Leader Inc Limited ν. Asirapal Enterprises Limited, Αρ. Αγωγής: 2157/20, 4/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A525 Αρ. Αγωγής: 2157/20 Μεταξύ: Leader Inc Limited, από το Χονγκ Κονγκ Ενάγουσας και Asirapal Enterprises Limited από την Λευκωσία Εναγομένης Αίτηση ημερ. 9.9.2020 υπό εναγομένης - αιτήτριας για αναστολή και απόρριψη διαδικασίας (stay of proceedings) Ημερομηνία: 4 Οκτωβρίου 2021 Για εναγομένη - αιτήτρια: κος Χαρίλαος Βελάρης Για ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση: κος Σταύρος Παύλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση της ενάγουσας εταιρείας η οποία έχει έδρα το Χονγκ Κονγκ, ανέρχεται σε €2.148.000,00 ως υπόλοιπο για κατ' ισχυρισμό γραπτή συμφωνία δανείου ημερομηνίας 01/08/2014 με την οποία η ενάγουσα συμφώνησε να παραχωρήσει στην εναγομένη εταιρεία που έχει έδρα την Λευκωσία, το ποσόν των €3.000.000,00 ως πιστωτική διευκόλυνση με τη μορφή δανείου. Ταυτόχρονα, καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση ίδιας ημερομηνίας με την οποία η ενάγουσα ζητούσε την έκδοση ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων για την παγοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της εναγομένης αλλά και διαταγμάτων αποκάλυψης προς υποβοήθηση των διαταγμάτων παγοποίησης. H μονομερής αίτηση ορίστηκε για επίδοση στις 22/08/2020, ημερομηνία κατά την οποία η εναγομένη δεν εμφανίστηκε στην διαδικασία και το Δικαστήριο, προχώρησε στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ακολούθως καταχωρήθηκε από την ενάγουσα αίτηση ημερομηνίας 24/11/2020 για παρακοή της εναγομένης στα πιο πάνω διατάγματα. Η εναγομένη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία στις 09/09/
- Ταυτοχρόνως, καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία επιδιώκει την απόρριψη και/ή την αναστολή κάθε διαδικασίας στην αγωγή επειδή κατά τους ισχυρισμούς της, τα επίδικα θέματα ως αυτά προκύπτουν από την Έκθεση Απαίτησης, συνιστούν διαφορές οι οποίες διέπονται από τους νόμους του Χονγκ Κονγκ. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση ασκούμενης δικηγόρου από το γραφείο των συνηγόρων της ενάγουσας. Αναφερόμενη στα γεγονότα της υπόθεσης, η ομνύουσα ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι την 01/08/2014 υπογράφηκε μεταξύ της ενάγουσας και της εναγομένης συμφωνία, δυνάμει της οποίας η ενάγουσα θα παρείχε το ποσό των €3.000.000,00 στην εναγομένη υπό μορφή δανείου (τεκμ.1). Η εν λόγω γραπτή συμφωνία δανείου, διεπόταν από ρητούς όρους τους οποίους τα μέρη αποδέχτηκαν και υπέγραψαν και οι οποίοι, μεταξύ άλλων, περιλάμβαναν συγκεκριμένο όρο αναφορικά με το δίκαιο που θα εφαρμοζόταν σε ότι ήθελε προκύψει αναφορικά με τη Συμφωνία Δανείου. Δυνάμει του σχετικού όρου, η συμφωνία δανείου διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με τους νόμους του Χονγκ Κονγκ, ενώ το Χονγκ Κονγκ κατέχει δικαιοδοσία. Συγκεκριμένα ο εν λόγω όρος έχει ως εξής: «VII. This Loan Agreement shall be governed by and construed in accordance with the laws of Hong Kong. The place of jurisdiction shall be Hong Kong.» Ήταν η θέση της ομνύουσας ότι παρά τις δύο συμπληρωματικές συμφωνίες που αφορούσαν το επιτόκιο και τους τρόπους αποπληρωμής, ο σχετικός όρος αναφορικά με το εφαρμοστέο δίκαιο ουδέποτε τροποποιήθηκε εφόσον η αρχική συμφωνία δανείου αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος των δύο συμπληρωματικών συμφωνιών. Συνεπώς, όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω όρου, οτιδήποτε προκύπτει σε σχέση με τις συμφωνίες που υπογράφηκαν μεταξύ των μερών, διέπεται και ερμηνεύεται με βάση τους νόμους του Χονγκ Κονγκ και το Χονγκ Κονγκ κατέχει δικαιοδοσία να επιληφθεί οποιασδήποτε διαφοράς προκύψει μεταξύ των μερών και σε σχέση με τις εν λόγω συμφωνίες. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρθηκε στην συνέχεια στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό αρ.1215/2012, υποστηρίζοντας ότι επιτρέπει στα μέρη σε σύμβαση, ανεξαρτήτως κατοικίας, να συμφωνήσουν ότι ένα δικαστήριο θα δικάζει τις διαφορές που έχουν προκύψει ή που θα προκύψουν από τη συγκεκριμένη έννομη σχέση. Σε τέτοια περίπτωση, το δικαστήριο αυτό έχει διεθνή δικαιοδοσία εκτός και εάν η συμφωνία είναι άκυρη ως προς την ουσιαστική της ισχύ βάσει της νομοθεσίας. Σημειώνεται δε, ότι σύμφωνα με τον ανωτέρω Κανονισμό, τέτοια εγκυρότητα συμφωνίας καθορισμού διεθνούς δικαιοδοσίας δικαστηρίου δεν επιδέχεται προσβολής για μόνο τον λόγο ότι η σύμβαση δεν είναι έγκυρη. Ήταν η θέση της ομνύουσας ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και κατ' επέκταση τα Δικαστήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν έχουν δικαιοδοσία και/ή αρμοδιότητα να επιληφθούν των θεμάτων της αγωγής και δεν είναι υπό τις περιστάσεις ορθό ή πρέπον να τα επιληφθούν και κατά συνέπεια, η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Ως εκ τούτου, στην παρούσα περίπτωση εφόσον η Συμφωνία Δανείου και οι συμπληρωματικές αυτής δεν θεωρούνται άκυρες, το Δικαστήριο θα πρέπει κατά την ομνύουσα αυτεπάγγελτα να εξαιρεθεί από την εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, εφόσον τα Κυπριακά Δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας. Οποιαδήποτε διαφορά προκύπτει μεταξύ των μερών στη βάση των εν λόγω συμφωνιών θα πρέπει να επιλυθεί στα δικαστήρια του Χονγκ Κονγκ. Η ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στην αίτημα. Ως λόγους ένστασης επικαλείται μεταξύ άλλων ότι η αίτηση είναι αντικανονική και ότι το Κυπριακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί την αγωγή και δεν δύναται να αποποιηθεί την δικαιοδοσία του επί της επίδικης διαφοράς. Επιπλέον, τα Δικαστήρια του Χόνγκ Κόνγκ δεν έχουν αποκλειστική δικαιοδοσία εκδίκασης των διαφορών μεταξύ των μερών. Αναφέρεται επίσης ότι η αιτήτρια επιχειρεί να παραπλανήσει ως προς την ερμηνεία της ρήτρας δικαιοδοσίας που αναφέρεται στη συμφωνία δανείου. Υποστηρίζεται στους λόγους ένστασης ότι η εν λόγω ρήτρα δεν δίνει αποκλειστική δικαιοδοσία στα δικαστήρια του Χονγκ Κόνγκ ούτε αποκλείει την δικαιοδοσία των Κυπριακών δικαστηρίων. Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων της ενάγουσας καθ' ης η αίτηση, στην οποία επαναλαμβάνονται και αναλύονται οι πιο πάνω λόγοι ένστασης. Η ομνύουσα αναφέρεται επίσης στα γεγονότα της υπόθεσης όπως εμφαίνονται στην έκθεση απαίτησης, με την δανειοδότηση της εναγομένης από την ενάγουσα και την απαίτηση για το ποσόν των €2.148.000,00 που εξακολουθεί κατ' ισχυρισμό να οφείλεται δυνάμει της επίδικης σύμβασης δανείου. Σε σχέση με τον όρο VII της συμφωνίας δανείου την οποία επικαλείται η εναγόμενη - αιτήτρια, κατά την ομνύουσα αυτή δεν παρέχει αποκλειστική δικαιοδοσία (exclusive jurisdiction) στα δικαστήρια του Χόνγκ Κόνγκ για τυχόν διαφορές που ενδέχεται να προκύψουν μεταξύ των μερών και που σχετίζονται με την επίδικη συμφωνία δανείου. Αφενός η ρήτρα δεν αναφέρεται στα δικαστήρια του Χόνγκ Κόνγκ και αφετέρου δεν προνοεί αποκλειστική δικαιοδοσία. Δεδομένου του γεγονότος ότι δικαιοδοσία κατά την αγωγή εναντίον εναγόμενων που βρίσκονται στην Κύπρο έχουν τα Κυπριακά Δικαστήρια, τόσο δυνάμει του Κυπριακού Δικαίου όσο και του Κανονισμού της ΕΕ των Βρυξελλών, είναι ολοφάνερο ότι η αναφορά στη συμφωνία δανείου για την δικαιοδοσία στο Χόνγκ Κόνγκ, έγινε για να επιτρέψει στην ενάγουσα τη δυνατότητα καταχώρησης αξίωσης και στα δικαστήρια του Χόνγκ Κόνγκ αντί να πρέπει να αποταθεί μόνο σε Κυπριακά Δικαστήρια. Αυτό δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε αποκλεισμό της δυνατότητας καταχώρησης αγωγής στο φυσικό φόρουμ (natural forum) που είναι η Κύπρος. Στην συνέχεια, η ομνύουσα αναφέρει ότι ανεξάρτητα από την ύπαρξη του όρου VII της συμφωνίας δανείου σύμφωνα με τον οποίο έχει δικαιοδοσία το Χόνγκ Κόνγκ (the place of jurisdiction shall be Hong Kong), το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας αντλεί δικαιοδοσία και έχει την εξουσία να εκδικάσει τη παρούσα αγωγή, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού 1215/12 της ΕΕ για τη δικαιοδοσία, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Λαμβάνοντας υπόψη ότι εναγομένη είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο, εφαρμογή έχει ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 1215/12 και συνεπώς, τα Δικαστήρια της Κύπρου έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν τη διαφορά. Η αναφορά της εναγομένης στην ένορκη δήλωση της αίτησης στις πρόνοιες τους Κανονισμού της ΕΕ 1215/12 σε σχέση με την ύπαρξη σύμβασης, δεν τυγχάνουν εφαρμογής κατά την ομνύουσα. Ήταν η θέση της ομνύουσας ότι δεν υπάρχουν ικανοποιητικοί λόγοι για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια και να αναστείλει την παρούσα αγωγή στη βάση των προνοιών του Κανονισμού 1215/2012 ενώ τυχόν αναστολή της παρούσας αγωγής θα είναι αντίθετη προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είναι το αρμόδιο και κατάλληλο δικαστήριο (forum conveniens) για να εκδικάσει την παρούσα αγωγή, και δεν δύναται να αποποιηθεί την δικαιοδοσία του επί της επίδικης διαφοράς, εφόσον μεταξύ άλλων, η μοναδική εναγόμενη είναι κυπριακή εταιρεία, με έδρα την Λευκωσία. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι παρέδωσαν γραπτό κείμενο αγόρευσης και επιπλέον είχαν την ευκαιρία να αγορεύσουν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους όπως προκύπτουν από τις ενόρκους δηλώσεις της αίτησης και ένστασης αντίστοιχα, παραπέμποντας ταυτόχρονα στο νομοθετικό πλαίσιο αλλά και σε σχετική νομολογία. Δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αναλυτικά την επιχειρηματολογία των συνηγόρων όπως προκύπτει από τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Ιδιαίτερη αναφορά μπορεί να γίνει όπου χρειάζεται, στο στάδιο των συμπερασμάτων του δικαστηρίου. Συμπεράσματα Ο συνήγορος της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση στην αγόρευση του, εισηγήθηκε ότι όπως είναι διατυπωμένο το αίτημα στην παρούσα, δεν δικαιολογείται η αναστολή της διαδικασίας. Η θέση αυτή είναι σωστή αφού στο αιτητικό μέρος της αίτησης, ζητείται η αναστολή της διαδικασίας λόγω του ότι τα επίδικα θέματα της παρούσας «ρυθμίζονται από το δίκαιο του Χόνγκ Κόνγκ». Όπως όμως πολύ σωστά έχει επισημάνει ο συνήγορος της ενάγουσας- καθ' ης η αίτηση, δεν δικαιολογείται η αναστολή της διαδικασίας για μόνο τον λόγο ότι σε μια υπόθεση, το Δικαστήριο θα εφαρμόσει αλλοδαπό δίκαιο. Αυτό που χρειάζεται, είναι να καταδειχθεί αποκλειστική ρήτρα δικαιοδοσίας εκδίκασης της υπόθεσης από αλλοδαπό δικαστήριο και όχι απλά εφαρμογή αλλοδαπού δικαίου, το οποίο θα μπορούσε να εφαρμόσει και το Κυπριακό Δικαστήριο αφού ακούσει βέβαια σχετική μαρτυρία. Δεν υπάρχει αναφορά στο αιτητικό μέρος της αίτησης σε αίτημα αναστολής λόγω ρήτρας αποκλειστικής δικαιοδοσίας, αλλά μόνο αναφορά σε εφαρμογή αλλοδαπού δικαίου, κάτι που δεν δικαιολογεί αίτημα αναστολής. Παρά τα πιο πάνω, τόσο στην ένορκη δήλωση της αίτησης όσο και στην αγόρευση του συνηγόρου για την εναγομένη - αιτήτρια, γίνεται αναφορά σε αποκλειστική ρήτρα δικαιοδοσίας των δικαστηρίων του Χόνγκ Κόνγκ. Για τον λόγο αυτό και παρά το γεγονός ότι η αιτούμενη θεραπεία αναφέρεται και εξετάζεται αποκλειστικά από το αιτητικό μέρος της αίτησης θα εξετάσω στην συνέχεια αν από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, δικαιολογείται επί της ουσίας, η αναστολή της διαδικασίας λόγω αποκλειστικής ρήτρας εκδίκασης των επιδίκων θεμάτων της παρούσας από τα δικαστήρια του Χόνγκ Κόνγκ. Η εναγομένη - αιτήτρια, στηρίζει το αίτημα της στα άρθρα 1 - 9 και 24 - 28 του Κανονισμού (ΕΕ) αρ.1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου
- Ο Ε.Κ 1215/12 που αντικατέστησε τον Ε.Κ. 44/01, ρυθμίζει την διεθνή δικαιοδοσία καθώς και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Στα πλαίσια αυτά, προβαίνει και σε ρυθμίσεις για την επίδοση δικογράφων. Σκοπός του όμως δεν είναι αποκλειστικά η ρύθμιση της επίδοσης δικογράφων στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά όπως αναφέρεται και στον τίτλο του, η διεθνής δικαιοδοσία και η αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων εντός της Ένωσης. Το άρθρο 4 του πιο πάνω Κανονισμού προνοεί τα εξής: «Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους.» Στο άρθρο 63 του ιδίου κανονισμού, καθορίζεται ως κατοικία εταιρειών και νομικών προσώπων, ο χώρος που έχουν την καταστατική τους έδρα που ειδικά για την Κύπρο είναι το εγγεγραμμένο γραφείο. Είναι σαφές από τα πιο πάνω ότι ο Κανονισμός καθορίζει ως βασικό κανόνα, την αρχή της γενικής δωσιδικίας της κατοικίας του εναγομένου. Η δωσιδικία αυτή θα πρέπει να ισχύει πάντοτε, εκτός από μερικές συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου το επίδικο αντικείμενο ή η αυτονομία των διαδίκων δικαιολογεί άλλο συνδετικό στοιχείο (βλ. παρ. 15 στο προοίμιο του Κανονισμού). Μια εξαίρεση στον γενικό κανόνα της δωσιδικίας της κατοικίας, καθορίζεται στο άρθρο 25 του Κανονισμού, όπου αναφέρεται ότι αν τα μέρη ανεξάρτητα από την κατοικία, συμφωνήσουν ότι ένα Δικαστήριο ή τα Δικαστήρια κράτους μέλους θα έχουν διεθνή δικαιοδοσία για τη διευθέτηση τυχόν διαφορών που έχουν προκύψει ή που θα προκύψουν από συγκεκριμένη έννομη σχέση, το εν λόγω Δικαστήριο ή Δικαστήρια θα έχουν δικαιοδοσία και τέτοια δικαιοδοσία είναι αποκλειστική, εκτός αν τα μέρη συμφωνήσουν άλλως. Δεν έχει σημασία που καταρτίστηκε η σύμβαση ή αν η παράβαση της και τα κατ' ισχυρισμό συναφή με αυτή αστικά αδικήματα, διαπράχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή αλλού. Γεγονός παραμένει ότι οι συμβαλλόμενοι έχουν δυνάμει του άρθρου 25.1 του Ε.Κ. 1215/12, δικαίωμα να καθορίσουν ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας σε δικαστήριο κράτους - μέλους της Ένωσης. Στην υπόθεση Οwusu v. Jackson Case C-281/02, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) αποφάσισε (παρ.37) ότι το άρθρο 2 της Σύμβασης της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 που καθόριζε αποκλειστική δωσιδικία κατοικίας του εναγομένου, είχε επιτακτικό χαρακτήρα και ότι μπορούσε να υπάρξει παρέκκλιση από τον βασικό κανόνα που καθιερώνει η διάταξη αυτή, μόνο στις περιπτώσεις που ρητά προβλέπονταν από τη Σύμβαση. Τονίστηκε επίσης ότι η Σύμβαση των Βρυξελλών, απαγορεύει σε δικαστήριο συμβαλλομένου κράτους να αποποιηθεί τη διεθνή δικαιοδοσία, την οποία αντλεί από το άρθρο 2 της εν λόγω συμβάσεως με το σκεπτικό ότι δικαστήριο μη συμβαλλομένου κράτους είναι καταλληλότερο για την εκδίκαση της διαφοράς, ακόμη και αν δεν τίθεται ζήτημα διεθνούς δικαιοδοσίας δικαστηρίου άλλου συμβαλλομένου κράτους ή η ως άνω διαφορά δεν έχει κανένα άλλο συνδετικό στοιχείο με άλλο συμβαλλόμενο κράτος Παρά το ότι η συνθήκη των Βρυξελλών έχει αντικατασταθεί από τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001 και στην συνέχεια από τον Κανονισμό 1215/2012, η αρχή που τέθηκε στην Owusu (ανωτέρω) συνεχίζει να έχει εφαρμογή αφού η εν λόγω υπόθεση, έχει υιοθετηθεί σε σειρά υποθέσεων από τα Κυπριακά Δικαστήρια (βλ. μεταξύ άλλων Hampton Advisory Group SA v. Bost AD κ.ά. Πολ. Έφ. 13/2009 ημερ. 27.3.2012, και την The Cyprus Phassouri Plantations Co Ltd v Hapag-Lloyd Ag ECLI:CY:AD:2018:D299, αγωγή ναυτοδικείου αρ. 38/2016 ημ. 21/06/
- Στην παρούσα, είναι σαφές ότι η εναγομένη - αιτήτρια δεν μπορεί να επικαλεστεί το άρθρο 25.1 αφού αυτό αφορά σε συμφωνία των συμβαλλομένων για αποκλειστική δικαιοδοσία που παρέχεται σε δικαστήρια κράτους μέλους της Ένωσης, στα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται βέβαια τα Δικαστήρια του Χονγκ Κονγκ. Το ζήτημα που τίθεται είναι κατά πόσον στις εξαιρέσεις του κανόνα αποκλειστικής δωσιδικίας της κατοικίας, μπορούν να συμπεριληφθούν και τα δικαστήρια που βρίσκονται εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Κανονισμός 1215/12 δεν κάνει σχετική αναφορά. Οι δε παράγραφοι 23 και 24 στο προοίμιο του Κανονισμού δεν αφορούν την παρούσα αφού περιορίζονται στις περιπτώσεις όπου έχουν ήδη ξεκινήσει διαδικασίες, ενώπιον των δικαστηρίων της τρίτης χώρας. Με δεδομένο ότι ο Κανονισμός 1215/12 δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις αποκλειστικής ρήτρας δικαιοδοσίας μη κράτους μέλους, κατά την κρίση μου η γενική διάταξη περί δωσιδικίας της κατοικίας του εναγομένου δυνάμει του άρθρου 4 του εν λόγω Κανονισμού, εφαρμόζεται αυστηρά στην παρούσα υπόθεση. Προκύπτει από όλα τα πιο πάνω ότι δεν υπάρχει καμία εξουσία στην βάση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/12 για αναστολή διαδικασίας εναντίον εναγόμενου που εδρεύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπέρ των διαδικασιών σε δικαστήριο μη κράτους μέλους, στη βάση συμφωνίας αποκλειστικής δικαιοδοσίας, εκτός εάν η αλλοδαπή διαδικασία είχε ξεκινήσει πριν από την διαδικασία στο δικαστήριο του κράτους - μέλους. Η πιο πάνω διαπίστωση δικαιολογείται και από το γεγονός ότι ο Κανονισμός προνοεί ρητά, στα άρθρα 33 και 34, για τις περιπτώσεις στις οποίες Δικαστήριο κράτους μέλους μπορεί να αναστείλει διαδικασία που εγέρθηκε ενώπιον του, μόνο όταν εκκρεμεί ήδη σχετική διαδικασία σε Δικαστήριο μη κράτους μέλους. Σχετική είναι η αγγλική απόφαση Gulf International Bank BSC v Aldwood [2019] EWHC 1666 (QB) στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση. Κρίνω υπό τας περιστάσεις ότι από την στιγμή που δεν έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει ήδη εκκρεμής διαδικασία για τα επίδικα θέματα στα Δικαστήρια του Χονγκ Κόνγκ, εφαρμόζεται αυστηρά στην παρούσα, η αρχή της δωσιδικίας της κατοικίας του εναγομένου δυνάμει του άρθρου 4 του Κανονισμού 1215/12 και δεν παρέχεται ευχέρεια στο παρόν Δικαστήριο να αναστείλει την ενώπιον του διαδικασία δυνάμει του εν λόγω Κανονισμού. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω διαπίστωσης, κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι όπως είναι διατυπωμένος ο όρος που η εναγομένη - αιτήτρια επικαλείται δεν προσδίδει ξεκάθαρα και χωρίς άλλο, ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας στα δικαστήρια του Χονγκ Κόνγκ στα οποία δεν γίνεται καμία αναφορά στην επίδικη σύμβαση. Η φράση «The place of jurisdiction shall be Hong Kong» δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι παρέχεται αποκλειστική αρμοδιότητα στα δικαστήρια του Χονγκ Κόνγκ. Για να ίσχυε αυτό θα έπρεπε να καθοριζόταν ρητά ότι παρέχεται αποκλειστική αρμοδιότητα στα δικαστήρια του Χονγκ Κόνγκ και όχι μια απλή αναφορά για τον τόπο δικαιοδοσίας. Η ρήτρα αποκλειστικής δικαιοδοσίας θα πρέπει να είναι σαφής και να μην αφήνει καμία αμφιβολία ως προς το ποιο δικαστήριο θα εκδικάσει τις διαφορές των μερών, αποκλείοντας ταυτόχρονα κάθε άλλη παράλληλη δικαιοδοσία. Κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τους κάτω λόγους.
- Στο αιτητικό μέρος της αίτησης δεν αιτιολογείται το αίτημα με αναφορά σε αποκλειστική ρήτρα δικαιοδοσίας στα δικαστήρια του Χονγκ Κόνγκ αλλά αναφέρεται μόνο η εφαρμογή του αλλοδαπού δικαίου. Κάτι που δεν δικαιολογεί αναστολή της διαδικασίας.
- Ο κανόνας δωσιδικίας της κατοικίας του εναγομένου που καθορίζεται στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1215/2012 εφαρμόζεται αυστηρά στην παρούσα υπόθεση για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω.
- Η επίδικη σύμβαση δεν καθορίζει ρητά, αποκλειστική ρήτρα δικαιοδοσίας των δικαστηρίων του Χονγκ Κόνγκ ούτε αποκλείει ανεπιφύλαχτα την παράλληλη δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου όπως προκύπτει από το άρθρο 4 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της ενάγουσας - καθ' ης η αίτηση και εναντίον της εναγομένης - αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να πληρωθούν δε στο τέλος της αγωγής. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο