Αναφορικά με την Εταιρεία GARVIVONIA LTD ν. Ζωιόπουλου κ.α., Αρ. Αίτησης: 1097/2019, 29/10/2021

(1), 3 και 4

(2), Δ.39 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και στην πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Πριλίγκου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών. Σε αυτήν αναφέρεται ότι οι Αιτητές ζητούν να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση ούτως ώστε να απαντήσουν και να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 2 που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 5/6/

1. Παρατίθενται περαιτέρω, αποσπασματικά, οι απαντήσεις που επιθυμούν να δώσουν με την μορφή ένορκης δήλωσης εάν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Στην ένορκη δήλωση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που προτίθενται να καταχωρήσουν εάν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την 28/6/2021 και σε αυτήν περιλαμβάνονται 10 λόγοι ένστασης, ως ακολούθως:
2. Η αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη.
3. Δεν ικανοποιούνται οι απαιτούμενες νομολογιακές και/ή δικονομικές προϋποθέσεις για να ασκήσει το Δικαστήριο την διακριτική του ευχέρεια και να επιτρέψει την καταχώριση της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
4. Δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλού λόγου, ώστε να δικαιολογείται η παροχή της αιτούμενης άδειας.
5. Η αντίκρουση ισχυρισμών και/ή λόγω ένστασης, οι οποίοι προβλήθηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση ως φυσιολογική συνέπεια των ισχυρισμών που οι ίδιοι οι Αιτητές προέβαλαν, δεν συνιστά «καλό λόγο».
6. Οι Αιτητές μέσω της ένορκης δήλωσης της XXXXX Πριλίγκου, που συνοδεύει την παρούσα αίτηση και με την σκοπούμενη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποσκοπούν στην διόρθωση και συμπλήρωση παραλείψεων τους και/ή κενών κατά την καταχώριση της ένορκης δήλωσης του ενόρκως δηλούντα κ. XXXXX Ζωιόπουλου ημερομηνίας 19/12/2019, η οποία συνοδεύει την αίτηση εκκαθάρισης της εταιρείας Garvivonia Ltd ημερομηνίας 19/12/
8. Οι Αιτητές με την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση τους, επιχειρούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου άσχετη με την παρούσα διαδικασία μαρτυρία και/ή γεγονότα και με την επιδιωκόμενη μαρτυρία απλώς και μόνο σκοπό έχουν να απαντήσουν/σχολιάσουν τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση.
9. Η επιδιωκόμενη μαρτυρία που αιτούνται οι Αιτητές αναφέρεται σε γεγονότα προγενέστερα και καλά γνωστά σε αυτούς και/ή τα γεγονότα αυτά μπορούσαν να συμπεριληφθούν στην αρχική ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Ζωιόπουλου και/ή δεν πρέπει να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε σχέση με θέματα τα οποία οι Αιτητές μπορούσαν να θέσουν εξ αρχής.
10. Οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος για να αποδείξουν ότι έχουν καλό λόγο και/ή ότι είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης να δοθεί η αιτούμενη άδεια.
11. Οι αναφορές στην προτεινόμενη ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την Αίτηση, αναφορικά με τους καθ' ισχυρισμό λόγους που οι Αιτητές επικαλούνται προς υποστήριξη του αιτήματος τους είναι γενικές και αόριστες.
12. Η Αίτηση είναι παραπλανητική και/ή κακόπιστη και/ή καταχρηστική. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Φιλίππου, Καθ' ου η αίτηση και εκ των διευθυντών και μετόχων της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας. Σε αυτήν απαντώνται οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και εκφράζεται η πεποίθηση του ενόρκως δηλούντα ότι δεν καταδεικνύεται η ύπαρξη καλού λόγου για την παραχώρηση άδειας καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι με την αίτηση, οι Αιτητές, αποσκοπούν στο να αλλοιώσουν γεγονότα και να διορθώσουν και συμπληρώσουν παραλείψεις τους και αξιώνεται η απόρριψη της αίτησης. Νομική Πτυχή Η αίτηση εδράζεται στην Δ.48 Κ. 4

(2)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης ττου προνοείται από τη Διαταγή 39.» Από την ανωτέρω πρόνοια, αλλά και σύμφωνα με τα όσα λέχθηκαν στην Φιλόκυπρος Ματθαίου

(2008)1 ΑΑΔ 510[1], συνάγεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι ζήτημα το οποίο ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία μπορεί να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της αίτησης ή του αιτήματος, εφόσον ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ο οποίος δικαιολογεί την παροχή της άδειας. Το τι δύναται να αποτελέσει ή όχι «καλό λόγο», έχει εξεταστεί σε σωρεία αποφάσεων τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου όσο και σε επίπεδο πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας. Στην Βερεγγάρια Παναγιώτη Παπακόκκινου κ.α. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ. 1)

(2012)1 ΑΑΔ 643, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, που ζητείται να καταχωρηθεί, της κας Βερεγγάριας Παπακόκκινου, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τι περισσότερο επιθυμούν οι εφεσείουσες να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου πέραν της επανάληψης του περιεχομένου της ενόρκου δηλώσεως ημερ. 12.7.2011 και της επιχειρηματολογίας τους. Ούτε όμως η επανάληψη, ούτε και η επιχειρηματολογία των εφεσειουσών, δικαιολογούν το ζητούμενο διάταγμα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σημειώνουμε συναφώς ότι στην αίτηση δεν έχει επισυναφθεί η ένορκη δήλωση που θα καταχωρείτο, αν δινόταν άδεια, όπως θα έπρεπε και επομένως το περιεχόμενο της το υποθέσαμε από τα στοιχεία που είχαμε.» Στην A. Messios & Sons Ltd κ.α. ν Ανδρέα Α. Λεωνίδα

(2010)1 ΑΑΔ 195, κρίθηκε ότι προκύπτει η ύπαρξη καλού λόγου όπου η συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποσκοπεί στο να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μια ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Συγκεκριμένα λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιόν μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Στην Κόκκινου ν Κόκκινου, Έφεση αρ. 29/2014, απόφαση ημερομηνίας 3/11/2016, το Ανώτατο Δικαστήριο ως Δευτεροβάθμιο Οικογενειακό Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το τι δύναται να αποτελέσει καλό λόγο: ««Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.» Εξέταση της αίτησης και των λόγων ένστασης Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατάθεσαν εμπεριστατωμένες Γραπτές Αγορεύσεις μέσω των οποίων ανέπτυξαν επιχειρηματολογία προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Έχοντας υπόψη μου τα όσα οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους αλλά και τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω την αίτηση και τους λόγους ένστασης που οι Καθ' ων η αίτηση προέβαλαν. Το πρώτο ζήτημα που εγείρεται από πλευράς Καθ' ων η αίτηση είναι ότι ενόψει του ότι η κυρίως αίτηση αποτελεί Αίτηση Εκκαθάρισης, η οποία δεν αποτελεί ενδιάμεση αίτηση, δεν παρέχεται η δυνατότητα επίκλησης της Δ.48

(2)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Κυρίως Αίτηση, αποτελεί αίτηση εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας σύμφωνα με τις πρόνοιες του 211 (στ) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 σύμφωνα με το οποίο εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν το Δικαστήριο έχει τη γνώμη ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία. Το κανονιστικό πλαίσιο τίθεται από τους περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμούς και από τον περί Εταιρειών Διαδικαστικό Κανονισμό. Τόσο ο περί Εταιρειών Διαδικαστικός Κανονισμός, όσο και οι περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμοί, παραπέμπουν στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας όπου οποιοδήποτε θέμα δεν καθορίζεται από αυτούς. Συγκεκριμένα, ο Κανονισμός 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών προνοεί τα ακόλουθα: «Where no provision is made in these Rules regarding any matter arising out of winding-up proceedings, the Rules of Court governing civil proceedings (including the Bankruptcy Rules) shall, so far as they are not repugnant to these Rules, apply to such matter.» Περαιτέρω, ο Κανονισμός 3 του περί Εταιρειών Διαδικαστικού Κανονισμού αναφέρει τα εξής: «The Rules of Court for the time being in force relating to civil actions, and the general practice and procedure of the Courts in the Colony (or, in default of local provision, the practice and procedure observed by the Courts in England), shall apply as regards all proceedings in relation to applications to which these rules relate so far as may be practicable, except if and so far as the Law or these rules otherwise provide.» Το κατά πόσο, οι πρόνοιες της Δ.48 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, μπορούν να τύχουν εφαρμογής στο πλαίσιο αιτήσεων οι οποίες δεν είναι ενδιάμεσες αλλά εναρκτήριες διαδικασίες, εξετάστηκε στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν Dynacon Limited

(1998)1 ΑΑΔ 1978, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Εφόσον δεν εκδοθεί Διαδικαστικός Κανονισμός, ρυθμιστικός των διαβημάτων που μπορεί να ληφθούν βάσει του Νόμου, το Άρθρο 30 του Νόμου καθιστά, τηρουμένων των αναλογιών, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας εφαρμοστέους για την υποβολή και εκδίκαση αιτημάτων, θεμελιωμένων στις προνοιές του. Η υποβολή αίτησης, βάσει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, διέπεται από τη Δ.

1. Η Δ.48 είναι, κατ' εξοχήν, προσαρμοσμένη στην υποβολή ενδιάμεσων αιτήσεων. Όπως προκύπτει από τους τύπους, οι οποίοι θεσμοθετούνται (Τύπος 45, Τύπος 46), η αίτηση υποβάλλεται στο πλαίσιο υφιστάμενης δικαιοδοσίας. Παρέχεται, όμως, η δυνατότητα προσαρμογής της σε εναρκτήρια αίτηση. Γίνεται πρόνοια σ' αυτούς (τύπους) για τον προσδιορισμό της επιζητούμενης θεραπείας και των γεγονότων στα οποία βασίζεται το αίτημα. Δεν έχει διατυπωθεί οποιαδήποτε αμφισβήτηση ως προς το δικονομικό μέσο, το οποίο επιλέγηκε για την έγερση και τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων.» Συνεπώς, κρίνω ότι παρέχεται στο πλαίσιο αίτησης για εκκαθάριση, η δυνατότητα, κατόπιν λήψης άδειας του Δικαστηρίου, να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ειδικότερα λαμβάνοντας υπόψη τις ίδιες τις πρόνοιες των σχετικών Κανονισμών που αναφέρονται ανωτέρω αλλά και των όσων αναφέρθηκαν στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν Dynacon Limited (ανωτέρω) τα οποία κατ' αναλογία μπορούν να εφαρμόζονται και στην παρούσα περίπτωση. Όπως αναφέρεται και ανωτέρω, η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση την οποία οι Αιτητές προτίθενται να καταχωρήσουν επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στην αίτηση για Διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται η καταχώρηση της ημερομηνίας 24/3/
2. Τόσο η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση όσο και η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, είναι διαμορφωμένες με βάση την κάθε παράγραφο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Συνεπώς, κρίνω εύλογο να εξετάσω την κάθε παράγραφο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που οι Αιτητές επιδιώκουν να καταχωρήσουν ξεχωριστά, πλην των παραγράφων 1 και 2 αυτής που αποτελούν εισαγωγικές παραγράφους και οι οποίες θα επιτραπούν σε περίπτωση που η καταχώρηση της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης επιτραπεί, εν όλω ή εν μέρει. Παράγραφος 3 Με την παράγραφο 3 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, οι Αιτητές επιθυμούν να απαντήσουν στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 5/6/2020 σε σχέση με τους λόγους για τους οποίους είχε δοθεί το πληρεξούσιο ημερομηνίας 8/6/2007 από τον Αιτητή 1 στον Καθ' ου η αίτηση 2 αλλά και την χρήση της οποίας έτυχε από τον Καθ' ου η αίτηση 2 μεταγενέστερα της παραχώρησης του. Κρίνω ότι η εν λόγω παράγραφος μπορεί να επιτραπεί. Ο λόγος για τον οποίο δόθηκε το πληρεξούσιο και η χρήση του από τον Καθ' ου η αίτηση 2 είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την ουσία της διαφοράς των διαδίκων αλλά και με τον λόγο για τον οποίο ζητείται η εκκαθάριση της Καθ' η αίτηση Εταιρείας. Συνεπώς, υφίσταται καλός λόγος για την παροχή άδειας για συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου. Παράγραφος 4 Η παράγραφος 4 αφορά την αξία του αποθηκευτικού Κέντρου στη Ρουμανία το οποίο κατέχεται από την θυγατρική εταιρεία της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας. Ο Ενόρκως δηλών προβαίνει σε υπολογισμούς σε σχέση με την αξία του και κατ' επέκταση την καθαρή αξία των μετοχών των Αιτητών. Κρίνω ότι δεν προκύπτει καλός λόγος ο οποίος να δικαιολογεί την παροχή άδειας για την συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Όπως αναφέρεται σε αυτήν, μια από τις αξιούμενες θεραπείες, μέσω της κυρίως αίτησης, είναι ο διορισμός ανεξάρτητου ελεγκτή για τον καθορισμό της αξίας των μετοχών των Αιτητών. Εν πάση περιπτώσει, σε αυτήν την παράγραφο εκφράζεται κυρίως η πεποίθηση και οι υπολογισμοί του Αιτητή για την αξία του Αποθηκευτικού Κέντρου και κατ' επέκταση των μετοχών, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται σε αυτήν οποιαδήποτε τεκμήρια προς υποστήριξη των ισχυρισμών του. Παράγραφοι 5 και 6 Με τις παραγράφους 5 και 6 επιχειρείται να προστεθεί ισχυρισμός σε σχέση με την Συμφωνία επί Δικαστηρίω ημερομηνίας 3/12/
3. Συγκεκριμένα, επιδιώκεται να προστεθεί αναφορά σε σχέση με το ποσό που καταβλήθηκε από τον Αιτητή βάσει της εν λόγω Συμφωνίας, ότι το ποσό ήταν ΕΥΡΩ 500.000 και ότι κατέβαλε τόκους ύψους ΕΥΡΩ 40.000 για 5 μήνες οι οποίοι αντιστοιχούν σε τόκο προς 8%. Πρόκειται για ισχυρισμό ο οποίος μπορούσε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της αρχικής ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Κυρίως Αίτηση. Εν πάση δε περιπτώσει, η θέση του Αιτητή ότι συμμορφώθηκε με την Συμφωνία επί Δικαστηρίω προβάλλεται ήδη στην αρχική του ένορκη δήλωση. Με τις παραγράφους 5 και 6 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αυτό που ουσιαστικά επιχειρείται είναι η επιχειρηματολογία και ο σχολιασμός τεκμηρίου το οποίο βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα των προνοιών της συμφωνίας επί δικαστηρίω. Ως εκ των ανωτέρω δεν θεωρώ ότι προκύπτει καλός λόγος ο οποίος να δικαιολογεί την εισαγωγή των πιο πάνω παραγράφων. Παράγραφος 7 Με την εν λόγω παράγραφο, οι Αιτητές επιθυμούν να προσθέσουν ότι ο υιός του Αιτητή 1 ουδέποτε εργάστηκε στην PWC της Γερμανίας. Πέραν της άρνησης του ισχυρισμού του Καθ' ου η αίτηση 2, δεν προκύπτει οτιδήποτε που να δικαιολογεί την συμπερίληψη της εν λόγω παραγράφου, συνεπώς δεν προκύπτει οποιοσδήποτε καλός λόγος για να επιτραπεί. Παράγραφος 8 Στην παράγραφο 8 αναφέρεται ότι ο Αιτητής 1 εξήγησε στον Καθ' ου η αίτηση 2 ότι θα υπέγραφε ως εγγυητής των νέων ρυθμίσεων μόνο αν αποκαθίστατο στο Διοικητικό Συμβούλιο της Καθ' ης η αίτηση
4. Παρατηρώ ότι δεν προστίθεται οτιδήποτε το οποίο να δύναται να θεωρηθεί ως καλός λόγος ενόψει των αναφορών στις οποίες προβαίνει ο ίδιος ο Αιτητής στην αρχική του ένορκη δήλωση επί του θέματος. Συνεπώς δεν υφίσταται καλός λόγος για την συμπερίληψη της. Παράγραφο 9 Στην εν λόγω παράγραφο ο Αιτητής 1 παραπέμπει σε ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31/8/2017 στο πλαίσιο της Αγωγής 2990/2016 σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό πτώχευση του. Η εν λόγω απόφαση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 20 στην αρχική ένορκη δήλωση του Αιτητή
5. Συνεπώς δεν κρίνω ότι παρέχεται οποιοσδήποτε καλός λόγος για να επιτραπεί η εν λόγω παράγραφος αφού αποτελεί σχολιασμό και παραπομπή σε Δικαστική απόφαση η οποία επισυνάπτεται στην αρχική ένορκη δήλωση ως τεκμήριο και βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Παράγραφοι 10 και 11 Στις εν λόγω παραγράφους, ο Αιτητής 1 αναλώνεται σε σχολιασμό και περιγραφή της κατάστασης στην οποία βρίσκονται οι σχέσεις του με τον Καθ' ου η αίτηση 2 αλλά οι Αιτητές ως μειοψηφία σε σχέση με την Καθ' ης η αίτηση Εταιρεία και την κατάσταση της. Κρίνω ότι οι εν λόγω παράγραφοι αποτελούν επιχειρηματολογία και σχολιασμό και δεν προκύπτει οποιοσδήποτε καλός λόγος γιατί να παρουσιαστούν μέσω της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Παράγραφο 12 και 13 Με τις εν λόγω παραγράφους επιδιώκεται η απάντηση σε συγκεκριμένους ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον Καθ' ου η αίτηση 2 και συγκεκριμένα σε σχέση με την έκδοση ακάλυπτης επιταγής από τον Αιτητή 1, μάλιστα επισυνάπτεται και αντίγραφο απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών αλλά σε σχέση και την πρόσβαση που οι Αιτητές έχουν στους λογαριασμούς της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας και τα στοιχεία τα οποία αυτοί λαμβάνουν. Πρόκειται για δεδομένα που προέκυψαν μετά την καταχώρηση της κυρίως αίτησης και της ένορκης δήλωσης που την συνοδεύει. Προκύπτει κατά την κρίση μου καλός λόγος για την συμπερίληψη των εν λόγω παραγράφων και του Τεκμηρίου 1 στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση εφόσον τα όσα αναφέρονται σε αυτές κρίνεται ότι μπορούν να συντείνουν στην δημιουργία μιας ολοκληρωμένης εικόνας γεγονότων. Κατάληξη Καταληκτικά και ενόψει των όσων αναφέρονται ανωτέρω, η Αίτηση εγκρίνεται μερικώς. Δίδεται άδεια τους Αιτητές για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην οποία να περιλαμβάνονται μόνο οι παράγραφοι 1, 2, 3, 12 και 13 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης Τεκμήριο Α της αίτησης ημερομηνίας 24/3/
6. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί εντός 45 ημερών από σήμερα. Η αίτηση παραμένει για Οδηγίες στις 9/11/2021 ημερομηνία κατά την οποία είχε ήδη οριστεί από το Δικαστήριο. Με δεδομένο ότι η αίτηση έχει επιτύχει μερικώς, κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις η ορθότερη διαταγή ως προς τα έξοδα της αίτησης είναι όπως αυτά επιδικασθούν στην πορεία και ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Κυρίως Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................. Β. A. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου. Το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν έκαμε ρητή αναφορά ότι υπήρχε καλός λόγος για να δεχθεί το αίτημα, δεν είναι θέμα που εξετάζεται με αίτηση της φύσεως certiorari. Ενήργησε μέσα στη δικαιοδοσία του.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο