Public Joint-Stock Company Commercial Bank «PrivatBank» ν. PricewaterhouseCoopers Ltd κ.α., Aγωγή Αρ.: 886/2018, 30/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A629 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Aγωγή Αρ.: 886/2018 Μεταξύ: Public Joint-Stock Company Commercial Bank «PrivatBank», εκ Ukraine Εναγόντων -και- 1. PricewaterhouseCoopers Ltd, εκ Λευκωσία 2. Limited liability company Audit firm "PricewaterhouseCoopers (Audit)", εκ Ukraine Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερ. 05.04.2021 για διαγραφή Ημερομηνία: 30/12/2021. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Γ. Τριανταφυλλίδης με κ. Θ. Οικονόμου και κα Χριστοδούλου για Άντης Τριανταφυλλίδης & Υιοί ΔΕΠΕ και κ. Μ. Χαραλάμπους για Chrysses Demetriades & Co LLC. Για Εναγόμενους 1: Καμία εμφάνιση. Για Εναγόμενους 2 - Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Ν. Γεωργιάδης με κ. Γ. Χαραλάμπους και κ. Σ. Κάσινο για Γεωργιάδης & Πελίδης ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Εναγόμενοι 2 (στο εξής οι Καθ΄ ων η αίτηση) με Αίτηση τους ημερομηνίας 12.7.19 αιτήθηκαν τον παραμερισμό του Διατάγματος ημερομηνίας 10.5.18 με το οποίο δόθηκε η άδεια στους Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) για επίδοση της παρούσας Αγωγής στους Καθ΄ ων η αίτηση εκτός δικαιοδοσίας. Η εν λόγω Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX XXXXX XXXXX Latimir. Οι Αιτητές καταχώρισαν Ένσταση στις 17.02.20, η οποία υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις των κ. XXXXX Sherchenko και κ. XXXXX XXXXX Ashley. Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν να καταχωρίσουν Συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και προς τούτο δόθηκαν σχετικές οδηγίες από το Δικαστήριο. Οι Καθ΄ ων η αίτηση καταχώρισαν στις 8.2.21 Συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Κυριάκου Βαρνάβα. Ακολούθησε η καταχώριση της παρούσας Αίτησης στις 5.4.21, με την οποία οι Αιτητές αιτούνται ως ακολούθως: «(α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή των παρά. 16, 17(Ι) και (ii), 18 και 23 της ένορκης δήλωσης του κ. XXXXX Βαρνάβα ημερ. 8/2/2021 στην έκταση που αυτές κάνουν αναφορά στις γνωμοδοτήσεις των εμπειρογνωμόνων XXXXX of Mapesbury και Professor Dr. XXXXX Michael, του Τεκμηρίου 2 (Γνωμοδότηση Εμπειρογνώμονα XXXXX of Mapesbury) αποτελούμενη από 30 σελίδες και επιπλέον τα 24 Παραρτήματα αυτής και του Τεκμηρίου 3 (Γνωμοδότηση Καθηγητή Dr. XXXXX Michaels αποτελούμενη από 40 σελίδες (περιλαμβανομένου του Παραρτήματος αυτής), τα οποία είναι επισυνημμένα στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Βαρνάβα ημερομηνίας 8/2/2021, η οποία υποστηρίζει την αίτηση της Εναγομένης 2 για παραμερισμό της επίδοσης της αγωγής εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγομένη 2-Καθ' ης η Αίτηση («η ένορκη δήλωση Βαρνάβα»). (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η διαγραφή των παραγράφων 9 - 12, 17- 32, 34 - 38, 39 (
- ii)- (ν), 40 - 66, 68 - 71, 75 - 81, 85 -89, 91, 93, 95 - 98, 100 - 101, 103 - 104, 106 - 113, 138 - 141, 146, 151 - 152 από την ένορκη δήλωση Βαρνάβα ημερ. 8/2/2021.» Η Αίτηση - η οποία βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.39 Θ.2, 18, 20 και 21 και Δ.48 θ. 1-4 και/ή στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Χαραλάμπους, ημερομηνίας 5.4.21 - προσέκρουσε σε Ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Βαρνάβα, ημερομηνίας 24.6.21. Ο XXXXX Χαραλάμπους είναι δικηγόρος στη δικηγορική εταιρεία Chrysses Demetriades & Co LLC, που ενεργεί ως ένας εκ των δικηγόρων των Αιτητών. Αναφέρθηκε στη Συμπληρωματική ένορκη δήλωση του XXXXX Βαρνάβα ημερομηνίας 8.2.21, στην οποία επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 2 και 3 γνωμοδοτήσεις δύο αλλοδαπών δικηγόρων, του XXXXX of Mapebury και του Καθηγητή XXXXX Michaels, οι οποίοι προσφέρουν μαρτυρία εμπειρογνώμονα σε ότι αφορά την ερμηνεία του αρ. 17 του Ν.8(ΙΙΙ)/2005 με τον οποίο κυρώθηκε η Διμερής Συμφωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας για νομική συνεργασία σε αστικά θέματα. Περαιτέρω οι περισσότεροι ισχυρισμοί στην ένορκη δήλωση του κ. Βαρνάβα, δεν περιορίζονται σε γεγονότα αλλά αποτελούν νομική επιχειρηματολογία. Ισχυρίζεται ότι από τις παρ. 16, 17(
- i)και (ii), 18 και 23 της ένορκης δήλωσης Βαρνάβα προκύπτει ότι με τις δύο πιο πάνω γνωμοδοτήσεις, αποσκοπείται η παρουσίαση μαρτυρίας επί του Κυπριακού Δικαίου και ειδικότερα, πώς το Κυπριακό Δικαστήριο θα πρέπει να ερμηνεύσει το αρ. 17 της Διμερούς Συνθήκης. Ωστόσο, οι δύο εμπειρογνώμονες δεν είναι εμπειρογνώμονες επί του Κυπριακού Δικαίου. Αυτοί έχουν τα προσόντα για άσκηση του επαγγέλματος μόνο στην Αγγλία και Γερμανία και δεν έχουν τα προσόντα να γνωμοδοτήσουν ή να προσφέρουν μαρτυρία επί θεμάτων που αφορούν το Κυπριακό Δίκαιο. Συνεπώς η μαρτυρία τους είναι εντελώς άσχετη με την ερμηνεία του αρ. 17 της Διμερούς Συνθήκης και των Κανόνων Πολιτικής Δικονομίας. Η ορθή ερμηνεία του αρ. 17 της Διμερούς Συνθήκης, όπως ενσωματώθηκε στο εγχώριο δίκαιο, είναι αμιγώς νομικό θέμα και το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει αφού ακούσει νομική επιχειρηματολογία από τους Κύπριους δικηγόρους των διαδίκων κατά την ακρόαση. Η προσκόμιση μαρτυρίας αλλοδαπών εμπειρογνωμόνων των Collins και Michael όσον αφορά την ερμηνεία του αρ. 17 από το Κυπριακό Δικαστήριο, δεν είναι επιτρεπτή και γι΄ αυτό θα πρέπει να διαγραφεί και παραμερισθεί. Συνεπώς, οι πιο πάνω παράγραφοι, στην έκταση που βασίζονται στις γνωμοδοτήσεις των Collins και Michaels, είναι πρόδηλα σκανδαλώδεις και άσχετες και πρόκειται για μη αποδεκτή μαρτυρία που πρέπει να διαγραφεί, όπως και οι γνωμοδοτήσεις τους. Σ΄ ότι αφορά τη διαγραφή αριθμού παραγράφων της ένορκης δήλωσης Βαρνάβα, αυτές δεν περιορίζονται σε γεγονότα αλλά περιέχουν νομικά επιχειρήματα και παραβιάζουν τις πρόνοιες της Δ.39 Θ.2. Επιπλέον, οι εν λόγω παράγραφοι είναι επαναληπτικές και δεν προσθέτουν νέα γεγονότα. Περιορίζονται σε παράφραση και επανάληψη της ένορκης δήλωσης Latimir (ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης των Καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 12.7.19). Η καταχώριση τόσο μεγάλης Συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι αδικαιολόγητη και περιττή. Προς τούτο αναφέρθηκε στις εν λόγω παραγράφους, τις οποίες και επεξήγησε αναλυτικά, στην παρ. 13 της ένορκης δήλωσης του. Ισχυρίστηκε ότι τα αιτούμενα Διατάγματα θα πρέπει να εκδοθούν ώστε να μην υποχρεωθούν οι Αιτητές να παρουσιάσουν απαντητική μαρτυρία σε σχέση με τις γνωμοδοτήσεις των εμπειρογνωμόνων Collins και Michaels, ως και να απαντήσουν στους επαναλαμβανόμενους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης Βαρνάβα, αφού η μαρτυρία δεν είναι σχετική και δεν μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο να αποφασίσει για την ορθή ερμηνεία του αρ. 17. Σε αντίθετη περίπτωση, το έργο του Δικαστηρίου θα καταστεί δυσχερέστατο λόγω του αδικαιολόγητου μεγάλου όγκου του υλικού που θα συσσωρευθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο XXXXX Βαρνάβας είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ΄ ων η αίτηση και ορκίστηκε στην Συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 8.2.21, προς υποστήριξη της Δικαιοδοτικής Αίτησης ημερομηνίας 12.7.19. Ισχυρίζεται ότι η διαγραφή αποτελεί θεραπεία που μπορεί να διαταχθεί ως έσχατη λύση και το Δικαστήριο οφείλει να είναι προσεκτικό προκειμένου να μην προκαθορίσει τι μπορεί να είναι ή να μην είναι σχετικό ή βοηθητικό για το Δικαστήριο που θα εκδικάσει και αποφασίσει τη Δικαιοδοτική Αίτηση ημερομηνίας 12.7.19. Αναφέρθηκε στην Δικαιοδοτική Αίτηση ημερομηνίας 12.7.19, η οποία καταχωρίστηκε από τους Καθ΄ ων η αίτηση και υποστηριζόταν από την ένορκη δήλωση του XXXXX Latimir, στην οποία επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 1, η νομική γνωμάτευση του Δρ. XXXXX Martinenko για ορισμένα ζητήματα Ουκρανικού δικαίου. Οι Αιτητές καταχώρισαν Ένσταση στις 17.2.20, η οποία υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση του Sherchenko και του XXXXX Ashley. Στην ένορκη δήλωση του Sherchenko επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 3 γνωμάτευση του Δρ. Paliashvili για ζητήματα Ουκρανικού δικαίου και ως Τεκμήριο 1 η νομική γνωμάτευση του XXXXX Fedichin για ορισμένα ζητήματα Ουκρανικού και Διεθνούς δικαίου. Ο Fedichin ετοίμασε την έκθεση του (Τεκμήριο 1) ως εμπειρογνώμονας σε θέματα Ουκρανικού και Διεθνούς δικαίου. Σ΄ ότι αφορά τους Κανόνες περί διεθνούς δικαιοδοσίας, ο Fedichin βασίστηκε σε απόσπασμα από το Σύγγραμμα του Professor XXXXX Michaels. Οι Καθ΄ ων η αίτηση καταχώρισαν την Συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Βαρνάβα, στην οποία επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 1 νομική γνωμάτευση του Δρ. Martinenko αναφορικά μόνο με ζητήματα Ουκρανικού δικαίου. Περαιτέρω, επισυνάφθηκαν ως Τεκμήρια 2 και 3 οι νομικές γνωματεύσεις δύο εμπειρογνωμόνων σε θέματα Διεθνούς δικαίου των XXXXX of Mapesbury και του Professor XXXXX Michaels. Οι δύο αυτές εκθέσεις (Τεκμήρια 2 και 3) ετοιμάστηκαν ως απάντηση στην νομική γνωμάτευση (Έκθεση) του Fedichin. Ο Fedichin ετοίμασε την έκθεση του, όχι ως εμπειρογνώμονας σε θέματα Κυπριακού Δικαίου, αλλά ως εμπειρογνώμονας σε θέματα «Ουκρανικού δικαίου και Διεθνούς δικαίου», για τα οποία είχε πληροφορηθεί ότι ήταν σχετικά με τη Δικαιοδοτική Αίτηση και είχε αναλύσει τις δύο ξεχωριστές έννοιες στο πλαίσιο των Κανόνων διεθνούς δικαιοδοσίας. Ο Fedichin βασίστηκε όχι μόνο στη Διμερή Συνθήκη, αλλά και στις γενικές αρχές που διέπουν διεθνείς συνθήκες, σε διεθνείς συνθήκες που άπτονται ζητημάτων δικαιοδοσίας και αναγνώριση αποφάσεων, ως και στο περιεχόμενο του Συγγράμματος του Professor Michaels. Ισχυρίζεται ότι και οι δύο εμπειρογνώμονες XXXXX και Professor Michaels είναι καταρτισμένοι για να εκφέρουν την άποψη τους ως προς την ορθή ερμηνεία του αρ. 17 της Διμερούς Συνθήκης και οι Εκθέσεις τους είναι απόλυτα σχετικές και χρήσιμες για την παροχή καθοδήγησης στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με την παρ. 5 της έκθεσης Michaels (Τεκμήριο 3), οι δικηγόροι των Αιτητών τον είχαν προσεγγίσει ως πιθανό εμπειρογνώμονα, για να παράσχει την άποψη του ως προς την ερμηνεία του αρ. 17 της Συνθήκης. Όταν παρείχε την προκαταρτική του άποψη, οι Αιτητές δεν επικοινώνησαν ξανά μαζί του. Με αυτά τα δεδομένα οι Αιτητές εμποδίζονται να ισχυρίζονται ότι η μαρτυρία του είναι σκανδαλώδης και άσχετη. Ισχυρίζεται ότι οι δύο εκθέσεις εμπειρογνωμοσύνης των XXXXX και Professor Michaels είναι απόλυτα σχετικές, έχουν ψηλή αποδεικτική αξία και είναι χρήσιμες για να παράσχουν καθοδήγηση και βοήθεια στο Δικαστήριο. Δεν περιέχουν οτιδήποτε σκανδαλώδες ή καταχρηστικό ή που θα μπορούσε να προκαλέσει ζημιά ή αμηχανία στους Αιτητές. Είναι δίκαιο και πρέπον να επιτραπεί στους Καθ΄ ων η αίτηση να απαντήσουν σε μια νομική γνωμάτευση που ετοιμάστηκε από τον Fedichin ως εμπειρογνώμονα Διεθνούς δικαίου. Οι Lord Collins και Professor Michaels είναι διεθνούς φήμης προσωπικότητες στον τομέα ιδιωτικού Διεθνούς δικαίου και οι απόψεις τους είναι χρήσιμες και σχετικές για το Δικαστήριο. Σ΄ ότι αφορά το αίτημα για διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων από την ένορκη δήλωση Βαρνάβα, ισχυρίζεται ότι καμιά από αυτές δεν είναι σκανδαλώδης ή άσχετη, δεν είναι επαναληπτικές και δεν περιέχουν επιχειρηματολογία. Οι εν λόγω 93 παραγράφοι βρίσκονται στην ενότητα που αφορά τη σχέση μεταξύ των Εναγομένων, θέμα απόλυτα σχετικό με το κατά πόσο οι Καθ΄ ων η αίτηση μπορούν να θεωρηθούν ως αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος. Είναι δίκαιο για τους Καθ΄ ων η αίτηση να απαντήσουν στα θέματα που οι Αιτητές εισηγήθηκαν με την Αίτηση τους για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ότι δηλαδή τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία, ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση της ουσίας της αγωγής, ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση είναι αναγκαίος ή κατάλληλος διάδικος στην αξίωση εναντίον των Εναγομένων 1, ως και ότι η Κύπρος είναι το κατάλληλο forum και δεν υπάρχει κίνδυνος αντικρουόμενων αποφάσεων. Ισχυρίζεται ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα επηρεάσει δυσμενώς τους Καθ΄ ων η αίτηση, διότι: (α) θα αποστερηθούν της ευκαιρίας να απαντήσουν σε μαρτυρία που παρουσιάστηκε από εμπειρογνώμονα Διεθνούς δικαίου, τον Fedichin και (β) θα αποστερηθούν της δυνατότητας να παρουσιάσουν την μαρτυρία τους. Αντίθετα, αν η προσβαλλόμενη μαρτυρία διατηρηθεί στον φάκελο του Δικαστηρίου, θα διαφυλαχθεί η δικονομική ισότητα των διαδίκων και ο Δικαστής που θα εκδικάσει την Δικαιοδοτική Αίτηση ημερομηνίας 12.7.19, θα είναι σε καλύτερη θέση να κρίνει ποια μαρτυρία είναι σχετική και χρήσιμη, έχοντας ενώπιον του το σύνολο της μαρτυρίας και την επιχειρηματολογία όλων των πλευρών. Σε τέτοια περίπτωση οι Αιτητές δεν θα επηρεασθούν δυσμενώς, αφού θα έχουν την ευκαιρία να απαντήσουν στον Lord Collins και Professor Michaels, ως και στην ένορκη δήλωση Βαρνάβα με Συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Τέλος, ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική αφού επιχειρεί να εμποδίσει τους Καθ΄ ων η αίτηση να απαντήσουν επαρκώς στη μαρτυρία των Αιτητών. Οι Αιτητές έχουν αναγνωρίσει τη σχετικότητα και χρησιμότητα της μαρτυρίας ενός εμπειρογνώμονα Διεθνούς δικαίου, δηλαδή του Fedichin και έχουν βασιστεί στην νομική του γνωμάτευση. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σε αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Το πρώτο ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει, αφορά την δικαιοδοτική βάση επί της οποίας το Δικαστήριο έχει την εξουσία να διατάξει τη διαγραφή των δύο νομικών γνωμοδοτήσεων των εμπειρογνωμόνων Lord Collins of Mapesbury και Professor Dr. XXXXX Michael, που επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 2 και 3 στην Συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Κυριάκου Βαρνάβα, ημερομηνίας 8.2.21, ως και αριθμό παραγράφων της εν λόγω Συμπληρωματικής ένορκης Δήλωσης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών εισηγήθηκαν ότι το Δικαστήριο έχει την εξουσία να διαγράφει μη αποδεκτή και άσχετη μαρτυρία, τόσο δυνάμει των συμφυών του εξουσιών, όσο και δυνάμει της Δ.39 θ.18. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, προέβαλαν τη θέση ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να βασισθεί στις συμφυείς του εξουσίες και να διαγράψει τη μαρτυρία που περιέχεται στην Συμπληρωματική ένορκη δήλωση Βαρνάβα, η οποία είναι άσχετη ή αχρείαστη και κατ΄ επέκταση απαράδεκτη και μη αποδεκτή και τείνει να περιπλέξει τη δικαστική διαδικασία. Η πιο πάνω θέση των Αιτητών δεν με βρίσκει σύμφωνη. Αποτελεί πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι όταν οι εξουσίες του Δικαστηρίου προδιαγράφονται ρητά στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς, το Δικαστήριο δεν μπορεί να επεκτείνει τις εξουσίες του επικαλούμενο τη σύμφυτη εξουσία του, εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για να αποφευχθεί η καταστρατήγηση συνταγματικών δικαιωμάτων του Αιτητή. Στην απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση του Coward Martin
(2013)1 Α.Α.Δ. 1070, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάσισε ότι: «Προκύπτει από το πιο πάνω ότι το δικαστήριο έχει εξουσία να δίδει οδηγίες, ανάλογα με τις ανάγκες της υπόθεσης, χωρίς βέβαια το θεσμοθετημένο πλαίσιο διαδικασίας, εκεί όπου αυτό υπάρχει, να καταργείται, κατ' επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του δικαστηρίου.» Στην απόφαση Ελεγκτική Υπηρεσία Συνεργατικών Εταιρειών ν. Αγαθοκλή Παπαγεωργίου και άλλων
(2000)3 Α.Α.Δ. 151, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ως ακολούθως: «Έχοντας υπόψη ότι η δικονομική εξουσία επαναφοράς έχει αυστηρά θεσμοθετηθεί από τους διαδικαστικούς κανόνες και τη νομολογία που τους έχει ερμηνεύσει έχουμε τη γνώμη ότι το εγειρόμενο δεν είναι από τα θέματα που μπορεί να καλύψει η σύμφυτη εξουσία. Τέτοια βάση για την έκδοση διατάγματος της μορφής που επιδιώκεται με την αίτηση δεν προσφέρεται.» Σχετική είναι και η απόφαση Τουβλοποιεία Παλαίκυθρου Γίγας Λτδ ν. Μαρούλας Πολυδώρου Ουστά (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 109, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι: «Όπως προκύπτει, σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισης της με το δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς.» Στην εν λόγω υπόθεση το αίτημα επαναφοράς έφεσης, παρά την απουσία οποιαδήποτε πρόνοιας στους θεσμούς, εγκρίθηκε για το μοναδικό λόγο ότι υπήρχαν «ιδιάζουσες συνθήκες» και η επαναφορά είχε ως λόγο τη διασφάλιση του δικαιώματος του διάδικου που κατοχυρώνει το Άρθρο 30.3(β) του Συντάγματος. Στην απόφαση Αναφορικά με την Χωρίς Ειδοποίηση Αίτηση των 1. Page Directors Ltd κ.ά., Πολ. Αίτ. 118/15, ημερομηνίας 12.10.15, υιοθετήθηκε η απόφαση Τουβλοποιεία Γίγας Λτδ (ανωτέρω) και αποφασίστηκε ότι: «Η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου δεν μπορεί κατά κανόνα να αποτελέσει αφ΄ εαυτής, αυτοδύναμη δικαιοδοτική βάση για συγκεκριμένο αίτημα ή διάβημα. Απλή επίκληση της είναι επιτρεπτή μόνο στην περίπτωση που η τυχόν άρνηση ή εξουσίας ή δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος του διαδίκου (Τουβλοπ. Γίγας Λτδ ν. Ουστά (Αρ. 1)
(1994)Α.Α.Δ. 109 και Ιερόθεος Χριστοδούλου Ρόπας
(2009)2 Α.Α.Δ. 235).» Έχοντας υπόψη την πιο πάνω νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι στην προκειμένη περίπτωση, δικαιοδοτική βάση για το επίδικο αίτημα διαγραφής, αποτελεί η Δ.39 θ.18 ως η θεσμοθετημένη Διαδικαστική Διαταγή και συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να διευρύνει τη διακριτική του εξουσία επικαλούμενο την σύμφυτη εξουσία του, εφόσον τυχόν απόρριψη του αιτήματος ουδόλως θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος των Αιτητών, ούτε και προβλήθηκε τέτοιος ισχυρισμός εκ μέρους των Αιτητών. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο θα εξετάσει τα αιτούμενα Διατάγματα διαγραφής, στη βάση των προνοιών της Δ.39 θ.18, η οποία ορίζει ως ακολούθως: «The Court or a Judge may order to be struck out from any affidavit any matter which is scandalous and irrelevant.» Από το λεκτικό της Δ.39 θ.18 (ανωτέρω) προκύπτει ότι, στην περίπτωση διαγραφής θέσεων και ισχυρισμών από ένορκες δηλώσεις, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκείται όταν αυτοί οι ισχυρισμοί/θέσεις, είναι όχι μόνο άσχετοι αλλά ταυτόχρονα και σκανδαλώδεις. Στην υπόθεση Williams and Glyns Bank Limited v. The Ship «Maria» now lying at the port of Larnaca
(1984)1 C.L.R. 701, υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από το Annual Practice 1960 (σελ. 924): «An affidavit must be pertinent and material and, may be ordered to be taken off the file if scandalous and irrelevant matter is inserted (Osmaston v. Association of Land Financiers,
(1878)W.N. 101; Kernick v. Kernick, 12 W.R. 335; Goddard v. Parr, 3 W.R. 633; Cracknail v. Hanson, 11 Ch. D.p. 12), or the scandalous matter may be expunged (Warner v. Mosses,
(1881)W.M. 69; and see r. 11). The Court will only strike out matter that is both scandalous and irrelevant, or is otherwise oppressive (per Byckley, L.J., Re Jessop
(1910)W.M. 128, a case in which the C.A. refused to strike out extracts from letter marked 'without prejudice')». Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από το Annual Practice 1956 σελ. 686: «The Court will strike out under this Rule matter which is both scandalous and irrelevant». Είναι επίσης νομολογημένο ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για διαγραφή με βάση τη Δ.39 θ.18, θα πρέπει να ασκείται με φειδώ και όχι αβασάνιστα, σε απλές και ξεκάθαρες περιπτώσεις (βλ. Williams and Glyns (ανωτέρω), Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Hussein Ali Nasrat Abdalahn κ.ά.
(2013)1 Α.Α.Δ. 1520). Συνακόλουθα στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές θα πρέπει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι οι επίδικες αναφορές στη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Βαρνάβα και οι δύο επίδικες νομικές γνωμοδοτήσεις (Τεκμήρια 2 και 3 στην Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Βαρνάβα), είναι ταυτόχρονα σκανδαλώδεις και άσχετες. Σύμφωνα με τη νομολογία, σκανδαλώδεις ισχυρισμοί είναι αυτοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα, ανηθικότητα, κακή και προσβλητική συμπεριφορά για τον αντίδικο και δεν έχουν σχέση με τα επίδικα θέματα. (Βλ. Rubery v. Grant
(1872)L.R. 13 Eq. και Annual Practice 1956 σελ. 366). Διευκρινίζεται ότι σε αυτό το στάδιο το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στο να αποφασίσει κατά πόσο οι δύο επίδικες Εκθέσεις Εμπειρογνωμοσύνης και οι επίδικες παραγράφοι από την Ένορκη Δήλωση Βαρνάβα, περιέχουν «σκανδαλώδεις και άσχετους ισχυρισμούς» και δεν επεκτείνεται σε ζητήματα αποδεκτότητας μαρτυρίας, τα οποία θα πρέπει να αποφασιστούν από το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της Δικαιοδοτικής Αίτησης ημερομηνίας 12.7.
- [Βλ. Phipson on Evidence, 19η έκδοση παρ. 7-05, Halsbury's Laws of England, Civil Procedure (V.11 2020) (V.12 2020) (V.12A 2020) παρ. 686: «Disputes about the admissibility of evidence in civil proceedings should be dealt at the substantive hearing rather than a preliminary hearing».] Έχω εξετάσει με προσοχή τις εισηγήσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων των Αιτητών σε σχέση με τις δύο επίδικες νομικές γνωματεύσεις, ως και τις επίδικες παραγράφους από τη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Βαρνάβα και έχω διαπιστώσει ότι δεν εγείρεται εκ μέρους των Αιτητών ζήτημα σκανδαλωδών θέσεων και ισχυρισμών, παρά μόνο ζήτημα σχετικότητας. Οι Αιτητές σε κανένα σημείο της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση προέβαλαν οποιοδήποτε ισχυρισμό ότι οι δύο εκθέσεις εμπειρογνωμοσύνης και οι επίδικες παραγράφοι περιέχουν ισχυρισμούς/θέσεις για ανεντιμότητα των Αιτητών ούτε και αποδίδουν στους Αιτητές προσβλητική συμπεριφορά ή κατηγορία. Έχοντας κατά νου τις ρητές πρόνοιες της Δ.39 θ.18 και τη σχετική νομολογία (ανωτέρω), ως και τη διαπίστωση ότι δεν εγείρεται εκ μέρους των Αιτητών ζήτημα σκανδαλωδών και ταυτόχρονα άσχετων ισχυρισμών, παρά μόνο ζήτημα άσχετων ισχυρισμών, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η παρούσα περίπτωση δεν αποτελεί κατάλληλη περίπτωση στην οποία το Δικαστήριο θα μπορούσε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Εφόσον εγείρεται θέμα μόνο άσχετης και αχρείαστης μαρτυρίας και όχι ταυτόχρονα σκανδαλώδους μαρτυρίας, η Αίτηση αναπόφευκτα θα πρέπει να απορριφθεί. Ως εκ περισσού και συνοπτικά αναφέρω ότι εν πάση περιπτώσει η θέση των Αιτητών ότι οι επίδικες γνωμοδοτήσεις και παραγράφοι από την Ένορκη Δήλωση Βαρνάβα, είναι άσχετες και θα πρέπει γι' αυτό το λόγο να διαγραφούν, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο γιατί, οι δύο γνωμοδοτήσεις απαντούν σε ζητήματα που ήγειρε ο Fedichin στη νομική γνωμάτευσή του που επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 1 στην Ένσταση των Αιτητών ημερομηνίας 7.2.20 στη Δικαιοδοτική Αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 12.7.
- Ειδικότερα, ο Fedichin δήλωσε στην παράγραφο 1 της Έκθεσής του ότι προετοίμασε τη γνωμάτευση του ως εμπειρογνώμονας σε θέματα Ουκρανικού δικαίου και Διεθνούς δικαίου και έθεσε στην παράγραφο 2 το υπόβαθρο της εμπειρογνωμοσύνης του σε θέματα Διεθνούς δικαίου. Στην παράγραφο 3 ανέφερε ότι οι οδηγίες του ήταν να παραθέσει την άποψή του επί ζητημάτων Ουκρανικού και Διεθνούς δικαίου. Περαιτέρω, η Έκθεση Fedichin προβαίνει σε ευρύτερες δηλώσεις αναφορικά με τη φύση, πεδίο εφαρμογής, ιεραρχία και ερμηνεία Διεθνών Συνθηκών (παρ. 6, 9-14, 15, 16 και 17 της Έκθεσης Fedichin). Περαιτέρω ο Fedichin στην Έκθεσή του (σελ. 35-39) παραπέμπει στο Σύγγραμμα του Professor Michaels με τίτλο «Conflict of Laws in a Globalized World». Συνακόλουθα, ο Professor Michaels με την επίδικη Έκθεση Εμπειρογνωμοσύνης του, απαντά στις θέσεις και ερμηνεία του Fecichin, όπως και ο Lord Collins, ο οποίος απαντά επίσης στις θέσεις που προωθεί η Έκθεση Fedichin, αναφορικά με τη φύση, εμβέλεια, ιεραρχία και ερμηνεία Διεθνώς Συνθηκών. Επομένως, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι δύο επίδικες Εκθέσεις Εμπειρογνωμοσύνης του Lord Collins και XXXXX Michaels είναι απαντητικές στην μαρτυρία που οι Αιτητές παρουσίασαν με την Έκθεση Fedichin για την ορθή ερμηνεία του Άρθρου 17 της Διμερούς Συνθήκης, γεγονός που από μόνο του επιβεβαιώνει τη σχετικότητά τους, τονίζοντας συγχρόνως ότι περιέχουν σχετική μαρτυρία για ζητήματα Διεθνούς δικαίου. Οι δύο επίδικες Εκθέσεις Εμπειρογνωμοσύνης, αποτελούν νομική επιχειρηματολογία και ως τέτοιες δεν μπορούν, εν πάση περιπτώσει να διαγραφούν, με βάση τις ρητές πρόνοιες της Δ.39 θ.
- Όπως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, εφόσον οι εν λόγω Εκθέσεις Εμπειρογνωμοσύνης κρίνονται ως σχετικές, η αποδεκτότητά τους ως μαρτυρία και η αξία που θα πρέπει να αποδοθεί σ' αυτές σε σχέση με το ευρύτερο πλαίσιο Διεθνούς δικαίου, είναι ορθότερο και θα πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της Δικαιοδοτικής Αίτησης ημερομηνίας 12.7.
- Σ' ότι αφορά τις επίδικες παραγράφους της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Βαρνάβα, των οποίων αιτείται η διαγραφή ως περιέχουσες νομικά επιχειρήματα και επαναλήψεις της Ένορκης Δήλωσης Latimir που υποστηρίζει τη Δικαιοδοτική Αίτηση ημερομηνίας 12.7.19, επαναλαμβάνω ότι οι ρητές πρόνοιες της Δ.39 θ.18 δεν παρέχουν την εξουσία στο Δικαστήριο να διαγράφει νομικούς ισχυρισμούς από Ένορκες Δηλώσεις ούτε και επαναλήψεις ισχυρισμών και γεγονότων. Οι εν λόγω παραγράφοι, ουδόλως μπορεί να θεωρηθεί ότι περιέχουν σκανδαλώδεις ισχυρισμούς (όπως επεξηγήθηκε ανωτέρω) και κρίνονται σχετικές με τα επίδικα θέματα της Δικαιοδοτικής Αίτησης. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές επιδιώκουν τη διαγραφή μεγάλου αριθμού παραγράφων της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Βαρνάβα, οι οποίες αποτελούν ολόκληρες ενότητες της Ένορκης Δήλωσης και τυχόν ικανοποίηση του επίδικου αιτήματος θα οδηγούσε σε μια Ένορκη Δήλωση ασύνδετη και ακατανόητη, χωρίς συνοχή και δομή, γεγονός που θα καθιστούσε δυσχερές το έργο του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της Δικαιοδοτικής Αίτησης ημερομηνίας 12.7.
- Η ορθή προσέγγιση, κατά την άποψή μου, είναι να τεθεί όλο το υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου που θα εκδικάσει τη Δικαιοδοτική Αίτηση ημερομηνίας 12.7.
- (Βλ. Hoyle v. Rogers
(2014)EWCA Civ 257 και Moylett v. Geldorf
(2018)EWHC 3893 (Ch)). Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο