Ελευθεριάδου ν. Μεϊτανή κ.α., Αρ. Αγωγής: 7040/13, 29/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A539 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7040/13 Μεταξύ: XXXXX Ελευθεριάδου Ενάγουσα - και -
- XXXXX Μεϊτανή
- Ασφαλιστική Εταιρεία «Η Κεντρική» Λτδ Εναγόμενοι ---------------------------------- Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα: κ. Π. Παλαμάς Για εναγόμενους 1 και 2: κ. Α. Κλεάνθους Α Π Ο Φ Α Σ Η Η ενάγουσα αξιώνει €510 για ζημιές που προκλήθηκαν στο όχημά της όταν αυτό συγκρούστηκε με το όχημα της εναγόμενης 1 σε κυκλικό κόμβο. Η εναγόμενη 2 παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στο όχημα της τελευταίας. Προς απόδειξη της απαίτησης κατέθεσαν η ενάγουσα και η Ι.Ι. (ΜΕ2). Για τους εναγόμενους κατέθεσε η εναγόμενη
- Η μαρτυρία μπορεί να συνοψισθεί ως εξής: Η ενάγουσα υιοθέτησε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Α). Στις 23.5.12 και ώρα 17:30 οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα λεωφόρου κατευθυνόμενη προς κυκλικό κόμβο (Τεκμήρια 1 και 2). Πριν τον κυκλικό κόμβο προσπάθησε να εισέλθει στη δεξιά λωρίδα επειδή είχε πρόθεση να εξέλθει στην τρίτη έξοδο του κυκλικού κόμβου. Επειδή δεν τα κατάφερε, συνέχισε την πορεία της στην αριστερή λωρίδα. Εισήλθε στον κυκλικό κόμβο κινούμενη στην αριστερή λωρίδα. Συνέχισε την πορεία της στην αριστερή λωρίδα για 40-50 μέτρα με σκοπό να εξέλθει στην τρίτη έξοδο. Η εναγόμενη 1 οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα με κατεύθυνση τη δεύτερη έξοδο. Στο σημείο που τελειώνει η δεύτερη έξοδος η εναγόμενη 1 χτύπησε με την μπροστινή αριστερή πλευρά του οχήματός της τη δεξιά πλευρά του οχήματος της ενάγουσας. Οι ζημιές εκτιμήθηκαν στα €380, πλέον €50 έξοδα εκτίμησης (Τεκμήριο 3) και €80 για απώλεια χρήσης για δύο μέρες. Δεν ξέρει αν η μαυράδα που φαίνεται στη φωτογραφία (Τεκμήριο 2) προκλήθηκε από το ατύχημα. Δεν μπορεί να δικαιολογήσει πώς έγινε η σύγκρουση αφού δεν υπήρχαν άλλα οχήματα. Ούτε είδε κάτι. Γνώριζε ότι ήταν λάθος να οδηγεί στην αριστερή λωρίδα και ότι είχε υποχρέωση να οδηγεί στη δεξιά αφού είχε πρόθεση εξέλθει στην τρίτη έξοδο. Η ΜΕ2 υιοθέτησε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Β). Ήταν συνεπιβάτιδα στο όχημα της ενάγουσας. Η ενάγουσα οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα στη λεωφόρο με κατεύθυνση τον κυκλικό κόμβο. Όταν εισήλθε στον κυκλικό κόμβο δεν υπήρχε άλλο όχημα στη δεξιά λωρίδα. Στο σημείο που τελειώνει η δεύτερη έξοδος, η εναγόμενη 1 η οποία οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα με κατεύθυνση τη δεύτερη έξοδο, χτύπησε με την μπροστινή αριστερή πλευρά του οχήματός της στη δεξιά πλευρά του οχήματος της ενάγουσας. Η μαυράδα (Τεκμήριο 2) προκλήθηκε από το ατύχημα. Δεν κατάλαβε πώς το όχημα της εναγόμενης 1 τους κτύπησε. Η εναγόμενη 1 υιοθέτησε γραπτή δήλωση (Έγγραφο Γ). Οδηγούσε στη λεωφόρο στη δεξιά λωρίδα με κατεύθυνση τον κυκλικό κόμβο. Επειδή είχε πρόθεση να εξέλθει στη δεύτερη έξοδο του κυκλικού κόμβου οδηγούσε στη δεξιά λωρίδα. Πλησιάζοντας στο ύψος της δεύτερης εξόδου ενώ βρισκόταν στη δεξιά λωρίδα και στρίβοντας αριστερά για να εξέλθει στην έξοδο, η ενάγουσα η οποία οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα με πρόθεση να συνεχίσει προς την τρίτη έξοδο ανέκοψε την πορεία της. Όλα έγιναν σε δευτερόλεπτα. Οι ζημιές στο όχημά της ίδιας καλύφθηκαν από την ασφαλιστική εταιρεία της ενάγουσας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας στην αγόρευσή του εισηγήθηκε ότι η εναγόμενη 1 ευθύνεται για το ατύχημα διότι δεν επέδειξε τη δέουσα προσοχή και λογική επιμέλεια προς αποφυγή της σύγκρουσης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόμενων εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε αμέλεια της εναγόμενης
- Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες έχοντας υπόψη τις σχετικές αρχές (Πατάτσου ν. Χιλμί κ.ά., Πολιτική Έφεση 300/11, ημερ. 31.5.17, Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.ά., Πολιτική Έφεση 118/10, ημερ. 16.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας κάποιου και να απορρίψει άλλο (Χριστοφόρου v. Γερμανού, Πολιτική Έφεση 247/13, ημερ. 7.4.20). Εκ προοιμίου σημειώνω ότι οι εκδοχές της ενάγουσας, της ΜΕ2 και της εναγόμενης 1 ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος είναι σχεδόν ταυτόσημες. Η ενάγουσα μου έκανε γενικά καλή εντύπωση. Με ειλικρίνεια ανέφερε στο Δικαστήριο ότι γνώριζε ότι κινείτο σε λάθος λωρίδα εντός του κυκλικού κόμβου. Με την ίδια ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν η μαυράδα στο όχημά της προϋπήρχε του ατυχήματος. Η ΜΕ2 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση. Επεξήγησε με πληρότητα τι αντιλήφθηκε πριν το ατύχημα. Απαντούσε αιτιολογημένα. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία τους, αναφορά στην οποία γίνεται όπου κριθεί σκόπιμο. Χωρίς να επηρεάζεται η αξιοπιστία τους, διευκρινίζω τα εξής: πρώτο, η ενάγουσα ανέφερε ότι το ατύχημα έγινε στο σημείο που τελειώνει η δεύτερη έξοδος ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε ότι έγινε μετά τη νησίδα. Αντίθετα, η ΜΕ2 ανέφερε ότι έγινε προς το τέλος της δεύτερης εξόδου, σε άλλο σημείο μετά το τέλος της δεύτερης εξόδου και σε άλλο σημείο σχεδόν στο τέλος της δεύτερης εξόδου εκεί που αρχίζει η νησίδα. Οι παλινδρομήσεις στους ισχυρισμούς τους ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να βασιστεί σ' αυτούς. Δεύτερο, η ενάγουσα ανέφερε ότι η μαυράδα στο όχημά της μπορεί να προϋπήρχε. Αντίθετα, η ΜΕ2 ανέφερε ότι η μαυράδα προκλήθηκε από το ατύχημα διότι πριν δεν εντόπισε κάτι. Από τις δύο θέσεις αποδέχομαι τη θέση της ενάγουσας η οποία θεωρώ ότι ανέφερε με ειλικρίνεια ότι μπορεί να προϋπήρχε. Το γεγονός ότι η ΜΕ2 «δεν εντόπισε» κάτι, δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε. Ιδίως όταν δεν επεξηγήθηκε κάτω από ποιες συνθήκες κατέληξε σ' αυτό το συμπέρασμα. Η εναγόμενη 1 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Απαντούσε με συνοχή και πληρότητα. Ουδεμία τάση παραποίησης γεγονότων διαπιστώθηκε. Η αξιοπιστία της δεν κλονίστηκε. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της. Η θέση της όμως ότι κάποιες ζημιές στο όχημα της ενάγουσας είναι άσχετες με το ατύχημα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ουδεμία επεξήγηση δόθηκε πως κατέληξε σ' αυτή. Η αξιοπιστία της δεν επηρεάζεται, έχοντας υπόψη τη συνολική εικόνα της. Πριν την καταγραφή των ευρημάτων του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Ο χάρτης (Τεκμήριο 1) και το σχέδιο στη δήλωση τροχαίου ατυχήματος (Τεκμήριο 2) αποτυπώνουν ενδεικτικά τις πορείες των οχημάτων. Δεν μπορούν να αποτελέσουν, υπό τις περιστάσεις, οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων (Σωτηρίου ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 307). Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους εναγόμενους εισηγήθηκε ότι οι ζημιές στα οχήματα υποδηλώνουν τον τρόπο με τον οποίο έγινε το ατύχημα. Με κάθε σεβασμό, στην απουσία μαρτυρίας εμπειρογνώμονα το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σ' αυτό το συμπέρασμα (Νικολάου ν. Παπαϊωάννου
(2011)1 Α.Α.Δ. 1797). Ούτε μπορεί το Δικαστήριο, χωρίς τη μαρτυρία εμπειρογνώμονα, να καταλήξει σε ευρήματα σε σχέση με την ταχύτητα (Οδυσσέως v. Χατζηλούκα
(2000)1 Α.Α.Δ. 185). Από τις δικογραφημένες θέσεις, τη μαρτυρία και τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου τα εξής: Στις 23.5.12 (17:30) η ενάγουσα οδηγούσε το όχημά της στην αριστερή λωρίδα της Λεωφ. Σπ. Κυπριανού στο Στρόβολο με κατεύθυνση τον κυκλικό κόμβο Καλαμών. Στο όχημα επέβαιναν η ΜΕ2 και τρεις συνεπιβάτες. Υπήρχε πολλή τροχαία κίνηση. Φθάνοντας στον κυκλικό κόμβο, εισήλθε σ' αυτόν οδηγώντας στην αριστερή λωρίδα με πρόθεση να εξέλθει στην τρίτη έξοδο. Οδήγησε στην αριστερή λωρίδα για 40-50 μέτρα. Στο σημείο της δεύτερης εξόδου συνέχισε την πορεία της προς την τρίτη έξοδο. Τότε συγκρούστηκε με το όχημα της εναγόμενης 1 η οποία κινείτο στη δεξιά λωρίδα και επιχείρησε να εξέλθει στη δεύτερη έξοδο. Το όχημα της ενάγουσας υπέστη ζημιές στη δεξιά πλευρά και το όχημα της εναγόμενης 1 στην αριστερή μπροστινή. Η εναγόμενη 2 παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στο όχημα της εναγόμενης 1. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της ενάγουσας στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αν δεν αποδείξει την εκδοχή της σ' αυτό το επίπεδο, δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η εκδοχή της είναι πιο πιθανή από εκείνη των εναγόμενων (Σοφοκλέους ν. Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665). Οι αρχές που διέπουν το θέμα της αμέλειας είναι γνωστές (Χατζηγιάννης ν. Κουμάση κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 150, Χριστοφίνης ν. Φραντζή, Πολιτική Έφεση 328/11, ημερ. 31.5.17). Κριτήριο για τη συμπεριφορά ενός οδηγού είναι το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου, και όχι του ενεχόμενου (Αλεξάνδρου κ.α. ν. Λεβέντη κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 420, Μαρκαντώνης ν. Δημάκη
(1989)1 C.L.R. 387). Ως προς τον καταμερισμό της ευθύνης, καθοριστικοί παράγοντες είναι η υπαιτιότητα και η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αμέλειας των διάδικων και της ζημιάς που προκλήθηκε (Χαραλάμπους v. Στυλιανού
(1991)1Α Α.Α.Δ. 284). Η ευθύνη επιμερίζεται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και της καθημερινής εμπειρίας, όχι μικροσκοπικά (Χριστοδούλου ν. Γρηγορίου
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 178). Το θέμα που πρέπει πρώτα να εξεταστεί είναι η ευθύνη της εναγόμενης 1. Αν διαπιστωθεί ευθύνη, στη συνέχεια εξετάζεται κατά πόσον ήταν και η ενάγουσα αμελής (Χατζηαυξέντη ν. Λιασή
(2014)1Γ Α.Α.Δ. 2379). Η ενάγουσα εντός του κυκλικού κόμβου οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα. Στο ύψος της δεύτερης εξόδου συνέχισε ευθεία. Η εναγόμενη 1 κινείτο στη δεξιά λωρίδα και επιχειρούσε να εξέλθει στη δεύτερη έξοδο. Τότε συγκρούστηκαν. Με κάθε σεβασμό στον ευπαίδευτο συνήγορο της ενάγουσας, η εναγόμενη 1 δεν είχε υποχρέωση να ελέγχει συνεχώς την κίνηση σ' όλες τις πλευρές του κόμβου· τέτοια υποχρέωση εγέρθηκε όταν πλησίασε την έξοδο στην οποία σκόπευε να στρίψει αριστερά (Παύλου v. Παπακυπριανού
(2000)1 Α.Α.Δ. 974). Υποχρέωση την οποία εκπλήρωσε αφού, όπως ανέφερε, εντός του κυκλικού κόμβου έλεγχε την τροχαία κίνηση μπροστά της ως η πορεία της και λίγα δευτερόλεπτα πριν επιχειρήσει να στρίψει αριστερά έλεγξε την κίνηση στα αριστερά της. Η πορεία της ενάγουσας δεν επέτρεπε στην εναγόμενη 1 να αντιδράσει αφού, όπως ανέφερε, είχε μόνο δευτερόλεπτα για να αντιδράσει. Αν επιχειρούσε να προβεί σε ελιγμό, ως εισηγήθηκε η πλευρά της ενάγουσας, υπήρχε ο κίνδυνος να βγει πάνω στη νησίδα. Το καθήκον για επιμελή οδήγηση δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας από άλλους. Η ενάγουσα οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα του κυκλικού κόμβου για περίπου 40-50 μέτρα. Η πορεία της, όπως και η ίδια με ειλικρίνεια ανέφερε, υποδήλωνε στους άλλους οδηγούς ότι θα έβγαινε στη δεύτερη έξοδο.[1] Αντ' αυτού, συνέχισε ευθεία. Δεν αναμενόταν από την εναγόμενη 1 να προβλέψει ότι η ενάγουσα θα κινείτο κατά παράβαση των οδικών της υποχρεώσεων. Στην πρόσφατη απόφαση Νικολάου v. Ιωάννου, Πολιτική Έφεση 358/13, ημερ. 17.2.21 λέχθηκε: «Ο νουνεχής οδηγός μπορεί εύλογα να υποθέσει ότι όπως ο ίδιος έτσι και άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον επιμέλειας έναντι του ιδίου και των άλλων οδηγών. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θα έθετε ανυπόφορο βάρος στο νομιμόφρονα οδηγό και θα παρείχε αδικαιολόγητη συγχώρεση σε εκείνον ο οποίος παραβαίνει το καθήκον του και το νόμο.» Δεν διαπιστώνεται, υπό τις περιστάσεις, ότι ευθύνεται η εναγόμενη 1 για το ατύχημα. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω κατάληξης, κρίνω σκόπιμο να εξετάσω το θέμα των ειδικών αποζημιώσεων. Οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να αποδεικνύονται με σαφήνεια (Σπύρου v. Παπαδόπουλου, Πολιτική Έφεση αρ. 29/12, ημερ. 2.4.18). Παρά τη θέση της ενάγουσας ότι πλήρωσε όλα τα ποσά, ουδεμία απόδειξη προσκομίστηκε. Δεν θυμόταν σε ποιο συνεργείο επιδιόρθωσε το όχημά της ή αν της έδωσαν τιμολόγιο. Δεν θυμόταν αν επιδιορθώθηκε η μαυράδα, η οποία μπορεί να προϋπήρχε του ατυχήματος. Επομένως δεν είναι ξεκάθαρο αν η εκτίμηση αφορά μόνο ζημιές που οφείλονται στο ατύχημα. Πέραν τούτου, ανέφερε ότι οι ζημιές πρέπει να επιδιορθώθηκαν το 2012. Οι ζημιές όμως εκτιμήθηκαν μήνες μετά, τον Ιούλιο του 2013 (Τεκμήριο 3). Η ασαφής εικόνα που παρουσιάστηκε δεν ικανοποιεί το απαιτούμενο βάρος απόδειξης (Σπύρου (ανωτέρω)). Συνεπώς, η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα, αφού δεν εντοπίζεται λόγος γιατί να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, επιδικάζονται εναντίον της ενάγουσας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Καν. 66ΙΕ, περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμοί του 1984 ως ίσχυαν τότε cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο