικός Διαχειριστής των Αιτητών διατηρεί σχετικό τραπεζικό λογαριασμό, ο οποίος βρίσκεται υπό την εποπτεία της Αρχής Εξυγίανσης. Στο σχετικό λογαριασμό έχουν κατατεθεί ποσά που έχουν συλλεχθεί μετά την εκτέλεση των μέτρων εξυγίανσης. Αυτός ο λογαριασμός χρησιμοποιείται για την πληρωμή των δαπανών και των εξόδων της διαδικασίας ειδικής διαχείρισης των Αιτητών. Σύμφωνα με την νομοθεσία όταν ολοκληρωθούν τα μέτρα εξυγίανσης και παύσουν οι αρμοδιότητες του Ειδικού Διαχειριστή θα διοριστεί Εκκαθαριστής για να ολοκληρωθεί με αυτό τον τρόπο η διαδικασία εξυγίανσης και εκκαθάρισης. Κατά συνέπεια κατά την έναρξη της διαδικασίας της εκκαθάρισης, ο Εκκαθαριστής θα πρέπει να έχει διαθέσιμα όλα τα ποσά που έχουν συλλεχθεί μετά την εφαρμογή των μέτρων εξυγίανσης και να προχωρήσει ανάλογα στη διανομή αυτών, όπως προβλέπει η σχετική νομοθεσία. Από το συνολικό ποσό που θα έχει διαθέσιμο θα εξαρτηθεί και το τελικό ποσοστό που θα λάβουν οι δικαιούχοι. Η πληρωμή του όποιου ποσού ήθελε εισπράξει με εκτέλεση της απόφασης ο Καθ' ου η Αίτηση, επηρεάζει την αρχή της ισότητας χειρισμού των πιστωτών. Το σύνολο του ποσού που έχει συγκεντρωθεί από τα μέτρα εξυγίανσης των Αιτητών πρέπει να είναι στην διάθεση του εκκαθαριστή για να μπορέσει να πληρώσει τους πιστωτές και/ή όλους όσους δικαιούνται να λάβουν χρήματα από την συγκεκριμένη υπό εξυγίανση τράπεζα σύμφωνα πάντα με την σειρά που προβλέπει η νομοθεσία. Στην περίπτωση που το Δικαστήριο επιτρέψει την εκτέλεση της απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, τότε ο Καθ΄ ου η αίτηση ως πιστωτής θα λάβει προτεραιότητα έναντι πιστωτών της ιδίας τάξης αλλά ακόμη χειρότερα θα λάβει προτεραιότητα έναντι πιστωτών άλλης τάξης που δικαιούνται πληρωμή πριν από τον συγκεκριμένο. Ανέφερε περαιτέρω, ότι μετά την έκδοση του επίδικου Διατάγματος ημερομηνίας 11.5.20, οι δικηγόροι των Αιτητών απέστειλαν στους δικηγόρους του Καθ΄ ου η αίτηση επιστολή ημερομηνίας 24.6.20 (Τεκμήριο 14) με την οποία τοποθετήθηκαν για την λανθασμένη έκδοση του επίδικου Διατάγματος εναντίον του υπό Εξυγίανση Αδειοδοτημένου Πιστωτικού Ιδρύματος. Οι δικηγόροι του Καθ΄ ου η αίτηση απάντησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 7.7.20 και γνωστοποίησαν την πρόθεση τους να λάβουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα εκτέλεσης της εγγραφείσας απόφασης (Τεκμήριο 15). Αναφέρθηκε στη διαδικασία εξυγίανσης με βάση την Ευρωπαϊκή Οδηγία με αρ. 2014/59/ΕΕ, η οποία ενσωματώθηκε στο Εθνικό Δίκαιο μέσω της νομοθεσίας 22(Ι)/2016, [(αρ. 44

(1)(J)] και ισχυρίστηκε ότι οποιαδήποτε ενέργεια για αποπληρωμή πιστωτή των Αιτητών, είτε εξ΄ αποφάσεως είτε όχι, είναι παράνομη και έρχεται σε αντίθεση με τις γενικές αρχές της ισονομίας και ισότητας σε σχέση με άλλους πιστωτές. Επεσήμανε ότι η μονομερής Αίτηση του Καθ΄ ου η αίτηση - στη βάση της οποίας εκδόθηκε το Διάταγμα ημερομηνίας 11.5.20 - βασίστηκε στον Κανονισμό 44/2001 της 22.12.2000 και στον Κανονισμό 1215/2012 της 12.12.12 ( ο οποίος κατάργησε τον προηγούμενο Κανονισμό 44/2001). Αναφέρθηκε στο αρ. 66
(1)και
(2)του Κανονισμού 1215/12 και τόνισε ότι η αγωγή του Καθ΄ ου η αίτηση στην Ελλάδα ασκήθηκε το 2013 και η απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης εκδόθηκε στις 11.7.13 και δημοσιεύθηκε την επόμενη ημέρα, δηλαδή πριν τις 10.1.15. (Με βάση το αρ. 66
(2)του Κανονισμού 1215/12 αυτός δεν εφαρμόζεται στις αγωγές που ασκήθηκαν πριν τις 10.1.15). Συνεπώς η παρούσα Αίτηση θα έπρεπε να βασίζεται στον Κανονισμό 44/01 και όχι στον Κανονισμό 1215/12. Επιπρόσθετα, με βάση το αρ. 1
(2)(β) του Κανονισμού 1215/12, αυτός δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί στην προκειμένη περίπτωση, διότι το καθεστώς εξυγίανσης υπό το οποίο τελούν οι Αιτητές, εμπίπτει στις διαδικασίες των Πτωχεύσεων. Στην προκειμένη περίπτωση, θα έπρεπε να εφαρμόζεται ο Κανονισμός με αρ. 44/01 και με βάση το αρ. 1
(2)(β), εξαιρούνται και αποκλείονται από την εφαρμογή του οι πτωχεύσεις (όπως προνοείται και στον Κανονισμό 1215/12), εφόσον το καθεστώς εξυγίανσης εμπίπτει στις διαδικασίες των πτωχεύσεων. Ισχυρίζεται ότι η νομική βάση της Κυρίως Αίτησης είναι εσφαλμένη και λανθασμένα εφαρμόστηκε ο Κανονισμός 1215/12 και 44/01, οι οποίοι (και οι δύο) δεν περιλαμβάνουν και/ή εξαιρούν από την εφαρμογή τους τις πτωχεύσεις και τις ανάλογες διαδικασίες. Το καθεστώς εξυγίανσης στο οποίο υπόκεινται οι Αιτητές εμπίπτει στις ανάλογες διαδικασίες των πτωχεύσεων. Ο Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 29.5.00 με αρ. 1346/00 που αφορά τις διαδικασίες αφερεγγυότητας και ο καταργητικός αυτού με αρ. 848/15 της 20.5.15, εξαιρούν από το πεδίο εφαρμογής τους τα πιστωτικά ιδρύματα και συνεπώς ο Κανονισμός 848/15 δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση, εφόσον οι Αιτητές εμπίπτουν στην κατηγορία των Πιστωτικών Ιδρυμάτων. Με βάση την οδηγία 24/01 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 4.4.01 [(αρ. 16
(1)
(2)] οι Πιστωτές δεν δικαιούνται κάτι περισσότερο από την αναγγελία των απαιτήσεων τους και η διαδικασία απαίτησης και πληρωμής απαίτησης οποιουδήποτε πιστωτή ακολουθεί την εν λόγω οδηγία. Η Αίτηση προσέκρουσε σε Ένσταση του Καθ΄ ου η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Άρη Παπαδόπουλου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Καθ΄ ου η αίτηση, ημερομηνίας 28.9.
  1. Ισχυρίστηκε ότι το Εφετείο Θεσσαλονίκης έκδωσε Βεβαίωση με βάση τον αρ. 53 του Κανονισμού (ΕΕ) 1215/12 με την οποία βεβαιώνεται ότι η υπόθεση είναι τελεσίδικη. Η απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης παραπέμφθηκε στην πλήρη ολομέλεια του Αρείου Πάγου και ο Πρώτος λόγος απορρίφθηκε (Τεκμήριο 1) με απόφαση ημερομηνίας 15.2.18 που δημοσιεύθηκε στις 23.4.
  2. Ο δεύτερος λόγος αναπέμφθηκε στο Α2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, και μέχρι σήμερα δεν προωθήθηκε προς εκδίκαση. Συνεπώς η απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης ημερομηνίας 11.7.13 (Τεκμήριο 3) κατέστη αμετάκλητη και τελεσίδικη (Τεκμήριο 2). Ισχυρίζεται ότι στην προκειμένη περίπτωση εφαρμόζεται ο Κανονισμός 44/2001 και όχι ο νεότερος Κανονισμός 1215/12, αφού η απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης εκδόθηκε στις 11.7.
  3. Σχετική είναι η Συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 6.5.20 που καταχωρίστηκε στα πλαίσια της Κυρίως Αίτησης (αρ. 66
(1)
(2)του Κανονισμού (ΕΕ) 1215/12). Αναφέρθηκε στα γεγονότα που αποτελούν τη διαφορά του Καθ΄ ου η αίτηση με τους Αιτητές στα Ελληνικά Δικαστήρια (παρ. 18-19) και ισχυρίζεται ότι η διαφορά τους δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη διαδικασία πτώχευσης και/ή εκκαθάρισης και/ή συναφείς διαδικασίες. Με βάση τη νομολογία των Δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), προκειμένου οι Κανονισμοί 44/01 και 1215/12 να μην έχουν εφαρμογή, πρέπει η διαφορά των μερών να αποτελεί διαδικασία πτώχευσης και/ή εκκαθάρισης και όχι όταν το ένα μέρος από τα δύο τελεί υπό καθεστώς πτώχευσης και/ή εκκαθάρισης. Περαιτέρω, αναφέρει ότι η απαίτηση του Καθ΄ ου η αίτηση εναντίον του υπό εξυγίανση ιδρύματος, δημιουργήθηκε και/ή υφίστατο από την ημέρα που εκδόθηκε τελεσίδικη απόφαση ακύρωσης του πλειστηριασμού των μετοχών που αγόρασε, δηλαδή από το
  1. Επομένως το δικαίωμα του Καθ΄ ου η αίτηση προέκυψε πολύ πριν την ημερομηνία κατά την οποία το ίδρυμα τέθηκε σε καθεστώς εξυγίανσης και προτού θεσπιστεί ο Νόμος Περί Εξυγίανσης. Συνεπώς η συμπερίληψη του Καθ΄ ου η αίτηση στην ίδια κατηγορία πιστωτών, των οποίων το αγώγιμο δικαίωμα τους προέκυψε μετά που το ίδρυμα περιήλθε σε καθεστώς εξυγίανσης, θα ήταν έκδηλα άδικη. Μέχρι σήμερα δεν λήφθηκε οποιοδήποτε μέτρο και/ή διαδικασία προς εκτέλεσης της εγγραφείσας απόφασης και συνεπώς η παρούσα Αίτηση είναι πρόωρη. Οι προϋποθέσεις για ακύρωση της απόφασης που ενεγράφη βάσει του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 είναι συγκεκριμένες και εξαντλητικές σύμφωνα με το αρ. 45 του Κανονισμού και οι λόγοι που προβάλλουν οι Αιτητές, δεν εμπίπτουν στις εν λόγω προϋποθέσεις. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή. Αποτελεί λόγον ακύρωσης της επίδικης απόφασης ημερομηνίας 11.5.20 ότι η νομική βάση της Κυρίως Αίτησης ημερομηνίας 28.2.20 είναι εσφαλμένη διότι αυτή βασίζεται στον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001, ως και στον Κανονισμό (ΕΕ) 1215/
  2. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Συμφωνώ με τους ευπαίδευτους συνήγορους του Καθ΄ ου η αίτηση ότι παρά το γεγονός ότι στην νομική βάση της Κυρίως Αίτησης γίνεται αναφορά και στον Κανονισμό (ΕΕ) 1215/12, εντούτοις στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνει εφαρμογής ο Κανονισμός (ΕΚ) 44/
  3. Τούτο γιατί, με βάση το αρ. 66
(1)του Κανονισμού (ΕΕ) 1215/12, αυτός εφαρμόζεται μόνο σε αγωγές που ασκούνται ή αποφάσεις που εκδίδονται κατά ή μετά τις 10.1.15. Περαιτέρω, σύμφωνα με το αρ. 66
(2)του Κανονισμού (ΕΕ) 1215/12, κατά παρέκκλιση του αρ. 80 (με το οποίο καταργείται ο Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001), ο Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001, συνεχίζει να διέπει τις αποφάσεις που εκδίδονται σε αγωγές που ασκήθηκαν ή αποφασίστηκαν και εκδόθηκαν πριν τις 10.1.15. Η επίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, εκδόθηκε στις 11.7.13 και συνεπώς ο Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 έχει εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση. Προχωρώ να εξετάσω την θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών ότι η επίδικη διαφορά των μερών εμπίπτει στη κατηγορία των πτωχεύσεων ή άλλων πτωχευτικών διαδικασιών, διότι οι Αιτητές τελούν υπό καθεστώς εξυγίανσης. Προς τούτο, επικαλούνται το άρθρο 1
(2)(β) του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001, σύμφωνα με το οποίο, εξαιρούνται από την εφαρμογή του οι πτωχεύσεις, πτωχευτικοί συμβιβασμοί και άλλες ανάλογες διαδικασίες. Συνεπώς οι πρόνοιες του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην προκειμένη περίπτωση, διότι το καθεστώς εξυγίανσης υπό το οποίο τελούν οι Αιτητές, εμπίπτει στις ανάλογες διαδικασίες των πτωχεύσεων. Το ιστορικό της επίδικης διαφοράς μεταξύ των μερών, καταδεικνύει, κατά την άποψη μου, με εμφανή και σαφή τρόπο ότι αυτή δεν αποτελεί «ανάλογη διαδικασία πτώχευσης». Όπως αναφέρθηκε από τον Καθ΄ ου η αίτηση στην Ένσταση του, ως και στην Κυρίως Αίτηση, οι Αιτητές πρόσφεραν σε πλειστηριασμό μετοχές οι οποίες πλειστηριάσθηκαν στις 2.6.1999 και κατακυρώθηκαν στον Καθ' ου η Αίτηση. Στο μεταξύ ο αρχικός κάτοχος των μετοχών είχε ασκήσει ανακοπή κατά του πλειστηριασμού και με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας με αρ. 122/2000 ο εν λόγω πλειστηριασμός ακυρώθηκε. Η απόφαση εφεσιβλήθηκε στο Εφετείο Θράκης και απορρίφθηκε η έφεση των Αιτητών με την απόφαση με αρ. 132/
  1. Ακολούθως κατόπιν αίτησης Αναίρεσης στον Άρειο Πάγο, επιβεβαιώθηκε η αρχική απόφαση ακύρωσης του πλειστηριασμού με την απόφαση με αρ. 1267/2004 του Αρείου Πάγου. Ακολούθως, ο Καθ' ου η Αίτηση ήγειρε δικαστικές διαδικασίες προκειμένου να λάβει πίσω το τίμημα αγοράς των μετοχών. Αρχικά ο Καθ' ου η Αίτηση αποτάθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης το οποίο με την απόφαση του με αρ. 20952/2010, απέρριψε την αγωγή που είχε καταχωρήσει. Ο Καθ' ου η Αίτηση στη συνέχεια εφεσίβαλε την εν λόγω απόφαση στο Εφετείο Θεσσαλονίκης το οποίο και τον δικαίωσε εκδίδοντας την απόφαση με αρ. 1649/2013 στις 11/07/2013, η οποία ενεγράφηκε με το Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 11/05/
  2. Είναι προφανές ότι η διαφορά που προέκυψε μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση και των Αιτητών στα Ελληνικά Δικαστήρια δεν έχει καμία απολύτως σχέση με διαδικασία πτώχευσης και/ή εκκαθάρισης και/ή συναφείς διαδικασίες. Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι λόγω του ότι αυτοί τελούν υπό εξυγίανση καθιστά την παρούσα διαδικασία «πτωχευτική» δεν ευσταθεί και δεν γίνεται αποδεκτός από το Δικαστήριο. Σχετική είναι η απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης ΔΕΕ, C-641/16, Tunkers France v. Expert France, ημερομηνίας 9.11.17, στην οποία αποφασίστηκε ότι: «Παρ. 22: .. προκειμένου να κριθεί εάν μια αγωγή απορρέει άμεσα από διαδικασία αφερεγγυότητας, το καθοριστικής σημασίας στοιχείο για να προσδιοριστεί ο τομέας στον οποίο εμπίπτει η αγωγή δεν είναι, κατά το Δικαστήριο, το δικονομικό πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται, αλλά η νομική βάση της. Κατά την προσέγγιση αυτή, πρέπει να εξετάζεται αν το επίδικο δικαίωμα ή η επίδικη παροχή στηρίζεται στους κοινούς κανόνες του αστικού και εμπορικού δικαίου ή σε κανόνες με τους οποίους εισάγονται παρεκκλίσεις που ισχύουν ειδικώς στην περίπτωση των διαδικασιών αφερεγγυότητας (απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2014, Nickel & Goeldner Spedition, C-157/13, EE:C:2014:2145, σκέψη 27).» Περαιτέρω στην απόφαση C-649/16, Peter Valach and Others v. Waldviertler Sparkasse Bank AG and Other, ημερομηνίας 20.12.17, αποφασίστηκε ότι: «Παρ. 26: Κατ' εφαρμογήν των αρχών αυτών, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι μόνον οι αγωγές που απορρέουν άμεσα από διαδικασία αφερεγγυότητας και συνδέονται στενά με αυτή δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1215/
  3. Κατά συνέπεια, μόνον αυτές οι αγωγές εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1346/2000 (βλ., υπό την έννοια αυτή, απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2017, Tunkers France και Tunkers Maschinenbau, C-641/16, EU:C:2017:847, σκέψη 19 καθώς και εκεί παρατιθέμενη νομολογία). Παρ. 27: Ακριβώς το ίδιο κριτήριο χρησιμοποιείται στην αιτιολογική σκέψη 6 του κανονισμού 1346/2000 για τον προσδιορισμό του αντικειμένου του. Ειδικότερα, κατά την αιτιολογική αυτή σκέψη, ο εν λόγω κανονισμός θα πρέπει να περιορίζεται σε διατάξεις που διέπουν την αρμοδιότητα για την έναρξη διαδικασιών αφερεγγυότητας και τις δικαστικές αποφάσεις που «απορρέουν άμεσα από τις διαδικασίες αφερεγγυότητας και έχουν στενή σχέση με αυτές»». Με βάση τις πιο πάνω νομικές αρχές, όπως καθιερώθηκαν με την νομολογία του ΔΕΕ, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η παρούσα διαφορά μεταξύ των μερών, η οποία αφορούσε την επιστροφή του τιμήματος αγοράς πλειοδοτημένων μετοχών, δεν αποτελεί διαδικασία πτώχευσης, ούτε και ανάλογη διαδικασία πτώχευσης, εντός της έννοιας του άρθρου 1
(2)(β) του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001, αλλά ούτε και εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού 1346/2000 - ως είναι η εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών - διότι η επίδικη διαφορά μεταξύ των μερών, ως και η δικαστική απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, δεν απορρέουν άμεσα από διαδικασία αφερεγγυότητας και καμία σχέση έχουν με πτωχευτική διαδικασία ή διαδικασία εκκαθάρισης. Το γεγονός ότι οι Αιτητές βρίσκονται υπό καθεστώς εξυγίανσης, δεν μπορεί να εντάξει την παρούσα διαφορά εντός του πεδίου εφαρμογής του Κανονισμού 1346/
  1. Με βάση την πιο πάνω νομολογία του ΔΕΕ, ουσιαστικό κριτήριο για να αποφασισθεί κατά πόσο η διαφορά εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού 1346/00, είναι αυτή καθ΄ εαυτή η φύση της διαφοράς, ως και κατά πόσο αυτή (η διαφορά) συνιστά πτωχευτική διαδικασία ή πηγάζει άμεσα από διαδικασία πτώχευσης ή εκκαθάρισης, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Η εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών ότι, σε περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ως αυτή ενεγράφηκε και αναγνωρίστηκε στην Κύπρο με το Διάταγμα ημερομηνίας 11.5.20, θα παραβιαστεί η διαδικασία εξυγίανσης και οι πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας και θα διασαλευθεί η δημόσια τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας - διότι ο Καθ΄ ου η αίτηση ως Πιστωτής των Αιτητών θα εκτελέσει την απόφαση προς όφελος του κατά προτεραιότητα έναντι των υπολοίπων Πιστωτών - δεν με βρίσκει σύμφωνη. Οι Αιτητές αποτελούν ιδιωτική εταιρεία που προβαίνει σε διαδικασία εξυγίανσης και η επίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης θα μπορούσε να αναγνωρισθεί στην Κύπρο χωρίς ιδιαίτερη διαδικασία, με βάση το αρ. 33 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/
  2. Κρίνω ότι τα επιχειρήματα των Αιτητών περί διασάλευσης τη δημόσιας τάξης της Κύπρου δεν ευσταθούν και δεν γίνονται αποδεκτά από το Δικαστήριο. Ο Καθ΄ ου η αίτηση ως πιστωτής των Αιτητών, θα τύχει της μεταχείρισης που προνοεί η σχετική νομοθεσία και ρυθμίζει το καθεστώς εξυγίανσης των Αιτητών υπό το οποίο τελούν. Η σειρά προτεραιότητας των πιστωτών των Αιτητών ρυθμίζεται από τη σχετική νομοθεσία και θεωρώ ότι είναι πρόωρο και ανεπίτρεπτο να καθοριστεί στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι θα διασαλευθεί η δημόσια τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και η σχετική θέση των Αιτητών δεν γίνεται αποδεκτή. Τέλος, σ΄ ότι αφορά τη θέση των Αιτητών ότι εκκρεμεί η αίτηση Αναίρεσης της απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης στον Άρειο Πάγο, διευκρινίζεται ότι το Εφετείο Θεσσαλονίκης εξέδωσε βεβαίωση σύμφωνα με το άρθρο 53 του Κανονισμού (EE) 1215/2012 (Τεκμήριο 2 στην Κυρίως Αίτηση) με την οποία βεβαιώνεται ότι η εν λόγω υπόθεση είναι τελεσίδικη. Εάν η εκδοθείσα υπόθεση δεν ήταν τελεσίδικη και εκκρεμούσε οποιαδήποτε άλλη δικαστική διαδικασία, η αρμόδια αρχή και/ή όργανο του κράτους μέλους στο οποίο εκδόθηκε η απόφαση, δεν θα εξέδιδε τέτοια βεβαίωση. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα τελεσιδικίας της εκδοθείσας Απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Η απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης παραπέμφθηκε σε τριτοβάθμιο επίπεδο για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος για τον οποίο καταχωρίστηκε Αναίρεση παραπέμφθηκε στην πλήρη ολομέλεια του Αρείου Πάγου και απορρίφθηκε. Η εν λόγω απόφαση της πλήρους ολομέλειας του Αρείου Πάγου με αριθμό 5/2018 ημερομηνίας 15/02/2018 δημοσιεύθηκε στις 23/04/
  3. Όσον αφορά το δεύτερο λόγο αναίρεσης ο οποίος παραπέμφθηκε στο Α2 πολιτικό τμήμα του Αρείου Πάγου προκειμένου να εξεταστεί, δεν προωθήθηκε προς εκδίκαση και ως εκ τούτου έχει εγκαταλειφθεί. Συνεπεία των ανωτέρω, είναι προφανές ότι η απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης κατέστη αμετάκλητη και τελεσίδικη και προς τούτο εκδόθηκε η προαναφερθείσα βεβαίωση από το Εφετείο Θεσσαλονίκης. Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του Καθ΄ ου η αίτηση (Αιτητή στην Κυρίως Αίτηση) και σε βάρος των Αιτητών (Καθ΄ ων η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση), όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.