Παπακόκκινου κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 332/20, 8/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A643 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 332/20 Μεταξύ:
- *** Παπακόκκινου (προσωπικά) εκ Λευκωσίας
- *** Παπακόκκινου ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης *** Παπακόκκινου και Εκτελεστής της διαθήκης της, τέως εκ Λευκωσίας Εναγουσών και
- ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (πρώην ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ)
- ΑΛΤΑΜΙΡΑ ASSET MANAGEMENT (CYPRUS) LTD Εναγομένων Αίτημα Εξαίρεσης Δικαστού ημερ. 3.12.21 υπό Εναγουσών Ημερομηνία: 8 Δεκεμβρίου 2021 Ε Μ Φ Α Ν Ι Σ Ε Ι Σ: Για Ενάγουσες: κα Α. Παπακόκκινου προσωπικά και για Αλέκα Παπακόκκινου Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενες: κ. Ν. Γεωργίου, για Καλλής και Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. ------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στη δικάσιμο η οποία ακολούθησε την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης σε αίτηση ημερ. 7.2.20 για παρεμπίπτοντα διατάγματα, οι Ενάγουσες υπέβαλαν προφορικό αίτημα για εξαίρεση μου από τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης. Η αγωγή είχε καταχωριστεί στις 7.2.20 και στη συνέχεια ακολούθησε η καταχώριση έξι αιτήσεων από πλευράς Εναγουσών, ημερομηνίας 7.2.20, 4.3.20, 16.9.20, 8.10.20, 3.11.20 και 19.11.
- Η αγωγή και οι μέχρι τότε αιτήσεις είχαν τεθεί για πρώτη φορά ενώπιον μου στις 11.3.20 (μετά τον διορισμό της κας Λ. Δημητριάδου Ανδρέου, Δ. στο Ανώτατο Δικαστήριο), πλην όμως εξ αφορμής επίσκεψης της κας Παπακοκκίνου στο γραφείο μου κατά την προηγούμενη μέρα (10.3.20) προέκυψε καταγγελία της εναντίον μου στο Ανώτατο Δικαστήριο με επιστολή της ημερ. 16.3.
- Για την καταγγελία αυτή μού είχαν ζητηθεί οι θέσεις μου τις οποίες διεβίβασα καθηκόντως στις 22.5.20 και στις 22.6.
- Μέχρι σήμερα δεν έχω ενημερωθεί για την πορεία της καταγγελίας αλλά εξ όσων έχω αντιληφθεί η κα Παπακοκκίνου έχει ήδη λάβει κάποια απάντηση γραπτώς. Στις 19.5.20 η κα Παπακοκκίνου είχε με επιστολή της στην Πρωτοκολλητή εκφράσει την πρόθεση της να ζητήσει την εξαίρεση μου λόγω της προηγηθείσας καταγγελίας αλλά ακολούθησε η έγκριση του αιτήματος της για αναβολή (26.5.20) καθώς και η μετάθεση μου στο Ε.Δ. Πάφου από τον Σεπτέμβριο του 2020, οπότε η υπόθεση τέθηκε ενώπιον άλλων δικαστών. Η υπόθεση τέθηκε ξανά ενώπιον μου τον Σεπτέμβριο του
- Στο ενδιάμεσο είχε εκδικαστεί και απορριφθεί από άλλο πρόεδρο η αίτηση ημερ. 4.3.20 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ακολούθησαν εμφανίσεις ενώπιον μου στις 20.9.21 όπου ακούστηκε η αίτηση ημερ. 3.11.20 και πάλι για σ.έ.δ. αλλά για μεταγενέστερη ενδιάμεση αίτηση. Απόφαση απορριπτική δόθηκε στις 30.9.21, οπότε όλες οι υπόλοιπες αιτήσεις ορίστηκαν για ακρόαση στις 19.11.
- Κατ' αυτή τη δικάσιμο ακούστηκε η αίτηση ημερ. 7.2.20 και δόθηκε απόφαση στις 30.11.21 με την οποία απερρίφθησαν τα αιτήματα για ενδιάμεσα διατάγματα. Στην αμέσως επόμενη δικάσιμο (3.12.21) η κα Παπακοκκίνου υπέβαλε το αίτημα της για εξαίρεση επικαλούμενη - την καταγγελία της εναντίον μου από τις 16.3.20, - ότι ενώ σε απόφαση μου είχε λεχθεί ότι εκκρεμεί η αίτηση ημερ. 8.10.20 αργότερα δεν της επετράπη να αγορεύσει, - ότι διάκειμαι εχθρικά εναντίον της, - ότι στερήθηκε τα δικαιώματα της. Το κριτήριο για την εξαίρεση δικαστή είναι το κατά πόσον δημιουργείται εντύπωση ύπαρξης πραγματικής πιθανότητας προκατάληψης από τον δικαστή στο μυαλό του μέσου εχέφρονος πολίτη. Εικασίες και καχυποψίες μόνο δεν είναι αρκετές (Πίτσιλλος ν. Δημοκρατίας
(1994)1 Α.Α.Δ.268). Ο δικαστής δεν εξαιρείται ανάλογα με τις επιθυμίες των διαδίκων, αφού μια τέτοια πορεία, στην απουσία βάσιμων λόγων θα υπονόμευε τον απρόσωπο προκαθορισμό της σύνθεσης του δικαστηρίου, στοιχείο το οποίο είναι μείζονος σημασίας για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Εκκλησία Κύπρου ν. Βουλής (Αρ.2)
(1990)3 Α.Α.Δ.69). Η ύπαρξη προκατάληψης πρέπει να έχει έρεισμα σε αντικειμενικά στοιχεία (βλ. Δημητρίου ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2013)1(Α) Α.Α.Δ.825). Εκτός από τη νομολογία μας οι σχετικές αρχές έχουν κωδικοποιηθεί και στον Οδηγό Δικαστικής Συμπεριφοράς (στα Μέρη Γ και Δ). Βασικό κριτήριο για την πραγματική ή φαινομενική μεροληψία παραμένει η πιθανότητα τέτοιας εντύπωσης ή κρίσης «σε ένα εύλογο παρατηρητή». Στην παρούσα περίπτωση είναι προφανές ότι το αίτημα έχει ως υπόβαθρο την υποβληθείσα στις 16.3.20 καταγγελία από την κα Παπακοκκίνου. Θα ανέμενε οποιοσδήποτε λογικός παρατηρητής πως εάν πράγματι υπήρχε τέτοιο ζήτημα τότε το αίτημα θα υπεβάλλετο από τις 20.9.21 όταν και τέθηκε ξανά η υπόθεση ενώπιον μου. Η μη υποβολή του καταδεικνύει πως κανένα πρόβλημα δεν υπήρχε. Η δε αναδρομή στα πρακτικά όλων των διαδικασιών πιστοποιεί πως κανένα δικαίωμα δεν στερήθηκε η πλευρά των Εναγουσών. Σε όλες τις περιπτώσεις δίδεται ο απαραίτητος εύλογος χρόνος υπό τις περιστάσεις και κατά την κρίση του δικαστηρίου για αγορεύσεις και την προώθηση των αιτήσεων ή άλλων αιτημάτων. Ακόμα και αν υπάρχει οποιοδήποτε παράπονο αυτό ασφαλώς είναι ζήτημα έφεσης η οποία δύναται να προωθηθεί. Τα αναφερόμενα σε σχέση με την αίτηση ημερ. 8.10.20 επίσης δεν ευσταθούν καθότι το δικαστήριο δεν αρνήθηκε ότι εκκρεμεί τέτοια αίτηση. Εκείνο το οποίο αποφάσισε με ενδιάμεση (ex tempore) απόφαση του ήταν ότι το αιτητικό υπ' αρ.2 (για σ.έ.δ. στην αρχική αίτηση ημερ. 7.2.20) ήταν ταυτόσημο με την παλαιότερη αίτηση ημερ. 4.3.20 η οποία είχε ήδη εκδικαστεί από το δικαστήριο υπό άλλη σύνθεση (κα Εφραίμ, Π.Ε.Δ.). Το ουσιώδες όμως είναι πως ούτε το ίδιο το γεγονός της καταγγελίας αφ' εαυτού συνιστά βάσιμο υπόβαθρο για την εξαίρεση κάποιου δικαστή (Typye v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ.279, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ.125/17 κ.ά., ημερ. 26.4.18). Η υιοθέτηση μιας τέτοιας πρακτικής εμπεριέχει ακριβώς τον κίνδυνο οποιοσδήποτε δυσαρεστημένος ή διαφωνών διάδικος να επιλέγει κατά το δοκούν τον δικαστή, πράγμα ανεπίτρεπτο. Το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης θα δημιουργούσε στον μέσο εχέφρονα πολίτη και αντικειμενικό παρατηρητή την αντίληψη ή εντύπωση πως το αίτημα εξαίρεσης στην πραγματικότητα δεν είναι ασύνδετο με την απόρριψη δύο αιτήσεων των Εναγουσών (στις 30.9.21 και 30.11.21). Το δικαστήριο εξέδωσε όμως αιτιολογημένες αποφάσεις για τις οποίες προβλέπεται η λήψη ένδικων βοηθημάτων για δευτεροβάθμια κρίση. Δεν συμφωνώ ότι υπό τις περιστάσεις δημιουργείται οποιαδήποτε φαινόμενη ή πραγματική προκατάληψη στο μυαλό ενός μέσου και λογικού αντικειμενικού παρατηρητή. Αντιθέτως, θα έλεγα, πως χωρίς βάσιμους λόγους που να τη δικαιολογούν, η εξαίρεση μου θα ισοδυναμούσε με παραίτηση εκτέλεσης καθήκοντος, πράγμα επίσης ανεπίτρεπτο (Adidas Ltd v. Krashias Ltd (Αρ.1)
(1990)1 Α.Α.Δ.873). Ως εκ τούτου, το αίτημα για εξαίρεση απορρίπτεται. Οι υπόλοιπες αιτήσεις ορίζονται για ακρόαση στις 5.4.22 και ώρα 8:45 π.μ. Έξοδα στην πορεία των αιτήσεων αλλά όχι εις βάρος των Εναγομένων. (Υπ.) ............. Χ. Β. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο