← Κύπρος

Εμμανουήλ κ.α. ν. Fakas Investments & Developments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1971/15, 5/11/2021

Εμμανουήλ κ.α. ν. Fakas Investments & Developments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1971/15, 5/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A574 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 1971/15 Μεταξύ: XXXXX Εμμανουήλ XXXXX Εμμανουήλ Εναγόντων Και

  1. Fakas Investments & Developments Ltd
  2. XXXXX Φάκα Εναγομένων Και Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Μεσεγγυούχου ------------------------------------------------------ Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 5.2.2021 για έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου (writ of attachment) Ημερομηνία: 05/11/20211 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/ Αιτητές: κ. Ά. Πετριδής Για Εναγόμενη 1/Καθ' ης ης αίτηση: κ. Γ. Αδαμίδης Για Μεσεγγυούχο: κ. Ζιβανάρης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση των Εναγόντων, για έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως εις χείρας τρίτου (writ of attachment), με το οποίο να διατάσσεται η Μεσεγγυούχος, όπως καταβάλει στους Δικηγόρους των Εναγόντων αρ.1 & 2 οποιοδήποτε ποσόν ήθελε φανεί, ότι, βρίσκεται στην κατοχή της και αποτελεί περιουσιακό στοιχείο της Εναγομένης. Συγκεκριμένα, οι Εναγόντες/ Αιτητές με την υπό κρίση μονομερή αίτησή τους αξίωναν τις πιο κάτω θεραπείες: «(α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την έκδοση εντάλματος κατασχέσεως (writ of attachment) εις χείρας τρίτου, για το ποσό των €5.950 πλέον τόκοι από 19/11/20 μέχρι εξοφλήσεως. (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει το Μεσεγγυούχο να μην αποχωριστεί, διαθέσει, και/ή καταβάλει προς την Εναγόμενη αρ. 1 Εταιρεία και/ή προς οποιοδήποτε αντιπρόσωπό της, το ποσό που επιδικάστηκε εναντίον του στα πλαίσια της αγωγής υπ' αρ. XXXXX/12 Ε.Δ. Λευκωσίας μέχρι του πόσου των € 5.950 πλέον τόκοι από 19/11/20 μέχρι εξοφλήσεως. (γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους Μεσεγγυούχους, όπως, εμφανιστούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και εξεταστούν σε σχέση με το κατά πόσο έχει καταβληθεί από τους ίδιους προς την Εναγόμενη αρ.1 εταιρεία το ποσό που έχει επιδικαστεί στα πλαίσια της αγωγής υπ' αρ. XXXXX/12 Ε.Δ. Λευκωσίας ημ. 24/9/
  3. (δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την έκδοση Εντάλματος Κατασχέσεως εις χείρας τρίτου (writ of attachment), με το οποίο να διατάσσεται ο Μεσεγγυούχος, όπως, καταβάλει στους Δικηγόρους των Εναγόντων αρ.1 & 2 οποιοδήποτε ποσόν ήθελε φανεί, ότι, βρίσκεται στην κατοχή του και αποτελεί περιουσιακό στοιχείο της Εναγομένης αρ. 1 εταιρείας και/ή, οποιοδήποτε ποσό ο Μεσεγγυούχος είναι υποχρεωμένος δυνάμει δικαστικής απόφασης ή άλλως πώς να καταβάλει προς την Εναγομένη αρ.1 μέχρι του ποσού των €5.950,00, πλέον τόκοι από 19/11/2020 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως.» Η Αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 9, 73-81, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60, άρθρο 32 και εις τους θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας, Θ. 43, 43Α και Θ. 48, Θ. 1 & 2, στη Νομολογία, στις Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου και στο περιεχόμενο του φακέλου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Λοϊζίδου, εκ Λευκωσίας, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες/Αιτητές. Η ομνύουσα επισύναψε ως Τεκμήριο 1 την απόφαση που εκδόθηκε υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής. Επίσης, επισύναψε ως Τεκμήριο 2 το κείμενο της απόφαση που εκδόθηκε στην αγωγή XXXXX/2012 του Ε/Δ Λευκωσίας, υπέρ της Εναγομένης 1 και εναντίον της Μεσεγγυούχου, για το ποσό των € 8.015,88 πλέον νόμο τόκο πλέον έξοδα ως υπολογιστούν. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 8.2.2021 εξέδωσε μονομερώς τα διατάγματα ως το αιτητικό (α) με (γ) της αίτησης. Αφού η αίτηση και τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα (α) με (γ) επιδόθηκαν τόσο η Εναγόμενη 1 / Καθ' ης η αίτηση όσο και η Μεσεγγυούχος εμφανίστηκαν στη διαδικασία. Η Μεσεγγυούχος μέσω των δικηγόρων της δήλωσε ότι το εκ δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε στην αγωγή XXXXX/2012 του Ε/Δ Λευκωσίας, προς την Εναγομένη 1 Καθ' ης η αίτηση δεν έχει εξοφληθεί και παραμένει οφειλόμενο ως αυτό εμφαίνεται στο Τεκμήριο 2 που συνοδεύει την αίτηση. Η Εναγομένη 1/ Καθ' ης η αίτηση στις 2.4.2021, καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω:
  4. Η παρούσα αίτηση είναι ανεπίτρεπτη, αβάσιμη, παράτυπη, αδικαιολόγητη και/ή αντίθετη των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
  5. Οι Αιτητές 1 & 2 όφειλαν να καταχωρήσουν εναρκτήρια και όχι ενδιάμεση αίτηση, καθότι σύμφωνα με την Νομολογία η εκτέλεση με κατάσχεση ιδιοκτησίας στα χέρια τρίτου προς ικανοποίηση εξ αποφάσεως χρέους σε υπόθεση που αφορά άλλους καταχωρείται με εναρκτήρια αίτηση.
  6. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των Άρθρων 73-81 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  7. Οι Αιτητές 1 & 2 παρουσιάζουν ψευδή και αναληθή περιστατικά και/ή παρέλειψαν να αποκαλύψουν ουσιώδη γεγονότα στην ένορκη δήλωση που συνόδευσε την αίτηση τους και/ή δεν εμφανίζονται ενώπιον του Δικαστηρίου με «καθαρά χέρια».
  8. Οι Αιτητές 1 & 2 παρέλειψαν να αποκαλύψουν στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 5/2/2021 ότι η απόφαση ημερομηνίας 24/9/2020 στην αγωγή υπ' αρ. XXXXX/2012 έχει εφεσιβληθεί με ητν Έφεση υπ' αρ. 306/20 ημερομηνίας 3/12/2020 και δεν είναι τελεσίδικη.
  9. Η απόφαση ημερομηνίας 24/9/2020 στην αγωγή υπ' αρ. 482/2012 τελεί υπό τον όρο να εκδοθεί απόφαση υπέρ της Καθ' ης η αίτηση στην Έφεση υπ' αρ. 306/20 ημερομηνίας 3/12/2020 και ακτά συνέπεια το συμφέρον του εξ αποφάσεως χρεώστη δεν είναι άμεσο αλλά έμμεσο και η άσκηση του τελεί υπό όρους. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Κοσιάρη διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Διαδικασία Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και των γεγονότων που εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, αφού καμιά πλευρά δεν ζήτησε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας το Δικαστήριο θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ

(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453, Iacovou brothers (constructions) Ltd v. Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460 και Α. Messios & Sons Ltd κ.ά v. Ανδρέας Λεωνίδα
(2010)1 ΑΑΔ
  1. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι έχει εκδοθεί απόφαση στην αγωγή 1971/15 με την οποία επιδικάζονταν έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των € 5.000 πλέον Φ.Π.Α. Επίσης, ο συνήγορος των Εναγόντων προσδιόρισε κατά την ακρόαση ότι το ποσό που επιδικάσθηκε ανέρχεται συνολικά στο ποσό των €5.
  2. Η πιο πάνω θέση δεν αμφισβητήθηκε και προκύπτει από την εκδοθείσα απόφαση, Τεκμήριο 1 επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Επίσης, αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων ότι στο πλαίσιο της αγωγής XXXXX/2012 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και του Μεσεγγυούχου για το ποσό των € 8.015,88 πλέον νόμο τόκο πλέον έξοδα ως υπολογιστούν. Η εν λόγω απόφαση έχει εφεσιβληθεί. Τέλος, ο συνήγορος της Μεσεγγυούχου δήλωσε ότι η Μεσεγγυούχος αποδέχεται την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Νομική Πτυχή Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος προβλέπεται από τα άρθρα 73 - 78 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου κεφ. 6, το περιεχόμενο των οποίων δεν κρίνεται σκόπιμο να αναπαραχθεί για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Οι αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα έχουν εξεταστεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Carna Plants Ltd. v. Masalcha and others
(1990)1 Α.Α.Δ. 28, Κυριάκος και Νικόλας Τρικωμίτες Λτδ ν. Τουμαζή κ.ά.
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 754 και στην πιο πρόσφατη Ιωακείμ ν. Μ. Γεωργιάδη κ.ά Πολιτική Έφεση Ε142/2018, ημερομηνίας 18.11.
  1. Από τις πιο πάνω αποφάσεις εξάγεται το συμπέρασμα ότι η έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης και πληρωμής των κατασχεθέντων από τον Μεσεγγυούχο στον Ενάγοντα ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος έχουν συνοψισθεί στην απόφαση Solvochem France. SARL v. Κυπριακής Εταιρείας Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών Λτδ, Πολιτική Έφεση E9/2014, ημερομηνίας 9.5.2019, ως ακολούθως: «(α) Ο αιτητής θα πρέπει να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής και να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι η σχετική απόφαση δεν έχει ικανοποιηθεί εν όλω ή εν μέρει, (β) Πρέπει επίσης να καταδειχθεί σχέση πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως οφειλέτη και του τρίτου προσώπου, του μεσεγγυούχου, (γ) Η έκδοση διατάγματος είναι ζήτημα που εμπίπτει στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Κατά την ακρόαση της υπόθεσης ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση 1 ανέπτυξε την επιχειρηματολογία του σε δύο πυλώνες. Εν πρώτοις, υποστήριξε ότι δεν ακολουθήθηκε η ορθή διαδικασία και ότι έπρεπε να καταχωρηθεί εναρκτήρια κλήση. Επίσης, υποστήριξε ότι η Εναγόμενη 1 δεν είναι δικαιούχος των επίδικων χρημάτων, αφού έχει ασκηθεί έφεση κατά της απόφασης στην αγωγή XXXXX/12 με την οποία επιδικάστηκε το ποσό των € 8.015.88 υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Μεσεγγυούχου. Σε κανένα σημείο δεν έχει αμφισβητηθεί ότι οι Αιτητές είναι εξ αποφάσεως πιστωτές της Καθ' ης η αίτηση
  2. Επομένως, πληρούται η πρώτη προϋπόθεση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Συνεπώς προχωρώ να εξετάσω τις υπόλοιπες προϋποθέσεις. Πριν όμως προχωρήσω με την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης, θα εξετάσω κατά προτεραιότητα τον ισχυρισμό περί εσφαλμένης διαδικασίας. Η ακολουθητέα διαδικασία Ως προς την ακολουθητέα διαδικασία θεμελιακή είναι η απόφαση F. Hoffman La Roche and Co AG v. Inter Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Ltd
(1969)1 CLR. 196, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Sections 73 to 81 (Part VII) of the Civil Procedure Law, Cap. 6 (which we need not quote verbatim) provide that, if an application for the issue of α writ of attachment is granted by the Court, a writ goes out to the third party (the garnishee) calling on him to appear before the Court and be examined regarding the money or other movable property in his hands which is alleged to be the property of, or be due to, the judgment debtor. Under the provisions of section 74, that property becomes security in the hands of the garnishee, for the satisfaction of the claim of the judgment creditor. Finally, under section 78, the Court, after hearing all interested persons, may order that any part of the money attached shall be paid over to the judgment creditor in satisfaction of his judgment. » Περαιτέρω, στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Aρ. 2)
(1999)1 ΑΑΔ 711, υποδείχθηκε ότι η διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου είναι εναρκτήρια διαδικασία και όχι ενδιάμεση, παρόλο που αρχίζει με μονομερή αίτηση. Μάλιστα όπως έχει συνοψισθεί πρόσφατα από την έντιμη Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Λ. Δημητριάδου στην απόφαση Αναφορικά με την αίτηση της Cyfield Development Public Ltd, Πολιτική Αίτηση Αρ. 18/2021, ημερομηνίας 16.2.2021: «η ακολουθητέα διαδικασία, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, είναι η καταχώρηση μονομερούς αίτησης (ex parte) για την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης (order nisi). Αφού ειδοποιηθεί ο μεσεγγυούχος και ο εξ' αποφάσεως χρεώστης, ακολουθεί δικαστική διαδικασία για την οριστικοποίηση του διατάγματος κατάσχεσης ή την έκδοση οιουδήποτε διατάγματος το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο.» Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει ότι οι Αιτητές με την καταχώρηση μονομερούς αίτησης ακολούθησαν την ορθή διαδικασία. Συνεπώς, ο σχετικός λόγος ένστασης δεν μπορεί επιτύχει. To κατά πόσο υπάρχει σχέση πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως οφειλέτη και του μεσεγγυούχου Σε σχέση με το πιο πάνω ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι επειδή εκκρεμεί Έφεση η απόφαση δεν είναι τελεσίδικη. Ο πιο πάνω ισχυρισμός τέθηκε με σειρά λόγων ένστασης και άπτεται της δεύτερης προϋπόθεσης, ήτοι της ύπαρξης ή όχι σχέσης πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση και της Μεσεγγυούχου. Σύμφωνα δε με τον ευπαίδευτο συνήγορο της Καθ' ης η αίτηση η ύπαρξη έφεσης κατά της απόφασης στην αγωγή XXXXX/12, καθιστά το συμφέρον της Καθ' ης η αίτηση έμμεσο και υπό όρους. Όμως, στην υπό κρίση δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία ότι η Μεσεγγυούχος καταχώρησε έφεση ή ότι αμφισβήτησε την ύπαρξη του χρέους προς την Καθ' ης η αίτηση. Επομένως, δεν έχει τεθεί ενώπιόν μου οτιδήποτε που να κατατείνει στο συμπέρασμα ότι η υποχρέωση της Μεσεγγυούχου τελεί υπό όρους. Επιπλέον, η πιο πάνω θέση του συνηγόρου της Καθ' ης αίτηση παραγνωρίζει τη βασική αρχή ότι μια απόφαση είναι τελεσίδικη αν καθορίζει τα δικαιώματα των διαδίκων ανεξάρτητα από το εάν έχει καταχωρηθεί έφεση, η οποία εκκρεμεί. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Μελάς Παναγιώτης Λιάκου ( Αρ.3)
(1998)1 ΑΑΔ 1199, όπου με αναφορά στην Αγγλική απόφαση Harris v. Willis [1855] 15 C.B. 710, υιοθετήθηκε η πιο πάνω νομική αρχή. Σχετική, επίσης, είναι και η απόφαση Tabalo ν. Nautley Shipping
(1992)1 ΑΑΔ 1488. Συνακόλουθα το σχετικό επιχείρημα απορρίπτεται. Επομένως, στην υπό κρίση υπόθεση υφίσταται δικαστική απόφαση υπέρ της εξ αποφάσεως οφειλέτιδος και εναντίον της Μεσεγγυούχου, η οποία είναι τελεσίδική. Συνεπώς, υπάρχει σχέση πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση και της Μεσεγγυούχου. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνω ότι πληρούται και η δεύτερη προϋπόθεση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Κυριάκος και Νικόλας Τρικωμίτες Λτδ (ανωτέρω), η έκδοση διατάγματος διάθεσης της κατασχεθείσας ιδιοκτησίας δυνάμει του Άρθρου 78 είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην υπό κρίση υπόθεση, η Μεσεγγυούχος έχει δηλώσει ρητά μέσω των δικηγόρων και σε αρχικό στάδιο αλλά και κατά την ακρόαση της υπόθεσης ότι δεν έχει ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Έχει διευκρινίσει μάλιστα το επακριβές ύψος του ποσού που οφείλει στην Καθ' ης η αίτηση και το οποίο υπερβαίνει το ποσό που έχει δεσμευθεί στην παρούσα. Επίσης, λαμβάνω υπόψη μου ότι η παρούσα διαδικασία συνιστά μέτρο εκτέλεσης το οποίο συναρτάται με την αξιοπιστία και το κύρος της δικαστικής διαδικασίας ως εύστοχα υπέδειξε και ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών με παραπομπή στην απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε ν. Κωνσταντίνου
(2001)1 ΑΑΔ
  1. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος υπό στοιχείο (δ) της αίτησης. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, το διατάγματα ως τα αιτητικά (α) και (β) της αίτησης, ως έχουν περιοριστεί από τον συνήγορο των Εναγόντων, οριστικοποιούνται. Περαιτέρω, εκδίδεται διάταγμα κατασχέσεως εις χείρας τρίτου (writ of attachment), με το οποίο να διατάσσεται η Μεσεγγυούχος, όπως, καταβάλει στους Δικηγόρους των Εναγόντων αρ.1 & 2 το ποσό των €5.900,
  2. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγομένης 1, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στη κλίμακα €2.000 με € 10.
  3. Έχοντας υπόψη το γεγονός ότι η Μεσεγγυούχος εξ αρχής δεν έφερε ένσταση κρίνω ορθότερο όπως μην επιδικάσω έξοδα εναντίον της. (Υπ.).............. Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.