← Κύπρος

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΩΝ ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ κ.α., Aγωγή Αρ.: 1868/2021, 23/11/2021

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΩΝ ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ κ.α., Aγωγή Αρ.: 1868/2021, 23/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A587 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ.: 1868/2021 Μεταξύ: ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΩΝ Εναγόντων -και-

  1. XXXXX ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
  2. G.I. GLOBAL ENTERPRISES LTD Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερ. 27.07.2021 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 23/11/
  3. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενο 1-Καθ΄ ου η αίτηση: κ. Μάριος Χριστοφόρου. Για Εναγόμενους 2 - Καθ΄ ων η αίτηση: Μ. Κιτρομηλίδης, Δικηγόροι ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 27.07.21 οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν την παρούσα Αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να απαγορεύσει στους Εναγόμενους (στο εξής οι Καθ΄ ων η αίτηση) «να επεμβαίνουν οι ίδιοι προσωπικά ή και διά των αντιπροσώπων τους ή και διά των υπηρετών τους εντός του κτήματος των εναγόντων υπ΄ αρ. εγγραφής 1/548, φ./σχ. 30/1021V02, τμήμα 1, τεμάχιο 476 στην ενορία Αγίας Παρασκευής, στον Δήμο Λακατάμειας της επαρχίας Λευκωσίας μέχρις εκδικάσεως της υποθέσεως». Το Δικαστήριο αφού επιλήφθηκε της Αίτησης στις 28.7.21, διέταξε την επίδοση της Αίτησης στους Καθ΄ ων η αίτηση, οι οποίοι καταχώρισαν στις 8.9.21 Ενστάσεις. Η Αίτηση βασίζεται στο αρ. 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στα άρθρα 4-9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 9 και στη Δ.48 Θ.1-4, 8 και 9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Φουλή, ημερομηνίας 27.7.
  4. Ο ενόρκως δηλών είναι υπάλληλος των Αιτητών, οι οποίοι την 20.7.21 απέκτησαν και ενεγράφησαν ως απόλυτοι ιδιοκτήτες του κτήματος με αρ. εγγρ. 1/XXXXX, Φ/Σχ. 30/1021V02, Τμήμα 1, Τεμάχιο XXXXX, στην ενορία Αγίας Παρασκευής, Δήμο Λακατάμειας, Επαρχία Λευκωσίας (στο εξής το ακίνητο). Οι Αιτητές απέκτησαν το ακίνητο κατόπιν αγοράς από την εταιρεία Gordian Holdings Ltd η οποία το είχε αποκτήσει στις 29.7.
  5. Αρχικά το ακίνητο ήταν εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι του Καθ΄ ου η αίτηση 1, ο οποίος το είχε υποθηκεύσει προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου (Τεκμήριο 1) για €600.000, πλέον τόκους, με την Υποθήκη XXXXX/
  6. Δυνάμει της εν λόγω Υποθήκης, το ακίνητο πωλήθηκε σε δημόσιο πλειστηριασμό και αγοράστηκε από τους Αιτητές. Αναφέρει περαιτέρω ότι ήταν ρητός και εξυπακουόμενος όρος της Συμφωνίας [Έγγραφο Υποθήκης (Τεκμήριο 1 - όρος 7] ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 δεν θα έπραττε οτιδήποτε που να περιορίζει τη χρησιμότητα ή την οικονομική αξία του ακινήτου. Περαιτέρω ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 δεν μπορούσε να ενοικιάσει το ακίνητο για περίοδο μεγαλύτερη του ενός χρόνου ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να δεσμεύσει ή επιβαρύνει το ενυπόθηκο ακίνητο χωρίς την γραπτή έγκριση της τράπεζας. Ωστόσο, οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 ισχυρίζονται ότι απέκτησαν δικαίωμα ενοικίασης και αρνούνται να παραδώσουν την κατοχή του ακινήτου στους Αιτητές. Το συμβόλαιο που παρουσιάζουν ημερομηνίας 1.11.16 (Τεκμήριο 2) έγινε από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 ως ιδιοκτήτης και τους Καθ΄ ων η αίτηση 2 ως ενοικιαστές, διάρκειας 10 ετών με δικαίωμα ανανέωσης για πρόσθετη περίοδο 5 ετών. Διευθύντρια των Καθ΄ ων η αίτηση 2 είναι η XXXXX Γεωργιάδου (Τεκμήριο 3) η οποία είναι μέλος της οικογένειας του Καθ΄ ου η αίτηση
  7. Ισχυρίζεται ότι η εν λόγω Συμφωνία Ενοικίασης (Τεκμήριο 2) έγινε δόλια και κατά παράβαση των όρων της Υποθήκης και συνεπώς είναι άκυρη. Αναφέρθηκε στις λεπτομέρειες δόλου των Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 και στις επιστολές που ανταλλάγησαν μεταξύ των διαδίκων (Τεκμήρια 4-9), ως και στο αίτημα των Αιτητών όπως οι Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 παραδώσουν το ακίνητο, οι οποίοι όμως αρνούνται να το πράξουν. Συνεπώς οι Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 θα συνεχίσουν να επεμβαίνουν στο ακίνητο και να μην το παραδίδουν στους Αιτητές, εκτός αν εμποδιστούν με Διάταγμα του Δικαστηρίου. Το ακίνητο είναι τεράστιας αξίας άνω των €600.000 και οι Αιτητές εμποδίζονται στην κάρπωση του. Η Ένσταση του Καθ΄ ου η αίτηση 1 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου η αίτηση 1, ημερομηνίας 8.9.
  8. Ισχυρίζεται ότι ο ίδιος δεν έχει κατοχή στο ακίνητο και συνεπώς το αιτούμενο Διάταγμα εναντίον του είναι αβάσιμο. Ανέφερε ότι στο ακίνητο υπάρχει ένα παλαιό αρχοντικό και από το 1998 ενοικιαζόταν και χρησιμοποιείτο ως εστιατόριο και χώρος δεξιώσεων με την επωνυμία Rancho Bar & Grill. Με την Υποθήκη XXXXX, ημερομηνίας 3.7.12 υποθήκευσε το ακίνητο (Τεκμήριο 1) προς όφελος της τράπεζας Κύπρου. Την 1.11.16 ενοικίασε το ακίνητο στους Καθ΄ ων η αίτηση 2 (Τεκμήριο 2) εταιρεία με την οποία σχετίζονται συγγενικά του πρόσωπα, δηλαδή η εγγονή του και στο ακίνητο λειτουργεί εστιατόριο και χώρος δεξιώσεων με την ονομασία Rancho Bar & Grill. Η ενοικίαση του ακινήτου δεν ήταν δόλια, αλλά νόμιμη και αποσκοπούσε στην προσπάθεια του να εξεύρει χρήματα για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Η τράπεζα Κύπρου γνώριζε ότι ενοικιαζόταν και χρησιμοποιείτο ως εστιατόριο και ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι η ενοικίαση ήταν παράνομη και κατά παράβαση των όρων της Υποθήκης Υ5622, ημερομηνίας 3.7.
  9. Λόγω οικονομικής του δυσχέρειας, η τράπεζα Κύπρου προχώρησε στη διαδικασία πώλησης του ακινήτου, το οποίο εν τέλει αγόρασε η ίδια και στη συνέχεια κατέληξε στην Gordian Holdings Ltd, δυνάμει ανάκτησης του ακινήτου ημερομηνίας 26.7.19 (Τεκμήριο 4 στην Αίτηση). Αναφέρθηκε στην σχετική αλληλογραφία (Τεκμήρια 3, 4 και 5). Όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια 7, 8 και 9 στην Αίτηση, οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 έχουν αποκλειστικά την κατοχή του ακινήτου ως ενοικιαστές και αρνούνται να την παραδώσουν στην Gordian Holdings από 18.5.
  10. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές κατά την ισχυριζόμενη αγορά του ακινήτου, γνώριζαν ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 το κατείχαν ως ενοικιαστές, ως και την άρνηση τους να παραδώσουν την κατοχή του στην Gordian Holdings Ltd. Ο ίδιος δεν κατέχει, ούτε και επεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο στο ακίνητο και η παρούσα αίτηση εναντίον του είναι αβάσιμη. Η Συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 1.11.16 είναι έγκυρη, νόμιμη και σε ισχύ, ουδέποτε ακυρώθηκε, ουδέποτε καταρτίστηκε δόλια ή κατά παράβαση της Συμφωνίας Υποθήκης XXXXX/12 και το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης ή να αποφασίσει στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, την ουσία της αγωγής. Οι ισχυριζόμενες λεπτομέρειες δόλου είναι πραγματικά και νομικά ανυπόστατες αφού η κατάρτιση του ενοικιαστηρίου εγγράφου έγινε την 1.11.16, εν γνώση της τράπεζας Κύπρου τουλάχιστον από 16.9.18 και κοινοποιήθηκε στην Gordian Holdings Ltd πριν την ισχυριζόμενη αγορά του ακινήτου από τους Αιτητές. Η Συμφωνία Υποθήκης XXXXX/12 είναι προσωποπαγής και οι Αιτητές ουδέποτε κατέστησαν πιστωτές. Οι Αιτητές δεν έχουν κανένα δικαίωμα να κατέχουν το ακίνητο μέχρι εκδίκασης της αγωγής, αφού πριν την ισχυριζόμενη αγορά του, γνώριζαν ότι το επίδικο ακίνητο δεν ήταν στην κατοχή αυτού που τους το πώλησε. Τυχόν παράδοση της κατοχής του ακινήτου, θα προκαλέσει τεράστιες ζημιές και έξοδα στους Καθ΄ ων η αίτηση 2, οι οποίοι διεξάγουν τις εργασίες τους. Με δεδομένη την παραδοχή των Αιτητών ότι πριν την ισχυριζόμενη αγορά του ακινήτου γνώριζαν ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 ενοικίαζαν το ακίνητο, ως και την άρνηση τους να παραδώσουν την κατοχή του ακινήτου στην Gordian Holdings Ltd, εισηγήθηκε ότι οι Αιτητές δεν θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά από την μη έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και μπορεί να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Περαιτέρω οι Αιτητές αξιώνουν την ίδια θεραπεία με την αγωγή τους και τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, ουσιαστικά θα κρίνει και την ουσία της αγωγής. Το δε ισοζύγιο της ευχέρειας, με αυτά τα δεδομένα κλίνει προς όφελος του. Η Ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση 2 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Γεωργιάδου, Διευθύντριας και δικαιούχου των μετοχών των Καθ΄ ων η αίτηση 2, ημερομηνίας 8.9.
  11. Αναφέρθηκε στο επίδικο ακίνητο, στην Υποθήκη XXXXX/12 και στο Ενοικιαστήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 2 στην Αίτηση) με το οποίο ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 παππούς της, ενοικίασε στους Καθ΄ ων η αίτηση 2 το ακίνητο ως εστιατόριο και χώρος δεξιώσεων. Η τράπεζα Κύπρου γνώριζε την ενοικίαση και ουδέποτε παραπονέθηκε. Στις 16.9.18 οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 απέστειλαν στην τράπεζα Κύπρου ηλεκτρονικό μήνυμα (Τεκμήριο 1) διαμαρτυρόμενοι για δημοσιεύσεις πώλησης του ακινήτου εκ μέρους της τράπεζας και ενημερώνοντας την ότι ήταν ενοικιαστές του ακινήτου. Η τράπεζα απάντησε με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 17.9.18 (Τεκμήριο 2). Περαιτέρω ανταλλάγησαν ηλεκτρονικά μηνύματα ημερομηνίας 19.9.18, 24.9.18 και 27.9.18 (Τεκμήρια 3, 4 και 5). Ιδιοκτήτης του ακινήτου κατέστη η Gordian Holdings Ltd δυνάμει ανάκτησης του ακινήτου ημερομηνίας 26.7.
  12. Αναφέρθηκε στην ανταλλαγείσα αλληλογραφία (Τεκμήρια 7, 8 και 9 στην Αίτηση), από την οποία προκύπτει η άρνηση των Καθ΄ ων η αίτηση 2 να παραδώσουν την κατοχή του ακινήτου αφού θεωρούν ότι είναι νόμιμοι κάτοχοι δυνάμει νόμιμου ενοικιαστηρίου εγγράφου που είναι σε ισχύ. Περαιτέρω, οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 δήλωναν την ετοιμότητα τους να καταβάλλουν τα ενοίκια με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο στους νέους ιδιοκτήτες με την έκδοση αποδείξεων είσπραξης ενοικίων. Συνεπώς την αποκλειστική κατοχή του ακινήτου έχουν οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 δυνάμει νόμιμης και εν ισχύ συμφωνίας ενοικίασης και αυτό ήταν σε γνώση της τράπεζας Κύπρου και της Gordian Holdings Ltd, τουλάχιστον από το
  13. Ισχυρίζεται ότι με την πώληση του ακινήτου, η Συμφωνία Υποθήκης τερματίστηκε και οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να επικαλούνται σήμερα, παράβαση όρων της εν λόγω Συμφωνίας, στην οποία δεν ήταν συμβαλλόμενοι. Οι Αιτητές, πριν την ισχυριζόμενη αγορά του ακινήτου, γνώριζαν ότι δεν κατείχετο από αυτόν που τους το πώλησε, ως και ότι αυτό κατείχετο από τους Καθ΄ ων η αίτηση 2 δυνάμει νόμιμου ενοικιαστηρίου εγγράφου. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, θα προκαλέσει τεράστιες οικονομικές ζημιές και έξοδα στους Καθ΄ ων η αίτηση 2, οι οποίοι διεξάγουν νόμιμα τις εργασίες τους με όλες τις αναγκαίες άδειες (Τεκμήρια 10, 11 και 12). Περαιτέρω οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 εργοδοτούν έξι άτομα ως μόνιμο προσωπικό και στις δεξιώσεις εργοδοτούνται περιστασιακά με μερική απασχόληση γύρω στα 10 άτομα (Τεκμήρια 13 και 14). Η φήμη και πελατεία τους θα πληγεί με απρόβλεπτες και δυσμενείς συνέπειες, με κίνδυνο διάλυσης της εταιρείας τους και θα επηρεαστούν οι εργοδοτούμενοι τους. Οι Αιτητές δεν έθεσαν ζήτημα αφερεγγυότητας των Καθ΄ ων η αίτηση 2, ούτε και ισχυρίστηκαν ότι υπάρχει κίνδυνος να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, η οποία θα είναι εξαιρετικά δύσκολο ή αδύνατο να αποτιμηθεί σε χρήμα. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  14. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R 321, Papastratis ν. Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos ν Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά ν. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του αρ. 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι οι Αιτητές επικαλούνται την απόκτηση εκ μέρους τους δικαιώματος ιδιοκτησίας επί του επίδικου ακινήτου, ως και ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση το χρησιμοποιούν χωρίς την άδεια τους, γεγονός που αποτελεί επέμβαση στην ιδιοκτησία τους. Περαιτέρω προβάλλεται η θέση των Αιτητών ότι ο Καθ΄ ου η αίτηση 1 ως ενυπόθηκος οφειλέτης δεν είχε το δικαίωμα να καταρτίσει έγκυρη σύμβαση για ενοικίαση του ακινήτου πέραν του ενός έτους και η ακυρότητα της Σύμβασης δεν περιορίζεται μόνο στον ενυπόθηκο οφειλέτη αλλά επηρεάζει άμεσα και τον επηρεαζόμενο τρίτο. Εισηγούνται ότι η ενοικίαση του ακινήτου από τον Καθ΄ ου η αίτηση 1 για 10 χρόνια, με δικαίωμα ανανέωσης για 5 επιπρόσθετα χρόνια, αποτελεί Συμφωνία που έγινε σκόπιμα προς καταδολίευση των πιστωτών του. Αντίθετα οι Καθ΄ ων η αίτηση προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι την αποκλειστική κατοχή του ακινήτου έχουν οι Καθ΄ ων η αίτηση 2 ως ενοικιαστές και οι Αιτητές ουδέποτε κατέστησαν πιστωτές ή διάδοχοι πιστωτές του Καθ΄ ου η αίτηση
  4. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι πριν την ισχυριζόμενη αγορά του ακινήτου, οι Αιτητές γνώριζαν ότι το ακίνητο δεν βρισκόταν στην κατοχή του πωλητή. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Αγγέλου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για Προσωρινό Διάταγμα, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (βλ. Τ.Α. Micrologic Com. Consult. Ltd ν Microsoft Corporation
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ 1802. Στην προκειμένη περίπτωση, εξετάζοντας τις πιο πάνω θέσεις αμφοτέρων των διαδίκων, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι στη βάση των όσων οι Αιτητές επικαλούνται, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης των ουσιαστικών δικαιωμάτων τους. Συνεπώς εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι οι Αιτητές δικαιούνται εναντίον των Καθ' ων η αίτηση θεραπεία, όπως αξιώνουν με την αγωγή τους δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, Μ & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά v. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι η εισήγηση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Αιτητών ότι το επίδικο ακίνητο αγοράστηκε από τους Αιτητές για να το χρησιμοποιήσουν είτε για προσωπικό είτε για άλλο σκοπό. Οι Αιτητές ως Συμβούλιο δεν έχουν κερδοσκοπικούς σκοπούς και συνεπώς το ακίνητο αγοράσθηκε για «κάποια προσωπική χρήση». Οποιαδήποτε παρεμπόδιση σ΄ αυτή από τους Καθ΄ ων η αίτηση, δημιουργεί ζημιά η οποία δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Έχω εξετάσει τις πιο πάνω θέσεις των Αιτητών και κρίνω ότι αυτοί δεν έχουν καταδείξει στο Δικαστήριο ότι συντρέχουν οποιοιδήποτε λόγοι που να ικανοποιούν την προϋπόθεση ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, ως και ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Τούτο γιατί οι Αιτητές παρέλειψαν να διευκρινίσουν στο Δικαστήριο σε τι συνιστάται η προτιθέμενη «προσωπική χρήση» του ακινήτου εκ μέρους τους και μάλιστα χωρίς επιδίωξη κερδοσκοπίας. Στην απουσία τέτοιας διευκρίνισης, όπως και γενικότερα για τον τρόπο που επιθυμούν να καρπωθούν το ακίνητο, ως και σε τι συνιστάται το αποτέλεσμα της παρεμπόδισης τους, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές απέτυχαν να τεκμηριώσουν ποιά είναι η «ζημιά» - οποιασδήποτε μορφής - που υφίστανται και πως τεκμηριώνεται η μη αποτίμηση της σε χρήμα. Συνακόλουθα, η γενική και αόριστη τοποθέτηση των Αιτητών περί «προσωπικής χρήσης» και «κάρπωσης» του ακινήτου, δεν καταδεικνύει ούτε και τεκμηριώνει την μη επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων στο τέλος της διαδικασίας, τονίζοντας συγχρόνως ότι οι Αιτητές ουδέποτε έθεσαν ζήτημα αφερεγγυότητας των Καθ΄ ων η αίτηση 2. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή οι Αιτητές, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, εάν επιτύχουν στην αγωγή τους, δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί, χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοση του (βλ. Commerzbank Ausladsbanken Holding A.G. v Adeona Holdings Ltd, Πολ. Εφ. Ε6/2014, ημερομηνίας 27.2.15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν Δήμος Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Ε68/2013, ημερομηνίας 24.3.15) και Πολιτική Αίτηση 123/18 ημερομηνίας 11.10.18). Ωστόσο, έχει απασχολήσει το Δικαστήριο η θέση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Καθ΄ ων η αίτηση ότι με το αιτούμενο Διάταγμα, οι Αιτητές αιτούνται ταυτόσημη θεραπεία με τη θεραπεία που αιτούνται με την Αγωγή τους και συνεπώς αυτό δεν θα πρέπει να εκδοθεί. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι όπου το αίτημα για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων είναι ταυτόσημο με τα αιτούμενα διατάγματα της αγωγής και η τυχόν έκδοση τους επιφέρει ουσιαστικά και τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με την ταχύτατη εκδίκαση της αγωγής, όπως προνοούν οι Θεσμοί Πολιτικής δικονομίας, σε συνάρτηση πάντοτε με το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν πρέπει να παραχωρούνται (βλ. Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Εξπρές) Λτδ, εμπορευόμενοι υπό την επωνυμία Akis Express ν Koukkouris Trading Co Ltd, εμπορευόμενοι υπό την επωνυμία Akis Express
(1998)1 ΑΑΔ 149). Τα συντηρητικά διατάγματα στοχεύουν στην παροχή προσωρινής θεραπείας, λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας άμεσης διεξαγωγής της δίκης και όχι στην ικανοποίηση του ουσιαστικού αιτήματος της δίκης (βλ. Goody's Evagorou Ltd ν Lani Restaurants Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1572). Είναι περαιτέρω νομολογημένο ότι το ζήτημα παροχής ταυτόσημων θεραπειών με την αγωγή δεν αποκλείεται. Το ζήτημα πάντοτε εξετάζεται υπό το φως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και αποτελεί ζήτημα ειδικών περιστάσεων. Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δικαίως ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα (βλ. Parico Aluminium Designs Ltd ν Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 2015, Κουνούνα ν C. & A. Simonos Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 1361, Avila Management Services Ltd κ.ά ν Frantisek Stepanek κ.ά Πολ. Εφ. 54/12 ημερομηνίας 27.6.12 και Σύγγραμμα Διατάγματα - Injunctions των Ερωτοκρίτου & Αρτεμη, Πρώτη Έκδοση σελ. 153). Στην προκειμένη περίπτωση, το αιτούμενο Προσωρινό Διάταγμα υπό παρ. Α της Αίτησης, είναι πανομοιότυπο με το αιτούμενο Διάταγμα υπό παρ. Α της Οπισθογράφησης Απαίτησης του Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητήριου Εντάλματος. Περαιτέρω, το αιτούμενο Διάταγμα είναι στην ουσία προστακτικής φύσεως - αν και έχει τη μορφή απαγορευτικού Διατάγματος - εφόσον με αυτό ουσιαστικά επιδιώκεται ως άμεση απόρροια, η άμεση παράδοση του ακινήτου από τους Καθ΄ ων η αίτηση 2 στους Αιτητές, οι οποίοι (Καθ΄ ων η αίτηση 2) επικαλούνται ενοικίαση του ακινήτου. Έχοντας κατά νου τον προστακτικό χαρακτήρα του αιτούμενου Διατάγματος, με το οποίο δεν επιζητείται η διατήρηση του status quo ή η επαναφορά του status quo εκκρεμούσης της αγωγής, καταλήγω ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, θα ισοδυναμεί τελικά με επίλυση της ουσίας της αγωγής. Τούτο γιατί με το αιτούμενο Διάταγμα ουσιαστικά επιζητείται η έξωση των Καθ΄ ων η αίτηση 2 από το ακίνητο και η συμμόρφωση τους με το εν λόγω Διάταγμα, θα συνεπάγεται παράδοση του ακινήτου στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας και εκτός του επιβαλλόμενου πλαισίου κανονικής δίκης. Κατ΄ επέκταση θα ισοδυναμεί με επιτυχία των Αιτητών στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, στο Διάταγμα υπό παρ. Α της αγωγής, που αποτελεί και την ουσία της αξίωσης των Αιτητών, καθιστώντας οριστική την επίλυση της διαφοράς, που μόνο στα πλαίσια κανονικής δίκης θα μπορούσε να γίνει. Η πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, βρίσκεται σε συνάρτηση και με το ισοζύγιο της ευχέρειας το οποίο, υπό τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης κλίνει υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση 2. Τούτο γιατί συνεκτιμώντας αφενός τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω κατά την εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης και αφετέρου τον δραστικό χαρακτήρα του αιτούμενου Διατάγματος και την κατ΄ επέκταση απώλεια της εργασίας, φήμης, πελατείας και εισοδημάτων των Καθ΄ ων η αίτηση 2 - οι οποίοι διεξάγουν στο ακίνητο τις εργασίες τους ως εστιατόριο και χώρο δεξιώσεων - σε περίπτωση συμμόρφωσης τους με αυτό, καταλήγω ότι η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας αν ήθελε φανεί στο τέλος της δίκης ότι η παρούσα απόφαση είναι εσφαλμένη, εντός της έννοιας της υπόθεσης Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) Α.Α.Δ. 788, σελ. 795. Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ΄ ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.