ΑΙΤΗΣΗ από Μπουμρουνγκαρτάνα ν. Σε ό,τι αφορά τον Σιαμαρή, Αρ. Αίτησης 4/2003, 17/12/2021

(1)του 1996 Σε ό,τι αφορά τον XXXXX Σιαμαρή, από το XXXXX ΑΙΤΗΣΗ από XXXXX Μπουμρουνγκαρτάνα, μητέρα του ανικάνου προσώπου XXXXX Σιαμαρή - Αιτήτρια ------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 17 Δεκεμβρίου, 2021 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: Ο κ. Π. Μιχαήλ. Για τον Καθ΄ ου η αίτηση: Ο κ. Ρ. Μίσιης. ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση ημερ. 13/01/17 για διορισμό ερευνητή και ακύρωση του διορισμού του διαχειριστή της περιουσίας του ανικάνου προσώπου) Για λόγους που δεν αφορούν το Δικαστήριο με την παρούσα σύνθεση η αίτηση για ακύρωση του διορισμού του XXXXX Σιαμαρή, πατέρα του ανικάνου προσώπου XXXXX Σιαμαρή, ως διαχειριστή της περιουσίας του παρέμεινε σε εκκρεμότητα μέχρι το 2021. Με την Αίτηση, ημερομηνίας 13/01/2017, ζητήθηκε, μεταξύ άλλων, διάταγμα αντικατάστασης του XXXXX Σιαμαρή, πατέρα του XXXXX Σιαμαρή, από διαχειριστή της περιουσίας του και την αντικατάστασή του με τον διορισμό της μητέρας XXXXX Μπουμρουνγκρατάνα. Παράλληλα ζητήθηκαν διατάγματα με τα οποία να διατάσσεται ο Διαχειριστής όπως καταχωρήσει περιοδικούς λογαριασμούς για τα έτη 2003 έως 2016, όπως διοριστεί ερευνητής ο οποίος να ελέγξει αν η περιουσία του ανικάνου προσώπου τυγχάνει χειρισμού σύμφωνα με το Νόμο καθώς και διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στο Διαχειριστή από το να εμποδίζει την ομαλή χρήση και διαβίωση της Αιτήτριας στην οικία που διαμένει το ανίκανο πρόσωπο. Η συγκεκριμένη Αίτηση βασίστηκε στον περί Διαχειρίσεως της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμο (Ν.23(Ι)/96)και συγκεκριμένα τα άρθρα 4 - 8, 13 και 14, στους περί Πνευματικά Νοσούντων Κανονισμούς 26

(1)(α), (β),

(2),

(3)και

(4), στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 θ.1-3, 8 και 9 και Δ.64, στο Κοινοδίκαιο, στις αρχές της Επιείκειας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα προς υποστήριξη της Αίτησης κατεγράφησαν στην ένορκη δήλωση της XXXXX Μπουμρουνγκαρτάνα, μητέρας του XXXXX Σιαμαρή, ανικάνου προσώπου και γνώστη των γεγονότων. Σύμφωνα με την Ομνύουσα ο XXXXX Σιαμαρής διαμένει με την ίδια και τον πατέρα του, XXXXX Σιαμαρή στο XXXXX. Λόγω του ότι έχουν διαζευχθεί με τον κ. Σιαμαρή, στις 12/11/2007, η ίδια διαμένει σε ξεχωριστό δωμάτιο από τον κ. Σιαμαρή και τον XXXXX. Ο πατέρας διορίστηκε, δυνάμει δικαστικού διατάγματος, διαχειριστής της περιουσίας του XXXXX Σιαμαρή στις 23/04/2003. Έκτοτε, ο κ. Σιαμαρής επεδίωξε τον πλήρη και αποκλειστικό έλεγχο της περιουσίας του XXXXX Σιαμαρή χωρίς να δίδει οποιεσδήποτε εξηγήσεις. Προωθεί τη θέση, η Ομνύουσα, ότι ο Διαχειριστής ενεργεί αμελώς και αντίθετα προς τις υποχρεώσεις του αναφορικά με την περιουσία του XXXXX γιατί κατά την καταχώριση των λογαριασμών διαχείρισης, σε σχέση με την περιουσία, οι λογαριασμοί δεν ήταν πλήρεις ή σαφείς ή και σύμφωνοι με τη νομοθεσία. Συγκεκριμένα για τα έτη 2007 - 2015 υπάρχουν ελλείψεις ενώ διαπιστώνεται, από την εξέτασή τους, μια προσπάθεια δικαιολόγησης του αμελούς ή και εκ προθέσεως κακού χειρισμού της περιουσίας του XXXXX. Σε σχέση με τους λογαριασμούς που αφορούν τα έτη 2015 - 2016 είναι ο ισχυρισμός της ότι γίνεται οικειοποίηση των χρημάτων για προσωπικούς σκοπούς του Διαχειριστή και προς όφελός του. Σύμφωνα με την Ομνύουσα επιβάλλεται όπως διοριστεί η ίδια διαχειρίστρια της περιουσίας του XXXXX Σιαμαρή γιατί το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η ευημερία του XXXXX, κάτι το οποίο δεν εκπληρεί ο Διαχειριστής. Εναλλακτικά εισηγείται όπως διοριστεί ερευνητής για να εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η διαχείριση της περιουσίας του XXXXX από τον Διαχειριστή της περιουσίας του, τις συνθήκες διαβίωσής του καθώς και της ίδιας. Υποστηρίζει ότι ο Διαχειριστής την εμποδίζει, ενίοτε με βία, από του να φροντίζει τον XXXXX ή και δεν της επιτρέπει να έχει προσωπική επαφή μαζί του αποσκοπώντας στην απομόνωση και απομάκρυνσή του από την ίδια. Παράλληλα ασκεί σωματική και ψυχική βία στο πρόσωπό της, δημιουργώντας άθλιες συνθήκες διαβίωσής της αποστερώντας της την χρήση τουαλέτας και μπάνιου αλλά και των υπόλοιπων χώρων του σπιτιού, για να την εξαναγκάσει να εγκαταλείψει την οικογενειακή κατοικία. Σε κάποιες περιπτώσεις της προσέφερε και λεφτά για να εγκαταλείψει τη συγκεκριμένη κατοικία, η οποία εν πάση περιπτώσει ανήκει στον XXXXX. Καταλήγει ότι για το συμφέρον του XXXXX, ο οποίος υφίσταται μεγάλη αδικία από τον πατέρα του, το Δικαστήριο θα πρέπει να κάνει αποδεκτή την αίτησή της και να εκδώσει τα διατάγματα. Η Αίτηση αντιμετωπίστηκε με την καταχώρηση Ένστασης από τον Διαχειριστή, Ιωσήφ Σιαμαρή, στην οποία κατεγράφησαν τέσσερεις

(4)λόγοι ένστασης οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι: Ότι η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη γιατί δεν υφίσταται οποιαδήποτε κακοδιαχείριση ή άλλη αμέλεια σε σχέση με τη διαχείριση των λογαριασμών της περιουσίας του XXXXX Σιαμαρή αφού από την αποζημίωση που έλαβε από το Νοσοκομείο ύψους $350.000 αγοράστηκε η κατοικία στην οποία διαμένει και ο εξοπλισμός της καθώς και το όχημα με το οποίο μετακινείται. Η συγκεκριμένη οικία είναι εγγεγραμμένη μέχρι και σήμερα επ' ονόματι του XXXXX. Επιπρόσθετα λαμβάνει μηνιαίο επίδομα ύψους €995 από το Γραφείο Ευημερίας και επίδομα ύψους €337,66 από το Τμήμα Κοινωνικής Ενσωμάτωσης για βαριά αναπηρία. Από τα λεφτά αυτά υπάρχει επ' ονόματι του XXXXX γραμμάτιο ύψους €90.000 καθώς και το ποσό των €29.000 σε τρεχούμενο λογαριασμό. Ο Διαχειριστής έχει ως αποκλειστικό σκοπό τη φροντίδα του XXXXX στον οποίο αφιερώνει όλο του το χρόνο. Σε σχέση δε με την περιουσία του ξοδεύει μόνο όσα χρειάζονται για την ευημερία του χωρίς να καρπούται οποιοδήποτε ποσό. Ότι η Αιτήτρια παρεμποδίζεται νομικά στην καταχώριση της αίτησης αφού συναίνεσε στο διορισμό του πατέρα ως Διαχειριστή της περιουσίας ενώ παράλληλα παρακολουθούσε τα έξοδα τα οποία γίνονταν. Λόγω της δύσκολης κατάστασης της υγείας του XXXXX κανένας επιτηρητής δεν μπορεί να βοηθήσει πλην της Αιτήτριας η οποία εάν συνεργαζόταν με το Διαχειριστή θα μπορούσε να τον βοηθά. Ότι οι λογαριασμοί που κατατίθενται δίδουν μια αληθινή εικόνα του λογαριασμού της διαχείρισης και αποκαλύπτουν ότι γίνεται πρέπουσα διαχείριση της περιουσίας του XXXXX. Ενόψει του ότι την φροντίδα του XXXXX την έχει αναλάβει αποκλειστικά ο Διαχειριστής δεν είναι πρόσφορος ο διορισμός άλλου διαχειριστή, ειδικά της Αιτήτριας, αφού θα πρέπει να ζητείται καθημερινά η άδειά της για οποιοδήποτε έξοδο. Προβάλλεται επίσης ως λόγος ένστασης ότι το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εκδώσει τα Αιτητικά Γ, Δ, Ε και Στ γιατί η Αιτήτρια, στις 23/04/2003, είχε συναινέσει στον διορισμό του κ. XXXXX Σιαμαρή ως διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX Σιαμαρή αλλά και λόγω του ότι το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να ρυθμίζει τις σχέσεις ή και τα δικαιώματα μεταξύ των γονέων του ανικάνου προσώπου αφού ο Ν.23(Ι)/96δεν δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να ρυθμίζει με οποιοδήποτε τρόπο την άσκηση γονικής μέριμνας ή και επιμέλειας ανικάνου προσώπου. Παράλληλα προωθείται ο ισχυρισμός ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται για αλλότριους σκοπούς, αφού στις 23/04/2003 είχε εκδοθεί το διάταγμα διαχείρισης κατόπιν συναίνεσης της Αιτήτριας. Στο συγκεκριμένο διάταγμα δεν διατάττετο ο Διαχειριστής να καταχωρεί λογαριασμούς για τα έξοδα και τις ενέργειες του. Μετά από επεμβάσεις της Αιτήτριας, 13 χρόνια μετά και όταν του ζητήθηκε το έπραξε. Νομικό υπόβαθρο για την Ένσταση αποτέλεσαν τα άρθρα 1 - 19 του περί Διαχειρίσεως της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμου, η Δ.48 θ.1-3, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών, το Καινοδίκαιο, οι αρχές της Επιείκειας και οι γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε σχέση με τα γεγονότα η Ένσταση υποστηρίχθηκε από την Ένορκη Δήλωση του XXXXX Σιαμαρή, ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της Ένστασης και περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε καταχράστηκε χρήματα από τους λογαριασμούς του XXXXX οποιοδήποτε ποσό ξοδεύεται από την περιουσία του XXXXX ξοδεύεται για την ευημερία του και με μοναδικό στόχο την καλύτερη ποιότητα ζωής του. Ο ίδιος έχει αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή του στο μεγάλωμα του XXXXX αφού δεν είναι σε θέση να αυτοεξυπηρετηθεί. Ισχυρίζεται ο Ομνύοντας ότι τυχόν διορισμός της Αιτήτριας, ως διαχειρίστριας της περιουσίας του XXXXX, θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα, κυρίως λειτουργικά, αφού ο ίδιος χειρίζεται την καθημερινότητά του που είναι ιδιαίτερη. Προωθεί τη θέση ότι ουδέποτε εξεδίωξε την Αιτήτρια από το σπίτι αλλά ακόμη και μετά το διαζύγιο διαμένουν στην ίδια οικία και ήταν δική της απόφαση να απομονωθεί σε συγκεκριμένο δωμάτιο, το οποίο εν πάση περιπτώσει έχει εγκαταλείψει. Η Αιτήτρια επισκέπτεται τον XXXXX στο σχολείο που φοιτά αραιά και για λίγο. Καταλήγει ότι η οποιαδήποτε διαδικασία έχει καταχωριστεί από την Αιτήτρια εναντίον του έχει καταχωριστεί για εκδικητικούς λόγους και όχι για την προστασία και ευημερία του XXXXX ή της περιουσίας του, αφού η Αιτήτρια έχει καταχωρίσει και δυο ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις για τα ίδια θέματα. Ζητήθηκε από τον συνήγορο της Αιτήτριας ο διορισμός ερευνητή από το Δικαστήριο και δόθηκαν, στις 27/06/2018, οδηγίες από το Δικαστήριο όπως ελεγχθούν οι λογαριασμοί που είναι κατατεθειμένοι στο φάκελο του Δικαστηρίου από Λειτουργό του Γενικού Λογιστηρίου. Παράλληλα ζητήθηκε και η εξέταση του XXXXX και δόθηκαν οδηγίες, στις 16/04/2018, στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας για τη διενέργεια της εξέτασης. Αποτέλεσμα αυτών των οδηγιών ήταν να κληθούν ως μάρτυρες τα πρόσωπα τα οποία είχαν εκτελέσει τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Η Αιτήτρια κάλεσε στο σύνολό τους έξι μάρτυρες

(6)προς απόδειξη των θέσεών της. Μαρτυρία δόθηκε από την κα XXXXX Κυριακίδου, Μ.Α.1, Λειτουργού στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Μεταξύ των καθηκόντων της, κατά τον επίδικο χρόνο, ήταν η εξέταση του κατά πόσο κάποιος αιτητής δικαιούτο σε δημόσιο βοήθημα. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 την Έκθεση που ετοίμασε, στις 18/05/2018, στα πλαίσια των καθηκόντων της σε σχέση με τον XXXXX Σιαμαρή. Στην Έκθεσή της, η οποία είχε συνταχθεί μετά την υποβολή παραπόνου από τον δικηγόρο κ. Μιχαήλ, καταγράφει το ιστορικό της οικογένειας Σιαμαρή, το πώς κατέληξε ο XXXXX με νοητική στέρηση και σωματική αναπηρία, το γεγονός ότι είχε λάβει ως αποζημίωση ένα μεγάλο ποσό το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την αγορά κατοικίας και αυτοκινήτου ενώ το υπόλοιπο κατατέθηκε στην Τράπεζα. Καταγράφει το γεγονός ότι οι γονείς έχουν συγκρουσιακές σχέσεις με την μητέρα να υποβάλλει συνεχώς καταγγελίες για την παραμέληση του XXXXX από τον πατέρα του, οι οποίες εξετάστηκαν χωρίς να προκύψει οτιδήποτε. Η ίδια επισκέφθηκε απροειδοποίητα το σπίτι ενώ έκανε και επαφές τόσο με την Αστυνομία καθώς και με τη μητέρα και μια γειτόνισσα χωρίς να διαπιστώσει κακομεταχείριση ή αμέλεια εκ μέρους του πατέρα, ο οποίος βοηθείται από ιδιωτική φροντίστρια, στην φροντίδα του XXXXX. Αντίθετα φαίνεται να ενδιαφέρεται για την υγεία του, για την ατομική φροντίδα του και για την κοινωνικοποίησή του. Ούτε και στο Κέντρο «XXXXX» στο οποίο φοιτά εντοπίστηκαν οποιεσδήποτε ενδείξεις κακοποίησης. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι ο XXXXX λαμβάνει συνολικό βοήθημα ύψους €1,202.50, ότι παρακολουθούσε την οικογένεια από το 2014 μέχρι το 2018, με μια διακοπή και ότι είχε επισκεφτεί την κατοικία μόνο μια φορά, στις 02/03/2018 και ότι η οικογένεια παρακολουθείται από το Γραφείο Κοινωνικής Ευημερίας. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 2, τον κατάλογο των Λειτουργών που παρακολουθούσαν κατά καιρούς τον XXXXX. Εξήγησε ότι ο XXXXX είναι τετραπληγικός, έχει επιληπτικές κρίσεις, νοητική στέρηση και σοβαρή σωματική αναπηρία η οποία τον καθηλώνει σε καροτσάκι. Ισχυρίστηκε ότι όταν επισκέφθηκε την οικία, την μια και μοναδική φορά, είχε πάει απροειδοποίητα γιατί υπήρχε καταγγελία για κακοποίηση. Δεν υπήρχε ράμπα στο σπίτι πλην όμως είδε η ίδια τον XXXXX να κατεβαίνει τα σκαλιά κρατώντας από το χέρι τον πατέρα του. Όσο αφορά την τουαλέτα υποστήριξε ότι είναι ειδικά διαμορφωμένη και καλύπτει τις ανάγκες του XXXXX, όμως δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο το κρεβάτι του είχε κάγκελα. Ερωτηθείσα για τη μητέρα ανέφερε ότι διέμενε, κατά τον χρόνο που η ίδια παρακολουθούσε την οικογένεια το 2007, σε δωμάτιο μόνη της στο σπίτι, για κάποιες μέρες, το οποίο δωμάτιο βρισκόταν πίσω από το σπίτι λόγω των σοβαρών προβλημάτων που είχαν μεταξύ τους οι γονείς. Επέμενε στη θέση της ότι η ίδια δεν είχε διαπιστώσει κακοποίηση γιατί στα 4 χρόνια που παρακολουθούσε τον XXXXX περπατούσε με τη βοήθεια του πατέρα του, κατέβαινε τα σκαλιά και πήγαινε τουαλέτα με τη βοήθεια κάποιου προσώπου. Αυτό τον βοηθούσε να μην μείνει καθηλωμένος σε αναπηρικό τροχοκάθισμα, κατά τη δική της άποψη. Παρακολουθώντας τον XXXXX και βλέποντάς τον στο Γραφείο της καθώς και πολλές φορές στο Εμπορικό Κέντρο ή σε άλλους εξωτερικούς χώρους η ίδια διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε κακοποίηση ή κακομεταχείριση ή παραμέληση του XXXXX, μάλλον το αντίθετο. Επιπρόσθετα η ίδια συνεργαζόταν και με τη φροντίστρια του XXXXX, η οποία δεν ανέφερε οποιαδήποτε κακοποίηση ή κακομεταχείριση καθώς και με τη διευθύντρια του Κέντρου «XXXXX» στο οποίο φοιτά ο XXXXX και δεν της αναφέρθηκε να διαπιστώθηκε οτιδήποτε μεμπτό ή ότι ο XXXXX έχει απουσίες. Ερωτηθείσα κατά πόσο είναι προς το συμφέρον του XXXXX να είναι κοντά του και η μητέρα του ήταν η δική της θέση ότι οι συγκρουσιακές σχέσεις των γονιών, οι καυγάδες τους, δεν βοηθούν. Όταν η ίδια είχε αναλάβει την υπόθεση η μητέρα έλειπε από το σπίτι και παρά τη συμβουλευτική της καθοδήγηση προς τον πατέρα αυτός ήταν ανένδοτος, στο να συμμετέχει η μητέρα περισσότερο, γιατί, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, όταν τους έβλεπε ο XXXXX να τσακώνονται αναστατωνόταν. Υποστήριξε ότι αν η μητέρα επιθυμούσε να έχει επικοινωνία με τον XXXXX καθώς και διανυκτερεύσεις θα μπορούσε να αποταθεί στο Δικαστήριο για να εκδώσει διάταγμα επικοινωνίας, λόγω του ότι είναι άτομο με ειδικές ανάγκες. Σε ερώτηση που της τέθηκε ήταν η θέση της ότι το μοναδικό αίτημα της μητέρας, τότε, ήταν να μείνει στην κατοικία πίσω από το σπίτι και ότι ποτέ δεν της είχε υποβληθεί οποιοδήποτε αίτημα, από τη μητέρα, για να έχει επικοινωνία με τον XXXXX στις δυο φορές που η ίδια είχε συναντηθεί με τη μητέρα. Συμφώνησε με την υποβολή ότι η πιο καλή επιλογή είναι να βρίσκεται ο XXXXX και με τους δυο γονείς αλλά προώθησε τη θέση ότι οι συνθήκες μεταξύ των γονέων δεν το επιτρέπουν και συμπλήρωσε ότι το συγκεκριμένο θέμα είναι θέμα του Δικαστηρίου και όχι του Γραφείου Ευημερίας. Κατέληξε, ότι κατά την ίδια δεν υπάρχει κακομεταχείριση ή παραμέληση γιατί ο XXXXX πηγαίνει τις βόλτες του, ανεβαίνει και κατεβαίνει σκαλιά, μπαίνει σε αυτοκίνητο, δεν έχει καθηλωθεί σε τροχοκάθισμα και είναι πάντοτε λουσμένος και περιποιημένος. Κλήθηκε και η κα Μ. Ευαγγέλου, Μ.Α.2, Κοινωνική Λειτουργός τοποθετημένη στο Γραφείο Κοινωνικών Υπηρεσιών κέντρου πόλης για 30 χρόνια. Κατέθεσε τη δική της Έκθεση ημερομηνίας 25/02/2019 ως Τεκμήριο

1. Αυτό που εντοπίζεται στην Έκθεσή της είναι η διαπίστωση ότι ο πατέρας του XXXXX εκφράζει έντονα το ενδιαφέρον του για το παιδί του σε βαθμό μάλιστα που κάποιες φορές γίνεται υπερβολικός και η μητέρα του επισκέπτεται το Κέντρο «XXXXX τίδα» όπου φοιτά και συμβάλει στη φροντίδα και απασχόλησή του. Εξέφρασε την άποψη ότι είναι μεν σημαντικό να είναι και οι δυο γονείς κοντά στον XXXXX αλλά εάν συγκρούονται μεταξύ τους ή είναι σε συνεχή αντιπαράθεση αυτό θα είναι σε βάρος του XXXXX. Εξήγησε ότι η ίδια χειρίστηκε την συγκεκριμένη περίπτωση για 6 μήνες, από τον Ιανουάριο 2019 μέχρι τον Ιούνιο 2019 και είχε επισκεφτεί τον XXXXX δυο φορές. Διαπίστωσε ότι το σπίτι ήταν καθαρό, περιποιημένο και ο ίδιος ήταν λουσμένος και περιποιημένος. Δεν μπορούσε να θυμηθεί κατά πόσο υπήρχε ράμπα αλλά κατά τη δική της άποψη, λόγω του ότι το θέμα της αναπηρίας του XXXXX ήταν μακροχρόνιο, η ίδια θεωρούσε ότι είχαν ληφθεί όλα τα μέτρα επιβίωσης και προστασίας του ενώ του είχε ανατεθεί και φροντίστρια και αν υπήρχαν οποιαδήποτε θέματα ή δυσκολίες θα ενημερωνόταν η Υπηρεσία. Ήταν η δική της άποψη ότι δεν ήταν στα καθήκοντά της να ερευνήσει την σχέση μεταξύ των γονιών και ήταν απόφαση των ίδιων κατά πόσο να συμβιώσουν ή να ζήσουν σε κοντινή απόσταση. Κατά τη δική της άποψη εάν οι σχέσεις των δυο γονιών δεν είναι αρμονικές δεν εξυπηρετεί το παιδί τους, ψυχολογικά, να ζουν σε κοντινές αποστάσεις και να υπάρχουν συγκρούσεις. Σε σχέση με την οικονομική πτυχή προώθησε τη θέση ότι μέλημα του Γραφείου Κοινωνικής Ευημερίας είναι να καλύπτονται οι ανάγκες του ατόμου με ειδικές ανάγκες και από τη στιγμή που δεν εντοπίστηκε ή έγινε οποιαδήποτε αναφορά για ελλιπή προστασία ή φροντίδα δεν υπήρχε λόγος να εξετάσει το Γραφείο οτιδήποτε. Επέμενε στη θέση της ότι η εικόνα που είδε στις επισκέψεις της ήταν πολύ θετική, με τον XXXXX να παίζει και να είναι χαρούμενος και ικανοποιημένος. Όσο αφορά τη σχέση του XXXXX με τη μητέρα του ήταν η θέση της ότι κατά την επίσκεψή της στο Κέντρο «XXXXX» που φοιτά ο XXXXX της αναφέρθηκε ότι η μητέρα κάνει συχνές επισκέψεις και έχει επικοινωνία με τον υιό της. Ήταν απόλυτη ότι το ποσό των €1.200, που λαμβάνει ως βοήθημα, ξοδεύεται προς όφελός του από την εικόνα που η ίδια είχε δει κατά τις επισκέψεις της. Όσο αφορά το θέμα, του να έχει η μητέρα τον XXXXX για κάποιες διανυκτερεύσεις, η ίδια το συζήτησε με τον πατέρα, ο οποίος εξέφρασε σοβαρές ανησυχίες και φόβους. Η ίδια κατά την έρευνά της διαπίστωσε ότι η μητέρα φιλοξενείτο σε κάποια φίλη της και δεν έχει κάνει οποιεσδήποτε διευθετήσεις σε σχέση με τη διαμονή της. Η ίδια θεωρούσε και θεωρεί σημαντική την επικοινωνία μητέρας - υιού υπό την εποπτεία, όμως, της Υπηρεσίας αλλά η μητέρα δεν είχε κάνει οποιεσδήποτε διευθετήσεις έτσι ώστε το Τμήμα να διαπιστώσει κατά πόσο είναι σε θέση να ανταποκριθεί. Μαρτυρία δόθηκε και από την κα Μ. Ευθυμίου, Μ.Α.3, η οποία εργάζεται για 29 χρόνια στο Γραφείο Ευημερίας. Σήμερα είναι Προϊσταμένη της Μονάδας Οικογένεια και Παιδί ενώ το 2018 παρείχε συμβουλευτική στήριξη σε οικογένειες με ανήλικα παιδιά. Εξήγησε ότι η ίδια απλώς υπέγραψε την Έκθεση που είχε ετοιμάσει η κα Κυριακίδου στις 24/06/2018 και κατέθεσε την δεύτερη Έκθεση ημερομηνίας 24/06/2018 ως Τεκμήριο
2. Η δεύτερη Έκθεση αφορούσε και πάλι την οικογένεια και είχε ληφθεί και η άποψη του μικρότερου υιού ο οποίος δήλωσε ότι δεν άντεχε τους τσακωμούς των γονιών του και δεν αντιλαμβάνονται ότι η συμπεριφορά τους επηρεάζει αρνητικά τον XXXXX. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι η ίδια δεν είχε ιδία γνώση για τον XXXXX, όμως είχε πειστεί από αυτά που της αναφέρθηκαν από τη Λειτουργό, κα Κυριακίδου, ότι ο XXXXX ζει κάτω από πολύ ικανοποιητικές συνθήκες διαβίωσης και ότι του παρέχεται ικανοποιητική φροντίδα. Η ίδια έχει μόνο εποπτικό ρόλο αφού η εμπλεκόμενη επόπτης ήταν η κα Νικολάου. Ανέφερε ότι ως εμπειρογνώμονας στον τομέα θα θεωρούσε παράλειψη την μη ύπαρξη ράμπας ή της έλλειψης κατάλληλα διαμορφωμένης τουαλέτας και μπάνιου καθώς και κρεβατιού χωρίς κάγκελα για ένα άτομο που χρησιμοποιεί τροχοκάθισμα. Όμως εξέφρασε την επιφύλαξη ότι σε σχέση με τη συγκεκριμένη υπόθεση η ίδια δεν είχε ολοκληρωμένη εικόνα γιατί δεν είχε επισκεφθεί το σπίτι. Εξήγησε ότι ο ρόλος της Υπηρεσίας είναι συμβουλευτικός και όσο αφορά την παρουσία της μητέρας στη ζωή του XXXXX έγινε καθοδήγηση προς τον πατέρα για να διαμένει η μητέρα στα βοηθητικά χωρίς όμως να υπάρξει συμφωνία. Η ενημέρωση από την Λειτουργό είναι ότι όταν τσακώνονται οι γονείς ο XXXXX είναι ανήσυχος και ότι δεν είναι προς το συμφέρον του παιδιού να βρίσκεται σε περιβάλλον όπου υπάρχουν προστριβές και διαμάχες. Αντεξετασθείσα υποστήριξε ότι οι ανάγκες ενός ανικάνου προσώπου από άλλο διαφέρουν και τι είναι αναγκαίο για ένα παιδί μπορεί να μην είναι αναγκαίο για άλλο. Μαρτυρία δόθηκε και από τον κ. Α. Οδυσσέως, Μ.Α.4, Υποδιευθυντή στο Υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου στα Λατσιά. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 5, αναλυτικές καταστάσεις των λογαριασμών που ανοίχθηκαν και αφορούν τον XXXXX Σιαμαρή για τα έτη 2008 μέχρι το 2019 το οποίο Τεκμήριο εκτείνεται στις 161 σελίδες. Κατέθεσε επιπρόσθετα καταστάσεις με τα σημερινά υπόλοιπα των λογαριασμών και σημειώθηκαν ως σελίδες 162 και 163 εντός του συγκεκριμένου Τεκμηρίου. Ερωτηθείς από τον συνήγορο της Αιτήτριας ανέφερε ότι πρόκειται για χιλιάδες πράξεις και δεν υπάρχει περίπτωση να μπορεί να τις αναλύσει. Αναφορικά με συγκεκριμένες τραπεζικές πράξεις εξήγησε ότι όπου καταγράφεται ανάληψη μετρητών και μετά κατάθεση, την ίδια ημερομηνία, πρόκειται περί της ίδιας πράξης. Αυτό αποκαλύπτεται και από τον ενδεικτικό αριθμό της πράξης, το serial number το οποίο είναι το ίδιο. Γινόταν ανάληψη από τον λογαριασμό του XXXXX και κατάθεση στο λογαριασμό του κ. Ιωσήφ και για αυτό η πράξη είχε το ίδιο «serial number». Εξήγησε κάποιες πράξεις που είχαν διενεργηθεί το 2014 και το 2015 για τις οποίες ερωτήθηκε. Ανέφερε ότι τα σημερινά υπόλοιπα των λογαριασμών είναι αυτά που φαίνονται στις σελίδες 162 και 163 του Τεκμηρίου 5 και ανέρχονται συνολικά στις €182.
3. Η κα Ε. Κωνσταντίνου, Μ.Α.5, Λειτουργός του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους έδωσε τη δική της μαρτυρία. Της είχαν δοθεί οδηγίες από το Δικαστήριο, το 2018, όπως ελέγξει τους καταχωρημένους από το Διαχειριστή λογαριασμούς, στο φάκελο του Δικαστηρίου, και όπως ετοιμάσει Έκθεση. Η συγκεκριμένη Έκθεση κατατέθηκε ως Τεκμήριο
4. Στην Έκθεσή της καταγράφει ότι στις 16/07/2003 υπήρξε συμμόρφωση από τον Διαχειριστή με τους όρους του Διατάγματος. Στις 21/02/2007 ο Διαχειριστής προέβη σε λεπτομερή απογραφή της περιουσίας του ανικάνου προσώπου. Ακολούθως κλήθηκε, στις 26/10/2015, από την Πρωτοκολλητή όπως υποβάλλει ενδιάμεσους λογαριασμούς για την περίοδο 2007 μέχρι 2015 πράγμα το οποίο έπραξε στις 30/11/
5. Όσο αφορά τα έτη 2014 και 2015 κατέληξε ότι οι αποδείξεις συνάδουν με τις επισυνημμένες δαπάνες και τον επιμερισμό των δαπανών. Σε σχέση με το έτος 2016 ήταν η κατάληξή της ότι δεν έχουν υποβληθεί αναλυτικά στοιχεία δαπανών και υποστηρικτικών στοιχείων για το ποσό των €6.411,
6. Ο Διαχειριστής ισχυρίστηκε ότι διατηρεί σε μετρητά στο σπίτι ένα ποσό της τάξεως των €4.204,02 οπόταν υπολείπεται ποσό ύψους €2.207,14, το οποίο δεν υποστηρίζεται από οποιοδήποτε παραστατικό. Για το 2016 κατατέθηκαν εξελιγμένοι λογαριασμοί οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να ελεγχθούν. Εξήγησε ότι λεπτομερής απογραφή των περιουσιακών στοιχείων του ανικάνου προσώπου είχε υποβληθεί στις 21/02/
7. Όσο αφορά την υποβολή λεπτομερών λογαριασμών ήταν η θέση της ότι υποβλήθηκαν όταν είχαν ζητηθεί από την Πρωτοκολλητή. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι για τα έτη 2003 μέχρι το 2007 δεν είχαν υποβληθεί λεπτομερείς λογαριασμοί. Επεσήμανε όμως ότι η Πρωτοκολλητής αρχικά είχε ζητήσει από το Διαχειριστή την προσκόμιση βεβαιώσεων όμως το ορθό είναι να υποβάλλονται φορολογικά τιμολόγια και αποδείξεις εισπράξεως τα οποία να συμφιλιώνονται με τους Τραπεζικούς Λογαριασμούς. Για το έτος 2015 δεν συμφιλιώνονται πλήρως με τους τραπεζικούς λογαριασμούς, παρόλο που οι επισυνημμένες αποδείξεις συνάδουν με τις επισυνημμένες δαπάνες και τον επιμερισμό των δαπανών. Σε σχέση με το ποσό των €6.411,16 ήταν η θέση της ότι είχαν γίνει αναλήψεις από την Τράπεζα Κύπρου και την Ελληνική Τράπεζα συνολικού ύψους €28.532.35 ενώ τα υποστηριχτικά στοιχεία δικαιολογούσαν το ποσό των €2.121,
8. Όμως ήταν η θέση της ότι για το 2016 καταχωρίστηκαν τα τραπεζικά υπόλοιπα, τα έσοδα από τα επιδόματα που λάμβανε το ανίκανο πρόσωπο καθώς και τα έξοδα της συγκεκριμένης περιόδου και υπήρχε συμφιλίωση από εγκεκριμένους λογιστές σύμφωνα και με τα πρότυπα που εκδίδονται από το Σύνδεσμο Εγκεκριμένων Λογιστών. Κατά την αντεξέταση ήταν η θέση της ότι μετά από τις υποδείξεις της Πρωτοκολλητού προς τον Διαχειριστή έγινε ο επιμερισμός των δαπανών και υπήρχε συμφωνία των βεβαιώσεων με τα υπόλοιπα. Κατέληξε ότι το μόνο ποσό που δεν υποστηρίζεται αφορά το ποσό των €2.
9. Μαρτυρία δόθηκε και από την Αιτήτρια, Μ.Α.6, η οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσής της ημερομηνίας 13/01/2017, που συνοδεύει την Αίτηση. Ισχυρίστηκε ότι είχε πρόσβαση στο δωμάτιό της, το οποίο δεν έχει μπάνιο, τουαλέτα ή ρεύμα, από το μπαλκόνι γιατί το σπίτι από μέσα είναι κλειδωμένο. Για αυτό έφυγε από το σπίτι το
10. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι ο πατέρας του XXXXX τον χτυπούσε και τον ανάγκαζε να περπατήσει σπρώχνοντας τον από την πλάτη και γυρίζοντάς του το χέρι. Όσο αφορά τις συνθήκες διαβίωσης του XXXXX ισχυρίστηκε ότι δεν έχει «μπάρες» στο κρεβάτι ούτε και στα σκαλιά που ανεβαίνει αλλά ούτε και στο μπάνιο είχε στηρίγματα για να είναι ασφαλισμένος ο XXXXX. Σε σχέση με το αυτοκίνητο ισχυρίστηκε δεν μπορεί να μπαίνει αναπηρικό καροτσάκι. Ισχυρίστηκε ότι ο XXXXX έχει τακτικά επιληπτικές κρίσεις. Όσο αφορά την επικοινωνία της με τον XXXXX ήταν η θέση της ότι πριν τον κορονοϊό τον έβλεπε καθημερινά στο σχολείο, καθόταν και γευμάτιζε μαζί του. Η ίδια εξέφρασε την επιθυμία να μείνει στο βοηθητικό σπίτι πίσω από το κυρίως σπίτι, το οποίο έχει τουαλέτα και μπάνιο, έτσι ώστε να είναι κοντά στον υιό της. Αντεξετασθείσα ανέφερε ότι από το σπίτι έφυγε μετά που επισκέφθηκε το δικηγόρο της το
11. Ισχυρίστηκε ότι είχε καταγγείλει τα περιστατικά βίας και είχε υποβάλλει πολλά παράπονα στην Αστυνομία πλην όμως παραδέχθηκε ότι δεν είχε καταχωριστεί οποιαδήποτε υπόθεση εναντίον του XXXXX Σιαμαρή. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι ο λόγος που έχει χρόνια να μιλήσει με τον νευρολόγο του XXXXX είναι γιατί ο πατέρας του δεν συνεργαζόταν μαζί της και την έσπρωχνε μακριά. Παραδέχθηκε ότι δεν γνωρίζει τη σημερινή κατάσταση του σπιτιού και αν επήλθαν σ' αυτό οποιεσδήποτε αλλαγές. Επίσης παραδέχθηκε ότι ο XXXXX όταν έχει βοήθεια μπορεί να περπατήσει, να ανεβεί σκαλιά και να πάει σε κανονική τουαλέτα και να μπει σε κανονικό αυτοκίνητο. Υποστήριξε ότι στο σχολείο ο XXXXX παθαίνει επιληπτικές κρίσεις για να ανακαλέσει αναφέροντας ότι ο ιατρός ανέφερε ότι μπορεί να έχει επιληπτικές κρίσεις όλη του τη ζωή και ότι χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή. Τελευταίος κατέθεσε ο κ. Λ. Σαμαρτζιής, Μ.Α.7, Ψυχίατρος στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας από το
12. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 7, την Έκθεσή του η οποία συντάχθηκε μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16/04/
13. Η εξέταση διήρκεσε μια ώρα και σε αυτή διαπίστωσε ότι ο XXXXX έχει σοβαρά κινητικά προβλήματα και νοητική υστέρηση σε βαθμό που να καθιστούν αδύνατη την ανεξάρτητη διαβίωση του. Δεν ομιλεί και δεν έχει άγχος στην παρουσία του πατέρα του. Ο ίδιος είχε συναντήσει και τη μητέρα του XXXXX η οποία προέβαλλε διάφορους ισχυρισμούς για κακοποίηση τόσο του XXXXX καθώς και του μικρότερου υιού από τον πατέρα του ενώ με τη συμπεριφορά του εξανάγκασε την ίδια σε φυγή από το σπίτι. Ο ίδιος κατέληξε ότι δεν διαπιστώθηκαν αντικειμενικά ευρήματα ψυχικής κακοποίησης ή παραμέλησης του XXXXX και ότι και οι δυο γονείς έχουν γνήσιο ενδιαφέρον για την ευημερία του XXXXX. Ερωτηθείς εξήγησε ότι η κακοποίηση παιδιών προσλαμβάνει τέσσερεις μορφές, την σωματική, την ψυχολογική, την σεξουαλική και την παραμέληση. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 8, το σύγγραμμα της Λουΐζας Θεοφάνους «Βία και Κακοποίηση στην Οικογένεια» προς επεξήγηση του όρου «κακοποίηση παιδιών» και τις μορφές που προσλαμβάνει. Διευκρίνισε περαιτέρω ότι παραμέληση μπορεί να συνίσταται και στην στέρηση οποιουδήποτε απαραίτητου αγαθού, όπως την υγεία και την ασφάλεια. Όσο αφορά τις κρίσεις επιληψίας κατά την ώρα του ύπνου αναγνώρισε το άρθρο του Αναστάσιου Μπονάκη και το κατέθεσε ως Τεκμήριο
14. Αναφερόμενος στον XXXXX ήταν η θέση του ότι όταν τον επισκέφθηκε ήταν υποβασταζόμενος από τον πατέρα του και είχε σοβαρά κινητικά προβλήματα. Εξήγησε ότι λόγω του ότι δεν μιλά ο ίδιος δεν μπορεί να πει τι αισθάνεται και δεν μπορεί κάποιος να γνωρίζει με ακρίβεια. Παραδέχθηκε ότι άνθρωποι όπως ο XXXXX χρειάζονται τροποποιήσεις στην καθημερινότητά τους, διευκολύνσεις - υποδομές, για να καλυτερεύει η ποιότητα ζωής τους. Όταν δεν υπάρχουν οι υποδομές αυτό συνιστά χρόνιο στρεσωγόνο παράγοντα και το στρες επιδεινώνει την υγεία τους. Όμως οι όποιες παραλήψεις επηρεάζουν τον καθένα σε διαφορετικό βαθμό. Αναγνώρισε την αναγκαιότητα της παρουσίας και των δυο γονιών, στην περίπτωση των παιδιών που δεν είναι αυτόνομα όπως ο XXXXX για να υπάρχει συναισθηματική ισορροπία. Όμως, ήταν η δική του εκτίμηση ότι λόγω της σοβαρότητας της νοητικής του στέρησης πιθανό να μην μπορεί να νοιώσει οτιδήποτε. Ήταν η θέση του ότι οι σχέσεις των γονιών είναι διαταραγμένες όμως και οι δύο θέλουν το συμφέρον του XXXXX. Ο ίδιος είχε ζητήσει το 2018 αξιολόγηση της κατάστασης του XXXXX από Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας και μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου η κατάστασή του αξιολογήθηκε από Κοινωνική Λειτουργό, η οποία είχε την άποψη ότι ο XXXXX δεν είχε σημάδια παραμέλησης και ότι έχει ικανοποιητική φροντίδα. Αντεξετασθείς ισχυρίστηκε ότι η κάθε περίπτωση ψυχολογικής βίας διαφέρει. Κατά τη δική του άποψη, λόγω της κατάστασής του, ο XXXXX χρειάζεται καροτσάκι όταν θα διανύσει κάποια απόσταση. Παράλληλα παραδέχθηκε ότι αν κάθετε για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε αναπηρικό καροτσάκι αυτό θα επιδεινώσει την κατάστασή του. Ανέφερε ότι οι άνθρωποι που έχουν τόσο σοβαρά κινητικά προβλήματα χρειάζονται υποδομές στο σπίτι τους όμως διευκρίνισε ότι το είδος των υποδομών εξατομικεύεται ανάλογα με τις ιδιαίτερες κινητικές και νοητικές ανάγκες του κάθε ασθενούς. Η ενημέρωση που είχε από την Λειτουργό που επισκέφθηκε τον XXXXX δεν συνηγορούσε υπέρ της θέσης ότι ασκήθηκε ψυχολογική βία ή ότι υπήρχε παραμέληση. Μαρτυρία δόθηκε και από τον Καθ΄ου η αίτηση, Ιωσήφ Σιαμαρή, Διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX Σιαμαρή, ανικάνου προσώπου. Η δική του εκδοχή είναι ότι η μητέρα από τον καιρό που γεννήθηκε ο XXXXX, το 1984, δεν συμμετέχει στην ανατροφή του λόγω και των προβλημάτων που αντιμετωπίζει και ότι ο ίδιος τον τρέχει στις αρρώστιες του, τις γυμναστικές του και τα σχολεία του. Ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που δεν τον βοηθά η μητέρα είναι γιατί δεν ενδιαφέρεται και ένα παράδειγμα είναι το γεγονός ότι έχει 25 χρόνια να μιλήσει με τον νευρολόγο του XXXXX. Εξήγησε ότι σήμερα η κινητική του κατάσταση είναι πολύ καλή και μπορεί να περπατήσει μέχρι και 45 λεπτά. Το αναπηρικό καροτσάκι το χρησιμοποιούν όταν πρέπει να παραμείνει κάπου ο XXXXX για μεγάλο διάστημα. Εξήγησε ότι η παρουσία της Αιτήτριας αναστάτωνε τον XXXXX γιατί επέστρεφε αργά τα βράδια και χτυπούσε τις πόρτες με αποτέλεσμα λόγω της υπερευαισθησίας του XXXXX στα αυτιά αυτός να ξυπνά και να αναστατώνεται. Όσο αφορά τις καταγγελίες στην Αστυνομία ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια υπέβαλλε πολλές καταγγελίες χωρίς όμως ο ίδιος να κατηγορηθεί, γιατί η Αστυνομία δεν διαπίστωνε οτιδήποτε μεμπτό. Ισχυρίστηκε ότι η Αιτήτρια δεν είχε επισκεφθεί το Κέντρο «XXXXX» όπου φοιτά ο XXXXX από το 2003 μέχρι και το
15. Τον Μάρτιο 2018 ξεκίνησε τις επισκέψεις της στο συγκεκριμένο Κέντρο. Όσο αφορά τη διαχείριση ήταν η δική του θέση ότι δεν του είχε αναφερθεί ότι έπρεπε να καταχωρεί κάθε χρόνο λεπτομερείς λογαριασμούς. Καταχώρησε το 2003 και ακολούθως όταν τον ενημέρωσαν, το 2014 και μετά. Για να είναι σε θέση να φροντίζει τον XXXXX έχει μελετήσει πολλά συγγράμματα νευρολόγων/ψυχιάτρων και ψυχολόγων που αφορούν επιληπτικές κρίσεις ενώ συνεργάζεται και με το Ίδρυμα «Χρίστου Στέλιου Ιωάννου». Συνεργάζεται με τους ιατρούς του XXXXX, κ. Παπακώστα και την κα Χρίστου για 25 χρόνια ενώ παράλληλα συνεργάζεται με τον εργασιοθεραπευτή κ. Μυλωνά και τον φυσιοθεραπευτή κ. Ιουλιανό. Είναι 20 χρόνια με τους Εθελοντές και 30 χρόνια στο Ραδιομαραθώνιο. Ο ίδιος μίλησε με άτομα που έχουν επιληπτικές κρίσεις για να έχει μια εικόνα του τι προηγείται της επιληπτικής κρίσης και έχει γράψει και βιβλίο για να βοηθήσει άλλα άτομα με τα ίδια βιώματα το οποίο θα εκδώσει σύντομα. Κατέληξε, ότι η κατάσταση του XXXXX είναι πολύ βελτιωμένη αφού οι επιληπτικές κρίσεις έχουν αραιώσει, 1 με 2 τη βδομάδα, και συμβαίνουν όταν είναι πολύ κουρασμένος ή όταν είναι πολύ ήρεμος. Παλαιότερα είχε μέχρι και 5 επιληπτικές κρίσεις τη βδομάδα, λόγω του ότι διαισθανόταν τα νεύρα και την ένταση στο σπίτι. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν γνώριζε ότι έπρεπε να υποβάλλει λογαριασμούς κάθε χρόνο σε σχέση με τη διαχείριση. Όμως τόνισε ότι η δική του ζωή είναι τα παιδιά του και τα λεφτά του είναι για τα παιδιά του. Εξήγησε ότι για 3 με 4 χρόνια υπέβαλλε βεβαιώσεις χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε θέμα από την Πρωτοκολλητή. Επειδή του ζητήθηκαν πιο λεπτομερείς λογαριασμοί αποτάθηκε σε λογιστές. Εξήγησε ότι ο λογαριασμός ο δικός του είναι του XXXXX και του XXXXX. Ο ίδιος δεν ξοδεύει λεφτά για τον εαυτό του αφού δεν κάνει οτιδήποτε μόνος του και είναι πάντοτε και συνεχώς με τον XXXXX, γιατί έχει τρομερές ανάγκες. Εξήγησε ότι στον XXXXX αρέσουν οι ξηροί καρποί και το ψάρι για αυτό απαιτείται ένα σεβαστό κονδύλι για το φαγητό του. Επίσης καταστρέφει τα ρούχα του γιατί τα δαγκώνει και τα παπούτσια του γιατί κλωτσά. Ερωτηθείς ανέφερε ότι είχαν μεταφερθεί λεφτά από το λογαριασμό του XXXXX για να υπάρχει καλύτερη πρόσβαση και γιατί θα αγόραζαν αυτοκίνητο. Αναγνώρισε την επιστολή του ημερομηνίας 17/12/2016 προς την Πρωτοκολλητή και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
16. Όσο αφορά τις €4.051 εξήγησε ότι έγινε ανάληψη μετρητών, τα οποία φυλάσσονται στο σπίτι για τα έξοδα του XXXXX και το σημερινό υπόλοιπο είναι περίπου €1.500 με €2.
17. Υποστήριξε ότι πολλές φορές πληρώνει από προσωπικά του λεφτά, όταν θέλει να αγοράσει κάτι, γιατί δεν κρατά την πιστωτική κάρτα του XXXXX συνεχώς μαζί του. Όσο αφορά το τροχοκάθισμα ήταν η δική του θέση ότι αγοράστηκε το 2010, όταν έχασε την ισορροπία του ο XXXXX μετά που πέρασε ανεμοβλογιά. Δεν χρησιμοποιείται τακτικά, μόνο όταν θα πάν κάπου που πρέπει να κάτσει για πολλή ώρα. Παραδέχθηκε ότι δεν υπάρχει ράμπα στο σπίτι, παρόλο που ζήτησε προσφορές. Ο XXXXX ανεβαίνει σκαλιά με τη δική του βοήθεια για σκοπούς εκγύμνασης. Για τον ίδιο ο XXXXX δεν είναι βάσανο αλλά παρέα και μαζί έχουν επισκεφθεί το Άγιο Όρος και τα Ιεροσόλυμα. Αναγνώρισε και κατέθεσε την επιστολή της Πρωτοκολλητού ημερομηνίας 26/10/2016 ως Τεκμήριο 11 και την κατάσταση εσόδων και εξόδων που αφορούσε το 2015 ως Τεκμήριο
18. Ως Τεκμήριο 13 κατέθεσε το σημείωμα της Πρωτοκολλητού ημερομηνίας 10/12/2015, ως Τεκμήριο 14 κατέθεσε τους λογαριασμούς που υπέβαλλε για το έτος 2017, ως Τεκμήριο 15 την κατάσταση κινητής και ακίνητης περιουσίας και ως Τεκμήριο 16 τους λογαριασμούς που υπέβαλλε για το έτος 2017 με
19. Ισχυρίστηκε ότι τα έξοδα του σπιτιού διαιρούνται δια δύο, σύμφωνα με την υπόδειξη από την Πρωτοκολλητή. Προώθησε τη θέση ότι δεν θέλει να καταστήσει τον XXXXX πιο ανάπηρο από ότι είναι γι΄ αυτό δεν αγόρασε ειδικά διαμορφωμένο αυτοκίνητο, ως η επιστολή του Υπουργείου Οικονομικών την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
20. Ισχυρίστηκε ότι τον καιρό που ο XXXXX ήταν ανήλικος τις επιταγές του βοηθήματος τις λάμβανε η μητέρα του και δεν έδινε σε κανένα λογαριασμό σε σχέση με τα λεφτά που εισέπραττε. Όταν ενηλικιώθηκε, ο ίδιος της ζητούσε αποδείξεις για τα λεφτά και αυτό την εκνεύριζε. Όσο αφορά τη σχέση του με την Αιτήρια εξήγησε ότι εκδόθηκε διαζύγιο το 2009, «αφού τους χώρισε από μόνη της» και το 2010 η Αιτήτρια εγκατέλειψε την κατοικία τους. Οι δύο τους τσακώνονταν συνεχώς γιατί η Αιτήτρια δεν έκαμνε ησυχία για να μπορεί να ηρεμεί ο XXXXX. Ούτε του έδινε τα φάρμακά του όπως έπρεπε, παρόλο που ο ίδιος της είχε βάλει σημείωση στο ψυγείο για την δοσολογία. Από τον καιρό που έφυγε από το σπίτι, η Αιτήτρια, ο XXXXX κοιμάται 10 με 12 ώρες ήρεμος. Ερωτηθείς γιατί δεν επιτρέπει στην Αιτήτρια να επιστρέψει στο σπίτι υποστήριξε ότι ο XXXXX, ο μικρότερος υιός του, έχει πρόβλημα να επιστρέψει στο σπίτι η μητέρα του ενώ ο XXXXX θα αναστατωθεί. Η δική του διαπίστωση είναι ότι μετά από 45 χρόνια δεν μπορούν να τα βρουν. Κατέληξε, ότι ο ίδιος σκοπεύει να προβεί σε διαβήματα για να καταστεί ο XXXXX διαχειριστής τώρα που επέστρεψε από το εξωτερικό. Μετά την συμπλήρωση της μαρτυρίας το Δικαστήριο ζήτησε να δει τον XXXXX, ο οποίος τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 27/04/2021, με τη σύμφωνη γνώμη και των δυο πλευρών, για να μπορεί να έχει ιδίαν άποψη της κατάστασής του. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας και οι δύο πλευρές προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με την καταχώριση γραπτών αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων το Δικαστήριο έχει κατά νουν. Ο κ. Μιχαήλ παρέθεσε σωρεία νομολογίας που αφορά γενικές αρχές για τα δικόγραφα, την αντεξέταση και την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Γίνεται μια αχρείαστα επικριτική αναφορά στη μαρτυρία των Λειτουργών του Γραφείου Ευημερίας και καταλήγει με αναφορά στη μαρτυρία του κ. Οδυσσέως και του κ. Σαμαρτζή ότι ο Διαχειριστής δεν εκτέλεσε τα καθήκοντά του αναφορικά με τη διαφύλαξη της περιουσίας του ανικάνου προσώπου και δεν έλαβε τα δέοντα μέτρα για την ευημερία του. Αντίθετη ήταν η θέση του συνηγόρου του Καθ΄ου η αίτηση ο οποίος ισχυρίστηκε ότι πρώτιστο μέλημα του Διαχειριστή είναι μεν η διασφάλιση της περιουσίας του ανικάνου αλλά και προέχει η ευημερία του, η οποία σύμφωνα με την μαρτυρία που προσκομίστηκε έχει διασφαλιστεί. Εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο έχει διερευνητικό ρόλο και δεν ενεργεί ως δικαστήριο επίλυσης διαφορών μεταξύ των διαδίκων αλλά ως δικαστήριο διασφάλισης της ευημερίας του ανικάνου προσώπου. Το Δικαστήριο έχει κατά νου τις εισηγήσεις των μερών καθώς και της ολότητας της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιόν του προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας, όπως έχει νομολογηθεί, δεν μπορεί να απομονωθεί από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Στην υπόθεση Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου

(2009)1 Α.Α.Δ. 339, έχει εξηγηθεί ότι είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται με μόνο την εξωτερική εντύπωση που προκαλεί ο μάρτυρας. Η αποδοχή ή η απόρριψη μιας μαρτυρίας θα πρέπει να γίνεται με γνώμονα όχι μόνο την καθ' αυτή εξωτερική εμφάνιση της μαρτυρίας του μάρτυρα στο εδώλιο, αλλά και σε συσχετισμό με τα υπόλοιπα στοιχεία της δίκης, είτε αυτά προέρχονται από άλλη ζώσα μαρτυρία, είτε από τεκμήρια. Για το θέμα της αξιοπιστίας της μαρτυρίας αναφορά μπορεί να γίνει και στην ανάπτυξη του θέματος στο βιβλίο των Σάντη - Ηλιάδη, Δίκαιο της Απόδειξης, εκδ. 2014, Κεφάλαιο 3, IB. Η θετική εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο ο μάρτυς που καταθέτει αποτελεί σε γενικές γραμμές στοιχείο εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του. Η αξιοπιστία αποτελεί έννοια πολυσήμαντη. Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή και τους οκτώ

(8)μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα και σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν και καθοδηγούμενη από σειρά παραγόντων που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων και η ύπαρξη σ΄ αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, η μνήμη τους και οι λόγοι που είχαν να ενθυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία καταθέτουν. Όσο αφορά τις Λειτουργούς του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας, Μ.Α.1, Μ.Α.2, Μ.Α.3, η κοινή διαπίστωση και για τις τρείς είναι ότι πρόκειται περί ανεξάρτητης και ανιδιοτελούς μαρτυρίας. Όλες ανέφεραν αυτά που αποκάλυψε η έρευνά τους τόσο κατά τις επισκέψεις τους στο σπίτι του XXXXX, οι Μ.Α.1 και Μ.Α.2 αλλά και από περαιτέρω έρευνα στον περίγυρο του. Δεν είχαν λόγο να πουν ψέματα ούτε και είχαν οποιοδήποτε συμφέρον να αποκρύψουν την αλήθεια από το Δικαστήριο μάλλον το αντίθετο. Η κα Ευθυμίου, Μ.Α.3, είχε πεισθεί από την δική της έρευνα για τις περιστάσεις και τις συνθήκες διαβίωσης του XXXXX που είναι το ζητούμενο. Και οι τρείς εξήγησαν με σαφήνεια και αμεσότητα το ρόλο της Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας σε τέτοιου είδους υποθέσεις και ξεκαθάρισαν ότι όσο αφορά τον ρόλο της μητέρας και την έκταση της παρουσίας της στη ζωή του XXXXX ότι είναι σημαντικά αλλά επεσήμαναν ότι ο ρόλος τους, ήτοι της Υπηρεσίας, είναι συμβουλευτικός και ότι δεν μπορούν να υποχρεώσουν τον πατέρα να της επιτρέψει να μείνει στο σπίτι ιδιαίτερα λόγω του ότι κατά παραδοχή και των δύο γονέων η σχέση τους είναι συγκρουσιακή. Όσο αφορά την μαρτυρία του κ. Οδυσσέως, Μ.Α.4, της Τράπεζας Κύπρου και της κας Κωνσταντίνου, Μ.Α.5, του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η οποία μαρτυρία σχετίζεται με το οικονομικό κομμάτι της υπόθεσης και αυτοί ήταν ειλικρινείς χωρίς οποιοδήποτε συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης και χωρίς ουσιαστικά να γνωρίζουν γιατί τους ζητήθηκε η συγκεκριμένη διερεύνηση. Δεν είχαν οποιονδήποτε λόγο να πουν ψέματα για ζητήματα που για τους ίδιους αφορούσαν μαθηματικές πράξεις εντός του πλαισίου των καθηκόντων τους. Ο κ. Οδυσσέως δεν εντόπισε οτιδήποτε μεμπτό στις αναλήψεις οι οποίες συμφωνούσαν με τις καταθέσεις. Ιδιαίτερα η κα Κωνσταντίνου εξήγησε ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε μεμπτό στο δειγματολογικό έλεγχο των καταστάσεων που είχαν καταρτισθεί αφού αυτή είναι η πρακτική με την οποία λειτουργούν οι ορκωτοί λογιστές. Επίσης εξήγησε ότι η σωστή προσέγγιση στον οποιοδήποτε έλεγχο είναι η προσκόμιση φορολογιακών τιμολογίων με τις αποδείξεις εισπράξεως έτσι ώστε να αντιπαραβάλλονται με τους τραπεζικούς λογαριασμούς αλλά στην υπό κρίση περίπτωση ο Διαχειριστής ενεργούσε σύμφωνα με τις οδηγίες της Πρωτοκολλητού. Η ίδια κατέληξε ότι το μόνο ποσό για το οποίο δεν υπάρχουν δικαιολογητικά είναι το ποσό των €2.207.14. Ο κ. Σαμαρτζής, Μ.Α.7, Ψυχίατρος, ετοίμασε τη δική του Έκθεση, Τεκμήριο 7, με οδηγίες του Δικαστηρίου. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας λογίζεται ως εμπειρογνώμονας και η μαρτυρία του θα αξιολογηθεί με βάση τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων. Στο Δικαστήριο, οι εμπειρογνώμονες καλούνται συνήθως από τα μέρη ως μάρτυρες για να υποστηρίξουν τους αντίστοιχους ισχυρισμούς τους, όπου εμπλέκονται τεχνικά ή ιατρικά θέματα. Το καθήκον τους είναι να παράσχουν στον Δικαστή τα απαραίτητα επιστημονικά κριτήρια για να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων τους, ώστε να μπορέσει ο Δικαστής να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση εφαρμόζοντας τα κριτήρια στα αποδεικτικά στοιχεία. Επιπλέον έχει τονιστεί ότι η συμπεριφορά του μάρτυρα εμπειρογνώμονα στο εδώλιο είναι, όπως και στην περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα, κριτήριο με βάση το οποίο μπορεί να διαγνωστεί η αξιοπιστία του (βλ. Χαραλάμπους ν. Αβραάμ

(1999), 1 (Β) Α.Α.Δ. 1441). Στην υπόθεση Αυγουστή κ.ά. v. Ιωάννου,

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1498, λέχθηκε ότι: «Η γνώμη του πραγματογνώμονα θα πρέπει να αιτιολογείται και να τεκμηριώνεται με απόλυτη επάρκεια και πειστικότητα. Διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχτεί και να στηριχτεί στη μαρτυρία του, έστω και αν είναι ο μόνος πραγματογνώμονας που κατάθεσε στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του ως προς διάφορες παραμέτρους αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά σε ζωτικά της σημεία και σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο, ο μάρτυρας δεν κατάφερε να αντικρούσει τις αμφισβητήσεις κατά τρόπο τεκμηριωμένο. Ενόψει της παρατηρηθείσας ανεπάρκειας, το Δικαστήριο έκρινε ότι ήταν αδύνατο, στηριζόμενο στη μαρτυρία εκείνου του πραγματογνώμονα, να εξήγαγε ασφαλή συμπεράσματα, οπότε και απέρριψε τη μαρτυρία του και την Απαίτηση. Το Εφετείο επικύρωσε αυτή την προσέγγιση και την πρωτόδικη απόφαση». Ως προς το καθήκον του εμπειρογνώμονα ή πραγματογνώμονα έναντι του Δικαστηρίου αναφέρονται τα ακόλουθα στο σύγγραμμα των κ.κ. Ηλιάδη και Σάντη, «Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές» σελ. 580-581: «Tο καθήκον των πραγματογνωμόνων έναντι του Δικαστηρίου κατά τη μαρτυρία τους έγκειται στην αιτιολογημένη, αντικειμενική και αμερόληπτη παρουσίαση των αναγκαίων επιστημονικών κριτηρίων ώστε να δώσουν τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να κρίνει ευχερώς την ακρίβεια των επίδικων συμπερασμάτων τους και να διαμορφώσει συναφώς τη δική του ανεξάρτητη άποψη δια της εφαρμογής των κριτηρίων αυτών στα γεγονότα της υπόθεσης (Παναγρίτη ν Χαραλάμπους, ΠΕ320/08, ημ. 15.3.12, Σαρρής ν Καλλέγιας και Πιττάλης και Άλλων ν Ianira Enterprises Ltd και Άλλων

(1997)1 (Β) ΑΑΔ 814, Philippou v Odysseos

(1989)1 CLR1).». Ο συγκεκριμένος ιατρός κλήθηκε από το Δικαστήριο να εξετάσει το ανίκανο πρόσωπο. Οι διαπιστώσεις του ως Ψυχιάτρου δεν απέχουν από τις διαπιστώσεις των Λειτουργών του Γραφείου Ευημερίας. Και αυτός με τη σειρά του παραδέχθηκε ότι η παρουσία και των δυο γονέων είναι απαραίτητη στη ζωή του XXXXX αλλά αναγνώρισε τις διαταραγμένες σχέσεις των δυο γονέων οι οποίες δεν βοηθούν στην ευημερία του XXXXX όταν τις βιώνει σε καθημερινή βάση. Επίσης διαπίστωσε ότι και οι άλλοι μάρτυρες, ότι δεν υπήρχαν σημάδια ψυχικής κακοποίησης ή παραμέλησης του XXXXX, μάλλον το αντίθετο αφού στην παρουσία του πατέρα του φαινόταν ευτυχισμένος, ήρεμος και χαρούμενος. Η Αιτήτρια, Μ.Α.6, προσπάθησε να κερδίσει τη συμπάθεια του Δικαστηρίου με αναφορές σε δική της κακοποίηση καθώς και των δυο τέκνων της από τον Καθ΄ου η αίτηση. Όμως η θέση της αυτή απορρίπτεται από το περιεχόμενο της Έκθεσης, Τεκμήριο 4, της κας Ευθυμίου στην οποία αποκαλύπτεται, από συνέντευξη που διενεργήθηκε με τον μικρότερο υιό της οικογένειας, ότι το πρόβλημα στο σπίτι ήταν οι τσακωμοί των γονιών και οι συγκρουσιακές τους σχέσεις. Παραδέχθηκε ότι είχε υποβάλλει σωρεία παραπόνων στην Αστυνομία όμως δεν παραδέχθηκε ότι κρίθηκαν ανυπόστατα και ισχυρίστηκε ότι δεν ήθελε να πληγώσει τα αισθήματα του παιδιού της για αυτό δεν προχώρησε τις καταγγελίες. Παραδέχθηκε ότι αυτό που η ίδια επιθυμεί δεν είναι να διαχειρίζεται την περιουσία του XXXXX αλλά να υποχρεωθεί ο πατέρας να της επιτρέψει να μείνει στο βοηθητικό σπιτάκι, πίσω από το κυρίως σπίτι, για να έχει τακτική επικοινωνία μαζί του. Προσπάθησε να καταστήσει την παρουσία της στο σπίτι επιβεβλημένη, λόγω των επιληπτικών κρίσεων του XXXXX, των οποίων τη συχνότητα όμως δεν γνώριζε αφού έχει 20 χρόνια να μιλήσει με τον ιατρό του XXXXX. Δεν έπεισε το Δικαστήριο για την αυθεντικότητα του κινήτρου της και άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι το μόνο που θέλει είναι να της παραχωρηθεί το βοηθητικό σπίτι για να βλέπει τον XXXXX χωρίς όμως να έχει την καθημερινή του ευθύνη αφού ουδέποτε είχε αναφέρει στις Λειτουργούς του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών ότι επιθυμεί να έχει επικοινωνία με τον XXXXX. Ο Καθ΄ου η αίτηση έδωσε τη δική του εκδοχή σίγουρα όχι αμερόληπτη αφού η οποιαδήποτε απόφαση, στην υπό κρίση αίτηση, θα επηρεάσει τον τρόπο λειτουργίας της δομής που ο ίδιος έκτισε με τον XXXXX από το

1. Όμως παραδέχθηκε ότι η μητέρα επισκέπτεται τον XXXXX στο Κέντρο «XXXXX» που φοιτά και περνά ώρα μαζί του. Παραδέχθηκε ότι δεν έχει εγκατασταθεί ράμπα για να ανεβαίνει το τροχοκάθισμα του XXXXX αλλά εξήγησε τον λόγο. Το γεγονός ότι δεν χρησιμοποιεί εκτεταμένα το τροχοκάθισμα και υποβαστάζεται από τον ίδιο στις μετακινήσεις του τον βοήθησε να μην καθηλωθεί ολοκληρωτικά στο τροχοκάθισμα και με αυτή τη θέση συμφώνησε τόσο ο Δρ. Σαμαρτζιής, Μ.Α.7, καθώς και η κα Ευθυμίου, Μ.Α.
2. Εξήγησε τους λόγους για τους οποίους δεν επιθυμεί την παρουσία της μητέρας στο σπίτι, γιατί διαταράσσεται η ηρεμία και των δύο παιδιών του από τους καυγάδες με την πρώην σύζυγό του. Τόνισε ότι ο XXXXX γίνεται πολύ ανήσυχος όταν δεν υπάρχει ηρεμία στο σπίτι και με αυτή τη θέση ήταν σύμφωνη κι η κα Κυριακίδου, Μ.Α.1 καθώς και ο Δρ. Σαμαρτζής, Μ.Α.
3. Σε σχέση με το οικονομικό κομμάτι έπραξε ότι του ζητήθηκε από την Πρωτοκολλητή, γεγονός που προκύπτει τόσο από το φάκελο του Δικαστηρίου αλλά και από τις διαπιστώσεις της κας Κωνσταντίνου, Μ.Α.
4. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος είχε μεταφέρει τα λεφτά του ανικάνου σε άλλους δικό του λογαριασμό και εξήγησε το λόγο. Παράλληλα εξήγησε το που βρίσκονται οι €2.207.
5. Όμως για να μπορεί κάποιος να αντιληφθεί την εξέλιξη των πραγμάτων στην υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να γίνει αναφορά στα γεγονότα, όπως προκύπτουν από το φάκελο του Δικαστηρίου. Στις 23/04/2003 είχε εκδοθεί διάταγμα με το οποίο είχε διοριστεί ο XXXXX Σαμαρτζής διαχειριστής της περιουσίας του ανικάνου προσώπου XXXXX Σαμαρτζή, υιού του, με την σύμφωνη γνώμη της μητέρας του XXXXX Μπουμρουγματάνα. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο διάταγμα έπρεπε ο διαχειριστής να καταθέσει αποδεικτικά στοιχεία σε σχέση με τις δαπάνες του εντός ευλόγου χρόνου από τη διενέργειά τους. Προκύπτει ότι από το 2003 μέχρι το 2007 καταχωρίστηκαν τέτοια στοιχεία πλην όμως στη συνέχεια λόγω του ότι δεν είχε αναφερθεί στο Διαχειριστή οτιδήποτε δεν καταχωρούνταν οποιαδήποτε στοιχεία μέχρι που του ζητήθηκαν από την Πρωτοκολλητή με επιστολή ημερ. 26/10/2015, Τεκμήριο
6. Προκύπτει επίσης από το φάκελο ότι υπήρχε μια συνεχής επικοινωνία μετά το 2015 του Διαχειριστή, Καθ΄ου η αίτηση, με την Πρωτοκολλητή, Τεκμήρια 12 με
7. Διαπιστώνεται η συνεργασία και η συμμόρφωσή του σε ότι του ζητείτο από την Πρωτοκολλητή. Η συγκεκριμένη επικοινωνία προφανώς ικανοποίησε την Πρωτοκολλητή αφού δεν διαπιστώνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου να υπάρχουν οποιεσδήποτε κυρώσεις προς τον Διαχειριστή. Επίσης φαίνεται να υπάρχουν γραμμάτια με τα ποσά που εισπράττει ο ανίκανος και δεν χρησιμοποιούνται προς όφελός του. Σε σχέση με τη ψυχική υγεία και ευημερία του XXXXX διαπιστώνεται από τη προσκομισθείσα μαρτυρία των Λειτουργών του Τμήματος Ευημερίας αλλά και από βεβαιώσεις του Διευθυντή του Κέντρου «XXXXX» ότι είναι πάντοτε καθαρός, περιποιημένος και πηγαίνει και τις βόλτες του. Επίσης διαπιστώνεται ότι η περίπτωση του XXXXX αφορά σοβαρή νοητική στέρηση και σοβαρή σωματική αναπηρία και είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι μπορεί να κινείται έστω και υποβασταζόμενος από τον πατέρα αφού αυτό απαιτεί μεγάλη προσπάθεια λόγω και της σωματικής του διάπλασης, όπως έχει διαπιστωθεί και από το ίδιο το Δικαστήριο. Στο σπίτι όπου διαμένει δεν υπάρχει ράμπα για διευκόλυνσή του αναπηρικού τροχοκαθίσματος, η οποία ράμπα θα διευκόλυνε την καθημερινότητα του Καθ΄ου η αίτηση περισσότερο γιατί δεν θα χρειαζόταν να υποβαστάζει τον XXXXX, πλην όμως θα καθιστούσε τον XXXXX λιγότερο ή έως και καθόλου κινητικό. Η πιο θλιβερή διαπίστωση στην υπό κρίση υπόθεση είναι ότι χρησιμοποιείται ένα σχεδόν τετραπληγικό άτομο με σοβαρές νοητικές ελλείψεις ως μοχλός πίεσης της μητέρας στον πατέρα για να της προσφέρει στέγη ενώ αυτή για να τον αναγκάσει υπέβαλε σωρεία παραπόνων για την κακομεταχείρισή της από τον Διαχειριστή, Καθ΄ου η αίτηση και πρώην σύζυγό της. Είναι δε άξιο απορίας πως και γιατί καταχωρίστηκαν δύο ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις, Υπ. Αρ. XXXXX/15 και 18 XXXXX61/2017, εναντίον του Διαχειριστή χωρίς να υπάρχει εύρημα του Πρωτοκολλητή ή του Δικαστηρίου ότι υπήρχαν οποιεσδήποτε ατασθαλίες σε σχέση με τη διαχείριση της περιουσίας του ανικάνου προσώπου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η εξουσία του Δικαστηρίου σε τέτοιου είδους αιτήσεις εκπηγάζει από το άρθρο 6

(1)του Ν. 23(Ι)/96, το οποίο επιτρέπει στο Δικαστήριο να «αναθεωρεί, τροποποιεί ή ακυρώνει διατάγματα και να δίδει τέτοιες οδηγίες, τις οποίες κρίνει αναγκαίες ..». Πρόσφατη επεξήγηση των εξουσιών αλλά και των καθηκόντων που ο συγκεκριμένος Νόμος εναποθέτει στο Δικαστήριο έγινε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ποπ ν. Ατίνα Ευτυχίου το γένος Κρέανκα Πολ. Εφ. Ε.205/14 ημερ. 06/10/2020, όπου το διαβάζονται τα ακόλουθα: «Οι γενικές και ειδικές εξουσίες του Δικαστηρίου, σχετικές με τη περιουσία και τις υποθέσεις ανικάνου προσώπου, εκπηγάζουν και οριοθετούνται από τα άρθρα 5

(1)και 6

(1)του Νόμου, ως έχει αναφερθεί. Πρόκειται, σε κάθε περίπτωση, για διαδικασία ερευνητικού χαρακτήρα. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Θεμιστοκλέους (ανωτέρω): «Το δικαστήριο κατά την άσκηση των εξουσιών του δεν ενεργεί ως δικαστήριο επίλυσης διαφορών μεταξύ αντιδίκων σε κατ' αντιμωλία δίκη αφού σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο είναι η κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο προστασία της περιουσίας του ανικάνου προσώπου και η ευημερία του ιδίου και της οικογένειάς του». Ο ερευνητικός χαρακτήρας και η ιδιομορφία της δικαστικής διαδικασίας, στον πυρήνα της οποίας είναι η προστασία της περιουσίας του ανικάνου και η ευημερία του, επιτρέπουν στο δικαστήριο να λάβει υπόψη στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του, τα οποία μπορούν να παρέχουν ένδειξη του τρόπου διαχείρισης και να αποτελέσουν κριτήριο του βαθμού καταλληλόλητας του διαχειριστή, έστω και αν αυτά δεν προκύπτουν από την αίτηση ή την ένσταση αλλά προκύπτουν από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου. Το συνεχές καθήκον του Δικαστηρίου για προστασία της περιουσίας της ανικάνου, μέσω ελέγχου και συστηματικής παρακολούθησης της πορείας της διαχείρισης δεν περιοριζόταν από το δικογραφημένο πλαίσιο της αίτησης αντικατάστασης και το χρόνο καταχώρισης της.». Αναφορά μπορεί να γίνει στο σύγγραμμα του Halsbury's Laws of England, 4η εκδ., παρα. 682, σελ.587 όπου καταγράφονται κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας του Δικαστή σε τέτοιου είδους αιτήσεις. Αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά: «In the exercise of this jurisdiction, the leading principle and paramount consideration has always been the interest, benefit and requirements of the patient. Hence in the exercise of the powers conferred regard must be had first of all to the patient's requirements. The judge will apply the patient's estate, and if necessary, change the condition of the property, for these paramount objects without regard to the interests of the patient's successors or any expectancies they may have on his estate. » (η υπογράμμιση είναι δική μου) Σχετική είναι και η απόφαση Θεμιστοκλέους ν. Λεωνίδου

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 417 στην οποία κάνει αναφορά το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ποπ ν. Ατίνα Ευτυχίου το γένος Κρέανκα (ανωτέρω). Διευκρινίστηκε ότι η εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία εκπηγάζει από τον περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμο, ασκείται με γνώμονα τα συμφέροντα του ανικάνου προσώπου και της περιουσίας του. Συγκεκριμένα διαβάζονται τα ακόλουθα στην σελίδα 422: «Ο περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόμος του 1996 αποβλέπει στην προστασία της περιουσίας του ανικάνου και κατ' επέκταση στην ευημερία του. Ο νόμος, παρέχει στα δικαστήρια σειρά εξουσιών για τον όσο το δυνατό αποτελεσματικό έλεγχο της δράσης του διαχειριστή. Στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου εναπόκειται η ανάθεση του ελέγχου των λογαριασμών από κατάλληλο πρόσωπο διοριζόμενο από το δικαστήριο (βλ. άρθρο 9

(5)του νόμου) καθώς και ο διορισμός ερευνητή με εντολή εξέτασης όλων των περιστάσεων της υπόθεσης προτού το δικαστήριο προχωρήσει στην έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος δυνάμει του νόμου (βλ. άρθρο 13 του νόμου). Η διαδικασία που ακολουθείται σε κάθε περίπτωση, έχει χαρακτήρα ερευνητικό. Η αντιπαράθεση δεν είναι συμβατή με το αντικείμενο και τους σκοπούς του νόμου. Το δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του δεν ενεργεί ως δικαστήριο επίλυσης διαφορών μεταξύ αντιδίκων σε κατ' αντιμωλία δίκη αφού σε κάθε περίπτωση, το ζητούμενο είναι η κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο προστασία της περιουσίας του ανικάνου προσώπου και η ευημερία του ιδίου και της οικογένειάς του. Η καθιέρωση πρακτικού και ευέλικτου συστήματος ελέγχου και έρευνας, αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη συστηματική παρακολούθηση της πορείας της διαχείρισης από το δικαστήριο και την έγκαιρη επέμβασή του όπου διαπιστώνονται σημεία κακοδιαχείρισης.». Τα υπό εξέταση θέματα θα προσεγγιστούν έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές καθώς και το γεγονός ότι το έργο του Δικαστηρίου είναι ερευνητικό με απώτερο στόχο την διασφάλιση της ευημερίας του ανικάνου προσώπου. Ανάγνωση των θεραπειών που επιζητούνται σε αντιδιαστολή με τις εξουσίες που ο ίδιος ο Νόμος εναποθέτει στο Δικαστήριο αποκαλύπτει ότι το Δικαστήριο στερείται εξουσίας να αποφασίσει επί των όσων ζητούνται με τις παραγράφους Ε και Στ της Αιτήσεως. Το κατά πόσο εμποδίζεται η χρήση της οικίας και η ομαλή διαβίωση της μητέρας του ανικάνου προσώπου, Αιτήτριας, σε αυτήν καθώς και το κατά πόσο εμποδίζεται η συγκεκριμένη να προβαίνει σε όλες τις δέουσες ενέργειες με σκοπό την φροντίδα, φύλαξη και επιμέλειά του ανικάνου δεν είναι θέματα που το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει σε μια αίτηση όπως η παρούσα η οποία αφορά, όπως έχει προλεχθεί, τη διασφάλιση των καλώς νοούμενων συμφερόντων του ανικάνου προσώπου και της περιουσίας του και όχι τις οποιεσδήποτε διαφορές μεταξύ των γονέων που αφορούν την επικοινωνία με το ανίκανο πρόσωπο. Οπόταν τα αιτητικά Ε και ΣΤ είναι καταδικασμένα σε απόρριψη. Εξετάζοντας το αίτημα για την καταχώριση περιοδικών λογαριασμών για τα έτη 2003 έως 2016, υπό το Α στην Αίτηση, σχετικό είναι το άρθρο 9 του Ν.23

(1)/96 το οποίο απαριθμεί τα καθήκοντα και τις ευθύνες ενός διαχειριστή. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνεται και: «3) Ο διαχειριστής, μέσα σε δώδεκα μήvες από τηv ημερoμηvία τoυ διoρισμoύ τoυ, καταχωρεί λoγαριασμoύς για τη διαχείριση και καθόλη τη διάρκεια της διαχείρισης, κάθε δώδεκα μήvες, συμπληρωματικoύς ή περιoδικoύς λoγαριασμoύς εκτός αv o πρωτoκoλλητής τoυ αρμόδιoυ δικαστηρίoυ επεκτείvει για εύλoγη αιτία τηv περίoδo τωv δώδεκα μηvώv.

(4)Όταv καταχωρoύvται λoγαριασμoί, δυvάμει τoυ παρόvτoς άρθρoυ, o πρωτoκoλλητής τoυ αρμόδιoυ δικαστηρίoυ εξετάζει αυτoύς και αv κρίvει ότι δεv είvαι πλήρεις ή καvovικoί λόγω αvτικαvovικώv, αvαπόδεικτωv ή αδικαιoλόγητωv καταχωρήσεωv ή για άλλoυς λόγoυς, έχει εξoυσία vα καλέσει εγγράφως τo διαχειριστή μέσα σε τακτή πρoθεσμία vα διoρθώσει τoυς λoγαριασμoύς και αv αυτός παραλείψει vα συμμoρφωθεί, τότε λoγίζεται ότι παρέλειψε vα καταχωρήσει λoγαριασμoύς.». Έρευνα στο φάκελο που τηρείται και αφορά αυτή τούτη την Αίτηση Διανοητικά Ασθενή από την γένεση της καταδεικνύει ότι ο Διαχειριστής καταχώρησε απογραφή της περιουσίας του ανικάνου προσώπου από το

1. Η Πρωτοκολλητής, μετά τη διαπίστωσή της ότι δεν υποβάλλονταν λογαριασμοί από το 2007, κάλεσε τον Διαχειριστή να υποβάλλει τέτοιους λογαριασμούς, Τεκμήριο 11 και εκεί όπου δεν ικανοποιήθηκε δεν δίστασε να τον καλέσει να προσκομίσει περαιτέρω αποδείξεις, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο και των Τεκμηρίων 10 και 13 μέχρι και
2. Σε όλες τις κλήσεις της Πρωτοκολλητού προκύπτει η συμμόρφωση του Διαχειριστή. Σχετική είναι και η Έκθεση της κας Κωνσταντίνου, Μ.Α.5, Τεκμήριο 6, η οποία είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο όπως εξετάσει το περιεχόμενο του φακέλου και βοηθήσει το Δικαστήριο στο έργο του. Τα συμπεράσματα της Λειτουργού του Γενικού Λογιστηρίου ότι για την περίοδο 09/2014 με 08/2015 οι αποδείξεις που προσκομίστηκαν συνάδουν με τις δαπάνες και ότι τα συνολικά εισοδήματα του ανικάνου προσώπου συμφιλιώνονται πλήρως με τον τραπεζικό το λογαριασμό, η παρά 2.19 του Τεκμηρίου 6 είναι κατατοπιστική. Όσο αφορά το 2016 υποστηρίζει ότι με βάση τα υποβληθέντα στοιχεία το ποσό που υπολείπεται και δεν υποστηρίζεται από στοιχεία ανέρχεται στις €2.207,
3. Για την περίοδο 01/10/2016 μέχρι 30/09/21017 έχουν κατατεθεί εξελεγμένοι λογαριασμοί. Συνεπώς, λόγω του ότι έχουν καταχωριστεί λογαριασμοί μέχρι και το έτος 2017 προς ικανοποίηση του Πρωτοκολλητή παρέλκει η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος της μορφής που ζητείται από την Αιτήτρια στο Αιτητικό Α. Επίσης ζητείται από την Αιτήρια ο διορισμός ερευνητή. Το άρθρο 9

(5)προνοεί τα ακόλουθα: «

(5)Τo αρμόδιo δικαστήριo έχει εξoυσία, αv τo κρίvει σκόπιμo, vα διoρίσει κατάλληλo πρόσωπo για έλεγχo τωv λoγαριασμώv. Η έκθεση τoυ εv λόγω ελεγκτή υπoβάλλεται στov πρωτoκoλλητή τoυ αρμόδιoυ δικαστηρίoυ μέσα σε τακτή πρoθεσμία και o πρωτoκoλλητής δύvαται vα λάβει τέτoια μέτρα, ως vα είχε o ίδιoς ελέγξει τoυς λoγαριασμoύς.». Παραχωρείται στο Δικαστήριο εξουσία διορισμού ερευνητή αν το κρίνει σκόπιμο. Οπόταν εναπόκειται στο Δικαστήριο, με βάση τα όσα έχει ενώπιο του να αποφασίσει κατά πόσο πρέπει να διοριστεί κατάλληλο πρόσωπο για να ελεγχθούν οι λογαριασμοί. Το Δικαστήριο με διαφορετική σύνθεση το έχει πράξει, στις 27/06/

1. Ζήτησε από Λειτουργό του Γενικού Λογιστηρίου την διενέργεια ελέγχου στους λογαριασμούς που είναι καταχωρισμένοι στο φάκελο του Δικαστηρίου και τη σύνταξη έκθεσης. Η διαταγή αυτή, του Δικαστηρίου, μετουσιώθηκε στην σύνταξη του Τεκμηρίου
2. Η συγκεκριμένη Έκθεση βρίσκεται στη διάθεση της Πρωτοκολλητού. Εάν η Πρωτοκολλητής διαπιστώσει ότι ενδείκνυται η λήψη μέτρων εναντίον του Διαχειριστή θα το πράξει. Οπόταν, ούτε και αυτό το αιτητικό δεν μπορεί να παραχωρηθεί στην Αιτήτρια. Παραμένουν προς εξέταση τα αιτητικά Γ και Δ της Αίτησης τα οποία είναι αλληλένδετα και με τα οποία ζητείται η ακύρωση του διορισμού του XXXXX Σαμαρτζή ως διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX και η αντικατάστασή του με την Αιτήτρια. Οι εξουσίες διορισμού ή απαλλαγής ενός διαχιεριστή από τα καθήκοντα του ρυθμίζονται ειδικά από τις πρόνοιες του άρθρου 7 του Ν.23(Ι)/96 το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «7.-

(1)Το αρμόδιο δικαστήριο έχει εξουσία με διάταγμά του να προβαίνει στο διορισμό διαχειριστή της περιουσίας του ανικάνου προσώπου. Ο διορισμός δύναται να γίνει και με αναφορά στο φορέα ορισμένου αξιώματος.

(2)Ο διαχειριστής δύναται να ασκεί όλες ή οποιαδήποτε από τις εξουσίες που το αρμόδιο δικαστήριο έχει εξουσία να ασκεί, δυνάμει των άρθρων 5 και 6 όπως ορίζεται στο διάταγμα διορισμού του διαχειριστή.

(3)Διαχειριστής που διορίζεται δυνάμει του άρθρου αυτού απαλάσσεται των καθηκόντων του- (α) Με διάταγμα του αρμόδιου δικαστηρίου, όταν αυτό ικανοποιηθεί ότι το ανίκανο προσωπο έχει επανακτήσει την ικανότητά του να διαχειρίζεται την περιουσία του και να διευθύνει τις υποθέσεις του ή όταν κριθεί σκόπιμαο για οποιουσδήποτε άλλους λόγους. (β) όταν το ανίκανο πρόσωπο αποβιώσει. (γ) όταν ενεργεί δολίως ή με αμέλεια». Το κρίσιμο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο ο Διαχειριστής ενεργεί αμελώς και αντίθετα προς τις υποχρεώσεις του, ως ισχυρίζεται η Αιτήτρια στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσής της, έτσι που να απαιτείται η αντικατάστασή του. Σημείο αναφοράς πάντοτε είναι η προστασία της περιουσίας του ανικάνου αλλά και το ευρύτερο συμφέρον του. Η επικαλούμενη αμέλεια, ως μπορεί να εξαχθεί μέσα από την εξέταση των μαρτύρων στην οποία έχει προβεί ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας, συνίσταται στην απόσυρση ποσών από το λογαριασμό του ανικάνου και την κατάθεσή τους στο λογαριασμό του Διαχειριστή, στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της Αιτήτριας γίνεται λόγος για €23.080, καθώς και την έλλειψη εξήγησης για ένα ποσό της τάξεως ύψους €4.204,

1. Ο Συνήγορος της Αιτήτριας στην γραπτή του αγόρευση στις σελίδες 25 - 29 καταγράφει τις κατά τον ισχυρισμό του ατασθαλίες στο πως χρησιμοποιείται η περιουσία του ανικάνου. Δέον να σημειωθεί ότι τα όσα καταγράφει δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, όπως αυτή έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τον Μ.Α.4 και την Μ.Α.
2. Όσο αφορά το ποσό των €4.051,92 προκύπτει από την Έκθεση της Λειτουργού του Γενικού Λογιστηρίου, Μ.Α.4, ότι είχε κατατεθεί στο λογαριασμό του ανικάνου προσώπου, παρά 2.19 του Τεκμηρίου
3. Όσο αφορά τα υπόλοιπα ποσά που ισχυρίζεται ότι έχουν μεταφερθεί ή ιδιοποιηθεί απαντήσεις δίνονται στην Έκθεση της Λειτουργού, το Τεκμήριο 6, καθώς και στη μαρτυρία της και αυτό που μπορεί να εξαχθεί είναι ότι έχουν συμφιλιωθεί οι αναλήψεις από το λογαριασμό του ανικάνου με τις δαπάνες όπως έχουν επιμεριστεί ενώ για το ποσό των €2.207,14 φαίνεται να μην υποστηρίζεται από οποιαδήποτε παραστατικά γιατί κρατείται σε μετρητά στο σπίτι. Καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί και από την απόφαση του Εφετείου του New South Wales της Αυστραλίας, ως αναφέρθηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση Ποπ ν. Ατίνα Ευτυχίου το γένος Ατναν (ανωτέρω), στην Holt v The Protective Commissioner

(1993)31 NSWLR 227, όπου τέθηκαν διάφορες κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες υιοθετήθηκαν και από το Court of Protection της Αγγλίας. Συνοψίστηκαν στην μεταγενέστερη E.B. v R.C. [2011] EWCOP 3805: «The actual guidelines that the Court of Appeal of New South Wales set down can be summarised in the following manner:

1. i)An application for the removal of a deputy may be made by any interested person, including P himself.
2. ii)The burden of proof is on the person seeking a change in the status quo. iii) It is normally necessary for the person seeking the change to show some reason why the court should remove the existing deputy and appoint someone else in his or her place.
3. iv)Where it is shown that the existing deputy is unsuitable to be P's deputy for property and affairs (perhaps because he or she is incompetent, or has acted unlawfully or improperly, or is not acting in P's best interests), the court will terminate the appointment and appoint some other suitable person as deputy.
4. v)If, however, the unsuitability of the existing deputy is not an issue, or if the applicant fails to prove that the existing deputy is unsuitable, it must be shown forensically that P's best interests will in some way be advanced or promoted by discharging the existing deputy and appointing someone else in his or her place.
5. vi)The standard of proof is the usual civil standard, namely 'the balance of probabilities'. It does not have to be 'clear and convincing' or 'compelling'. Section 2

(4)of the Mental Capacity Act 2005 provides that "In proceedings under this Act or any other enactment, any question whether a person lacks capacity within the meaning of this Act must be decided on the balance of probabilities." vii) In deciding what is in P's best interests the court will have regard to all the circumstances. Section 4

(2)of the Mental Capacity Act 2005 states that "The person making the determination must consider all the relevant circumstances and, in particular, take the following steps," which are listed in subsections

(3)to

(11). ». Προκύπτει από το λόγο της πιο πάνω παραταθείσας απόφασης ότι το Δικαστήριο αποφασίζοντας λαμβάνει υπόψη του όλες τις περιβάλλουσες συνθήκες με απώτερο στόχο τη διασφάλιση της ευημερίας και της ακεραιότητας της περιουσίας του ανικάνου προσώπου. Από τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου διαπιστώνεται ότι η Αιτήτρια το μόνο που επιθυμεί είναι να της επιτραπεί να διαμένει στα βοηθητικά της οικίας που διαμένει ο XXXXX έτσι ώστε να περνά περισσότερο χρόνο μαζί του. Ειρήσθω εν παρόδω ανέφερε η ίδια το θέμα της συνδιαχείρησης της περιουσίας του ανικάνου προσώπου. Εν πάση περιπτώσει δεν αποκαλύφθηκε στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι ο Διαχειριστής χρησιμοποιεί τα λεφτά της διαχείρισης για δικούς του σκοπούς. Αντίθετα, διαφάνηκε από την ολότητα της μαρτυρίας ότι έχει αφιερώσει τη ζωή του στο να μεταμορφώσει την καθημερινότητα του XXXXX σε κάτι πιο όμορφο και να την κάνει καλύτερη. Όπως έχει αναφερθεί και από τον Δρ. Σαμαρτζή, Μ.Α.7, αλλά και από την κα Ευθυμίου, Μ.Α.3, ο λόγος που περπατά ο XXXXX, παρά την βαριά παράλυσή του, είναι οι άοκνες προσπάθειες του πατέρα του καθώς και το γεγονός ότι δεν τον καθηλώνει στο τροχοκάθισμα για να έχει ο ίδιος το κεφάλι του ήσυχο. Η προσπάθεια της Αιτήτριας να αποδείξει ότι υπάρχει παραμέληση και ψυχική κακοποίηση του XXXXX από τον πατέρα του, Διαχειριστή της περιουσίας του, έπεσε στο κενό αφού όλοι όσοι αξιολόγησαν την περίπτωση μόνο θετικά σχόλια είχαν να καταγράψουν για τον τρόπο που μεταχειρίζεται ο πατέρας και Διαχειριστής της περιουσίας τον XXXXX. Δεν τίθεται θέμα οικειοποίησης οποιουδήποτε ποσού από την περιουσία του ανικάνου από τον Διαχειριστή ούτε και εκμετάλλευσης οποιουδήποτε ποσού και είναι λυπηρό για λόγους άλλους να κατατίθενται αιτήσεις αυτού του είδους. Ο οποιοσδήποτε διαχειριστής, είναι, συνεπώς, υπόλογος, μόνο προς το Δικαστήριο και στην απουσία κακοδιαχείρισης από πλευράς του, η παρέμβαση τρίτων στο έργο του δεν είναι ανεκτή. Διαπιστώνεται συνεργασία του Διαχειριστή σε όλα τα αιτήματα της Πρωτοκολλητή αλλά και συμμόρφωση με αποτέλεσμα να καταχωρούνται πλέον εξελιγμένοι λογαριασμοί από λογιστή, τον οποίο πληρώνει ο Διαχειριστής από δικά του λεφτά. Θα πρέπει να πω ότι αποκλίνω από την εισήγηση του κ. Μιχαήλ ότι, από τη μαρτυρία τού κ. XXXXX Σιαμαρή, την οποία δέχομαι ως αληθή, αναδύονται ή θα μπορούσαν να αναδυθούν τα συμπεράσματα που πρότεινε. Ο XXXXX Σιαμαρής, ο οποίος δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του, παρά τις κάποιες επουσιώδεις μικροαντιφάσεις του, ήταν ειλικρινής και άφησε το Δικαστήριο με την εντύπωση ότι πρόκειται περί ανθρώπου που θυσιάζει τη δική του ζωή για το παιδί του και όχι ανθρώπου που ενεργεί δόλια ή με αμέλεια. Έχοντας διεξέλθει τη μαρτυρία και κάθε τι το οποίο αναφέρθηκε, καταλήγω ότι δε συντρέχει καμιά προϋπόθεση για επιτυχία της αίτησης και έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Για όλους τους λόγους που καταγράφονται πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο