PANTELIS PASHIAS CO. LIMITED ν. SPACE EDGE STUDIO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2558/20, 22/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A627 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2558/20 Μεταξύ: PANTELIS PASHIAS CO. LIMITED Ενάγουσα και
- SPACE EDGE STUDIO LTD
- XXXXX ΣΚΟΡΔΑΣ Εναγόμενοι .................... Αίτηση ημερομηνίας 01.03.2021 για έκδοση Συνοπτικής Απόφασης Ημερομηνία : 22.12.2021 Εμφανίσεις : Για Ενάγουσα/ Αιτήτρια : κα Ευγενείου για Ηρακλής Ν. Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους / Καθ' ων η αίτηση: κ. Μ. Βιολάρης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση της Ενάγουσας, ημερομηνίας 01/03/21, για έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των Εναγομένων- 1 και 2, στα πλαίσια της αγωγής της Ενάγουσας με την οποία αξιώνει διάταγμα παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου ακίνητου, καθώς και συγκεκριμένα ποσά ως οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη, πλέον τόκο. Η υπό κρίση αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Διευθυντή της Ενάγουσας. Ο ομνύων αναφέρει ότι είναι ο διευθυντής της Ενάγουσας. Στην ένορκη του δήλωση κατέθεσε 6 συνολικά τεκμήρια. Τέλος, δηλώνει ότι η Ενάγουσα, περί τα μέσα Ιανουαρίου, έδωσε οδηγίες στην ΑΗΚ να προχωρήσει σε διακοπή της παροχής ηλεκτροδότησης στο επίδικο υποστατικό. Η Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.18 Θ.Θ. 1, 2 και 9(α), Δ.48 Θ. Θ. 1-4 και 9, Δ.64, στο Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149 ειδικότερα αλλά όχι περιοριστικά, στα άρθρα 10 και 37, επί των γενικών αρχών την σχετική Νομολογία, το δίκαιο της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση στις 6.7.2021 καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω: «(Α) Οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση προβάλουν αριθμό προδικαστικών ενστάσεων και/ή εγείρουν μέσω της παρούσας Ένστασης σοβαρά ζητήματα προς εκδίκαση αφού μεταξύ άλλων ισχυρίζονται ότι η υπό εξέταση Αίτηση υπόκειται σε απόρριψη για τους ακόλουθους λόγους: i. Ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση 2 ουδεμία συμβατική και/ή άλλη νομική σχέση έχει με τους Ενάγοντες/Αιτητές που να απορρέει από την ισχυριζόμενη ενοικίαση και/ή από το επίδικο ακίνητο και/ή η υπό των ως άνω Αριθμό και Τίτλο Αγωγή ως αυτή προωθείτε με την παρούσα Αίτηση δεν αποκαλύπτει οιανδήποτε αιτίαν αγωγής (cause of action) εναντίον του Εναγόμενου/Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή η παρούσα Αγωγή είναι επιπόλαια και ενοχλητική και/ή αποτελεί κατάχρησιν της ορθής πορείας της δικαιοσύνης. ii. Η Σύμβαση Ενοικίασης μεταξύ Εναγόντων/Αιτητών και Εναγόμενου /Καθ' ου η Αίτηση 1 [Τεκμ. 3 στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση για Συνοπτική Απόφαση] έχει λήξει και/ή τερματιστεί και/ή ουδέποτε έχει ανανεωθεί και/ή ο οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί δημιουργίας προφορικής συμφωνία ενοικίασης από τον Αύγουστο του 2019 και μετέπειτα και/ή προφορική συμφωνία ενοικίασης πέραν του l°s έτους είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη και/ή δεν παράγει οποιοδήποτε νόμιμο αποτέλεσμα καθότι προσκρούει στις επιτακτικές πρόνοιες του Αρ. 77
(1)του περί Συμβάσεως Νόμου [Κεφ. 149] με αποτέλεσμα οι Εναγόμενοι/Καθ' ων η Αίτηση 1 να κατέχουν το επίδικο υποστατικό από τον Αύγουστο του 2019 και μετέπειτα ως ενοικιαστές από μήνα σε μήνα με το ενοίκιο αυτού να καθορίζεται σύμφωνα με την Νομολογία στο αγοραίο ενοίκιο του ακινήτου και όχι στο συμβατικό το οποίο οι Ενάγοντες/Αιτητές αξιώνουν μέσω της παρούσας. iii. Περαιτέρω και/ή Διαζευκτικά του (ί) και (ίί) ανωτέρω και χωρίς επηρεασμό οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η παρούσα Αγωγή έχει εγερθεί σε αντίθετη με τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και/ή σε αντίθεση με την επί του θέματος Νομολογία και/ή το Δικαστήριο δεν είναι καθ' υλη αρμόδιο να αποδώσει θεραπείες ως το 12 (Ε) της Εκθεσης Απαίτησης και εν συνεπεία λόγω των ελαττωμάτων και/ή των παρατυπιών της Αγωγής η θεραπεία ως το 12 (Ε) της Έκθεσης Απαίτησης υπόκειται σε απόρριψη και εν συνεπεία σε απόρριψη υπόκειται και η Ενδιάμεση Αίτηση για Συνοπτική Απόφαση ημερ. 1Μαΐου
- (Β) Περαιτέρω και σε συνάρτηση με το (Α) ανωτέρω είναι η θέση των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση ότι η Ενδιάμεση Αίτηση για Συνοπτική Απόφαση 1 Μαΐου 2021 υπόκειται σε απόρριψη διότι: i. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Διάταξη 18 και/ή η επί του θέματος Νομολογία για έκδοση Συνοπτικής Απόφασης και/ή η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Ενδιάμεση Αίτηση ημερ. 1 Μαΐου 2021 και/ή το μαρτυρικό υλικό που έχει παρουσιαστεί προς υποστήριξη της Αίτησης δεν είναι νομικά και ουσιαστικά αρκετό για έκδοση Συνοπτικής Απόφασης αλλά αντιθέτως συνηγορεί στην απόρριψη της Ενδιάμεσης Αίτησης και/ή συνηγορεί στην εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς εφ' όλης της ύλης καθότι (ί) ο τερματισμός της Ενοικίασης είναι άκυρος και/ή ανίσχυρος και/ή ο ενοικιαστής και/ή ο Εναγόμενος/Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν έχει κληθεί να παραδώσει κατοχή του επίδικου Διαμερίσματος και/ή δεν έχει κληθεί να παραδώσει κατοχή με προηγούμενη προθεσμία l°s πλήρους ημερολογιακού μήνα ενώ δεν έχει τεθεί μαρτυρία που να παρουσιάζει ξεκαθαρισμένη απαίτηση και/ή ξεκαθαρισμένο χρέος. ii. Οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση έχουν βάσιμη και καλόπιστη υπεράσπιση και/ή εγείρουν ζητήματα τα οποία δικαιολογούν την διεξαγωγή δίκης εφ' όλης της ύλης.» Η ένσταση των Εναγομένων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου
- Ο Εναγόμενος 2 στην ένορκη του δήλωση, ανέφερε ότι η ενοικίαση έληξε τον Αύγουστο του 2019 και έκτοτε η Εναγόμενη 1 κατέχει το επίδικο υποστατικό ως ενοικιαστής από μήνα σε μήνα. Δεν αμφισβήτησε την υποχρέωση της Εναγομένης 1 να καταβάλλει ενοίκιο πλην όμως ισχυρίστηκε ότι δεν ισχύει το ενοίκιο που κατέγραφε η συμφωνία ενοικίασης. Επίσης, προέβαλε τη θέση ότι η Εναγόμενη 1 διατηρεί ανταπαίτηση σε σχέση με την ενέργεια της Ενάγουσας να προβεί σε παραστάσεις προς την ΑΗΚ για αποκοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Ως προς τον ίδιο δήλωσε ότι ουδεμία συμβατική σχέση έχει με την Ενάγουσα. Διαδικασία Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ένορκων δηλώσεων, αφού κανένας εκ των διαδίκων δεν ζήτησε αντεξέταση και οι δύο πλευρές ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Συνεπώς για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Σχετικά παραπέμπω στις αποφάσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453 , Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460, A Messios & Sons Ltd και Άλλος ν. Ανδρέα A Λεωνίδα (Aρ. 1)
(2010)1 ΑΑΔ 195 και η πιο πρόσφατη απόφαση Χ. Χατζηκυριάκου κ.ά ν. M.L Property Solution Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε36/17, ημερομηνίας 30.11.
- Προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου ότι η υπό κρίση αγωγή καταχωρήθηκε με κλητήριο ειδικά οπισθογραφημένο την 17.09.2020 και ότι οι Εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στις 28.9.
- Επίσης, αναδύεται ως κοινός τόπος μεταξύ των διαδίκων ότι το επίδικο υποστατικό κατέχεται από την Εναγόμενη
- Νομική πτυχή - Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Δ.18 θ. 1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Where the defendant appears to a writ of summons specially indorsed under Order 2, Rule 6, the plaintiff may on affidavit made by himself, or by any other person who can swear positively to the facts, verifying the cause of action, and the amount claimed (if any), and stating that in his belief there is no defence to the action, apply for judgment for the amount so indorsed, together with interest (if any), or for the recovery of the land (with or without rent), or for the delivering up of a specific chattel, as the case may be, and costs. And judgment for the plaintiff may be given thereupon, unless the defendant shall satisfy the Court that he has a good defence to the action on the merits, or disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend.» Οι αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα έχουν καταστεί αντικείμενο ενδελεχούς νομολογιακής ανάλυσης. Στην απόφαση Sensus Gymnasium Ltd v Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2013)1 ΑΑΔ 1795 το Ανώτατο Δικαστήριο συνόψισε τις σχετικές νομικές αρχές επί του θέματος ως ακολούθως: «Σκοπός της διαδικασίας αυτής είναι η έκδοση γρήγορα απόφασης, εκεί όπου τα γεγονότα είναι τέτοια που δείχνουν ότι η απαίτηση του ενάγοντα είναι καθαρή και δεν χρειάζεται η διεξαγωγή κανονικής δίκης και παράλληλα, να δείχνουν ότι η υπεράσπιση δεν προβάλλεται καλόπιστα, αλλά απλώς για σκοπούς καθυστέρησης της υπόθεσης. Επειδή, όμως, η διαδικασία αυτή αποστερεί, ουσιαστικά, από τον εναγόμενο το δικαίωμα να υπερασπίσει την υπόθεση του σε κανονική δίκη, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται πολύ προσεκτικά, αραιά, και με βάση ορισμένα κριτήρια (βλ. Robert v. Plant [1895] 1 Q.B. 597, The Annual Practice 1970 σελ. 126, Κυπριανίδης ν. Ιωάννου
(1966)1 Α.Α.Δ. 265, Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchondi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Limited v. Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, Δημητρίου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 782, Rck Sports v. Persona Advertising Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 1074, Subotic v. Στυλιανίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 22, Λαζάρου κ.ά. ν. Μακεδόνα
(1999)1 Α.Α.Δ. 817 και πιο πρόσφατα Ζερβός ν. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1(Γ) A.A.Δ.1968, Sigma Radio TV Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2005)1 Α.Α.Δ. 408, Νεάρχου κ.ά. ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 818.) Τα κριτήρια που θα πρέπει, σύμφωνα με τη Δ.18 θ.1(α), να πληρούνται είναι τα ακόλουθα:
- Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο.
- Ο εναγόμενος να έχει καταχωρήσει εμφάνιση και
- Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή άλλο πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί θετικά ως προς τα γεγονότα και που επαληθεύουν το αγώγιμο δικαίωμα ως και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνεται ότι απ' ότι πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Εκεί που ο ενάγοντας είναι νομικό πρόσωπο, τότε μπορεί να ορκισθεί κάποιο πρόσωπο που εργοδοτεί, το οποίο όμως, να μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επιβεβαιώνει τη βάση της αγωγής και το αξιούμενο ποσό και όχι τα όσα αναφέρει να είναι από πληροφορίες που πήρε από άλλους ή να στηρίζεται απλώς στα όσα ο ίδιος πιστεύει (βλ. Stavrinides, σελ. 136-138) και Δημητρίου σελ. 790-794, ανωτέρω). Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο που πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή ώστε να του δοθεί δυνατότητα καταχώρισης υπεράσπισης (βλ. CYEMS CO LTD v. Central Co-Operative Industries Co Ltd
(1982)1 C.L.R. 897 και Hermes Insurance Co Ltd ανωτέρω). Ο εναγόμενος μπορεί να πράξει τούτο είτε με ένορκη δήλωση είτε, με άδεια του Δικαστηρίου, με προφορική μαρτυρία (βλ. Δ.18 Καν. 3(α))» Σχετική επίσης είναι η απόφαση στην υπόθεση Γλαύκος Μιχαηλίδης κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πόλ. Έφεση 60/2011, ημερομηνίας 12 Ιουλίου,
- Επιπλέον οι αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα επαναλήφθηκαν και στην πρόσφατη απόφαση Κωνσταντίνου κ.ά ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Έφεση Ε75/2013, ημερομηνίας 5.3.
- Στη βάση των πιο πάνω νομολογιακών αρχών θα προχωρήσω να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Συνδρομή των προϋποθέσεων της Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πληρούνται οι δυο πρώτες τυπικές προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18 θ.1 για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Προκύπτει αβίαστα, ως συμπέρασμα, το ότι έχει καταχωρηθεί ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο και ότι οι Εναγόμενοι έχουν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. Επίσης, δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο ομνύων για την Ενάγουσα μπορεί να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα. Εν πάση περιπτώσει, ο ομνύων για την Ενάγουσα ανέφερε ρητά ότι εκ της θέσης του, ως διευθυντής αυτής, έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Περαιτέρω, κατέθεσε και τα σχετικά έγγραφα, όπως την σύμβαση ενοικίασης και επιστολές τερματισμού, από τα οποία εξάγεται η θετική του γνώση επαληθεύοντας την απαίτηση και δηλώνοντας ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Με αναφορά στα συγκεκριμένα έγγραφα πιο πάνω δήλωσε ότι οι Εναγόμενοι δεν έχουν υπεράσπιση στην αγωγή. Συνεπώς, έχοντας υπόψη την απόφαση Γλαύκος Μιχαηλίδης κ.ά ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Πολιτική Έφεση 60/2011, ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2016, κρίνω ότι πληρούται και η τρίτη προϋπόθεση της Δ.18, ότι δηλαδή η ένορκη δήλωση γίνεται από πρόσωπο που μπορεί να ορκισθεί για τα γεγονότα, επαληθεύει το αγώγιμο δικαίωμα και δηλώνει ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή. Ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης το βάρος, πλέον, μετατοπίζεται στους Εναγόμενους να καταδείξουν τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή, ώστε να τους δοθεί δυνατότητα καταχώρησης υπεράσπισης. Η Υπεράσπιση των Εναγομένων Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω με τη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης συνοπτικής απόφασης, οι Εναγόμενοι οφείλουν να καταδείξουν τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν επαρκή, ώστε να τους δοθεί δικαίωμα για υπεράσπιση. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλω ότι το επίδικο στην παρούσα είναι το εάν οι Εναγόμενοι έχουν καταδείξει δικάσιμο ζήτημα και όχι η απόφανση επί τυχόν προδικαστικών ενστάσεων, ως τις καταγράφει ο συνήγορος των Εναγομένων. Η δυνατότητα εκδίκασης προδικαστικών ζητημάτων παρέχεται από τη Δ.27 υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Σημειώνω όμως ότι τα όσα περιγράφονται ως προδικαστικές ενστάσεις είναι στοιχεία που προβάλλονται και ως στοιχεία υπεράσπισης και ως τέτοια θα εξεταστούν για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Επανερχόμενος στην εξέταση της υπό κρίση αίτησης, σημειώνω ότι η έννοια του όρου επαρκής υπεράσπιση έχει επεξηγηθεί στην απόφαση Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 A.A.Δ. 239, όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Όπου όμως δίδει στην ένορκη δήλωση του αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται ή όπου ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε θα πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση (CY.E.M.S. CO LTD v. The Central Co-Operative Industries Co ltd
(1982)1 A.A.Δ. 897). Έτσι είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον του Δικαστηρίου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο.» Ασφαλώς δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι οι πρόνοιες της Δ.18 πρέπει να διαβάζονται και υπό το φως του άρθρου 30 του Συντάγματος και του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ και η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συνοπτικής απόφασης πρέπει να ασκείται με φειδώ, μόνο σε περιπτώσεις που είναι εμφανές ότι ο εναγόμενος δεν διατηρεί οποιαδήποτε υπεράσπιση στην αγωγή. Σχετική είναι απόφαση Zervos v. Euroinvestment & Finance Ltd
(2003)1(Γ) 1968. Ως προς την έννοια του τι αποτελεί αδιαμφισβήτητη περίπτωση, για σκοπούς έκδοσης συνοπτικής απόφασης, θεμελιακή είναι η απόφαση στην υπόθεση Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ ( Υπό Εκκαθάριση ) κ.ά ν. Εθνική Τράπεζα Της Ελλάδος Α.Ε
(2001)1 ΑΑΔ 418, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. Εφόσον προκύπτει μεταξύ των διαδίκων διαφορά που χρήζει επίλυσης, ο εναγόμενος δεν στερείται της δυνατότητας υπεράσπισης και προβολής σχετικής επί του θέματος ανταπαίτησης, με εκ των προτέρων υπολογισμούς αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας και με ευρήματα έξω από το πλαίσιο δίκης στην αγωγή. Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης. Αυτή είναι η φιλοσοφία της Δ.18.» Περαιτέρω, ως προς την ύπαρξη ισχυρισμών που δυνατόν να συνθέτουν ανταπαίτηση στην αγωγή, διαφωτιστική είναι η απόφαση Subotic v. Στυλιανίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 22, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Είναι καθιερωμένο ότι όπου εγείρεται καλή τη πίστει ανταπαίτηση που προκύπτει από τα ίδια γεγονότα της αγωγής και συνδέεται άμεσα με τους λόγους υπεράσπισης πρέπει να δίδεται τέτοια άδεια, ακόμα και αν ο εναγόμενος παραδέχεται μέρος ή ολόκληρη την απαίτηση (Βλέπε: Morgan & Son Ltd. v. S. Martin Johnson & Co. [1949] 1 K.B. 107). Η ανταπαίτηση είναι αγωγή (cross action) αλλά για τους σκοπούς της Δ.18 πρέπει να θεωρείται ως Υπεράσπιση (Βλέπε: Zoedone Co. v. Barrett [1882] 26 S.J. 657).» Επιπρόσθετα αποτελεί καλά θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών για να προβεί σε ευρήματα όσον αφορά την υπεράσπιση του εναγόμενου, ως να εκδίκαζε την ουσία της αγωγής. Σχετικές είναι οι αποφάσεις, Ευάγγελος Λαζάρου και άλλος ν. Γιάννη Π. Μακεδόνα
(1999)1 ΑΑΔ 817 και Εμπορική Εταιρεία Λούκος Λτδ (ανωτέρω). Το γεγονός, όμως, ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση των προβαλλόμενων ισχυρισμών, δεν συνεπάγεται ότι, για τη χορήγηση άδειας προς υπεράσπιση, αρκεί η προβολή αόριστων ή γενικών ισχυρισμών. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται η προβολή ισχυρισμών στην αναγκαία έκταση, πάντοτε σε συνάρτηση με το εκάστοτε επίδικο ζήτημα. Σχετική επί του προκειμένου είναι η απόφαση στην υπόθεση Caterchef NV Ltd ν. PCP Electronics Ltd
(1999)1 ΑΑΔ 1912, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι αρκετό για εναγόμενο, για την εξασφάλιση του δικαιώματος υπεράσπισης χωρίς όρους, να δείξει πως υπάρχει δικάσιμο θέμα ανεξάρτητα αν το δικαστήριο πιστεύει πως τελικά η προβαλλόμενη υπεράσπιση μπορεί να μην επιτύχει. Όμως, το κριτήριο δεν ικανοποιείται χωρίς την παροχή λεπτομερειών σε λογική έκταση. Διαφορετικά θα ήταν εύκολο σε κάθε σχεδόν περίπτωση να εξασφαλίζεται άδεια με γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς. Με αποτέλεσμα την αχρήστευση του μέτρου. Τη θέση μας ενισχύει το παρακάτω απόσπασμα από την Annual Practice
(1959)σελ. 250, που αποτελεί το απαύγασμα της αγγλικής νομολογίας με την οποία είναι εναρμονισμένη η κυπριακή: "The defendant's affidavit must "condescend upon particulars". It is not enough merely to deny the debt, or allege fraud, or state a legal objection. Sufficient facts and particulars must be given to show that there is a bona fide defence (Wallingford v. Mutual Soc., 5 App Cas. 685, see judgment of Lord Blackburn at p. 704; Harrison v. Bottenheim, 26 W.R. 362; Ray v. Barker, 4 Ex. D. 283; Shurmer v. Young, 5 T.L.R. 155, and cases cited r. 6(n.). Σχετικές, επίσης, είναι οι αποφάσεις στις υποθέσεις Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333 και M Loizides Agencies Ltd κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρία Λτδ
(2011)1Β ΑΑΔ 1280. Επιπρόσθετα, στην πρόσφατη απόφαση Κωνσταντίνου (ανωτέρω) υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο, εφόσον παρατίθενται λεπτομέρειες προβαλλόμενης καλής υπεράσπισης, ενώ, κατ' αρχήν δεν δύναται να αξιολογήσει το αληθινό της υπεράσπισης, μπορεί να εξετάσει εάν οι προβαλλόμενες θέσεις είναι έκδηλα ψευδείς. Τονίζεται, τέλος, ότι το Δικαστήριο διατηρεί δικαίωμα να δώσει άδεια για υπεράσπιση είτε για το σύνολο της αξίωσης είτε μόνο σε σχέση με μέρος αυτής. Σχετική είναι η απόφαση Καμένος κ.ά. ν. Τραπέζης Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφεση.102/2011, ημερoμηνίας 22.7.2014 Στην υπό κρίση υπόθεση η Ενάγουσα αξιοί την έκδοση διατάγματος παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου ακίνητου, καθώς και αποζημιώσεις για οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη. Σημειώνεται, ότι η βάση της απαίτησης των Εναγόντων είναι η ισχυριζόμενη παράβαση των όρων του Ενοικιαστηρίου εγγράφου, και ο καθ' υπαιτιότητα των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση τερματισμός της σύμβασης ενοικίασης. Συνεπώς αναμένεται όπως οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί να εγείρουν συζητήσιμο θέμα αναφορικά με τις αξιώσεις των Εναγόντων. Τονίζεται ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση δεν αμφισβητείται το γεγονός της υπογραφής της επίδικης σύμβασης ενοικίασης. Ούτε αμφισβητείται η λήψη των επιστολών τερματισμού. Οι Εναγόμενοι ήγειραν ισχυρισμούς μόνο ως προς την εγκυρότητα και το νομότυπο των συμφωνιών και του τερματισμού. Οι Εναγόμενοι- Καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκαν ότι η Εναγόμενη 1 κατέχει το επίδικο υποστατικό, από τον Αύγουστο του 2019 και εντεύθεν, ως ενοικιαστής από μήνα σε μήνα και ότι δεν έχει τερματιστεί νομότυπα η επίδικη σύμβαση ενοικίασης. Η πιο πάνω θέση βασίζεται στον ισχυρισμό της πλευράς των Εναγομένων ότι δεν ήταν δυνατό να ανανεωθεί η επίδικη σύμβαση ενοικίασης προφορικά. Η πιο πάνω θέση δυνατόν να συνδέεται με το νομότυπο του τερματισμού της επίδικης σύμβασης, αφού σε περίπτωση που η σύμβαση ήταν πέραν του ενός έτους και δεν υπεγράφετο από δύο μάρτυρες αυτή θα καθίστατο ενοικίαση από μήνα σε μηνά και θα τερματίζετο με συγκεκριμένη προειδοποίηση. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Nat Jango Fashion Ltd v. Α.Κ.Ποχτζελιάν & Υιοί ( Διανομείς ) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A443, Πολ. Έφεση 105/14, ημερομηνίας 15.10.2018, Nicos Christou Developments Ltd ν. Παναγιώτη Τοφινή,
(1998)1 Α.Α.Δ. 1990, και Sergiou Estates Ltd ν. Μπεντέζη
(1995)1 Α.Α.Δ. 889. Στην απόφαση Jango Fashıon (ανωτέρω) επαναλήφθηκε η αρχή ότι σύμφωνα με τη νομολογία όπου ο ενοικιαστής λαμβάνει κατοχή του ακινήτου και πληρώνει το συμφωνηθέν με βάση το άκυρο έγγραφο ενοίκιο, η ενοικίαση καθίσταται ενοικίαση από έτος εις έτος ή από μήνα σε μήνα, ανάλογα με το αν με βάση το συμβόλαιο το ενοίκιο είναι πληρωτέο ετήσια ή κατά μήνα. Περαιτέρω, όπως έχει υποδειχτεί στην απόφαση Sergiou Estates Ltd ν. Μπεντέζη
(1995)1 ΑΑΔ 889, η περιοδική, από μήνα σε μήνα, ενοικίαση μπορεί να τερματιστεί με παροχή ειδοποίησης που λήγει την ημερομηνία κατά την οποία λήγει η κάθε μηνιαία περίοδος ενοικίασης. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Χαρίκλεια Κύπρου Μιχαήλ v. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ, Πολ. Έφεση 11909, ημερομηνίας 22.2.
- Επομένως, η Εναγόμενη 1 εταιρεία ακόμα και εάν γίνει δεκτή η θέση της περί άκυρης ανανέωσης της σύμβασης δεν απαλλάσσεται από την υποχρέωση πληρωμής ενοικίου. Επίσης, η θέση της Εναγόμενης ότι δεν υπήρξε νομότυπος τερματισμός είναι έκδηλα ανεδαφική, αφού αντικρούεται από το περιεχόμενο της επιστολής τερματισμού, ημερομηνίας 18.6.2020, η οποία είναι μέρος του Τεκμηρίου
- Η λήψη και το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής δεν έχει αμφισβητηθεί. Η Ενάγουσα μέσω της εν λόγω επιστολής τερματίζει την ενοικίαση στο τέλος του επόμενου μήνα. Συνεπώς, η θέση που προβλήθηκε περί μη νομότυπου τερματισμού, αν και συνδέεται με βασικό στοιχειό της αξίωσης, ήτοι την ορθότητα του τερματισμού, είναι έκδηλα ανεδαφική και δεν θεμελιώνει δικάσιμο θέμα. Σχετική είναι η απόφαση Κωνσταντίνου (ανωτέρω). Επομένως, σε σχέση με την κατοχή του επίδικου ακινήτου και τον τερματισμό της σύμβασης δεν έχει προβληθεί συζητήσιμη υπεράσπιση. Το γεγονός ότι προβάλλεται ισχυρισμός για το ύψος των εν λόγω ενοικίων δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι πριν τον τερματισμό οφείλονταν ενοίκια και ότι ένεκα της οφειλής αυτή η ενοικίαση τερματίστηκε. Εφόσον, λοιπόν, δεν προβάλλονται σε λογική έκταση και στον απαιτούμενο βαθμό ισχυρισμοί, οι οποίοι να αμφισβητούν τη νομιμότητα και εγκυρότητα του τερματισμού, έπεται ότι με τον τερματισμό της σύμβασης ενοικίασης αυτή έπαυσε να αποτελεί πηγή συμβατικών δικαιωμάτων για οποιοδήποτε από τα μέρη και ως εκ τούτου η Εναγόμενη 1 ουδέν δικαίωμα είχε να κατέχει το επίδικο υποστατικό. Σχετική είναι η απόφαση A.N. Stasis Estates Co. Ltd v. Edwards και Άλλου
(1995)1 A.A.Δ.
- Συνεπώς, εφόσον δεν εγείρεται λογική υπεράσπιση ως προς το νομότυπο του τερματισμού ενοικίασης, η Εναγόμενη 1 δεν διατηρεί υπεράσπιση για το σκέλος της αξίωσης για έκδοση διατάγματος παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου ακινήτου. Επομένως, αυτό που απομένει να εξεταστεί είναι το εάν οι Εναγόμενοι εγείρουν υπεράσπιση σε σχέση με την ύπαρξη ή την έκταση της ισχυριζόμενης οφειλής και την ευθύνη του Εναγομένου 2 για πληρωμή. Επί του προκειμένου, έγινε δεκτό ότι οφείλονται ενοίκια αλλά εγέρθηκαν ισχυρισμοί για ζημίες που υπέστη η Εναγόμενη 1 από την αποκοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος. Όπως επεξηγείται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, η Εναγόμενη 1 απώλεσε έρευνες και αρχιτεκτονικά σχέδια λόγω ζημιάς που προέκυψε στον server της εταιρείας. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί συνδέονται με ένα σκέλος της απαίτησης, ήτοι την αξίωση αποζημιώσεων. Συνεπώς με την πιο πάνω θέση η Εναγόμενη 1 εγείρει καλή τη πίστει ανταπαίτηση που προκύπτει από τα γεγονότα της αξίωσης ως προς την απαίτηση χρηματικών αποζημιώσεων. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι χορηγήθηκαν από τους Εναγόμενους λεπτομέρειες υπεράσπισης ως προς το ύψος της αξίωσης σε βαθμό που απαιτείται αξιολόγηση και στάθμιση για την εξαγωγή ευρημάτων. Συνεπώς προκύπτει εύλογη αμφιβολία και καλόπιστη υπεράσπιση ως προς το ύψος των οφειλόμενων ποσών. Το ενδεχόμενο ύψος των οφειλόμενων ποσών επηρεάζει τόσο την Εναγομένη 1 όσο και τον Εναγόμενο 2 ως εγγυητή. Επιπλέον, ο Εναγόμενος 2 ισχυρίστηκε ότι δεν έχει οποιαδήποτε συμβατική σχέση με την Ενάγουσα ή ότι δεν ευθύνεται ως εγγυητής. Για την κρίση του πιο πάνω απαιτείται αξιολόγηση και ερμηνεία της σύμβασης Τεκμήριο
- Στην εν λόγω σύμβαση καταγράφεται κάτω από την υπογραφή του Εναγομένου 2 η φράση «manager- guarantor». Ουσιαστικά ο Εναγόμενος 2 αμφισβητεί τις νομικές συνέπειες της πιο πάνω φράσης. Το Δικαστήριο για να καταλήξει σε συμπέρασμα απαιτείται να αξιολογήσει την εκατέρωθεν μαρτυρία και να προβεί σε ερμηνεία του εν λόγω εγγράφου. Συνακόλουθα, η προβολή ισχυρισμών περί μη δέσμευσης του Εναγομένου 2, υπό τις περιστάσεις, εγείρουν δικάσιμο θέμα ως προς την ευθύνη του Εναγομένου 2 ως κατ' ισχυρισμόν εγγυητή. Στην απόφαση Καμένος (ανωτέρω), αφού κρίθηκε ότι για ένα ζήτημα μόνο προβλήθηκε καλόπιστη υπεράσπιση λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγουμε ότι θα πρέπει να δοθεί στους Εφεσείοντες περιορισμένο δικαίωμα να υπερασπιστούν για το θέμα των τόκων, όχι όμως για τα υπόλοιπα θέματα για τα οποία παραμένει η απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένου και του μέρους που αφορά στα έξοδα της αγωγής, πλην εκείνων της αίτησης για συνοπτική απόφαση τα οποία επιφυλάσσονται για να αποφασιστούν από το πρωτόδικο δικαστήριο μετά την εκδίκαση του θέματος του τόκου.» Στην υπό κρίση υπόθεση, εφόσον έχει διαπιστωθεί εύλογη υπεράσπιση ως προς το ύψος των κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενων ποσών και ως προς την ευθύνη του Εναγόμενου 2 ως κατ' ισχυρισμόν εγγυητή, είναι ορθότερο όπως δοθεί περιορισμένο δικαίωμα στους Εναγόμενους να υπερασπιστούν ως προς το ύψος των οφειλόμενων ποσών και ως προς την τυχόν ευθύνη του Εναγομένου 2 ως εγγυητή. Αντίθετα ως προς το διάταγμα έξωσης πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης συνοπτικής απόφασης. Υπογραμμίζεται ότι ενοικιαστής ήταν η Εναγομένη 1 μόνο και ως εκ τούτου το διάταγμα έξωσης απευθύνεται και αφορά αυτή μόνο. Τέλος, δεν διαλανθάνει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι το επίδικο ενοικιαστήριο έχει κατατεθεί χωρίς προηγουμένως να έχει χαρτοσημανθεί. Η πιο πάνω παράλειψη δεν καθιστά το έγγραφο άνευ σημασίας, αλλά το Δικαστήριο έχει εξουσία να δώσει τις κατάλληλες οδηγίες. Σχετική είναι η απόφαση Maximos Court Ltd v. Χριστόφορου Πιερή κ.ά
(2001)- Α.Α.Δ
- Κατάληξη Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω η υπό κρίση αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Εκδίδεται συνοπτική απόφαση ως το αιτητικό Ε της Έκθεσης Απαίτησης εναντίον της Εναγόμενης
- Κατά τα λοιπά δίδεται άδεια στους Εναγόμενους 1 και 2 να καταχωρήσουν υπεράσπιση εντός 14 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγόμενων ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, μειωμένα κατά το ήμισυ και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. Η απόφαση να μην συνταχθεί μέχρι το επίδικο ενοικιαστήριο έγγραφο χαρτοσημανθεί δεόντως και κατατεθεί χαρτοσημασμένο αντίγραφο στον φάκελο του Δικαστηρίου. .............. Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο