F.G. Special Line (Road Assistance) Ltd ν. Papas, Αρ. Αγωγής: 4158/13, 29/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A538 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4158/13 Μεταξύ: F.G. Special Line (Road Assistance) Ltd Ενάγουσα - και - XXXXX Papas ή XXXXX Παπάς Εναγόμενος ---------------------------------- Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα: κ. Κ. Γεωργίου Για εναγόμενο: κ. Λ. Ιωαννίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα αξιώνει από εργοδοτούμενό της ποσά που πλήρωσε για ζημιές που κατ' ισχυρισμό προκάλεσε αμελώς σε ρυμουλκό που οδηγούσε, τη μείωση της αξίας του, το ποσό που πλήρωσε σε πελάτη της όταν αμέλησε να παραδώσει το όχημά του σε καθορισμένη τοποθεσία και αποζημιώσεις για βλάβη στη φήμη της. Ο εναγόμενος στην υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα του έδιδε οδηγίες να φορτώνει στο ρυμουλκό οχήματα πέραν του επιτρεπόμενου βάρους. Σύμφωνα με τα παραδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα, ο εναγόμενος εργαζόταν στην ενάγουσα από 1.7.10 μέχρι 5.5.11 ως οδηγός ρυμουλκού. Η συμφωνία εργοδότησης (Τεκμήριο 2 ως προς την αλήθεια του) προνοούσε ότι σε περίπτωση πρόκλησης ζημιάς στο ρυμουλκό ή σε περιουσία πελατών «από αμέλεια» του εναγόμενου, θα επωμιζόταν τα έξοδα. Στις 15.9.11 καταχώρησε αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών εναντίον της ενάγουσας για παράνομη απόλυση η οποία στις 16.10.14 συμβιβάστηκε (Τεκμήρια 5 και 19). Προς απόδειξη της απαίτησης κατέθεσαν ο διευθυντής της ενάγουσας (ΜΕ1), η σύζυγός του (ΜΕ2) και ο μηχανικός του ρυμουλκού (ΜΕ3). Για τον εναγόμενο κατέθεσε ο ίδιος (ΜΥ1). Η μαρτυρία αξιολογήθηκε στο σύνολό της, έστω κι αν δεν γίνεται ρητή αναφορά. Μπορεί να συνοψισθεί ως εξής: Ο ΜΕ1 υιοθέτησε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α). Ο εναγόμενος είχε στην κατοχή του το ρυμουλκό 24 ώρες το 24ωρο. Κατά την εργοδότησή του προκλήθηκαν σ' αυτό ζημιές. Δεν γνωρίζει πώς ή πότε συγκεκριμένα προκλήθηκαν. Την 1.2.11 επιδιορθώθηκε το πλαίσιο (σασί) του ρυμουλκού (Τεκμήριο 6), στις 16.3.11 επιδιορθώθηκε το κιβώτιο ταχυτήτων (Τεκμήριο 7), στις 11.3.11 αγοράστηκαν εξαρτήματα για την επιδιόρθωση του κιβωτίου ταχυτήτων (Τεκμήρια 8 και 9), στις 18.3.11 αγοράστηκαν εξαρτήματα για βλάβη στο διακόπτη παραθύρου (Τεκμήριο 10), στις 30.3.11 πληρώθηκαν «εργατικά έξοδα επιδιόρθωσης» (Τεκμήριο 11), στις 3.5.11 αγοράστηκε συρματόσχοινο (Τεκμήριο 12), στις 24.5.11 αγοράστηκαν εξαρτήματα για βλάβη στο διακόπτη παράθυρου (Τεκμήριο 13), στις 16.9.11 επιδιορθώθηκε το έμβολο (Τεκμήριο 14) και στις 20.9.11 αγοράστηκαν αναλώσιμα για επιδιόρθωση στο έμβολο (Τεκμήριο 15). Κάποιες από τις ζημιές (Τεκμήρια 13-15) επιδιορθώθηκαν μετά που ο εναγόμενος έφυγε από την ενάγουσα. Αρνήθηκε ότι ήταν φυσικές φθορές ή ότι δεν ευθύνεται ο εναγόμενος. Το ρυμουλκό δεν μπορεί πλέον να εκτελεί βασικές εργασίες. Η αξία του μειώθηκε κατά €10.
- Ο εναγόμενος παραδέχθηκε ότι έκοψε το πλαίσιο (σασί) του ρυμουλκού κατά τη φόρτωση ενός οχήματος. Του έλεγαν να είναι πιο προσεκτικός. Στις 26.9.10 η ενάγουσα πλήρωσε σε πελάτη της €1.800 όταν ο εναγόμενος, λίγες μέρες πριν, δεν παρέδωσε το όχημά του εκεί που έπρεπε και κλάπηκαν απ' αυτό διάφορα εξαρτήματα (Τεκμήριο 1). Η φήμη της ενάγουσας υπέστη ζημιά. Η ΜΕ2 είναι η σύζυγος του ΜΕ
- Δεν εργάζεται στην ενάγουσα, όμως βοηθά με τις εργασίες της. Δεν έχει μηχανολογικές γνώσεις. Προσκόμισε πιστοποιητικό εγγραφής του ρυμουλκού (Τεκμήριο 17), βεβαίωση πότε αγοράστηκε (Τεκμήριο 18) και βεβαίωση ότι οι «πιθανοί λόγοι» της ρωγμής στο πλαίσιο (σασί) είναι η αμέλεια και ο κακός χειρισμός του οδηγού (Τεκμήριο 16). Η ενάγουσα πλήρωσε €1.800 μετά το περιστατικό με το όχημα του πελάτη (Τεκμήριο 1) για να μην ντροπιαστεί. Ο ΜΕ3 είναι μηχανικός. Επισκεύασε το κιβώτιο ταχυτήτων (Τεκμήριο 7). Δεν γνωρίζει πότε έγινε η ζημιά. Η φόρτωση οχημάτων πέραν του επιτρεπόμενου βάρους μπορεί να προκαλέσει ζημιά στο κιβώριο ταχυτήτων και στο πλαίσιο. Ο εναγόμενος υιοθέτησε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Β). Είναι επαγγελματίας οδηγός (Τεκμήριο 20). Το ρυμουλκό ήταν στην κατοχή του 24 ώρες το 24ωρο. Οι ζημιές οφείλονται σε φυσική φθορά ή στο γεγονός ότι φόρτωσε στο ρυμουλκό υπερβολικό βάρος μετά από οδηγίες της ενάγουσας. Όταν πήγαινε να ρυμουλκήσει κάποιο όχημα, αν αυτό ήταν πέραν του επιτρεπόμενου ορίου, ενημέρωνε τηλεφωνικά την ενάγουσα και ο ΜΕ1 του έδινε οδηγίες να το ρυμουλκήσει. Ερωτηθείς πώς γνώριζε το βάρος κάθε οχήματος για να ενημερώσει τον ΜΕ1, ανέφερε ότι στεκόταν δίπλα του και φαινόταν από το ύψος και το πλάτος. Η ζημιά στο σασί προκλήθηκε όταν φόρτωσε ένα τρακτέρ. Η ζημιά στο έμβολο προκλήθηκε από το πολύ βάρος. To συρματόσχοινο κόπηκε όταν προσπάθησε να ρυμουλκήσει μια τσιμεντομηχανή. Του υποβλήθηκε ότι προκάλεσε ζημιά και στο κιβώτιο ταχυτήτων. Απάντησε ότι το υπερβολικό βάρος παίζει ρόλο. Ερωτηθείς αν υπήρχαν ζημιές, απάντησε: «Είχε ζημιές, ναι, από υπερβολικό βάρος». Του υποβλήθηκε ότι όφειλε να μην φορτώσει όχημα το οποίο θεωρούσε ότι ήταν πέραν του επιτρεπόμενου βάρους. Απάντησε ότι αυτό θα ήταν το σωστό. Όμως, πρόσθεσε, αν αρνείτο να το φορτώσει η ενάγουσα θα τον έδιωχνε. Ερωτηθείς σχετικά ανέφερε ότι ποτέ δεν τον απείλησαν για κάτι τέτοιο, όμως δεν μπορούσε να το αποκλείσει. Αρνήθηκε ότι η ενάγουσα πλήρωσε €1.800 σε πελάτη της. Παρέδωσε το όχημα εκεί που του είπαν. Η ενάγουσα καταχώρησε την αγωγή εκδικητικά. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες έχοντας υπόψη τις σχετικές αρχές (Πατάτσου ν. Χιλμί, Πολιτική Έφεση 300/11, ημερ. 31.5.17, Παπαχρυσοστόμου ν. Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.ά., Πολιτική Έφεση 118/10, ημερ. 16.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας κάποιου και να απορρίψει άλλο (Χριστοφόρου v. Γερμανού, Πολιτική Έφεση 247/13, ημερ. 7.4.20). Ο ΜΕ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε στις ερωτήσεις με πληρότητα και αιτιολογημένα. Θεωρώ ότι με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν γνωρίζει πώς και πότε προκλήθηκαν οι ζημιές. Σε σχέση με το βάρος του ρυμουλκού δεν παραγνωρίζω ότι αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι έχει βάρος 3 τόνους και ότι το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος είναι 7.5 τόνοι. Στον τίτλο ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 17), ο οποίος κατατέθηκε αργότερα από την ΜΕ2, αναγράφεται ότι έχει βάρος (απόβαρο)[1] πέραν των 4 τόνων και ότι το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος είναι 7 τόνοι. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σ' αυτή τη πτυχή της μαρτυρίας του. Έχοντας υπόψη τη συνολική εικόνα του, δεν επηρεάζεται η αξιοπιστία του. Ιδιαίτερη αναφορά στη μαρτυρία του γίνεται όπου κρίνεται σκόπιμο. Η ΜΕ2 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της περιορίστηκε κυρίως στην κατάθεση εγγράφων. Αντεξεταζόμενη προσπάθησε να μεταφέρει ό,τι γνώριζε για τα γεγονότα. Με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν έχει μηχανολογικές γνώσεις. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της. Ο ισχυρισμός της ότι αποκλείεται ο ΜΕ1 να έδωσε οδηγίες στον εναγόμενο να φορτώσει στο ρυμουλκό βάρος πέραν του επιτρεπόμενου διότι τον γνωρίζει πολύ καλά είναι η γνώμη της, όχι μαρτυρία γεγονότος. Ως τέτοια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η αξιοπιστία της δεν επηρεάζεται έχοντας υπόψη τη συνολική εικόνα της. Ο ΜΕ3 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν εμπεριστατωμένη. Οι απαντήσεις του ήταν αιτιολογημένες. Ουδεμία τάση παραποίησης γεγονότων ή μεροληψίας διαπιστώθηκε. Η εμπειρία του έγινε αποδεκτή από τον ευπαίδευτο συνήγορο του εναγόμενου. Τα όσα ανέφερε προέρχονταν από την προσωπική του γνώση ως μηχανικός του ρυμουλκού και από την εμπειρία του ως μηχανικός οχημάτων. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Η μαρτυρία του εναγόμενου παρουσιάζει αδυναμίες. Πρώτο, στη γραπτή δήλωσή του αναφέρει ότι ο ΜΕ1 ουδέποτε του είπε ότι θα ήταν υπεύθυνος για τυχόν ζημιές ως αναφέρεται στη συμφωνία (Τεκμήριο 2 για την αλήθεια του). Αντίθετα, αντεξεταζόμενος συμφώνησε με την υποβολή ότι ο ΜΕ1, όταν προσλήφθηκε, του είπε ότι θα ήταν υπεύθυνος για τυχόν ζημιές. Δεύτερο, στη γραπτή δήλωσή του αναφέρει το βάρος του ρυμουλκού παραπέμποντας στο πιστοποιητικό εγγραφής (Τεκμήριο 17) εκεί όπου αναγράφεται το «μεταξόνιο». Αντίθετα, αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το μεταξόνιο δεν έχει σχέση με το βάρος και ότι η αναφορά του είναι ψευδής. Τρίτο, στη γραπτή δήλωσή του αναφέρει ότι οι ΜΕ1 και ΜΕ2 δεν ήθελαν να αναγνωρίσουν το ρυμουλκό στη φωτογραφία (Τεκμήριο 3) και γι' αυτό προέβαλαν ως δικαιολογία ότι το πίσω μέρος του φαίνεται να είναι γκρίζο, και όχι κόκκινο. Επεξήγησε, προς υποστήριξη της θέσης του, ότι το πίσω μέρος του ρυμουλκού αρχικά ήταν κόκκινο, μετά το έβαψε γκρίζο για λίγες εβδομάδες και μετά το ξανάβαψε κόκκινο. Η θέση αυτή δεν υποβλήθηκε στους ΜΕ1 και ΜΕ
- Αντίθετα, θέση της πλευράς του εναγόμενου ήταν ότι φαίνεται γκρίζο λόγω της ποιότητας της φωτογραφίας. Τέταρτο, για να υποστηρίξει τη θέση ότι ο ΜΕ1 του έδινε οδηγίες να φορτώνει οχήματα πέραν του επιτρεπόμενου βάρους, ισχυρίστηκε ότι το έκανε για να εξοικονομήσει καύσιμα. Η θέση αυτή δεν τέθηκε στους ΜΕ1 και ΜΕ2 για να τοποθετηθούν. Πέμπτο, στη γραπτή δήλωσή του αναφέρει ότι η ενάγουσα ουδέποτε του παραπονέθηκε για το περιστατικό με το όχημα του πελάτη για να υποστηρίξει τη θέση ότι η απόδειξη (Τεκμήριο 1) είναι ψευδής. Αυτή είναι και η δικογραφημένη θέση του (παρ. 7 της Υπεράσπισης). Αντίθετα, στην αντεξέταση ανέφερε ότι η ενάγουσα τον ενημέρωσε λίγες μέρες μετά το περιστατικό. Οι αδυναμίες στη μαρτυρία του είναι σε τέτοια έκταση και βαθμό που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σ' αυτή, πλην των ισχυρισμών του που αποτελούν παραδοχές εναντίον συμφέροντος. Ιδιαίτερη αναφορά σ' αυτές γίνεται όπου κριθεί σκόπιμο. Πριν καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα εξής: Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί στις θέσεις του ΜΕ1 ότι οι ζημιές οφείλονται στην κακή χρήση από τον εναγόμενο ή ότι η φόρτωση υπερβολικού βάρους δεν μπορεί να προκαλέσει ζημιά στο πλαίσιο. Όταν του υποβλήθηκε ότι δεν διαθέτει την απαιτούμενη πείρα, παρέπεμψε στον μηχανικό (ΜΕ3). Η διαπίστωση αυτή δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του, έχοντας υπόψη τη συνολική εικόνα του. Η βεβαίωση σε σχέση με τη ζημιά στο πλαίσιο του ρυμουλκού (Τεκμήριο 16), δόθηκε από πρόσωπο που δεν προσήλθε στο Δικαστήριο να καταθέσει και να αντεξεταστεί (για λόγους υγείας). Δεν μπορεί, υπό τις περιστάσεις, να προσδοθεί βαρύτητα. Σε κάθε περίπτωση, η βεβαίωση αναφέρει «πιθανούς λόγους» της ζημιάς. Από τις δικογραφημένες θέσεις, τα μη αμφισβητούμενα και παραδεκτά γεγονότα και τη μαρτυρία τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: Ο εναγόμενος εργαζόταν στην ενάγουσα από την 1.7.10 μέχρι τις 5.5.11 ως οδηγός ρυμουλκού. Το ρυμουλκό ήταν στην κατοχή του 24 ώρες το 24ωρο. Η συμφωνία εργοδότησης προέβλεπε ότι σε περίπτωση πρόκλησης ζημιάς στο ρυμουλκό ή σε περιουσία πελατών λόγω αμέλειάς του, θα επωμιζόταν τα έξοδα. Την 1.2.11 επιδιορθώθηκε το πλαίσιο του ρυμουλκού (Τεκμήριο 6), στις 16.3.11 επιδιορθώθηκε το κιβώτιο ταχυτήτων (Τεκμήριο 7), στις 11.3.11 αγοράστηκαν εξαρτήματα για την επιδιόρθωση του κιβωτίου ταχυτήτων (Τεκμήρια 8 και 9), στις 18.3.11 αγοράστηκαν εξαρτήματα για βλάβη στο διακόπτη παραθύρου (Τεκμήριο 10), στις 30.3.11 πληρώθηκαν «εργατικά έξοδα επιδιόρθωσης» (Τεκμήριο 11), στις 3.5.11 αγοράστηκε συρματόσχοινο (Τεκμήριο 12), στις 24.5.11 αγοράστηκαν εξαρτήματα για βλάβη στο διακόπτη παράθυρου (Τεκμήριο 13), στις 16.9.11 επιδιορθώθηκε το έμβολο (Τεκμήριο 14) και στις 20.9.11 αγοράστηκαν αναλώσιμα για επιδιόρθωση στο έμβολο (Τεκμήριο 15). Το ρυμουλκό δεν μπορεί πλέον να εκτελεί βασικές εργασίες. Στις 26.9.10 η ενάγουσα πλήρωσε €1.800 (Τεκμήριο 1) για εξαρτήματα που κλάπηκαν από όχημα πελάτη της. Λίγες μέρες πριν ο εναγόμενος το παρέδωσε σε λάθος τοποθεσία. Ο ΜΕ3 επιδιόρθωσε το κιβώτιο ταχυτήτων και εξέδωσε τιμολόγιο (Τεκμήριο 7). Το ρυμουλκό ήταν σε άριστη κατάσταση. Η φόρτωση υπερβολικού φορτίου μπορεί να προκαλέσει ζημιά στο ρυμουλκό, στο πλαίσιο (σασί) και στο κιβώτιο ταχυτήτων. Στις 15.9.11 ο εναγόμενος καταχώρησε αίτηση εναντίον της ενάγουσας για παράνομη απόλυση η οποία στις 16.10.14 συμβιβάστηκε. Το βάρος απόδειξης είναι στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Χρύσανθου ν. Φραντζή
(2010)1Β Α.Α.Δ.1295, Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858). Αν η εκδοχή της ενάγουσας δεν αποδειχθεί σ' αυτό το επίπεδο δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω κι αν η εκδοχή της είναι πιο πιθανή από εκείνη της άλλης πλευράς (Σοφοκλέους ν. Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665). Ο εναγόμενος ανέφερε ότι οι ζημιές στο πλαίσιο (σασί) (Τεκμήριο 6), στο κιβώτιο ταχυτήτων (Τεκμήρια 7-9), στο συρματόσχοινο (Τεκμήριο 12) και στο έμβολο (Τεκμήρια 14 και 15) προκλήθηκαν κατά τη ρυμούλκηση οχημάτων πέραν του επιτρεπόμενου βάρους. Ως επαγγελματίας οδηγός, ανέφερε, όφειλε να μην τα ρυμουλκήσει. Πρόκειται για παραδοχές εναντίον συμφερόντων και ως τέτοιες μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Αποδεικνύεται, έστω με τις δικές του παραδοχές, ότι παραβίασε το καθήκον επιμέλειας και γι' αυτό προκλήθηκαν οι εν λόγω ζημιές (Ράλλης Μακρίδης & Υιοί Λτδ ν. Λουκά
(2003)1 Α.Α.Δ. 447). Θέση του εναγόμενου ήταν ότι δεν ευθύνεται για τις ζημιές επειδή ακολουθούσε εντολές της ενάγουσας. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους αυτού που προβάλλει τον ισχυρισμό (Γεωργίου v. Wideson Bros κ.ά., Πολιτική Έφεση 269/13, ημερ. 30.4.20). Η μαρτυρία του εναγόμενου, για τους λόγους που επεξηγήθηκαν, απορρίφθηκε. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Παρενθετικά σημειώνω ότι οι φωτογραφίες (Τεκμήρια 3 και 3Α) και τα στοιχεία των οχημάτων (Τεκμήρια 4 και 22) είναι ουδέτερης σημασίας για την εκδοχή του εναγόμενου. Ο εναγόμενος παραδέχθηκε ότι οι ζημιές προκλήθηκαν όταν επιχείρησε να φορτώσει σ' αυτό οχήματα με βάρος πέραν του επιτρεπόμενου. Οι φωτογραφίες δεν αποδεικνύουν, άνευ ετέρου, τον ισχυρισμό του ότι ενημέρωνε εκ των προτέρων την ενάγουσα για το βάρος τους και ότι του έδιδαν εντολές να τα φορτώσει. Αναφορικά με τις υπόλοιπες ζημιές, δεν υπάρχει μαρτυρία με ποιο τρόπο η ζημιά στο διακόπτη στο παράθυρο (Τεκμήρια 10 και 13) συνδέεται με τη ρυμούλκηση οχημάτων πέραν του επιτρεπόμενου βάρους. Ούτε υπάρχει μαρτυρία ότι τα «εργατικά έξοδα επιδιόρθωσης» (Τεκμήριο 11) συνδέονται με τις πράξεις του εναγόμενου. Σχετικά με την αξία του ρυμουλκού, δεν υπάρχει μαρτυρία ποιες εργασίες δεν μπορεί να εκτελεί λόγω των ζημιών, ποια θα ήταν η αξία του αν δεν υπήρχαν οι ζημιές και ποια είναι η αξία του μετά τις επιδιορθώσεις. Η γενική θέση του ME1 ότι η αξία του μειώθηκε κατά €10.000 επειδή δεν μπορεί να εκτελεί «βασικές εργασίες» δεν επαρκεί. Δεν δόθηκε κάποια επεξήγηση πως κατέληξε σ' αυτό το ποσό. Αναφορικά με το ποσό που η ενάγουσα πλήρωσε σε πελάτη της, το γεγονός ότι ο εναγόμενος παρέδωσε το όχημα αλλού από εκεί που του είχαν πει συνιστά αμελή εκτέλεση των καθηκόντων του. Δεν υπάρχει όμως μαρτυρία πότε και πως έγινε η κλοπή, ούτε με ποιο τρόπο η αμέλεια του συνδέεται με την κλοπή. Ελλείπει η αιτιώδης συνάφεια (MC Jewellery Ltd ν. Unicars Ltd
(2010)1 Α.Α.Δ. 1477). Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει μαρτυρία τι ακριβώς αφορά το ποσό που πληρώθηκε από την ενάγουσα. Η προσκόμιση της απόδειξης (Τεκμήριο 1), υπό τις περιστάσεις, δεν επαρκεί (Σπύρου v. Παπαδόπουλου, Πολιτική Έφεση 29/12, ημερ. 2.4.18). Τέλος, σχετικά με τη βλάβη στη φήμη της ενάγουσας, δεν υπάρχει μαρτυρία που να αποδεικνύει αιτιώδη συνάφεια με τις πράξεις του εναγόμενου. Πέραν τούτου, ο ΜΕ1 αναφέρει στη γραπτή δήλωσή του ότι η ενάγουσα απώλεσε πελάτες και άλλες επιχειρηματικές ευκαιρίες και έσοδα «για τα οποία θα δώσουν αναλυτική μαρτυρία κατά τη δικάσιμο» (sic). Ουδεμία περαιτέρω μαρτυρία προσκομίστηκε. Συνεπώς, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €3.659,53 (Τεκμήρια 6-9, 12, 14 και 15), πλέον νόμιμο τόκο. Ο τόκος καθορίζεται από την καταχώρηση της αγωγής (και όχι από την ημερομηνία δημιουργίας του αγώγιμου δικαιώματος) λόγω της καθυστέρησης στην καταχώρησή της χωρίς να δοθεί κάποια εξήγηση (Γιαπατός v. Σάββα κ.ά.
(2010)1 Α.Α.Δ. 1324). Τα έξοδα, αφού δεν εντοπίζεται λόγος γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Απόβαρο σημαίνει το βάρος του οχήματος (άρθρο 2, Ν.86/72)) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο