← Κύπρος

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ν. ΑΡΓΥΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1906/18, 15/10/2021

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ν. ΑΡΓΥΡΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1906/18, 15/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A572 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1906/18 Μεταξύ: XXXXX ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ενάγοντα και

  1. ΔΡ. XXXXX ΑΡΓΥΡΟΥ
  2. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 18.6.2020 για ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ συνεναγομένων Ημερομηνία : 15.11.2021 Εμφανίσεις : Για Εναγόμενο 2/ Αιτητή : κ. Α. Σελίπας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Για Εναγόμενο 1 / Καθ' ου η αίτηση: κ. Μ. Καούλλας για Δημητρίου & Δημητρίου ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση, ημερομηνίας 18.6.2020, με την οποία αξιώνεται η ακόλουθη θεραπεία: Α. Όπως η αξίωση του Εναγόμενου 2 εναντίον του Εναγομένου 1 για πλήρη αποζημίωση όπως φαίνεται στην ειδοποίηση προς συνεναγόμενο που καταχωρήθηκε από τον Εναγόμενο 2 στις 13/11/2019 και δόθηκε στον δικηγόρο του εναγομένου, την ίδια ημέρα εκδικαστεί κατά την ακρόαση της αγωγής. Β. Όπως ανταλλαγούν δικόγραφα μεταξύ των Εναγομένων 1 και 2 καθότι τούτο είναι αναγκαίο, ως ακολούθως:
  3. Ο Εναγόμενος 2 να καταχωρήσει την Έκθεση Απαίτησης του εναντίον Εναγομένου 1 εντός 15 μερών από την έκδοση του Διατάγματος.
  4. Ο Εναγόμενος 1 να καταχωρήσει την Υπεράσπισή του εντός 15 ημερών από την ημέρα καταχώρησης την εν λόγω Έκθεσης Απαίτησης. Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.30 Θ.1 και 3, Δ.48 Θ.1-4, Θ.8, Δ.10 Θ.1-12 στην γενική πρακτική, νομολογία και συμφυείς εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Κούμη, δικηγόρου στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα. Η Εναγόμενος 2 Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης. Με τους λόγους ένστασης προβάλλεται, μεταξύ άλλων, ότι η επίδικη αίτηση δεν έχει πραγματικό ή νομικό έρεισμα και είναι αχρείαστη. Επιπλέον, προβάλλεται η θέση ότι δεν προκύπτει από την υπεράσπιση του Εναγομένου 2 οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή δικαίωμα συνεισφοράς ή αποζημίωσης έναντι του Εναγομένου
  5. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Νικολάου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο
  6. Η ομνύουσα στην ένορκή της δήλωση ουσιαστικά επεξηγεί και αναπτύσσει τους λόγους ένστασης. Διαδικασία Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και των γεγονότων που εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, αφού καμιά πλευρά δεν ζήτησε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας το Δικαστήριο θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ

(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453, Iacovou brothers (constructions) Ltd v. Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460 και Α. Messios & Sons Ltd κ.ά v. Ανδρέας Λεωνίδα
(2010)1 ΑΑΔ
  1. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει από τον φάκελο της διαδικασίας ότι ο Εναγόμενος 1 Ενάγεται για την κατ' ισχυρισμό πρόκληση σωματικών βλαβών στον Ενάγοντα, οι οποίες προήλθαν ένεκα της αμέλειας ή της παράβασης θέσμιου καθήκοντος του Εναγομένου
  2. Το κατ' ισχυρισμόν συμβάν επεσυνέβη στον χώρο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας όπου ο Ενάγων εργαζόταν ως νοσηλευτικός λειτουργός και ο Εναγόμενος 1 ως ιατρός. Ταυτόχρονα ενάγεται και ο Εναγόμενος 2 ως κατ' ισχυρισμόν εκ προστήσεως υπεύθυνος για τις πράξεις του Εναγομένου
  3. Τα πιο πάνω συγκροτούν τις βάσεις αγωγής εναντίον των Εναγόμενων 1 και
  4. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω προχωρώ με την εξέταση της νομικής πτυχής της υπόθεσης. Νομική Πτυχή Η υπό κρίση αίτηση ερείδεται επί της Δ.10 θ.12, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «12.
(1)Where a defendant claims against another defendant- (
  1. a)that he is entitled to contribution or indemnity, or (
  2. b)that he is entitled to any relief or remedy relating to or connected with the original subject matter of the action and substantially the same as some relief or remedy claimed by the plaintiff, or (
  3. c)that any question or issue relating to or connected with the said subject matter is substantially the same as some question or issue arising between the plaintiff and the defendant making the claim and should properly be determined not only as between the plaintiff and the defendant making the claim but as between the plaintiff and that defendant and another defendant or between any or either of them, the defendant making the claim may without any leave issue and serve on such other defendant a notice making such claim or specifying such question or issue. » Το εύρος της εν λόγω διαταγής έχει εξεταστεί από το Εφετείο στην υπόθεση Γεώργιος Κ. Ιωαννίδης ν. Νικόλα Χαραλάμπους κ.α.
(1992)1Α Α.Α.Δ 558, όπου έχουν υιοθετηθεί τα όσα σχετικά καταγράφονται στο σύγγραμμα The Annual Practice 1962, Τόμος 1, σελ.390, ως εξής: «Application of the Rule. Except where the two defendants are sued as tortfeasors liable in respect of the same damage, it is necessary for a defendant who claims against his co-defendant relief of any of the kinds mentioned in the rule to issue and serve upon him a third party notice under this rule and a summons for third party directions under r. 7.» Ως προς την ερμηνεία της πιο πάνω δικονομική διάταξης, διαφωτιστική είναι η ανάλυση του Χ. Φιλίππου Α.Ε.Δ (ως ήταν τότε) στην απόφαση, ημερομηνίας 19.4.2016, στην υπόθεση Ενκαρνίτα Ιωάννου ν. Ανδρέα Τρικωμίτη κ.ά, Αγ 3684/2011 του Ε/Δ Λάρνακας ως ακολούθως: «στο σύγγραμμα Αστικά Αδικήματα των Αρτέμη και Ερωτοκρίτου Τόμος 2 σελ. 86, όπου σχολιάζεται η πιο πάνω υπόθεση, αναφέρονται ως κατακλείδα σε σχέση με το θέμα αυτό, τα εξής: «Συμπέρασμα - Έχοντας υπόψη τη νομολογία η οποία έχει αναφερθεί πιο πάνω καθώς και τα σχόλια και τη νομολογία που περιέχονται στο Halsbury's Laws of England (3rd Edition, Vol. 37, Παρ. 248 και υποσημειώσεις) εισηγούμαστε ως θέμα ορθής πρακτικής, ανάλογα με την περίπτωση, τα πιο κάτω: (α) Όπου το θέμα είναι απλό και αφορά συνυπεύθυνους συνεναγομένους, να ακολουθείται η διαδικασία ειδοποίησης, με την οποία δυνατό να μην απαιτείται ανταλλαγή δικογράφων. (β) Όπου το θέμα είναι περίπλοκο και χρειάζεται η ανταλλαγή δικογράφων ή όπου δεν είναι όλα τα μέρη συνεναγόμενοι, να ακολουθείται διαδικασία τριτοδιαδίκου. (γ) ΄Οπου δεν έχει ακολουθηθεί διαδικασία ειδοποίησης και ούτε διαδικασία τριτοδιαδίκου να καταχωρείται ανεξάρτητη αγωγή για συνεισφορά.» Από το λεκτικό της επίδικης διάταξης, τη σχετική νομολογία και συγγράμματα προκύπτει ότι για να ενεργοποιηθούν οι πρόνοιες της Δ.10 θ.12, θα πρέπει ο ένας εκ των εναγομένων να απαιτεί εναντίον συνεναγομένου του ότι δικαιούται συνεισφοράς ή αποζημίωσης ή να ισχυρίζεται ότι δικαιούται σε θεραπεία αναφορικά με το αρχικό ζήτημα που αφορά η αγωγή ή να υφίσταται οποιοδήποτε θέμα ή σημείο που εγείρεται στην αρχική αγωγή και θα πρέπει να εκδικαστεί και μεταξύ του ίδιου και του συνεναγομένου του. Ακόμα, όμως, και εάν συντρέχουν τα πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν προχωρεί, άνευ ετέρου, σε διαταγή για ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ συνεναγομένων. Αντίθετα, ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ συνεναγομένων είναι αναγκαία και επιθυμητή όταν το ζήτημα παρουσιάζει πολυπλοκότητα. Όταν, το ζήτημα αφορά απλώς συνυπεύθυνους εναγόμενους αρκεί η διαδικασία ειδοποίησης συνεναγομένου. Στην υπό κρίση υπόθεση ο Εναγόμενος 2 είναι σαφές ότι ενάγεται ως κατ' ισχυρισμόν εκ προστήσεως υπεύθυνος για τις πράξεις του Εναγόμενου
  1. Επομένως, για την ενεργοποίηση της ευθύνης του Εναγομένου 2 θα πρέπει να αποδειχθούν οι προϋποθέσεις του άρθρου 13 του περί Αστικών αδικημάτων Νόμου, ως έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία. Επομένως, στην υπό κρίση υπόθεση δεν τίθεται ζήτημα αξίωσης του ενός Εναγομένου έναντι του άλλου, αλλά η όποια αντιδικία μεταξύ των Εναγόμενων εξαντλείται στη συνδρομή ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 13 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.
  2. Συνεπώς, στην παρούσα δεν τίθεται ζήτημα ευθείας αξίωσης του ενός συνεναγομένου εναντίον του άλλου ή αξίωσης για κάλυψη ή συνεισφορά. Επίσης μέσα από το σύνολο των ενώπιόν μου δικογράφων δεν εντοπίζεται οποιοδήποτε θέμα ή σημείο που εγείρεται στην αρχική αγωγή, το οποίο θα πρέπει να εκδικαστεί και μεταξύ των Εναγόμενων. Το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 2 ισχυρίζεται στην Υπεράσπισή του πως ουδέποτε εξουσιοδότησε τον Εναγόμενο 1 να ασκήσει βία σε οποιοδήποτε, δεν δημιουργεί ζήτημα ή σημείο που πρέπει να εξεταστεί και μεταξύ των συνεναγομένων, αφού άπτεται του βασικού επιδίκου ζητήματος της κατ' ισχυρισμόν εκ προστήσεως ευθύνης του Εναγομένου
  3. Μέσα από το σύνολο των δικογραφημένων ισχυρισμών των διαδίκων προκύπτει πως η όποια αντιδικία μεταξύ των Εναγόμενων εξαντλείται στη συνδρομή ή όχι των προϋποθέσεων του άρθρου 13 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Το πιο πάνω ζήτημα, όμως, άπτεται ενός εκ των βασικών ζητημάτων στην αγωγή και μπορεί πρόσφορα να λυθεί στο πλαίσιο της εκδίκασης της αγωγής, χωρίς να είναι αναγκαία η εκδίκασή του και μεταξύ των συνεναγομένων. Επιπρόσθετα, στην υπό συζήτηση υπόθεση, το ζήτημα είναι απλό και εξαντλείται στην κρίση του Δικαστηρίου για το κατά ποσό μεταξύ των Εναγόμενων 1 και 2 υπήρχε τέτοια σχέση ή περιστάσεις που ενεργοποιούν τις πρόνοιες του άρθρου 13 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου. Είναι δε προφανές πως για την επίλυση του πιο πάνω δεν χρειάζεται η ανταλλαγή οποιουδήποτε δικογράφου μεταξύ των συνεναγομένων. Συνακόλουθα, κρίνω ότι η υπό κρίση υπόθεση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Δ.
  4. θ
  5. Ανεξάρτητα από την πιο πάνω κατάληξή μου, κρίνω ότι και να ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής της Δ.
  6. θ12 το ζήτημα μεταξύ των Εναγόμενων είναι απλό και η ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ τους δεν θα βοηθήσει στην επίλυση των επίδικων ζητημάτων αλλά αντίθετα θα περιπλέξει και θα καθυστερήσει αδικαιολόγητα τη διαδικασία. Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου 1 και εναντίον του Εναγομένου 2, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. ............... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.