VASSOS MARKIDES ESTATES LTD ν. ΤΑΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Συνεκδ. Aγωγές Αρ.: 2851/2

(3)του Συντάγματος, στη πρακτική και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Θεοδοτίδη, ημερ. 8.9.21 - προσέκρουσε σε Ένσταση των Εναγόντων (στο εξής οι Καθ΄ ων η αίτηση) η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Μαρκίδη, ημερ. 10.12.

1. Όπως διατείνεται ο XXXXX Θεοδοτίδης, Γενικός Διευθυντής των Αιτητών, μετά την αλλαγή των δικηγόρων των Αιτητών, οι νέοι δικηγόροι τους, αφού μελέτησαν τα δικόγραφα, κατέληξαν ότι η Υπεράσπιση τους χρήζει τροποποίησης ώστε να συμπεριληφθούν σ΄ αυτήν περισσότερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών για δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις και οι σχετικοί ισχυρισμοί να τεθούν με τον ορθό δικονομικά τρόπο. Περαιτέρω, προέκυψε η ανάγκη έγερσης Ανταπαίτησης, ώστε οι Αιτητές να διεκδικήσουν αποζημίωση και αποκατάσταση των ποσών που οι Καθ΄ ων η αίτηση καρπώθηκαν παράνομα και αδικαιολόγητα. Η αιτούμενη τροποποίηση γίνεται καλόπιστα και χωρίς πρόθεση να προκληθεί δυσχέρεια στην άλλη πλευρά. Η καταχώριση της παρούσας Αίτησης σε αυτό το στάδιο είναι αποτέλεσμα της αλλαγής των δικηγόρων των Αιτητών και της νομικής συμβουλής τους και ουδόλως αποσκοπεί στην πρόκληση καθυστέρησης ή ταλαιπωρίας στην άλλη πλευρά, παρά μόνο στην δυνατότητα των Αιτητών να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους. Η ακρόαση δεν έχει ακόμα αρχίσει και με την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένοι ισχυρισμοί των διαδίκων. Ο XXXXX Μαρκίδης είναι γενικός διευθυντής και ιδρυτής των Καθ΄ ων η αίτηση. Αναφέρει ότι η παρούσα Αίτηση υποβάλλεται με υπέρμετρη καθυστέρηση και μετά πάροδο 5 χρόνων από την καταχώριση των αγωγών 2851/16 και 3085/16, παρόλο που αφορούν γεγονότα που διαδραματίστηκαν το
2. Η αλλαγή δικηγόρου δεν συνιστά δικαιολογία για την καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές εκμεταλλεύονται καταχρηστικά κάθε δικονομικό διάβημα προκειμένου να καθυστερήσουν την εκδίκαση των αγωγών, προκαλώντας άσκοπα έξοδα, ως και τον πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου. Ανέφερε ειδικότερα ότι: α. Οι Αιτητές καθυστέρησαν στην καταχώριση των Υπερασπίσεων για 2 περίπου χρόνια. β. Για να εξασφαλίσουν περαιτέρω καθυστέρηση, οι Αιτητές άλλαξαν δικηγόρους. γ. Ακολούθως οι Αιτητές προώθησαν αίτηση για κατάχρηση της διαδικασίας στην αγωγή 3085/2016, η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. δ. Μετά οι Αιτητές άλλαξαν και πάλι δικηγόρους, εξασφαλίζοντας έτσι περαιτέρω χρόνο. ε. Ακολούθησε αίτηση από τους Αιτητές για συνένωση των αγωγών, η οποία εγκρίθηκε. στ. Μετά την εκδίκαση της αίτησης για συνένωση, οι Αιτητές προωθούν νέα τρίτη αίτηση, για τροποποίηση του δικογράφου της. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις αφορούν ισχυρισμούς που αφορούν την περίοδο πριν το 2016 και συνεπώς οι Αιτητές μπορούσαν να καταχωρίσουν την παρούσα Αίτηση σε προγενέστερο στάδιο τα τελευταία 5 χρόνια. Περαιτέρω οι Αιτητές επιχειρούν αλλαγή της γραμμής Υπεράσπισης τους και την προσθήκη Ανταπαίτησης, η οποία οδηγεί σε διεύρυνση των επίδικων ζητημάτων. Οι ισχυριζόμενες λεπτομέρειες για ψευδείς παραστάσεις, δόλο και συνωμοσία είναι αναληθείς, και προβάλλονται καταχρηστικά και κακόπιστα. Η δε προβαλλόμενη «Ανταπαίτηση» έχει ήδη παραγραφεί. Τέλος, ισχυρίζεται ότι η ζημιά που θα προκληθεί στους Καθ΄ ων η αίτηση με την έγκριση της Αίτησης, δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα και να αποζημιωθεί με έξοδα διότι αν τα συγκεκριμένα ζητήματα εγείροντο στο κατάλληλο στάδιο, οι Καθ΄ ων η αίτηση θα ήταν σε θέση να προβούν στα κατάλληλα διαβήματα για να διαφυλάξουν τα συμφέροντα τους, συλλέγοντας και διαφυλάσσοντας επιπρόσθετη μαρτυρία. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται τις αρχές της τροποποίησης. Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις, έχοντας προς τούτο υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1998)1(Ε) Α.Α.Δ. 33, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 44, Χρίστου ν. Αζά

(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Fereos v. Martin Brothers

(1997)1 Α.Α.Δ. 370, Pelekanos v. Πελεκάνου

(2001)1 Α.Α.Δ. 2075, Τσαγγάρης ν. Γαβριηλίδου

(2002)1 Α.Α.Δ. 156, Στυλιανού ν. Λαϊκής

(2002)1 Α.Α.Δ. 746, Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560 και άλλες) οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως. Η τροποποίηση ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη σειρά παραγόντων, όπως οι επιπτώσεις που θα επιφέρει η τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, ως και ο χρόνος υποβολής του αιτήματος. Ο χρόνος, όμως, δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει, όμως, να δικαιολογείται κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, βάρος που επαυξάνει αναλόγως της καθυστέρησης. Ένας άλλος παράγοντας που συνεκτιμάται είναι και η δυνατότητα που είχε ο αιτητής για συμπερίληψη των ισχυρισμών του σε προγενέστερο στάδιο, αλλά η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν παρατηρήθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση. Επιγραμματικά, τέλος, η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα, εκτός στις περιπτώσεις που προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα. Στην Απόφαση Αντώνης Ανδρέου ν. Adboard Media Ltd κ.ά στην Αγωγή αρ.4/11 ημερ. 16.9.14, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνοψίστηκαν επίσης οι αρχές που διέπουν το θέμα της τροποποίησης δικογράφων και σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Το θέμα της τροποποίησης δικογράφων ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται και πρέπει να ασκείται φιλελεύθερα, χωρίς να διέπεται σε άκαμπτους κανόνες, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση επιβεβλημένη για την αποτελεσματικότερη απονομή της δικαιοσύνης. Έργο που επιτελείται μετά τη συνεκτίμηση όλων των παραγόντων που αφορούν στην κάθε περίπτωση, συμπεριλαμβανομένων και επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν, στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.ά

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 237). Ακόμη και εκεί όπου η απαιτούμενη τροποποίηση είναι το αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, μπορεί να παραχωρηθεί η θεραπεία (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη κ.ά., Πολιτική Έφεση 79/2009, 4.5.2012). Προϋποθέτει βεβαίως η έγκριση του αιτήματος, ότι ο αιτητής, δεν ενεργεί κακόπιστα και ότι η αιτιολόγηση του αιτήματος για την όποια καθυστέρηση, η οποία ποικίλει αναλόγως με το στάδιο που υποβάλλεται η αίτηση, δεν προκαλεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά. Η εισαγωγή νέου ζητήματος, δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου πάντοτε, ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες στην άλλη πλευρά. Η διαχρονική γραμμή της νομολογίας επαναλαμβάνει ως θεμελιακή αρχή πως, τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση, όταν αυτή κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και προς αποτροπή της πολλαπλότητας των δικαστικών διαδικασιών. Ακόμα και στην περίπτωση που επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, η αίτηση δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται πάντοτε υπό το πρίσμα των στοιχείων της κάθε περίπτωσης. Κυρίαρχος παράγοντας κατά πάντα χρόνο και σε κάθε περίπτωση ώστε να επιτραπεί η τροποποίηση, συνιστά το συμφέρον της δικαιοσύνης (IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, 20.3.2014).» Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση IKOS CIF LTD v. MARTIN COWARD κ.ά., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολ. Εφ. 137/2013 και 138/2013, ημερομηνίας 20.3.2014 είναι επίσης σχετικό: «Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου,

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.,

(1993)1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,

(1994)1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μυλτιάδους κ.ά,

(2007)1 Α.Α.Δ. 1005).» Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές, διεξήλθα με προσοχή τα δικόγραφα των Αιτητών, ως και τις αιτούμενες τροποποιήσεις και κατέληξα ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης δεν είναι συμβατό με την παροχή άδειας για τροποποίηση της Υπεράσπισης και προσθήκη Ανταπαίτησης. Τούτο γιατί ο κύριος και μοναδικός λόγος για τον οποίο οι Αιτητές αιτούνται τις αιτούμενες τροποποιήσεις είναι η αλλαγή των δικηγόρων που τους εκπροσωπούν και η νομική συμβουλή που τους παρείχαν. Όπως είναι νομολογημένο, η αλλαγή δικηγόρου αφ΄ εαυτής δεν παρέχει λόγο για την τροποποίηση των δικογράφων, ούτε και δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Επίσημος Παραλήπτης κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 607: «Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν τροποποίηση ήταν γνωστά ή, εύλογα, μπορούσαν να εντοπιστούν από τους εναγομένους από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν παρέχει αθ΄ εαυτής λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας ούτε δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος . Η μόνη εξήγηση η οποία παρέχεται στην ένορκη ομολογία η οποία υποστηρίζει την αίτηση, για την καθυστέρηση υποβολής του αιτήματος για τροποποίηση, αφορά την αλλαγή του δικηγόρου των εναγομένων. Ο νέος δικηγόρος των εναγομένων κρίνει την τροποποίηση αναγκαία μετά από επαναθεώρηση της υπόθεσης των πελατών του.» Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Νίκος Νικολάου ν. ΕΚΑ Rock Designs Ltd, Πολ. Έφεση 175/2011, ημερ. 22.12.16: «Οι αρχές που διέπουν το υπό εξέταση θέμα είναι πολύ γνωστές και δεν θεωρούμε σκόπιμο να τις επαναλάβουμε. Θα περιοριστούμε μόνο στην παρατήρηση σε σχέση με την προαναφερόμενη τελευταία θέση του εφεσείοντα, ότι η αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας, ούτε δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος, ιδιαίτερα εδώ που τα γεγονότα επί των οποίων εδραζόταν η σκοπούμενη τροποποίηση ήταν ήδη γνωστά στον ενάγοντα και τους δικηγόρους του όταν καταχωρείτο η υπεράσπιση. Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέλυσε και δικαιολόγησε πλήρως την απόφαση του και εφάρμοσε ορθά τη νομολογία στα γεγονότα της υπόθεσης, συνυπολογίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες. Θεωρούμε ότι απορρίπτοντας την αίτηση, άσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια, το πρωτόδικο Δικαστήριο.» Συνακόλουθα, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η αλλαγή των δικηγόρων που εκπροσωπούν τους Αιτητές - η οποία επεσυνέβη στις 15.6.20 σύμφωνα με σχετική γραπτή ειδοποίηση στο φάκελο του Δικαστηρίου - δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για ικανοποίηση του αιτήματος το οποίο αφορά γεγονότα που διαδραματίστηκαν πριν το 2016 και ήταν σε γνώση των Αιτητών, ούτε και μπορεί να δικαιολογήσει την μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρείται στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης που υπερβαίνει τα πέντε χρόνια από την καταχώριση των αγωγών 2851/16 και 3085/16, αλλά ούτε και την καθυστέρηση που παρατηρείται από την αλλαγή δικηγόρου και μέχρι την καταχώριση της παρούσας Αίτησης, που υπερβαίνει τον ένα χρόνο, χωρίς να δίδεται καμία δικαιολογία προς τούτο. Η πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου οδηγεί αναπόφευκτα σε απόρριψη της Αίτησης, χωρίς να είναι αναγκαίο για το Δικαστήριο να ασχοληθεί με τους υπόλοιπους λόγους Ένστασης των Καθ΄ ων η αίτηση. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ΄ ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής / ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο