Παπακόκκινου κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 332/20, 30/11/2021

Παπακόκκινου κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 332/20, 30/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A615 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 332/20 Μεταξύ:

1. *** Π. Παπακόκκινου (προσωπικά) εκ Λευκωσίας
2. *** Π. Παπακόκκινου ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης Βερεγγάριας Παπακόκκινου και Εκτελεστής της διαθήκης της, τέως εκ Λευκωσίας Εναγουσών και
3. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ)
4. ΑΛΤΑΜΙΡΑ ASSET MANAGEMENT (CYPRUS) LTD Εναγομένων Αίτηση υπό Εναγουσών ημερ. 7.2.20 για Ενδιάμεσα Απαγορευτικά Διατάγματα Ημερομηνία: 30 Νοεμβρίου 2021 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Ενάγουσες: κα Α. Παπακόκκινου προσωπικά και για Αλέκα Παπακόκκινου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενες: κ. Ν. Γεωργίου, για Καλλής και Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. ------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγουσες με την ως άνω αίτηση τους αιτούνται έξι ενδιάμεσα απαγορευτικά διατάγματα στο επίκεντρο των οποίων ευρίσκεται η διαδικασία πώλησης και ή πλειστηριασμού πέντε ακινήτων τους, ήτοι τριών τεμαχίων στην Πάφο και δύο στον Πεδουλά, όλων ενυπόθηκων με τις Υ.XXXXX, Υ. XXXXX, Υ. XXXXX, Υ. XXXXX και Υ. XXXXX. Στην υποστηριζουσα την αίτηση ένορκη δήλωση της η Ενάγουσα 1 αναφέρει μεταξύ άλλων: - Ότι μεταξύ των ετών 2005 έως 2012 οι Ενάγουσες υπέγραψαν επτά συμφωνίες δανείων με τη Σ.Π.Ε. Στροβόλου με προεκτυπωμένους όρους και σχεδόν πανομοιότυπες (Τεκμήριο 1). - Ότι οι Εναγόμενες αυθαίρετα και παράνομα ενεπλάκησαν στις υποθέσεις. - Ότι στις αρχές του 2015 όταν η ίδια είχε κληθεί στα γραφεία των Εναγομένων είχε ζητήσει τις δανειακές συμβάσεις πλην όμως εκείνες αρνήθηκαν να τις δώσουν. - Ότι αργότερα από τις 27.3.19 και εντεύθεν βρήκε μόνη της τις συμβάσεις. - Ότι οι Εναγόμενες ήθελαν να προχωρήσουν με εκποιήσεις χωρίς να υπάρχει απόφαση Δικαστηρίου ή διαιτητή. - Ότι η ίδια είχε άγνοια πολλών από τους όρους των συμβάσεων λόγω του χρόνου που είχε παρέλθει από την υπογραφή τους και της μη κατοχής τους. - Ότι με τον εντοπισμό των συμβάσεων προέκυψε ξεκάθαρα ότι εφαρμογή έχουν οι όροι τους και όχι ο Ν.9/65οπότε είναι απαραίτητη η δικαστική ή η διαιτητική απόφαση. - Ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση διαταγμάτων. - Ότι η Σ.Π.Ε. και οι «αντίδικοι» είναι υπέρμετρα εξασφαλισμένοι με περιουσία εκατομμυρίων, έχουν εισπράξει τεράστια ποσά (€1.200.000), ένα από τα δάνεια είναι εξοφλημένο ενώ τα υπόλοιπα τα χρέωναν με υπέρογκα ποσά και παράνομες χρεώσεις. - Ότι στις 14.3.19 είχε καταχωρίσει ξανά αγωγή υπ' αρ.74./19 με παρόμοια αίτηση για διατάγματα (Τεκμήριο 6) καθώς και εκτιμήσεις (Τεκμήριο 5). - Ότι στις 14.1.20 έστειλε επιστολή στην Εναγόμενη 1 (Τεκμήριο 4). - Ότι δεν γνωρίζει πώς προέκυψε το συνολικό ποσό, ούτε έλαβε καταστάσεις λογαριασμών. - Ότι οι επιφυλασσόμενες τιμές δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. - Ότι διευθυντικό στέλεχος της Εναγομένης 2 είναι συγγενής πρώτου βαθμού με πρόσωπο που έχει κτηματομεσιτική εταιρεία και για αυτό κωλύεται. - Ότι θα πρέπει να της δοθεί χρόνος για να πωλήσει και ρευστοποιήσει ακίνητη περιουσία και να προβεί σε πλήρη εξόφληση όλων, όμως των νομίμως οφειλόμενων, αφού της δοθούν καταστάσεις και έλεγχος λογαριασμών. Ας σημειωθεί πως η ενόρκως δηλούσα επισυνάπτει και διάφορα έγγραφα ως Τεκμήρια 1-
5. Ένσταση Οι Εναγόμενες καταχώρισαν ένσταση προβάλλοντας 20 λόγους προς απόρριψη της αίτησης. Αυτοί συνοψίζονται στο ότι δεν συντρέχουν οι καθιερωμένες προϋποθέσεις, ότι δεν υπάρχει πλήρης αποκάλυψη γεγονότων, ότι υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας, ότι παρατηρείται υπέρμετρη καθυστέρηση, ότι το δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας, ότι οι πλειστηριασμοί για τα αιτητικά 1, 2 και 3 απέτυχαν και η Εναγόμενη 1 αγόρασε τα ακίνητα στην αγοραία αξία τους με συνέπεια τα αιτητικά να έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου, ότι η Ειδοποίηση Ι για τα αιτητικά 4 και 5 δεν δύναται να εφεσιβληθεί και ότι η διαδικασία έχει ακολουθηθεί ορθά. Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση του ο πρώην λειτουργός της Εναγομένης 1 και νυν υπάλληλος της Εναγομένης 2 κ. Ανδρέου παραθέτει το ιστορικό της υπόθεσης και περαιτέρω μεταξύ άλλων αναφέρει ότι τους ίδιους ισχυρισμούς προέβαλαν σε παρόμοια αίτηση στην αγωγή υπ' αρ.74./19 εναντίον της Σ.Ε.ΔΙ. ΠΕ.Σ. ΛΤΔ (πρώην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ), η οποία αίτηση αποσκοπούσε στην ακύρωση εκποιήσεων βάσει των υποθηκών Υ. XXXXX, Υ. XXXXX και Υ. XXXXX (δηλαδή των ακινήτων που αναφέρονται στα αιτητικά 1, 2 και 3 της παρούσας), ότι υπήρχαν πέντε δανειακές συμβάσεις, ότι έγιναν πολλές συναντήσεις με προσπάθειες διευθέτησης αλλά χωρίς αποτέλεσμα, ότι έλαβαν αντίγραφα καταστάσεων οι Ενάγουσες, ότι τα τρία πρώτα ακίνητα τα αγόρασε η Εναγόμενη 1 δίδοντας ενημέρωση για τη διάθεση του προϊόντος και τέλος ότι τα όσα επανέλαβε η Ενάγουσα 1 στην παρούσα τα είχε απαντήσει ο ίδιος με την ένσταση και ένορκη δήλωση του στην προηγούμενη αγωγή υπ' αρ.74./19 των Εναγουσών (Τεκμήριο Δ). Νομική Πτυχή Είναι καλώς νομολογημένο ότι σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν.14/60 ενδιάμεσα απαγορευτικά (παρεμπίπτοντα, διηνεκή ή προστακτικά) διατάγματα δύνανται να εκδοθούν όταν καταδεικνύεται σωρευτικά ότι: i. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το δικαστήριο δεν εξετάζει σε αυτό το στάδιο την αίτηση με στόχο την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων, είτε επί του πραγματικού, είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Όπως έχει λεχθεί, δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης ως προς τα θέματα που άπτονται των επιδίκων θεμάτων και η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας. Γίνεται, όμως, δεκτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση. Σοβαρό Ζήτημα Ως προς το κατά πόσον υπάρχει ή όχι σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση σημειώνεται πως αυτό διαπιστώνεται στο παρόν στάδιο με αναφορά στα καταχωρισθέντα δικόγραφα και ο όρος αυτός χρησιμοποιείται με την ευρεία του έννοια και όχι ως τεχνικός όρος εξισούμενος με τις έγγραφες προτάσεις. Δεν είναι δηλαδή απαραίτητο να έχει προηγηθεί η καταχώριση της έκθεσης απαίτησης, αφού και οι ένορκες δηλώσεις μπορούν να αποτελέσουν το βάθρο για τη χορήγηση προσωρινής θεραπείας. Αυτό το οποίο εξετάζεται εν σχέσει με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία αν επιτύχει θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Το επίπεδο απόδειξης για αυτή την προϋπόθεση δεν είναι ιδιαίτερα ψηλό (βλ. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ ν. Λοϊζίδου, Πολ. Έφ.Ε7/18, ημερ. 21.3.19). Πιθανότητα Επιτυχίας Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, η οποία χαρακτηρίζεται ως το «πρωταρχικό κριτήριο», θα πρέπει να σημειωθεί πως αυτό το οποίο απαιτείται είναι να ικανοποιηθεί το δικαστήριο ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Η έννοια αυτή απαιτεί κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Όπως έχει αναφερθεί η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα υπό την πιο πάνω έννοια. Τέτοια μαρτυρία είναι αυτή που εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων. Ο αιτητής σε τέτοιου είδους αιτήσεις έχει το βάρος να καταδείξει συζητήσιμη υπόθεση με πιθανότητες επιτυχίας. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν είναι επιθυμητό το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε βάθος στα επίδικα θέματα σε αυτό το πρόωρο στάδιο. Υπενθυμίζεται ότι όπως έχει αναφερθεί στη Recnex Trading Ltd ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Έφ.71/11, ημερ. 16.4.14, ζητήματα αμφισβητούμενα θα πρέπει να αφήνονται να ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας ενώ το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε τελικά συμπεράσματα, τα οποία δυνατόν να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων, ειδικά επί θεμάτων τα οποία θα πρέπει να εξεταστούν σε βάθος. Δυσκολία Απονομής Δικαιοσύνης Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση γενικά απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον, υπό την έννοια ότι τυχόν αποζημιώσεις δεν θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία στην ίδια την αγωγή. Όπως έχουν συνοψιστεί οι σχετικές αρχές στην υπόθεση Αρκτίνος Εκδόσεις Λτδ (ανωτέρω): «Όπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με μια πιο ευρεία αντίκριση της προστασίας των δικαιωμάτων του προσώπου το οποίο επιδιώκει δικαστική θεραπεία. ............... Εν τέλει, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο συναρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, υπό την αίρεση πάντα ότι δεν αρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί προς τεκμηρίωση και ικανοποίηση της τρίτης προϋπόθεσης, αλλά αιτιολόγηση με σαφή και θετική μαρτυρία. Μεταξύ των περιπτώσεων όπου η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν μπορεί να κριθεί επαρκής εντάσσεται και η περίπτωση όπου γίνεται επίκληση παραβίασης δικαιωμάτων, ιδίως όπου η επικαλούμενη ζημιά ή βλάβη συνεχίζεται, με απρόβλεπτες προεκτάσεις». Εξέταση Προϋποθέσεων Στην παρούσα περίπτωση, εξ όσων δύναται να συναχθεί από τη 12σέλιδη οπισθογράφηση στο κλητήριο οι Ενάγουσες με την αγωγή τους εγείρουν ζητήματα: Α. Ακύρωσης των διαδικασιών πώλησης, των ειδοποιήσεων για πώληση και των αγορών στις οποίες προέβη η Εναγόμενη 2 μετά την αποτυχία του πλειστηριασμού για τρία ακίνητα. Β. Παράδοσης καταστάσεων λογαριασμού. Γ. Δήλωσης ότι και οι πέντε δανειακές συμβάσεις συνήφθησαν στη Λευκωσία με τη Σ.Π.Ε. Στροβόλου. Δ. Ακύρωσης των υποθηκών. Ε. Αποζημίωσης για παράβαση συμβάσεων και ή θεσμίων καθηκόντων του Ν.9/65 και ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ασφαλώς μεταξύ των πιο πάνω υπάρχουν αναγνωρισμένες στο Νόμο αιτίες αγωγής, για τις οποίες εάν επιτύχουν οι Ενάγουσες θα δικαιούνται σε θεραπεία. Αυτό λοιπόν το οποίο θα πρέπει να τύχει εξέτασης είναι το κατά πόσον έχει καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση ή ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας σε σχέση με κάποια από αυτές τις αιτίες ή βάσεις αγωγής. Σε σχέση με το ποιος είναι ο αντισυμβαλλόμενος των Εναγουσών το ζήτημα καλύπτεται από νομοθεσία και σχετικές δημοσιεύσεις στην Επίσημη Εφημερίδα (Τεκμήριο Στ στην ένσταση). Η Σ.Π.Ε. Στροβόλου μετατράπηκε σε Σ.Π.Ε. Στροβόλου Λτδ, ακολούθως συγχωνεύτηκε με τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ η οποία αρχικά μετονομάστηκε το 2017 σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ και αργότερα κατά το 2018 σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (Σ.Ε.ΔΙ.ΠΕ.Σ Λτδ). Συνεπώς δεν τίθεται οποιοδήποτε ζήτημα ορατής πιθανότητας επιτυχίας σε μια τέτοια βάση. Σε σχέση με την αξίωση για ακύρωση ειδοποιήσεων ή διαδικασιών πώλησης είναι αρκετό να γίνει παραπομπή στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της *** Παπακοκκίνου, Πολ. Αίτ. Αρ.110/2019, ημερ. 18.2.20 για να καταδειχθεί ότι δεν διαφαίνεται τέτοια πιθανότητα. Είχαν λεχθεί συγκεκριμένα τα εξής: «Το άρθρο 44Γ