ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗ κ.α. ν. CYFIELD DEVELOPMENT PUBLIC LTD, Αρ. Αγωγής: 4827/13, 29/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A605 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 4827/13 Μεταξύ:
- XXXXX ΜΑΥΡΟΣΚΟΥΦΗ
- XXXXX ΚΩΣΤΑΚΗ
- XXXXX ΚΩΣΤΑΚΗ Ενάγοντες και CYFIELD DEVELOPMENT PUBLIC LTD Εναγόμενη ------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 29 Οκτωβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες: κα Ε. Νικολαΐδου και κα Β. Γεωργίου Για εναγόμενη: κ. Α. Χατζησέργης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι ενάγοντες 1 και 2, οι οποίοι να σημειωθεί είναι μητέρα και γιος αντίστοιχα, και οι οποίοι είναι οι μόνοι εκ των εναγόντων που παρέμειναν να προωθούν την αγωγή αφού αυτή αποσύρθηκε στον βαθμό που προωθείτο και από τον ενάγοντα 3, αξιώνουν από την εναγόμενη εργοληπτική εταιρεία αποζημιώσεις ύψους € 5500 περίπου, για οικονομικής φύσης ζημιές που ισχυρίζονται ότι υπέστηκαν λόγω του ότι η τελευταία δεν εκτέλεσε ορθά και/ή επιμελώς τις εργασίες που είχαν συμφωνηθεί γραπτώς μεταξύ των μερών στις 18/3/2004 να εκτελεστούν. Παραθέτω πιο κάτω αυτούσιες τις παραγράφους της έκθεσης απαίτησης που αφορούν στην συγκεκριμένη σχέση των μερών και οι οποίες δηλώθηκαν μέσω του δικογράφου της Υπεράσπισης να είναι παραδεκτές από την εναγόμενη: «1.Η ενάγουσα 1 κάτοικος Αθηνών, καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο για την παρούσα αγωγή ήταν ιδιοκτήτρια κατά 1/3 μερίδιο του υπό διαχωρισμού κτήματος στον Στρόβολο της Επαρχίας Λευκωσίας. στην ενορία Χρυσελεούσα με αρ. εγγραφής 1/XXXXX, τμήμα l, τεμάχιο XXXXX, Φ/Σχ. 21/1012V01 και μία εκ των συμβαλλομένων στη σύμβαση αντιπαροχής ημ. 18/3/04 με την εναγομένη ως Μέρος Β και τους πιο κάτω οι οποίοι αποτελούν το Α Μέρος ήτοι: α) Χαραλάμπους XXXXX ως Α 1, β) Μαυροσκούφης XXXXX ως Α2 και γ) Μαυροσκούφη XXXXX (Ενάγουσα 1) δια του Πληρεξούσιου Αντιπροσώπου της Μαυροσκούφη XXXXX ως Α
- Η Εναγόμενη κατά πάντα για την αγωγή ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι εργοληπτική εταιρεία οικοδομικών έργων εγγεγραμμένη σύμφωνα με τους Νόμους και Κανονισμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας με εγγεγραμμένο γραφείο στη Λευκωσία με αρ. εγγραφής
- Μεταξύ των όρων της πιο πάνω σύμβασης ήταν η ανάληψη υποχρέωσης της Εναγομένης της οικιστικής ανάπτυξης ολόκληρου του ακινήτου με αποκλειστικά έξοδα και δαπάνες της δια την ανέγερση σε αυτό οικοδομημάτων με την ονομασία XXXXX
- Αντάλλαγμα για την πιο πάνω υποχρέωση ήταν η παραχώρηση από το Α Μέρος, μέρους του ακινήτου στο Β' Μέρος/Εναγομένη ως οι όροι της σύμβασης αντιπαροχής.
- Η ανέγερση των πιο πάνω πολυκατοικιών θα εγίνετο με βάση αρχιτεκτονικά σχέδια και τεχνικούς όρους που υπογράφησαν από όλους τους συμβαλλόμενους..
- Στην πιο πάνω συμφωνία αντιπαροχής επισυνάπτεται συμφωνία διανομής μεταξύ των ίδιων συμβαλλομένων στη βάση της οποίας έγινε ο διαχωρισμός των τμημάτων που αναλογεί στο κάθε μέρος.» Η δικογραφημένη εκδοχή των εναγόντων, οι οποίοι να σημειωθεί ενάγουν την εναγόμενη, η μεν ενάγουσα 1 ως το πρόσωπο με το οποίο η τελευταία συμβλήθηκε στις 18/3/2004, ο δε δεύτερος ως το κατ' ισχυρισμό πρόσωπο στο οποίο μεταβιβάστηκε το ανεπτυγμένο μέρος του ακινήτου που έλαβε η ενάγουσα 1 στα πλαίσια των συμφωνιών αντιπαροχής και διανομής της 18/03/2004, είναι ότι αν και σύμφωνα με τους τεχνικούς κατασκευαστικούς όρους της σύμβασης της 18/03/2004, «Οι αποχετεύσεις, υδραυλικά θα γίνουν σύμφωνα με τα σχέδια τα οποία επισυνάπτονται ως παράρτημα Β και Γ της σύμβασης αντιπαροχής...( και ότι)... το σύστημα αποχέτευσης της κάθε πολυκατοικίας θα έπρεπε να είναι ξεχωριστό και ανεξάρτητο», εντούτοις, μετά που παραδόθηκε στην ενάγουσα 1 η πολυκατοικία που ανήγειρε η εναγόμενη στο οικόπεδο που της αναλογούσε, ήτοι η πολυκατοικία XXXXX 67Α, διαπιστώθηκε «.ότι δεν γίναν ξεχωριστές αποχετεύσεις και επιπλέον ότι οι πολυκατοικίες XXXXX 67 Β και XXXXX 67 Γ, χρησιμοποιούσαν για τα όμβρια ύδατα τα φρεάτια της XXXXX 67 Α.». Αυτό κατά τους ενάγοντες συνιστούσε παράβαση της σύμβασης της 18/03/04 από πλευράς της εναγόμενης και συνεπάγετο τη μη υλοποίηση του ανάλογου όρου στην άδεια οικοδομής, ήτοι την κατασκευή ξεχωριστής αποχέτευσης για την πολυκατοικία 67Α. Θέση των εναγόντων είναι ότι στη συνέχεια προέβησαν σε επανειλημμένες διαμαρτυρίες και εκκλήσεις προς την εναγόμενη για να προβεί στις δέουσες ενέργειες ώστε να εκπληρώσει τις συγκεκριμένες συμβατικές της υποχρεώσεις, όμως καμία θετική ανταπόκριση δεν υπήρξε από πλευράς της τελευταίας. Λόγω τούτου, αυτοί, οι ενάγοντες δηλαδή, αναγκάστηκαν να διορίσουν συγκεκριμένο πολιτικό μηχανικό για να ελέγξει την εγκατάσταση και τη λειτουργία της αποχέτευσης και ο ειδικός αυτός, αφού διενήργησε τον σχετικό έλεγχο, επιβεβαίωσε τις επί του προκειμένου διαπιστώσεις των εναγόντων, χρεώνοντας τους για τις υπηρεσίες του το ποσό των €1725, το οποίο και του κατέβαλαν. Στη συνέχεια οι ενάγοντες επικοινώνησαν με συγκεκριμένη κατασκευαστική εταιρεία (Constapolis Construction Limited), η οποία τους έδωσε προσφορά ύψους €3776 για την κατασκευή ξεχωριστής και ανεξάρτητης αποχέτευσης για την πολυκατοικία τους, ήτοι για την εκτέλεση των εργασιών που κατ' εκείνους ήταν συμβατικά υποχρεωμένη να εκτελέσει η εναγόμενη. Για την εν λόγω προσφορά της Constapolis οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι ενημέρωσαν και την εναγόμενη όταν την κάλεσαν για τελευταία φορά να συμμορφωθεί με τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Όταν η τελευταία παρέλειψε και πάλι να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις των εναγόντων, οι τελευταίοι προχώρησαν με την ανάθεση των σχετικών εργασιών στην Constapolis, η οποία αφού εκτέλεσε τις εργασίες ως η προσφορά της, πληρώθηκε από τους ενάγοντες το ποσό των €
- Στη βάση των πιο πάνω ισχυρισμών τους λοιπόν, οι ενάγοντες θεωρούν ότι εφόσον η εναγόμενη αμελώς και κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας των μερών δεν κατασκεύασε την αποχέτευση της πολυκατοικίας κατά τρόπο που να είναι ξεχωριστή και ανεξάρτητη από τις υπόλοιπες πολυκατοικίες, και εφόσον για να καταστεί αυτό δυνατό και να εκπληρωθεί ορθά η σύμβαση των μερών, αναγκάστηκαν να αγοράσουν οι ίδιοι τις υπηρεσίες άλλης κατασκευαστικής εταιρείας, ήτοι της Constapolis καθώς επίσης και τις υπηρεσίες πολιτικού μηχανικού, καταβάλλοντας για το σκοπό αυτό τα ποσά των €3776 και €1725 αντίστοιχα, η εναγόμενη οφείλει να τους αποζημιώσεις πλήρως για τις εν λόγω ζημιές τους. Η δικογραφημένη εκδοχή της εναγόμενης κινήθηκε πάνω σε διάφορους άξονες. Ως προς τον τρόπο όμως με τον οποίο κατασκευάστηκε η επίδικη αποχέτευση, ο σχετικός ισχυρισμός της εναγόμενης ήταν σαφής, «.ο Αρχιτέκτων Μηχανικός της εναγόμενης έκρινε πιο σκόπιμο να δημιουργηθούν τέσσερις λάκκοι αντί τρεις σηπτικοί λάκκοι μεταξύ των πολυκατοικιών για καλύτερη διαχείριση των αποχετεύσεων εκ των οποίων ο κάθε ένας εξυπηρετεί τα διαμερίσματα που βρίσκονται στην βόρεια πλευρά του κτιρίου και τα διαμερίσματα που βρίσκονται στη νότια πλευρά μοιράζονται τον λάκκο με τα μισά αντίστοιχα διαμερίσματα της διπλανής πολυκατοικίας.(και) ότι αυτοί οι τέσσερις λάκκοι εξυπηρετούσαν τις ανάγκες για τις τρεις πολυκατοικίες που ανεγέρθηκαν.». Κατά την εναγόμενη, ο λόγος που έγινε αυτό ήταν διότι «.πρόθεση των μερών ήταν όπως συνδεθεί και η συγκεκριμένη πολυκατοικία με τον κεντρικό αγωγό αποχέτευσης μόλις αυτό καθίστατο εφικτό.καθιστώντας έτσι τους λάκκους ανενεργούς.». Αν και δέχεται λοιπόν η εναγόμενη ότι η επίμαχη πολυκατοικία δεν έχει αποχετευτικό σύστημα εντελώς χωριστό και ανεξάρτητο από το αποχετευτικό σύστημα των άλλων δύο πολυκατοικιών, εντούτοις υποστηρίζει ότι καμία ευθύνη δεν έχει να αποζημιώσει τους ενάγοντες ως αυτοί ισχυρίζονται. Αυτό γιατί, (α) ο τρόπος κατασκευής της επίδικης αποχέτευσης δεν είναι αντίθετος με τη σύμβαση της 18/03/04 αφού η εν λόγω συμφωνία προνοούσε μεν για την κατασκευή των αποχετεύσεων και των υδραυλικών σύμφωνα με τα σχέδια που επισυνάπτονταν, όμως στα σχέδια αυτά δεν υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη ως προς την τοποθεσία και τη δημιουργία αποχέτευσης ή λάκκων, (β) η εναγόμενη «..παρέδωσε στους ενάγοντες την πολυκατοικία XXXXX 67A ανεπιφύλακτα και ή χωρίς καμία απολύτως επιφύλαξη από τους Ενάγοντες κατά ή περί τα τέλη του 2006 και συνεπώς ουδεμία υποχρέωση έχει η εναγόμενη ως προς τις μελλοντικές απαιτήσεις των εναγόντων οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στη σύμβαση αλλά περιήλθαν εις γνώση της εναγόμενης για πρώτη φορά κατά ή περί τον Μάρτιο του 2012.», (γ) η κάθε πολυκατοικία διοχετεύει τα απόβλητα της σε ξεχωριστό σηπτικό λάκκο, (δ) «.οι ενάγοντες ήταν ενήμεροι ή και εν πάσει περιπτώσει γνώριζαν για την υλοποίηση των τεσσάρων σηπτικών λάκκων ότι αυτοί οι τέσσερεις λάκκοι εξυπηρετούσαν τις ανάγκες για τις τρεις πολυκατοικίες που ανεγέρθηκαν.». Πρόσθετα των πιο πάνω, η εναγόμενη απορρίπτει τις αξιώσεις των εναγόντων και για το λόγο ότι ενώ αυτή, όπως ισχυρίζεται, προσέφερε στους τελευταίους την ευκαιρία να εξαλείψει μόνιμα το κατ' ισχυρισμό πρόβλημα τους με την αποχέτευση ολοκληρώνοντας τη σύνδεση του συστήματος της πολυκατοικίας με τον κεντρικό αγωγό καλύπτοντας η ίδια τα σχετικά έξοδα, εντούτοις αυτοί, οι ενάγοντες δηλαδή, εντελώς αντισυμβατικά, αδικαιολόγητα και παράλογα αρνήθηκαν και προχώρησαν να διορίσουν άλλο πραγματογνώμονα μηχανικό και άλλη κατασκευαστική εταιρεία, δημιουργώντας έτσι αχρείαστα έξοδα, τα οποία σε κάθε περίπτωση είναι, κατά την εναγόμενη, εξωπραγματικά και διογκωμένα. Κατά την ακρόαση κατέθεσαν τρεις μάρτυρες στο σύνολο. Συγκεκριμένα, από πλευράς εναγόντων μαρτυρία έδωσε ο πολιτικός μηχανικός και μέλος του ΕΤΕΚ, Π. Χρήστου (ΜΕ1), ο εργολήπτης οικοδομικών έργων και διευθυντής της Constapolis, Γ. Κωνσταντίνου (ΜΕ2), ενώ από πλευράς εναγόμενης μαρτυρία έδωσε μόνο ο αρχιμηχανικός - πολιτικός μηχανικός και νυν διευθυντής της, Χ. Χρήστου (ΜΥ1). Συνοψίζω τη προσκομισθείσα μαρτυρία. Ο ΜΕ1, ο οποίος ήταν και το πρόσωπο που σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης είχαν διορίσει οι ενάγοντες ως εμπειρογνώμονα για να ερευνήσει διάφορα θέματα που τους απασχολούσαν, μεταξύ των οποίων και το αποχετευτικό σύστημα που κατασκεύασε η εναγόμενη στην επίμαχη πολυκατοικία, κατέθεσε και υιοθέτησε κατά τη μαρτυρία του γραπτή έκθεση πραγματογνωμοσύνης που ετοίμασε περί τον Μάη 2011 (Τεκ.1), στην οποία είχε επισυνάψει ως Παραρτήματα μεταξύ άλλων, διάφορα αρχιτεκτονικά και τοπογραφικά σχέδια της επίμαχης πολυκατοικίας και του επίδικου αποχετευτικού συστήματος, τις συμφωνίες που είχαν υπογραφτεί μεταξύ των διαδίκων, αιτήσεις που είχαν υποβληθεί σε διάφορες αρχές καθώς επίσης και διάφορες άδειες που εκδόθηκαν όπως ήταν π.χ η άδεια οικοδομής για την πολυκατοικία. Η ουσία της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα, τα προσόντα του οποίου δεν αμφισβητήθηκαν, δύναται θεωρώ να συνοψιστεί μέσω των εξής αποσπασμάτων από την έκθεση του, τα οποία παραθέτω αυτούσια: «ΠΟΡΙΣΜΑ Το αντικείμενο της παρούσας Πραγματογνωμοσύνης αφορούσε τα πιο κάτω:
- Διακρίβωση της υλοποίησης των όρων της άδειας οικοδομής.
- Διακρίβωση της υλοποίησης των όρων της σύμβασης αντιπαροχής.
- Έλεγχος του εμβαδού του οικοπέδου και της οικοδομής.
- Έλεγχος της εγκατάστασης και λειτουργίας της αποχέτευσης. Κατόπιν συναντήσεων με τα εμπλεκόμενα μέρη, την διεξαγωγή επί τόπου εργασιών και προσεκτική μελέτη των εγγράφων ο Πραγματογνώμονας κατέληξε στα πιο κάτω συμπεράσματα. Διακρίβωση της υλοποίησης των όρων της άδειας οικοδομής ... Διακρίβωση των όρων της σύμβασης αντιπαροχής . Έλεγχος του εμβαδού του Οικοπέδου και της οικοδομής . Έλεγχος της εγκατάστασης και λειτουργίας της αποχέτευσης Ο Πραγματογνώμονας επισκέφθηκε την οικοδομή XXXXX 67Α και με την βοήθεια συνεργείου άνοιξε τα φρεάτια της αποχέτευσης για να διαπιστώσει κατά πόσο αυτή έγινε βάση σχεδίων και κατά πόσο είναι σε λειτουργίσιμη κατάσταση. Πιστό αντίγραφο του σχεδίου αποχετεύσεων φαίνεται στο Παράρτημα
- Όπως έχει φανεί και από την επί τόπου επίσκεψη τα φρεάτια έχουν τοποθετηθεί στην προδιαγραφόμενη θέση ενώ υπάρχει και ένα επιπλέον. Επίσης υπάρχουν δύο σηπτικοί και δύο απορροφητικοί λάκκοι σε αμφότερες πλευρές της οικοδομής όπως αναφέρονται στα σχέδια. Όπως διαπίστωσε και ο Πραγματογνώμονας τα φρεάτια ήταν καθαρά και σε λειτουργίσιμη κατάσταση. Παρόλα αυτά διαπιστώθηκε αυτό που στην ουσία αναφέρθηκε και από όλους τους εμπλεκόμενους και αφορά τα φρεάτια τα οποία βρίσκονται στον χώρο μεταξύ του XXXXX 67Α και του XXXXX 67Β. Τα συγκεκριμένα φρεάτια χρησιμοποιούνται από κοινού από τις δύο πολυκατοικίες. Αυτό δεν συνάδει με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας. Όσον αφορά τα παράπονα από την κ. Δ. Μαυροσκούφη ότι οι αποχετεύσεις είναι προβληματικές αυτό θα μπορούσε να έχει βάση εάν υπάρχει αυξημένη απαίτηση για την χρήση των αποχετεύσεων από τις δύο πολυκατοικίες την ίδια στιγμή. Είναι η γνώμη του Πραγματογνώμονα ότι αυτό είναι πιθανό να συμβεί παρόλο που η κατάσταση των αποχετεύσεων είναι πολύ καλή και η εγκατάσταση τους σωστή. Παρόλα αυτά θεωρούμε ότι τα σποραδικά προβλήματα των αποχετεύσεων μπορεί και να συμβαίνουν και σε συνδυασμό με την παρουσία ακαθαρσιών που μπορεί να βρεθούν στις αποχετεύσεις και να διακόπτουν την απρόσκοπτη λειτουργία.» Σημειώνω εδώ ότι κατά τη μαρτυρία του ο ΜΕ1 ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει το κατά πόσο υπήρχε ή όχι ως γεγονός το λειτουργικό πρόβλημα που οι ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας του ανέφεραν ότι είχαν διαπιστώσει να υπάρχει εφόσον δεν του ζητήθηκε να προβεί σε τέτοιας μορφής έλεγχο και είναι γι' αυτόν τον λόγο που στην έκθεση του περιορίστηκε απλά να αναφέρει το πώς πιθανόν να προκληθεί ένα τέτοιο πρόβλημα αν είχε όντως προκληθεί. Κατά τον μάρτυρα, η εντολή του ήταν απλά να ελέγξει κατά πόσο η επίδικη αποχέτευση έγινε βάσει των σχεδίων και κατά πόσο είναι σε λειτουργήσιμη κατάσταση και αυτό ήταν και το μόνο που έπραξε. Αν και το τελικό συμπέρασμα του είναι ότι για να μπορέσει να υπάρξει συμμόρφωση με τα σχέδια θα έπρεπε να αφαιρεθούν οι σωλήνες που μετέφεραν λύματα από τη διπλανή πολυκατοικία στα φρεάτια της επίμαχης πολυκατοικίας, εντούτοις δεν έλεγξε, εφόσον δεν του ζητήθηκε, κατά πόσο το επίδικο σύστημα αποχέτευσης είχε ενωθεί ή όχι με τον κεντρικό αγωγό αποχέτευσης. Διαπίστωσε παρά ταύτα ότι κάτι τέτοιο ήταν εφικτό εφόσον στο επίδικο σύστημα είχε τοποθετηθεί η σχετική πρόνοια για σκοπούς της εν λόγω σύνδεσης. Σημειώνω επίσης ότι τόσο κατά την αντεξέταση του όσο και κατά την επανεξέτασή του, ο μάρτυρας, έχοντας παραπεμφθεί σε επιστολή που απέστειλε στην ενάγουσα 1 στις 21/02/11 αναφορικά με την αμοιβή του και την οποία επιστολή επεσύναψε στην έκθεση του ως Παράρτημα, ανέφερε ότι η εργασία την οποία διορίστηκε να εκτελέσει δεν περιοριζόταν μόνο στο έλεγχο του επίδικου συστήματος αποχέτευσης αλλά εκτεινόταν και σε διάφορα άλλα θέματα που απασχολούσαν τους ιδιοκτήτες, άσχετα όμως με τα επίδικα. Η συνολική αμοιβή συνεπώς που χρέωσε και έλαβε από τους τελευταίους, ήτοι το ποσό των €1725, δεν αφορούσε σύμφωνα με το μάρτυρα μόνο στον έλεγχο της επίδικης αποχέτευσης αλλά και κάλυπτε και διάφορες άλλες εργασίες που του είχαν ανατεθεί να εκτελέσει ως εμπειρογνώμονας και οι οποίες εργασίες επίσης καταγράφονται στην έκθεσή του. Του ζητήθηκε λοιπόν, αν μπορεί, να διαχωρίσει ή να διευκρινίσει τουλάχιστον, ποιο μέρος των €1725 που πληρώθηκε από τους ενάγοντες αναλογεί ή αφορά στο επίδικο για την παρούσα αγωγή θέμα, ήτοι στην επίδικη αποχέτευση, όμως ο μάρτυρας δήλωσε αδυναμία να προβεί σε έναν τέτοιο διαχωρισμό, τουλάχιστον με ασφάλεια ως ισχυρίστηκε. Ο ΜΕ2 ήταν το πρόσωπο που φέρεται να εκτέλεσε, ως Constapolis (Τεκ.4), τις εργασίες ανεξαρτητοποίησης του επίδικου αποχετευτικού συστήματος. Σύμφωνα με το μάρτυρα, οι ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας του είχαν αναφέρει ότι επειδή το αποχετευτικό σύστημα της πολυκατοικίας τους επιβαρυνόταν λόγω του ότι ήταν κοινό με τη διπλανή πολυκατοικία από την οποία και δεχόταν λύματα, ήθελαν όπως το σύστημα διαχωριστεί και ανεξαρτητοποιηθεί. Τους έδωσε λοιπόν ο μάρτυρας γραπτή προσφορά στις 20/03/13 «για τη σύνδεση του υποστατικού σας με το δημόσιο αποχετευτικό σύστημα» (Τεκ.3), με την οποία τους ενημέρωνε ότι οι εργασίες που θα έπρεπε να γίνουν, οι οποίες περιλάμβαναν μεταξύ άλλων την κατασκευή 6 νέων φρεατίων και την κατεύθυνση των λυμάτων σε υφιστάμενο φρεάτιο στην βόρεια έξοδο της πολυκατοικίας, τοποθέτηση σωληνώσεων και καλυμμάτων φρεατίων, κόψιμο και επίστρωση ασφάλτου και εκσκαφή και επαναφορά χωμάτων, θα κόστιζαν €3200 πλέον ΦΠΑ, ήτοι €3776 στο σύνολο. Θέση του μάρτυρα ήταν ότι τις εργασίες της προσφοράς του τις εκτέλεσε προς πλήρη ικανοποίηση των ιδιοκτητών, εκδίδοντας προς τούτο και σχετική απόδειξη είσπραξης του ποσού των €3776 που του καταβλήθηκε (Τεκ.5). Με βάση μεταξύ άλλων την προσφορά Τεκ.3, όπου εκεί καταγράφεται ότι αφορά σε «σύνδεση του υποστατικού σας με το δημόσιο αποχετευτικό σύστημα», και την απόδειξη Τεκ.5 η οποία αναφέρει ότι οι εκτελεσθείσες εργασίες της Constapolis ήταν «συμφώνως άδειας οικοδομής», ο μάρτυρας αντεξετάστηκε εκτενώς τόσο ως προς τη φύση των εργασιών που εκτέλεσε, ήτοι ακύρωση των τριών φρεατίων στη νότια πλευρά της πολυκατοικίας και κατασκευή τριών νέων φρεατίων δίπλα τους καθώς επίσης και τριών νέων φρεατίων στη δυτική πλευρά της πολυκατοικίας ώστε να δημιουργηθεί μια νέα γραμμή κατεύθυνσης των λυμάτων προς το υπάρχον κεντρικό φρεάτιο λυμάτων (Τεκ.4), όσο και ως προς το κατά πόσο οι εργασίες αυτές ήταν, ενόψει του υφιστάμενου αποχετευτικού συστήματος που είχε κατασκευάσει η εναγόμενη, εύλογες και δικαιολογημένες. Κατά το μάρτυρα, αν και το μόνο που είχε ελέγξει σε σχέση με το αποχετευτικό σύστημα που είχε κατασκευάσει η εναγόμενη πριν να το καταργήσει και να το ακυρώσει μερικώς με τις εργασίες που εκτέλεσε, ήταν τα κοινά φρεάτια στη νότια πλευρά του κτιρίου για τα οποία οι ιδιοκτήτες του είχαν εκφράσει παράπονο, και αν και την άδεια οικοδομής την είδε μία φορά μόνο όταν του την παρουσίασαν οι ιδιοκτήτες κατά την ανάθεση των εργασιών χωρίς όμως να του δείξουν και τους όρους της ή τα σχετικά σχέδια που είχαν εγκριθεί, για εκείνον οι πληροφορίες αυτές ήταν αρκετές. Αυτό κατά το μάρτυρα διότι με βάση τις συγκεκριμένες οδηγίες που είχε λάβει από τους ιδιοκτήτες, οι εργασίες στις οποίες προέβη συνιστούσαν το μόνο τρόπο ικανοποίησης του αιτήματος τους για ανεξαρτητοποίηση του επίδικου αποχετευτικού συστήματος. Όπως ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, «.Ανοίξαμε τα φρεάτια της πολυκατοικίας, ανοίξαμε νερά στην πολυκατοικία, είδαμε τη ροή των νερών, βεβαιώθηκα πέραν πάσης αμφιβολίας πού παν τα λύματα. Είχα μπροστά μου έναν ιδιοκτήτη και πήρα σαφή οδηγία. είδα στην άδεια οικοδομής το συγκεκριμένο φρεάτιο στη συγκεκριμένη θέση, και μου λέει αυτό ανήκει στην πολυκατοικία τη δική μας, θέλουμε τα λύματα να καταλήγουν σ' αυτό, το δικό μας. Δεν είδα όρους. Εγώ πήρα εντολή να κάμω αυτό το πράγμα, το συμφωνήσαμε μαζί και το κατασκεύασα.». Όσον αφορά δε τη σύνδεση του αποχετευτικού συστήματος με το δημόσιο αποχετευτικό σύστημα, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ήταν σίγουρος αν έγινε τελικά η σύνδεση αυτή, θυμάται όμως ότι είχε ετοιμάσει όλα τα σχετικά έγγραφα για να ληφθεί η σχετική άδεια από το ΣΑΛ. Από πλευράς εναγομένης τώρα, ο ΜΥ1 κατέθεσε τόσο ως πολιτικός μηχανικός, ειδικότητα η οποία δεν αμφισβητήθηκε, όσο και ως ο επιβλέποντας Αρχιμηχανικός κατά την κατασκευή της επίμαχης πολυκατοικίας και του επίδικου αποχετευτικού συστήματος. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό όπως παραθέσω αυτούσια συγκεκριμένα αποσπάσματα από τη μαρτυρία του.: «A. Το συγκεκριμένο κτήριο να πω καταρχάς ότι ήταν μια συμφωνία που είχε κάνει η εταιρεία μαζί με τα τρία αδέλφια, τους λεγόμενους Μαυροσκούφηδες, το οποίο περιλάμβανε να κατασκευάσουμε μια σειρά από κτήρια και θα έπαιρναν ως αντιπαροχή τρία κτήρια, ένα για το κάθε άτομο που ήταν συνιδιοκτήτης. Το συγκεκριμένο έργο ήταν ένα από τα έργα, τα οποία ήταν υπό την ευθύνη μου σαν επιβλέποντας και σαν υπεύθυνο άτομο της εταιρείας. Μαζί μου είχα και άλλους μηχανικούς και επιστάτες, οι οποίοι ακολούθησαν οδηγίες. E. Μάλιστα. Μέσα από την αλληλογραφία σας, φαίνεται ότι η απαίτηση της κυρίας Μαυροσκούφη ήταν εγώ θέλω ξεχωριστό σύστημα αποχέτευσης. A. Μάλιστα. E. Εσάς ποια ήταν η θέση σας γι' αυτό το θέμα κύριε μάρτυς; A. Η θέση μας είναι ότι ναι, θα προσφέραμε το ανεξάρτητο σύστημα αποχέτευσης, σύνδεση με το αποχετευτικό, και ήταν καθαρό. Και τούτο το καταθέσαμε όχι μια και δυο φορές, πάρα πολλές φορές..... A. ...Ο Δήμος όταν θα κάνει κάποιες παρατηρήσεις, θα περάσει τεχνικός, θα ελέγξει, και εάν υπάρχει οτιδήποτε θα στείλει γραπτώς τις παρατηρήσεις του, τις απαιτήσεις του, για να μπορέσει να προχωρήσει μετά στην επιδιόρθωση, στη συμμόρφωση, στην υλοποίηση και μετέπειτα να σου εκδώσει την άδεια χωρίς να σημαίνει ότι δεν του επιτρέπεται να τροποποιήσει κάτι. Τροποποιείς, φτάνει να μπορεί να σου δώσει άδεια και πάνω στα τροποποιημένα. E. Ναι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, δεν υπήρξε οποιονδήποτε πρόβλημα; A. Όχι. Τουλάχιστον δεν αντιμετωπίσαμε εμείς. E. Κύριε μάρτυς, εκεί εσύ είπες ότι ήσουν ο επιβλέπων μηχανικός αυτού του έργου. A. Μάλιστα. E. Οι αποφάσεις αυτές που λαμβάνονταν είναι από κοντά σου που πέρασαν τελικά; A. Όταν λέτε αποφάσεις, μιλούμε για το συγκεκριμένο; E. Για το συγκεκριμένο, μάλιστα. A. Ναι... (ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ) E. Συμφωνείτε ότι, τα σχέδια στην άδεια, την πολεοδομική άδεια, ήταν η αποχέτευση ξεχωριστά στις 67 Α; A. Ναι. Πάνω σε ένα σχέδιο όταν κατασκευάζεται, όταν γεννιέται, επειδή είναι αυτόνομο, σχεδιάζεται ένα κτήριο με τις αποχετεύσεις του, δίπλα σχεδιάζεται ένα άλλο κτήριο, απέναντι ένα άλλο κτήριο, ναι γίνονται ξεχωριστά. Διότι όταν πάνε για άδεια, ήθελαν να φαίνονται πάνω όλα αυτά τα συναφή να το πω αποχετευτικά, ηλεκτρολογικά και υδραυλικά κτλ. Στο συγκεκριμένο, ναι έγινε ένα σχέδιο των αποχετεύσεων, το οποίο έδειχνε πάνω να έχει δυο σηπτικές δεξαμενές, δυο απορροφητικούς λάκκους και τη σχετική πρόνοια με τα κυρίζια, τα φρεάτια κτλ. E. Μάλιστα. Και εσείς κατασκευάσατε τούτο που λέει το σχέδιο στην πολεοδομική άδεια και για το οποίο πήρατε έγκριση; A. Μάλιστα. E. Και κατασκευάσατε το αποχετευτικό να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο; A. Μάλιστα. E. Κύριε μάρτυς, ήταν ανεξάρτητο μόνο για την πολυκατοικία 67 Α; .. A. Όταν κατασκευάσαμε το σύστημα, επειδή ήταν οι δυο λάκκοι μέσα στο τεμάχιο όπως εξήγησα και προηγουμένως, μέσα στο σύνορο του τεμαχίου Α, υπήρχαν 2 λάκκοι απορροφητικοί, και τα σχετικά φρεάτια βάσει του σχεδιασμού. Στην εκτέλεση ενώθηκαν πάνω σε κάποια φρεάτια στην κάτω πλευρά που συζητούσαμε και η αποχέτευση της μισής πολυκατοικίας της διπλανής, όπως εξήγησα διά τον λόγο ότι, δεν το αρνούμαστε τούτο, για τον λόγο ότι, μπήκε πιο μεγάλη δεξαμενή για να μην έχει προβλήματα, διότι θα καταστρεφόταν η συγκεκριμένη δεξαμενή ή δεξαμενές. Πολύ σύντομα, με την έλευση του αποχετευτικού συστήματος. Άρα, η απάντηση στο ερώτημά σας εάν έγινε αυτόνομο, εν μέρει ναι, είναι αυτόνομο, απλώς ενώθηκαν πάνω τους τρεις σωλήνες για τον λόγο που εξήγησα. E. Δηλαδή δεν εξυπηρετούσε μόνο της 67 Α τα διαμερίσματα, αλλά εξυπηρετούσε και της μιας πλευράς 6 διαμερίσματα στις 67 Β; A. Όπως ήταν ενωμένο, ναι. E. Τούτο υπήρχε πάνω στα σχέδια της . άδεια οικοδομής. A. Πάνω στην άδεια οικοδομής, υπήρχε σχέδιο για το κτήριο το οποίο δείχνει ότι είναι μόνο οι αποχετεύσεις του Α. Εάν πάρετε το Β, δείχνει αποχέτευση μόνο του Β και οποιονδήποτε άλλο σχέδιο είναι ξεχωριστό κομμάτι. Δεν είναι ενιαίο. Εκεί όπως δουλεύαμε έξω και γι' αυτό κάναμε και κάποιες τροποποιήσεις είτε σε περιτειχίσματα, είτε σε κανόνες, είτε σε εσωτερική τροποποίηση, είναι μέσα στην προσπάθεια για να πετύχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα προτού γίνουν οι ανάλογες τροποποιήσεις, για το αποχετευτικό μιλώ πάντα που θα άλλαζε, θα τροποποιείτο. Ήταν προσωρινό εκείνο το σύστημα. E. Εκδώσατε κύριε, ξεχωριστή πολεοδομική, άδεια οικοδομής για το 67 Α, μόνο; Μόνο, όχι ενωμένες με τη Β; A. Ναι, είναι ξεχωριστή η άδεια της Α. E. Άρα, πώς αποφασίσατε να ενώσετε τις δυο αποχετεύσεις όταν πήρατε άδεια οικοδομής μόνο για την Α; A. Να σας εξηγήσω. Δικαιολογημένα απορείτε για τον λόγο ότι δεν είσαστε του επαγγέλματός μας. Στην κατασκευή, όταν κατασκευάσουμε κάποια πράγματα, πολλές φορές, κάνουμε ή δεχόμαστε παρεμβολές και κάνουμε τροποποιήσεις, τις οποίες μπορεί να νιώσουμε ότι είναι είτε προς το συμφέρον του πελάτη, ή προς συμφέρον της καλύτερης οικοδομικής τέχνης, όπως την αποκαλούμε. Άρα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ξέροντας ότι θα αλλοιωνόταν εις το τέλος, θα αλλάξει εις το τέλος όλη αυτή η εξέλιξη του αποχετευτικού, εμείς κάναμε όλες τις πρόνοιες για όλα τα κτήρια, όχι μόνο για τη συγκεκριμένη που συζητούμε. Με τέτοιο τρόπο, ώστε στο τέλος να δουλεύουν ανεξάρτητα και ενωμένα πάνω στο αποχετευτικό σύστημα της πόλης χωρίς ιδιαίτερα έξοδα και οποιαδήποτε επιπρόσθετη εργασία, ξηλώματος του οποιουδήποτε υποστρώματος. E. Υποβάλατε άλλα σχέδια; Πήρατε άδεια να τροποποιήσετε τα σχέδια της άδειας οικοδομής; A. Αφού τούτα τα κάνουμε στη τελική έγκριση, η οποία μπορούσαμε να προχωρήσουμε για τον λόγο που σας είπα. Υπήρχε αλλαγή χρήσης. E. Εγώ θα σας πω κύριε μάρτυς ότι, η αποχέτευση η κοινή που κατασκευάσατε της 67 Α με την 67 Β, ήταν παραβίαση των σχεδίων που καταθέσατε στην πολεοδομική αρχή. Και κατά παράβαση της πολεοδομικής σας άδειας. A. Είναι στην άδεια οικοδομής που είναι η παράβαση που αναφέρεστε. Και ναι, δεν κατασκευάστηκε όπως ήταν η άδεια οικοδομής, που πάρθηκε, που συζητήθηκε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορούσα στο τέλος να πάρω τελική έγκριση. Όταν ο Δήμος έρχεται να εξετάσει ο τεχνικός, εξετάζει τα πάντα, από κάτω προς τα πάνω τα πράγματα και σου εκδίδει τη τελική έγκριση. Άρα, οποιεσδήποτε να το πω παρατυπίες υπάρχουν, σου δίνει οδηγίες ο Δήμος για να τις διορθώσεις, για να συμμορφωθείς, να προχωρήσει στη τελική έγκριση. Άρα, δεν έχει κάποιος ο οποίος είτε Cyfield είτε οτιδήποτε μπορεί να αποφύγει αυτήν τη διαδικασία για να διορθώσει εάν έχει κάτι κάνει στην πορεία, το οποίο δεν αποδέχεται ο Δήμος. ... E. Γιατί το κάνατε; A. Διότι τεχνικά, γι' αυτό ήμαστε και τεχνικοί άνθρωποι, τεχνικά θεωρούσαμε ότι ήταν πιο σωστό, πιο λειτουργικό να μην πάω να γεμώσω λάκκους την υποδομή που κάτω, μόνο και μόνο για να κάνω κάτι το οποίο ύστερα που Χ περίοδο ήταν να πάω να το κλείσω. Δεν ήταν ούτε για να κερδίσουμε λεφτά ούτε για να ξεγελάσουμε κάποιον. Αντίθετα, είπαμε που την πρώτη στιγμή αλληλογραφίας μας, εάν αυτό επιθυμείτε βεβαίως να το κάνουμε. Δηλώσαμε καθαρά τη θέση μας, ναι να το κάνουμε. Δεν αρνηθήκαμε τίποτε ούτε ότι το κάναμε τότε με τον τρόπο ούτε θέλουμε να του επαναφέρει του θέση. Ποτέ δεν αρνηθήκαμε τούτο το πράγμα. Είναι γραμμένο κάτω. Δεν μπορώ να καταλάβω ακόμη και σήμερα τούτο το πράγμα. Όπως ζήτησα και τότε μια συνάντηση επιτόπου, το ίδιο πράγμα συζητούμε και σήμερα. ... A. Ποια ήταν η σαφής απάντηση που περιμένατε να σας πω πέραν του ότι να το κάνουμε; Να το κάνουμε. Παραδοχή ότι ναι, έρχονται λύματα που εκείνον τον λάκκο, που εκείνη την πολυκατοικία μέσα σε τούτη την πολυκατοικία. Ναι, ένωσα τους. Ο λόγος είναι τούτος, το εξηγήσαμε πάρα πολλές φορές και ναι, να πάμε να το κάναμε. Να τα επαναφέρουμε όπως τα θέλετε. Τι άλλο έπρεπε να κάνουμε δηλαδή;» Η αλληλογραφία στην οποία έκανε αναφορά κατά τη μαρτυρία του ο ΜΥ1 κατατέθηκε κατά την ακρόαση ως Τεκ.
- Αυτή συνίσταται ουσιαστικά σε αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των δικηγόρων των εναγόντων και του μάρτυρα πριν την καταχώρηση της αγωγής, στα πλαίσια της οποίας οι πρώτοι επαναλαμβάνουν και «επιβεβαιώνουν» ότι «.η απαίτηση της πελάτιδας μας εξακολουθεί να είναι ξεχωριστές αποχετεύσεις της οικοδομής της από τις εφαπτόμενες οικοδομές είτε τούτο είναι με σύνδεση στο κεντρικό αποχετευτικό σύστημα είτε με ξεχωριστά φρεάτια και ξεχωριστούς σηπτικούς λάκκους», ενώ η δεύτερη, επιμένοντας ότι η πολυκατοικία ανεγέρθηκε σύμφωνα με τα σχέδια, τους κανονισμούς και την τέχνη της υποδομής, δηλώνει παρά ταύτα έτοιμη και πρόθυμη να προχωρήσει με τις διαδικασίες αλλά και τις εργασίες σύνδεσης του επίδικου αποχετευτικού συστήματος με το δημόσιο σύστημα και αν αυτό δεν είναι εφικτό, «τότε η εταιρεία μας θα οργανώσει σύντομα την εκσκαφή και τοποθέτηση σηπτικού λάκκου». Σημειώνω εδώ ότι η αλληλογραφία των μερών καταλήγει με την εναγόμενη να ενημερώνει την πλευρά των εναγόντων στις 25/09/12 ότι μπορεί να ζητηθεί άδεια από το ΣΑΛ για σύνδεση του επίδικου αποχετευτικού συστήματος με το δημόσιο σύστημα και ακολούθως να πραγματοποιηθεί η εν λόγω σύνδεση με έξοδα της εναγόμενης, «αν όμως η ιδιοκτήτρια του κτηρίου προτιμά να το κάμει από μόνη της, εμείς μπορούμε να της προσφέρουμε το ποσό των €350,00 που είναι το κόστος σύνδεσης του Υποστατικού» και τους τελευταίους ν' απορρίπτουν την εν λόγω πρόταση ως μη συνάδουσα με τους όρους της σύμβασης της 18/03/04 και να ενημερώνουν για την εξασφάλιση της προσφοράς της Constapolis Τεκ.
- Κατά το μάρτυρα, οι εργασίες τις οποίες εκτέλεσε η Constapolis κατόπιν οδηγιών των εναγόντων ήταν αχρείαστες αλλά και αδικαιολόγητες και αυτό γιατί ενώ υπήρχαν όλες οι πρόνοιες για εύκολη σύνδεση του επίδικου αποχετευτικού συστήματος με το δημόσιο αγωγό, κάτι που θα συνεπάγετο και την πλήρη ανεξαρτητοποίηση του συστήματος: «.μπήκε ο άλλος ο συνάδελφος μέσα στην οικοδομή, αγνοώντας ότι υπήρχαν αυτές οι πρόνοιες, ενώ ο ίδιος αξιοποίησε την μια εκ των δυο και ενώ και ο ίδιος ο εμπειρογνώμονας καθαρά λέει ότι έγιναν οι πρόνοιες βάσει των σχεδίων, που είχε στα χέρια του από τον Δήμο. Εντούτοις, αγνοήθηκε η μια και σκάφτηκαν και έγιναν οι ζημιές και τα κόστη που χρέωσε ο άνθρωπος που λέει ότι η δουλειά που έκανε το κόστος της είναι σωστό. Αυτό που λέω όμως είναι ότι δεν έπρεπε να γίνει τούτη η δουλειά, διότι υπήρχαν αυτές οι σωλήνες από κάτω. Δηλαδή με λίγα λόγια, πλήρωσε ο πελάτης μας κάτι, το οποίο ήταν αχρείαστο. Ήταν κάτω που το χώμα. Ο άνθρωπος, δεν τον γνωρίζω, αλλά εξ όσων έχω ακούσει, μου έκανε μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι ένας τόσο έμπειρος άνθρωπος, όπως μας είπε ότι είναι, όταν εδώ το σχέδιο, που θεωρώ ότι είδε το σχέδιο, διότι διαφορετικά πώς ήξερε ότι το πάνω κομμάτι αριστερά, υπάρχει σωλήνα πρόνοιας που ο ίδιος μας είπε, ενώ δεν είχε στο κεντρικό. Και είδε και το κάτω, πάνω στο ίδιο σχέδιο, είδε και το κάτω κομμάτι αριστερά ότι υπάρχει αυτή η σωλήνα και δεν μπήκε στη διαδικασία να ψάξει. Και ξεκίνησε να κάνει το αποχετευτικό, που όπως μας είπε ο ίδιος, είναι μετά από υπόδειξη του ιδιοκτήτη, ότι δεν ήθελε να συζητήσει οτιδήποτε άλλο, ήθελε μόνο να του ανεξαρτοποιήσει τις αποχετεύσεις από το διπλανό το κτήριο. Αγνοώντας δηλαδή τι υπήρχε ή τι δεν υπήρχε εκεί. Αυτό το πράγμα κατ' εμένα δεν είναι σωστή προσέγγιση. Δεν θα το κρίνω εγώ. Οι δουλειές δε που έκανε ο άνθρωπος για να είμαι σωστός, εάν ήταν να τις έκανε οποιοσδήποτε από την αρχή, ναι, είχαν ένα κόστος το οποίο εάν δεν είναι 3 χιλιάδες και κάτι όσα χρέωσε ο ίδιος και ήταν 2 και κάτι, δεν έχει σημασία αυτό το κόστος. Σημασία έχει όμως ότι υπήρχαν οι υποδομές, τις μισές τις αξιοποίησε, τις άλλες μισές τις αγνόησε. Και δεν είναι θέμα εάν λειτουργούσαν σωστά ή όχι οι αποχετεύσεις, διότι και ο ίδιος είπε ότι ήταν λειτουργήσιμες και γι' αυτό ενώ δεν είχε και πάνω τους, διότι εάν είχε πρόβλημα έπρεπε να ξηλωθούν, αλλά και ο εμπειρογνώμονας όταν εξέτασε λεπτομερέστατα όλα από γύρω, δήλωσε ότι είναι στην πραγματογνωμοσύνη του ότι λειτουργούν σωστά, σωστή η υποδομή, σωστές κλίσεις, σωστές σωλήνες, σωστά φρεάτια. Άρα, δεν έχει κάτι άλλο. Ουσιαστικά, επανέλαβε την ήδη υφιστάμενη εργασία που υπάρχει.». Θέση του μάρτυρα ήταν ότι οι εργασίες που θα έπρεπε να γίνουν ήταν πολύ πιο απλές και δεν θα στοίχιζαν περισσότερο από το ποσό των €350 που είχαν προσφέρει στους ενάγοντες. Αυτό γιατί: «.Όταν θα ερχόταν η κατάλληλη στιγμή, κάτι το οποίο συζητούσαμε διά μέσω αλληλογραφίας και με την κυρία Νικολαΐδου και είναι κατατεθειμένο, εμείς αυτό που θα κάναμε ήταν να πήγαινε ένας τεχνικός επιτόπου, να το τελευταίο φρεάτιο όπως εξήγησα πριν τη σηπτική δεξαμενή εκεί που φεύγει και η πρόνοια θα έκλεινε. Θα τάπωνε με λίγα λόγια τη σωλήνα που μπαίνει μέσα στη σηπτική δεξαμενή, κατ' επέκταση δεν λειτουργούσε πλέον αυτό το σύστημα με τη σηπτική δεξαμενή και τον απορροφητικό λάκκο και θα ανοίγει, ξετάπωνε τη σωλήνα της πρόνοιας που φεύγει από αυτό το συγκεκριμένο φρεάτιο και καταλήγει στο κεντρικό φρεάτιο. Με τον ίδιο τρόπο θα γινόταν και στην πάνω αριστερά σηπτική δεξαμενή. Όπως ονομάσαμε το πάνω μέρος και το κάτω μέρος. Δηλαδή, οι δυο σηπτικές δεξαμενές και οι δυο απορροφητικοί λάκκοι για το συγκεκριμένο κτήριο θα απομονώνονται όπως φαίνονται στο σχέδιο, θα απομονώνονται και θα λειτουργούσε η άλλη σωλήνα που πάει στο κεντρικό. Αυτή είναι και η πρόνοια η οποία γίνεται σε κτήρια, στα οποία θέλεις να έχεις μια σωστή πρόνοια σύνδεση με αποχετευτικό..(τι είναι το κόστος αυτό των 350 ευρώ που προτείνατε). Από τη στιγμή που ξέραμε και φαινόταν και πάνω στα σχέδια ότι υπήρχαν οι πρόνοιες, ο άνθρωπος ο τεχνικός που θα πήγαινε στο εργοτάξιο, θα έκλεινε τη μια σωλήνα, άρα αυτομάτως θα μπλόκαρε τη ροή των λυμάτων προς σηπτική δεξαμενή και απορροφητικό λάκκο και θα ξεμπλοκάριζε την άλλη σωλήνα, που την κλειστή για να τρέξουν από εκεί τα λύματα, για να πηγαίνουν στο κεντρικό αποχετευτικό. Αυτό το πράγμα είναι μια απλή κίνηση, η οποία γίνεται για να αλλάξει την ροή των λυμάτων, από τη σηπτική δεξαμενή προς το κεντρικό φρεάτιο. Το επόμενο βήμα που θα έκανε η εταιρεία μας, αφού άδειαζε η σηπτική δεξαμενή και ο απορροφητικός λάκκος, θα γέμιζε με στέρεο υλικό, γιατί πλέον δεν θα ήταν σε λειτουργία και είναι κάτι το οποίο οι πλείστοι δεν το κάνουν αλλά εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να γίνεται. Επειδή είμαστε αρκετά καλοί γνώστες του αποχετευτικού.με το να πάει ένας άνθρωπος εκεί μαζί με τον επιβλέποντα και να κάνει αυτήν τη δουλειά, η οποία θα μπορούσε να του πάρει περίπου 2 εργάσιμες μέρες. Είναι βασικά τα εργατικά του και κάποια υλικά που θα χρησιμοποιούσε για να κάνει αυτήν την εργασία. Όλα τα υπόλοιπα ήταν ήδη τοποθετημένα. Δεν υπήρχε κάτι άλλο να κάνει.» Η ακρόαση της υπόθεσης ολοκληρώθηκε με την κατάθεση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των μερών, ειδική αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Επί του παρόντος όμως περιορίζομαι να αναφέρω ότι στην αγόρευση του, ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγόμενης υποστηρίζει μεταξύ άλλων και το ότι εφόσον οι ενάγοντες δεν προσήλθαν να καταθέσουν στο Δικαστήριο, το locus standing του ενάγοντα 2 τουλάχιστο, δεν έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Με το θέμα αυτό θα ασχοληθώ σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μου εφόσον η αγωγή καταχωρήθηκε και προωθήθηκε και από την ενάγουσα 1, για το locus standing της οποίας δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφισβήτηση. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά και τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Σημειώνω εδώ ότι όλοι οι μάρτυρες που κατέθεσαν παρουσιάστηκαν ως εμπειρογνώμονες στον αντίστοιχο τομέα τους και η εμπειρογνωμοσύνη τους αυτή δεν έχει αμφισβητηθεί. Επιχειρήθηκε βέβαια να αμφισβητηθεί η εμπειρογνωμοσύνη του ΜΕ2 σε θέματα αποχετευτικών συστημάτων όμως όπως διαφάνηκε και κατά την ακρόαση, αυτή η αμφισβήτηση στο τέλος αφορούσε το δικαιολογημένο ή μη των συγκεκριμένων ενεργειών του μάρτυρα και όχι τις γνώσεις ή την εμπειρογνωμοσύνη του. Άλλωστε, ο ΜΥ1 δέχτηκε κατά τη μαρτυρία του ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας είχε προβεί στις ίδιες ουσιαστικά εργασίες που είχε προβεί και η εναγόμενη, η οποία παρουσιάστηκε ως έμπειρη στο συγκεκριμένο τομέα. Χωρίς λοιπόν να παραγνωρίζω ότι η μαρτυρία όλων των μαρτύρων επεκτάθηκε και στα όσα γεγονότα οι ίδιοι ισχυρίστηκαν ότι βίωσαν στα πλαίσια της άσκησης της εμπειρογνωμοσύνης του, λαμβανομένου υπόψη ότι η εμπειρογνωμοσύνη τους δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί, τους αποδέχομαι όλους ως ειδικούς επί του συγκεκριμένου θέματος για το οποίο κατέθεσαν. Υπενθυμίζω συναφώς την πάγια αρχή ότι ως τέτοιοι εμπειρογνώμονες μάρτυρες, υπείχαν υποχρέωση να δώσουν στο Δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (βλ. Σπύρου ν Παπαδόπουλου, διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Βασιλείου, ECLI:CY:AD:2018:A144, Πολιτική Έφεση Αρ. 29/12, 2/4/2018, Cybarco Ltd ν. Silvias Kovascik
(2001)1 ΑΑΔ 2013, Χαραλάμπους ν. Αβραάμ κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1441, Anastassiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Kouppis v. Republic
(1977)2 C.L.R. 361, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1, 5 και Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308). Σημειώνω λοιπόν τα εξής. Κατά πρώτο, λαμβανομένου υπόψη, αφ' ενός του αδιαμφισβήτητου περιεχομένου της αίτησης που υπέβαλε η εναγόμενη για εξασφάλιση άδειας οικοδομής για τη συγκεκριμένη πολυκατοικία (Βλ. Τεκ.1 Παράρτημα 2) και αφ' ετέρου της θέσης του ΜΥ1 ότι τα σχέδια που συμφωνήθηκαν με τη συμφωνία της 18/03/04 (βλ. Τεκ.1 Παράρτημα 3), δεν υπέστηκαν οποιαδήποτε τροποποίηση κατά την υποβολή τους στην αρμόδια αρχή για σκοπούς εξασφάλισης της άδειας οικοδομής, προκύπτει ότι τα όσα περιλαμβάνονται στην εν λόγω άδεια και στα εγκριθέντα σχέδια με βάση τα οποία η άδεια αυτή εκδόθηκε, αντικατοπτρίζουν πλήρως και τα όσα είχαν συμφωνηθεί με τη συμφωνία της 18/03/
- Κατά δεύτερο, από την επίσης αδιαμφισβήτητη συμφωνία της 18/03/04, προκύπτει ότι η εναγόμενη είχε υποχρέωση να κατασκευάσει ολόκληρη την οικοδομή σύμφωνα με την άδεια οικοδομής που θα εκδίδετο αλλά και τα σχέδια που θα εγκρίνονταν κατά την έκδοση της εν λόγω άδειας (βλ. Τεκ.1, Παράρτημα 3, «Σύμβαση Αντιπαροχής» όροι 4, 5, 9, 12 και 15). Κατά τρίτο, από την ανταλλαγείσα δικογραφία αλλά και ιδιαίτερα από την μαρτυρία του ΜΥ1, προκύπτει να είναι παραδεκτό ότι το επίδικο αποχετευτικό σύστημα της συγκεκριμένης πολυκατοικίας δεν κατασκευάστηκε σύμφωνα με τα σχέδια που είχαν υποβληθεί στις αρμόδιες αρχές, στη βάση των οποίων είχε εκδοθεί και η σχετική άδεια οικοδομής για την εν λόγω πολυκατοικία και τα οποία προνοούσαν, όπως ο ίδιος ο ΜΥ1 ανέφερε, για την κατασκευή ενός εντελώς χωριστού και ανεξάρτητου συστήματος αποχέτευσης το οποίο θα εξυπηρετούσε αποκλειστικά την συγκεκριμένη πολυκατοικία, είτε αυτό συνδεόταν στο τέλος με το δημόσιο αγωγό είτε όχι. Άλλωστε, όπως και ο ίδιος ο ΜΥ1 παραδέχτηκε κατά τη μαρτυρία του, ο τρόπος με τον οποίο τελικά κατασκευάστηκε το επίδικο αποχετευτικό σύστημα από την εναγόμενη, έστω και αν η τελευταία θεωρούσε ότι αυτή ήταν μια πιο πρακτική και συμφέρουσα λύση η οποία στην πορεία θα κατέληγε να χρησιμοποιηθεί ώστε να ικανοποιήσει τον όρο για ύπαρξη ανεξάρτητου αποχετευτικού συστήματος, συνιστούσε παρά ταύτα παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής εξ' ου και θα επιχειρείτο να θεραπευτεί στο τέλος, ήτοι κατά το στάδιο της τελικής έγκρισης της οικοδομής. Η παραδοχή αυτή του ΜΥ1 επιβεβαιώνει και το συμπέρασμα του ΜΕ1 ότι «.Τα συγκεκριμένα φρεάτια χρησιμοποιούνται από κοινού από τις δύο πολυκατοικίες (και) Αυτό δεν συνάδει με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας.». Στη βάση όλων των πιο πάνω συνεπώς, καθίσταται εύρημα μου ότι η εναγόμενη δεν κατασκεύασε το επίδικο αποχετευτικό σύστημα ως προνοούσε η συμφωνία της 18/03/04 και λαμβανομένου υπόψη ότι η εξέλιξη αυτή οφειλόταν, ως ουσιαστικά ισχυρίστηκε ο ΜΥ1, στις αποφάσεις που έλαβε αποκλειστικά και από μόνη της η εναγόμενη κατά την κατασκευή της οικοδομής, κρίνω ότι για το συγκεκριμένο θέμα υπήρξε από πλευράς της τελευταίας παράβαση της συμφωνίας της 18/03/
- Το ότι ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι ενημέρωσε τους ιδιοκτήτες εκ των υστέρων για το τι είχε γίνει και αυτοί δεν αντέδρασαν, καμία σημασία δεν έχει αφού η παράβαση είχε ήδη γίνει και οι ιδιοκτήτες βρέθηκαν προ τετελεσμένων γεγονότων. Άλλωστε, σύμφωνα με τον ίδιο το ΜΥ1, την επί του προκειμένου ενημέρωση οι ιδιοκτήτες δεν την έλαβαν παρά μόνο αρκετά μετά που το σύστημα είχε ήδη κατασκευαστεί και ολοκληρωθεί και μάλιστα όταν τον κάλεσαν για να του αναφέρουν ότι είχαν πρόβλημα με το αποχετευτικό σύστημα που κατασκεύασε η εναγόμενη. Η δικογραφημένη θέση λοιπόν της εναγόμενης ότι οι ενάγοντες είχαν ουσιαστικά συμφωνήσει και αποδεχτεί τη συγκεκριμένη τροποποίηση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και δεν γίνεται αποδεχτή. Το ερώτημα τώρα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν οι ενάγοντες δικαιούνται, συνεπεία της ανωτέρω διαπιστωθείσας παράβασης, να λάβουν από την εναγόμενη της συγκεκριμένες αποζημιώσεις που αξιώνουν. Επισημαίνω εδώ ότι το επί του προκειμένου παράπονο των εναγόντων έχει περιοριστεί ρητά στην Ε/Α να συνίσταται στην μη κατασκευή ανεξάρτητου αποχετευτικού συστήματος ως προνοούσε η συμφωνία της 18/03/04 και δεν εκτείνεται σε οποιεσδήποτε τυχόν ζημιές προκλήθηκαν από το συγκεκριμένο αποχετευτικό σύστημα που κατασκεύασε η εναγόμενη. Το αναφέρω τούτο διότι στο δικόγραφο της Απάντησης αλλά και κατά την προσκομισθείσα μαρτυρία, έγινε αναφορά στην ύπαρξη διάφορων παραπόνων των εναγόντων σε σχέση με τη λειτουργικότητα του επίδικου συστήματος, όμως κανένα από αυτά τα παράπονα δεν προβλήθηκε ή προωθήθηκε ως βάση, είτε για τις αξιούμενες είτε για περαιτέρω ή αυξημένες αποζημιώσεις, κάτι άλλωστε που επιβεβαιώθηκε και κατά την ακρόαση από την ευπαίδευτη συνήγορο των εναγόντων αλλά και θα ήταν σε κάθε περίπτωση, ανεπίτρεπτο (βλ. Alikhani Borna, ως Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Hossein Alikhani ν. Γεώργιου Προδρόμου και άλλης
(2012)1 ΑΑΔ 657) Σε κάθε περίπτωση όμως, η απουσία οποιασδήποτε θετικής μαρτυρίας από πλευράς εναγόντων ως προς την ύπαρξη οποιουδήποτε λειτουργικού προβλήματος με το σύστημα που κατασκεύασε η εναγόμενη, σε συνδυασμό με την αναφορά του ίδιου του μάρτυρα των εναγόντων, ήτοι του ΜΕ1, ότι «.τα φρεάτια ήταν καθαρά και σε λειτουργίσιμη κατάσταση» και ότι για να προκύψει οποιοδήποτε λειτουργικό πρόβλημα της φύσης που είχαν ισχυριστεί προς το μάρτυρα οι ενάγοντες ότι υπήρχε, θα έπρεπε να συνυπάρχουν σωρεία παραγόντων, περιλαμβανομένου και του παράγοντα τύχη, δεν δικαιολογεί θεωρώ την εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος περί πρόκλησης ζημιάς λόγω μη επαρκούς λειτουργικότητας του επίδικου συστήματος. Προχωρώ λοιπόν να εξετάσω το θέμα των αξιούμενων αποζημιώσεων με γνώμονα ότι το μόνο παράπονο των εναγόντων είναι ότι λόγω αντισυμβατικής συμπεριφοράς και/ή αμέλειας της εναγόμενης, «.δεν υλοποιήθηκε ο όρος της ξεχωριστής αποχέτευσης της πολυκατοικίας.» (παρ. 15 Ε/Α). Ξεκινώντας κατ' αρχή με το κονδύλι που αξιώνουν οι ενάγοντες σε σχέση με την εμπλοκή του ΜΕ1, ήτοι το ποσό των €1725 που κατέβαλαν στον τελευταίο για τις υπηρεσίες που τους προσέφερε, το κονδύλι αυτό δεν μπορεί να αποδοθεί. Αυτό όχι γιατί, ως υποστηρίζει η εναγόμενη, ήταν αδικαιολόγητη η ενέργεια των εναγόντων να ζητήσουν την άποψη ενός ειδικού για το συγκεκριμένο θέμα της αποχέτευσης και δη ενός ειδικού ανεξάρτητου από την εναγόμενη, αν μη τι άλλο διότι είναι με την τελευταία που οι ενάγοντες είχαν τη συγκεκριμένη διαφορά, αλλά γιατί το ποσό που τους χρέωσε ο εν λόγω ειδικός, ως ο ίδιος ανέφερε, δεν αφορούσε μόνο στο επίδικο θέμα αλλά και σε διάφορα άλλα, μη επίδικα παράπονα των εναγόντων. Δεν θα μπορούσε συνεπώς να θεωρηθεί το συγκεκριμένο κονδύλι ως ζημιά που προέκυψε συνεπεία της συγκεκριμένης επίδικης συμβατικής παράβασης. Σίγουρα, μέρος του συγκεκριμένου κονδυλιού καλύπτει και το επίδικο θέμα και αυτό το μέρος οι ενάγοντες ενδεχομένως να το δικαιούνταν αν μπορούσε να συγκεκριμενοποιηθεί με ακρίβεια. Τέτοια όμως συγκεκριμενοποίηση ή διαχωρισμός δεν μπόρεσε να γίνει κατά την ακρόαση και όπως ο ίδιος ο ΜΕ1 ανέφερε, δεν θα μπορούσε ούτε να λεχθεί με ασφάλεια ποια ήταν ακριβώς η οικονομική ζημιά των εναγόντων σε σχέση με τις υπηρεσίες που τους προσέφερε για το συγκεκριμένο επίδικο θέμα. Άλλωστε, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει εδώ ότι εφόσον το συγκεκριμένο κονδύλι αξιώθηκε ως ειδική ζημιά, έπρεπε και να δικογραφηθεί αλλά και να αποδειχθεί με αυστηρότητα (βλ. μεταξύ άλλων ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. SUN SEA (SS) DEVELOPERS LTD κ.α., ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 1/2013, 30/1/2019 και Kayat Trading Limited ν. Genzyme Corporation
(2012)1 ΑΑΔ 1855). Αναφορικά τώρα με το δεύτερο κονδύλι που αξίωσαν οι ενάγοντες, ήτοι το ποσό των €3776 που κατέβαλαν στην Constapolis για να τους εκτελέσει τις εργασίες που αναφέρονται στα Τεκ.3 και 5, παρατηρώ τα εξής. Με βάση τα ευρήματα μου ανωτέρω, η εναγόμενη όντως δεν κατασκεύασε ανεξάρτητη αποχέτευση για την επίμαχη πολυκατοικία ως προνοούσε η συμφωνία της 18/03/04. Για το λόγο αυτό η πλευρά των εναγόντων απαίτησε όπως η εναγόμενη μεριμνήσει ώστε να τη θέσει στη θέση που θα ήταν αν η συμφωνία εκτελείτο κανονικά, κάτι το οποίο συνιστά και το σύνηθες μέτρο της αποζημίωσης για διάρρηξη συμφωνίας (βλ. μεταξύ άλλων Γρηγορίου ανωτέρω, Alpan (Αδελφοί Τάκη) Λτδ ν. Τρυφωνίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 679 και Α. Panayides Contracting Ltd v. M & M Frangos Engineering and Contracting Ltd
(2012)1 A.A.Δ. 1136). Προς το σκοπό αυτό όμως, ήτοι την ικανοποιητική αποκατάσταση της ως το αναίτιο μέρος μιας συμβατικής παράβασης, η πλευρά των εναγόντων έδωσε δύο συγκεκριμένες επιλογές στην εναγόμενη πριν την καταχώρηση της αγωγής - «.η απαίτηση της πελάτιδας μας εξακολουθεί να είναι ξεχωριστές αποχετεύσεις της οικοδομής της από τις εφαπτόμενες οικοδομές είτε τούτο είναι με σύνδεση στο κεντρικό αποχετευτικό σύστημα είτε με ξεχωριστά φρεάτια και ξεχωριστούς σηπτικούς λάκκους» (βλ. Τεκ.6). Από την μαρτυρία τώρα που προσκομίσθηκε σε σχέση με τις επίδικες υπηρεσίες της Constapolis, προκύπτει ότι, ενώ η προσφορά που η τελευταία έδωσε στις 20/03/13 (Τεκ.3) φαινόταν να αποσκοπεί στην υλοποίηση της πρώτης λύσης, ήτοι για «σύνδεση του υποστατικού σας με το δημόσιο αποχετευτικό σύστημα», λύση την οποία είχε αποδεχτεί και η εναγόμενη, η απόδειξη είσπραξης Τεκ.5 που εκδόθηκε μετά την εκτέλεση των εργασιών, αφορούσε ουσιαστικά σε υλοποίηση της δεύτερης λύσης, ήτοι για κατασκευή νέου ουσιαστικά αποχετευτικού συστήματος, «συμφώνως άδειας οικοδομής». Αυτό ήταν κάτι που επιβεβαιώθηκε και από τη μαρτυρία του ίδιου του ΜΕ2, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ουσιαστικά προχώρησε απλά με την κατασκευή νέου αποχετευτικού συστήματος χωρίς να τον απασχολήσει αν μπορούσε το υφιστάμενο σύστημα να συνδεθεί, ως είχε, με τον δημόσιο αγωγό και έτσι να επιτευχθεί η απαίτηση για «.ξεχωριστές αποχετεύσεις της οικοδομής.» με τον άλλο τρόπο που είχε απαιτήσει η πλευρά των εναγόντων, ήτοι «. με σύνδεση στο κεντρικό αποχετευτικό σύστημα.». Άγνωστο βεβαίως παρέμεινε ως το τέλος το κατά πόσο η Constapolis συνέδεσε το νέο αποχετευτικό σύστημα της πολυκατοικίας με το δημόσιο αγωγό, αφού ο άμεσα εμπλεκόμενος με το θέμα αυτό, ήτοι ο ΜΕ2, αδυνατούσε να επιβεβαιώσει ότι έγινε κάτι τέτοιο. Ακριβώς όμως επειδή δεν απασχόλησε το ΜΕ2 το κατά πόσο μπορούσε το σύστημα που κατασκεύασε η εναγόμενη να συνδεθεί με το δημόσιο αγωγό, καμία εξήγηση δεν δόθηκε και καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από πλευράς εναγόντων για να εξηγηθεί λογικά, είτε το γιατί αποφασίστηκε ξαφνικά ν' αγνοηθεί η λύση που η ίδια η πλευρά των εναγόντων είχε προτείνει στην εναγόμενη και η τελευταία την αποδέχτηκε, είτε γιατί η συγκεκριμένη λύση έπαυσε πλέον να θεωρείται ως ικανοποιητικής μορφής αποκατάσταση της παράβασης, ήτοι ως ένας τρόπος με τον οποίο θα επιτυγχάνετο η συμφωνηθείσα ανεξαρτητοποίηση του επίδικου αποχετευτικού συστήματος. Το αναφέρω τούτο επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι από την κοινώς αποδεκτή αλληλογραφία που ανταλλάχτηκε μεταξύ των μερών, προκύπτει ότι στις 25/09/12, ήτοι μετά που η πλευρά των εναγόντων έθεσε στην εναγόμενη τους δύο τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να επιτευχθεί η αποκατάσταση της συμβατικής παράβασης, η τελευταία ενημέρωσε την πρώτη ότι η σύνδεση με το δημόσιο αγωγό θα ήταν εφικτή εντός των επόμενων εβδομάδων και ότι το κόστος γι' αυτή τη σύνδεση θα ανέρχετο στα €
- Μάλιστα δε, η εναγόμενη είχε ενημερώσει την πλευρά των εναγόντων και ότι θα ήταν διατεθειμένη να επωμιστεί η ίδια όλα τα έξοδα για τη σύνδεση με το δημόσιο αγωγό ή να καταβάλει το ανάλογο ποσό στην ενάγουσα 1 ώστε να προβεί η ίδια, αν ήθελε, στις δέουσες ενέργειες για τη σύνδεση. Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα και εν τη απουσία οποιασδήποτε σχετικής μαρτυρίας από πλευράς εναγόντων, δεν μπορεί κατά την άποψη μου να θεωρηθεί εύλογη η απόφαση που έλαβαν στη συνέχεια οι τελευταίοι να μην ανεξαρτητοποιήσουν το επίδικο σύστημα με σύνδεση του με το δημόσιο αγωγό και με έξοδα αποκλειστικά της εναγόμενης, αλλά να προχωρήσουν με την κατασκευή νέου ουσιαστικά συστήματος, πληρώνοντας για το σκοπό αυτό το σημαντικό ποσό των €3776, το οποίο ποσό μάλιστα, ως ο ίδιος ο ΜΕ2 ανέφερε, δεν περιλάμβανε το κόστος για τη σύνδεση τους με τον δημόσιο αγωγό. Το παράλογο δε της επί του προκειμένου απόφασης των εναγόντων, προβάλλει εντονότερο υπό το φως του ότι η σύνδεση του συστήματος τους με τον δημόσιο αγωγό ήταν κάτι που και αυτοί προφανώς ήθελαν να γίνει, εξ' ου και η προσφορά Τεκ.3 αναφερόταν σε «σύνδεση του υποστατικού σας με το δημόσιο αποχετευτικό σύστημα» αλλά και υπό το φως του ότι στο τέλος, οι ενάγοντες πλήρωσαν τον ΜΕ2 €3776 για να εκτελέσει μόνο μέρος των εργασιών που είχε ήδη δεχτεί η εναγόμενη να εκτελέσει με δικά της έξοδα. Επισημαίνω εδώ ότι όσον αφορά το κατά πόσο ήταν υπό τις περιστάσεις εύκολο αλλά και πιο συμφέρον να συνδεθεί το υφιστάμενο σύστημα με το δημόσιο αγωγό παρά να κατασκευαστεί νέο σύστημα αποχέτευσης, η μόνη μαρτυρία που παρουσιάστηκε για το θέμα αυτό ήταν αυτή του ΜΥ1, ο οποίος δεν αντικρούστηκε επί των συγκεκριμένων ισχυρισμών του. Άλλωστε, ούτε ο ΜΕ1 αλλά ούτε και ο ΜΕ2 ήταν σε θέση να τοποθετηθούν επί του θέματος τούτου, αν και τους ζητήθηκε να το πράξουν κατά την αντεξέταση τους, εφόσον και οι δύο τους είχαν επικεντρωθεί κατά την εργασία τους αποκλειστικά στις ρητές οδηγίες που τους δόθηκαν από τους ενάγοντες, οι οποίες όμως δεν εκτείνονταν στο θέμα αυτό. Αποδέχομαι λοιπόν την επί του προκειμένου θέση του ΜΥ1 και προβαίνω σε εύρημα ότι το αποχετευτικό σύστημα που κατασκεύασε η εναγόμενη θα μπορούσε να ανεξαρτητοποιηθεί τουλάχιστο με τη σύνδεση του με το δημόσιο αγωγό και ότι το κόστος για να επιτευχθεί αυτή η σύνδεση δεν θα ξεπερνούσε τα €
- Κοντολογίς, ναι μεν οι ενάγοντες κατάφεραν να αποδείξουν ότι η εναγόμενη παρέβηκε τη συμφωνία της 18/03/04 με το να μην κατασκευάσει ξεχωριστή αποχέτευση για την επίμαχη πολυκατοικία, δεν κατάφεραν όμως να αποδείξουν στον απαιτούμενο βαθμό και ότι συνεπεία της παράβασης αυτής θα πρέπει να αποζημιωθούν με τα συγκεκριμένα ποσά που αξιώνουν. Αυτό όχι μόνο γιατί οι αποζημιώσεις στο δίκαιο των συμβάσεων έχουν σκοπό την αποκατάσταση του αθώου μέρους στη θέση που θα απολάμβανε αν η συμφωνία εφαρμοζόταν και όχι τη ζημιά την οποία υπέστη προς αντιμετώπιση των συνεπειών της διάρρηξης της συμφωνίας αλλά και γιατί οι εν λόγω αποζημιώσεις θα πρέπει να κρίνονται και εύλογες υπό τις περιστάσεις (βλ. A. PANAYIDES CONTRACTING LIMITED ανωτέρω). Η αποτυχία όμως των εναγόντων να αποδείξουν το συγκεκριμένο ύψος της οικονομικής ζημιάς που αξίωσαν δεν συνεπάγεται αυτόματα και απόρριψη της αγωγής, εφόσον, στις περιπτώσεις παράβασης μιας σύμβασης, «Το ότι είναι αδύνατο να υπολογισθεί με ακρίβεια η αποζημίωση, δεν πρέπει να παρεμβάλλει εμπόδιο στην απόδοση αποζημιώσεων εφόσον βεβαίως ο ενάγων αποδεικνύει το υπαρκτό του δικαιώματος του για αποζημίωση» (βλ. A Panayides Contracting Limited ανωτέρω). Εφόσον λοιπόν στην παρούσα υπόθεση η πλευρά των εναγόντων απέδειξε με την μαρτυρία της το υπαρκτό του δικαιώματος της για αποζημίωση, αν μη τι άλλο και λόγω της παραδοχής από πλευράς εναγόμενης ότι όντως έπρεπε να γίνουν κάποια περαιτέρω έξοδα και ενέργειες ώστε να ανεξαρτητοποιηθεί το επίδικο αποχετευτικό σύστημα ως προνοούσε η συμφωνία της 18/03/04, «.το Δικαστήριο πρέπει να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί στον υπολογισμό των αποζημιώσεων στην περίπτωση όπου δεν δίνεται επακριβής μαρτυρία για τις ζημιές», εφόσον «όπου είναι δύσκολη ή αδύνατη η απόδειξη των αποζημιώσεων, το γεγονός δεν θα πρέπει να δικαιώνει το υπαίτιο μέρος» (βλ. A. PANAYIDES CONTRACTING LIMITED ανωτέρω όπου γίνεται αναφορά στις Biggin v. Permanite [1951] 1 K.B. 422 και Chaplin v. Hicks [1911] Q.B. 786). Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι η πλευρά των εναγόντων είχε η ίδια παρουσιαστεί, μέσω των επιστολών της αλλά και μέσω της προσφοράς του ΜΕ2, να θεωρούσε ως επαρκή συμβατική αποκατάσταση της υπό τις περιστάσεις, τη «σύνδεση του υποστατικού σας με το δημόσιο αποχετευτικό σύστημα», κρίνω ότι το ποσό που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εύλογο και δίκαιο για σκοπούς αποκατάστασης της ζημιάς που προκλήθηκε συνεπεία της συγκεκριμένης συμβατικής παράβασης της εναγόμενης, είναι το ποσό που αναλογεί στο κόστος επίτευξης μια τέτοιας σύνδεσης, το οποίο βάση των ευρημάτων μου ανωτέρω, ανέρχεται στο ποσό των €
- Κρίνω συνεπώς ότι αυτό είναι το ποσό που θα πρέπει να επιδικαστεί εναντίον της εναγόμενης. Τέλος, αυτό που παραμένει να εξεταστεί είναι η θέση της εναγόμενης ότι δεν αποδείχτηκε το πώς είναι που νομιμοποιείται ο ενάγοντας 2 να εγείρει και να προωθεί την παρούσα αγωγή. Επί του θέματος αυτού δεν θα πω πολλά. Περιορίζομαι να αναφέρω ότι οι παραδεκτές συμφωνίες της 18/03/04 αναφέρουν ότι δεσμεύουν τόσο τους εκεί συμβαλλόμενους όσο και τους διαδόχους των τελευταίων, ότι μεταξύ των εγγράφων που κατέθεσε ο ΜΕ1 και δεν αμφισβητήθηκαν είναι και ο τίτλος ιδιοκτησίας που απέκτησε ο ενάγοντας 2 στις 26/02/10 σε σχέση με το ακίνητο που αναλογούσε στην ενάγουσα 1 δυνάμει των συμφωνιών της 18/03/04 (Τεκ.1 Παράρτημα 4) και ότι με το δικόγραφο της η εναγόμενη αντιμετώπισε όλους τους ενάγοντες ωσάν να είχαν το ίδιο locus standing - «..παρέδωσε στους ενάγοντες την πολυκατοικία CITY HOME 67A ανεπιφύλακτα και ή χωρίς καμία απολύτως επιφύλαξη από τους Ενάγοντες κατά ή περί τα τέλη του 2006 και συνεπώς ουδεμία υποχρέωση έχει η εναγόμενη ως προς τις μελλοντικές απαιτήσεις των εναγόντων οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στη σύμβαση αλλά περιήλθαν εις γνώση της εναγόμενης για πρώτη φορά κατά ή περί τον Μάρτιο του 2012.οι ενάγοντες ήταν ενήμεροι ή και εν πάσει περιπτώσει γνώριζαν για την υλοποίηση των τεσσάρων σηπτικών λάκκων ότι αυτοί οι τέσσερεις λάκκοι εξυπηρετούσαν τις ανάγκες για τις τρεις πολυκατοικίες που ανεγέρθηκαν.». Κανένα λοιπόν πρόβλημα δεν εντοπίζεται με το δικαίωμα του ενάγοντα 2 να αξιώνει μαζί με την ενάγουσα 1 τα όσα αξιώνονται με την παρούσα αγωγή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους συνεπώς, κρίνω ότι οι ενάγοντες 1 και 2 πέτυχαν να αποδείξουν την αξίωση τους εναντίον της εναγόμενης, μόνο όμως στο ύψος των €
- Εκδίδεται επομένως απόφαση υπέρ εναγόντων 1 και 2 και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό των €350 πλέον νόμιμο τόκο. Όσον αφορά τα έξοδα της υπόθεσης αν δεν υπάρχει οποιοδήποτε θέμα πληρωμής στο Δικαστήριο, αυτά κατ' ακολουθία του γενικού κανόνα και στη βάση του πρακτικού της 23/02/21, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων 1 και 2 και εναντίον της εναγομένης ως θα υπολογιστούν στην κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού και εγκριθούν από το Δικαστήριο, μειωμένα κατά 1/3, πλέον ΦΠΑ αν υπάρχει και νόμιμο τόκο. ( Υπ.)........... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο