Αναφορικά με την Αίτηση του Χατζηιωάννου ν. GORDIAN HOLDINGS LIMITED, Αίτηση/Έφεση αρ.: 318Α/2021, 19/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A578 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αίτηση/Έφεση αρ.: 318Α/2021 Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965) και τις τροποποιήσεις του και Αναφορικά με την Αίτηση του XXXXX Χατζηιωάννου Εφεσείοντα/Αιτητή και GORDIAN HOLDINGS LIMITED Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι --------------------- Ημερομηνία : 19, Νοεμβρίου 2021 Εμφανίσεις : Ο Εφεσείων εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για Εφεσίβλητη - Καθ' ης η αίτηση: κ. Π. Μακρίδης, για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η Αίτηση - Έφεση, ημερομηνίας 13.10.21, με την οποία ο Αιτητής ζητούσε την έκδοση τριών διαταγμάτων. Κατά την ημερομηνία ακρόασης ο Αιτητής, μέσω της αγόρευσής του, περιόρισε την αίτησή του μόνο σε σχέση με το αιτητικό 1 αυτής. Έτσι παρέμεινε για απόφαση το ακόλουθο αιτητικό: «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 23/8/2021,η οποία αφορά την πώληση με τη διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 29/11/0 Τεμάχιο XXXXX στην Περιστερώνα, της επαρχίας Λευκωσίας σύμφωνα με την υποθήκη με αριθμό XXXXX/2004 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας.» Η υπό κρίση αίτηση ερείδεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), Μέρος VIA Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου από τον Ενυπόθηκο Δανειστή, άρθρα 44Α ως και 441ΑΑ και στα παραρτήματα αυτών, καθώς και στα άρθρα 5, 36, 44ΚΣΤ και 262, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμούς του 2015 Κ.Δ.Π. 185/2015, άρθρα 37-51, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1-5, Δ.8, Δ.28 32, Δ.38, Δ.39, Δ.41 θ.1-9, Δ.64, στα άρθρα 23 και 155 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις Αρχές του Δίκαιου της Επιείκειας, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ίδιου του Αιτητή. Ο Αιτητής, στην ένορκή του δήλωση προέβαλε διάφορους ισχυρισμούς. Για ό,τι αφορά την παρούσα, σημασία έχει η δήλωση του ότι του επιδόθηκε ειδοποίηση τύπος «I» την οποία επισύναψε ως Τεκμήριο
- Επίσης του επιδόθηκε η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» στις 14.9.2021, την οποία επισύναψε ως Τεκμήριο
- Τα εν λόγω Τεκμήρια είναι κατατεθειμένα στον φάκελο στου Δικαστηρίου και το περιεχόμενό τους δεν χρειάζεται να αναπαραχθεί στο παρόν στάδιο. Επίσης, ο Αιτητής επισύναψε και την ειδοποίηση τύπου «θ» που έλαβε. Η Εφεσίβλητη/Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω:
- Η Αίτηση-Έφεση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη και/ή αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας καθ' ότι τα αιτούμενα διατάγματα αυτής και/ή κάποια εξ' αυτών δεν μπορούν να εκδοθούν στα πλαίσια της διαδικασίας της Αίτησης-Έφεσης.
- Ο Αιτητής κωλύεται από το να αμφισβητήσει την διαδικασία του ιδιωτικού πλειστηριασμού και/ή κωλύεται από το να εξαιτείται την αναστολή του προγραμματισμένου πλειστηριασμού καθ' ότι με τις πράξεις και/ή παραλείψεις του έδωσε στην Καθ' ης η Αίτηση την εύλογη υπό τις περιστάσεις εντύπωση ότι αποδέχεται και/ή δεν αμφισβητεί την διαδικασία του ιδιωτικού πλειστηριασμού και/ή λόγω της συμμετοχής του Αιτητή στην διαδικασία καθορισμού της τιμής πώλησης και/ή της απαίτησης του όπως η εκτίμηση της πλευράς του να θεωρηθεί η αξία της γενικής εκτίμησης, ο Αιτητής κωλύεται από το να αμφισβητεί και/ή να εξαιτείται την αναστολή της διαδικασίας του ιδιωτικού πλειστηριασμού και/ή τον παραμερισμό της Ειδοποίησης «ΙΑ».
- Δεν συντρέχουν οι λόγοι ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» που προβλέπει το νομοθετικό πλαίσιο εξαντλητικά και/ή δεν αποσείεται το βάρος απόδειξης των λόγων για τους οποίους δύναται να ακυρωθεί η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ήτοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε)ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019, (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπική Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος, (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή σχετική αίτηση.
- Δεν πληρούνται και/ή δεν αποσείεται το βάρος αποδείξεως να στοιχειοθετηθεί επαρκώς ενώπιον του Δικαστηρίου ότι συντρέχει ένας εκ των λόγων που αναφέρονται εξαντλητικά στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου 9/1965 για ακύρωση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ».
- Οι εφεσιβαλλόμενες Ειδοποιήσεις πληρούν τα τυπικά χαρακτηριστικά και τις ουσιαστικές και/ή άλλως πως προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή έχουν συνταχθεί και/ή αποσταλεί και επιδοθεί νόμιμα και/ή νομότυπα και/ή σε ρητή και ξεκάθαρη συμμόρφωση με τις πρόνοιες της νομοθεσίας και/ή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν. 9/1965(όπως έχει τροποποιηθεί).
- Η αμφισβήτηση του περιεχομένου και/ή της επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» δεν συμπεριλαμβάνεται μέσα στους λόγους για τους οποίους είναι δυνατή η ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και/ή οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «I» δεν δύναται να εφεσιβληθούν, ως εκ τούτου οι ισχυρισμοί που προωθούνται αναφορικά με τις εν λόγω Ειδοποιήσεις είναι άσχετες με τα επίδικα ζητήματα.
- Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «I» συνοδευόμενες από κατάσταση λογαριασμού καθώς και οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και Δελτίο Α επιδόθηκαν ορθά στους ενυπόθηκους οφειλέτες και σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα εντός των χρονικών πλαισίων που θέτει το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 και/ή έθετε κατά τον ουσιώδη χρόνο η νομοθεσία και η επίδοση τους συνιστά καλή επίδοση καθώς οι ενυπόθηκοι οφειλέτες και όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα έχουν λάβει γνώση αναφορικά με τη διαδικασία πλειστηριασμού.
- Το ενυπόθηκο ακίνητο δεν αποτελεί «αγροτεμάχιο» του Αιτητή και/ή οποιουδήποτε προσώπου και/ή δεν εμπίπτει στα ενυπόθηκα ακίνητα η εκποίηση των οποίων μέσω της διαδικασίας του ιδιωτικού πλειστηριασμού δεν μπορεί να προχωρήσει και/ή τελεί υπό αναστολή.
- Ανεξαρτήτως του Λόγου Ένστασης υπ. Αριθμό 8 ανωτέρω, οι επίδικες Ειδοποιήσεις Θ και/ή «I» και/ή «ΙΑ» και/ή «ΙΒ» αποστάληκαν και/ή επιδόθηκαν νόμιμα και/ή νομότυπα σε χρονική περίοδο κατά την οποία δεν υπήρχε εν ισχύ οποιαδήποτε αναστολή των διαδικασιών εκποίησης μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού και/ή της ισχύος του μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν. 9/65ως έχει τροποποιηθεί Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μάκη Αδάμου από τη Λευκωσία υπάλληλου της Eφεσίβλητης/ Καθ' ης η αίτηση. Ο ομνύων στην ένορκή του δήλωση προβαίνει σε αναφορές ως προς την επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων. Επίσης επισύναψε ως Τεκμήριο 8 την αλληλογραφία που ανταλλάγηκε μεταξύ Αιτητή και Καθ' ης η αίτηση. Διαδικασία - Γεγονότα Σύμφωνα με το άρθρο 44 ΙΓ σε Αιτήσεις -Εφέσεις που υποβάλλονται υπό το άρθρο VIA του περί Μεταβίβασης & Υποθήκευσης Νόμου 9/1965 εφαρμόζονται κατ' αναλογία οι Διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου κεφ
- Οι Αιτήσεις- Εφέσεις υπό το άρθρο 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ 224 διέπονται από τους περί ακίνητης ιδιοκτησίας κανονισμούς Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς. Το άρθρο 10 των πιο πάνω κανονισμών προνοεί ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Στην υπό κρίση υπόθεση ουδείς εκ των διαδίκων ζήτησε να αντεξετάσει ή να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Συνεπώς, το Δικαστήριο για τη διακρίβωση των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς. Στην υπό κρίση υπόθεση αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων ότι η Εφεσίβλητη επέδωσε στον Εφεσείοντα ειδοποίηση τύπου «Ι». Μέσα από το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής προκύπτει ότι αυτή απευθυνόταν στην εταιρεία Superchick Poultry Farm Ltd και κοινοποιείτο στον Εφεσείοντα/ Αιτητή. Περαιτέρω, προκύπτει ότι τόσο η ειδοποίηση τύπος «θ» όσο και η επίδικη ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» απευθυνόταν προς τον Εφεσείοντα/Αιτητή και δεν κοινοποιήθηκαν απλώς. Ο Αιτητής επικέντρωσε την αγόρευσή του στον ισχυρισμό ότι δεν απευθύνθηκε νομότυπα η ειδοποίηση τύπου »Ι» και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να αποσταλεί έγκυρα η ειδοποίηση τύπου «ΙΑ». Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση του κ. Μακρίδη. Επιπρόσθετα, ο κ. Μακρίδης εισηγήθηκε ότι ο Αιτητής κωλύεται να προωθεί την παρούσα, επειδή συμμετείχε στην διαδικασία καθορισμού της τιμής πώλησης. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω τη νομική πτυχή της υπόθεσης. Νομική Πτυχή - αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται ουσιαστικά στο άρθρο 44Γ
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, ως έχει τροποποιηθεί, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019.» Στην υπό κρίση υπόθεση ο Εφεσείων/Αιτητής ουσιαστικά επικεντρώνει την Αίτηση / Έφεσή του στην περίπτωση (γ) του άρθρου 44Γ
(3). Ο Αιτητής εισηγήθηκε, με παραπομπή στα άρθρα 44ΙΕ και 44Γ
(1)και
(2), ότι επειδή η ειδοποίηση «Ι» δεν απευθύνθηκε σωστά σε αυτόν δεν άρχισε η προθεσμία των 45 ημερών που τάσσει το άρθρο 44Γ
(1). Ουσιαστικά η εισήγηση του Αιτητή ότι η επίδικη ειδοποίηση «Ι» θα έπρεπε να απευθυνόταν προς αυτόν και να τον καλεί να εξοφλήσει το κατ΄ ισχυρισμόν οφειλόμενο. Για να γίνει αντιληπτό το σχετικό επιχείρημα κρίνω όρθρο όπως παραθέσω αυτούσια τα σχετικά άρθρα. Συγκεκριμένα τα άρθρα 44 Γ
(1)και
(2)διαλαμβάνουν τα ακόλουθα :
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού
(2)σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Το κρίσιμο ερώτημα που αναδύεται στο πλαίσιο του υπό συζήτηση λόγου έφεσης είναι το κατά πόσο ο Εφεσείων/ Αιτητής είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο εν τη εννοία του Νόμου και σε περίπτωση καταφατικής απάντησης το κατά πόσο η ειδοποίηση τύπου «Ι» πρέπει να απευθύνεται προσωπικά στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα καλώντας τα να εξοφλήσουν ή αρκεί η κοινοποίηση προς αυτά. Η απάντηση στα πιο πάνω ερωτήματα περνά μέσα από την ερμηνεία των σχετικών νομοθετικών διατάξεων. Ως προς τη μέθοδο ερμηνείας κάποιου νομοθετήματος διαφωτιστική είναι η απόφαση Γεωργίου v. Total Properties Ltd
(2011)1B 1358, όπου με αναφορά στη πάγια νομολογία επί του θέματος λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. Δημοκρατίας
(2002)3 Α.Α.Δ. 528, στη σελ. 533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. ν. Παπαδόπουλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας ν. Δημοκρατίας
(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 Α.Α.Δ. 348).» Προκύπτει από την πιο πάνω απόφαση ως βασική ερμηνευτική αρχή, ότι, όταν το λεκτικό του Νόμου είναι καθαρό και σαφές, πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τη φυσική και συνηθισμένη του έννοια, γιατί αυτό το λεκτικό εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την πρόθεση του Νομοθέτη. Σχετικά επίσης παραπέμπω στο σύγγραμμα Maxwell on the Interpretation of Statutes, 10η έκδοση, σελ. 2, και στις αποφάσεις Income Tax Commissioners v. Pemsel [1891] A.C. 531, 543, και Pilavakis v. Cyprus Inland Telecommunications Authority
(1963)2C.L.R. 429. Επιπλέον, στην απόφαση Φυσεντζίδη ν. K & C Snooker & Pool Entertainment, ECLI:CY:AD:2019:D487, Πολιτική Έφεση 30/19, ημερομηνίας 1.6.2019, υποδείχθηκαν τα ακόλουθα: «τεκμαίρεται πως οι λέξεις δεν χρησιμοποιούνται στους νόμους χωρίς κάποιο νόημα και δεν είναι ταυτολογικές ή περιττές. Πρέπει, εάν είναι δυνατό, να αποδίδεται σημασία σε όλες τις λέξεις που χρησιμοποιούνται γιατί θεωρείται ότι ο νομοθέτης δεν σπαταλά τις λέξεις του, ούτε αναφέρει κάτι μάταια.» Επιπρόσθετα στην απόφαση Farooq κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 165/2018, 166/2018, 169/2018, 170/2018, ημερομηνίας 7.9.2020, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο, κατά την ερμηνεία Νόμου, δεν μπορεί να αγνοεί λέξεις από κάποιο νομοθέτημα. Σε σχέση με την ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 44ΙΕ διαπιστώνω ότι αυτή παρέχει τον ορισμό του ενδιαφερομένου προσώπου για σκοπούς του Νόμου ως ακολούθως: «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙» Εάν ο νομοθέτης ήθελε να περιλαμβάνονται στον ορισμό του ενδιαφερόμενου προσώπου μόνο πρόσωπα που έχουν δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα δεν θα προχωρούσε να καταγράψει ότι στον ορισμό περιλαμβάνεται και οποιοσδήποτε εγγυητής. Παράλληλα δεν μπορεί να περιοριστεί ο όρος ενδιαφερόμενο πρόσωπο μόνο στον εγγυητή που έχει συμφέρον στο εκπλειστηρίασμα, αφού σε τέτοια περίπτωση δεν θα είχε νόημα η λέξη οποιοσδήποτε πριν την λέξη εγγυητής. Επομένως, αποτελεί κατάληξη του παρόντος Δικαστηρίου ότι στην έννοια του ενδιαφερόμενου προσώπου για σκοπούς του Νόμου συμπεριλαμβάνεται και ο οποιοσδήποτε εγγυητής είτε έχει συμφέρον στο εκπλειστηρίασμα είτε όχι. Με βάση την πιο πάνω κατάληξη προχωρώ να εξετάσω το κατά πόσο στην παρούσα η Εφεσίβλητη / Καθ' ης η αίτηση είχε υποχρέωση να απηύθυνε προσωπικά προς τον Εφεσείοντα / Αιτητή την ειδοποίηση τύπου «Ι» καλώντας τον να εξοφλήσει και σε περίπτωση καταφατικής απάντησης εάν με την επίδικη ειδοποίηση τύπου «Ι» το έχει πράξει. Στην υπό εξέταση περίπτωση το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές και συνάγεται από αυτό ότι ο Νόμος επιβάλλει στον πιστωτή να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο την ειδοποίηση τύπος «Ι», τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε ημερών προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε ο πιστωτής δύναται να επιδώσει την ειδοποίηση «ΙΑ». Προκύπτει, συνεπώς, ότι προϋπόθεση για την επίδοση της ειδοποίησης «ΙΑ» είναι να μην έχει συμμορφωθεί ούτε ο ενυπόθηκος οφειλέτης ούτε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο με την ειδοποίηση τύπου «Ι», εντός 45 ημερών από την επίδοσή της. Επίσης, αφ' ης στιγμής το άρθρο 44Γ
(1)χρησιμοποιεί τον συμπλεκτικό σύνδεσμο «και» μεταξύ των όρων ενυπόθηκος οφειλέτης και ενδιαφερόμενο πρόσωπο, προκύπτει ότι ο πιστωτής οφείλει να επιδώσει την ειδοποίηση τύπου «Ι» και στα δυο αυτά πρόσωπα. Περαιτέρω, αφ' ης στιγμής τίθεται ως προϋπόθεση για την επίδοση της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» η μη συμμόρφωση, είτε του ενυπόθηκου οφειλέτη είτε του ενδιαφερόμενου προσώπου, προς την ειδοποίηση τύπος «Ι», έπεται ότι η ειδοποίηση τύπος «Ι» θα πρέπει να απευθύνεται και σε έκαστο εκ των δυο προσωπικά καλώντας τον να συμμορφωθεί. Κατά την κρίση μου, θα συνιστούσε λογική αντινομία να αποτελούσε προϋπόθεση η μη συμμόρφωση κάποιου προσώπου προς κάποια ειδοποίηση αλλά η τελευταία να μην ήταν αναγκαίο να απευθυνόταν προς αυτό ή να μην τον καλούσε να εξοφλήσει. Διαφωτιστική, ως προς τις συνέπιες της μη συμμόρφωσης της ειδοποίησης τύπου «Ι» με τον Νόμο, είναι η απόφαση της έντιμης Π.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ στην αίτηση-έφεση 70/2019, Ocean Bridge Enterprises Ltd κ.ά v. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, ημερομηνίας 28.6.2019, όπου με αναφορά στις υπό συζήτηση νομοθετικές διατάξεις, λέχθηκε ότι τυχόν επίδοση που δεν συμμορφώνεται με τα ανωτέρω καθιστά την επίδοση τύπου «Ι» : «μη όρθη, παράτυπη και αντικανονική και κατά συνέπεια δεν ήταν δυνατή η συνέχιση της διαδικασίας πώλησης με την επίδοση της μεταγενέστερης ειδοποίησης ΙΑ σε αυτή.» Για σκοπούς της παρούσας, υιοθετώ το σκεπτικό της πιο πάνω απόφασης. Επομένως, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι σε έκαστη εκ των ειδοποιήσεων τύπου «Ι» θα πρέπει να καταγράφεται το όνομα του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται ανά περίπτωση, καλώντας τον εξοφλήσει. Τα πιο πάνω αποτελούν προϋπόθεση της έναρξης της προθεσμίας των 45 ημερών προς συμμόρφωση. Παράλειψη συμμόρφωσης με τα πιο πάνω καθιστά την ειδοποίηση τύπου «Ι» μη ορθή, παράτυπη και αντικανονική και κατά συνέπεια εμποδίζει τη συνέχιση της διαδικασίας πώλησης με την επίδοση της μεταγενέστερης ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Το επόμενο ερώτημα που προκύπτει είναι το κατά πόσο η επιστολή τύπος « Ι» αρκεί να κοινοποιηθεί στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Εν προκειμένω, σημειώνω ότι στην υπό συζήτηση νομοθετική διάταξη η μη συμμόρφωση του ενδιαφερόμενου προσώπου, με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης τύπου «Ι» καθορίζεται ρητά ως προϋπόθεση για την έγκυρη συνέχιση της διαδικασίας εκποίησης. Επομένως, θα έπρεπε να ήταν σαφές από το περιεχόμενο της ειδοποίησης τύπου «Ι» ότι ζητείται και από τον Αιτητή η πληρωμή του ποσού που καταγράφει η ειδοποίηση. Συνεπώς, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, η απλή κοινοποίηση δεν αρκεί, αφού η κοινοποίηση έχει την έννοια της απλής πληροφόρησης ή κοινοποίησης επιστολής ή έγγραφου που απευθύνεται σε άλλο πρόσωπο. Αντίθετα η κοινή πείρα, λογική και αντίληψη διδάσκουν πως κάποιο πρόσωπο ενεργοποιείται προς εξόφληση συγκεκριμένου ποσού όταν του ζητηθεί και όχι όταν απλώς καταστεί κοινωνός του γεγονότος της απαίτησής του από τρίτο. Περαιτέρω, δεν διαλανθάνει της προσοχής του Δικαστηρίου, ότι τόσο η ειδοποίηση τύπος «θ» όσο και η επίδικη ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» απευθυνόταν προς τον Εφεσείοντα/Αιτητή και δεν κοινοποιήθηκαν απλώς. Επομένως, η σχετική διάκριση ήταν υπόψιν και της Καθ' ης η αίτηση. Συνακόλουθα, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η κοινοποίηση και μόνο της ειδοποίησης τύπου «Ι» χωρίς αυτή να απευθύνεται προς το ενδιαφερόμενο πρόσωπο καλώντας το να εξοφλήσει δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του Νόμου. Αντίθετα, η Καθ' ης η αίτηση είχε υποχρέωση να απευθύνει την ειδοποίηση τύπος «Ι» προς τον Αιτητή καλώντας τον να εξοφλήσει και όχι απλώς να την κοινοποιήσει, αφού με την κοινοποίηση και μόνο δεν προκύπτει ότι τον καλούσε ή να του χορηγούσε τη δυνατότητα να πληρώσει ή έστω να τον ενημέρωνε περί της δυνατότητας εξόφλησης από μέρους του. Στα γεγονότα της παρούσας παρατηρώ ότι η εφεσίβλητη επέδωσε στον Εφεσείοντα ειδοποίηση τύπου «Ι», η οποία απευθυνόταν στην εταιρεία Superchick Poultry Farm Ltd και κοινοποιείτο στον ίδιο. Μέσα από το περιεχόμενο της επίδικης ειδοποίησης τύπου «Ι» προκύπτει ότι καλείται μόνο η ενυπόθηκη οφειλέτης, εταιρεία Superchick Poultry Farm Ltd, να αποπληρώσει το επίδικο χρέος. Σε κανένα σημείο αυτής δεν καλείται ο Εφεσείων/ Αιτητής να εξοφλήσει το κατ' ισχυρισμόν χρέος. Από τα πιο πάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν κάλεσε νομότυπα, ως όφειλε, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο να εξοφλήσει το υπόλοιπο εντός 45 ημερών. Επομένως, δεν ξεκίνησε να τρέχει η προθεσμία των 45 ημερών προς συμμόρφωση, ώστε η παρέλευσή της να γεννούσε τη δυνατότητα στην εφεσίβλητη να επιδώσει την ειδοποίηση τύπος «ΙΑ». Εφόσον, λοιπόν, δεν άρχισε να τρέχει η προθεσμία των 45 ημερών προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, κατά λογική συνέπεια δεν μπορούσε ούτε να παρέλθει. Όμως, η παρέλευση άπρακτης της τασσόμενης προθεσμίας, ως έχει κριθεί ανωτέρω, αποτελεί προϋπόθεση για τη νομότυπη προώθηση της διαδικασίας εκποίησης και την επίδοση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Συνεπώς, υπό τις περιστάσεις της παρούσας, η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Με δεδομένη την πιο πάνω κατάληξη προχωρώ να εξετάσω την εισήγηση του κ. Μακρίδη περί κωλύματος. Η πιο πάνω εισήγηση έχει ως θεμέλιο την αλληλογραφία Τεκμήριο 8 επί της ένστασης. Όμως, η πιο πάνω αλληλογραφία και οι αναφορές του Αιτητή σε αυτή γίνονται άνευ βλάβης. Όπως έχει συγκεφαλαιωθεί στην απόφαση Ήρα Καραγιάννη κ.ά ν. Χρίστος Καραγιάννης κ.ά ECLI:CY:AD:2017:A414, Πολιτική Έφεση 235/2011, ημερομηνίας 23.11.2017: «Είναι νομολογημένο ότι δηλώσεις και/ή αλληλογραφία που διεξάγεται «άνευ βλάβης» στα πλαίσια ειλικρινών προσπαθειών διευθέτησης μιας διαφοράς, πριν από τη λήψη δικαστικών μέτρων ή κατά τη διάρκεια εκκρεμοδικίας, θεωρούνται προνομιούχες. Προνόμιο που υφίσταται υπέρ του προτείνοντος και αποσκοπεί στην προστασία των θέσεων του (Electromatic Constructions Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2009)1 Α.Α.Δ. 258), δύναται όμως να εγκαταλειφθεί από το διάδικο προς όφελος του οποίου υφίσταται (Photiou Bros Co and another v. Autolifts and Engineering Co Ltd
(1984)1 C.L.R. 422).» Αφ' ης στιγμής οι αναφορές του Αιτητή έγιναν άνευ βλάβης δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν προς θεμελίωση κωλύματος. Επιπρόσθετα, ο Αιτής δήλωσε ρητά ότι αμφισβητεί το δικαίωμα της Καθ' ης η αίτηση να προχωρεί με εκποίηση. Επομένως, έχοντας υπόψη το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 8 επί της ένστασης, κρίνω ότι αυτό δεν μπορεί να θεμελιώσει ισχυρισμό περί κωλύματος λόγω παραστάσεων. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 23.8.2021. Ενόψει της επιτυχίας της Αίτησης τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή. Έχοντας υπόψη την απόφαση Γρηγορίου ν. Τράπεζας Κύπρου
(1996)1 ΑΑΑ 111, κρίνω ότι μπορούν να επιδικαστούν υπέρ του Εφεσείοντα/ Αιτητή μόνο τα πραγματικά έξοδα ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο