Ποποβίδη ν. Κιουρτζίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 4976/11, 16/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A646 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4976/11 Μεταξύ: XXXXX Ποποβίδη Ενάγοντα -και-
- XXXXX Κιουρτζίδη
- DEMCO INSURANCE
- Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων (MIF) Εναγόμενοι --------------------------------- Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κ. Α. Καρεκλάς Για Εναγόμενους 1 και 2: κ. Χρ. Χρυσάνθου, για Λ. Παπαφιλίππου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή αφορά δυστύχημα το οποίο επισυνέβη το βράδυ της 09/08/2008 επί της Λεωφόρου Μακαρίου, παρά την πρώην Λαϊκή Τράπεζα, στο οποίο ο Ενάγοντας τραυματίστηκε σοβαρά και αξιώνει για τον τραυματισμό του γενικές και ειδικές αποζημιώσεις, τόσο για τις σωματικές βλάβες, αλλά και τις υλικές ζημιές τις οποίες υπέστη στο συγκεκριμένο τροχαίο δυστύχημα. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, ο Ενάγοντας κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ηλικίας 20 ετών, ήταν υγιής και αρτιμελής και έχαιρε άκρας υγείας, ενώ φοιτούσε στο πρώτο έτος της νομικής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης. Στις 09/08/2008 και περί η ώρα 23:55, ενώ ήταν συνοδηγός στο αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής XXXXX82, το οποίο οδηγείτο από τον Εναγόμενο 1 και κινείτο στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ, άγνωστο όχημα το οποίο οδηγείτο από άγνωστο οδηγό, το οποίο κινείτο στην οδό Ορφέως με κατεύθυνση τη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ, στη συμβολή εισήλθε στη Λεωφόρο Μακαρίου με κλίση αριστερά, κινήθηκε δεξιότερα και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του αυτοκινήτου XXXXX82, το οποίο κινείτο εξ' αντιθέτου και στο οποίο συνοδηγός ήταν ο Ενάγοντας. Για να αποφύγει τη σύγκρουση ο οδηγός του οχήματος XXXXX82, ο Εναγόμενος 1, κινήθηκε δεξιότερα, ανέβηκε στο πεζοδρόμιο και προσέκρουσε σε μεγάλο δέντρο, ενώ το άγνωστο αυτοκίνητο εγκατέλειψε τη σκηνή. Το ατύχημα συνέβη, είναι ο προβληθείς ισχυρισμός, λόγω της αμέλειας ή και της παράβασης των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων του Εναγόμενου 1 ή και του Εναγόμενου 2, ήτοι της ασφαλίστριας εταιρείας του οχήματος XXXXX82 ή και του Εναγόμενου
- Ο Ενάγοντας, ο οποίος ήταν συνοδηγός στο όχημα XXXXX82, τραυματίστηκε σοβαρά. Απεγκλωβίστηκε από τα συντρίμμια του οχήματος από άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο όπου έτυχε των Πρώτων Βοηθειών και υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση λόγω των καταγμάτων στα δύο του πόδια και σε άλλα μέρη του σώματος του. Συνεπεία του δυστυχήματος υπέστη πόνο, ταλαιπωρία, οδύνη και ανικανότητα αφού κατά τη θεραπεία του στο Γενικό Νοσοκομείο παρουσιάστηκε οστεομυελίτιδα, καθώς και σοβαρή επιπλοκή, σηπτική ψευδάρθρωση, τα οποία τον οδήγησαν να επιλέξει να συνεχίσει τη θεραπεία του σε εξειδικευμένο ιατρικό κέντρο στην Αγία Πετρούπολη, γεγονός το οποίο του προκάλεσε τεράστια έξοδα. Αναγκάστηκε να ακολουθήσει τόσο θεραπευτική, όσο και φαρμακευτική αγωγή, καθώς και φυσιοθεραπεία. Ευθύνη για το δυστύχημα επιρρίπτεται τόσο στον οδηγό του αγνώστου αυτοκινήτου αλλά σε μεγαλύτερο βαθμό στον Εναγόμενο 1, ο οποίος σύμφωνα με τον Ενάγοντα είχε συντρέχουσα αμέλεια. Ως λεπτομέρειες της αμέλειας ή και της παράβασης των εκ του νόμου καθηκόντων του Εναγόμενου 1, καταγράφονται, η παράλειψή του να αντιληφθεί έγκαιρα ή και καθόλου το άγνωστο αυτοκίνητο ή και την πρόθεσή του να επιχειρήσει είσοδο στη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου με κλίση αριστερά. Η παράλειψή του να δει ή και να αντιληφθεί έγκαιρα το άγνωστο αυτοκίνητο, ως όφειλε. Η παράλειψή του να επιδείξει την ενδεικνυόμενη υπό τις περιστάσεις ή και την οποιανδήποτε λογική φροντίδα προς αποφυγή της σύγκρουσης. Η παράλειψή του να χρησιμοποιήσει έγκαιρα τα φρένα του ή και καθόλου και ότι γενικά ήταν αφηρημένος και απρόσεκτος και δεν υπέδειξε την αναγκαία παρατηρητικότητα. Δεν ελάττωσε ταχύτητα και παρέλειψε να οδηγά στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, όταν αυτή δεν είχε αυτοκίνητο. Ως λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών του Ενάγοντα καταγράφονται τα ακόλουθα: Ότι μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, στον θάλαμο εντατικής παρακολούθησης όπου διαπιστώθηκε ότι υπέστη ανοικτό κάταγμα κνήμης (ΑΡ) με πτώση (ΑΡ) άκρου ποδός, συντριπτικό κάταγμα μεσότητας διάφυσης (ΑΡ) μηριαίου, συντριπτικό κάταγμα μεσότητας διάφυσης (ΔΕ) μηριαίου και ρωγμώδες κάταγμα άπω τριτημορίου (ΑΡ) περόνης. Νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας και χρειάστηκε πολλαπλές επεμβάσεις για αλλαγή τραυμάτων καθώς και αντιμετώπιση των επιπλοκών των καταγμάτων. Υποβλήθηκε σε πολλαπλούς καθαρισμούς τραύματος, απομακρύνθηκαν ρακοποιημένοι ιστοί και ακολούθως έγινε δυναμοποίηση εξωτερικής οστεοσύνθεσης κνήμης και τροποποίηση οστέινου αυτομοσχεύματος από λαγόνιο οστούν. Λόγω του ότι το τραύμα της αριστερής κνήμης παρουσίασε διάσταση χειλέων, έγινε στεγανοποίηση και εκ νέου συρραφή. Υποβλήθηκε σε επανειλημμένες ακτινογραφίες, επιβλαβείς για την υγεία του. Συνεπεία όλων των τραυματισμών που περιγράφονται εκτενώς στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης, ο Ενάγοντας υπέστη φοβερούς πόνους, μεγάλη και μόνιμη ταλαιπωρία και μερική ανικανότητα, αφού για 12 μήνες ήταν κλινήρης στο Νευροχειρουργικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας ενώ για δύο μήνες είχε υποπέσει σε κωματώδη κατάσταση. Η αποθεραπεία του ήταν ιδιαίτερα παρατεταμένη, σε εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού και αναμένεται να συνεχιστεί, ενώ η πρόγνωση για πλήρη αποθεραπεία ή ακόμα και για ουσιώδη βελτίωση θεωρείται κακή. Επικαλείται καταθλιπτική συμπτωματολογία ως αντίδραση στην αδυναμία του να πραγματοποιήσει τις βασικές του επιθυμίες, όπως το να αθλείται. Τα μόνιμα κατάλοιπα του τραυματισμού του δημιουργούν προβλήματα στην προσωπική, οικογενειακή και κοινωνική του ζωή, ενώ παράλληλα έχουν οδηγήσει στη μείωση της εισοδηματικής του ικανότητας. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 αρνούνται ότι φέρει οποιαδήποτε ευθύνη ο Εναγόμενος 1 για το δυστύχημα και προβάλλουν ως αιτία του δυστυχήματος το γεγονός ότι ο οδηγός του άγνωστου οχήματος παρέλειψε να σταματήσει στο αλτ στη συμβολή της οδού Ορφέως με τη Λεωφόρο Μακαρίου και εισήλθε στη Λεωφόρο Μακαρίου με κλίση αριστερά, στη συνέχεια κινήθηκε αμέσως δεξιότερα, με αποτέλεσμα να ανακόψει την ελεύθερη πορεία του αυτοκινήτου που οδηγούσε νόμιμα και κανονικά ο Εναγόμενος
- Λόγω του ότι το άγνωστο όχημα έστριψε απότομα και απροειδοποίητα δεξιά, ο Εναγόμενος 1 τέθηκε προ αιφνίδιου διλήμματος και αναγκάστηκε να ελιχθεί απότομα δεξιά για να αποφύγει τη σύγκρουση. Αποτέλεσμα του ελιγμού ήταν να ανεβεί στο πεζοδρόμιο και να προσκρούσει σε μεγάλο δέντρο που βρίσκεται στο πεζοδρόμιο. Το άγνωστο όχημα ανάγκασε τον Εναγόμενο 1 να ελιχθεί απότομα δεξιά, αφού αυτό παρέλειψε να αντιληφθεί την παρουσία του οχήματος που οδηγείτο από τον Εναγόμενο 1 και γενικά ενήργησε απερίσκεπτα και με τρόπο που έθετε σε κίνδυνο τους λοιπούς χρήστες του δρόμου. Η αγωγή στην έκταση που αφορούσε τους Εναγόμενους 3 αποσύρθηκε. Στις 06/03/2020 συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών στη διαδικασία το ποσό των €8.262 ως ειδικές αποζημιώσεις και το ποσό των €138.000 ως γενικές αποζημιώσεις επί πλήρους ευθύνης με τόκο από 15/07/
- Επίσης συμφωνήθηκε το ποσό των €7.000 για μελλοντικές επεμβάσεις. Κλήθηκαν προς υποστήριξη των θέσεων του Ενάγοντα δυο μάρτυρες, ο Αστ. XXXXX XXXXX Ναθαναήλ, Μ.Ε.1 και ο Ενάγοντας, Μ.Ε.
- Ο Αστ. Ναθαναήλ, Μ.Ε.1, ανέφερε ότι το 2008 υπηρετούσε στο Τμήμα Διερεύνησης Τροχαίων Ατυχημάτων Λευκωσίας. Κατέθεσε αντίγραφο συμμετρικού σχεδιαγράμματος του ατυχήματος ως Τεκμήριο
- Εξήγησε ότι ο φάκελος του συγκεκριμένου ατυχήματος χάθηκε, λόγω του ότι οι φάκελοι καταστρέφονται μετά την παρέλευση πέντε
(5)χρόνων. Εξηγώντας το σχεδιαγράφημα, ανέφερε ότι το άγνωστο όχημα, το οποίο σημειώνεται με Γ στο σχέδιο, εξήλθε με κλίση αριστερά, εισήλθε στη Μακαρίου και ακολούθως έστριψε δεξιά προς την οδό Καρπενησίου. Αποτέλεσμα των κινήσεων αυτών ήταν το όχημα XXXXX82, το οποίο σημειώνεται ως Α στο σχέδιο, το οποίο κινείτο στη Μακαρίου, να κάνει κίνηση αποφυγής δεξιά, να χάσει τον έλεγχο και να προσκρούσει σε δέντρο με την αριστερή μπροστινή πλευρά του προς τη θέση του συνοδηγού. Ισχυρίστηκε ότι όταν ο ίδιος επισκέφθηκε τη σκηνή ο συνοδηγός ήταν παγιδευμένος εντός του οχήματος, γιατί είχε εγκλωβιστεί το πόδι του από τον αριστερό μπροστινό τροχό του αυτοκινήτου και για να απεγκλωβιστεί χρειάστηκε η συμβολή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 2, την Αστυνομική Έκθεση που ετοίμασε. Εξήγησε ότι στην Λαϊκή Τράπεζα υπήρχε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης το οποίο έδωσε πληροφορίες σε σχέση με το άγνωστο όχημα, πλην όμως δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός του. Αντεξεταζόμενος σημείωσε επί του σχεδίου, Τεκμήριο 1, με το γράμμα Κ το σημείο όπου βρισκόταν η Λαϊκή Τράπεζα, στην οποία υπήρχε και κάμερα που αποτύπωσε το συγκεκριμένο δυστύχημα και κατέγραψε την κίνηση του αγνώστου οχήματος. Ερωτηθείς ανέφερε ότι λόγω της απότομης κίνησης του αγνώστου οχήματος δεν υπήρχαν περιθώρια αντίδρασης στον οδηγό που κινείτο ευθεία στην Λεωφόρο Μακαρίου για αυτό και αναγκάστηκε να στρίψει δεξιά, εξ' ου και στην ποινική υπόθεση κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του αγνώστου οχήματος. Ο Ενάγοντας, Μ.Ε.2, ανέφερε ότι πήγαινε με τον εξάδελφο του, τον Εναγόμενο 1, από το Hilton προς το κέντρο της Λευκωσίας, όταν αποκόπηκε η πορεία τους από άγνωστο μαύρο αυτοκίνητο και ο εξάδελφος του αναγκάστηκε να στρίψει δεξιά. Δεν μπορούσε να θυμηθεί οτιδήποτε άλλο. Θυμάται να ξυπνά στο Νοσοκομείο, με το πόδι του να βρίσκεται στα σίδερα και με τον ορό στο χέρι. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι εάν ο εξάδελφος του έκαμνε οποιαδήποτε άλλη κίνηση, θα χτυπούσαν στην πλευρά του οδηγού του μαύρου οχήματος. Δεν προσκομίστηκε μαρτυρία εκ μέρους της Υπεράσπισης. Και οι δυο πλευρές προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, πολύ υποβοηθητικές για το Δικαστήριο. Ιδιαίτερα βοηθητική ήταν η γραπτή αγόρευση του συνηγόρου της Υπεράσπισης στην οποία κατεγράφησαν οι συνέπειες απόρριψης της αγωγής και το ρόλο του Ταμείου Ασφαλιστών Μηχανοκίνητων Οχημάτων. Το Δικαστήριο έχει κατά νού τις θέσεις των μερών και θα αναφερθεί σε αυτές όπου το κρίνει απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τους δυο μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιόν μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα και την σύγκρισή της με την πραγματική μαρτυρία και καθοδηγήθηκα από σειρά παραγόντων που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, η μνήμη τους και οι λόγοι που είχαν να ενθυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία καταθέτουν, η πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα. Προτού προχωρήσω να αξιολογήσω τη μαρτυρία των δύο μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, θέλω να τονίσω ότι η αξιολόγηση μου δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή υποβάλλοντάς την στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας, με βάση την προσέγγιση που η νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό. Εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε και η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση περί της ανθρώπινης προσωπικότητας, παράγοντες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης για εύρεση της αλήθειας (βλ. C&A Pelekanos Associates Limited v. Πελεκάνου
(1999)1 (Β) Α.Α.Δ. 1273, σελ. 1280-1281). Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Ενάγοντα, Μ.Ε.2, ήταν ειλικρινής και ανέφερε μόνο αυτά που θυμόταν. Δεν προσπάθησε να προσθέσει σε αυτά που θυμόταν για να προωθήσει την υπόθεσή του. Για αυτό το λόγο τον πιστεύω. Όσον αφορά τον Αστ. XXXXX Ναθαναήλ, Μ.Ε.1 και τα όσα κατέθεσε αναφορικά με το επίδικο δυστύχημα δεν είχε λόγο να πει ψέματα. Ο ίδιος είχε επισκεφθεί τη σκηνή, είχε δει το όχημα XXXXX82 χτυπημένο και είχε καταρτίσει το σχεδιαγράφημα, Τεκμήριο
- Επίσης είχε λάβει πληροφόρηση και από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της Λαϊκής Τράπεζας που βρισκόταν στην απέναντι γωνιά και είχε καταγράψει το συγκεκριμένο δυστύχημα. Είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο για αυτά που είδε και αυτά που βρήκε στη σκηνή του δυστυχήματος. Η θέση του και η κατάληξη του, που βασίζεται στην πραγματογνωμοσύνη του, έχει τεθεί ξεκάθαρα μέσα από την Έκθεση του, Τεκμήριο
- Αυτό που ουσιαστικά αποτελεί την κατάληξη του Μ.Ε.1 είναι ότι ο Εναγόμενος 1 δεν μπορούσε να πράξει διαφορετικά όταν αντιμετώπισε το άλλο όχημα να μπαίνει στην πορεία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης προχωρώ να διατυπώσω τα ευρήματα του Δικαστηρίου: Το βράδυ της 09/08/2008 και ενώ ο Εναγόμενος 1 οδηγούσε το αυτοκίνητό του επί της Λεωφόρου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Λευκωσία παρά τη διασταύρωση με την οδό Ορφέως, άγνωστο αυτοκίνητο εξήλθε από την οδό Ορφέως στη Λεωφόρο Μακαρίου, με κλήση αριστερά, μπήκε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και απέκοψε την πορεία του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX82 το οποίο οδηγείτο από τον Εναγόμενο 1, ο οποίος αντιμετωπίζοντας τον ξαφνικό και απρόσμενο κίνδυνο του αγνώστου αυτοκινήτου το οποίο είχε εισέλθει στην πορεία του, για να αποφύγει τη σύγκρουση κινήθηκε δεξιότερα, ανέβηκε στο πεζοδρόμιο και προσέκρουσε σε μεγάλο δέντρο με αποτέλεσμα να τραυματιστεί πολύ σοβαρά ο Ενάγοντας, ο οποίος ήταν συνοδηγός στο συγκεκριμένο όχημα, αφού το πόδι του παγιδεύτηκε με τον μπροστινό τροχό του αυτοκινήτου και χρειάστηκε ο απεγκλωβισμός του. Το άγνωστο όχημα εγκατέλειψε τη σκηνή και παρά τις εξετάσεις για εντοπισμό του αυτό δεν ανευρέθηκε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το ερώτημα που τίθεται προς απάντηση είναι κατά πόσο ο Εναγόμενος 1 ήταν αμελής στον τρόπο που αντιμετώπισε τον ξαφνικό και απρόβλεπτο κίνδυνο που τέθηκε στη πορεία του. Σε υποθέσεις οδικών δυστυχημάτων, η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου, δηλαδή με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού και όχι του ενεχόμενου οδηγού σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων Μαρκαντώνης ν. Δημάκη
(1989)1 CLR 387), o δε προσδιορισμός του καθήκοντος ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή (βλ. Ιωάννου v. Στυλιανού
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1861). Το καθήκον για λήψη προφυλακτικών μέτρων διαφαίνεται κατά τη λογική πρόβλεψη (βλ. Βίκης ν. Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345). Η έννοια της αμέλειας, όπως καθορίσθηκε στην απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη
(1996)1 Α.Α.Δ. 420 εισήχθη ένα ευρύτερο καθήκον αυτών που χρησιμοποιούν τον δρόμο, ήτοι το καθήκον της επιμέλειας για την ασφάλεια των άλλων, η εκπλήρωση του οποίου τους καθιστά υπόλογους για αμέλεια: « Το καθήκον για επιμέλεια γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ' αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί τον δρόμο για την λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειας τους». Εάν ένας οδηγός βρεθεί αντιμέτωπος με κίνδυνο στο δρόμο, ο οποίος δημιουργεί μία διλημματική κατάσταση για τον ίδιο, οι πράξεις του εν λόγω οδηγού δεν πρέπει να κρίνονται μικροσκοπικά. Ένα εσφαλμένο μέτρο που λαμβάνεται από ένα οδηγό κάτω από την αγωνία της σύγκρουσης δεν συνιστά κατ΄ ανάγκη αμέλεια σύμφωνα με το σκεπτικό των αποφάσεων, μεταξύ άλλων, Παπαχριστοδούλου ν. Χ'' Νεοφύτου
(1991)1 Α.Α.Δ. 426, Κασιέρη κ.ά. ν. Κυριάκου
(1997)1 ΑΑΔ 1246 και Ξυπτερά ν. Κυπριανού
(1997)1 ΑΑΔ 1696. Όπως επισημαίνει η νομολογία, το καθήκον ενός οδηγού που εξέρχεται από πάροδο είναι όπως μην εισέλθει στον κύριο δρόμο μέχρις ότου είναι ασφαλές να το πράξει, ιδιαίτερα όταν αντιλαμβάνεται κάποια επικινδυνότητα στο όλο εγχείρημά του (foreseeable risk). Το ερώτημα συνεπώς είναι το κατά πόσο ο οδηγός αντιλαμβάνεται (foresees) τον κίνδυνο, κατά πόσο είχε στη διάθεση του χρόνο για να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να αποφύγει τον εν λόγω κίνδυνο και κατά πόσο τελικά έλαβε τα εν λόγω ορθά μέτρα (βλ. μεταξύ άλλων, Χριστοφίνης ν. Φρανζή Πολ. Εφ. 328/11 ημερ. 31/05/2018). Στην παρούσα υπόθεση, το σχεδιάγραμμα παρουσιάζει το συγκεκριμένο τμήμα της Λεωφόρου Μακαρίου να είναι ευθεία. Ο Εναγόμενος 1 κατευθυνόταν από το Hilton προς το κέντρο της Λευκωσίας όταν παρεισέφρησε στην πορεία του το άγνωστο μαύρο αυτοκίνητο το οποίο εισήλθε στην Λεωφόρο από την οδό Ορφέως, από πάροδο. Ο Εναγόμενος 1 λόγω του ξαφνικού εμποδίου, αναγκάστηκε να οδηγήσει με τον συγκεκριμένο τρόπο, ήτοι να κινηθεί δεξιότερα της πορείας του και να ανεβεί στο πεζοδρόμιο, οπόταν το ερώτημα είναι κατά πόσο ο Εναγόμενος 1 όταν αντιλήφθηκε πλήρως την συγκεκριμένη κατάσταση πραγμάτων, συμπεριφέρθηκε στη συνέχεια με την αναμενόμενη επιμέλεια ή ήταν αμελής. Ως προς το θέμα της επιμελούς οδήγησης και της δέουσας παρατηρητικότητας που εύλογα αναμένεται να επιδεικνύεται από οδηγούς, άκρως κατατοπιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Κυριάκου Παύλου ν. Ανδρέα Παπακυπριανού
(2000)1 Α.Α.Δ. 974, στην οποία με παρέπεμψαν και οι δυο συνήγοροι, στην οποία διαβάζονται τα ακόλουθα: « Σε σχέση με τον οδηγό οχήματος που οδηγεί κατά μήκος κύριου δρόμου, έχει νομολογηθεί ότι, δεν χρειάζεται, εκτός αν υπάρχουν συνθήκες τέτοιες που να προδιαθέτουν για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, να προβλέψει ότι άλλος οδηγός θα μπεί από πάροδο στον κύριο δρόμο, χωρίς πρώτα να σταματήσει και να βεβαιωθεί ότι είναι ασφαλές να το πράξει (Βλ. Varnakides v. Papamichael and Another
(1970)C.L.R. 367 και Χατζηγιάννη ν. Κουμάση κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 150, 154). Δεν έχει καθήκον να λάβει εξαιρετικές προφυλάξεις εκτός εάν είχε οποιαδήποτε προειδοποίηση ή ένδειξη ότι άλλος οδηγός που χρησιμοποιεί το δρόμο θα εισέρχετο στον κύριο δρόμο από πάροδο χωρίς να σταματήσει στη συμβολή των δύο δρόμων και να βεβαιωθεί ότι ήταν ασφαλές να προχωρήσει (Βλ. Τουλουπή ν. Λαμπασκή, Πολιτική ΄Εφεση 9605/23.9.97, Σοφοκλέους ν. Χαριλάου, Πολιτική Έφεση 9761/22.9.98). 'Εχουμε υπόψη μας ότι ο Καν. 58
(1)(κγ) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 επιβάλλει στους οδηγούς την υποχρέωση να ανακόπτουν ταχύτητα εις ασφαλές όριον "κατά την διασταύρωσιν". Ωστόσο αυτή η υποχρέωση πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με τα καθήκοντα και υποχρεώσεις του οδηγού του κυρίου δρόμου και τις περιστάσεις και συνθήκες της συγκεκριμένης υπόθεσης. Αναφορικά με τη δέουσα παρατηρητικότητα (proper lookout) με την εκκαλούμενη απόφαση το πρωτόδικο δικαστήριο εναπόθεσε υποχρέωση στον εφεσείοντα να τηρεί δέουσα και συνεχή παρατηρητικότητα εντός της παρόδου Κοτσιάτη. ΄Εχουμε ήδη υποδείξει ότι οι οδηγοί του κύριου δρόμου δεν υπέχουν τέτοια υποχρέωση εκτός αν συντρέχουν οι ενδείξεις που υποδεικνύονται πιο πάνω. Και εδώ δεν υπήρχαν τέτοιες ενδείξεις. Το πρωτόδικο δικαστήριο εναπόθεσε, επίσης, υποχρέωση στον εφεσείοντα να τηρεί τη δέουσα παρατηρητικότητα για να αντιληφθεί το όχημα του εφεσίβλητου. Αυτή η θέση του πρωτόδικου δικαστηρίου εναποθέτει υποχρέωση στον προπορευόμενο οδηγό να ελέγχει συνέχεια την τροχαία που τον ακολουθεί. Δεν υφίσταται τέτοια απόλυτη υποχρέωση. Είναι μεν αλήθεια ότι η υποχρέωση τήρησης δέουσας παρατηρητικότητας βαρύνει τους οδηγούς πάντοτε και υπό όλας τας περιστάσεις (βλ. Constantinou v. Katsouris and Another
(1997)1 CLR 188, 192). Ωστόσο αυτή η υποχρέωση πρέπει να κρίνεται υπό το φως των πραγματικών περιστατικών της κάθε περίπτωσης και των οδικών συνθηκών κάτω από τις οποίες βρίσκεται ένας οδηγός....». Στην απόφαση Ιωαννίδου v. Γιάννη
(1990)1 ΑΑΔ 213, όπου τονίστηκε η πάγια υποχρέωση των οδηγών αυτοκινήτων που προσεγγίζουν την κύρια οδό να μην παρεμβάλουν εμπόδια στην πορεία των αυτοκινήτων επί της κύριας οδού και ότι κάθε παρέμβαση στο δικαίωμα αυτό συνιστά παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας, κρίθηκε ότι η εκεί οδηγός που εξέρχετο από την πάροδο, έφερε αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα εφόσον εισήλθε στον κύριο δρόμο όταν την χώριζε μικρή μόνον απόσταση από το όχημα που οδηγείτο στον κύριο δρόμο, πράξη η οποία κατέστησε την σύγκρουση αναπόφευκτη. Εφαρμόζοντας συνεπώς όλες τις πιο πάνω αρχές στα ευρήματα που καταγράφονται πιο πάνω και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη ότι συνεπεία του τρόπου με τον οποίο το άγνωστο αυτοκίνητο εισήλθε στον κύριο δρόμο και απέκοψε την πορεία του Εναγόμενου 1, αιφνίδια και απότομα, καθώς και ότι η κίνηση προς το πεζοδρόμιο έγινε για να αποφευχθεί η σύγκρουση με το άγνωστο όχημα αφού το άγνωστο όχημα δεν άφησε κανένα ουσιαστικό περιθώριο στον Εναγόμενο 1 για να ενεργήσει διαφορετικά ή να λάβει άλλο μέτρο αποφυγής της σύγκρουσης, κρίνω ότι αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα φέρει το άγνωστο όχημα και όχι ο Εναγόμενος 1, ο οποίος αντιμέτωπος με την αγωνία της στιγμής βλέποντας το άγνωστο όχημα να μπαίνει στην πορεία του και ουσιαστικά να του την φράσσει, έκανε ελιγμό προς το πεζοδρόμιο για να το αποφύγει με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το δέντρο, που βρισκόταν στο πεζοδρόμιο, από την πλευρά του συνοδηγού, με επακόλουθο τον πολύ σοβαρό τραυματισμό του Ενάγοντα. Υπό το φως των δοσμένων περιστάσεων και δη το αγωνιώδη δίλημμα που ο Εναγόμενος 1 είχε να αντιμετωπίσει, καθώς και την έλλειψη ουσιαστικής ευκαιρίας για προγραμματισμό των πράξεών του, αφ' ης στιγμής το άγνωστο όχημα πρόβαλε μέσα στην πορεία του όλως αιφνιδίως και απότομα, κρίνω πως ο τρόπος με τον οποίο ο Εναγόμενος 1 αντέδρασε στον επικείμενο κίνδυνο ήταν τέτοιος που ενόψει και της αγωνίας της στιγμής ήταν και ικανοποιητικός και εύλογα αναμενόμενος. Συνεπακόλουθο της πιο πάνω κατάληξης είναι η απόρριψη της αγωγής εναντίον των Εναγομένων 1 και 2. Όσον αφορά τα έξοδα το Δικαστήριο θα συμφωνήσει με τον ευπαίδευτο συνήγορο των Εναγομένων 1 και 2 ότι λόγω του γεγονότος ότι έχουν παρέλθει 13 χρόνια από το δυστύχημα χωρίς ο Ενάγοντας να αποζημιωθεί για τον τόσο σοβαρό τραυματισμό του είναι δικαιότερο όπως κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα. Η αγωγή απορρίπτεται, κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. (Υπ.) ............... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο