← Κύπρος

Κκαϊλή ν. Λιασής κ.α., Αρ. Αγωγής: 4729/2010, 29/10/2021

Κκαϊλή ν. Λιασής κ.α., Αρ. Αγωγής: 4729/2010, 29/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A569 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4729/2010 Μεταξύ: XXXXX Κκαϊλή ως διαχειριστού της περιουσίας της συζύγου του XXXXX Κκαϊλή αμφότεροι από τα Λατσιά προς όφελος του ιδίου και των παιδιών τους Ενάγοντας και

  1. XXXXX Λιασής
  2. XXXXX Λιασή
  3. XXXXX Λιασής
  4. Άστρασολ Λτδ
  5. Επίσημος Παραλήπτης (ως εκκαθαριστής της περιουσίας της εταιρείας «Liasis Shoelasts Company Ltd»)
  6. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (Διά Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας και Υπουργείου Εργασίας και Τμήμα Πολεοδομίας)
  7. Δήμου Λατσιών Εναγομένων Αίτηση Έρευνας ημερομηνίας 7/1/2020 Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 5 - Αιτητή: κα Μ. Παυλίδου για Δημήτρης Α. Παυλίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση: κ. Λ. Λουκαΐδης για Λουκής Γ. Λουκαΐδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση έρευνας, ο Εναγόμενος 5 - Αιτητής (στο εξής «ο Αιτητής») ζήτησε την οικονομική εξέταση του Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση (στο εξής «ο Καθ' ου η αίτηση»), σε σχέση με την δυνατότητα του να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος διά μηνιαίων δόσεων. Η αίτηση του Αιτητή περιλάμβανε και άλλα αιτήματα περιλαμβανομένων Διατάγματος Αποκοπής, Διατάγματος Αποκάλυψης λεπτομερών στοιχείων απολαβών και ειδοσημάτων και άλλων σχετικών πληροφοριών και Διατάγματος ακύρωσης καταδολιευτικών μεταβιβάσεων, δωρεών ή άλλων αποξενώσεων περιουσιακών στοιχείων. Κατά το στάδιο της ακρόασης της αίτησης, η εξέταση του Καθ' ου η αίτηση περιορίστηκε στην δυνατότητα του να εξοφλήσει το εξ αποφασέως χρέος διά μηνιαίων δόσεων. Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 άρθρα 82 - 90, 91Γ, 91Ε - 91Ζ όπως έχουν τροποποιηθεί, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Κ. 1 - 3, 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση στηρίζεται σε ένορκη δήλωση της XXXXX Παυλίδου εις την οποία αναφέρονται συνοπτικά, τα ακόλουθα: Με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/12/2017 η Αγωγή σε σχέση με τον Αιτητή απορρίφθηκε με έξοδα υπέρ του και εναντίον του Καθ' ου η αίτηση τα οποία υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο στο ποσό των €2.361 πλέον €5 πραγματικά έξοδα, με τόκο 5,5% ετησίως επί των πιο πάνω ποσών από 15/11/2011 μέχρι 31/12/2014 και τόκο 4% ετησίως από 1/1/2015 μέχρι 31/12/2016 και τόκο 3,5% ετησίως από 1/1/2017 μέχρι εξόφλησης, πλέον €26,80 έξοδα του Διατάγματος, πλέον Φ.Π.Α. Ο Καθ' ου η αίτηση δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό έναντι του ως άνω χρέους του. Εξ όσων γνωρίζει η ενόρκως δηλούσα, ο Καθ' ου η αίτηση στερείται κινητής περιουσίας η οποία μπορεί να κατασχεθεί. Πιστεύει ότι ο Καθ' ου η αίτηση πρέπει να εξεταστεί σε σχέση με την οικονομική του κατάσταση και εκφράζει την πεποίθηση της ότι ο Καθ' ου η αίτηση έχει εισοδήματα. Ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την 11/9/
  8. Με την ένσταση του προβάλλει 7 λόγους ένστασης ως ακολούθως:
  9. Ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει αποκρύψει καμία περιουσία και/ή αποξενώσει και/ή μεταβιβάσει και δεν προέβη σε οποιανδήποτε δωρεά και δεν έχει εγγεγραμμένο επ' ονόματι του οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο δυνάμενο να διατεθεί, αποξενωθεί ή επιβαρυνθεί.
  10. Ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει άλλες πηγές εισοδημάτων πέρα από την αναφερόμενη στην ένορκη του δήλωση.
  11. Η οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η αίτηση και τα έσοδα του είναι μηδαμινά που δεν επιτρέπουν την αποκοπή οποιουδήποτε ποσού για αποπληρωμή του χρέους και/ή έκδοση διατάγματος πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις.
  12. Είναι αδύνατο με τις υποχρεώσεις και το ποσό σύνταξης που έχει ο Καθ' ου η αίτηση να δεθεί την έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος χωρίς να κινδυνεύει η διαβίωση του.
  13. Το αιτούμενο ποσό από τον Αιτητή είναι υπέρμετρα επαχθές και εκτός της πραγματικότητας της οικονομικής κατάστασης του Καθ' ου η αίτηση και τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επηρεάσει δυσμενώς και ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα του Καθ' ου η αίτηση.
  14. Τα αιτούμενα διατάγματα πλήττουν την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθούν υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης.
  15. Ενόψει των πιο πάνω λόγω είναι πρόσφορο και δίκαιο στην παρούσα περίπτωση όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της εν λόγω αίτησης με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η αίτηση. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση στην οποία αναφέρονται, συνοπτικά τα ακόλουθα: Είναι 75 ετών, συνταξιούχος, δεν εργάζεται και λαμβάνει το ποσό των €492,94 σύνταξη γήρατος. Διαμένει μόνος του αφού η σύζυγος του έχει αποβιώσει, σε οικία στη Λευκωσία η οποία είναι ιδιοκτησίας της θυγατέρας του. Τα έξοδα διατροφής του ανέρχονται περίπου στο ποσό των €200 μηνιαίως. Ενδεικτικά αναφέρει ότι καταβάλλει ανά διμηνία το ποσό των €70,25 για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Για την κατανάλωση νερού το ποσό των €61,65, €20 τέλη σκυβάλων και €28 για κινητό τηλέφωνο. Για τις μετακινήσεις του χρειάζεται ποσό περίπου €120 μηνιαίως, €85 κάθε τέσσερις μήνες για την ασφάλεια του οχήματος του, €64 ετησίως για άδεια κυκλοφορίας και €35,25 για το πιστοποιητικό καταλληλόλητας του οχήματος του. Είναι καρκινοπαθής, πάσχει από αρτηριακή υπέρταση και κακή κυκλοφορία αίματος και καταβάλλει διάφορα ποσά για τις απαραίτητες φαρμακευτικές αγωγές. Βρίσκεται σε τραγική οικονομική κατάσταση, οι συγγενείς του καλύπτουν αρκετά από τα έξοδα συντήρησης του, δεν έχει άλλα εισοδήματα ή περιουσία. Τέλος αναφέρει, σχετικά και με την παρούσα αγωγή ότι υπήρξε θύμα κρούσματος καρκίνου ο οποίος προκλήθηκε από καρκινογόνο ουσία που εξέπεμπε γειτονικό με την οικία του εργοστάσιο αλλά και θύμα οχληρίας και επέμβασης στην απόλαυση της περιουσίας του. Έχει εκδοθεί απόφαση υπέρ του και εναντίον των Εναγομένων 3, 4 και 6 σχετικά με τα πιο πάνω τόσο σε σχέση με την ευθύνη τους όσο και για το ζήτημα του ύψους των αποζημιώσεων. Παρά την πιο πάνω απόφαση, οι Εναγόμενοι 3, 4 και 6 ουδέν ποσό κατέβαλαν έναντι της απόφασης και των δικαστικών εξόδων και καταχώρησαν έφεση. Αναφέρει τέλος ότι ο Αιτητής αξιώνει την καταβολή των δικηγορικών του εξόδων ενώ ο Καθ' ου η αίτηση ουδέν ποσό έλαβε μέχρι σήμερα παρά την επιτυχή έκβαση της αγωγής εναντίον των Εναγομένων 3, 4 και
  16. Σε σχέση με την τελευταία αναφορά του Καθ' ου η αίτηση προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου ότι εκδόθηκε υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον των Εναγομένων 3, 4 και 6, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα απόφαση για το ποσό των €3.351,98 ειδικές αποζημιώσεις, €17.085,90 για απώλεια (bereavement), €50.000 για παραβίαση του άρθρου 2 της ΕΣΔΑ και του άρθρου 7 του Συντάγματος που κατοχυρώνει το δικαίωμα στην ζωή. Όλα τα ποσά φέρουν νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής, μέχρι εξόφλησης. Τέλος επιδικάστηκαν υπέρ του Ενάγοντα τα έξοδα της διαδικασίας, ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο Καθ' ου η αίτηση εξετάστηκε ενόρκως αναφορικά με την οικονομική το κατάσταση και την δυνατότητα του να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος. Κατά την εξέταση του επανέλαβε ότι δεν έχει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία, ότι η αποβιώσασα σύζυγος του δεν άφησε οποιαδήποτε περιουσία και ότι το ακίνητο που είχε μεταβιβάστηκε στην θυγατέρα τους πριν τον θάνατο της. Οδηγεί όποτε χρειάζεται κάτι από την υπεραγορά, το περίπτερο, όταν πηγαίνει στο καφενείο και όταν επισκέπτεται τα τέκνα του τα οποία βρίσκονται στην Ορόκλινη, στο Δάλι και στο Πέρα Χωριό. Το αυτοκίνητο του το αγόρασαν τα παιδιά του πριν 5 - 6 χρόνια, είναι συνταξιούχος από τα 63 του ενώ προηγουμένως εκτελούσε εργολαβικές εργασίες και τοποθετούσε πατώματα. Η αποβιώσασα σύζυγος του είχε ραπτομηχανή και έραβε ρούχα περιστασιακά. Νομική Πτυχή Το άρθρο 90

(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει Διάταγμα καταβολής μηναίων δόσεων με σκοπό την εξόφληση εξ αποφάσεως χρέους. Συγκεκριμένα στο εν λόγω άρθρο αναφέρονται τα ακόλουθα: «90.-
(1)Το Δικαστήριο δύναται, αν κρίνει τούτο σκόπιμο κατά ή μετά την εξέταση που γίνεται δυνάμει του Μέρους VIII, να διατάξει όπως το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης χρέος πληρωθεί με δόσεις κατά τις ημερομηνίες και στα ποσά που ήθελε κρίνει εύλογα και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του οφειλέτη.» Όπως αναφέρεται στην απόφαση Αντώνης Φλαγκοφάς ν ΑΤΑΛΕΖΑ ΛΤΔ
(1989)1 ΑΑΔ 686, η διαδικασία βάσει του πιο πάνω αναφερόμενου άρθρου είναι ανακριτικής φύσης και για σκοπούς εξακρίβωσης της ευχέρειας του οφειλέτη να αποπληρώσει το χρέος του λαμβάνονται υπόψη οικογενειακοί, βιοποριστικοί, στεγαστικοί και άλλοι παράγοντες. Συγκεκριμένα: «Πρέπει να επισημάνουμε ότι η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος IX του ΚΕΦ. 6 έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρα­κτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά την διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσο είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του. H οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικο­γένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευ­χέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.» Περαιτέρω, αναφορά στη φύση της διαδικασίας αλλά και την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αποφασίσει για την οικονομική δυνατότητα του οφειλέτη και το ύψος της δόσης γίνεται στην Νέα ΣΠΕ Αραδίππου ν Παναγιώτη Κυριάκου Γεωργίου
(2000)1 ΑΑΔ 1221: «Η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση διαταγής πληρωμής χρέους με δόσεις απορρέει από τις πρόνοιες του άρθρου 91 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και τροποποιήσεις. Το πρωτόδικο Δικαστήριο προβαίνει σε έρευνα για να διαπιστώσει την ικανότητα και τα μέσα του εξ αποφάσεως χρεώστη για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Η έρευνα δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση του χρεώστη. Το Δικαστήριο μπορεί να ακούσει και άλλους μάρτυρες που κρίνονται αναγκαίοι για το σκοπό αυτό και με βάση την ολότητα της μαρτυρίας μπορεί να διατάξει τον χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις. Η διαδικασία της έρευνας είναι ανακριτικού χαρακτήρα και ο επακριβής καθορισμός του ποσού της δόσης επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου.» Το βάρος απόδειξης σε αιτήσεις έρευνας μετατοπίζεται στους ώμους του εξ αποφάσεως οφειλέτη ο οποίος πρέπει να δείξει ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος[1]. Εκείνο το οποίο επίσης διερευνάται σε αιτήσεις όπως η παρούσα είναι η εισοδηματική και οικονομική δυνατότητα του εξ αποφάσεως οφειλέτη, ούτως ώστε να μην αποφεύγεται η υποχρέωση του οφειλέτη σε περιπτώσεις όπου αυτός μπορεί να εργαστεί και να λάβει εισόδημα αλλά παραλείπει να το πράξει. Σχετική είναι η απόφαση Νίτσα Χριστάκη ή άλλως Παγωνίτσα Χριστάκη Παναγιώτου ν Μάρως Μιχαήλ
(1998)1 ΑΑΔ 422, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Δεν διακρίνουμε οποιοδήποτε σφάλμα στην πρωτόδικη απόφαση την, κατά τη γνώμη μας, πολύ εμπεριστατωμένη. Αναλύεται σε αυτή και συζητείται κάθε πτυχή των προβλημάτων της εφεσείουσας σε συνάρτηση με εκείνων του συμβίου της. Το Δικαστήριο προσέγγισε την υπόθεση με ευαισθησία και στάθμισε τις διάφορες ανάγκες με μεγάλη προσοχή. Το πρόβλημα υγείας της εφεσείουσας, το οποίο θα μπορούσε και μπορεί να αντιμετωπιστεί, η αφοσίωση της προς το συμβίο της τον οποίο θέλει να φροντίζει και οι ευθύνες της προς το παιδί της που διαμένει μαζί τους δεν αποτελούν, ακόμα και σωρευτικά ιδωμένα, βάσιμες αιτίες για τη μη αναζήτηση εργασίας από μέρους της. Αλλά και το επίπεδο μόρφωσης και κατάρτισης της, δεν αποτελούν αφ' εαυτών, στη σημερινή κυπριακή οικονομική πραγματικότητα, εμπόδιο για την εξασφάλιση κάποιας εργασίας. Εκείνο που εν προκειμένω ελλείπει στην περίπτωση της εφεσείουσας είναι απλώς η αναγκαία βούληση. Η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η εφεσείουσα δύναται να εργοδοτηθεί δεν ήταν εν προκειμένω μόνο εύλογη αλλά, θα λέγαμε, και επιβεβλημένη. Ο καθορισμός των μηνιαίων δόσεων στο οπωσδήποτε μικρό ποσό των £20 αποτελεί εξ άλλου ένδειξη ότι το Δικαστήριο δεν απαιτούσε να ανάγεται η εργοδότηση της σε ψηλό επίπεδο αλλά και ένδειξη ανησυχίας του Δικαστηρίου για αυστηρή προσήλωση στη γενική αρχή ότι η πληρωμή εξ αποφάσεως οφειλών πρέπει να εντάσσσεται μέσα σε όρια που να επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη: βλ. Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 686 στη σελ. 689.» Ακόμα ένας ουσιώδης παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς προσδιορισμού του ύψους της δόσης είναι το ύψος του χρέους και ο χρόνος που θα χρειαστεί για την εξόφληση του[2]. Εξέταση της αίτησης Η συνήγορος του Αιτητή εισηγήθηκε με την γραπτή της αγόρευση ότι ο Καθ' ου η αίτηση έχει την οικονομική δυνατότητα να καταβάλλει το ποσό των €100 μηνιαίως. Περαιτέρω, απαντώντας σε διευκρίνιση που ζητήθηκε από το Δικαστήριο αναφορικά με το κατά πόσο ο Ενάγοντας είναι προσωπικά υπεύθυνος για την πληρωμή του επιδικασθέντος ποσού απάντησε θετικά εφόσον, κατά την εισήγηση της, ότι οι περιστάσεις είναι τέτοιες που το δικαιολογούν. Αντίθετα, ο συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση, με την προφορική του τοποθέτηση εισηγήθηκε ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει οποιαδήποτε οικονομική δυνατότητα βάσει της οποίας να δύναται να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό μηνιαίως προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εγέρθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση, υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της περιουσίας της συζύγου του προς όφελος των εξαρτώμενων της προσώπων και όχι υπό την προσωπική του ιδιότητα. Αυτό επιβεβαιώνεται από τον ίδιο τον τίτλο της αγωγής. Σχετικό με την ευθύνη εκτελεστή και διαχειριστή είναι το άρθρο 31 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189, στο οποίο αναφέρονται τα εξής: «31.-
(1)Εκτελεστής έχει τις εξoυσίες oι oπoίες παρέχovται σε αυτόv και υπέχει τα καθήκovτα τα oπoία επιβάλλovται σε αυτόv από τo κoιvoδίκαιo (common law) και από τις αρχές τoυ δικαίoυ της επιείκειας (equity) τηρoυμέvης oπoιασδήπoτε άλλης πρόvoιας η oπoία έγιvε ή θα γίvει από oπoιoδήπoτε vόμo της Δημoκρατίας.
(2)Κάθε πρόσωπo στo oπoίo χoρηγείται η διαχείριση της κληρovoμιάς απoθαvόvτoς πρoσώπoυ έχει, τηρoυμέvωv τωv περιoρισμώv πoυ αvαφέρovται στo παραχωρητήριo, τα ίδια δικαιώματα και υπoχρεώσεις και είvαι υπόλoγoς κατά τov ίδιo τρόπo ωσάv vα ήταv o εκτελεστής τoυ απoθαvόvτoς.» Περαιτέρω, βοηθητική επί της ευθύνης Διαχειριστή περιουσίας αποβιωσάντος προσώπου είναι η απόφαση του κ. Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ., στην Ανδρέα Κωνσταντίνου ν Ανδρέα Ιωάννου Κουρίδη, Αγωγή 3011/2008 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, απόφαση ημερομηνίας 10/05/2017, η οποία επίσης αφορούσε αίτηση έρευνας αλλά και ζητήματα που προσομοιάζουν με τα υπό εξέταση. Συγκεκριμένα λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την περιουσία της αποβιωσάσης και τις περιπτώσεις ευθύνης προσωπικού αντιπροσώπου και την προσωπική του ευθύνη: «Έχοντας υπόψη τις κοινές θέσεις των διαδίκων ότι από την έναρξη της διαχείρισης δεν υπήρχε περιουσία της αποβιωσάσης προς διανομή, είτε κινητή είτε ακίνητη, με εξαίρεση το διεκδικούμενο επίδικο τεμάχιο που έχει εγγραφεί συνεπεία εχθρικής κατοχής επ' ονόματι του Αιτητή δυνάμει της πιο πάνω δικαστικής απόφασης και ότι οι τελικοί λογαριασμοί της πιο πάνω διαχείρισης υπεβλήθηκαν στις 31.09.13 και την ίδια ημέρα εγκρίθηκαν από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, καθίσταται αντιληπτό ότι εκτός εάν διαφοροποιηθούν τα δεδομένα τα εξ' αποφάσεως δικηγορικά έξοδα δεν μπορούν να πληρωθούν από την ανύπαρκτη περιουσία της αποβιωσάσης.» Περαιτέρω: «Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Williams, Mortimer and Sunnucks, Executors Administrators and Probate, 17th Edition of Williams on Executors and the 5th Edition of Mortimer on Probate, Chapter 63 σημειώνεται η δυνατότητα ένας προσωπικός αντιπρόσωπος να θεωρηθεί ότι ευθύνεται προσωπικά και/ή ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα. Χαρακτηριστικά είναι τα πιο κάτω αποσπάσματα από τις σελίδες 713 και 718 του εν λόγω συγγράμματος, τα οποία αν και αναφέρονται σε εκτελεστή διαθήκης καλύπτουν και τον διαχειριστή περιουσίας: "Apart from his accountability, the origins of an executor's liability arising from his own acts will normally arise in tort or contract...He may be liable simply as executor or he may incur personal liability. The liability in tort can however be stated briefly. In all cases there is a distinction between his personal liability and his liability as executor... .. It seems also that an executor is personally liable on a promise by him to pay a legacy in consideration of a forbearance by the legatee to enforce the legacy by instituting proceedings. The forbearance is a sufficient consideration provided the legatee had a right to institute such proceedings."» Στην υπό εξέταση αίτηση, σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, μέσω της οικονομικής εξέτασης του Καθ' ου η αίτηση, η αποβιώσασα, κατά τον θάνατο της, δεν άφησε οποιαδήποτε περιουσία, κινητή ή ακίνητη. Περαιτέρω, προκύπτει αναντίλεκτα ότι παρά την έκδοση απόφασης υπέρ του Καθ' ου η αίτηση, ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης και εναντίον των Εναγομένων 3, 4 και 6, οι Εναγόμενοι ουδέν ποσό κατέβαλαν έναντι του εξ αποφάσεως χρέους τους μέχρι σήμερα. Κατάληξη Καταληκτικά, για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω αλλά και σύμφωνα με τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν προκύπτουν τέτοια γεγονότα βάσει των οποίων να δύναται να εκδοθεί Διάταγμα καταβολής μηνιαίων δόσεων προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται. Αναφορικά με το θέμα των εξόδων της παρούσας αίτησης, ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια, κρίνω ότι δεν ενδείκνυται η έκδοση οποιασδήποτε διαταγής για τα έξοδα. Τούτο διότι τόσο ο Αιτητής όσο και ο Καθ' ου η αίτηση, με την αίτηση και ένσταση τους αντίστοιχα αλλά και κατά την διαδικασία της οικονομικής εξέτασης του Καθ' ου η αίτηση, επικεντρώθηκαν στην ευθύνη του Καθ' ου η αίτηση υπό την προσωπική του ιδιότητα παρά το γεγονός ότι ο Καθ' ου η αίτηση είναι διάδικος στην παρούσα αγωγή υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης. (Υπ.) ............................. Β. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βασιλειάδης ν Τσουρή
(2007)1 ΑΑΔ 43 [2] National Bank of Greece v Nicos Trihinas
(1976)2 JSC 411 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.