DV01 Asset Management Δανειακή-Βελτίωση Μονοπρόσωπη Ανώνυμη Εταιρεία Δ

DV01 Asset Management Δανειακή-Βελτίωση Μονοπρόσωπη Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις ν. C & P Trustees Limited κ.α., Αρ. Αγωγής: 263/2021, 16/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A541 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 263/2021 Μεταξύ: DV01 Asset Management Δανειακή-Βελτίωση Μονοπρόσωπη Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις, εξ Ελλάδος, ως διαχειρίστρια για λογαριασμό της Τράπεζας Optima Bank A.E, εξ Ελλάδος Ενάγουσα/Αιτήτρια και

C & P Trustees Limited, HE 110466, εκ Λευκωσίας, Κύπρος
C & P Corporate Services Limited, ΗΕ 69942, εκ Λευκωσίας, Κύπρος
XXXXX ΑΝΤΩΝΙΟΥ, εκ Λευκωσίας, Κύπρος Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση -------------------------- Ημερομηνία: 16 Ιουλίου, 2021 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: Η κα Χρ. Πυρκώτου, για Ηλίας Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Ν. Χρυσάνθου, για Χρυσάνθου & Χρυσάνθου Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε αίτηση για έκδοση προσωρινών απαγορευτικών και προστακτικών διαταγμάτων) Η ΑΙΤΗΣΗ: H ενάγουσα/αιτήτρια καταχώρισε στις 16.02.2021 την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εναντίον των εναγόμενων. Ταυτόχρονα καταχώρισε και μονομερή αίτηση και πέτυχε την έκδοση στις 18.02.2021 (από δικαστήριο με διαφορετική σύνθεση), διαφόρων μορφών απαγορευτικών διαταγμάτων ως τα αιτητικά Β,Γ,Ε και Στ της αίτησης εναντίον των εναγόμενων/ καθ' ων η αίτηση (στη συνέχεια «οι καθ' ων η αίτηση» με την ανάλογη αρίθμηση όταν θα γίνεται ειδική αναφορά ξεχωριστά σε αυτούς»). Είχαν ζητηθεί επίσης μονομερώς διατάγματα ως τα αιτητικά Α και Δ της αίτησης όπου το μεν Α αφορά διάταγμα αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal και το Δ διάταγμα παροχής δυνατότητα χρησιμοποίησης των πληροφοριών που θα λαμβάνονταν μετά το διάταγμα αποκάλυψης, τα οποία όμως κρίθηκε ότι θα έπρεπε να επιδοθούν. Επομένως το ζήτημα που θα απασχολήσει στη συνέχεια είναι η συνέχιση ή μη της ισχύος των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων ως και η τύχη της αίτησης ως προς την έκδοση ή μη των υπόλοιπων αιτούμενων διαταγμάτων. Τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα είναι τα ακόλουθα (παρατίθενται με την ίδια αρίθμηση ως η αίτηση): Β. Διάταγμα φίμωσης (Gagging Order) εναντίον των Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση που να τους απαγορεύει και/ή εμποδίζει από το να πληροφορούν με οποιονδήποτε τρόπο οποιοδήποτε άτομο, περιλαμβανομένων των τελικών δικαιούχων της Εναγόμενης 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή των μετοχών που η Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέχει και/ή διατηρεί και/ή είναι εγγεγραμμένες επ' ονόματι της Εναγόμενης 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 στην MJ Touristic Property Holdings Limited, με αριθμό εγγραφής ΗΕ 136700 και/ή οποιωνδήποτε από τους υπεύθυνους τους και/ή συνεργάτες και/ή εκπροσώπους και/ή αντιπροσώπους και/ή συνεταίρους και/ή τον XXXXX Λελάκη και/ή XXXXX Λελάκη και/ή οιωνδήποτε φυσικών και/ή νομικών προσώπων που συνδέονται με τους XXXXX Λελάκη και/ή XXXXX Λελάκη, για την παρούσα διαδικασία ή του περιεχομένου αυτής και/ή της φύσης αυτής ή να προειδοποιήσουν οποιονδήποτε ότι έχει ασκηθεί ή μπορεί να ασκηθεί αγωγή εναντίον τους από την Ενάγουσα/Αιτήτρια μέχρι τις περαιτέρω οδηγίες του Δικαστηρίου και/ή μέχρι να αποκαλυφθούν οι πληροφορίες και/ή τα έγγραφα που αιτούνται υπό το αιτητικό Α της παρούσας Αίτησης και/ή μέχρι να υποβληθεί η ένορκη δήλωση αποκάλυψης στους δικηγόρους της Ενάγουσας/Αιτήτριας. Γ. Διάταγμα το οποίο διατάσσει του Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση και/ή τους συνεργάτες τους, και/ή τους εκπροσώπους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή αξιωματούχους και/ή διευθυντές, είτε υφιστάμενους είτε μη, να απέχουν από το να κρύψουν, να τροποποιήσουν, να διαγράψουν ή να καταστρέψουν οποιαδήποτε πληροφορία, δεδομένα, έγγραφα είτε σε ηλεκτρονική και/ή έντυπη μορφή και/ή σε άλλη μορφή που σχετίζεται με τις πληροφορίες και τα έγγραφα που ζητούνται υπό το Αιτητικό Α. Ε. Διάταγμα που απαγορεύει στους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση και/ή στους αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους και/ή πληρεξούσιους αντιπροσώπους και/ή τους υπηρέτες και/ή μετόχους τους από του να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα να προκαλέσει οποιαδήποτε αλλαγή στους εγγεγραμμένους μετόχους και/ή το μετοχικό κεφάλαιο και/ή τη μετοχική δομή της Εναγόμενης 1 και/ή της MJ Touristic Property Holdings Limited, με αριθμό εγγραφής ΗΕ 136700 και/ή της Αυστριακής εταιρείας Augarten Hotel Errichtungsgesellschaft m.b.H. και/ή της Αυστριακής εταιρεία MJ Holding GmbH και/ή της Αυστριακής εταιρείας MJ Hotelbetrieb GmbH, μέχρι το πέρας της παρούσας Αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Στ. Διάταγμα με το οποίο διατάσσει και απαγορεύει στους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση και/ή τους αξιωματούχους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή πληρεξούσιους αντιπροσώπους και/ή τους υπηρέτες τους και/ή τους μετόχους τους από του να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα την επιβάρυνση και/ή πώληση και/ή υποθήκευση και/ή ενεχυρίαση και/ή άλλως πως του μετοχικού κεφαλαίου της και/ή του άμεσου και/ή έμμεσου συμφέροντος επί της Εναγόμενης 1 και/ή της MJ Touristic Property Holdings Limited, με αριθμό εγγραφής ΗΕ 136700 και/ή της Αυστριακής εταιρείας Augarten Hotel Errichtungsgesellschaft m.b.H. και/ή της Αυστριακής εταιρεία MJ Holding GmbH και/ή της Αυστριακής εταιρείας MJ Hotelbetrieb GmbH, μέχρι το πέρας της παρούσας Αγωγής και/ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Παραθέτω αυτούσια τη νομική βάση στην οποία βασίζεται η Αίτηση καθώς υπήρξε σχετικός λόγος ένστασης σε σχέση με την πληρότητα της. Αυτή βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ. 6), και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 4, 5 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/1960), και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 22, 29, 30, 31, 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1 θ.2, Δ.2 θ.θ.1-2, Δ.5, Δ.5Α, Δ.6 θ.θ.1-9, Δ.28 θ.θ.1-4, Δ.39, Δ.45 θ.θ.4-6, Δ.48 θ.θ.1-9, 12 και 13, Δ.64, Δ.51 θ.1 και Δ.59, στα άρθρα 1-10 του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου του 1992 (Ν.31(Ι)/1992), στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό αρ. 1215/2012 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου σε σχέση με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmaca, στις νομικές αρχές που καθιερώθηκαν από το κοινοδίκαιο στην υπόθεση Norwich Pharmacal Co and Others v. Commissioners and Customs Excise

(1973)2 All ER 943 και/ή οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική νομολογία, στις γενικές αρχές έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση βασίζεται στις πλείστες ως άνω νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και νομολογιακές αρχές με την προσθήκη κάποιων άλλων και επιπρόσθετα σε πρόνοιες του περί Ρύθμισης των Επιχειρήσεων Παροχής Διοικητικών Υπηρεσιών και Συναφών Θεμάτων Νόμου (Ν.196 (Ι)/2012), στον Κώδικα Δεοντολογίας των Δικηγόρων, στον περί Προστασίας των Φυσικών Προσώπων Έναντι της Επεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και της Ελεύθερης Κυκλοφορίας των Δεδομένων αυτών Νόμο (Ν.125(Ι)/2018). Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης τίθεται με ένορκη δήλωση του δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί στην παρούσα την αιτήτρια κ. XXXXX Μουντράκη ο οποίος δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια να προβεί σε αυτή για λογαριασμό της προς υποστήριξη της αίτησης καθώς λόγω της πανδημίας δεν κατέστη δυνατή η κάθοδος στην Κύπρο κάποιου από τους αξιωματούχους της για να υπογράψει την ένορκη δήλωση. Δηλώνει ότι έχει στην κατοχή του και έχει μελετήσει διεξοδικά τα έγγραφα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, ως αυτά του παρασχέθηκαν από τους Αυστριακούς και Έλληνες δικηγόρους της Αιτήτριας και ότι γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης. Σε σχέση με τα νομικά ζητήματα στα οποία κάνει αναφορά δηλώνει ότι έχει λάβει πληροφορίες από τους δικηγόρους της Αιτήτριας στην Κύπρο, Αυστρία και Ελλάδα. Όπου δε αναφέρεται σε πληροφορίες οι οποίες του παρασχέθηκαν από άλλα πρόσωπα, αποκαλύπτει την πηγή αυτών των πληροφοριών. Γεγονότα και θέματα τα οποία πηγάζουν από άλλες πηγές δηλώνει ότι είναι αληθή εξ όσων κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει. Η προσπάθεια μου στη συνέχεια θα εστιαστεί στην κατά συνοπτικό τρόπο καταγραφή των γεγονότων της υπόθεσης όπως αυτά τα εκθέτει ο ενόρκως δηλών. Η καταγραφή αυτή αποσκοπεί στο να δοθεί μια αδρή εικόνα της υπόθεσης στον αναγνώστη εφόσον για όσα άλλα έχουν σημασία θα γίνει ειδικότερη αναφορά στο κατάλληλο μέρος. Και τούτο καθώς μελέτη της ένστασης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει καταδεικνύει ότι τα ουσιαστικά γεγονότα δεν αμφισβητούνται, προβάλλεται όμως από τους Καθ' ων η αίτηση μια διαφορετική κατ' ουσία νομική διάσταση της αίτησης η οποία κατ' αυτούς δεν μπορεί να τύχει θετικής αντίκρισης. Η αναγκαιότητα της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων κατά τον ενόρκως δηλούντα κ. Μουντράκη προκύπτει από τα στοιχεία που παραθέτει και τα οποία δείχνουν τη σύνδεση των XXXXX και XXXXX Λελάκη με την εναγόμενη

Σύμφωνα με τα εν λόγω στοιχεία εκδόθηκε μια τελεσίδικη απόφαση στην Αυστρία δυνάμει της οποίας ο XXXXX και η XXXXX Λελάκη καλούνται να καταβάλουν το ποσό των €5,109,397.40 πλέον τόκους και έξοδα για την οποία, παρά το τελεσίδικο του χαρακτήρα της, οι XXXXX και XXXXX Λελάκη μέχρι σήμερα ουδέν ποσό έχουν καταβάλει. Και όχι μόνο δεν έχουν συμμορφωθεί με αυτήν οι πιο πάνω, αλλά έχουν απροκάλυπτα προβεί και σε ενέργειες τις οποίες και απαριθμεί και στις οποίες θα γίνει αναφορά όπως και τη σύνδεση τους με την Καθ' ης η αίτηση 1 κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει, καταπατώντας έτσι το δικαίωμα της Αιτήτριας να πάρει το λαβείν της. Σύνδεση για την οποία κατά την Αιτήτρια είναι αναγκαία η λήψη των αιτούμενων πληροφοριών, εφόσον θα δοθεί το δικαίωμα σ' αυτή να λάβει πληροφορίες που θα βοηθήσουν στον εντοπισμό περιουσιακών στοιχείων που άμεσα και/ή έμμεσα και/ή δικαιωματικά ανήκουν στα ως άνω πρόσωπα. Ο ενόρκως δηλών εξηγεί τη σχέση της ενάγουσας με τα επίδικα ζητήματα παραθέτοντας το ιστορικό της απόκτησης εκ μέρους της με σειρά συμφωνιών που την νομιμοποιούν ενεργητικά να ασκήσει κάθε δικονομικό και ουσιαστικό δικαίωμα, συμπεριλαμβανομένης και της διεκδίκησης των οφειλόμενων δυνάμει της Αυστριακής απόφασης. Παραθέτει επίσης τα στοιχεία της δανειοδότησης των φυσικών προσώπων XXXXX Λελάκη, XXXXX Λελάκη και XXXXX Λελάκη και μετά δε το θάνατο του τελευταίου, των δύο πρώτων εξ αυτών. Αυτά δεν αμφισβητήθηκαν τουλάχιστον στο πλαίσιο της παρούσας από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση και ως εκ τούτου αποφεύγω να τα παραθέσω για σκοπούς οικονομίας. Στη συνέχεια δε αυτών εκθέτει κατά ανάλογο λεπτομερή τρόπο και τη σύνδεση των εναγόμενων όπως και των XXXXX και XXXXX Λελάκη με αυτά όπως και με την εναγόμενη
Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι κατά τον ενόρκως δηλούντα προκύπτει από την ίδια την απόφαση στην Υπόθεση 13CG 65/15x-86 ενώπιον του Περιφερειακού Δικαστηρίου για Υποθέσεις Αστικού Δικαίου Βιέννης, ημερομηνίας 1.12.2017 η οποία είχε εγερθεί εναντίον των ως άνω φυσικών προσώπων και αφορούσε το ποσό των €5.109.397,40 πλέον τόκους, τέλη και επιπλέον δικαστική δαπάνη για το ποσό των €127.181,81 δυνάμει δανειακών συμβάσεων ότι ολόκληρη η οικογένεια Λελάκη ήταν υπεύθυνη με το κεφάλαιο της για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες των οικογενειακών επιχειρήσεων αφού είχαν παράσχει αμετάκλητες, ανεξάρτητες και αφηρημένες εγγυήσεις για την εξασφάλιση των απαιτήσεων της από συμβάσεις πίστωσης με επιχειρήσεις οι οποίες συνδέονται νομικά και οικονομικά με αυτούς (ανάλυση επί των εγγυήσεων της XXXXX και XXXXX Λελάκη γίνεται στη συνέχεια της ένορκης δήλωσης όπως και στην ίδια την απόφαση η οποία εκδόθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία. Τα ως άνω ποσά ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών μέχρι σήμερα δεν έχουν εξοφληθεί στην ολότητά τους κι αυτά μέχρι τις 31.01.2020 υπολογίζονται, συμπεριλαμβανομένων των τόκων στο συνολικό ποσό των €6.166.733,71 (5.109.397,40 πλέον το ποσό των €1.057.336,31 που αντιστοιχεί σε τόκους). Αναφέρει μάλιστα ότι εξ όσων έχει λάβει ενημέρωση από την DV01, τα οφειλόμενα των Πιστούχων και των εγγυητών δυνάμει των Δανείων προς την Optima ανέρχονταν στο συνολικό ποσό των Ευρώ 13.246.308,
Τα ως άνω υπόλοιπα των Δανείων έχουν αναγνωριστεί από τους Πιστούχους με την επιστολή ημερ. 7.02.2020 μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του λογιστή κ. XXXXX Σετσίδη (ως αυτά ήταν κατά τις 4.03.2019). Σημειώνεται από όσα δηλώνει ο ενόρκως δηλών ότι η ως άνω απόφαση εφεσιβλήθηκε και η έφεση απορρίφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο Πολιτικής & Ποινικής Δικαιοδοσίας (Εφετείο) της Βιέννης, στις 15.10.2018 με το Εφετείο να καταλήγει ότι οι XXXXX Λελάκη και XXXXX Λελάκης οφείλουν από κοινού και εις ολόκληρον στην Immigon αποζημίωση των εξόδων της Immigon για το δεύτερο βαθμό, τα οποία ορίστηκαν στο ποσό των Ευρώ 14.493,
Ποσό το οποίο δεν καταβλήθηκε. Η ενάγουσα, στη συνέχεια της έκδοσης της απόφασης του Εφετείου προέβη σε αίτημα έκδοσης πιστοποιητικού δυνάμει του άρθρου 53 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού αρ. 1215/
Ακολούθησαν δε διαβήματα εντοπισμού περιουσιακών στοιχείων και εκτέλεσης της Αυστριακής Απόφασης τόσον στην Αυστρία όσο και στην Ελλάδα τα οποία περιγράφονται με λεπτομέρεια από τον ενόρκως δηλούντα οι οποίες κατέδειξαν την αδυναμία αναγκαστικής εκτέλεσης της απόφασης στις ως άνω χώρες. Ο ενόρκως δηλών αποκαλύπτει ότι στην Ελλάδα ηγέρθησαν αντίθετες αγωγές της DV01, από τους Πιστούχους και τους Εγγυητές τους, οι οποίες εκκρεμούν σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και οι αντίθετες αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων, όπως αναλυτικά τις εκθέτει στην ένορκη δήλωση και εμφαίνονται σε γνωμάτευση των Ελλήνων δικηγόρων παρόλο ότι η αξίωση εδράζεται σε τελεσίδικη δικαστική απόφαση. Οι εκ των υστέρων δε δικαστικές διαδικασίες ενώπιον των Ελληνικών Δικαστηρίων σύμφωνα με την ενημέρωση του ενόρκως δηλούντος από τους Έλληνες δικηγόρους, αποτελούν μέρος της συνεχούς προσπάθειας των ως άνω προσώπων να μη συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους προς την Αιτήτρια και αποσκοπούν στο να δημιουργήσουν τέτοια κατάσταση που να καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την εξόφληση των οφειλόμενων από αυτούς. Τα ως άνω επιβεβαιώνουν ότι το έργο της Αιτήτριας για να λάβει τα οφειλόμενα προς αυτήν δυνάμει της Αυστριακής Απόφασης αλλά και από το σύνολο των Δανείων καθίσταται, έχοντας υπόψη τις ενέργειες και πράξεις των, μεταξύ άλλων της XXXXX και XXXXX Λελάκη, δύσκολο εγχείρημα. Ο ενόρκως δηλών εξηγεί στη συνέχεια την αναγκαιότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων η οποία προκύπτει από την κακόπιστη στάση των εξ αποφάσεως οφειλετών XXXXX και XXXXX Λελάκη. Η Αιτήτρια επιζητεί να μάθει τις αιτούμενες πληροφορίες και στο μεταξύ να διατηρήσει τη μετοχική κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση 1 και συνακόλουθα της υπό αυτής εταιρικής δομής, έως ότου διευκρινιστούν οι ενέργειες που οδήγησαν, εάν αυτό αληθεύει, όπως αναφέρει, στην εγγραφή επ' ονόματι ενός ανηλίκου ως τελικού δικαιούχου των τριών Αυστριακών εταιρειών που εν τέλει βρίσκονται υπό την καθ' ης η αίτηση 1 κατά 100%. Και τούτο καθώς η ενάγουσα όχι μόνο δικαιωματικά, ενόψει της Αυστριακής Απόφασης, επιζητεί τις εν λόγω πληροφορίες, αλλά απαιτεί τη λήψη αυτών ενόψει: (α) των πληροφοριών που δόθηκαν από την ίδια την XXXXX Λελάκη σε ό,τι αφορά τον όμιλο «MJ Properties», (β) των αναφορών του ίδιου του Περιφερειακού Δικαστηρίου της Βιέννης στην Αυστριακή Απόφαση σε ό,τι αφορά το διάγραμμα με τη σχετική με την παρούσα εταιρική δομή, (γ) των αντιφατικών δηλώσεων και ενεργειών των XXXXX και XXXXX Λελάκη ως προς τα ιδιοκτησιακά τους δικαιώματα και την οικονομική τους κατάσταση σε σχέση ειδικότερα με τις εταιρικές δομές που εν τέλει ελέγχουν, μεταξύ των οποίων και της Καθ' ης η αίτηση 1 και της υπό αυτής εταιρικής δομής με τους XXXXX και XXXXX Λελάκη. Σύνδεση για την οποία είναι αναγκαία η λήψη των αιτούμενων πληροφοριών, εφόσον θα δοθεί το δικαίωμα στην Αιτήτρια να λάβει πληροφορίες που θα βοηθήσουν στον εντοπισμό περιουσιακών στοιχείων που άμεσα και/ή έμμεσα και/ή δικαιωματικά ανήκουν στους XXXXX και XXXXX Λελάκη. Έχοντας υπόψη την προδιάθεση τους να περιπλέκουν και καθυστερούν διαδικασίες προκειμένου να αποφύγουν συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις τους, όπως για παράδειγμα το γεγονός ότι ενώ υπάρχει τελεσίδικη απόφαση, ήτοι αυτή της Αυστρίας, εντούτοις εκ των υστέρων αποφάσισαν ότι θα αμφισβητήσουν την εγκυρότητα των δανείων ή ακόμη και το γεγονός ότι παρουσιάζονται ως να κατέχουν μόνο τη θέση διευθυντή σε σειρά πολύπλοκων εταιρικών δομών, ενώ υφίστανται στοιχεία και σε πολλές περιπτώσεις παραδοχές τους ότι οι εν λόγω εταιρικές δομές ανήκουν σε αυτούς, δικαιολογείται η λήψη αυτών των πληροφοριών δια της παρούσας οδού καθότι οιαδήποτε επικοινωνία με αυτούς μόνο δυσκολίες θα προκαλέσει και τίποτα περισσότερο. Το γεγονός και μόνο ότι οι Αυστριακές εταιρείες δηλώνονται ότι ανήκουν σε ένα ανήλικο που γεννήθηκε λίγους μήνες πριν την έκδοση της Αυστριακής απόφασης αρκεί, κατά τον ενόρκως δηλούντα, προκειμένου να καταδειχθεί η κακόπιστη και καταδολιευτική συμπεριφορά τους. Προς πλήρη αποκάλυψη ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της αίτησης κάνει αναφορά και σε προηγούμενα αιτήματα πληροφόρησης και όσα αποκαλύφθηκαν στο πλαίσιο των συναντήσεων, συζητήσεων και διαβουλεύσεων που έλαβαν χώρα γι' αυτά από τον Αύγουστο του 2019 και μέχρι την καταχώριση της Αγωγής στην Ελλάδα τον Ιούνιο του
Παρά δε τις ρητές διαβεβαιώσεις του XXXXX Λελάκη ότι θα παρείχε άμεσα πλήρη και ακριβή πληροφόρηση, έκτοτε και μέχρι σήμερα, έκανε ακριβώς το αντίθετο, και παρά τις επί πολλούς μήνες έγγραφες και προφορικές οχλήσεις της Αιτήτριας, εκείνος με σειρά προφάσεων αρνήθηκε να παράσχει καμιά απολύτως πληροφόρηση. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στην αναπτυχθείσα αλληλογραφία πουθενά δεν τίθεται άρνηση από πλευράς των αντιδίκων τους για οιανδήποτε οφειλή. Αντιθέτως ομιλούσαν για ανάγκη εντοπισμού σχεδίου αποπληρωμής, θέση που αποτέλεσε εκ των προφάσεων για την καθυστέρηση και εν τέλει άρνηση παροχής των απαιτούμενων πληροφοριών. Περαιτέρω διαπίστωση της Αιτήτριας με την παράθεση συγκεκριμένων παραδειγμάτων είναι ότι τις εταιρείες που άμεσα και/ή έμμεσα και/ή δικαιωματικά ανήκουν στους XXXXX και XXXXX Λελάκη δεν τις έχουν διοικήσει προς το συμφέρον όλων όσων συνδέουν δικαιώματα και συμφέροντα προς αυτές, δηλαδή των πιστωτών τους. Ο ενόρκως δηλών προβαίνει και σε λεπτομερή παράθεση των εξασφαλίσεων των δανειακών υποχρεώσεων τους και της κατάληξης ή προοπτικής τους εφόσον με συγκεκριμένες ενέργειες των XXXXX και XXXXX Λελάκη σύμφωνα με τη γνωμάτευση των Ελλήνων δικηγόρων της Αιτήτριας, πρόκειται για ενέργειες οι οποίες συνιστούν κατάχρηση δικαιώματος, κατάφωρη καταχρηστική υπέρβαση των ορίων που προκύπτουν από το κατ' αυτούς φερόμενο ενεχυρικό της δικαίωμα και συνιστά ουσιαστικά απόπειρα κατάληψης των Πιστούχων. Σύμφωνα δε με τους Κύπριους δικηγόρους της Αιτήτριας, οι οιεσδήποτε άλλες εξασφαλίσεις στη βάση των Δανείων δεν έχουν οιαδήποτε βαρύτητα και σημασία για την ουσία της παρούσας διαδικασίας και υπόθεσης καθ' ότι αυτή αφορά και στηρίζεται επί της τελεσίδικης Αυστριακής Απόφασης. Δυνάμει της εν λόγω τελεσίδικης Αυστριακής Απόφασης, ο XXXXX και η XXXXX Λελάκη καλούνται να καταβάλουν το ανωτέρω ποσό. Συνεπώς, η Αιτήτρια έχει κάθε δικαίωμα να ψάξει και να βρει πληροφορίες που αφορούν περιουσιακά στοιχεία και ιδιοκτησιακά δικαιώματα τους προκειμένου όπου εντοπίσει τέτοια στοιχεία να τα διαφυλάξει και να ανατρέξει σε αυτά για σκοπούς εκτέλεσης της Αυστριακής Απόφασης, έχοντας μάλιστα υπόψη ότι τα διαβήματα που λήφθηκαν μέχρι σήμερα στην Ελλάδα εναντίον τους έχουν παραμείνει άκαρπα. Όπως δε επεξηγείται μόνον όπου η Αιτήτρια θα προχωρήσει με διαβήματα εκτέλεσης της Αυστριακής Απόφασης, οι εν λόγω εξασφαλίσεις δύναται, υπό περιστάσεις που η αξία τους και η κατάστασή τους θα το επιτρέπει, να έχουν κάποια σημασία, εάν δε τα οφειλόμενα δυνάμει των Δανείων καταβληθούν δια των Πιστούχων ή μέσω οιωνδήποτε άλλων εξασφαλίσεων ή μέτρων εκτέλεσης επί των εν λόγω εξασφαλίσεων, τότε νοείται ότι η Αιτήτρια ουδέν διάβημα θα προωθήσει και θα συνεχιστεί για τη λήψη οιουδήποτε επιπλέον ποσού πέραν από αυτό που δικαιούται. Υποστηρίζεται περαιτέρω από τον ενόρκως δηλούντα ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων στη βάση των γεγονότων όπως τα συνοψίζει τα οποία θα επιτρέψουν στην ενάγουσα να δικαιωθεί δια της προστασίας και της προώθησης των δικαιωμάτων της που πηγάζουν από την Αυστριακή Απόφαση εναντίον των XXXXX και XXXXX Λελάκη. Και τούτο καθώς η Καθ' ης η αίτηση 1, ως 100% μέτοχος της MJ Touristic Property Holdings Limited, η Καθ' ης η αίτηση 2, ως γραμματέας της Καθ' ης η αίτηση 1 και η Καθ' ης η αίτηση 3 ως διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση 1, αναμένεται ότι έχουν στην κατοχή τους και στον έλεγχο τους τις λεπτομέρειες που αφορούν την ταυτότητα του τελικού δικαιούχου της Καθ' ης η αίτηση 1 και των μετοχών που αυτή κατέχει στην MJ Touristic Property Holdings Limited, και ως απαιτείται να έχουν κατοχή και έλεγχο επί τέτοιων στοιχείων αλλά και των αιτούμενων με την αίτηση. Είναι δε εμφανές περαίνει ο ενόρκως δηλών ότι τέτοιες πληροφορίες και έγγραφα αποτελούν ουσιαστικής σημασίας έγγραφα για την λειτουργία και διαχείριση των εταιρειών. Οι Καθ' ων η αίτηση υπό τις ως άνω ιδιότητες τους, με τις πράξεις και διαβήματά τους, είτε ορθά είτε λανθασμένα, με τη γνώση τους ή όχι, έχουν αναμειχθεί στην απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων που είτε άμεσα είτε έμμεσα ανήκουν στους XXXXX και XXXXX Λελάκη αλλά και στη φερόμενη αλλαγή της δικαιωματικής ιδιοκτησίας επ' αυτών, διευκολύνοντας την εκτέλεση των αδικοπραξιών εναντίον της Αιτήτριας. Οι Καθ' ων η αίτηση σύμφωνα με τους δικηγόρους της Αιτήτριας έχουν καθήκον να βοηθήσουν το άτομο που υπέστη ζημιά ενόψει των πράξεων τους, ήτοι την Αιτήτρια, δια της αποκάλυψης των αιτούμενων πληροφοριών οι οποίες θα φέρουν στο φως την ταυτότητα των αδικοπραγούντων, καθώς και τις λεπτομέρειες που αφορούν το δόλιο σχέδιο τους αλλά και δια της προστασίας των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων και μη αποκάλυψης τα της παρούσας διαδικασίας. Η αναγκαιότητα δε των αιτούμενων διαταγμάτων προκύπτει και από την ενημέρωση που έτυχε από τους Αυστριακούς δικηγόρους ότι τέτοιες πληροφορίες και έγγραφα σε ό,τι αφορά τις Αυστριακές εταιρείες και το ιστορικό του δικαιωματικού ιδιοκτησιακού καθεστώτος των Αυστριακών εταιρειών δεν μπορούν να ληφθούν δια προώθησης αιτημάτων ενώπιον των Αυστριακών αρχών εφόσον πρέπει να υφίστανται υπόνοιες για ξέπλυμα μαύρου χρήματος για ένα τέτοιο διάβημα εκεί. Σε κάθε περίπτωση, η δομή καταλήγει στην Καθ' ης η αίτηση 1 η οποία είναι Κυπριακή εταιρεία και δικαιοδοσία εξέτασης των αιτημάτων αυτών έχουν τα Κυπριακά Δικαστήρια. Ενόψει δε της φύσης αυτής της διαδικασίας, τη σημαντικότητα των αιτούμενων πληροφοριών και εγγράφων για την προώθηση μελλοντικών διαβημάτων αλλά και τη μέχρι σήμερα στάση των XXXXX και XXXXX Λελάκη, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι υπάρχει πιθανότητα οι εναγόμενοι, είτε ενεργώντας με δική τους απόφαση είτε με οδηγίες άλλων προσώπων, να προσπαθήσουν να καταστρέψουν αποδεικτικά στοιχεία, εάν ενημερωθούν για την ύπαρξη της παρούσας Αίτησης πριν την έκδοση των διαταγμάτων. Η Αιτήτρια πιστεύει ότι υφίσταται πραγματικός κίνδυνος οι Καθ' ων η αίτηση, ενεργώντας είτε με δική τους απόφαση είτε με οδηγίες των τελικών δικαιούχων της Καθ' ης η αίτηση 1 και των μετοχών που η Καθ' ης η αίτηση 1 κατέχει στην MJ Touristic Property Holdings Limited, να λάβουν τέτοιες ενέργειες που σκοπό θα έχουν την καταστροφή εγγράφων ή πληροφοριών, προκειμένου να εμποδίσουν την Αιτήτρια από του να λάβει τις αιτούμενες με την παρούσα πληροφορίες. Επιπλέον, η εξέταση της παρούσας αίτησης είναι επείγουσα ενόψει του ότι η Αιτήτρια απαιτεί αυτές τις πληροφορίες και τα έγγραφα προκειμένου να προωθήσει τις αξιώσεις της και να έχει πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Σε σχέση με την αναγκαιότητα του διατάγματος φίμωσης το οποίο θα έπρεπε να εκδοθεί μονομερώς για να είναι αποτελεσματικό και το οποίο θα εμποδίζει τους Καθ' ων η αίτηση από του να ενημερώσουν οιονδήποτε τρίτο πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένων των μετόχων και των τελικών δικαιούχων της Καθ' ης η αίτηση 1 και των μετοχών που η Καθ' ης η αίτηση 1 κατέχει στην MJ Touristic Property Holdings Limited, για την ύπαρξη της παρούσας διαδικασίας ή οιουδήποτε άλλου διαβήματος στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας μέχρι την ολοκλήρωση της αιτούμενης αποκάλυψης από τους Καθ' ων η αίτηση ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, είναι κατά τον ενόρκως δηλούντα ουσιώδους σημασίας για σκοπούς της παρούσας αίτησης. Είναι δε αναγκαίο προκειμένου οι τελικοί δικαιούχοι της Καθ' ης η αίτηση 1 και των μετοχών που αυτή κατέχει στην MJ Touristic Property Holdings Limited και/ή οιαδήποτε άλλα πρόσωπα που μπορεί να εμπλέκονται στις δόλιες πράξεις τους εναντίον της Αιτήτριας να μη λάβουν ενημέρωση για την καταχώριση της παρούσας αίτησης. Στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος πληρείται ενόψει των εξαιρετικών περιστάσεων της παρούσας, γεγονός που αιτιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος φίμωσης σε μονομερή βάση. Σε σχέση με το ισοζύγιο της ευχέρειας ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι γέρνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων καθώς κανένα δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση θα επηρεαστεί δυσμενώς από την έκδοση των διαταγμάτων καθώς οι πληροφορίες που απαιτούνται από την Αιτήτρια αφορούν τους αδικοπραγήσαντες και εν τέλει την αποξένωση και δόλια μεταβίβαση περιουσιακών τους στοιχείων, δια μέσω των Καθ' ων η αίτηση. Εάν όμως τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν, τότε η Αιτήτρια δεν θα είναι σε θέση να λάβει τις αναγκαίες αυτές πληροφορίες προκειμένου να επιτύχει στην προστασία των δικαιωμάτων της που πηγάζουν από την Αυστριακή Απόφαση αλλά ούτε και την λήψη των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της να πάρει το λαβείν της από την Αυστριακή απόφαση ή ακόμη και να μάθει εάν τα περιουσιακά στοιχεία έχουν αποξενωθεί και ποιοι κρύβονται πίσω από αυτές τις πράξεις, στοιχεία που θα της επιτρέψουν να λάβει τα αντίστοιχα δικαστικά διαβήματα και να αιτηθεί τις δέουσες θεραπείες. Συντρέχει δε, κατά τον ενόρκως δηλούντα και ο παράγοντας των εξαιρετικών περιστάσεων υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων ο οποίος αναδεικνύεται από τη συμπεριφορά των XXXXX και XXXXX Λελάκη η οποία περιγράφεται με καθαρότητα και στην οποία θα γίνει λεπτομερής αναφορά στο κατάλληλο μέρος της απόφασης. Προκύπτει από τα στοιχεία που παρουσιάζει η Αιτήτρια ότι μεταξύ των εταιρικών δομών που ο XXXXX και XXXXX Λελάκη έθεσαν σε εφαρμογή είναι και αυτή που βρίσκεται υπό της Καθ' ης η αίτηση 1, στα πλαίσια της οποίας φέρεται ότι έχουν ήδη ληφθεί διαβήματα για τη μεταβίβασή της σε χρόνο που η διαδικασία που οδήγησε στην Αυστριακή Απόφαση ήτο σε γνώση τους. Η καταδολιευτική αυτή συμπεριφορά τους κατά τον ενόρκως δηλούντα αποτελεί τον παράγοντα που καθιστά αναγκαία την έκδοση των αιτούμενων με την αίτηση διαταγμάτων, εφόσον οι XXXXX και XXXXX Λελάκη επιβεβαίωσαν με τις πράξεις τους την ικανότητα τους να αποξενώνουν και αποκρύβουν περιουσιακά στοιχεία και πληροφορίες δια της βοήθειας των φυσικών και νομικών προσώπων που βρίσκονται μπροστά από αυτούς. Η ΕΝΣΤΑΣΗ: Οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση προτάσσουν στην ένσταση τους 27 λόγους. Βασική ένσταση τους είναι ότι η αιτήτρια δεν κατόρθωσε να αποκαλύψει οποιανδήποτε μαρτυρία αναφορικά με τη βασιμότητα των αξιώσεων της εναντίον τους. Συνοψίζοντας τους λόγους ένστασης θα έλεγα ότι αυτοί άπτονται της εγκυρότητας και του νομότυπου της αίτησης, του αβάσιμου της αίτησης ως ανεπαρκούς και αόριστης. Προβάλλεται επίσης ως λόγος ένστασης ότι δεν πληρείται το στοιχείο του κατεπείγοντος, επίδειξη υπέρμετρης ολιγωρίας ή/και καθυστέρησης στην καταχώριση της αγωγής και της υπό κρίση αίτησης, απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων και μη αποκάλυψη μαρτυρίας, ότι η Αιτήτρια δεν έχει καλή βάση αγωγής έναντι των Καθ' ων η αίτηση, ότι γενικά δεν έχουν εκπληρωθεί γενικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 όπως και οι προϋποθέσεις για την έκδοση των υπόλοιπων αιτούμενων διαταγμάτων και ότι τα ίδια τα διατάγματα είναι καταχρηστικά και δυσανάλογα προς τον σκοπό που καλούνται να υπηρετήσουν καθώς προσβάλλουν υπέρμετρα και αναιτιολόγητα τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα των καθ' ων και ότι δεν είναι δίκαιο και πρόσφορο να παραμείνουν σε ισχύ τα προσωρινά εκδοθέντα διατάγματα και να εκδοθούν τα υπόλοιπα αιτητικά που η Αιτήτρια αιτείται. Στους λόγους ένστασης θα γίνει όμως αναφορά στη συνέχεια κατά την ανάλυση όπου και θα ενταχθούν σε θεματικές ενότητες για τούτο και αποφεύγω την λεπτομερή αναφορά σε αυτούς στο μέρος αυτό της απόφασης. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση υποστηρίζονται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η Καθ' ης η αίτηση 3 κα XXXXX Αντωνίου η οποία δηλώνει ότι είναι νομικός και εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί στην παρούσα τους καθ' ων η αίτηση και η οποία δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένη από αυτούς να προβεί και εκ μέρους τους στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης τους. Όπου κριθεί αναγκαίο θα γίνει η αναγκαία παραπομπή και αναφορά σε ισχυρισμούς της ως άνω ενόρκως δηλούσας στο κατάλληλο μέρος της απόφασης. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους. Η πλευρά της Αιτήτριας υποστήριξε ότι θα πρέπει να οριστικοποιηθούν τα προσωρινά εκδοθέντα διατάγματα και εκδοθούν τα υπόλοιπα διατάγματα, εφόσον σύμφωνα με την επιχειρηματολογία που ανέπτυξαν συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις προς τούτο και είναι δίκαιο και πρόσφορο όπως αυτά εξακολουθήσουν να ισχύουν μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής. Διαμετρικά αντίθετη ήταν η εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων που εκπροσώπησαν τους Καθ' ων η αίτηση. Θα πρέπει να πω ότι οι εισηγήσεις τους υπήρξαν πολύ υποβοηθητικές για να αντιληφθώ τις εκατέρωθεν θέσεις με την παραπομπή που έκαναν στα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά αντικατοπτρίζονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις και στη νομική πτυχή που διέπει τα επίδικα ζητήματα όπως η κάθε πλευρά την αντικρίζει. Τις έχω μελετήσει με προσοχή και έχω κατά νούν τις εισηγήσεις τους, όπου δε χρειαστεί στη συνέχεια θα γίνει αναφορά σε αυτές. Απαντήσεις στις διάφορες εισηγήσεις και επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του δικαστηρίου που θα ακολουθήσει χωρίς να απαιτείται να ενδιατρίψω σε κάθε επί μέρους εισήγηση όταν αυτή κρίνεται ότι δεν εξυπηρετεί οποιονδήποτε σκοπό προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων (βλ. Οδυσσέα v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 490). Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΣΕ ΑΥΤΗ: Η Αιτήτρια με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκει την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal και την οριστικοποίηση των ήδη εκδοθέντων απαγορευτικών και προστακτικών διαταγμάτων εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Η Αιτήτρια αντλεί τα δικαιώματα της για το παρόν διάβημα της στην τελεσίδικη Αυστριακή απόφαση, ημερομηνίας 1.12.2017, η οποία έχει επικυρωθεί κατ' έφεση σύμφωνα με αναμφισβήτητη μαρτυρία που προσκόμισε η Αιτήτρια. Τόσο η πρωτόδικη Αυστριακή απόφαση όσο και η απόφαση του Εφετείου έχουν εγγραφεί στις 16/02/2021 στην Κύπρο, δηλαδή την ημερομηνία καταχώρισης της υπό κρίση αίτησης και έχουν λάβει τους αριθμούς 7/2021 και 6/2021 αντίστοιχα, όπως είχα και την ευκαιρία να διαπιστώσω μέσω του Πρωτοκολλητείου, αντίθετα από όσα υποστηρίζει η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση. Οι εν λόγω αποφάσεις στρέφονται εναντίον των φυσικών προσώπων XXXXX και XXXXX Λελάκη, τα οποία συνδέονται με την Καθ' ης η αίτηση (γεγονός παραδεκτό από τους εναγόμενους) αλλά και την εταιρική δομή υπό την Καθ' ης η αίτηση 1. Κρίνω ότι είναι ορθό στο σημείο αυτό να υπενθυμίσω συνοπτικά τα γεγονότα που καθιστούν αναγκαία την παρούσα αίτηση κατά την Αιτήτρια: (α) Παρά την έκδοση της Αυστριακής απόφασης και παρά το τελεσίδικο του χαρακτήρα της, οι XXXXX και XXXXX Λελάκη μέχρι σήμερα ουδέν ποσό έχουν καταβάλει. (β) Οι ως άνω όχι μόνο δεν έχουν συμμορφωθεί με την πιο πάνω απόφαση, αλλά έχουν απροκάλυπτα προβεί και στις ακόλουθες ενέργειες καταπατώντας το δικαίωμα της Αιτήτριας να πάρει το λαβείν της: (

i)αποκρύπτοντας πληροφορίες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εντοπισμό κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων, (
ii)προωθώντας δικαστικές διαδικασίες προκειμένου να προκαλέσουν καθυστερήσεις και αντιπερισπασμούς, ενώ στο μεταξύ τα οφειλόμενα έτυχαν αναγνώρισης από τους ίδιους αλλά αποτελούν και τελεσίδικο και δεσμευτικό εύρημα του Αυστριακού Δικαστηρίου, (iii) προβαίνοντας σε αντιφατικές δηλώσεις όπως για παράδειγμα ότι θα παρέχουν πληροφορίες και ότι είναι πρόθυμοι να διευθετήσουν την υπόθεση, ενώ μέχρι σήμερα ουδεμία πληροφορία έχουν δώσει και έχουν ρητά αναφέρει ότι βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση που δεν τους επιτρέπει να αποπληρώσουν τα οφειλόμενα τους, (
iv)δημιουργώντας περίπλοκες και περίτεχνες εταιρικές δομές προς αποξένωση κεφαλαίων εις βάρος πιστωτών τους, (
v)και το βασικότερο για σκοπούς της παρούσας, οι Αυστριακές εταιρείες οι οποίες παρουσιάζονταν από τους ίδιους ως εταιρείες που δικαιωματικά τους ανήκουν, εταιρείες οι οποίες βρίσκονται υπό τη δομή της Καθ' ης η αίτηση 1, κατ' άγνωστο για την Αιτήτρια τρόπο βρέθηκαν να δηλώνονται ως να ανήκουν δικαιωματικά σε ένα ανήλικο πρόσωπο της οικογένειας Λελάκη, το οποίο γεννήθηκε λίγους μήνες πριν την έκδοση της Αυστριακής απόφασης. Από την πλευρά τους οι Καθ' ων η αίτηση, ως λεπτομερώς επεξηγείται από τον ενόρκως δηλούντα κ. Μουντράκη, συνδέονται με τα ως άνω αναφερόμενα φυσικά πρόσωπα και υπό αυτή τη σύνδεση τους έχουν συμπεριληφθεί στην παρούσα αγωγή και αίτηση, εφόσον είναι σε θέση να παραδώσουν τις αιτούμενες πληροφορίες και να προστατεύσουν τη μετοχική δομή υπό την Καθ' ης η αίτηση 1. Σε ό,τι αφορά την ανάγκη πληροφόρησης ως προς το ποιος είναι ο τελικός δικαιούχος της Καθ' ης η αίτηση 1 και των μετοχών που η Καθ' ης η αίτηση 1 κατέχει στην MJ Touristic δεν άπτεται μόνο της προστασίας του δικαιώματος της Αιτήτριας να πάρει το λαβείν της δυνάμει της Αυστριακής απόφασης, αλλά και στον εντοπισμό στοιχείων και πληροφοριών που αφορούν την λήψη απόφασης και διαβημάτων για τη φερόμενη μεταφορά του δικαιώματος επί της δομής υπό την Καθ' ης η αίτηση 1 δήθεν σε μια ανήλικη και στη βάση αυτών να ληφθούν όλα τα αναγκαία διαβήματα ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων για την ακύρωση τέτοιων πράξεων. Θα εξετάσω κατ' αρχή δύο παρεμφερείς λόγους ένστασης . Ο πρώτος είναι ο λόγος ένστασης 13 όπου οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν ότι η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και μη ορθή. Αυτή καταγράφηκε στην αρχή της παρούσας στις σελ. 3 και 4 και κατά την άποψη μου απλή ανάγνωση της οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όλες οι σχετικές νομοθετικές και νομολογιακές αρχές έχουν συμπεριληφθεί στην Αίτηση. Εξάλλου δεν υποδεικνύεται οποιαδήποτε από τους Καθ' ων η αίτηση η οποία θα έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί και παραλείφθηκε. Επομένως ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Ο δεύτερος είναι ο Λόγος ένστασης 5 και αφορά το πρόσωπο που υπογράφει την ένορκη δήλωση με την υποστηρίζεται η αίτηση η οποία υπογράφεται υπό του κ. Μουντράκη. Αναφέρεται ότι η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση έγινε από δικηγόρο ο οποίος δεν έχει προσωπική γνώση και δεν αποκαλύπτει εύλογη δικαιολογία γιατί έκανε ο ίδιος την Ένορκη Δήλωση. Ο λόγος αυτός δεν έχει έρεισμα εφόσον παραγνωρίζει τη σαφή πρόνοια της Διάταξης 39, θεσμού 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου προβλέπονται τα ακόλουθα: « 2. Affidavits shall be confined to such facts as the witness is able of his own knowledge to prove, but on interlocutory applications an affidavit may contain statements of information and belief, with the sources and grounds thereof. The costs of every affidavit which shall unnecessarily set forth matter of hearsay, or argumentative matter, or copies of or extracts from documents, shall be paid by the party filing the same». Επομένως, είναι ξεκάθαρο ότι πρόσωπο νομιμοποιείται να προβαίνει σε ένορκη δήλωση στο πλαίσιο ενδιάμεσης αίτησης η οποία να περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφόρησης που λαμβάνει και πίστης, καθώς και τις πηγές στις οποίες βασίζεται. Στην παρούσα περίπτωση, ο ενόρκως δηλών έχει αναφέρει ρητά την πηγή της γνώσης του και της πληροφόρησής του ως προς αυτά που αναφέρει στην ένορκη του δήλωση (βλ. παρ. 2 ΕΔ Μουντράκη). Ο ενόρκως δηλών κ. Μουντράκης, ήταν δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια να προβεί στην ένορκη δήλωση εκ μέρους και για λογαριασμό της προς υποστήριξη της Αίτησης. Επί του προκειμένου σχετική είναι η υπόθεση Rybolovlev Dmitry κ.α. ν. Elena Rybolovleva

(2010)1 ΑΑΔ 82, όπου αποφασίστηκε ότι δεν υπάρχει οποιοσδήποτε κανόνας που να απαγορεύει την καταχώριση ενόρκων δηλώσεων που γίνονται από δικηγόρους όταν υπάρχει ικανοποιητική εξήγηση που να δικαιολογεί το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση έγινε από δικηγόρο και όχι από τον ίδιο το διάδικο. Σε κάθε περίπτωση, στο άρθρο 24

(1)του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 6, ως έχει τροποποιηθεί, μεταξύ άλλων, με το Νόμο 32(I)/2004 όπου προβλέπονται τα ακόλουθα: « 24.-

(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται από οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον οιουδήποτε Δικαστηρίου, απλώς και μόνο διότι αυτή είναι εξ ακοής». Όσον αφορά το κατά πόσον έχει δοθεί εύλογη δικαιολογία από τον ενόρκως δηλών γιατί προέβη ο ίδιος στην ΕΔ δήλωση, κρίνω ότι ο λόγος που επικαλείται στην παρ. 3 της ΕΔ του δεν αποτελεί απλά «εύλογη δικαιολογία», αλλά υπό τις περιστάσεις που έχει επιβάλει η πανδημία, αποτελεί «προφανή λόγο». Λόγω της κατάστασης που επικρατεί παγκόσμια ενόψει της πανδημίας της COVID-19 δεν κατέστη δυνατή η κάθοδος αξιωματούχου της Αιτήτριας εταιρείας στην Κύπρο για σκοπούς όρκισης της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση και για το λόγο αυτό έχει εξουσιοδοτηθεί ο κ. Μουντράκης προς τούτο. Και αυτό διότι οι αξιωματούχοι της Αιτήτριας είναι εκτός Κύπρου και οι περιορισμοί που έχουν τεθεί ανά το παγκόσμιο είναι πολύ καλά γνωστοί. Όπως έχει πολύ πρόσφατα αναγνωριστεί η πανδημία αποτελεί δικαστική γνώση (βλ. Χριστοφόρου v. Έλληνας Σολωμονίδης Μωσαϊκά Λτδ , ECLI:CY:AD:2021:A14, Πολιτική Έφεση Αρ. 435/2019, 20.01.2021). Προχωρώ με την εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960). Το άρθρο 32 του Ν. 14/60 παρέχει το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Οι προϋποθέσεις που πρέπει απαραίτητα να συντρέχουν για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος είναι: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others

(1982)1 C.L.R. 557, το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Το Δικαστήριο πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλέπε Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη X" Βασίλη

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Σε τέτοιου είδους αιτήσεις, ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το δικαστήριο ότι πληρούνται και οι τρεις προαναφερόμενες προϋποθέσεις του άρθρου 32 για να δημιουργηθεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο το δικαστήριο στην ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα προχωρήσει να αποφασίσει υπέρ ή εναντίον της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι, με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί, υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή (βλ. Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου και Άλλων

(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, και σκοπός είναι να διασφαλιστεί ότι θα είναι δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. M. Ch. Mitsingas Trading Ltd. a.o. ν. Timberland Co.

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791). Το ζήτημα του κατεπείγοντος και οι ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης: Στις περιπτώσεις όπου επιδιώκεται η μονομερής έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, εφαρμόζεται το άρθρο 9

(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: « 9. -

(1)Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο». Σύμφωνα με πάγια νομολογία, η έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς, συνιστά εξαιρετικό μέτρο, εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί (βλ. Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Στην απόφαση Brookemil Ltd

(2012)1 ΑΑΔ 897 το δικαστήριο επεσήμανε ότι η προϋπόθεση για κατάδειξη του στοιχείου του κατεπείγοντος ή άλλων ιδιαίτερων περιστάσεων, είναι δικαιοδοτικός όρος. Το Δικαστήριο δηλαδή αποκτά δικαιοδοσία να εκδώσει προσωρινό διάταγμα μονομερώς, μόνο εάν καταδειχθούν τα δύο αυτά στοιχεία ή ένα από αυτά. Κατά τον ίδιο τρόπο, στην απόφαση Nemiroff Holdings Ltd κ.ά.

(2012)1 ΑΑΔ 2203 τονίστηκε ότι το στοιχείο του κατεπείγοντος ή η ύπαρξη άλλων ιδιαίτερων περιστάσεων αποτελούν διαζευκτικά προϋποθέσεις για την επίκληση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου. Σε σχέση με το ζήτημα των ιδιαίτερων περιστάσεων στην απόφαση DB Technologies BV v. Loizos Iordanou Constructions Ltd, Π.E. Αρ. E166/2019, ημερομηνίας 15.10.2020 το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε ότι, σαφώς, δικαιοδοτικός όρος για την μονομερή έκδοση ενός διατάγματος δεν είναι μόνο το επείγον αλλά και η ύπαρξη ιδιαίτερων περιστάσεων. Στην απόφαση αυτή, το Ανώτατο Dικαστήριο διαπίστωσε ότι, ναι μεν το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εξέτασε σε ξέχωρο κεφάλαιο ή με ρητές αναφορές την ύπαρξη ιδιαίτερων περιστάσεων, αλλά ότι όλο το κείμενο της απόφασης διαπνεόταν ακριβώς από την ανάλυση των ιδιαίτερων εκείνων περιστάσεων που οδήγησαν στη μονομερή έκδοση και εν τέλει στην οριστικοποίηση του διατάγματος. Το δικαστήριο κατέληξε ότι είχαν καταδειχθεί ιδιαίτερες περιστάσεις που οδήγησαν στην ανάγκη μονομερούς έκδοσης συναρτώμενες και με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Βάσει της πρωτόδικης απόφασης η τρίτη προϋπόθεση πληρούνταν λόγω των περιορισμένων περιουσιακών στοιχείων που ήταν διαθέσιμα προς ικανοποίηση της απόφασης. Στην απόφαση Κυρισάββα (Διαχειριστή) κ.α. ν. Κύζη (Διαχειριστή)

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, ως προς το ίδια ζήτημα αποφασίστηκε ότι υπήρχαν ιδιαίτερες περιστάσεις που δικαιολογούσαν έκδοση διατάγματος μονομερώς αφού υπήρχε μια καταρχάς παρανομία και αυθαίρετη ενέργεια. Το θέμα τέθηκε ως ακολούθως από τον Γαβριηλίδη, Δ, στις σελ. 1254-1255: « Ως είχαν τα γεγονότα, η πιο κάτω προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν ορθή: "Μπορεί να λεχθεί ότι το στοιχείο του επείγοντος από πλευράς χρονικής τοποθέτησης δεν ήταν αυθύπαρκτο, όμως, το στοιχείο του χρόνου δεν είναι και ο μόνος παράγων που μπορεί να επιδράσει θετικά για το Δικαστήριο για την έκδοση μονομερούς διατάγματος. Το άρθρο 9 του Κεφ. 6 ρητά αναφέρει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου εδράζεται όταν αποδειχθεί είτε το στοιχείο του κατεπείγοντος ή οποιαδήποτε άλλη ιδιαίτερη περίσταση. Κρίνεται ότι εδώ υπάρχουν ιδιαίτερες περιστάσεις διότι, όπως θα εξηγηθεί και πιο κάτω αναλυτικότερα, έχει παρατηρηθεί μια κατ' αρχάς παρανομία από πλευράς των καθ΄ ων ή αυθαίρετη ενέργεια [.]. Όλα αυτά δείχνουν ότι δεν αφέθηκε άλλο περιθώριο προς τον αιτητή παρά να προχωρήσει και να ζητήσει την προστασία του Δικαστηρίου έναντι αυτής της παράνομης και αυθαίρετης πράξης των καθ' ων [.]» Στην υπόθεση Bloczek Limited v. Vianova Holdings Limited

(2013)1 Α.Α.Δ. 1410) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως προς το ζήτημα του κατεπείγοντος: « Εδώ το στοιχείο του κατ' επείγοντος είναι συνδεδεμένο, όχι τόσο με τον χρόνο παροχής της θεραπείας όσο με την αναγκαιότητα αυτή να χορηγείτο χωρίς ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά. Το ζήτημα δεν ήταν πως η αίτηση δεν μπορούσε να αναβληθεί για λίγες μέρες ώστε να ειδοποιηθούν οι εναγόμενοι αλλά ότι οι τελευταίοι δεν θα έπρεπε να ελάμβαναν γνώση προτού η ενάγουσα εξασφαλιστεί με την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Επιβαλλόταν τα εκδοθέντα διατάγματα να χορηγηθούν χωρίς ειδοποίηση προς την άλλη πλευρά η οποία να ειδοποιείτο για την έκδοση τους με την επίδοση τους». Από την υπόθεση Αποστόλου ν. Ιωάννου,

(2012)1 ΑΑΔ 604 σε σχέση με το Άρθρο 9 προκύπτει ότι η δικαιοδοτική βάση του άρθρου 9 είναι αλληλένδετη και με το κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν το διάταγμα Mareva δεν εκδοθεί. Αναφορικά με το ζήτημα του χρόνου, στην υπόθεση ΑSPIS LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC CO LTD ν. ΕΛΕΟΝΩΡΑΣ ΑΛΛΩΣ ΝΟΡΑΣ ΣΙΑΚΑΤΙΔΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. 52/2010, 19.03.2014 το ερώτημα που τέθηκε ήταν αν τα γεγονότα της υπόθεσης είναι τέτοια που συνιστούν ιδιαίτερες περιστάσεις σε συνάρτηση με την αδράνεια της εφεσείουσας να κινηθεί νωρίτερα. Το Δικαστήριο, με αναφορά στην απόφαση ΑBP Holdings v. Κιταλίδη

(1994)1 Α.Α.Δ. 694, 699, τόνισε ότι η νομολογία έχει καθιερώσει την αρχή ότι αποδίδεται ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει οποιοδήποτε παρεμπίπτον απαγορευτικό, προστακτικό διάταγμα όταν κρίνει ότι αυτό είναι δίκαιο ή πρόσφορο υπό τας περιστάσεις χωρίς οποιοδήποτε περιορισμό. Στην απόφαση Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτη Λτδ Π.Ε. 312/10, ημερομηνίας 17.07.2014, τονίστηκε ότι το θέμα του επείγοντος που εγείρεται μετά που ακούγεται ο εναγόμενος, «δεν πρέπει να αφήνεται να καταστρατηγεί το ζητούμενο αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του». ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ NORWICH PHARMACAL Με βάση το Άρθρο 29

(1)(γ) του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), τα Κυπριακά Δικαστήρια εφαρμόζουν τις αρχές της επιείκειας και στο πλαίσιο αυτό έχουν την εξουσία να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα σύμφωνα με το Άρθρο 32 του Ν.14/60 που αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο έκδοσης τέτοιας φύσεως διαταγμάτων. Διατάγματα τα οποία εμπίπτουν στο Δίκαιο της Επιείκειας είναι και τα διατάγματα αποκάλυψης που καθιερώθηκαν νομολογιακά στην Αγγλία με την απόφαση Norwich Pharmacal Co a.ο.v. Commissioners of Customs & Excise

(1973)2 All E.R 943. Τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal χρησιμεύουν ως βοηθητικό μέσο για την ανεύρεση και εξιχνίαση πληροφοριών που είναι αναγκαίες, τόσο για τη διαπίστωση της ταυτότητας των αδικοπραγούντων όσο και την υποβοήθηση στην ανεύρεση γεγονότων και μαρτυρίας για την ενδεχόμενη έγερση αγωγής (βλ. Avila Management Services Ltd ν. Frantisek Stepanek κ.ά.,

(2012)1ΑΑΔ 1403). Η φύση της αγωγής και γενικά της διαδικασίας για αποκάλυψη πληροφοριών τύπου Norwich Pharmacal είναι ομολογουμένως ιδιάζουσα καθότι εκείνο το οποίο επιζητείται είναι η παροχή πληροφοριών για την αποκάλυψη της ταυτότητας προσώπων και της αλληλουχίας των γεγονότων. Οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal είναι οι εξής (βλ. Mitsui & Co Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)EWHC 625): 1. πρέπει να έχει διαπραχθεί αδίκημα, ή να μπορεί να αποδειχθεί ότι διαπράχθηκε αδίκημα από ένα τελικό αδικοπραγούντα (ultimate wrongdoer), 2. πρέπει να χρειάζεται ένα διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal για να μπορεί να εγερθεί αγωγή εναντίον του τελικού αδικοπραγούντα (ultimate wrongdoer), και 3. ο στόχος της αίτησης (δηλαδή ο καθ' ου η αίτηση) πρέπει (

i)να έχει ανάμιξη στην παράνομη πράξη με τρόπο που τη διευκόλυνε και (
ii)να μπορεί ή να είναι πιθανό να μπορεί να παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες για να εγερθεί αγωγή εναντίον του τελικού αδικοπραγούντα (ultimate wrongdoer). Επιπρόσθετα των πιο πάνω, θα πρέπει πάντοτε το Δικαστήριο να ικανοποιείται ότι πληρούνται και οι προϋποθέσεις του αρ. 32 του Ν. 14/60 πριν προχωρήσει με την έκδοση διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal (SOBOLEV κ.α. ν. WEITZER, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε177/2018, 21/5/2019). Για σκοπούς έκδοσης αυτού του τύπου του διατάγματος το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια θα πρέπει να ικανοποιηθεί τόσο για την ύπαρξη των νομολογιακών προϋποθέσεων, αλλά και ότι είναι αναγκαία η λήψη των πληροφοριών πάντοτε υπό το πρίσμα των γεγονότων της υπόθεσης. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Avila Management Ltd (ανωτέρω), είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικό: « Βεβαίως, η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο δεν θα ικανοποιήσει το αίτημα εάν οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν με κάποιο άλλο διαθέσιμο τρόπο ή το Δικαστήριο δεν πεισθεί ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση έγερσης αγωγής εναντίον του αδικοπραγούντος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα ζυγίσει παράγοντες όπως τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς του κατ' ισχυρισμό αδικοπραγούντος [.]» Ένα διάταγμα για αποκάλυψη μπορεί να εκδοθεί ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία το πρόσωπο εναντίον του οποίου ζητείται η αποκάλυψη είχε αθώα ή χωρίς πρόθεση ανάμειξη στην αδικοπραξία (βλ. Ashworth Hospital Authority v. M.G.N Ltd

(2002)4 All E.R 193). Στο σύγγραμμα Bushell & Moore, Disclosure of Information, Norwich Pharmacal and Related Principles (Έκδοση 2013) σελ. 97-104, παρ. 8.1-8.2 στο οποίο γίνεται αναφορά στην απόφαση BORISOVICH ν. ZEDANA SECRETARIAL LTD κατωτέρω, αποδίδεται ευρεία ερμηνεία στον όρο «ανάμειξη», ο οποίος δεν περιορίζεται μόνο σε ανάμειξη στην ίδια την αδικοπραξία αλλά και σε μία αλυσίδα γεγονότων τα οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την αδικοπραξία. Τέτοια παραδείγματα ανάμειξης (involvement) δίδονται ως ακολούθως: « ...it has been held to be sufficient that the respondent law firm had been involved in incorporating the target company and witnessing documents for that target; that the respondent bank maintained an account to which credits had been made reflecting underlying gold (though not traceable proceeds); that the respondent law firm was involved in drafting documents which (unknown to the lawyer) formed part of the wrongdoing; that the respondent internet service provider provided the account used for arguable wrongs; and that the respondent website operator sold tickets that were alleged to have been wrongly marketed». Κατ' ανάλογο τρόπο στην υπόθεση JST BTA Bank v. Fidelity Corporate Services Ltd HCVAP 2010/35, στην οποία γίνεται αναφορά στην BORISOVICH ν. ZEDANA SECRETARIAL LTD κατωτέρω, ο παροχέας υπηρεσιών εγγεγραμμένων αντιπροσώπων (registered agent services) κρίθηκε ως πρόσωπο με ανάμειξη σε αδικοπραξία και, ως εκ τούτου, συνιστούσε κατάλληλη περίπτωση για έκδοση διατάγματος αποκάλυψης. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως εξής: « Registered agents and registered office service providers who are used by others to create and maintain for them corporate vehicles for the purpose of effecting fraud must expect that in due course the victims will come to them seeking discovery of the names and addresses and other information and documents that will enable the perpetrators to be discovered and the misappropriated assets traced». Επίσης, είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδίδει διατάγματα με σκοπό τον εντοπισμό περιουσιακών στοιχείων (Bankers Trust Co. ν. Shapira & Others

(1980)3 All E.R. 353). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal είναι ιδιαίτερα σημαντικά σε περιπτώσεις οι οποίες αφορούν απάτη και δόλο. Ο ρόλος του Δικαστηρίου στις περιπτώσεις αυτές είναι η διαφύλαξη του δημοσίου συμφέροντος δια της καταπολέμησης της απάτης και του δόλου. Στην Αγγλική απόφαση Re Bernard L Madoff Investment Securities LLC [2009] EWHC 442 (Ch); [2009] 2 B.C.L.C. 78, το δικαστήριο τόνισε ότι είναι προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος όπως οι πολύπλοκες υποθέσεις απάτης και δόλου να εκτίθενται σε πλήρη έρευνα. Τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν αναγνωρίσει ότι η έκδοση τέτοιου είδους διαταγμάτων δεν θα πρέπει πλέον να γίνεται σε εξαιρετικές περιστάσεις και θα πρέπει να αποτελεί μια εύκαμπτη θεραπεία προς εξασφάλιση της απονομής της δικαιοσύνης, όπως αυτό διατυπώθηκε και στην απόφαση Mitsui & Co Ltd v Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)3 AllE.R.511 όπου ο Lightman J. ανέφερε ότι η θεραπεία Norwich Pharmacal «is a flexible remedy capable of adaptation to new circumstances». ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ ΦΙΜΩΣΗΣ Είναι συνήθης πρακτική οι αιτήσεις για διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal, να συνοδεύονται από διατάγματα φίμωσης που στοχεύουν στην εξασφάλιση αποκλειστικών στοιχείων ή για αποτροπή κινδύνου μετακίνησης ή καταστροφής στοιχείων. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι ο κίνδυνος εξαφάνισης των στοιχείων είναι τέτοιας εμβέλειας, ώστε πραγματικά να υπάρχει η αναγκαιότητα έκδοσης μονομερώς του διατάγματος φίμωσης (βλ. PAGE DIRECTORS LIMITED κ.α., Πολ. ECLI:CY:AD:2015:D669, Αίτηση Αρ. 118/15, 12.10.2015). Στην υπόθεση ALDI MARINE LTD κ.α. ν. RUAL TRADE LTD κ.α., ECLI:CY:AD:2016:A19, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 182/2012 και 184/2012, 18.01.2016 λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Διατάγματα φίμωσης συνήθως εκδίδονται ταυτόχρονα με διατάγματα αποκάλυψης ή έρευνας, για να δοθεί η ευκαιρία στον ενάγοντα να εξετάσει τις πληροφορίες ή τα έγγραφα που θα αποκαλυφθούν ή άλλα στοιχεία που θα του δοθούν, προτού αυτός κινηθεί για την έκδοση διαταγμάτων παγοποίησης εναντίον των εις βάρος του αδικοπραγούντων». Εξετάζοντας τώρα τις τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 και τις προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal όπως και αν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις παρατηρώ τα πιο κάτω τα οποία προκύπτουν από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου. Στους λόγους ένστασης 2, 11, 14, 15 και 19 οι εναγόμενοι προβάλλουν ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 και οι προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων Norwich Pharmacal. Σύμφωνα με τα γεγονότα που παρέθεσε η Αιτήτρια και τα οποία επί της ουσίας τους δεν έχουν αμφισβητηθεί, αυτά κατά την αντίληψη μου ικανοποιούν όλα τα σχετικά κριτήρια που προνοούνται από το κυπριακό δίκαιο και τη νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, εφόσον η Αιτήτρια, έχει πολύ καλή και συζητήσιμη υπόθεση, με πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας και η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων σε αυτό το στάδιο θα αποτελέσει εμπόδιο στο να αποδοθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, έχοντας υπόψη τη συμπεριφορά, τη στάση και την ικανότητα των Ιωάννη και Ελευθερίας Λελάκη να αποφεύγουν τις εξ αποφάσεως υποχρεώσεις τους, δια της χρήσης των εταιρικών δομών που σχετίζονται με αυτούς, συμπεριλαμβανομένης και της δομής υπό την Καθ' ης η αίτηση 1. Η παρούσα αγωγή εδράζεται επί της αυτοτελούς αιτίας αγωγής Norwich Pharmacal. Στα πλαίσια αυτής της αγωγής προωθήθηκε μονομερώς η υπό κρίση Αίτηση δια της οποίας επιζητείται, σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο, η έκδοση τόσο διαταγμάτων Norwich Pharmacal όσο και απαγορευτικών διαταγμάτων εναντίον των εναγόμενων. Η ιδιαιτερότητα που παρατηρείται στην παρούσα, ήτοι η προώθηση όμοιων διαταγμάτων μεταξύ αγωγής και ενδιάμεσης αίτησης, είναι επιτρεπτή πρακτική όπου το αιτιολογούν οι περιστάσεις όπως θα επεξηγηθεί στη συνέχεια. Η παρούσα αγωγή έχει προωθηθεί εναντίον των εδώ εναγόμενων ενόψει του ότι: (α) Υφίσταται μια τελεσίδικη απόφαση η οποία στρέφεται εναντίον των XXXXX και XXXXX Λελάκη, (β) Πρόσωπα τα οποία έχουν καταδείξει, με τη μέχρι σήμερα συμπεριφορά τους, ως επεξηγείται λεπτομερώς στην ΕΔ Μουντράκη, ότι όχι μόνο δεν έχουν πρόθεση να καταβάλουν στην Αιτήτρια τα εξ αποφάσεως οφειλόμενα αλλά ότι δυσχεραίνουν τη διαδικασία λήψης του λαβείν της, δια της αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων και απόκρυψης πληροφοριών που σχετίζονται με τα περιουσιακά τους στοιχεία, (γ) Οι Καθ' ων η αίτηση συνδέονται με τους XXXXX και XXXXX Λελάκη, ως λεπτομερώς επεξηγείται στην ΕΔ Μουντράκη, γεγονός παραδεκτό από τους ίδιους τους Καθ' ων η αίτηση εφόσον ρητά αναφέρονται στα πιο πάνω πρόσωπα και την οικογένεια τους, ως τα πρόσωπα πίσω από την υπό συζήτηση εταιρική δομή. (δ) Ενόψει της σύνδεσης των Καθ' ων η αίτηση με αυτά τα πρόσωπα αλλά και των ιδιοτήτων που οι εναγόμενοι κατέχουν στην εταιρική δομή που συνδέεται με τα πρόσωπα αυτά, είναι σε θέση να αποκαλύψουν τις αιτούμενες πληροφορίες οι οποίες είναι καθοριστικής σημασίας για την απόδοση δικαιοσύνης αλλά και σεβασμού προς μια ήδη τελεσίδικη και δεσμευτική απόφαση, στοιχεία που θα επιτρέψουν στην Αιτήτρια να προστατεύσει τα δικαιώματα της ως αυτά πηγάζουν από την τελεσίδικη απόφαση αλλά και να πάρει το λαβείν της. (ε) Η Αιτήτρια έχει κάθε δικαίωμα να ψάξει και να βρει πληροφορίες που αφορούν περιουσιακά στοιχεία και ιδιοκτησιακά δικαιώματα των προσώπων αυτών προκειμένου, όπου εντοπίσει τέτοια στοιχεία, να τα διαφυλάξει και να ανατρέξει σε αυτά για σκοπούς λήψης όλων των αναγκαίων διαβημάτων προκειμένου να πάρει το λαβείν της δυνάμει της Αυστριακής Απόφασης. Στη βάση επομένως των ως άνω γεγονότων κρίνω ότι η Αιτήτρια έχει καταδείξει την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση αλλά και τις καλές πιθανότητες επιτυχίας αυτού. Για δε την προώθηση της παρούσας Αίτησης, παρά την ομοιότητα των διαταγμάτων τύπου Norwhich Pharmacal που περιλαμβάνονται στην Αγωγή, αυτή συνδέεται με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 καθώς και με τις εξαιρετικές περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση η οποία θα αναλυθεί στη συνέχεια. Η ενάγουσα σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης προώθησε την παρούσα ενδιάμεση αίτηση, ζητώντας την λήψη των αιτούμενων πληροφοριών και στο μεταξύ τη διατήρηση της μετοχικής κατάστασης της Καθ' ης η αίτηση 1 και, συνακόλουθα, της υπό αυτής εταιρικής δομής, η οποία συνδέεται με τους εξ αποφάσεως χρεώστες, έως ότου διευκρινιστούν οι ενέργειες που οδήγησαν, εάν αυτό αληθεύει όπως διευκρινίζεται από την Αιτήτρια, στην εγγραφή επ' ονόματι ενός ανηλίκου ως τελικού δικαιούχου των τριών Αυστριακών εταιρειών που εν τέλει βρίσκονται υπό την Καθ' ης η αίτηση 1 κατά 100%. Είναι δε γεγονός σύμφωνα με όσα περιγράφονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση ότι έρεισμα για την προώθηση της ενδιάμεσης Αίτησης έδωσε η όλη συμπεριφορά και στάση των XXXXX και XXXXX Λελάκη, δεδομένα που υποδηλώνουν την ανεπανόρθωτη ζημιά που θα υποστεί η Αιτήτρια αν τα διατάγματα δεν εκδοθούν στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης και δεν παραμείνουν σε ισχύ, εφόσον έχει καταδειχθεί η πρόθεση και η ικανότητα αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων και η απόκρυψη πληροφοριών. Η Αιτήτρια είναι εξ αποφάσεως πιστωτής σε μια τελεσίδικη απόφαση όπου οι XXXXX και XXXXX Λελάκη, δια των εταιρικών δομών που διατηρούν, περιλαμβανομένης της δομής υπό την Καθ' ης η αίτηση 1, φαίνεται ότι προβαίνουν σε ενέργειες για να εξαλείψουν και εξοντώσουν τη σημασία της και τα δικαιώματα που πηγάζουν από αυτήν. Είναι επ' αυτής της συμπεριφοράς που πληρείται κατά την εισήγηση της Αιτήτριας με την οποία και συμφωνώ και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 αλλά και από την οποία αιτιολογείται η προώθηση της παρούσας Αίτησης. Σύμφωνα δε με τα γεγονότα της υπόθεσης οι εξαιρετικοί λόγοι και οι ιδιαίτερες περιστάσεις για τους οποίους η Αιτήτρια δικαιούται να επιζητεί τα αιτούμενα διατάγματα συνίστανται στα ακόλουθα: (α) Η ύπαρξη μιας τελεσίδικης και δεσμευτικής απόφασης, η οποία καλεί τους XXXXX και XXXXX Λελάκη να καταβάλουν ένα συγκεκριμένο χρηματικό ποσό. (β) Ουδέν ποσό έχει καταβληθεί από αυτούς μέχρι σήμερα και έχει διαφανεί ότι δεν έχουν πρόθεση να καταβάλουν τα οφειλόμενα. (γ) Όχι μόνο δεν έχουν συμμορφωθεί με την Αυστριακή απόφαση, αλλά οι XXXXX και XXXXX Λελάκη έχουν απροκάλυπτα προβεί και σε διαβήματα καταπατώντας το δικαίωμα της Αιτήτριας να πάρει το λαβείν της. Συγκεκριμένα: (

i)έχουν αποκρύψει πληροφορίες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εντοπισμό κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων, ενώ είναι σαφές ότι δεν έχουν πρόθεση να αποκαλύψουν οιεσδήποτε πληροφορίες αφορούν περιουσιακά στοιχεία που είτε άμεσα είτε έμμεσα ανήκουν σε αυτούς και την οικονομική τους κατάσταση, (
ii)έχουν προωθήσει δικαστικές διαδικασίες προκειμένου να προκαλέσουν καθυστερήσεις και αντιπερισπασμούς, ενώ στο μεταξύ, τα οφειλόμενα έτυχαν αναγνώρισης από τους ίδιους, ενώ, παράλληλα, αποτελούν και τελεσίδικο και δεσμευτικό εύρημα του Αυστριακού Δικαστηρίου, (iii) Έχουν προβεί σε αντιφατικές δηλώσεις όπως για παράδειγμα ότι θα παρέχουν πληροφορίες και ότι είναι πρόθυμοι να διευθετήσουν την υπόθεση, ενώ μέχρι σήμερα ουδεμία πληροφορία έχουν δώσει και έχουν ρητά αναφέρει ότι βρίσκονται δήθεν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση που δεν τους επιτρέπει να αποπληρώσουν τα οφειλόμενα τους, (
iv)έχουν δημιουργήσει περίπλοκες και περίτεχνες εταιρικές δομές προς αποξένωση κεφαλαίων εις βάρος πιστωτών τους, (
v)και το βασικότερο για σκοπούς της παρούσας, οι Αυστριακές εταιρείες οι οποίες παρουσιάζονταν από τους ίδιους ως εταιρείες που δικαιωματικά τους ανήκουν και οι οποίες βρίσκονται υπό τη δομή της εναγόμενης 1, κατ' άγνωστο για την Αιτήτρια τρόπο, βρέθηκαν να δηλώνονται ως να ανήκουν δικαιωματικά σε ένα ανήλικο πρόσωπο της οικογένειας Λελάκη το οποίο γεννήθηκε λίγους μήνες πριν την έκδοση της Αυστριακής Απόφασης. Είναι δε βάσιμο το επιχείρημα των ευπαίδευτων συνηγόρων της Αιτήτριας ότι εξαιρετική περίσταση εν προκειμένω αποτελεί και το γεγονός ότι οιαδήποτε προσπάθεια επικοινωνίας με τους εξ αποφάσεως χρεώστες μόνο δυσκολίες θα προκαλέσει και τίποτα περισσότερο, έχοντας υπόψη την προδιάθεση τους να περιπλέκουν και καθυστερούν διαδικασίες προκειμένου να αποφύγουν συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι ενώ υπάρχει τελεσίδικη απόφαση, εκ των υστέρων θυμήθηκαν ότι θα αμφισβητήσουν την εγκυρότητα των δανείων ή ακόμη και το γεγονός ότι παρουσιάζονται ως να κατέχουν μόνο τη θέση διευθυντή σε σειρά πολύπλοκων εταιρικών δομών, ενώ υφίστανται στοιχεία και, σε πολλές περιπτώσεις, παραδοχές τους ότι οι εν λόγω εταιρικές δομές ανήκουν σε αυτούς. Το γεγονός και μόνο ότι οι Αυστριακές εταιρείες δηλώνονται ότι δήθεν δικαιωματικά ανήκουν σε ένα ανήλικο που γεννήθηκε λίγους μήνες πριν την έκδοση της Αυστριακής απόφασης αρκεί προκειμένου να καταδειχθεί η κακόπιστη και καταδολιευτική συμπεριφορά τους και η ανάγκη λήψης των αιτούμενων πληροφοριών. Επομένως, η ανάγκη λήψης των αιτούμενων πληροφοριών δεν άπτεται μόνο της προστασίας του δικαιώματος της Αιτήτριας να πάρει το λαβείν της δυνάμει της Αυστριακής απόφασης, αλλά και στον εντοπισμό στοιχείων και πληροφοριών που αφορούν τη λήψη απόφασης και διαβημάτων για τη φερόμενη μεταφορά του δικαιώματος επί της δομής υπό την Καθ' ης η αίτηση 1 σε μια ανήλικη και στη βάση αυτών να ληφθούν όλα τα αναγκαία διαβήματα ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων για την ακύρωση τέτοιων πράξεων. Στην παράγραφο 23 της ΕΔ που υποστηρίζει την Ένταση οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι το γεγονός ότι οι Αυστριακές εταιρείες έχουν ανήλικο ως δικαιούχο δεν είναι επιλήψιμο και δεν γίνεται για σκοπούς απόκρυψης περιουσιακών στοιχείων, «κάθε άλλο». Πρώτον, φαίνεται να υπάρχει παραδοχή ότι, πράγματι, ένα ανήλικο πρόσωπο είναι ο δικαιούχος. Δεύτερον, το γεγονός αυτό τίθεται έξω από το πλαίσιο των γεγονότων και της γενικότερης προσπάθειας αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων και αποφυγής καταβολής των οφειλόμενων ποσών, έτσι ώστε να προβληθεί το επιχείρημα ότι ουδέν μεμπτό προκύπτει. Τρίτον, δημιουργείται ασάφεια ως προς τη χρήση της φράσης «κάθε άλλο», η οποία χρησιμοποιείται για να αποδώσει αντίθετο νόημα από αυτό της προηγηθείσας πρότασης και επομένως δεν μπορεί να εξαχθεί το νόημα που οι Καθ' ων η αίτηση επιθυμούν. Είναι δε γεγονός ότι οι αιτούμενες πληροφορίες θα επιτρέψουν στην Αιτήτρια όπως ενώσει όλα τα κομμάτια του πάζλ τα οποία απεικονίζουν τα δόλια διαβήματα που τέθηκαν σε εφαρμογή εναντίον της και θα προωθήσει όλα τα αναγκαία διαβήματα εναντίον των αδικοπραγήσαντων ενώπιον των αρμόδιων Δικαστηρίων και αρχών. Προκύπτει δε το επείγων του αιτήματος ενόψει του ότι η Αιτήτρια απαιτεί αυτές τις πληροφορίες και τα έγγραφα προκειμένου να προωθήσει τις αξιώσεις της και να έχει πρόσβαση στη δικαιοσύνη καθώς η υποχρέωση καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους είναι μία συνεχής υποχρέωση που πηγάζει από την έκδοση της απόφασης μέχρι και την πλήρη εξόφληση. Στην παρούσα περίπτωση ο χρόνος επενεργεί με τρόπο ώστε κάθε μέρα που περνά να γεννιέται μία καινούρια παραβίαση εκ της παραλήψεως τους να συμμορφωθούν. Η παρέλευση του χρόνου καθιστά την ανάγκη προώθησης της Αίτησης επιτακτική γιατί επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως πρόθεση συμμόρφωσης. Οι προσπάθειες εκτέλεσης και λήψης πληροφοριών που απέβησαν άκαρπες: Ιδιαίτερη περίσταση εν προκειμένω αποτελεί και το γεγονός ότι δεν υπάρχει δυνατότητα εκτέλεσης της Αυστριακής απόφασης στην Αυστρία (σχετική ανάλυση γίνεται στις παρ. 21-23 της ΕΔ Μουντράκη), ενώ όλες οι προσπάθειες για εκτέλεση στην Ελλάδα έχουν αποβεί άκαρπες (σχετική ανάλυση γίνεται στις παρ. 89-94 του Τεκμηρίου 11 στην ΕΔ Μουντράκη καθώς και τις παραγράφους 24-27 της ΕΔ Μουντράκη). Καθίσταται δε συνεπεία των πιο πάνω ενεργειών ότι το έργο της Αιτήτριας για να λάβει τα οφειλόμενα προς αυτήν δυνάμει της Αυστριακής απόφασης αλλά και από το σύνολο των Δανείων καθίσταται, έχοντας υπόψη τις ενέργειες και πράξεις των, μεταξύ άλλων των XXXXX και XXXXX Λελάκη, δύσκολο εγχείρημα. Επιβεβαίωση της κακόπιστης αυτής στάσης των XXXXX και XXXXX Λελάκη προκειμένου να αποκρύψουν οιεσδήποτε πληροφορίες αφορούν περιουσιακά τους στοιχεία αλλά και την οικονομική τους κατάσταση αυτών και των οντοτήτων μέσω των οποίων κατέχουν ακίνητα, επιβεβαιώνεται με λεπτομέρεια από τα γεγονότα που έχουν τεθεί προς υποστήριξη του αιτήματος της Αιτήτριας ενώπιον των Ελληνικών Αρχών (βλ. Σχετ 88 στο Τεκμ. 11 στην ΕΔ Μουντράκη). Όπως προκύπτει από το εν λόγω πραγματικό υπόβαθρο παρά τα αιτήματα της Αιτήτριας, προκειμένου να λάβει επίκαιρη πλήρη ενημέρωση για την οικονομική και επιχειρηματική κατάσταση καθεμίας από τους Πιστούχους. Πληροφορίες που αφορούν περιουσιακά στοιχεία των ανωτέρω φυσικών προσώπων, και παρά τις ρητές διαβεβαιώσεις τους ότι θα παρείχαν άμεσα πλήρη και ακριβή πληροφόρηση, έκτοτε και μέχρι σήμερα, έκαναν ακριβώς το αντίθετο, και εν τέλει με σειρά προφάσεων αρνήθηκαν να παράσχουν οιαδήποτε απολύτως πληροφόρηση (βλ. Τεκμ. 44 στην ΕΔ Μουντράκη). Αξιοσημείωτο είναι ότι σε αυτή την αλληλογραφία πουθενά δεν τίθεται άρνηση από πλευράς των αντιδίκων για οιανδήποτε οφειλή. Αντιθέτως ομιλούσαν για ανάγκη εντοπισμού σχεδίου αποπληρωμής, θέση που αποτέλεσε εκ των προφάσεων για την καθυστέρηση και εν τέλει άρνηση παροχής των απαιτούμενων πληροφοριών. Από τα διαβήματα που λήφθηκαν από τους Πιστούχους και μετόχους αυτών ακολούθως των ανωτέρω συνομιλιών ήταν μια σειρά διαβημάτων και αποφάσεων που καταδεικνύουν τις προθέσεις τους να παραβαίνουν τις υποχρεώσεις τους και να εμποδίζουν και δυσχεραίνουν την άσκηση των δικαιωμάτων της Αιτήτριας (βλ. σελίδες 18-20 και σελ. 33-35 του Σχετ 88 στο Τεκμ. 11 στην ΕΔ Μουντράκη). Επιπρόσθετα των ανωτέρω, μετά από μελέτη του φακέλου των χρηματοδοτικών και εξασφαλιστικών εγγράφων έχει καταδειχθεί ύπαρξη ισχυρών ενδείξεων ότι τις εταιρείες που άμεσα και/ή έμμεσα και/ή δικαιωματικά ανήκουν στους XXXXX και XXXXX Λελάκη δεν τις έχουν διοικήσει προς το συμφέρον όλων όσων συνδέουν δικαιώματα και συμφέροντα προς αυτές, δηλαδή των πιστωτών τους (σχετική η παρ. 37 της ΕΔ Μουντράκη. Τα ως άνω συνιστούν κακόπιστη στάση και αναξιοπιστία των εξ αποφάσεως χρεωστών. Η δε καταδολιευτική συμπεριφορά των εξ αποφάσεων χρεωστών αποτελεί παράγοντα που καθιστά αναγκαία την έκδοση των αιτούμενων με την Αίτηση διαταγμάτων, εφόσον οι XXXXX και XXXXX Λελάκη επιβεβαίωσαν με τις πράξεις τους την ικανότητα τους να αποξενώνουν και αποκρύβουν περιουσιακά στοιχεία και πληροφορίες δια των εταιρικών δομών που χρησιμοποιούν. Δεν χρειάζεται περαιτέρω επέκταση επί του παράγοντος αυτού εφόσον όσα ήδη έχουν αναφερθεί πιο πάνω είναι αρκούντως ικανοποιητικά και εξάλλου έχουν καταγραφεί και στην ίδια τη δικαστική Αυστριακή απόφαση. Για την κάλυψη των Δανείων είχε δοθεί μια σειρά εξασφαλίσεων όπως περιγράφεται λεπτομερώς στην παρ. 38 της ΕΔ Μουντράκη και στις παρ. 41 έως 61 της γνωμάτευσης των Ελλήνων δικηγόρων, Τεκμ. 11 στην ΕΔ Μουντράκη. Θέση των XXXXX και XXXXX Λελάκη, ως αυτή φαίνεται και δια των Αγωγών που έχουν καταχωρίσει για την ακύρωση των Δανείων και των Ενεχύρων είναι ότι η Αιτήτρια δια αυθαίρετων και παράνομων ενεργειών της, ήτοι της άσκησης των δικαιωμάτων της ως αυτά πηγάζουν από τα Ενέχυρα, σκοπό έχει να επέμβει στα μετοχικά δικαιώματα τους, ενέργειες που κατ' αυτούς συνιστούν κατάχρηση δικαιώματος, κατάφωρη καταχρηστική υπέρβαση των ορίων που προκύπτουν από το κατ' αυτούς φερόμενο ενεχυρικό της δικαίωμα και συνιστά ουσιαστικά απόπειρα κατάληψης των Πιστούχων. Προκύπτει όμως αβίαστα το συμπέρασμα ότι οι εκ των υστέρων δικαστικές διαδικασίες ενώπιον των Ελληνικών Δικαστηρίων αποτελούν μέρος της συνεχούς προσπάθειας αυτών των προσώπων να μη συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους προς την Αιτήτρια και να δημιουργήσουν τέτοια κατάσταση που να καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την εξόφληση των οφειλόμενων από αυτούς. Στην παρ. 24 της ΕΔ της Ένστασης αναφέρουν ότι η Αιτήτρια ήταν αμελής στο να λάβει τις «κατάλληλες, επαρκείς και απαιτούμενες εξασφαλίσεις/επιβαρύνσεις/υποθήκες κ.τ.λ. για την εξασφάλιση των δήθεν δανείων τους». Συμφωνώ δε με την Αιτήτρια ότι είναι καταφανής η προσπάθεια των Καθ' ων η αίτηση να θολώσουν το τοπίο με αναφορά στις εξασφαλίσεις, προσπάθεια όμως η οποία δεν μπορεί να τύχει επιδοκιμασίας, τουναντίον καταδεικνύει την απροθυμία τους να συνεργαστούν και να παράσχουν έγκυρη πληροφόρηση που καθιστά όπως κρίνω τη δικαστική προστασία προς όφελος της Αιτήτριας επιτακτική. Είναι δε σημαντικό να επισημανθεί ότι εδώ δεν δικάζεται η ουσία της διαφοράς με τους εξ αποφάσεως χρεώστες. Η αμφισβήτηση των δανείων και των εξασφαλίσεων δεν μπορεί να μεταβάλει το καθεστώς της Αυστριακής απόφασης η οποία είναι τελεσίδικη και δεσμευτική. Οι οιεσδήποτε άλλες εξασφαλίσεις στη βάση των Δανείων δεν έχουν οιαδήποτε βαρύτητα και σημασία για την ουσία της παρούσας διαδικασίας και υπόθεσης καθ' ότι αυτή αφορά και στηρίζεται επί της τελεσίδικης Αυστριακής απόφασης. Συνεπώς, η Αιτήτρια έχει κάθε δικαίωμα να ψάξει και να βρει πληροφορίες που αφορούν περιουσιακά στοιχεία και ιδιοκτησιακά δικαιώματα των XXXXX και XXXXX Λελάκη προκειμένου όπου εντοπίσει τέτοια στοιχεία να τα διαφυλάξει και να ανατρέξει σε αυτά για σκοπούς εκτέλεσης της Αυστριακής απόφασης, έχοντας μάλιστα υπόψη ότι τα διαβήματα που λήφθηκαν μέχρι σήμερα στην Ελλάδα εναντίον των XXXXX και XXXXX Λελάκη έχουν παραμείνει άκαρπα (Τεκμ. 11 παρ. 89-94 στην ΕΔ Μουντράκη). Είναι δε ορθή η παραδοχή εκ μέρους της Αιτήτριας ότι μόνον όπου αυτή θα προχωρήσει με διαβήματα εκτέλεσης της Αυστριακής απόφασης, οι εν λόγω εξασφαλίσεις δύνανται, υπό περιστάσεις που η αξία τους και η κατάστασή τους θα το επιτρέπει, να έχουν κάποια σημασία κι αυτή όμως εξαλείφεται άμεσα ενόψει του ότι εάν τα οφειλόμενα δυνάμει των Δανείων καταβληθούν δια των Πιστούχων ή μέσω οιωνδήποτε άλλων εξασφαλίσεων ή μέτρων εκτέλεσης επί των εν λόγω εξασφαλίσεων, τότε νοείται ότι η ενάγουσα ουδέν διάβημα θα προωθήσει και θα συνεχιστεί για τη λήψη οιουδήποτε επιπλέον ποσού πέραν από αυτό που δικαιούται. Σε ότι αφορά την τρίτη προϋπόθεση, θέση της Αιτήτριας είναι ότι η συμπεριφορά και η στάση των XXXXX και XXXXX Λελάκη, δια των εταιρικών δομών που χρησιμοποιούν, περιλαμβανομένης και της δομής υπό την Καθ' ης η αίτηση 1, δεικνύει ότι εάν τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν, η Ενάγουσα θα στερηθεί του αποτελεσματικού δικαιώματος της να λάβει πρόσβαση και γνώση επί πληροφοριών και στοιχείων που θα της επιτρέψουν να προστατεύσει τα δικαιώματα της. Από την άλλη πλευρά οι Καθ' ων η αίτηση δεν θα υποστούν καμιά ζημιά. Για δε τους ισχυρισμούς τους περί πρόκλησης ζημιάς στους πελάτες των εναγόμενων εφόσον εκκρεμούν δικαστικές διαδικασίες στην Ελλάδα, αυτοί δεν μπορούν παρά να χαρακτηριστούν ως ανυπόστατοι, εφόσον οι εναγόμενοι φαίνεται ότι παραγνωρίζουν ότι η ενάγουσα στηρίζεται επί μιας τελεσίδικης Απόφασης της οποίας η ισχύς και εγκυρότητα δεν μπορεί κατ' ουδένα τρόπο να αρθεί. Στη βάση των πιο πάνω γεγονότων κρίνω ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Η ισχυριζόμενη άγνοια των Εναγόμενων: Η Καθ' ης η αίτηση 1, ως 100% μέτοχος της MJ Touristic Property Holdings Limited, η Καθ' ης η αίτηση 2, ως γραμματέας της Καθ' ης η αίτηση 1 και η Καθ' ης η αίτηση 3 ως διευθυντής της καθ' ης η αίτηση 1, αναμένεται ότι έχουν στην κατοχή τους και στον έλεγχο τους τις λεπτομέρειες που αφορούν την ταυτότητα του τελικού δικαιούχου της Καθ' ης η αίτηση 1 (την οποία οι XXXXX Λελάκη και XXXXX Λελάκη δηλώνουν ως το πρόσωπο στο οποίο ανήκει η εταιρική δομή) και των μετοχών που αυτή κατέχει στην MJ Touristic Property Holdings Limited. Ουσιαστικά, απαιτείται να έχουν κατοχή και έλεγχο επί τέτοιων στοιχείων και όσων ζητούνται μέσω της Αίτησης, καθότι τέτοιες πληροφορίες και έγγραφα αποτελούν ουσιώδης σημασίας έγγραφα για τη λειτουργία και διαχείριση των εταιρειών. Στην παρ. 6 της ΕΔ που συνοδεύει την Ένσταση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ουδεμία γνώση έχουν των ισχυρισμών που προβάλλονται στην Αίτηση, ενώ στην ίδια παράγραφο παραδέχονται ότι προσφέρουν διοικητικές υπηρεσίες στην MJ Touristic Properties Ltd. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι αντιφατικοί καθότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ως παρόχοι διοικητικών υπηρεσιών έχουν καθήκον να είναι γνώστες και να έχουν στα χέρια τους συγκεκριμένες πληροφορίες στη βάση των διαδικασιών Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες και/ή της Δέουσας Επιμέλειας και/ή «Γνώρισε τον Πελάτη σου» (Know your Customer). Εάν δεν το πράττουν δεν είναι λόγος να μην εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Επίσης, ενώ από τη μία επικαλούνται αδυναμία να μιλήσουν με τους πελάτες τους προκειμένου να λάβουν πληροφορίες και να απαντήσουν, από την άλλη επικαλούνται προνόμιο, λέγοντας ουσιαστικά ότι έχουν όλες τις πληροφορίες στην κατοχή τους αλλά είναι προνομιούχες. Σχετική είναι η παρ. 13 της ΕΔ που υποστηρίζει την Ένσταση στην οποία ευθαρσώς παραδέχονται ότι «όλα αυτά έχουν περιέλθει στην κατοχή ή γνώση τους υπό την ιδιότητα τους ως παροχών διοικητικών υπηρεσιών και αξιωματούχων εταιρειών». Δεν είναι αντιληπτό πως ο παροχέας διοικητικών υπηρεσιών ο οποίος υποχρεούται να κατέχει και να διατηρεί τα εταιρικά της έγγραφα με βάση τη σχετική νομοθεσία δύναται να ισχυρίζεται πλήρη άγνοια. Οι Καθ' ων η αίτηση ως εκ διαφόρων θέσεων που κατέχουν σε εταιρείες που φέρονται να ανήκουν στους εξ αποφάσεως χρεώστες δεν είναι δυνατόν να προβάλλουν πλήρη ουδετερότητα και άγνοια (βλ. Αθανασίου κ.α. v. Οντόνι, Πολ. Έφεση Ε103/2014, ημερ. 2.12.2014). Είναι τα πλέον κατάλληλα πρόσωπα για να παράσχουν τις αιτούμενες πληροφορίες, καθότι η Καθ' ης η αίτηση 1 έχει καταδειχθεί ως η ιδιοκτήτρια των εταιρειών που εν τέλει ανήκουν στους εξ αποφάσεως χρεώστες τους Ιωάννη και Ελευθερία Λελάκη. Οι Καθ' ων η αίτηση με τον Λόγο Ένστασης 22 προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι η Καθ' ης η αίτηση 1 είναι εταιρεία παροχής διοικητικών υπηρεσιών η οποία υπάγεται στο Δικηγορικό Σύλλογο. Ακριβώς δε για αυτόν τον λόγο οφείλει να έχει τις πληροφορίες στην κατοχή της. Οι Καθ' ων η αίτηση, υπό τις ως άνω ιδιότητες τους, με τις πράξεις και διαβήματά τους, είτε ορθά είτε λανθασμένα, με τη γνώση τους ή όχι, έχουν αναμειχθεί στη φερόμενη αλλαγή της δικαιωματικής ιδιοκτησίας επί της εταιρικής δομής υπό την Καθ' ης η αίτηση 1. Εξ άλλου οι ίδιοι οι Καθ' ων η αίτηση στην παράγραφο 17 της ΕΔ που υποστηρίζει την ένστασή τους αναφέρουν ότι το ανήλικο πρόσωπο είναι ο δικαιούχος. Η ευκολία με την οποία προβαίνουν σε αυτή τη δήλωση καταρρίπτει εκ βάθρων τη θέση τους περί απόρρητου, προνομίου αλλά και ανεπανόρθωτης ζημιάς όπου αποκαλύψουν τις αιτούμενες πληροφορίες. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής επί του θέματος νομολογίας, οι ανωτέρω Καθ' ων η αίτηση έχουν καθήκον να βοηθήσουν το άτομο που υπέστη ζημιά, ήτοι την Αιτήτρια, δια της αποκάλυψης των αιτούμενων πληροφοριών οι οποίες θα φέρουν στο φως την ταυτότητα των αδικοπραγούντων, καθώς και τις λεπτομέρειες που αφορούν το δόλιο σχέδιο των αδικοπραγούντων αλλά και δια της προστασίας των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων και μη αποκάλυψης τα της παρούσας διαδικασίας. Επίσης, βάσει της νομολογίας καθίσταται σαφές ότι η ανάμειξη μπορεί να είναι και αθώα. Επομένως, και ο Λόγος 20 της ένστασης όπου οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν έχει καταδειχθεί ανάμειξη τους στην αδικοπραξία και/ή κακόπιστη και/ή καταδολιευτική συμπεριφορά απορρίπτεται. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται ανωτέρω, είναι σαφές πως χωρίς την παροχή των πληροφοριών σε αυτό το στάδιο θα είναι δύσκολη αν όχι αδύνατη η εκτέλεση της Αυστριακής απόφασης και η μέσω αυτής αξίωση προστασίας των δικαιωμάτων της Αιτήτριας. Υπό αυτή την έννοια θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο καθότι ελλοχεύει αυτονόητος κίνδυνος ανεπανόρθωτης ζημιάς λόγω του μεσολαβούντος χρόνου. Διάταγμα Φίμωσης Σε σχέση με την έκδοση διατάγματος φίμωσης μονομερώς κρίνεται ότι ήταν αναγκαίο να εκδοθεί μονομερώς έτσι ώστε οι τελικοί δικαιούχοι των μετοχών που η Καθ' ης η αίτηση 1 κατέχει στην MJ Touristic Property Holdings Limited και/ή οιαδήποτε άλλα πρόσωπα που μπορεί να εμπλέκονται στις δόλιες πράξεις τους εναντίον της Αιτήτριας να μη λάβουν ενημέρωση για την καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Στην παρούσα περίπτωση κρίνω ότι πληρείτο το στοιχείο του κατεπείγοντος ενόψει των εξαιρετικών περιστάσεων της παρούσας. Είναι εμφανές ότι στην περίπτωση που οι τελικοί δικαιούχοι των μετοχών που η Καθ' ης η αίτηση 1 κατέχει στην MJ Touristic Property Holdings Limited και/ή οιαδήποτε άλλα πρόσωπα που μπορεί να εμπλέκονται στις δόλιες πράξεις τους εναντίον της Αιτήτριας λάβουν ενημέρωση για την ύπαρξη της παρούσας Αίτησης πριν την έκδοση του διατάγματος φίμωσης και την ολοκλήρωση της αιτούμενης αποκάλυψης και διατήρησης της μετοχικής κατάστασης, τότε αυτά τα πρόσωπα το πιο πιθανό θα διευθετήσουν για την αποξένωση ή και την καταστροφή οιωνδήποτε εγγράφων τα οποία είναι επιζήμια ή ενοχοποιούν τους αδικοπραγήσαντες, έγγραφα που θα περιλαμβάνουν ουσιώδεις πληροφορίες για την αποτελεσματική προώθηση οιασδήποτε μελλοντικής διαδικασίας από την Αιτήτριας εναντίον τους για την εκτέλεση της Αυστριακής απόφασης. Εάν αυτά τα έγγραφα καταστραφούν, τότε η Αιτήτρια δεν θα μπορεί να προωθήσει τα δέοντα δικαστικά διαβήματα ενώπιον των αρμόδιων Δικαστηρίων για την εκτέλεση της Αυστριακής απόφασης. Στη βάση των πιο πάνω κρίνω ότι οι θέσεις των Καθ' ων η αίτηση ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος φίμωσης (Λόγος Ένστασης 18) και ότι δεν θα ήταν δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα εάν δεν επιδοθούν στην MJ Touristic Property (Λόγος Ένστασης 23) δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Ουσιαστικά, οι θέσεις αυτές παραγνωρίζουν την όλη φιλοσοφία των διαταγμάτων φίμωσης. Για δε την προσπάθεια των Καθ' ων η αίτηση να συνδέσουν το διάταγμα φίμωσης με την αδυναμία τους να τοποθετηθούν επί της ορθότητας των γεγονότων (βλ. παρ. 11(α) στην ΕΔ που συνοδεύει την ένστασή τους), σημειώνεται ότι τα ουσιώδη γεγονότα για την παρούσα δεν αποτελούν καν θέμα αμφισβήτησης κι αυτό γιατί: (α) η ύπαρξη της τελεσίδικης, μη ανατρέψιμης και δεσμευτικής Αυστριακής απόφασης δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, (β) η εταιρική δομή δια της οποίας εμπλέκονται οι Καθ' ων η αίτηση, πηγάζει από επίσημα έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών της Κύπρου και της Αυστρίας, εταιρική δομή η οποία δεν αμφισβητείται, (γ) η ιδιοκτησιακή σύνδεση των XXXXX και της XXXXX Λελάκη με την εταιρική δομή υπό της Καθ' ης η αίτηση 1 γίνεται παραδεκτή από τους Καθ' ων η αίτηση, (δ) η φερόμενη μεταβίβαση της εν λόγω δομής σε ένα ανήλικο πρόσωπο ενώ υφίστατο η Αυστριακή διαδικασία γίνεται παραδεκτή. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι προβάλλουν τη θέση ότι το διάταγμα φίμωσης είναι υπερβολικό και άνευ αντικειμένου καθότι έχει ήδη εκδοθεί απόφαση στην Αυστρία η οποία έχει εφεσιβληθεί (Λόγος Ένστασης 27). Ισχυρίζονται ότι «οποιαδήποτε επικοινωνία με τον πελάτη τους δεν θα αποστερήσει από τους Αιτητές/Ενάγοντες τη δυνατότητα να προωθήσουν οποιαδήποτε δικαστικά μέτρα εφόσον ήδη έχουν γίνει εδώ και χρόνια». Το επιχείρημα αυτό είναι άστοχο. Ο σκοπός του διατάγματος φίμωσης εν προκειμένω δεν είναι να παρέχει προστασία στους αιτητές για να λάβουν δικαστικά διαβήματα αναφορικά με τα ζητήματα που έχουν ήδη δικαστεί και για τα οποία εκδόθηκε τελεσίδικη απόφαση. Σκοπός είναι να παρασχεθεί βοήθεια στην Αιτήτρια να συλλέξει τις απαραίτητες πληροφορίες προκειμένου να λάβει τα αναγκαία διαβήματα για να πάρει το λαβείν της από την Αυστριακή απόφαση, άλλα διαβήματα όπου ήθελε φανεί ότι έλαβαν χώρα πράξεις καταδολίευσης εναντίον της καθώς και προστασία των αιτούμενων πληροφοριών από ενδεχόμενη απόκρυψη ή καταστροφή. Επομένως οι σχετικές αιτιάσεις που πρόβαλαν οι Καθ' ων η αίτηση κρίνονται ανεδαφικές και απορρίπτονται. Ισοζύγιο ευχέρειας Στην προκειμένη περίπτωση και στη βάση των γεγονότων της υπόθεσης κρίνω ότι τo ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων έχοντας υπόψη ότι ουδέν δικαίωμα των εναγόμενων θα επηρεαστεί δυσμενώς από την έκδοση των διαταγμάτων. Ως εκ τούτου οι Λόγοι Ένστασης 17 και 25 απορρίπτονται καθότι: Οι πληροφορίες που απαιτούνται από την Αιτήτρια αφορούν, μεταξύ άλλων, την άμεση και/ή έμμεση σύνδεση των XXXXX Λελάκη και XXXXX Λελάκη με την εταιρική δομή υπό την εναγόμενη 1, δια της οποίας φέρεται να λήφθηκαν διαβήματα προς αποξένωση και δόλια μεταβίβαση περιουσιακών τους στοιχείων. Αν επομένως δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, τότε η Αιτήτρια δεν θα είναι σε θέση να λάβει τις αναγκαίες αυτές πληροφορίες προκειμένου να επιτύχει στην προστασία των δικαιωμάτων της που πηγάζουν από την Αυστριακή απόφαση αλλά ούτε και τη λήψη των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της να πάρει το λαβείν της από την Αυστριακή απόφαση ή ακόμη και να μάθει εάν τα περιουσιακά στοιχεία έχουν αποξενωθεί και ποιοι κρύβονται πίσω από αυτές τις πράξεις, στοιχεία που θα της επιτρέψουν να λάβει τα αντίστοιχά δικαστικά διαβήματα και να αιτηθεί τις δέουσες θεραπείες. Με τον Λόγο Ένστασης 3 προβάλλεται ότι τα διατάγματα θα προκαλέσουν ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση και τους πελάτες τους, εφόσον εκκρεμούν αγωγές. Θα πρέπει να ειπωθεί ότι η εκκρεμότητα διαδικασιών ουδόλως επηρεάζει την τελεσίδικη απόφαση που εκδόθηκε και επικυρώθηκε κατ' έφεση στην Αυστρία. Η βάση της παρούσας αίτησης είναι η απόφαση αυτή η οποία δεν μπορεί πλέον να ακυρωθεί ή να ανασταλεί. Συνεπώς, η θέση αυτή δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται. Στην παράγραφο 11 της ΕΔ που υποστηρίζει την ένσταση αναφέρουν ότι δεν μπορούν να ζητήσουν έξοδα από τους πελάτες τους. Το συμφέρον όμως στην απονομή της δικαιοσύνης και συμμόρφωσης με αποφάσεις των δικαστηρίων υπερτερεί. Από την άλλη όμως οι Καθ' ων η αίτηση δεν εξηγούν γιατί δεν θα είναι σε θέση να ζητήσουν τα έξοδα τους από τους πελάτες τους με το πέρας της διαδικασίας στο πλαίσιο της συμβατικής σχέσης που διατηρούν. Περαιτέρω, η θέση των Καθ' ων η αίτηση περί ανεπανόρθωτης ζημιάς, είτε των ιδίων είτε τρίτων προσώπων, προβάλλεται κατά τρόπο γενικό και αόριστα χωρίς να δίνονται λεπτομέρειες. Αυτό από μόνο του φανερώνει ότι δεν υφίσταται καν ενδεχόμενο ανεπανόρθωτης ζημιάς. Σε κάθε περίπτωση η Αιτήτριας έχει καταβάλει εγγύηση ώστε να καλύψει πιθανές ζημιές που οι Καθ' ων η αίτηση ενδεχομένως να υποστούν ως αποτέλεσμα της έκδοσης των διαταγμάτων, εάν αποδειχθεί ότι αυτά εκδόθηκαν λανθασμένα. Επομένως ούτε αυτές οι αιτιάσεις έχουν έρεισμα και απορρίπτονται. ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΝΟΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΩΣ ΠΗΓΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Πλήρης και Ειλικρινής Αποκάλυψη Σύμφωνα με τη νομολογία μας στις περιπτώσεις που επιχειρείται η μονομερής έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ο Αιτητής έχει καθήκον να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης. Θεμελιώδης επί του εν λόγω ζητήματος είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην COMMERZBANK AUSLANDSBANKEN HOLDING AG κ.α. ν. ADEONA HOLDINGS LIMITED, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014, 27/2/2015, στην οποία το Δικαστήριο κατέγραψε τις ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές: « Η υποχρέωση κάθε διαδίκου που ζητά μονομερώς διάταγμα να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, είναι δεδομένη. [.] Όπως αναφέρεται, σε μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής υποχρεούται να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και να ενεργήσει με καλή πίστη. Αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις που ζητείται θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, οπότε ο Αιτητής έχει υποχρέωση να προσέλθει με «καθαρά χέρια». Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι' αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος, χωρίς την περαιτέρω εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η υποχρέωση αποκάλυψης εκτείνεται σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά ή τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν γνωστά μετά από εύλογη έρευνα και τα οποία ενδεχομένως θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του δικαστηρίου. Όσο πιο δραστικό είναι το διάταγμα που ζητείται, τόσο μεγαλύτερη είναι η υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. [.] Κριτής του τι είναι ουσιώδες, είναι ο δικαστής ο οποίος έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν διστάζει να ακυρώσει το ήδη εκδοθέν μονομερές διάταγμα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διαπιστώνει κακοπιστία και πρόθεση απόκρυψης ή παραπλάνησης του δικαστηρίου. Οδηγός είναι πάντοτε τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης στο πλαίσιο της αντιδικίας των διαδίκων.» Το πρόσωπο που αιτείται την έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος φέρει στους ώμους του το καθήκον για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων (Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd

(2009)1Α AAΔ 734). Παράλειψη από την πλευρά του αιτητή να αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη γεγονότα και πληροφορίες που αφορούν την υπόθεση δεν καταδεικνύει απλώς ότι λειτουργεί κατά παράβαση του δικαιοδοτικού καθήκοντος του περί πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης, αλλά και ότι δεν έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με καλή πίστη (βλέπε Cobelfret Ro-Ro Services κ.ά. v. The Cyprus Potato Marketing Board

(1996)1 ΑΑΔ 733). Οι Καθ' ων η αίτηση στον Λόγο Ένστασης 10 προβάλλουν ότι η Αιτήτρια δεν έχει αποκαλύψει όλα τα σχετικά γεγονότα προς το Δικαστήριο. Δεν υποδείχθηκε οποιαδήποτε τέτοια παράλειψη και επομένως ο σχετικός λόγος ένστασης παρέμεινε χωρίς έρεισμα. Γεγονότα και πληροφορίες που αφορούν τις αντίθετες αγωγές και τις αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων, δεν επηρεάζουν την παρούσα εφόσον αυτή στηρίζεται επί της τελεσίδικης απόφασης που εκδόθηκε στην Αυστρία και η οποία δεν μπορεί ούτε να ανασταλεί αλλά ούτε να ακυρωθεί στο πλαίσιο άλλων δικαστικών διαδικασιών. Εύρος αιτούμενων πληροφοριών και ψάρεμα μαρτυρίας Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, όπως προκύπτει από σχετική νομολογία, σκοπός τέτοιων διαταγμάτων δεν είναι γενικά η ανίχνευση μαρτυρίας. Σχετική είναι η υπόθεση Arab Satellite Communications Organisation v. Saad Faqih & Anr

(2008)EWHC 2568 (QB), στην οποία αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: « Norwich Pharmacal does not give claimants a general right to fish for information that will do no more than potentially assist them to identify a claim or a defendant». Σχετική είναι και η υπόθεση ΑΧΑ Equity & Law Life Assurance Society PLC v. National Westminster Bank PLC [1998] P.N.L.R. 433, στην οποία το Δικαστήριο αρνήθηκε να χορηγήσει την αιτούμενη θεραπεία με το ακόλουθο σκεπτικό: «

(3)Even if the court did have jurisdiction to make the orders sought, it should decline to make them because they were in the nature of a "fishing" expedition in pursuit of evidence to bolster the plaintiff's case against the alleged wrongdoer, C. & L.». Βέβαια, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι η έκδοση διαταγμάτων τύπου Νorwich Pharmacal δεν περιορίζεται σε υποθέσεις όπου η ταυτότητα του αδικοπραγήσαντος είναι άγνωστη. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Avila Management Services Ltd κ.ά. v. Frantisek Stepanek κ.ά (ανωτέρω), η αποκάλυψη δεν περιορίζεται μόνο στην ταυτότητα του αδικοπραγούντος αλλά και στη συλλογή πληροφοριών για τα γεγονότα και η αγωγή για αποκάλυψη δυνατό να στρέφεται εναντίον οποιουδήποτε προσώπου ήθελε καταδειχθεί ότι έχει ανάμειξη, ακόμα και αθώα. Στο σύγγραμμα "Commercial Injunctions" (5th edition) του S. Gee στην σελ. 499-500 αναφέρονται, μεταξύ άλλων τα εξής σε σχέση με τα διατάγματα Norwich Pharmacal: « Whether an order is to be made is discretionary. But the jurisdiction to order disclosure is not limited to ordering identification of wrongdoers. Under the principle an order may be made for disclosure of information in which the claimant has a legitimate interest, provided that the contemplated disclosure does not offend against the "mere witness" rule, namely it is not for the purpose of obtaining pre-trial discovery of what a witness would say if called at the trial, whether as a voluntary witness or under a witness summons». Περαιτέρω στη σελίδα 690 του ιδίου συγγράμματος αναφέρονται και τα εξής σημαντικά: « In principle, the contemplated steps should be effective to redress the wrong, and the information is not restricted to identifying the wrongdoer but can extend to "full information" required for this purpose including information about what the wrongdoer has done with his assets». Εν προκειμένω οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι γίνεται προσπάθεια ψαρέματος πληροφοριών και/ή μαρτυρίας (Λόγος Ένστασης 6). Ο λόγος αυτός δεν με βρίσκει σύμφωνο επίσης καθώς δεν πρόκειται για ψάρεμα μαρτυρίας, αλλά για ανάγκη λήψης συγκεκριμένων πληροφοριών προκειμένου να εκτελέσει η Αιτήτρια την τελεσίδικη Αυστριακή απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση έχει εκδοθεί μία τελεσίδικη απόφαση προς όφελος της Αιτήτριας και υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος να γίνεται προσπάθεια καταδολίευσης της. Επομένως και οι Καθ' ων η αίτηση δεν μπορούν, να ισχυρίζονται ότι κάτι τέτοιο αποτελεί προσπάθεια «ψαρέματος μαρτυρίας». Είναι τα απολύτως αναγκαία στοιχεία που χρειάζεται η Αιτήτρια για να προωθήσει τα δέοντα διαβήματα για σκοπούς εκτέλεσης και να ανιχνεύσει τα περιουσιακά στοιχεία των εξ αποφάσεως χρεωστών. Εξάλλου, αυτό αναγνωρίζεται και από το ίδιο το λεκτικό του Λόγου Ένστασης 6 όπου αναφέρεται ότι η Αιτήτρια ζητά τις πληροφορίες για να εκτελέσει την προς όφελος της Αυστριακή απόφαση. Ταυτόσημες θεραπείες Η νομική αρχή που καθιερώθηκε στην υπόθεση Norwich Pharmacal αποτελεί αυτοτελή αιτία αγωγής και δίδει τη δυνατότητα έγερσης αγωγής εναντίον προσώπων που αναμείχθηκαν ή συνδέθηκαν με οποιοδήποτε τρόπο στην παράνομη πράξη. Ως εκ τούτου υπάρχουν περιπτώσεις που ενώ καταχωρείται μία αγωγή σε αυτή τη βάση, παράλληλα, είναι αναγκαία και η προώθηση ενδιάμεσης αίτησης. Αυτό το θέμα έτυχε εξέτασης στην υπόθεση Avila Management (ανωτέρω) στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Τέθηκε επίσης ζήτημα ότι δεν ήταν ορθή η χορήγηση των αιτούμενων διαταγμάτων εφόσον μ' αυτά ουσιαστικά αποφασιζόταν και η ίδια η αγωγή. Δεν χορηγείται με άλλα λόγια η ουσιαστική θεραπεία από το ενδιάμεσο στάδιο με αίτηση για προσωρινό μέτρο (Michael v. Brevinos

(1969)1 C.L.R. 578). Το ανεπιθύμητο όμως δεν εξισούται με απαγόρευση. Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δικαίως ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα. Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές, (δέστε και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd - ανωτέρω -). Εξαρτάται από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015)». Η ίδια νομική προσέγγιση παρατηρείται και στη μεταγενέστερη υπόθεση Penderhill Holdings Ltd κ.ά. v. Abramchyk κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A21, Πολ. Έφ. Αρ. 319/11 και 320/11, ημ. 13.01.2014. Στην εν λόγω υπόθεση γίνεται παραπομπή στις Parico Aluminium Designs v. Muskita Aliminium Co Ltd κ.ά.

(2002)1 A.A.Δ. 2015 και Κουνούνα ν. F & A Simonos Ltd

(2002)1(Β) A.A.Δ. 1361, στις οποίες λέχθηκε πως το ζήτημα παροχής ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή, δεν αποκλείεται και πως αυτό πάντοτε εξετάζεται ως προς τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και αποτελεί ζήτημα ειδικών περιστάσεων. Επομένως, εν προκειμένω, η ομοιότητα των αιτητικών της αίτησης με αυτών της αγωγής αποτελεί επιτρεπτή δικαστική διαδικασία καθώς υφίστανται εξαιρετικές περιστάσεις, όπως εκτενώς έχει επεξηγηθεί ανωτέρω. Συνεπώς, ο Λόγος Ένστασης 7 απορρίπτεται. Δυνατότητα χρήσης πληροφοριών σε αστική ή ποινική διαδικασία Είναι σαφές από όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω ότι τα στοιχεία και οι πληροφορίες που ζητά να λάβει η Αιτήτρια μπορεί να τα χρησιμοποιήσει σε αστικές διαδικασίες εναντίον των εξ αποφάσεως χρεωστών αλλά και τυχόν εναντίον άλλων προσώπων που συνέδραμαν στην προσπάθεια καταδολίευσής της. Επομένως, ο Λόγος Ένστασης 26 στον οποίο προβάλλεται ότι οι πληροφορίες δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε αστική διαδικασία δεν έχει κανένα απολύτως έρεισμα και, μάλιστα, αντίκειται στις ίδιες τις θεμελιώδεις αρχές που έθεσε η απόφαση Norwich Pharmacal. Ο ίδιος ο σκοπός του σκεπτικού της απόφασης αυτής είναι η δυνατότητα έγερσης αγωγής εναντίον των αδικοπραγούντων. Το περαιτέρω ζήτημα που εγείρεται από τους Καθ' ων η Αίτηση είναι κατά πόσον η Αιτήτρια μπορεί να χρησιμοποιήσει τα στοιχεία αυτά σε ενδεχόμενες ποινικές διαδικασίες (Λόγος Ένστασης 26) το οποίο συνδέεται και με το δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης. Όσον αφορά το κατά πόσον η Αιτήτρια δύναται να χρησιμοποιήσει τις αιτούμενες πληροφορίες και έγγραφα στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών στην υπόθεση Penderhill (ανωτέρω), το Δικαστήριο επέβαλε όρους για τη μη χρήση των εγγράφων και πληροφοριών σε ποινικές διαδικασίες. Στην εν λόγω υπόθεση το Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: « Παρόλο που κρίνουμε ότι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν είναι δυνατή η έκδοση θεραπειών σε σχέση με ποινική διαδικασία θα μπορούσε να καλύψει επαρκώς το ζήτημα και να ήταν σαφής καθοδήγηση και περιορισμός της έκτασης των εκδοθέντων διαταγμάτων, εν τούτοις κρίνουμε ότι θα ήταν ορθότερο όπως τεθούν όροι ώστε να υπάρχει απόλυτη σαφήνεια των ορίων εντός των οποίων μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τον εφεσίβλητο οι εν λόγω πληροφορίες και έγγραφα». Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια, βάσει του άρθρου 32 του Ν. 14/1960, να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα επιβάλλοντας όρους όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο. Εξάλλου, αυτό φαίνεται να είναι αποδεκτό από τους ίδιους τους Καθ' ων η αίτηση όπως προκύπτει από την παράγραφο 33 της ΕΔ που συνοδεύει την Ένσταση. Κρίνω ότι τέτοιοι όροι μπορούν να τεθούν μόνο για σκοπούς ποινικών διαδικασιών και όχι αστικών στους οποίους θα αναφερθώ στην κατάληξη μου. Αναφορικά με το δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης σχετική είναι η πρωτόδικη απόφαση OJSC BANK OF MOSCOW ν. ONEWORLD LIMITED Αρ. Αγωγής: 6029/2012 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (T. Καρακάννα, Π.Ε.Δ.), όπου το Δικαστήριο σημείωσε τα ακόλουθα: « Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι το τεκμήριο της αθωότητας περιέχει σιωπηρά το δικαίωμα της σιωπής και, συνακόλουθα, το δικαίωμα της μη αυτοενοχοποίησης. Το δικαίωμα της μη αυτοενοχοποίησης υποδηλώνει ότι οι διωκτικές αρχές δεν πρέπει να καταφεύγουν σε μαρτυρία η οποία να έχει εξασφαλιστεί κατόπιν εξαναγκασμού ή καταπίεσης του κατηγορουμένου και παρά τη θέλησή του. Το δικαίωμα της μη αυτοενοχοποίησης δεν αποκλείει όμως τη χρήση μαρτυρικού υλικού, το οποίο αν και έχει ως πηγή τον κατηγορούμενο, εντούτοις, υπάρχει εξ αντικειμένου και ανεξάρτητα από τη θέλησή του. Υπάρχει διάκριση μεταξύ προφορικής και πραγματικής μαρτυρίας για τους σκοπούς του δικαιώματος της μη αυτοενοχοποίησης. Το δικαίωμα της μη αυτοενοχοποίησης περιορίζεται στην προφορική μαρτυρία και δεν επεκτείνεται στην πραγματική μαρτυρία. Βλέπετε σχετικά την Κυπριακή απόφαση Δημοκρατία v. Αβρααμίδου και τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Saunders v. United Kingdom και Heaney & McGuinness v. Ireland». Στην απόφαση Saunders [1997] 23 E.H.R.R. 313 αναφέρονται χαρακτηριστικά τα πιο κάτω: « 69. The right not to incriminate oneself is primarily concerned, however with respecting the will of an accused person to remain silent. As commonly understood in the legal systems of the Contracting Parties to the Convention and elsewhere, it does not extend to the use in criminal proceedings of material which may be obtained from the accused through the use of compulsory powers but which has an existence independent of the will of the suspect such as, inter alia, documents acquired pursuant do a warrant, breath, blood and urine samples and bodily tissue for the purpose of DNA testing». Η διαφοροποίηση που έγινε στην πιο πάνω απόφαση μεταξύ προφορικής και πραγματικής μαρτυρίας για τους σκοπούς του δικαιώματος της σιωπής, και συνακόλουθα της μη αυτοενοχοποίησης αντανακλάται και στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην απόφαση Δημοκρατία ν. Μαρίνας Αβρααμίδου και Άλλων

(2004)2 ΑΑΔ 51 λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Ενόψει των πιο πάνω, ιδιαίτερα δε των αποφάσεων του ΕΔΑΔ στη Saunders και στην Heaney & McGuiness, κρίνεται ότι ορθά γίνεται η διάκριση μεταξύ «προφορικής» και «πραγματικής» μαρτυρίας και ορθά το δικαίωμα της μη αυτοενοχοποίησης περιορίζεται στην πρώτη. Εφόσον η κατοχύρωση του δικαιώματος της μη αυτοενοχοποίησης αποβλέπει στην προστασία του κατηγορουμένου από τυχόν εξαναγκασμό ή καταπίεσή του να αυτοενοχοποιηθεί, η επέκταση του δικαιώματος πέραν της «προφορικής» και στην «πραγματική» μαρτυρία στερείται ευλόγου ερείσματος. Η «πραγματική» μαρτυρία υπάρχει ή δεν υπάρχει, ανεξάρτητα από τη θέληση του κατηγορουμένου». Υπό το φως των πιο πάνω αρχών, είναι φανερό ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν εφαρμόζεται το δικαίωμα μη αυτοενοχοποίησης, αφού οι πληροφορίες που επιζητούνται περιέχονται σε έγγραφα τα οποία αποτελούν πραγματική και όχι προφορική μαρτυρία. Απόρρητο πληροφοριών Προβάλλεται από τους Καθ' ων η Αίτηση και επομένως χρήζει ανάλυσης το κατά πόσον οι αιτούμενες πληροφορίες θεωρούνται καθ' οιονδήποτε τρόπο απόρρητες και/ή προνομιούχες. Συγκεκριμένα, στους Λόγους Ένστασης 1 και 12 οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν ότι δεσμεύονται από συμβατική σχέση εμπιστοσύνης, ενώ στον Λόγο Έντασης 22 αναφέρονται σε συμβατικό απόρρητο. Θα συμφωνήσω με την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων της Αιτήτριας ως προς το ζήτημα αυτό. Στην υπόθεση Norwich Pharmacal (ανωτέρω), τονίστηκε ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης, ως έκφανση του δημόσιου συμφέροντος, υπερτερεί της προστασίας των εμπιστευτικών δεδομένων των αδικοπραγούντων. Περαιτέρω, στην υπόθεση Penderhill Holdings Limited κ.α. ν. Ιωάννη Κλουκίνα, Πολ. Εφέσεις 319 και 320/11, ημερ. 13.01.2014, λέχθηκαν τα εξής αναφορικά με την παράκαμψη της αρχής της εμπιστευτικότητας υπέρ του δημοσίου συμφέροντος: « Το δημόσιο συμφέρον το οποίο υπερέχει έναντι της εμπιστευτικής σχέσης Τράπεζας - πελάτη ή Πελάτη - παροχέα υπηρεσιών καθιερώθηκε στην Τournier ν. Νational Provincial and Union Bank of England Ltd

(1923)All E.R. 550, στην οποία παραπέμπει και το Δικαστήριο. Στην τελευταία απόφαση η επιδίωξη σκοπού καταστολής δολίων πράξεων ή εγκλημάτων είναι στοιχείο που συνάδει με το δημόσιο συμφέρον και απαιτεί ή επιβάλλει αποκάλυψη. Το συμφέρον της δικαιοσύνης ως έκφανση του δημοσίου συμφέροντος υπερτερεί της προστασίας των εμπιστευτικών δεδομένων των αδικοπραγούντων. [.]Δεν χωρεί αμφιβολία ότι το δημόσιο συμφέρον υπερέχει έναντι της αρχής του απορρήτου όταν σκοπείται η αποκάλυψη πληροφοριών ή δεδομένων που αφορά σε δόλιες πράξεις ή εγκληματικές συμπεριφορές όπως και στην υπό κρίση υπόθεση αποδίδονται στους εφεσείοντες. Σε πιο πρόσφατη υπόθεση Omar v. Omar

(1995)1 W.L.R. 1428, το Δικαστήριο επέτρεψε τη χρήση των εγγράφων όχι μόνο για τους σκοπούς της αξίωσης των εναγόντων για εντοπισμό των περιουσιακών τους στοιχείων αλλά και για άλλες απαιτήσεις με παράλληλες αγωγές σε άλλες χώρες». Επομένως, η νομολογία σαφώς επιτρέπει παράκαμψη της αρχής της εμπιστευτικότητας υπέρ της αρχής του δημοσίου συμφέροντος. Η δυνατότητα αυτή εμπίπτει σαφώς και στις εξαιρέσεις του εδαφίου 2 του άρθρου 15 του Συντάγματος, που αφορά μεταξύ άλλων, στο συμφέρον της πολιτείας για διατήρηση της δημόσιας τάξεως ή προστασίας των δικαιωμάτων άλλων προσώπων που προστατεύονται από το Σύνταγμα (βλ. EDRINOTIO Ltd

(2012)1(B) Α.Α.Δ. 1900). Δικηγορικό Απόρρητο Οι εναγόμενοι εγείρουν τον ισχυρισμό ότι οι αιτούμενες πληροφορίες καλύπτονται από δικηγορικό απόρρητο (Λόγοι Ένστασης 1, 12 και 22), όπως αυτό προστατεύεται από τον Κανονισμό 13 του Κώδικα Δεοντολογίας των Δικηγόρων. Συναφώς, στην παράγραφο 13 της ΕΔ που υποστηρίζει την Ένσταση αναφέρουν ότι αρχές της απόφασης Norwich Pharmacal περιορίζονται όπου υπάρχει επαγγελματικό νομικό απόρρητο. Οι ισχυρισμοί αυτοί είναι ανεδαφικοί καθότι η νομολογία έχει σαφώς εντελώς αντίθετη κατεύθυνση καθώς παραγνωρίζει τη θεμελιώδη αρχή ότι το δικηγορικό απόρρητο καλύπτει αλληλογραφία και πληροφορίες που παρασχέθηκαν σε δικηγόρο όπου υπάρχει σχέση δικηγόρου-πελάτη (Minter v. Priest

(1930)All ER Rep 431, Τάκη Ηλιάδη, Δικηγορική Δεοντολογία, 2007, σελ. 80). Ο σκοπός της επικοινωνίας πρέπει να είναι η λήψη νομικής συμβουλής. Η αρχή αυτή αντανακλάται και στον περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμο του 2007 (Ν. 188(I)/2007)και συγκεκριμένα στο άρθρο 44 όπου η "προνομιούχα πληροφορία" ορίζεται ως ακολούθως: « (α) Επικοινωνία μεταξύ δικηγόρου και πελάτη για σκοπούς παροχής νομικής συμβουλής ή για την παροχή επαγγελματικών υπηρεσιών σχετικά με οποιαδήποτε νομική διαδικασία είτε αυτή άρχισε είτε όχι, η αποκάλυψη της οποίας σε οποιαδήποτε νομική διαδικασία προστατεύεται από το προνόμιο της εμπιστευτικότητας σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία: Νοείται ότι επικοινωνία μεταξύ δικηγόρου και πελάτη με σκοπό τη διάπραξη καθορισμένου αδικήματος δε συνιστά προνομιούχα πληροφορία˙[.]» Στην απόφαση BORISOVICH ν. ZEDANA SECRETARIAL LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3087/19 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 9/3/2020 (Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. όπως ήταν τότε) η κα Δημητριάδου ανέφερε τα ακόλουθα: « Στην προκειμένη περίπτωση είναι σαφές ότι οι Εναγόμενες/Καθ΄ων η Αίτηση είναι εταιρείες παροχής διοικητικών υπηρεσιών, ήτοι παροχής υπηρεσιών ονομαστικών μετόχων και ονομαστικών διευθυντών. Κατά συνέπεια δεν είναι δικηγορικές εταιρείες και δεν παρέχουν δικηγορικές υπηρεσίες. Και τούτο ανεξαρτήτως του ότι η μοναδική μέτοχος της Εναγόμενης αρ. 2 εταιρείας είναι δικηγόρος. Ως εκ τούτου δεν είναι αντιληπτό πως μπορεί, στην υπό εξέταση περίπτωση, να εγείρεται ζήτημα δικηγορικού απορρήτου». Στην απόφαση Evangelou κ.ά. v. Ambizas a.o.

(1982)1 C.L.R. 41, στην οποία γίνεται αναφορά στην απόφαση BORISOVICH ν. ZEDANA ανωτέρω, στην οποία κρίθηκε ότι το δικηγορικό απόρρητο δεν έδινε το δικαίωμα σε δικηγόρο να αρνηθεί να δώσει τα στοιχεία του ιδιοκτήτη (beneficial owner) μετοχών τις οποίες ο δικηγόρος κατείχε ως ονομαστικός αντιπρόσωπος (nominee). Το σχετικό απόσπασμα έχει ως ακολούθως: « The decision of the trial Judge to exclude evidence touching upon the identity of the principal and his precise relationship with the nominee, was wrong and had the effect of depriving the Court of relevant information to the sub judice issues. It is an appropriate opportunity to emphasize that not every communication between client and advocate is privileged, and that relevant evidence on the subject should not be excluded unless the foundations for privilege are first laid down. Certainly, the delegation of duties to an advocate than could, in law, be discharged by any other person is not covered by privilege; in other words, the identity of one of the parties and his status as a lawyer does not, automatically, attract privilege». Χρήσιμη κρίνεται η ακόλουθη αναφορά από το σύγγραμμα Disclosure of Information, Norwich Pharmacal and Related Principles των Simon Bushell και Gary Milner-Moore στη σελ. 181 στην οποία γίνεται αναφορά στην απόφαση BORISOVICH ν. ZEDANA ανωτέρω: « [.]The solicitors had been instructed on behalf of a company. There were issues concerning beneficial ownership and control of that company. The court ordered disclosure by solicitors of the name and address of the individuals who instructed them, together with financial details as to how they were paid, including copies of cheques and any transfer documents. The judge considered that disclosure was appropriated given the substantial amount outstanding on the confiscation order following conviction for a very serious fraud on the public purse». Εν πάση περιπτώσει, όπως προκύπτει από τις ίδιες τις αρχές της απόφασης Norwich Pharmacal, το δικηγορικό απόρρητο και η αρχή της εμπιστευτικότητας δεν μπορούν να αποτελούν κώλυμα όταν τίθενται ζητήματα δημοσίου συμφέροντος και απονομής της δικαιοσύνης. Εξάλλου, υπήρξαν περιπτώσεις που κρίθηκε ότι δικηγόροι υπό αυτήν την επαγγελματική τους ιδιότητα θα έπρεπε να δώσουν πληροφορίες. Επί παραδείγματι στην United Co Rusal plc and others v. HSBC Bank plc

(2011)EWHC 404 (QB) λέχθησαν τα ακόλουθα: « Norwich Pharmacal orders are always exceptional, because they interfere with the rights of third parties who are not said to have done anything wrong. Where the third parties are lawyers in a professional relationship with the alleged wrongdoer, then the case must be all the more exceptional. The facts of reported cases appear to suggest that an appropriate case for an order against an innocent lawyer will be likely to be a case where fraud is alleged against the client». Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι δεν τίθεται ζήτημα παραβίασης δικηγορικού απορρήτου εν προκειμένω. Προσωπικά Δεδομένα Οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν, επίσης, το επιχείρημα ότι τα αιτούμενα διατάγματα παραβιάζουν προσωπικά δεδομένα, λέγοντας ότι δεν έχουν καταδειχθεί λόγοι δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογούν την έκδοσή τους (Λόγοι Έντασης 1 και 24). Ούτε και αυτό το επιχείρημα έχει οποιοδήποτε έρεισμα για τους λόγους που ακολουθούν. Αρχικά, αναφέρουμε ότι τόσο βάσει του άρθρου 2 του περί της Προστασίας των Φυσικών Προσώπων Έναντι της Επεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και της Ελεύθερης Κυκλοφορίας των Δεδομένων αυτών Νόμος του 2018 (125(I)/2018), όσο και βάσει του άρθρου 4 του σχετικού Ευρωπαϊκού Κανονισμού,[1] υποκείμενο προσωπικών δεδομένων θεωρείται μόνο φυσικό πρόσωπο. Επομένως, οι αιτούμενες πληροφορίες που αφορούν τις Εναγόμενες 1 και 2 δεν αποτελούν προσωπικά δεδομένα υπό την έννοια του νόμου και τέτοιοι ισχυρισμοί δεν έχουν χώρο στην παρούσα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, θα πρέπει να σημειωθεί ότι το ίδιο το άρθρο 6 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού επιτρέπει την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων υπό ορισμένες περιστάσεις. Το Άρθρο 6

(1)

(3)το οποίο προβλέπει: « 1. Η επεξεργασία είναι σύννομη μόνο εάν και εφόσον ισχύει τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις: [.](ε) η επεξεργασία είναι απαραίτητη για την εκπλήρωση καθήκοντος που εκτελείται προς το δημόσιο συμφέρον ή κατά την άσκηση δημόσιας εξουσίας που έχει ανατεθεί στον υπεύθυνο επεξεργασίας». Η προσέγγιση αυτή αντανακλάται και στη νομολογία του ΔΕΕ η οποία εκδόθηκε κατά το χρόνο που βρισκόταν σε ισχύ η Οδηγία 95/46/EC[2] και η οποία περιλάμβανε παρόμοιες πρόνοιες με τον κανονισμό αναφορικά με το θέμα αυτό. Συγκεκριμένα στην απόφαση Rigas c-13/16, ημερομηνίας 4.5.2017 λέχθησαν τα ακόλουθα στην παράγραφο 29: « δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι είναι έννομο το συμφέρον που έχει τρίτος να αποκτήσει τις προσωπικές πληροφορίες προσώπου το οποίο επέφερε ζημία στην περιουσία του, ώστε να εναγάγει το πρόσωπο αυτό για αποζημίωση». Επομένως, το άρθρο 6

(1)

(3)του Κανονισμού προς συμμόρφωση του οποίου θεσπίστηκε ο Ν.125(Ι)/18επιτρέπει την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος. Επίσης, είναι καθοδηγητικό το περιεχόμενο της παραγράφου 20 του προοιμίου του Κανονισμού: « [.], το δίκαιο της Ένωσης ή των κρατών μελών θα μπορούσε να εξειδικεύει τις πράξεις και διαδικασίες επεξεργασίας σε σχέση με την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από δικαστήρια και άλλες δικαστικές αρχές.[.]». Στο πλαίσιο αυτό, το άρθρο 5 του Ν. 125(I)/2018, προβλέπει σε ποιες περιπτώσεις είναι νόμιμη η επεξεργασία ως ακολούθως: « 5. Άνευ επηρεασμού των διατάξεων του στοιχείου (ε) της παραγράφου

(1)του άρθρου 6 του Κανονισμού, η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων επιτρέπεται και είναι νόμιμη όταν διενεργείται- (α) Από τα δικαστήρια στο πλαίσιο της δικαιοδοτικής τους αρμοδιότητας για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης, περιλαμβανομένης της επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων που είναι αναγκαία για το σκοπό δημοσίευσης ή έκδοσης απόφασης οποιουδήποτε δικαστηρίου, [.]». Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση δεν χωρεί αμφιβολία ότι ακόμη και εάν υποτεθεί ότι υπάρχει επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, αυτή είναι επιτρεπτή και στόχο έχει τη διαφύλαξη της απονομής της δικαιοσύνης που αποτελεί έκφανση του δημοσίου συμφέροντος, καθώς η Αιτήτρια έχει δικαίωμα να λάβει πληροφορίες προκειμένου να διεκδικήσει το λαβείν της και να αποτρέψει και/ή αναστείλει καταδολιευτικές πράξεις που στρέφονται εναντίον των συμφερόντων και δικαιωμάτων της. Αναγνώριση Αυστριακών Αποφάσεων στην Κύπρο Όπως έχει ήδη αναφερθεί και οι δύο Αυστριακές αποφάσεις έχουν ήδη εγγραφεί στην Κύπρο και ως τέτοιες θεωρούνται ως εάν είχαν εκδοθεί στην Κύπρο. Προς τούτο η παράγραφος 26 του προοιμίου του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012,[3] ο οποίος βάσει του άρθρου 1Α του Συντάγματος είναι σχετικός και αποτελεί μέρος της Κυπριακής έννομης τάξης, έχοντας μάλιστα υπεροχή έναντι του ημεδαπού δικαίου: « Η αμοιβαία εμπιστοσύνη στην απονομή της δικαιοσύνης στην Ένωση δικαιολογεί την αρχή όπως οι αποφάσεις που εκδίδονται σε ένα κράτος μέλος αναγνωρίζονται σε όλα τα κράτη μέλη χωρίς να απαιτείται ειδική διαδικασία. [.]Ως εκ τούτου, η απόφαση που εκδίδεται από τα δικαστήρια κράτους μέλους θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εάν είχε εκδοθεί στο κράτος μέλος αναγνώρισης ή εκτέλεσης». Επομένως, από τη στιγμή που οι Αυστριακές αποφάσεις έχουν εγγραφεί στην Κύπρο θεωρείται ότι περιήλθαν σε γνώση του Δικαστηρίου όπως ακριβώς και οι αποφάσεις που εκδίδονται από τα ημεδαπά δικαστήρια (βλ. Η στο σύγγραμμα των Σάντη και Ηλιάδη, Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές (Β' έκδοση) σελ. 260: « ανεξαρτήτως του όποιου τεκμηρίου δικαστικής γνώσης περί νομοθετημάτων και νομολογίας.» Επισημαίνεται ότι η Αιτήτρια έχει προσκομίσει τα πιστοποιητικά που εκδόθηκαν δυνάμει του Κανονισμού 1215/2015 αναφορικά με τις Αυστριακές Αποφάσεις (βλέπε παράγραφο 20 της ΕΔ Μουντράκη) δηλώνοντας ρητά ότι βασιζόμενη σε αυτά θα προωθούσε όπως και εν τέλει έγιναν διαβήματα για την εγγραφή των αποφάσεων στην Κύπρο. Σημειωτέον ότι βάσει του άρθρου 36 του Κανονισμού 1215/2012 απόφαση που εκδόθηκε σε ένα κράτος μέλος αναγνωρίζεται στα υπόλοιπα κράτη μέλη χωρίς να απαιτείται ειδική διαδικασία. Στη βάση των πιο πάνω οποιοσδήποτε ισχυρισμός των Καθ' ων η αίτηση με τον οποίο αμφισβητείται η τελεσιδικία των Αυστριακών αποφάσεων ή αφήνεται να νοηθεί ότι αυτές βρίσκονται σε εκκρεμότητα, είναι άκρως παραπλανητικός και απορρίπτεται. Αοριστία Διαταγμάτων Στον Λόγο Έντασης 8 προβάλλεται η θέση ότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά και αόριστα, χωρίς ωστόσο να υποδεικνύεται που παρατηρείται η ισχυριζόμενη αοριστία. Είναι, βεβαίως, παγίως νομολογημένο ότι τα διατάγματα θα πρέπει να διατυπώνονται με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια, ώστε να μην εμφιλοχωρεί οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το ποιες πράξεις απαγορεύονται και κάτω υπό ποια ιδιότητα Yugos Finance BV και Άλλοι ν. Halebay Holdings Ltd

(2013)1 ΑΑΔ 569. Στην προκειμένη περίπτωση τα αιτούμενα διατάγματα είναι πολύ συγκεκριμένα και κατά την άποψη μου χαρακτηρίζονται από απαραίτητη σαφήνεια. Περιγράφεται δε με σαφήνεια και επακριβώς το τι καλούνται οι Καθ' ων η αίτηση να πράξουν. Επομένως, ο Λόγος Έντασης 8 δεν έχει αντίκρισμα και απορρίπτεται. Δικαιοδοσία Δικαστηρίου Στην ένσταση τους οι Καθ' ων η αίτηση αναφέρουν ότι η Κύπρος δεν είναι το forum convenience (Λόγος Ένστασης 21) και ότι υφίστανται διαδικασίες ενώπιον αλλοδαπών δικαστηρίων όπου η Αιτήτρια θα μπορούσε να επιδιώξει την εξασφάλιση των εδώ αιτούμενων διαταγμάτων (Λόγος Ένστασης 9). Ο εν λόγω ισχυρισμός όμως κρίνεται ως άτοπος και δεν έχει κανένα έρεισμα. Όλοι οι εναγόμενοι στην παρούσα είναι Κύπριοι, διεξάγουν τις εργασίες τους στην Κύπρο και παρέχουν τις όποιες υπηρεσίες τους στους εξ αποφάσεως χρεώστες από την Κύπρο. Επομένως, τα έγγραφα και οι πληροφορίες των οποίων επιδιώκεται η αποκάλυψη βρίσκονται στην Κύπρο. Η υπό συζήτηση εταιρική δομή καταλήγει στην εναγόμενη 1 η οποία είναι Κυπριακή εταιρεία, και, επομένως, δικαιοδοσία εξέτασης των αιτημάτων αυτών έχουν τα Κυπριακά Δικαστήρια. Η άμεση σύνδεση με την Κύπρο είναι πέρα για πέρα εμφανής. Εξάλλου, οι ίδιοι οι Καθ' ων η αίτηση δεν αμφισβητούν τη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων, αλλά ότι υπάρχει άλλο forum το οποίο είναι καταλληλότερο, χωρίς όμως να λένε ποιο είναι αυτό και για ποιο λόγο είναι καταλληλότερο (βλ. Zeeland Navigation Company Limited v. Banque Worms

(2000)1 (B) Α.Α.Δ. 707, 716-8, όπου συνοψίζονται οι κανόνες που η Αγγλική νομολογία καθόρισε αναφορικά με το ζήτημα του «forum non conveniens»: « A. Βασική προϋπόθεση για εφαρμογή του forum non conveniens είναι η ύπαρξη δυνατότητας επιλογής μεταξύ των δικαστηρίων δυο τουλάχιστον χωρών στο καθένα από τα οποία είναι δυνατή η κατάθεση και εκδίκαση της αγωγής. Αναπόφευκτα, ο ενάγων έχει τον πρώτο λόγο και πιθανότατα η επιλογή του συναρτάται με τα δικά του ελατήρια. Όμως είναι εδώ που διαδραματίζει το ρόλο της η παραπάνω αρχή, που διατυπώνεται ως εξής στη Spiliada, ανωτέρω, σελ. 854: "The basic principle is that a stay will only be granted on the ground of forum non conveniens where the court is satisfied that there is some other available forum, having competent jurisdiction, which is the appropriate forum for trial of the action, ie in which the case may be tried more suitably for the interests of all the parties and the ends of justice." Είναι ένας κανόνας που εφαρμόζεται όταν υπάρχει lis alibi pendens, αλλά και χωρίς να υπάρχει εκκρεμοδικία. B. Ο εναγόμενος σε κάθε περίπτωση βαρύνεται με την ευθύνη να πείσει το δικαστήριο ότι επιβάλλεται αναστολή. Πρέπει πρόσθετα να δείξει όχι μόνο ότι η Κύπρος δεν είναι το κατάλληλο forum, αλλά ότι το άλλο forum καθαρά ή ευδιάκριτα είναι κατάλληλο. [.]» Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν αποσείσει το απαιτούμενου βάρος για τον ισχυρισμό τους αυτό και έτσι απορρίπτεται. Για δε τον ισχυρισμό περί δυνατότητας απαίτησης των εδώ αιτούμενων διαταγμάτων σε αλλοδαπές δικαιοδοσίες, αυτός δεν υποστηρίζεται από οιοδήποτε μαρτυρικό υλικό που να επιβεβαιώνει την ορθότητα του κι ως τέτοιος απορρίπτεται. Κατάχρηση Διαδικασίας Σύμφωνα με όσα πιο πάνω έχω αναφέρει όπως προκύπτουν από αδιαμφισβήτητη μαρτυρία κρίνω ότι δεν τίθεται ούτε θέμα κατάχρησης διαδικασίας (Λόγος Έντασης 9) και, σαφώς, έχει διαφανεί η ύπαρξη αντικειμενικά επαρκών στοιχείων που δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Για το λόγο αυτό οι Λόγοι Έντασης 9, 13 και 16 απορρίπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με όλα όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι η Αιτήτρια έχει αποδείξει στο βαθμό βέβαια που επιβάλλεται σε αυτής της φύσης τις υποθέσεις ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση των εκδοθέντων διαταγμάτων όπως και της έκδοσης των υπόλοιπων διαταγμάτων καθότι:

Οι τελικοί δικαιούχοι των μετοχών που η Καθ' ης η αίτηση 1 κατέχει στην MJ Touristic Property Holdings Limited υπάρχει πιθανότητα στη βάση των πιο πάνω γεγονότων ότι έχουν εμπλακεί στη διάπραξη αδικημάτων και καταδολιευτικών πράξεων,
Οι Καθ' ων η αίτηση υπό τις ιδιότητες που διατηρούν στην υπό κρίση εταιρική δομή και ενόψει της σύνδεσής τους με τους XXXXX και XXXXX Λελάκη, είναι σε θέση να παραδώσουν τις αιτούμενες πληροφορίες και να προστατεύσουν τη μετοχική δομή υπό της Καθ' ης η αίτηση
Η ανάγκη πληροφόρησης ως προς το ποιος είναι ο τελικός δικαιούχος της Καθ' ης η αίτηση 1 και των μετοχών που αυτή κατέχει στην MJ Touristic δεν άπτεται μόνο της προστασίας του δικαιώματος της Αιτήτριας να πάρει το λαβείν της δυνάμει της Αυστριακής απόφασης αλλά και στον εντοπισμό στοιχείων και πληροφοριών που αφορούν τη λήψη απόφασης και διαβημάτων για τη φερόμενη μεταφορά του δικαιώματος επί της δομής υπό της Καθ' ης η αίτηση 1 σε μια ανήλικη και στη βάση αυτών να ληφθούν όλα τα αναγκαία διαβήματα ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων για την ακύρωση τέτοιων πράξεων. Δια της παρούσας επομένως τα προσωρινά εκδοθέντα διατάγματα όπως αυτά απαριθμούνται πιο πάνω στην αρχή της απόφασης μου υπό στοιχεία Β,Γ,Ε και Στ οριστικοποιούνται και εκδίδονται επιπρόσθετα τα διατάγματα υπό στοιχεία Α και Δ της αίτησης ως ακολούθως: Α. Διάταγμα τύπου «Norwich Pharmacal» που να διατάζει την Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τους αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους και/ή μετόχους της και/ή την Εναγόμενη 2/Καθ' ης η Αίτηση 2 και/ή τους αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους και/ή μετόχους της και/ή την Εναγόμενη 3/Καθ' ης η Αίτηση 3, να αποκαλύψουν στην Ενάγουσα/Αιτήτρια ενόρκως, εντός επτά

(7)εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του παρόντος Διατάγματος, μέσω καταχώρησης ένορκης δήλωσης αποκάλυψης, που θα κατατεθεί στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και θα επιδοθεί στους δικηγόρους της Ενάγουσας/Αιτήτριας, κ.κ. Ηλίας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ, και που θα περιέχει όλες και οποιεσδήποτε πληροφορίες και/ή έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή, φύλαξη και έλεγχο τους, επισυνάπτοντας στην ένορκο δήλωση αποκάλυψης τα αντίγραφα (είτε σε έντυπη είτε σε ηλεκτρονική μορφή) όλων των σχετικών εγγράφων και/ή πληροφοριών (ή αν αυτά τα έγγραφα και/ή πληροφορίες δεν βρίσκονται στην κατοχή, φύλαξη, ή έλεγχο τους να προσδιορίσουν τέτοια έγγραφα και/ή πληροφορίες και τα πρόσωπα τα οποία έχουν στην κατοχή, φύλαξη ή έλεγχο τέτοια έγγραφα) που αφορούν:

(1)Την ταυτότητα των τελικών δικαιούχων και/ή των προσώπων που ελέγχουν όπως επίσης και τα στοιχεία επικοινωνίας αυτών, της Εναγόμενης 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, από τη μέρα σύστασής της (5 Απριλίου 2000) μέχρι τη μέρα καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης.

(2)Την ταυτότητα των τελικών δικαιούχων και/ή των προσώπων που ελέγχουν όπως επίσης και τα στοιχεία επικοινωνίας αυτών, των μετοχών που η Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέχει και/ή διατηρεί και/ή είναι εγγεγραμμένες επ' ονόματι της στην εταιρεία MJ Touristic Property Holdings Limited, με αριθμό εγγραφής ΗΕ 136700, από τη μέρα σύστασής της MJ Touristic Property Holdings Limited (3 Μαρτίου 2003) μέχρι τη μέρα καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης.

(3)Κατάλογο με τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας των προσώπων που έδωσαν εντολές στους διευθυντές και/ή μετόχους και/ή γραμματείς της Εναγόμενης 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή στους Εναγόμενους 2 και/ή 3/Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή 3 για την απόκτηση και/ή εγγραφή των μετοχών που η Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 επί του παρόντος κατέχει και/ή διατηρεί εγγεγραμμένες επ' ονόματι της στην εταιρεία MJ Toutistic Property Holdings Limited, με αριθμό εγγραφής ΗΕ 136700 και/ή από τη μέρα σύστασης της MJ Touristic Property Holdings Limited, ως αναφέρεται στην παράγραφο 2 του Αιτητικού Α μέχρι την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης.

(4)Όλες τις συμφωνίες παροχής υπηρεσιών και/ή διοριστήρια (engagement letters) και/ή εντολές και/ή μνημόνια συναντίληψης (memorandum of understanding) και/ή οδηγίες και/ή εγγυήσεις που δόθηκαν για την απόκτηση και/ή εγγραφή των μετοχών που η Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 επί του παρόντος κατέχει και/ή διατηρεί εγγεγραμμένες επ' ονόματι της στην εταιρεία MJ Touristic Property Holdings Limited, με αριθμό εγγραφής ΗΕ 136700.

(5)Το συγκεκριμένο ρόλο και/ή θέση των XXXXX Λελάκη και/ή XXXXX Λελάκη στην Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση 1, από τη μέρα απόκτησης και/ή εγγραφής των μετοχών που η Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 επί του παρόντος κατέχει και/ή διατηρεί εγγεγραμμένες επ' ονόματι της στην εταιρεία MJ Touristic Property Holdings Limited, με αριθμό εγγραφής ΗΕ 136700, μέχρι τη μέρα καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης.

(6)Οποιεσδήποτε πληροφορίες που αποδεικνύουν και/ή τεκμηριώνουν και/ή αποκαλύπτουν και/ή προτείνουν άμεσα και/ή έμμεσα ότι οι διευθυντές και/ή μέτοχοι, και/ή γραμματείς της Εναγόμενης 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή η Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν και/ή είναι κατ' όνομα (nominee) μόνο αξιωματούχοι και δεν εκτελούσαν οι ίδιοι πραγματικές διευθυντικές αρμοδιότητες από τη μέρα σύστασης της Εναγόμενης 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή της MJ Touristic Property Holdings Limited, με αριθμό εγγραφής ΗΕ 136700, όπως αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 του Αιτητικού Α μέχρι τη μέρα καταχώρησης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης.

(7)Οποιοδήποτε έγγραφο καταπιστεύματος (trust deed) που υπογράφηκε μεταξύ των XXXXX Λελάκη και/ή XXXXX Λελάκη και/ή την Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή την MJ Touristic Property Holdings Limited, με αριθμό εγγραφής ΗΕ 136700.

(8)Οποιεσδήποτε συμφωνίες μετόχων που έχουν υπογραφεί μεταξύ των τελικών δικαιούχων της Εναγόμενης 1/Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τω

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.