Σε Πτώχευση Βούρου, Αίτηση Πτώχευσης: 18/21, 27/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A546 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αίτηση Πτώχευσης: 18/21 Σε Πτώχευση *** Βούρου (Α.Δ.Τ.***), από τη Λευκωσία Αίτηση υπό Οφειλέτιδος ημερ. 22.6.21 για Ακύρωση Ειδοποίησης Πτώχευσης Ημερομηνία: 27 Οκτωβρίου 2021 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Οφειλέτη: κ. Α. Πολυδώρου με κα Π. Λεάνδρου, για Άντης Πολυδώρου Δ.Ε.Π.Ε. Για Πιστωτές: κα Μ. Αγαθοκλέους με κα Μιχαηλίδου, για George Pamporides LLC ------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την ως άνω αίτηση της η Οφειλέτης αιτείται την ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης ημερ. 24.5.21, επικαλούμενη στην ένορκη δήλωση της μεταξύ άλλων ότι:
- Η αίτηση πτώχευσης γίνεται με σκοπό την άσκηση πίεσης για είσπραξη του ποσού (Τεκμήριο Α).
- Η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη επειδή για το εξ αποφάσεως χρέος υπήρξε εκ νέου συμφωνία ημερ. 10.8.20 για αποπληρωμή σε συμφωνηθείσες χρονικές περιόδους (Τεκμήριο Β).
- Οι πιστωτές δεν προέβησαν στη λήψη «οποιωνδήποτε άλλων μέτρων εκτέλεσης» όπως θα έπρεπε προτού προχωρήσουν. Ιδιαίτερα αφού είχαν και σχετική ένορκη δήλωση περιουσιακής κατάστασης δεν έπρεπε να ανησυχούν (Τεκμήριο Γ).
- Οι πιστωτές αναφέρουν ότι οφείλει €7.054.193 αλλά στη συμφωνία ημερ. 10.8.20 είχαν αναγνωρίσει ότι καταβλήθηκε ποσό €1.089.162 μέχρι εκείνη τη μέρα ενώ κατέβαλε στις 20.8.20 και το ποσό των €100.000 χωρίς να γίνεται τώρα αναφορά στην πληρωμή ή να έχει αφαιρεθεί από το χρέος (Τεκμήριο Δ).
- Με βάση τη συμφωνία έπρεπε να καταβάλει την 1.9.20 το ποσό των €200.000 αλλά λόγω της πανδημίας αδυνατούσε να το πληρώσει και κατέβαλε μόνο €80.000 στις 10.11.20 χωρίς και πάλι να γίνεται αναφορά στην πληρωμή ή να έχει αφαιρεθεί από το χρέος (Τεκμήριο Ε).
- Οι δημόσιοι διαγωνισμοί στον τομέα της υγείας, στον οποίο δραστηριοποιείται η ίδια με τον αδελφό της έχουν παγοποιηθεί ή και είναι μειωμένοι με αποτέλεσμα να ευρίσκονται σε αδράνεια τον τελευταίο χρόνο. Η όλη κατάσταση μείωσε τα εισοδήματα της χωρίς ωστόσο να την καταστήσει πρόσωπο μη αξιόχρεο. Ένσταση Οι Πιστωτές προέβαλαν έξι λόγους για απόρριψη της αίτησης, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι η αίτηση είναι αστήρικτη, η Οφειλέτης δεν αποκάλυψε όλα τα ουσιώδη γεγονότα και διέπραξε πράξη πτώχευσης, δεν προβλέπονται στη νομοθεσία μέτρα τα οποία να έπρεπε να προηγηθούν και η διαδικασία πτώχευσης άρχισε μετά που η ίδια η Οφειλέτης αθέτησε τις υποχρεώσεις της βάσει της συμφωνίας ημερ. 10.8.
- Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση της η ασκούμενη δικηγόρος κα Μιχαηλίδου αναφέρεται στη δικαστική απόφαση ημερ. 30.5.13 (Τεκμήριο 1), στην παλαιότερη ειδοποίηση πτώχευσης κατά το 2015 μετά από διευθέτηση που υπήρξε για πληρωμή την οποία αθέτησε η Οφειλέτης, σε νέες διαπραγματεύσεις με τους εκκαθαριστές των Πιστωτών, στη νέα συμφωνία ημερ. 10.8.20 και αρνείται ότι τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα κατάχρησης ή πίεσης, προσθέτοντας ότι η Οφειλέτης αθέτησε και τη νέα αυτή συμφωνία. Νομική Πτυχή Η διαδικασία στην παρούσα περίπτωση προχώρησε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και τα μέρη περιορίστηκαν σε αγορεύσεις, στις οποίες ανέλυσαν τα επιχειρήματα τους, παραπέμποντας και σε σχετική νομολογία. Πριν από οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να σημειωθεί πως και οι δύο συνήγοροι συμφωνούν ότι όταν ο Οφειλέτης επιθυμεί να αποταθεί για ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης επικαλούμενος λόγους άλλους από αυτούς οι οποίοι αναφέρονται στον κ.40
(2)των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών τότε θα πρέπει να καταχωρίσει αίτηση (και όχι ένορκη δήλωση), πράγμα το οποίο και έπραξε η Οφειλέτης στην παρούσα περίπτωση. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημητρίου
(2008)1 Α.Α.Δ.425: «Σημαντικό είναι πάντως να αναφερθεί πως τυχόν άλλοι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στον Κ.40.2, όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της ειδοποίησης, ως επίσης ισχυρισμοί για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, μπορούν ασφαλώς να προβληθούν, στην περίπτωση όμως αυτή η ορθή διαδικασία είναι η καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης και όχι η επιδίωξη ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης με την ένορκη δήλωση που προβλέπεται στον Κ.40.2. Στις περιπτώσεις μάλιστα αυτές, ως έχει νομολογηθεί, δεν ισχύει η προθεσμία των τριών ημερών που προβλέπεται για την ένορκη δήλωση του Κ.40 (Βλ. In Re Costas Luca (ανωτέρω) και Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 38).» Σχετική επί του προκειμένου είναι και η απόφαση του Ναθαναήλ Π.Ε.Δ., (όπως ήταν τότε) στην υπόθεση Αναφορικά με τον Κύπρο Καραβιώτη, Πτωχευτική Ειδοποίηση Αρ. 1805/06, Ε.Δ. Λ/σίας, ημερομηνίας 21.5.07, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 5 της απόφασης: ". . . όπου ο χρεώστης επιθυμεί να εγείρει οποιοδήποτε άλλο θέμα, πέραν των αναφερομένων στο Άρθρο 3
(1)(g) του Κεφ.5, που σχετίζονται με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό, όπως εξόφληση ή αναστολή, τότε είναι δυνατό να καταχωρίσει ειδική προς τούτο αίτηση, δηλαδή αίτηση προς ακύρωση, οπότε και η προθεσμία των τριών ημερών μέσα στην οποία πρέπει να καταχωρίσει ένορκη δήλωση, η οποία επενεργεί ως μέτρο ακύρωσης, δεν ισχύει. Σχετικές είναι οι υποθέσεις In re Costas Louca
(1987)2 J.S.C428 και Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1(Β) Α.Α.Δ.788, καθώς και οι αναφορές στα συγγράμματα των O. Griffiths: The Law Relating to Bankruptcy, 8η έκδ., σελ. 14-15 και Williams on Bankruptcy, 18η Έκδ. σελ.44."» Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι στις περιπτώσεις υποβολής αίτησης για ακύρωση της ειδοποίησης δεν παρέχεται ευχέρεια παράτασης της 7ήμερης προθεσμίας συμμόρφωσης, σε αντίθεση με ό,τι προνοείται για τις περιπτώσεις ένορκης δήλωσης προς ακύρωση από τον κ.41 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών (βλ. Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ.50, The Debtor v. Ampthill Rural District Council
(1953)2 All E.R.561). Συνεπώς οι Πιστωτές έχουν δίκαιο ότι η πράξη πτώχευσης έχει διαπραχθεί με την πάροδο άπρακτης της 7ήμερης προθεσμίας προς συμμόρφωση. Βέβαια αυτό δεν επηρεάζει την προώθηση της παρούσας, η οποία και θα πρέπει να εξεταστεί στη βάση των εγειρόμενων λόγων. Στην παρούσα περίπτωση η Οφειλέτης ουσιαστικά προβάλλει ότι η ειδοποίηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη και παράτυπη για τέσσερις λόγους, οι οποίοι εξετάζονται κατωτέρω. Ο πρώτος λόγος ακύρωσης τον οποίο προέβαλε η Οφειλέτης είναι το ότι οι Πιστωτές είχαν καταχωρίσει και στο παρελθόν Ειδοποίηση Πτώχευσης ήτοι στις 28.7.15, την οποία και απέσυραν στις 14.12.15. Η Οφειλέτης δεν εξηγεί κατά πόσον είχε προηγηθεί ένορκη δήλωση ή αίτηση για ακύρωση δηλαδή κατά πόσον ήταν απόσυρση πριν καν τη διάπραξη πράξης πτώχευσης. Εν πάση περιπτώσει, το ουσιώδες είναι πως ισχυρίζεται ότι η επάνοδος με δεύτερη ειδοποίηση αποδεικνύει ότι αυτή γίνεται με σκοπό την άσκηση πίεσης για την είσπραξη του ποσού. Ο δεύτερος λόγος και πάλι έχει ως υπόβαθρο τη θέση ότι οι Πιστωτές χρησιμοποιούν τη πτωχευτική διαδικασία όχι για να διασφαλίσουν την περιουσία της αλλά για να εισπράξουν το χρέος, του οποίου η αποπληρωμή εν πάση περιπτώσει είχε συμφωνηθεί στις 10.8.20 με την προαναφερθείσα ειδική διευθέτηση. Με τον τρίτο λόγο και πάλι προβάλλεται σκοπός πίεσης επί τω ότι οι Πιστωτές δεν προέβησαν στη λήψη οποιωνδήποτε άλλων μέτρων εκτέλεσης και δη ηπιότερων μέτρων, όπως η αίτηση οικονομικής έρευνας, στη βάση και της ένορκης δήλωσης που είχαν στη διάθεση τους (Τεκμήριο Γ). Με τον τέταρτο λόγο η Οφειλέτης ισχυρίζεται ότι οι Πιστωτές απέκρυψαν γεγονότα καθότι στην ειδοποίηση αναφέρουν ότι οφείλει €7.054.193 ενώ υπήρξαν πληρωμές (1.089.162+100.000+80.000= 1.269.162). Ο τελευταίος αυτός λόγος εμφανώς δεν έχει οποιαδήποτε βασιμότητα και δεν θα απασχολήσει περαιτέρω δεδομένου ότι τόσο στην αίτηση των Πιστωτών όσο και στην εκδοθείσα από τον Πρωτοκολλητή Ειδοποίηση Πτώχευσης καταγράφεται ως οφειλόμενο το ποσό των €5.785.031,65 συν τόκους επί του αρχικού ποσού βάσει της δικαστικής απόφασης ημερ. 30.5.13 (πράγμα το οποίο καταδεικνύει ότι έχουν πιστωθεί οι όποιες πληρωμές). Παρατηρείται λοιπόν ότι και οι τρεις εναπομείναντες λόγοι έχουν ως επίκεντρο την προβαλλόμενη θέση ότι η ειδοποίηση χρησιμοποιείται με σκοπό την πίεση για πληρωμή. Προς υποστήριξη των θέσεων της η Οφειλέτης επικαλείται την υπόθεση London Clubs Ltd κ.ά. ν. Παπαδόπουλου κ.ά.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.1699. Έχω τη γνώμη ότι η πιο πάνω υπόθεση London Clubs Ltd κ.ά. διαφοροποιείται από την παρούσα. Είναι βέβαια γεγονός πως αφορούσε και εκείνη ειδοποιήσεις πτώχευσης, όχι δύο αλλά τρεις. Οι δύο πρώτες μάλιστα είχαν οδηγήσει σε διάταγμα μηνιαίων δόσεων, καθώς και σε αύξηση των πληρωτέων ποσών, οπότε και αποσύροντο με αντάλλαγμα την αύξηση. Το Εφετείο είχε παρατηρήσει πως δεν είχε δοθεί εξήγηση ως προς τον λόγο που δεν προωθήθηκε η ορθή διαδικασία είσπραξης με την προώθηση του διατάγματος για είσπραξη των καθυστερημένων μηνιαίων δόσεων. Στην παρούσα περίπτωση δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα δηλαδή αλλεπάλληλης χρήσης της διαδικασίας με την εξασφάλιση κάθε φορά ανταλλαγμάτων. Ας σημειωθεί πως η ίδια η Ειδοποίηση Πτώχευσης περιλαμβάνει πρόνοια προς τον παραλήπτη της να διασφαλίσει ή συμβιβάσει το ποσό κατά τρόπο που ικανοποιεί τον πιστωτή («. secure or compound for the said sum to his satisfaction .»). Συνεπώς η επιλογή μη προώθησης της αρχικής ειδοποίησης μετά από διευθέτηση δεν μπορεί άνευ ετέρου να εξισώνεται με κατάχρηση ή καταπίεση και ούτε να σημαίνει ότι πιστωτής ο οποίος συναίνεσε χάνει διά παντός το δικαίωμα να ζητήσει την έκδοση νέας ειδοποίησης, καθότι η κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά. Ούτε όμως και υπάρχει στην παρούσα οποιοδήποτε στοιχείο ή ένδειξη ότι οι Πιστωτές έπραξαν οτιδήποτε από το οποίο να φαίνεται ότι στόχος της έκδοσης ειδοποίησης ήταν να εξασφαλίσουν για τον εαυτό τους οποιοδήποτε αθέμιτο, παράλληλο πλεονέκτημα. Ούτε και το ότι οι Πιστωτές επέλεξαν να μην χρησιμοποιήσουν τη διαδικασία μηνιαίων δόσεων ή το ένταλμα κατάσχεσης κινητών ή τυχόν άλλα μέτρα εκτέλεσης θα μπορούσαν να επενεργήσουν εις βάρος τους δεδομένου ότι οι διαδικασίες αυτές όντως δεν προβλέπονται από τον περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ.5 ως προϋπόθεση για καταχώριση αίτησης πτώχευσης. Σε σχέση και με τους τρεις αυτούς προβαλλόμενους λόγους είναι σχετικά τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Πετράκη ν. Κίμωνος
(2006)1 Α.Α.Δ.1311 που έχουν ως εξής: «Στην παρούσα υπόθεση, η οποία είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη της London Clubs Ltd (ανωτέρω), είχε διαπραχθεί πράξη πτωχεύσεως από τον εφεσίβλητο, ο οποίος δεν συμμορφώθηκε με δεόντως επιδοθείσα ειδοποίηση πτωχεύσεως. Δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος για τον οποίο το πρωτόδικο δικαστήριο, ήταν ορθό να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια, εις βάρος του εφεσείοντα και υπέρ του εφεσίβλητου. Ο εφεσείων δεν είχε κάμει οτιδήποτε από το οποίο να φαίνεται ότι σκόπευε να εξασφαλίσει για τον εαυτό του οποιοδήποτε αθέμιτο, παράλληλο πλεονέκτημα. Δεν υπήρχε ακόμα οτιδήποτε, ενώπιον του πρωτοδίκου δικαστηρίου, από το οποίο να φαίνεται ότι ο εφεσείων απέβλεπε σε απόσπαση χρημάτων ή πλεονεκτήματος από τον εφεσίβλητο, κατά αθέμιτο τρόπο, ή ότι χρησιμοποίησε τη δικαστική διαδικασία της αιτήσεως εκδόσεως διατάγματος παραλαβής, με στόχο άλλον από εκείνο που προβλέπεται, και κατά τρόπο καταπιεστικό για τον εφεσίβλητο. Κατά την κρίση μας τα όσα παρατήρησε το Εφετείο στην London Clubs Ltd (ανωτέρω), ότι σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση, ώστε αυτή να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει, για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών, δεν αποκλείουν πιστωτές, έστω και μικρούς πιστωτές όπως τον εφεσείοντα, από του να καταχωρήσουν αίτηση έκδοσης διατάγματος παραλαβής. Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή.» (έμφαση δοθείσα) Κατάληξη Κατ' αναλογίαν προς τα όσα έχουν αναφερθεί στην πιο πάνω υπόθεση Πετράκη κρίνεται ότι ούτε στην παρούσα υπάρχουν στοιχεία δόλου ή ότι οι Πιστωτές αποβλέπουν στην απόσπαση χρημάτων ή πλεονεκτήματος κατά αθέμιτο τρόπο ή ότι χρησιμοποιούν τη διαδικασία με τρόπο ή για λόγο άλλον από τον προβλεπόμενο. Ως εκ τούτου, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα €1.000 προς όφελος των Πιστωτών και εις βάρος της Οφειλέτου, συν Φ.Π.Α. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο