← Κύπρος

Λοϊζίδου ν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4156/2019, 30/11/2021

Λοϊζίδου ν. ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4156/2019, 30/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A655 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4156/2019 Μεταξύ: XXXXX Λοϊζίδου Ενάγουσα - και -

  1. ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΡΚΤΙΝΟΣ» ΛΤΔ
  2. XXXXX Καλατζής
  3. XXXXX Γεωργίου
  4. XXXXX Διονυσίου
  5. XXXXX Παρούτης
  6. XXXXX Θεοδώρου
  7. XXXXX Ορφανίδου
  8. XXXXX Δρουσιώτης
  9. XXXXX Παπαδόπουλος Εναγομένων ---------------------- Αίτηση Εναγομένων- Αιτητών ημερομηνίας 16/06/2020 για διαγραφή μέρους της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 30 Noεμβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές - Εναγόμενους: κα Κ. Γεωργίου για Κάλια Γεωργίου ΔΕΠΕ Για την Καθ΄ ης η Αίτηση - Ενάγουσα: κα Χρ. Γεωργίου για Καλλής & Καλλής ΔΕΠΕ ----------------------- ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι Ενάγοντες ζητούν την διαγραφή μέρους της Έκθεσης Απαίτησης που αφορά τα δημοσιεύματα ημερομηνίας XXXXX.2017, XXXXX.2017 και XXXXX.2017 στην Εφημερίδα Πολίτης που περιέχονται στην παράγραφο 19, το περιεχόμενο των παραγράφων 20 -24, τις υποπαραγράφους 4.21 - 42.5, 51.4-51.10 ως αχρείαστες, σκανδαλώδεις και/ή κακόπιστες και/ή καταπιεστικές και/ή που τείνουν να προκαταβάλουν και/ή περιπλέξουν και/ή καθυστερήσουν την εκδίκαση της υπόθεσης και/ή που τείνουν να προκαλέσουν στους Εναγόμενους αχρείαστη ταλαιπωρία και/ή αγωνία και/ή έξοδα και/ή λόγω πολλαπλότητας της διαδικασίας και/ή λόγω κατάχρησης των διαδικασιών του Δικαστηρίου. Βασίζεται στην Δ.19 θ.26, Δ.27 θ.3, Δ.48 θ.19 καθώς και στη γενική Πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Κυριακίδη Οικονομικού Διευθυντή των Εναγόμενων 1 στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: «η προώθηση ως αιτιών αγωγής των δημοσιευμάτων ημερομηνίας XXXXX/2017, XXXXX/2017 και XXXXX/2017 όπως καταγράφονται στις παραγράφους 20 έως και 24 της Έκθεσης Απαίτησης συνιστά πολλαπλότητα και/ή κατάχρηση της διαδικασίας, εφόσον υφίσταται ήδη η αγωγή XXXXX/17 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Στην αγωγή XXXXX/17 η Ενάγουσα προωθεί ανάμεσα σε άλλα ως αιτίες αγωγής και τα εξής δημοσιεύματα της εφημερίδας Πολίτης, ως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης: α. Δημοσίευμα ημερομηνίας XXXXX/2017 στην σελίδα 1 στο τεύχος XXXXX της έκδοσης της εφημερίδας Πολίτης και στην ιστοσελίδα της εφημερίδας στον σύνδεσμο XXXXX με τίτλο "Ρωσικό μαγαζί η νομική υπηρεσία"; το οποίο παραπέμπει στις σελίδες 4 και 5, όπου υπάρχουν τα δημοσιεύματα με τίτλο "Η κύρια έγνοια της κυρίας XXXXX Λοιζίδου" και "Το ταχυδρομείο της XXXXX ". Επισυνάπτω αντίγραφα των εν λόγω δημοσιευμάτων ως Τεκμήριο
  10. β. Δημοσίευμα ημερομηνίας XXXXX/2017 στην σελίδα 1 στο τεύχος XXXXX της έκδοσης της εφημερίδας Πολίτης και στην ιστοσελίδα της εφημερίδας στον σύνδεσμο XXXXX, με τίτλο "Ποιος θα ελέγξει τη νομική υπηρεσία" με παραπομπή στις σελίδες 4 με το δημοσίευμα με τίτλο "Έκανε τον ατζέντη των Ρώσων" και 5 με το δημοσίευμα με τίτλο "Κληρίδης: Μη μου την XXXXX τάραττε". Επισυνάπτω αντίγραφο των εν λόγω δημοσιευμάτων ως Τεκμήριο
  11. γ. Δημοσίευμα ημερομηνίας XXXXX/2017, στο τεύχος XXXXX της έκδοσης της εφημερίδας Πολίτης και στην ιστοσελίδα του Πολίτη στον XXXXX. Επισυνάπτω αντίγραφο των εν λόγω δημοσιευμάτων ως Τεκμήριο
  12. Η αγωγή XXXXX/17 Ε .Δ .Λευκωσίας στρέφεται κατά της εταιρείας Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ και του XXXXX Καλατζή, Εναγόμενων 1 και 2 στην παρούσα αγωγή. Ως φαίνεται από την Έκθεση Απαίτησης της αγωγής XXXXX/17 Ε.Δ. Λευκωσίας, στην παράγραφο 27, η Ενάγουσα ζητά δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι παραβιάζουν τα δικαιώματα της στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή, του απορρήτου αλληλογραφίας, της προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και τα δικαιώματα που διασφαλίζονται από το ν. 92

(1)/96, διατάγματα που να απαγορεύουν στους Εναγόμενους επεμβάσεις στα εν λόγω δικαιώματα και δημοσίευση υλικού από το προσωπικό της ταχυδρομείο και αποζημιώσεις για παραβίαση τους. .............................................................. «στην ουσία η Ενάγουσα κινείται με 2 διαφορετικές αγωγές κατά των ιδίων Εναγόμενων σε σχέση με τα ίδια δημοσιεύματα , για διαφορετικές αιτίες αγωγής: με την πρώτη για παραβίαση των δικαιωμάτων της ιδιωτικής ζωής, του απόρρητου της αλληλογραφίας και άλλων σχετικών και με την παρούσα για δυσφήμηση και επιζήμια ψευδολογία. Ουσιαστικά επομένως, τα ίδια δημοσιεύματα θα τύχουν εκδίκασης 2 φορές, σε δύο ξεχωριστές διαδικασίες, ανάμεσα στους ίδιους διάδικους.» Η Ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στην οποία προσδιορίζει τους λόγους ένστασης στο σώμα της. Στηρίζεται δε στην ένορκο δήλωση της, με την οποία εξειδικεύει και αναλύει τους λόγους ένστασης, οι οποίοι παρατίθενται αυτούσιοι: «1. Οι επιδιωκόμενες με την Αίτηση θεραπείες δεν δικαιολογούνται από τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την Αγωγή, από την σχετική νομολογία και από τους Νομολογιακούς Κανόνες. 2. Η Αίτηση παραβιάζει τα δικαιώματα της Ενάγουσας τα οποία διασφαλίζονται από το Αρ. 30
(1)και
(2)του Συντάγματος. 3. Η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.» Στην υπό κρίση αίτηση κανένας εκ των ενόρκως δηλούντων δεν αντεξετάσθηκε και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.27 θ.3 στην οποία μεταξύ άλλων στηρίζεται η αίτηση προβλέπει ότι: «Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οιονδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή η υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική, το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί, ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δίκαια.» Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.27 θ.3, όταν η βάση της Αγωγής, Υπεράσπισης που αποκαλύπτεται με τα δικόγραφα δεν έχει βάση συζήτησης, ή στην περίπτωση που φαίνεται ότι είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει την απαίτηση ή υπεράσπιση. Η επιλογή των προνοιών της πιο πάνω διάταξης είναι κατάλληλη μόνο σε περιπτώσεις που είναι απλές, προφανείς και ξεκάθαρες. Όπου η διάγνωση του ζητήματος απαιτεί πολλή εξέταση, επιχειρηματολογία και περίσκεψη ή λήψη μαρτυρίας, δεν εφαρμόζονται, (βλ. Βιομηχανία Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.α. v. Alpha Bank Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 990, Δημοκρατία ν. Γεωργίου
(2003)1 ΑΑΔ 704). Όπως ήδη αναφέρθηκε η αίτηση βασίζεται επίσης στη Δ.19 θ.
  1. Ο Θεσμός 26 αναφέρει ότι το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή την τροποποίηση οποιασδήποτε οπισθογράφησης ή δικογράφων τα οποία δυνατό να είναι μη αναγκαία ή σκανδαλώδη ή τα οποία τείνουν να επηρεάσουν ή να θέσουν σε αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη διεξαγωγή της αγωγής. Οι πρόνοιες της Δ.19 θ.26, είναι πανομοιότυπες με αυτές της Δ.19 θ.27 του Supreme Court Practice του 1959, της Αγγλίας (βλ. The Annual Practice 1959 p. 477). Οι πρόνοιες του αγγλικού κανονισμού υπήρξαν το αντικείμενο ερμηνείας σε σειρά αποφάσεων. Όπως αναφέρεται σε σχόλιο στο The Annual Practice (ανωτέρω) στη σελ. 477, η διατύπωση (language) του κανόνα είναι ευρεία αλλά η εφαρμογή του περιορίστηκε σε κάποια έκταση με τις αποφάσεις που δόθηκαν σε σχέση μ' αυτόν. Η γενική εφαρμογή του κανόνα καθορίζεται με την απόφαση του Bowen L.J. στην υπόθεση Knowies v. Roberts 38 Ch D. 270, όπου αναφέρεται ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να υπαγορεύει στα μέρη πως να συντάσσουν τα δικόγραφα και ότι αυτός ο κανόνας θα πρέπει να τηρείται σαν ιερός. Από την άλλη όμως ο κανόνας αυτός υπόκειται στον περιορισμό ότι τα μέρη δεν πρέπει να παραβιάζουν τους κανόνες ετοιμασίας των δικογράφων και αν κάποιος διάδικος εισάγει δικόγραφο που είναι αχρείαστο, και τείνει να επηρεάσει δυσμενώς και να καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής, τότε το δικόγραφο αυτό είναι πέραν των δικαιωμάτων του. Όσον αφορά ειδικότερα την έννοια του αχρείαστου δικογράφου σε σχόλιο στο Annual Practice του 1959 και πάλι στη σελ. 477 αναφέρεται ότι το γεγονός και μόνο ότι το δικόγραφο του αντιδίκου περιέχει κάποια αχρείαστα θέματα δεν είναι ικανοποιητικός λόγος για διαγραφή σύμφωνα με τον κανονισμό αυτό. Κάποια δήλωση δεν διαγράφεται απλά και μόνο επειδή είναι αχρείαστη, εφόσον κατά τα άλλα είναι αβλαβής. Έτσι, αν ουσιώδη γεγονότα διατυπώνονταν με αχρείαστη μακρηγορία ή με αχρείαστη λεπτομέρεια, το δικόγραφο δεν θα διαγραφεί. Αν όμως εντελώς επουσιώδη θέματα καταγράφονται με τέτοιο τρόπο ώστε ο αιτητής να πρέπει να απαντήσει σ' αυτά και με αυτό τον τρόπο εγείρονται άσχετα θέματα τα οποία θα καταλήξουν στην πρόκληση εξόδων, ταλαιπωρίας και καθυστέρησης, τότε αυτά θα διαγραφούν γιατί θα επηρεάσουν τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης. Η εξουσία του Δικαστηρίου είναι δυνητική. Το Δικαστήριο δεν διαγράφει πάντοτε και απαραίτητα ένα δικόγραφο ή τμήμα δικογράφου το οποίο είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες εφόσον είναι κατά τα άλλα αβλαβές και δεν επηρεάζει τα συμφέροντα της αντίδικης πλευράς. Είναι ισχυρισμός των Αιτητών - Εναγομένων ότι δικαιολογείται η διαγραφή των πιο πάνω παραγράφων της Έκθεσης Απαίτησης γιατί στην παρούσα διαδικασία εγείρεται ζήτημα κατάχρησης διαδικασίας γιατί τα επίδικα δημοσιεύματα ημερομηνίας 26.11.2017, 28.11.2017 και 30.11.2017 εμπεριέχονται και αποτελούν αιτία αγωγής και στην Αγωγή με αρ. 4436/17 η οποία καταχωρήθηκε προγενέστερα εναντίον των Εναγομένων 1 και
  2. Η εξουσία του Δικαστηρίου να καταστείλει κατάχρηση διαδικασίας, ασκείται σε βάρος εκείνου του διαδίκου ο οποίος έχει προσφύγει στο Δικαστήριο με παράλληλες διαδικασίες για επίτευξη του ίδιου σκοπού (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Πόλυ Μίτσιγκα. Π.Ε. 208/13 ημερομηνίας 13.3.2014). Είναι η θέση των Αιτητών ότι η Ενάγουσα προσέφυγε στο Δικαστήριο με παράλληλες διαδικασίες δηλαδή δύο φορές τόσο με την παρούσα Αγωγή όσο και την Αγωγή 4436/17 επιζητώντας αποζημιώσεις για τα ίδια δημοσιεύματα ημερομηνίας 26.11.2017, 28.11.2017 και 30.11.2017 και ως εκ τούτου οι παράγραφοι που αφορούν τα εν λόγω δημοσιεύματα τέθηκαν ενώ εκκρεμούσε παράλληλη διαδικασία για αυτά, προς επίτευξη του ίδιου σκοπού δηλαδή απόδοση αποζημιώσεων εναντίον των Εναγομένων. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Πόλυ Μίτσιγκα Π.Ε. 208/13 ημερομηνίας 13.3.2014 αναφέρθηκε ότι η κατάχρηση διαδικασίας μπορεί να λάβει πολλές μορφές και να εκδηλωθεί με πολλούς τρόπους. Το δε δικαστήριο έχει την εξουσία καταστολής τέτοιας κατάχρησης ως μέρος της αυτονομίας και αυτοτέλειας της δικαστικής λειτουργίας (βλ. Έλληνας ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 149, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευσταθίου
(2009)2 Α.Α.Δ. 501, Αναφορικά με την Αίτηση του Ευάγγελου Εμπεδοκλή (Αρ.3)
(2009)1(A) Α.Α.Δ. 529, Αναφορικά με την Αίτηση του Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217). Στην υπόθεση Περέλλα (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα εξής: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυση του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δεν συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Ως έχει νομολογηθεί η ύπαρξη δύο παράλληλων διαδικασιών που στοχεύουν στο ίδιο αποτέλεσμα, αποτελεί γενικά κατάχρηση Μίτσιγκας
(2014)(ανωτέρω), υπόθεση Τζεννάρο Περέλλα (ανωτέρω), Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska P.P.
(1996)1(B) Α.Α.Δ. 911, Δημητρίου ν. Γαβριήλ
(2001)1(A) Α.Α.Δ. 16. Αναφορικά με την Αίτηση του Ανδρέα Νικολάου Χ'Τεωργίου
(2003)1(A) Α.Α.Δ. 159. Τσιακλίδης ν. Ευαγγέλου
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 119. Στην Beogradska D.D.
(1996)πιο πάνω, λέχθηκε ότι, χωρίς να επιχειρείται η διατύπωση ενός άκαμπτου κανόνα, εκεί που η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα, είναι αυτή που πρέπει να απορρίπτεται. Επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας Αγωγής και εξετάζοντας τις αξιώσεις της Ενάγουσας που περιέχονται στην παράγραφο Α
(1)-
(5)του Γενικώς Οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, της παρούσας Αγωγής καθώς και τις παραγράφους 19-24, 42.1 - 42.5, 51.4 - 51.10 καθώς και την παράγραφο 63Α 1-5 της ΄Εκθεσης Απαίτησης της παρούσας Αγωγής, βρίσκω ότι τα επίδικα δημοσιεύματα δικογραφούνται ως αιτίες Αγωγής της παρούσας Αγωγής ως δυσφημιστικά και απαιτώντας γι΄ αυτά αποζημιώσεις. Επίσης από μελέτη της ΄Εκθεσης Απαιτήσεως στην Αγωγή XXXXX/17 τα εν λόγω δημοσιεύματα, συνιστούν επίσης αιτίες Αγωγής και στην εν λόγω Αγωγή. Η Ενάγουσα με την παράγραφο 27 της Έκθεσης Απαίτησής της, στην εν λόγω Αγωγή, ζητά Δήλωση του Δικαστηρίου ότι και με τα εν λόγω δημοσιεύματα οι Εναγόμενοι 1 και 2 παραβιάζουν τα δικαιώματα της οικογενειακής και ιδιωτικής ζωής, της όπως διασφαλίζονται από το ΄Αρθρο 7 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ΄Αρθρο 15 του Συντάγματος και το ΄Αρθρο 8 της ΕΣΔΑ, το δικαίωμα στο απόρρητο της αλληλογραφίας της ως διασφαλίζεται από το ΄Αρθρο 17 του Συντάγματος και τον Ν.92(Ι)/1996, καθώς και το δικαίωμα της στην προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα Ν.138
(1)/
  1. Επιζητούνται επίσης αποζημιώσεις για τις πιο πάνω παραβιάσεις. Η ύπαρξη παράλληλων διαδικασιών που αφορούν τα ίδια δημοσιεύματα εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, για την επίτευξη ιδίων στόχων που έπρεπε να επιδιωχθούν σε μια διαδικασία, κρίνω ότι ενεργοποιούν την εξουσία του Δικαστηρίου για διαγραφή τους που παρέχεται στην Δ.19 Θ.26, αφού πρόκειται για διαδικασίες που προκαλούν αμηχανία και επηρεάζουν δυσμενώς τους Εναγόμενους. Με την ύπαρξη των δύο παράλληλων διαδικασιών διασπάται η εικόνα των διαφορών τους και αυτό έχει ως συνέπεια να δημιουργούνται νέα έξοδα και σπατάλη χρόνου τόσο του Δικαστηρίου όσο και των διαδίκων αφού τα επίμαχα δημοσιεύματα θα κριθούν δύο φορές δηλαδή τόσο στην XXXXX/17 αν συνιστούν παραβίαση των προσωπικών δεδομένων, της οικογενειακής και ιδιωτικής ζωής της Ενάγουσας όσο και στην παρούσα αν είναι και δυσφημιστικά. Η θέση της Ενάγουσας στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση ότι ο λόγος περίληψης των δημοσιευμάτων των οποίων επιδιώκεται η διαγραφή σχετίζεται αποκλειστικά με το ζήτημα των αποζημιώσεων και ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε το δικονομικώς επιλήψιμο στην περίληψη δύο διαφορετικών αιτιών Αγωγής εναντίον ενός Εναγόμενου σε σχέση με παραβιάσεις συνταγματικών και νομοθετικών διατάξεων, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Είναι ξεκάθαρο τόσο από το λεκτικό του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου όσο και από την ΄Εκθεση Απαίτησης της παρούσας Αγωγής ότι τα εν λόγω δημοσιεύματα δικογραφούνται ως αιτίες Αγωγής και όχι για το ζήτημα αυξημένων αποζημιώσεων που αφορούν άλλα δημοσιεύματα. Η διευκρίνιση η οποία γίνεται στην ένορκο δήλωση της Ενάγουσας για «δέσμευση» της ότι θα προωθηθεί η αναφορά της αυτή μόνο για σκοπούς αποζημιώσεως και όχι ως αιτίες Αγωγής, δεν είναι αρκετή, αφού σε αυτή την ένορκο δήλωση της, υπάρχουν αντιφατικές θέσεις ως προς το εν λόγω ζήτημα και αυτό προκαλεί στην πλευρά των Εναγομένων ανασφάλεια και αμηχανία ως προς τις υπερασπίσεις που πρέπει να επικαλεστούν στην πορεία της Αγωγής. Η θέση επίσης της Ενάγουσας ότι, με την διαγραφή των πιο πάνω παραγράφων της ΄Εκθεσης Απαίτησης, της απαγορεύεται να κάνει χρήση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, δεν με βρίσκει σύμφωνη, αφού έχει την ευκαιρία με τις Αγωγές που προωθεί ήδη να διεκδικήσει τα δικαιώματά της στο ακέραιο. Κατά συνέπεια η Αίτηση επιτυγχάνει. Διατάσσεται η διαγραφή από την ΄Εκθεση Απαίτησης μέρος της παραγράφου 19 δηλαδή των ημερομηνιών 26.11.2017, 28.11.2017 και 30.11.2017, το περιεχόμενο των παραγράφων 20-24, το περιεχόμενο των υποπαραγράφων 42.1 - 42.5 της παραγράφου 42, το περιεχόμενο των υποπαραγράφων 51.4 - 51.10 της παραγράφου
  2. Όσον αφορά τα έξοδα, αυτά επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών - Εναγομένων και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση - Ενάγουσας όπως να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να πληρωθούν στο τέλος της όλης υπόθεσης. Τροποποιημένη ΄Εκθεση Απαίτησης με τη διαγραφή των πιο πάνω παραγράφων να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από σήμερα. (Υπ.) Γ. Κυριακίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.