Gordian Holdings Ltd ν. Nartia Holdings Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 362/15, 3/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A642 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 362/15 Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και
- Nartia Holdings Ltd
- *** Κωστάππη
- *** Μακλόκλα
- *** Τσιελεπή
- Ακίνητα Αγ. Σοφία Λτδ
- Cyproperties Estates Ltd
- Iskra Holdings Ltd
- Cyproperties Constructions Ltd Εναγομένων Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 8.11.17: Μεταξύ: Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και
- Nartia Holdings Ltd
- *** Κωστάππη
- *** Μακλόκλα
- *** Τσιελεπή
- Ακίνητα Αγ. Σοφία Λτδ
- Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της περιουσίας της εταιρείας Cyproperties Estates Ltd
- Iskra Holdings Ltd
- Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της περιουσίας Cyproperties Constructions Ltd Εναγομένων Και κατόπιν Ειδοποίησης Υποκατάστασης ημερ. 16.9.19: Μεταξύ: Gordian Holdings Ltd Εναγόντων και
- Nartia Holdings Ltd
- *** Κωστάππη
- *** Μακλόκλα
- *** Τσιελεπή
- Ακίνητα Αγ. Σοφία Λτδ
- Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της περιουσίας της εταιρείας Cyproperties Estates Ltd
- Iskra Holdings Ltd
- Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της περιουσίας Cyproperties Constructions Ltd Εναγομένων Αίτηση υπό Εναγομένης 1 ημερ. 24.3.21 για Παραμερισμό Κλητηρίου και ή Απόρριψη Ημερομηνία: 3 Δεκεμβρίου 2021 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Εναγόμενη 1: κ. Κ. Παντελή, για Ορφανίδης, Χριστοφίδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγουσα: κ. Ν. Καλλένος, για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την ως άνω αίτηση της και στηριζόμενη στις Δ.19 κ.26 και Δ.27 κ.3 η Εναγόμενη 1 αιτείται τρία διατάγματα στο επίκεντρο των οποίων ευρίσκεται ο παραμερισμός της αγωγής (set aside) και ή η απόρριψη της επί τω ότι η ίδια είναι μικρή και ή πολύ μικρή επιχείρηση και οι υποχρεώσεις της υπερβαίνουν το €1.000.000 οπότε η εμφανιζόμενη ως Ενάγουσα ήτοι η Gordian Holdings Ltd δεν απέκτησε νόμιμα τις πιστωτικές διευκολύνσεις και άρα δεν έχει locus standi. Το όλο ιστορικό και σκεπτικό της Εναγομένης 1 αναλύεται σε συνοδεύουσα την αίτηση ένορκη δήλωση της δικηγόρου κας Μεττή, στην οποία επισυνάπτονται και διάφορα έγγραφα ως Τεκμήρια 1-
- Ένσταση Η Ενάγουσα προέβαλε 24 λόγους προς απόρριψη της ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι η υποστηρικτική της αίτησης ένορκη δήλωση είναι αβάσιμη, η Δ.19 κ.26 αφορά σε θέματα διαγραφής για άλλους λόγους, η Δ.27 κ.3 αφορά προδικαστική εκδίκαση ζητημάτων, τα προβαλλόμενα εκφεύγουν των δικογραφημένων ισχυρισμών, το δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τέτοια διατάγματα, δεν υπάρχει αδιαμφισβήτητo υπόβαθρο, η Gordian έχει αυτόματα υποκαταστήσει την τράπεζα, υπάρχει καθυστέρηση, υπάρχει κώλυμα προώθησης της αίτησης, η εκχώρηση ήταν νομότυπη και δεν μπορεί να εξεταστεί η ορθότητα του διατάγματος στην αίτηση 372/
- Στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση ο πρώην υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου και νυν εργοδοτούμενος της Gordian Holdings Ltd αρνείται τα αναφερόμενα από την Εναγόμενη 1 και αφού παραθέτει το ιστορικό της υπόθεσης μέχρι την εκχώρηση των δανείων, στη συνέχεια αναλύει τους προβληθέντες λόγους ένστασης. Νομική Πτυχή Κατά το στάδιο των αγορεύσεων η Εναγόμενη 1 προώθησε την αίτηση μόνο στη βάση της Δ.27 κ.
- Ως εκ τούτου παρέλκει η εξέταση οποιουδήποτε ζητήματος βάσει της Δ.19 κ.
- Σύμφωνα με τη Δ.27 κ.3 το Δικαστήριο δύναται να διατάξει όπως οποιοδήποτε δικόγραφο διαγραφεί επί τη βάσει του ότι δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή φαίνεται από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική, δύναται να διατάξει όπως αυτή ανασταλεί ή απορριφθεί ή να εκδώσει απόφαση ως θα είναι δίκαιο. Όπως επιβεβαιώνεται από τη Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδης
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ.852 τα πιο πάνω άπτονται της εγκυρότητας δικογράφου, ζήτημα το οποίο εξετάζεται στη βάση της Δ.27 κ.3 και όχι της Δ.19 κ.26, η οποία στοχεύει στη συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Από την ίδια απόφαση συνάγεται πως γενικά η διαγραφή ολόκληρου δικογράφου συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αναμφίβολα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Όπως διαφορετικά τέθηκε στη Λοίζος Λουκά & Υιοί Λτδ ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1(Β) Α.Α.Δ.1316 η αγωγή δεν απορρίπτεται παρά μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντος χωρίς οποιαδήποτε αμφιβολία δεν περιέχει αιτία αγωγής και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί κατόπιν τροποποιήσεων τις οποίες θα μπορούσε νόμιμα το Δικαστήριο να επιτρέψει. Στη Δημοκρατία ν. Γεωργίου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ.704 με αναφορά στην Drummond-Jackson v. British Medical Association
(1970)1 All E.R.1094 λέχθηκε πως το βασικό ερώτημα το οποίο εγείρεται είναι κατά πόσον η έκθεση απαίτησης αποκαλύπτει μια κατ' ισχυρισμόν αιτία αγωγής η οποία έχει κάποια πιθανότητα επιτυχίας («Does this statement of claim disclose an alleged cause of action which has some chance of success?»). Η δε εισήγηση ότι δεν υπήρχε εύλογο αγώγιμο δικαίωμα απερρίφθη αφού κρίθηκε πως η κατ' ισχυρισμόν παραβίαση (των άρθρων 28, 30, 35) του Συντάγματος προέβαλλε ως εύλογη βάση αγωγής. Στη μεταγενέστερη Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού-Αμαθούντος ν. Δημοκρατία
(2007)1(Α) Α.Α.Δ.21 το Εφετείο ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση απόρριψης της αγωγής, κρίνοντας ότι το δικόγραφο του ενάγοντος δεν ήταν αναντίλεκτα ανυπόστατο. Εκτιμήθηκε πως απεκάλυπτε τα αγώγιμα δικαιώματα της αμέλειας και της παράβασης θεσμίων καθηκόντων εναντίον της Δημοκρατίας, για την οποίαν υπήρχε ισχυρισμός ότι είχε την ευθύνη επίβλεψης της εκτέλεσης έργων κατασκευής επί λεωφόρου μέσω εταιρείας κατασκευών. Αναφέρθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Το στάδιο εξέτασης αιτήσεως διαγραφής δικογράφου ως μη αποκαλύπτοντος αγώγιμο δικαίωμα εναντίον κάποιου εναγομένου δεν προσφέρεται για την εξέταση από το δικαστήριο της ισχύος της υπόθεσης του ενάγοντος. Εκείνο που εξετάζεται στα πλαίσια αίτησης διαγραφής δικογράφου είναι το κατά πόσο το δικόγραφο του οποίου ζητείται η διαγραφή είναι ανυπόστατο και μάλιστα αναντίλεκτα ανυπόστατο. ............................ Εκτιμούμε ότι, στην παρούσα υπόθεση, το πρωτόδικο δικαστήριο εξέτασε ουσιαστικά την ουσία της επίδικης διαφοράς και δεν περιορίστηκε μόνο στο κατά πόσο η έκθεση απαίτησης αποκάλυπτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εφεσιβλήτων-εναγομένων 2, όπως θα έπρεπε». Στην παρούσα περίπτωση η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι η αντικατάσταση της Τράπεζας Κύπρου από την Gordian Holdings Ltd δυνάμει του άρθρου 18
(4)του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Ν.169(Ι)/15 έγινε κατά παράβαση των προνοιών της οικείας νομοθεσίας και ως εκ τούτου η Gordian δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα. Ειδικότερα, είναι η θέση της Εναγομένης 1 ότι η νομοθεσία δεν επιτρέπει την εξαγορά πιστωτικών διευκολύνσεων οι οποίες παραχωρήθηκαν σε μικρές (και πολύ μικρές) επιχειρήσεις και οι οποίες πιστώσεις δεν υπερέβαιναν το ποσό του €1.000.000. Το εδάφιο 18
(4)του πιο πάνω Νόμου προνοεί πως οποιαδήποτε νομική διαδικασία εκκρεμεί (κατά τον χρόνο μεταβίβασης πιστωτικών διευκολύνσεων) δεν τερματίζεται αλλά συνεχίζεται από τον αγοραστή, ο οποίος υποκαθιστά αυτόματα τον εκχωρητή αφού ο αγοραστής καταχωρίσει σχετική ειδοποίηση στο οικείο Πρωτοκολλητείο. Εν πρώτοις λοιπόν θα πρέπει να λεχθεί πως ουσιαστικά, η Εναγόμενη 1 εγείρει ζήτημα νομιμοποίησης της Gordian να προωθεί την αγωγή στη βάση της σχετικής Ειδοποίησης υποκατάστασης την οποία καταχώρισε στις 16.9.19 βάσει του άρθρου 18
(4)του πιο πάνω Νόμου. Βασικά λοιπόν δεν αμφισβητείται γενικά η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος αλλά το κατά πόσον δύναται να το προωθεί η Gordian Holdings Ltd, δηλαδή κατά πόσον νόμιμα υποκαταστάθηκε σε αυτό. Δεν θα συμφωνήσω όμως με τις εισηγήσεις της Εναγομένης 1. Με όλο τον σεβασμό δεν είναι αυτό το νόημα των σχετικών νομοθετικών προνοιών. Δεν συνάγεται ότι πρόθεση του νομοθέτη ήταν να μπορούν να πωληθούν μόνο δάνεια κάτω του €1.000.000 ή μόνο δάνεια των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων, δηλαδή να εξαιρούνται τα μεγάλα δάνεια. Χωρίς ιδιαίτερη ανάλυση, αυτό το οποίο προκύπτει, είναι ότι με το εδ.
(1)είχαν όντως τεθεί κάποια "όρια" πλην όμως ακολουθούσε και το εδ.
(2)το οποίο ρύθμιζε ειδικά τα μεγάλα δάνεια. Το ότι πρόκειται για "όρια" προκύπτει με βεβαιότητα λόγω του χαρακτηρισμού τους ως τέτοιων από το αρχικό κείμενο του Νόμου, δηλαδή πριν την τροποποίηση από τον Ν.86
(1)/18 όπου το παλαιό εδ.
(2)προέβλεπε: «
(2)Ανεξαρτήτως των διατάξεων του εδαφίου
(1), πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες υπερβαίνουν τα όρια που προβλέπονται στο εδάφιο
(1), διέπονται από τις διατάξεις των άρθρων 18 και 19.» Παρατηρείται λοιπόν, ότι με τον αρχικό Νόμο δεν απαγορεύετο η πώληση πιστώσεων οι οποίες υπερέβαιναν τα όρια του εδ.
(1), αλλά απλά έπρεπε να ακολουθούνται οι πρόνοιες των άρθρων 18 και
- Το ερώτημα είναι αν απαγορεύτηκαν τέτοιες πωλήσεις μετά την τροποποίηση του
- Δεν εξάγεται τέτοια απαγόρευση όμως από το κείμενο του εδ.
(2)όπως έχει διαμορφωθεί, αλλά το αντίθετο. Το εδ.
(1)τόσον στην παρ. (α) όσο και στην παρ. (β), αναφέρεται ήδη σε Α.Π.Ι και αν πρόθεση του νομοθέτη ήταν να παραπέμψει μόνο αυτές τις περιπτώσεις στα άρθρα 18 και 19, τότε πολύ απλά θα αναφερόταν σε αυτές, δηλαδή στις περιπτώσεις του εδ.
(1), με τα όρια. Όμως όχι μόνο δεν το έπραξε αλλά διατήρησε τη φράση "Ανεξαρτήτως των διατάξεων του εδ.
(1), όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις...". Η φράση αυτή σημαίνει ότι άσχετα και ανεξάρτητα από όσα προνοούνται στο εδ.
(1), όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις διέπονται από τα άρθρα 18 και 19 του Νόμου. Επιβεβαίωση αποτελούν οι πρόνοιες του εδ.
(3)το οποίο περιέχει τις μόνες εξαιρέσεις (για κατοίκους, εργασίες, επενδύσεις, ιδιοκτησίες ή δίκαιο ξένης χώρας). Τα πιο πάνω συνάδουν απολύτως και με τις πρόνοιες του άρθρου 18, το οποίο σαφώς αναφέρεται σε "πώληση του όλου ή μέρους των πιστωτικών διευκολύνσεων" κάποιου Α.Π.Ι. χωρίς δηλαδή να θέτει όρια σε ποσά ή μεγέθη επιχειρήσεων. Βασικά αυτό το οποίο προκύπτει είναι πως με τον αρχικό νόμο προνοείτο όπως τα άρθρα 18 και 19 εφαρμόζονται μόνο για δάνεια πέραν του €1.000.000 ενώ με την τροποποίηση ο νομοθέτης απαίτησε όπως τα άρθρα αυτά εφαρμόζονται για όλα τα δάνεια ανεξαρτήτως των προνοιών του εδ.
(1), δηλαδή ανεξαρτήτως ύψους πιστωτικών διευκολύνσεων ή μεγέθους επιχειρήσεων. Κατά συνέπεια και με δεδομένο ότι τα άρθρα 18 και 19 του Ν.169(Ι)/15 δεν θέτουν οποιοδήποτε όριο αλλά αντιθέτως προνοούν τη δυνατότητα πώλησης του όλου ή μέρους των πιστωτικών διευκολύνσεων πιστωτικού ιδρύματος, συνάγεται ότι δεν τίθεται και οποιοδήποτε ζήτημα άνισης μεταχείρισης ή αντισυνταγματικότητας, όπως έχει εισηγηθεί η Εναγόμενη 1. Άλλωστε το θέμα αυτό δεν είχε εγερθεί με την αίτηση και δεν μπορούσε να εγείρεται για πρώτη φορά στην αγόρευση αλλά να καταγραφεί στην αίτηση με λεπτομέρεια. Κατάληξη Στη βάση όλων των ανωτέρω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα €800 προς όφελος της Ενάγουσας και εις βάρος της Εναγομένης 1 συν Φ.Π.Α. Η αγωγή σε σχέση με τους Εναγόμενους 1 και 4 ορίζεται για ακρόαση στις 14.4.22 και ώρα 10:30 π.μ. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο