Νικολάου κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Aγωγή Αρ.: 3708/19, 22/12/2021

(1)/2018, και ειδικότερα στα άρθρα 5, 21, 27, 44Α μέχρι 44 ΙΑΑ και στα παραρτήματα αυτού, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - Κ.Δ.Π. 185/2015, στην Δ.39, Δ.48 Θ.Θ. 1-9, 8 και 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, , στα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στον Περί Συμβάσεων Νόμο, στη Νομολογία, στις Αρχές της Επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στο άρθρο 15, 23 και 26 του Συντάγματος, στο άρθρο 1 Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ και στην αρχή quia timet injuction και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, ημερομηνίας 19.11.19 - προσέκρουσε σε Ένσταση των Εναγομένων (στο εξής οι Καθ΄ ων η αίτηση), η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Ανδρέου, ημερομηνίας 23.01.

1. Ο Αιτητής 1 είναι σύζυγος της Αιτήτριας
2. Αναφέρθηκε στις Υποθήκες με αρ. XXXXX/10, XXXXX/10 και XXXXX/12 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, τις οποίες ενέγραψε ως ενυπόθηκος οφειλέτης στις 22.4.10 και 23.2.12 επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 10/XXXXX, Φ/Σχ. 21/62Ε2, Τμήμα 10, Τεμάχιο XXXXX, με μερίδιο το «όλο» και υποθηκεύθηκε το «όλο» (στο εξής το ακίνητο), του οποίου είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης (Τεκμήριο 1) και επί αυτού ανηγέρθηκε κτίριο. Οι εν λόγω Υποθήκες ενεγράφηκαν προς εξασφάλιση δανείων που παραχωρήθηκαν από την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου στον ίδιο και στην Αιτήτρια 2, ύψους €902.000 (Τεκμήρια 2 και 3). Αναφέρθηκε στις συζητήσεις που έγιναν σε σχέση με τις επίδικες Υποθήκες προς διευθέτηση των δανειακών υποχρεώσεων τους, προτού οι Καθ΄ ων η αίτηση αναλάβουν τις εργασίες της Συνεργατικής Τράπεζας (Τεκμήρια 4 και 5), οι οποίες δεν είχαν κανένα θετικό αποτέλεσμα. Στις 23.3.18, οι Καθ΄ ων η αίτηση επέδωσαν στον ίδιο και στην Αιτήτρια 2 επιστολή ημερομηνίας 23.3.18 με συνημμένη Ειδοποίηση Τύπου «Θ» και «Ι» και κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 6). Στις 5.6.18 οι Καθ΄ ων η αίτηση τους απέστειλαν Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με την οποία εκδήλωσαν την πρόθεση τους να προχωρήσουν με την διαδικασία πώλησης του ακινήτου και αφορούσε την XXXXX/10 (Τεκμήριο 7). Οι δικηγόροι τους στις 28.6.18 καταχώρισαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την Έφεση με αρ. 233/18 για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» (Τεκμήριο 8). Στις 22.8.18 οι Καθ΄ ων η αίτηση υπέβαλαν πρόταση με σκοπό την διευθέτηση όλων των δανειακών τους υποχρεώσεων (Τεκμήριο 9). Με Ειδοποίηση των Καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 28.9.18 (Τεκμήριο 10), τους ανακοινώθηκε η ημερομηνία και ώρα που θα λάμβανε χώρα ο πλειστηριασμός. Στις 30.11.18, όταν η Έφεση 233/18 ήταν ορισμένη για ακρόαση, οι Καθ΄ ων η αίτηση αποδέχθηκαν την έκδοση του Διατάγματος για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» (Τεκμήριο 11). Ακολούθησαν επιστολές του ημερομηνίας 3.12.18 (Τεκμήριο 12), 19.12.18 (Τεκμήριο 13), ηλεκτρονικό μήνυμα των Καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 20.12.18 (Τεκμήριο 14), 25.01.19 (Τεκμήριο 15), ηλεκτρονικό μήνυμα του ιδίου ημερομηνίας 3.2.19 (Τεκμήριο 16) και επιστολή του ημερομηνίας 7.6.19 (Τεκμήριο 17), αναφορικά με προτάσεις για πλήρη διευθέτηση και εξόφληση των δανειακών τους υποχρεώσεων. Ακολούθησαν ηλεκτρονικά μηνύματα των Καθ΄ ων η αίτηση ημερομηνίας 27.6.19 (Τεκμήριο 18), 31.7.19 (Τεκμήριο 19), το δικό του ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 31.7.19 (Τεκμήριο 20), ως και τα ηλεκτρονικά μηνύματα ημερομηνίας 1.8.19 (Τεκμήριο 21), 2.8.19 (Τεκμήριο 22) και 5.8.19 (Τεκμήριο 23), 6.8.19 (Τεκμήριο 24), 18.10.19 (Τεκμήρια 25 και 26) και 21.10.19 (Τεκμήριο 27), με το οποίο απορρίφθηκε από τους Καθ΄ ων η αίτηση η πρόταση τους για συνολική διευθέτηση των δανειακών υποχρεώσεων τους. Την ίδια ημέρα, 21.10.19 οι Καθ΄ ων η αίτηση επέδωσαν στον πατέρα της Αιτήτριας 2, ο οποίος δεν έχει επικοινωνία και επαφή μαζί τους, Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» ημερομηνίας 21.10.19 (Τεκμήριο 28), για τις οποίες έλαβαν γνώση στις 4.11.19 τυχαία, από την αδελφή της Αιτήτριας
3. Οι Καθ΄ ων η αίτηση γνώριζαν πολύ καλά πού διαμένει με την Αιτήτρια 2 και σκόπιμα επέδωσαν την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» στον πατέρα της Αιτήτριας
4. Στην Ειδοποίηση Τύπου «Ι» επισυνάφθηκε αναλυτική κατάσταση λογαριασμού - η οποία δεν είναι ορθή γιατί δεν καθορίστηκαν τα ποσοστά επιτοκίου - όμως δεν τους επιδόθηκε η Ειδοποίηση Τύπου «Θ». Μετά την παραλαβή της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», ανέθεσε σε εγγεγραμμένο λογιστή και ελεγκτή τον έλεγχο της επισυνημμένης κατάστασης λογαριασμού, ο οποίος ετοίμασε λογιστική έκθεση (Τεκμήριο 29) και από την οποία προκύπτουν €77.407,48 και €54.073,86, και αποτελούν υπερχρεώσεις των Καθ΄ ων η αίτηση (Τεκμήριο 29(Α)). Με ηλεκτρονικό μήνυμα τους ημερομηνίας 29.10.19 (Τεκμήριο 30), ζήτησαν συνάντηση για να γίνει νέα προσπάθεια υποβάλλοντας νέα πρόταση για πλήρη εξόφληση των δανειακών τους υποχρεώσεων. Μετά από σχετική συνάντηση (Τεκμήριο 31), με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 5.11.19 (Τεκμήρια 32 και 33) υπέβαλε δύο νέες προτάσεις. Με ηλεκτρονικό μήνυμα του ημερομηνίας 6.11.19 (Τεκμήριο 34) και 13.11.19 (Τεκμήριο 35) ζήτησε άμεση εξέταση της νέας πρότασης του, όμως μέχρι σήμερα δεν έλαβαν καμία απάντηση. Στις 13.11.19 έλαβε ηλεκτρονικό μήνυμα από τους Καθ΄ ων η αίτηση ότι ολοκληρώθηκε η εκτίμηση του ακινήτου (Τεκμήριο 36), στο οποίο απάντησε με ηλεκτρονικό μήνυμα ημερομηνίας 13.11.19 (Τεκμήριο 37). Μέχρι σήμερα δεν έλαβαν καμία απάντηση και στις 19.11.19 επρόκειτο να παρέλθει η προθεσμία των 30 ημερών της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» και επομένως υπήρχε σοβαρή πιθανότητα να τους επιδοθεί η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», με την οποία θα ενημερώνοντο για την πρόθεση των Καθ΄ ων η αίτηση να εκπλειστηριάσουν το ακίνητο όπου βρίσκεται η κύρια κατοικία του όπου διαμένει η οικογένεια του. Ισχυρίζεται ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση προσπαθούν με έντεχνους και κακόπιστους τρόπους να εκπλειστηριάσουν το ακίνητο, χωρίς καμία ανταπόκριση και θέληση εκ μέρους τους να βρεθεί μια δίκαιη λύση, εκμεταλλευόμενοι την υπερισχύουσα οικονομική θέση στην οποία βρίσκονται. Ο ίδιος και η Αιτήτρια 2 καταβάλλουν υπέρμετρες προσπάθειες να περισώσουν το σπίτι τους, όμως οι Καθ΄ ων η αίτηση δεν εμποδίζονται να αρχίσουν εκ νέου τη διαδικασία εκπλειστηριασμού του ακινήτου και να επέμβουν έτσι στην οικογενειακή τους κατοικία. Πρόθεση τους είναι να διευθετήσουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις και να περισώσουν την οικογενειακή τους κατοικία, όμως οι Καθ΄ ων η αίτηση ενεργούν στοχευμένα και με σκοπό την πώληση του ακινήτου. Η παρούσα Αίτηση συνιστά προληπτική ενέργεια για διατήρηση του αντικειμένου της αγωγής και να αποφευχθεί η αποξένωση του ενυπόθηκου ακινήτου όπου βρίσκεται η οικογενειακή τους κατοικία. Οι Καθ΄ ων η αίτηση έχουν αποδώσει χαμηλή αξία ως επιφυλασσόμενη τιμή πλειστηριασμού (Τεκμήριο 38). Τέλος εγείρει θέμα αφερεγγυότητας των Καθ΄ ων η αίτηση. Ο XXXXX Ανδρέου μέχρι την 31.1.18 ήταν λειτουργός στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών των Καθ΄ ων η αίτηση. Από 1.2.18 μεταφέρθηκε ως υπάλληλος στην Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd, δυνάμει σχετικής συμφωνίας διαχείρισης και ρύθμισης δανείων μεταξύ των Καθ΄ ων η αίτηση και της Altamira. Η Altamira ενεργεί για λογαριασμό των Καθ΄ ων η αίτηση και ανέλαβε τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων των Καθ΄ ων η αίτηση και συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων/εγγυήσεων. Στις εν λόγω χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις περιλαμβάνονται και τα επίδικα δάνεια και οι συναφείς εξασφαλίσεις. Ο ίδιος είναι λειτουργός στο Τμήμα Εκποιήσεων στην Altamira. Ανέφερε επίσης ότι με απόφαση Γενικής Συνέλευσης και με έγγραφη Συμφωνία, η ΣΠΕ Στροβόλου Λτδ έχει μεταφέρει στους Καθ΄ ων η αίτηση όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού της. Η έγγραφη Συμφωνία ενεγράφηκε από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών στις 21.7.17 και οι Καθ΄ ων η αίτηση έχουν διαδεχθεί τη ΣΠΕ Στροβόλου Λτδ, εξ΄ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της. Αναφέρθηκε στα τρία δάνεια που έλαβαν οι Αιτητές από την ΣΠΕ Στροβόλου ημερομηνίας 19.4.10, 19.4.10 και 22.2.12, προς εξόφληση των οποίων ο Αιτητής 1 παραχώρησε τις επίδικες Υποθήκες. Οι Αιτητές μέχρι σήμερα δεν έχουν πληρώσει οποιαδήποτε δόση έναντι των δανείων, όπως προκύπτει από τις καταστάσεις λογαριασμού (Τεκμήρια 1, 2 και 3). Περαιτέρω οι Αιτητές οφείλουν στους Καθ΄ ων η αίτηση και άλλα δύο μη εξυπηρετούμενα δάνεια, τα οποία είναι τερματισθέντα και απαιτητά (Τεκμήρια 4 και 5). Αναφέρθηκε στις προτάσεις των Αιτητών για διευθέτηση των δανειακών τους υποχρεώσεων και αρνείται όσα οι Αιτητές αποδίδουν στους Καθ΄ ων η αίτηση για άρνηση τους να εξευρεθεί δίκαιη λύση. Ισχυρίζεται ότι οι λογιστικές εκθέσεις των Αιτητών που αφορούν υπερχρεώσεις είναι έκδηλα λανθασμένες, αφού δεν λαμβάνονται υπόψη τα έξοδα και χρεώσεις που οι Καθ΄ ων η αίτηση είχαν κάθε δικαίωμα να χρεώνουν. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση είναι μια από τις πλέον φερέγγυες νομικές οντότητες στην Κύπρο και το καθαρό ενεργητικό της υπερβαίνει τα 4 δισεκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 6 (Δύο δελτία τύπου που έχουν δημοσιευθεί την 18.12.19 και 19.12.19) οι Καθ΄ ων η αίτηση κατά το τέλος του Γ΄ τριμήνου του 2019, είχαν περιουσιακά στοιχεία €8.097 εκατομμύρια και μόνη υποχρέωση την αποπληρωμή των €3.6 δις της Κρατικής στήριξης που ήδη άρχισαν να αποπληρώνουν στη Δημοκρατία. Οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα Αγωγή στις 19.11.19 με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και μέχρι σήμερα δεν έχουν καταχωρήσει Έκθεση Απαίτησης. Όλες οι θεραπείες που ζητούν, αφορούν την εγκυρότητα των Υποθηκών και δανείων, ενώ παράλληλα οι Αιτητές επιβεβαιώνουν ότι εκταμίευσαν τα επίδικα δάνεια, τα υπόλοιπα των οποίων δεν παρουσιάζουν υπερχρεώσεις και τονίζει ότι παράλληλα με τις προσπάθειες διευθέτησης ή αναδιάρθρωσης, οι Καθ΄ ων η αίτηση διατηρούσαν τα δικαιώματα τους να λαμβάνουν μέτρα για ανάκτηση των οφειλόμενων. Οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο για την σημασία της παρόδου των 30 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», αφού η σχετική νομοθεσία (αρ. 44Γ

(2)) προβλέπει ότι ο πλειστηριασμός δεν ορίζεται προτού παρέλθουν τουλάχιστον 30 ημέρες από την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Αναφέρει ότι η σχετική εξασφάλιση εκ μέρους των Αιτητών με απλή υπογραφή εγγύησης για €100.000 είναι έκδηλα ανεπαρκής και αιτείται πιο αξιόπιστη εγγύηση και άμεσα ρευστοποιήσιμη και ισοδύναμη τουλάχιστον με το ποσό των €920.000 που οι Αιτητές αποδέχονται ότι έλαβαν από τους Καθ΄ ων η αίτηση. Οι Αιτητές δεν κατέβαλαν κανένα ποσό έναντι των δανείων που έλαβαν, ούτε και ανταποκρίθηκαν σε πολύ ευνοϊκή πρόταση και ευκαιρία που είχαν να εξοφλήσουν τα δάνεια, με ποσό χαμηλότερο από τα κεφάλαια που έλαβαν πριν πολλά χρόνια. Οι Αιτητές εξασφάλισαν τα προσωρινά Διατάγματα μονομερώς, επικαλούμενοι μη υπαρκτούς κινδύνους επικείμενου πλειστηριασμού, με μόνο σκοπό να ασκήσουν στους Καθ΄ ων η αίτηση πίεση για να αποδεχθούν την διευθέτηση των οφειλών τους με συμφέροντες γι΄ αυτούς όρους. Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου οι Αιτητές και οι Καθ΄ ων η αίτηση καταχώρισαν Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις της Αιτήτριας 2, ημερομηνίας 14.4.21 και του XXXXX Ανδρέου, ημερομηνίας 22.4.21, αντίστοιχα. Έχω εξετάσει με προσοχή το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, τα επισυνημμένα σ' αυτές έγγραφα και όσα υποστηρίχθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides

(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι: «

1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης.» Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnes Trading Ltd κ.ά ν. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω την άποψη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του αρ. 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι οι Αιτητές με την Αγωγή τους αξιώνουν δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι επίδικες Υποθήκες, οι σχετικές συμβάσεις και οι όροι τους, είναι παράνομες, άκυρες και ανεφάρμοστες. Προβάλλεται ειδικότερα ο ισχυρισμός ότι οι εν λόγω Υποθήκες δεν παρέχουν το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να τις εξοφλήσει και εξαλείψει, ότι περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες και ασάφειες που σχετίζονται άμεσα με τον καθορισμό του επιτοκίου, του οφειλόμενου ποσού και του υπολογισμού του τόκου. Περαιτέρω, οι Αιτητές προσβάλλουν τον τρόπο επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» ως αντίθετη με την σχετική νομοθεσία, ως και την αλλαγή και/ή υποκατάσταση της ΣΠΕ Στροβόλου από οποιοδήποτε άλλο νομικό πρόσωπο και ισχυρίζονται ότι καμία σχετική Ειδοποίηση έχει δοθεί στα άμεσα εμπλεκόμενα μέρη, με αποτέλεσμα να βρίσκονται αντιμέτωποι με τους Καθ΄ ων η αίτηση, χωρίς να έχουν υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο και/ή οποιαδήποτε Υποθήκη προς όφελος τους. Τέλος, εγείρονται ζητήματα υπερχρεώσεων και/ή παράνομων χρεώσεων. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας, ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού

(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Είναι επίσης νομολογημένο ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για Προσωρινό Διάταγμα, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (βλ. T.A. Micrologic Com. Consult. Ltd v Microsoft Corporation

(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802). Στην προκειμένη περίπτωση, εξετάζοντας τις πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, ως και τις αντίθετες θέσεις των Καθ' ων η αίτηση, κρίνω ότι στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι στη βάση των όσων οι Αιτητές επικαλούνται, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης των ουσιαστικών δικαιωμάτων τους. Συνεπώς εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι οι Αιτητές δικαιούνται εναντίον των Καθ' ων η αίτηση θεραπεία, όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides

(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co

(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά. ν. Χάρη Κύζη

(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι η ζημιά δεν θα είναι μόνο υλική για τους Αιτητές και την οικογένεια τους, αφού πρόκειται για την κύρια και μόνη κατοικία τους και αν οι Καθ΄ ων η αίτηση πετύχουν τον στόχο τους και εκπλειστηριάσουν την κατοικία τους, αυτοί θα υποστούν ταλαιπωρία και ψυχική οδύνη που δεν μπορεί να υπολογιστεί χρηματικά. Περαιτέρω, εισηγείται ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση αποτελούν αφερέγγυο οργανισμό. Η εισήγηση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Τούτο γιατί σε περίπτωση ακύρωσης των εκδοθέντων Διαταγμάτων και εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και στη συνέχεια επιτυχίας των Αιτητών στην αγωγή τους, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους με επιδίκαση αποζημιώσεων, εφόσον το ενυπόθηκο ακίνητο, έχει αξία που μπορεί εύκολα να υπολογισθεί και αποτιμηθεί σε χρήμα. Όπως οι ίδιοι οι Αιτητές αναφέρουν, αυτοί έχουν ήδη προβεί μέσω εκτιμητή, σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου (Τεκμήριο 33 στην Αίτηση). Τονίζεται ότι με τις επίδικες Υποθήκες, οι Αιτητές ως ενυπόθηκοι οφειλέτες, εξουσιοδότησαν τους ενυπόθηκους δανειστές, να πωλούν το ενυπόθηκο ακίνητο, είτε μέσω Κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω Δικαστηρίου ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσουν, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση προς αυτούς, προς εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζουν οι Υποθήκες [Σχετικός είναι ο όρος 5 στο Έγγραφο Υποθήκης (Τεκμήριο 3)]. Ήταν δηλαδή γνωστός στους Αιτητές ο κίνδυνος εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, σε περίπτωση που δεν θα εκπλήρωναν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.ά ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Έφ. Ε203/13 ημερ. 11.9.2019 - η οποία αφορούσε επίσης αίτημα για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος που να απαγορεύει την αποξένωση και/ή πώληση και/ή μεταβίβαση και/ή εκποίηση αριθμού υποθηκών, με επιχείρημα των Αιτητών την ύπαρξη σοβαρού και άμεσου κινδύνου πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων σε τρίτα πρόσωπα και σε περίπτωση αποξένωσης τους την αδυναμία επιστροφής τους στους Αιτητές ιδιοκτήτες τους - αποφασίστηκε ότι: «Η «παραμονή» της ιδιοκτησίας στους εφεσείοντες με δική τους συγκατάθεση έχει, εκ των προτέρων τεθεί υπό αμφισβήτηση καθότι τα συγκεκριμένα ακίνητα έχουν αποτελέσει αντικείμενο υποθήκης. Με αυτό τον τρόπο οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν απεμπολήσει ένα μέρος της δικής τους απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης.» Έτσι και στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές με τη δική τους συγκατάθεση κατέστησαν τo επίδικο ακίνητο αντικείμενο των επίδικων Υποθηκών και έτσι έθεσαν την ιδιοκτησία τους υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης των Υποθηκών, παρά το γεγονός ότι αυτό αποτελεί την κύρια κατοικία τους και έχει συναισθηματική αξία γι' αυτούς, όπως οι ίδιοι επικαλούνται σήμερα. Έθεσαν δηλαδή την ακίνητη περιουσία τους, παρά τη συναισθηματική γι' αυτούς αξία της, στον σοβαρό κίνδυνο εκποίησης της λόγω των επίδικων Υποθηκών και συνεπώς η επίκληση ταλαιπωρίας και ψυχικής οδύνης, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ικανοποιεί την τρίτη προϋπόθεση ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο χρόνο. Τονίζεται περαιτέρω ότι οι Αιτητές εγείρουν θέμα αφερεγγυότητας των Καθ΄ ων η αίτηση, χωρίς όμως να παραθέτουν τέτοια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Καθ΄ ων η αίτηση που να υποστηρίζουν τη θέση ότι θα εμποδιστούν από το να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους, ως και ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση είναι πράγματι αφερέγγυοι (βλ. Ιπποδρομική Αρχή ν. Χατζηβασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, 155 και Ανδρέου Αντώνης ν. Colossos Signs Ltd (Αρ. 2)

(2008)1 Α.Α.Δ. 626). Οι γενικές αναφορές του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών στην γραπτή του αγόρευση, στο πόρισμα του κ. Αρέστη ως και σε σχετικά άρθρα στον ημερήσιο τύπο (τα οποία δεν κατατέθηκαν ως Τεκμήριο) περί κατάρρευσης του Συνεργατισμού, αναμφίβολα δεν μπορούν να τεκμηριώσουν αφερεγγυότητα των Καθ΄ ων η αίτηση, αφού δεν τους αφορούν συγκεκριμένα αλλά γενικά και αόριστα τον Συνεργατισμό. Αντίθετα οι Καθ΄ ων η αίτηση, έχουν παρουσιάσει στο Δικαστήριο συγκεκριμένα στοιχεία που τους αφορούν (Τεκμήριο 6 στην Ένσταση), από τα οποία προκύπτει ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση στο τέλος του Γ΄ τριμήνου του 2019 είχαν περιουσιακά στοιχεία €8.097 εκατομμύρια, οι δε Αιτητές ουδόλως αμφισβήτησαν μέσω αντεξέτασης τον ενόρκως δηλούντα για τους Αιτητές, σε σχέση με όσα αυτός ανέφερε σχετικά, στην παρ. 19 της ένορκης δήλωσης του ημερομηνίας 23.1.20. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή οι Αιτητές, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, εάν επιτύχουν στην αγωγή τους, δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί, χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοση του (βλ. Commerzbank Ausladsbanken Holding A.G. v Adeona Holdings Ltd, Πολ. Εφ. Ε6/2014, ημερομηνίας 27.2.15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν Δήμος Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Ε68/2013, ημερομηνίας 24.3.15). Για όλα τα πιο πάνω, τα Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 22.11.19 ακυρώνονται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο