Dikranian κ.α. ν. Themis Portofolio Management Holding Limited, Αρ. Αίτηση/Έφεσης: 394/21, 20/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A670 Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας Ενώπιον: Θ. Θεοδώρου, Α. Ε. Δ. Αρ. Αίτηση/Έφεσης: 394/21 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ:
- XXXXX Dikranian
- XXXXX Karapetyan Αιτητών/Εφεσειόντων V Themis Portofolio Management Holding Limited Καθ'ης η Αίτηση/Εφεσίβλητης Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα Καρσιάδου Για Καθ΄ου η αίτηση: κα Χριστοδούλου με κα Μιχαήλ και κα Κογκόλη (ασκούμενη) ΑΠΟΦΑΣΗ (δοθείσα αυθημερόν) Με την υπό εξέταση έφεση, οι εφεσείοντες 1 και 2 επιδιώκουν τον παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» (στο εξής «η ειδοποίηση ΙΑ»), ημερομηνίας 29/9/21, η οποία επιδόθηκε προσωπικά σε αυτούς στις 2/11/21 μέσω της οποίας ενημερώνονται ότι στις 30/12/21 θα διενεργηθεί πλειστηριασμός για σκοπούς εκποίησης συγκεκριμένου ακινήτου τους επί του οποίου ενεγράφη υποθήκη προς όφελος των εφεσιβλήτων (στο εξής «η επίδικη ειδοποίηση ΙΑ»). Δεν καθίσταται ανάγκη να προβώ σε λεπτομερή καταγραφή του περιεχομένου της έφεσης και του μαρτυρικού υλικού που την υποστηρίζει ενόψει των δηλώσεων των συνηγόρων των μερών κατά την επ ακροατηρίω διαδικασία, μέσω των οποίων τα επίδικα ζητήματα περιορίστηκαν κατά πολύ. Εκείνο που στην ουσία παρέμεινε προς εξέταση και προβάλλεται από τους εφεσείοντες, είναι ότι, ως προκύπτει από το Τεκμήριο 4 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ένσταση που καταχώρησαν οι εφεσίβλητοι, πριν την επίδοση της επίδικης ειδοποίησης ΙΑ, οι εφεσίβλητοι επέδωσαν άλλη τέτοια ειδοποίηση με καθορισμένο πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου για τις 20/11/21, ο οποίος δεν διενεργήθηκε, και, ακολούθως, επιδόθηκε η επίδικη ειδοποίηση ΙΑ, χωρίς να προηγηθεί επίδοση νέας ειδοποίησης Τύπου «Ι» (στο εξής «η ειδοποίηση Ι»). Είναι η συναφής θέση των εφεσειόντων ότι, με δεδομένη την μη διενέργεια του πλειστηριασμού στις 20/11/21 (ως είχε οριστεί στα πλαίσια της πρώτης επιδοθείσας ειδοποίησης ΙΑ), δεν είναι δυνατός ο εκ νέου ορισμός πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω νέας ειδοποίησης ΙΑ, χωρίς την προγενέστερη επανέναρξη της διαδικασίας (ως ο νόμος ορίζει) δια της επίδοσης νέας σχετικής ειδοποίησης Ι . Στην αντίπερα όχθη, είναι η θέση των εφεσιβλήτων ότι, το Δικαστήριο δεν δύναται, μέσω της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, να διατάξει τον παραμερισμό της επίδικης ειδοποίησης ΙΑ, καθότι δεν προβάλλεται σχετικός λόγος έφεσης. Είναι, περαιτέρω, η διαζευκτική θέση των εφεσιβλήτων ότι, με δεδομένη την επίδοση της ειδοποίησης Ι και τη μη συμμόρφωση των εφεσειόντων με τις εκεί αναφερόμενες υποχρεώσεις τους, είχαν το δικαίωμα, αφού παρήλθαν 45 ημέρες από την ρηθείσα επίδοση, να επιδώσουν ειδοποίηση ΙΑ, ανεξάρτητα αν τέτοια ειδοποίηση επιδόθηκε και στο παρελθόν, για το ίδιο ενυπόθηκο ακίνητο και δεν πραγματοποιήθηκε ο προγενέστερος ορισθείς πλειστηριασμός. Παρεμβάλω στο σημείο αυτό ότι, στη βάση των όσων αδιαμφησβήτητων γεγονότων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και των δηλώσεων των συνηγόρων των μερών κατά την επ ακροατηρίω διαδικασία, δεν αμφισβητείται η ιδιότητα των εφεσιβλήτων ως ενυπόθηκοι δανειστές και των εφεσειόντων ως πρόσωπα που δυνάμει του Ν.9/1965 δύνανται να προωθούν την επίδικη έφεση. Ούτε αμφισβητείται, πλέον, ότι οι προβλεπόμενες από τον νόμο ειδοποιήσεις έχουν επιδοθεί νομοτύπως. Το μόνο επίδικο ενώπιον του Δικαστηρίου ζήτημα είναι το ανωτέρω αναφερόμενο, και δη κατά πόσο, για να δύνανται οι εφεσίβλητοι να διενεργήσουν τον ορισθέντα για τις 30/12/21 πλειστηριασμό, θα έπρεπε, πριν την επίδοση της επίδικης ειδοποίησης ΙΑ, να είχαν επιδώσει νέα ειδοποίηση Ι. Αμφότερες οι πλευρές προς υποστήριξη των θέσεων τους παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε αποφάσεις πρωτόδικων Δικαστηρίων στα πλαίσια των οποίων εξετάστηκε ζήτημα ως το υπό εξέταση. Όσον αφορά στη θέση των εφεσιβλήτων ότι το υπό εξέταση ζήτημα δεν μπορεί να εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας καθότι δεν προβάλλεται σχετικός λόγος έφεσης, αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Με τον λόγο έφεσης 2 προβάλλεται και η θέση ότι, μεταξύ άλλων, η ειδοποίηση Ι δεν επιδόθηκε στους εφεσείοντες με αποτέλεσμα η επίδικη ειδοποίηση Τύπου ΙΑ να είναι πρόωρη. Κατά συνέπεια, προκύπτει αβίαστα ότι το επίδικο ζήτημα καλύπτεται από το σχετικό λόγο έφεσης, ανεξάρτητα από τους ισχυρισμούς των εφεσειόντων επί των οποίων εδραζόταν, αρχικά, ο ρηθείς λόγος έφεσης. Επί της ουσίας τώρα της διαφοράς, οφείλω να ομολογήσω ότι ο οικείος νόμος (ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος, Ν.9/1965), δεν προνοεί ρητά την διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί σε σχέση με την ειδοποίηση Ι στην περίπτωση, που, κατόπιν μεταγενέστερης επίδοσης ειδοποίησης ΙΑ, δεν διενεργηθεί ο εκεί αναφερόμενος πλειστηριασμός. Είμαι, ωστόσο, της γνώμης ότι, οι πρόνοιες των άρθρων 44Β
(3), 44Γ
(1)και 44Γ
(3)του Νόμου μπορούν να αποτελέσουν την βάση για ασφαλή κρίση επί του ζητήματος. Και εξηγώ: Ως αβίαστα προκύπτει από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ
(1), με την επίδοση από τον ενυπόθηκο δανειστή της ειδοποίησης Ι, κηρύσσεται η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του νόμου, που εδώ αφορά. Επίσης, στη βάση των προνοιών του άρθρου 44Γ
(3), σε συνδυασμό με τις πρόνοιες των προγενέστερων υποπαραγράφων του ιδίου άρθρου, μέσω έφεσης, ως η υπό εξέταση, μπορεί να παραμεριστεί μόνο η ειδοποίηση ΙΑ και καμία άλλη προβλεπόμενη από τον νόμο ειδοποίηση. Κατά συνέπεια, τυχόν παραμερισμός μιας ειδοποίησης ΙΑ, δεν απολήγει, αυτόματα, και σε παραμερισμό τυχόν επιδοθείσας, προγενεστέρως, ειδοποίησης Ι, με την επίδοση της οποίας έχει ήδη κηρυχθεί η έναρξη της διαδικασίας εκποίησης. Αυτό εξάγεται και από τις πρόνοιες του άρθρου 44Β
(3), στη βάση των οποίων, κάθε ενυπόθηκος οφειλέτης ή άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο έχει δικαίωμα να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου και να αμφισβητήσει το δικαίωμα ενός ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί θεραπείες που προβλέπονται από το Μέρος VIA του νόμου, όπως π.χ. να επιδιώξει να εξασφαλίσει δηλωτική απόφαση ως προς τις συνέπειες μιας επιδοθείσας ειδοποίησης Ι, στη βάση λόγων άλλων από αυτούς που προβλέπονται στον Ν.9/
- Είναι για αυτούς τους λόγους που είμαι της γνώμης ότι, η μη διενέργεια ενός ορισθέντος, μέσω ειδοποίησης ΙΑ, πλειστηριασμού, δεν απολήγει, άνευ άλλου, αυτόματα, σε ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης και σε συστημικό παραμερισμό της ειδοποίησης Ι που επιδόθηκε προηγουμένως. Για αυτό και κρίνω ότι δεν είναι αναγκαία η εκ νέου επίδοσης ειδοποίησης Ι για σκοπούς επίδοσης νέας ειδοποίησης ΙΑ όταν ο πλειστηριασμός που ορίσθηκε με προγενέστερη ειδοποίηση ΙΑ δεν διενεργήθηκε. Πόσο δε μάλλον όταν, ως συμβαίνει και στην προκειμένη περίπτωση, η προγενέστερη επιδοθείσα ειδοποίηση ΙΑ δεν φαίνεται να παραμερίστηκε με απόφαση Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει, στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, παρέμεινε άγνωστος ο λόγος που δεν διενεργήθηκε ο πλειστηριασμός στις 20/11/21, και το βάρος απόδειξης ότι η μη διενέργεια του ή ο λόγος της μη διενέργειας του υπέχει σημασίας για την εν προκειμένω κρίση, το φέρουν οι εφεσείοντες. Δεν μου διαφεύγει η επιχειρηματολογία των αδελφών Δικαστών που αποφάσισαν, επί του ζητήματος, διαφορετικά, στη βάση, μεταξύ άλλων και του γεγονότος ότι, κατά την σύνταξη και επίδοση της νέας ειδοποίησης ΙΑ, το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό για την πληρωμή του οποίου θα διενεργηθεί ο πλειστηριασμός, θα είναι διαφορετικό από το σχετικό υπόλοιπο κατά τον χρόνο της σύνταξης και επίδοσης της πρώτης ειδοποίησης ΙΑ. Είμαι, ωστόσο, της γνώμης ότι, το θέμα αυτό δεν προκαλεί οποιαδήποτε σύγχυση, καθότι το μόνο που διαφοροποιείται, σε μια τέτοια περίπτωση, είναι το ακριβές οφειλόμενο ποσό στη βάση, είτε επιπρόσθετου τόκου που προέκυψε κατά την περίοδο μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης ειδοποίησης ΙΑ, είτε της αφαίρεσης ποσών που τυχόν καταβλήθηκαν έναντι του χρέους, στο μεταξύ. Κατά συνέπεια, με δεδομένη την ρητή καταγραφή επί μίας ειδοποίησης Ι, του υπόλοιπου απαιτητού ποσού, πλέον του συγκεκριμένου χρεωθέντος ποσοστού επιτοκίου (και μόνο), και με δεδομένη την υποχρεωτική καταγραφή επί κάθε ειδοποίησης ΙΑ, όχι απλά του χρεωθέντος ποσοστού του επιτοκίου, αλλά του συνολικού ποσού των συσσωρευμένων τόκων (βλέπε προτεινόμενους τύπους των ειδοποιήσεων αυτών στο Παράρτημα Β του νόμου), δεν προκύπτει οποιοδήποτε ζήτημα σύγχυσης ή δυσμενούς επηρεασμού του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλων ενδιαφερομένων προσώπων ως προς το οφειλόμενο ποσό, αφού επί της τελευταίας ειδοποίησης ΙΑ, θα καταγράφεται, επ' ακριβώς, το απαιτητό, δυνάμει της υποθήκης, ποσό, πλέον το συνολικό ποσό του τόκου, ως αυτό θα προκύψει, είτε στη βάση επιπρόσθετου τόκου που χρεώθηκε κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης ειδοποίησης ΙΑ, είτε δια της αφαίρεσης τυχόν ποσών που καταβλήθηκαν, στο διάστημα αυτό, έναντι του χρέους. Κρίνω, επομένως, ότι, · με την επίδοση της ειδοποίησης Ι, ημερομηνίας 2/11/20, η οποία επιδόθηκε στον εφεσείοντα 1, στις 20/1/21, και στην εφεσείουσα 2, στις 14/4/21, οι εφεσίβλητοι έχουν κηρύξει την έναρξη της διαδικασίας εκποίησης του Μέρους VIA του Ν.9/1965, · παρήλθαν τουλάχιστον 45 ημέρες από την επίδοση της ειδοποίησης Ι και οι εφεσείοντες 1 και 2, καθώς επίσης και τα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα προς τα οποία επιδόθηκαν σχετικές ειδοποιήσεις Ι, δεν έχουν συμμορφωθεί με τις εκεί αναφερόμενες υποχρεώσεις τους, · στη βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου, δεν φαίνεται οι εφεσείοντες ή άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, να έχουν εξασφαλίσει μέσω άλλων ένδικων μέσων διάταγμα που να απαγορεύει στους εφεσίβλητους να ασκήσουν το δικαίωμα τους να κινούν τις διαδικασίες του Μέρους VIA του νόμου, · δεν φαίνεται, καθ' οιονδήποτε τρόπο, να έχει παραμεριστεί, δικαστικώς η προγενέστερη ειδοποίηση ΙΑ και · δεν φαίνεται, στη βάση πάντα των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, να έχουν, συνεπεία της αποστολής δυο ειδοποιήσεων ΙΑ, επηρεαστεί δυσμενώς τα συμφέροντα των εφεσειόντων 1 και
- Στη βάση όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι δεν ήταν απαραίτητη η επίδοση νέας ειδοποίησης Ι πριν την επίδοση της επίδικης ειδοποίησης ΙΑ. Έχοντας εκφράσει τις ανωτέρω κρίσεις, και με δεδομένο τον περιορισμό των επιδίκων ζητημάτων της επίδικης έφεσης, προκύπτει ότι δεν υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας της και κατά συνέπεια απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, δεν έχω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον κανόνα που τα θέλουν να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας και κατά συνέπεια τούτα επιδικάζονται υπέρ τον εφεσιβλήτων και εναντίον των εφεσειόντων 1 και 2, αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Δ. Θεοδώρου, Α. Ε. Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΨ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο