ABDUSSALAM ν. GLOBAL COMPREHENSIVE DEVELOPMENT GCD LTD, Αρ. Αγωγής: 431/21, 30/11/2021

ABDUSSALAM ν. GLOBAL COMPREHENSIVE DEVELOPMENT GCD LTD, Αρ. Αγωγής: 431/21, 30/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A668 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 431/21 Μεταξύ: XXXXX XXXXX ABDUSSALAM ενάγοντος και GLOBAL COMPREHENSIVE DEVELOPMENT GCD LTD εναγόμενης Ημερομηνία: 30 Νοεμβρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα: κ. Κουλαφέτης. Για την εναγόμενη: κα. Γεωργίου Ενδιάμεση Απόφαση Η απαίτηση Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, ο ενάγοντας επιδιώκει την έκδοση απόφασης εναντίον της εναγόμενης εταιρείας για επιστροφή του χρηματικού ποσού των €220.000, ως ποσό το οποίο καταβλήθηκε στα πλαίσια σύμβασης της οποίας η αντιπαροχή απέτυχε ή ως χρήματα που δόθηκαν στην εναγόμενη όχι χαριστικώς ή στη βάση αδικαιολόγητου πλουτισμού ή ως χρήματα που καταβλήθηκαν κατόπιν απάτης. Προβάλλει, ακόμη, την θέση ότι, η συνομολογηθείσα μεταξύ των διαδίκων συμφωνία ήταν εξ υπαρχής άκυρη και/ή συνομολογήθηκε στη βάση ψευδών παραστάσεων. Τέλος, προβάλλει και την θέση ότι, η εναγόμενη παραβίασε τους όρους της μεταξύ των διαδίκων σύμβασης, με αποτέλεσμα να νομιμοποιείται να απαιτεί, υπό μορφή αποζημιώσεων, την επιστροφή του καταβληθέντος από αυτόν χρηματικού ποσού των €220.000. Η επίδικη αίτηση Η εναγόμενη καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στις 24.03.2021 και ακολούθως, στις 12.05.2021, καταχώρησε την επίδικη αίτηση με την οποία επιζητεί την έκδοση διατάγματος για παροχή από τον ενάγοντα ασφαλείας εξόδων. Η αίτηση, ουσιαστικά, εδράζεται επί της Διαταγής 60, θεσμοί 1, 5 και 6 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή της εναγόμενης, στην οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, αναφέρει ότι, (
2. i)ο ενάγοντας είναι αλλοδαπό πρόσωπο το οποίο διαμένει μόνιμα στον Καναδά, (
3. ii)δεν είναι κάτοχος οποιασδήποτε περιουσίας στην Κύπρο η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για ανάκτηση των εξόδων από την εναγόμενη στη περίπτωση που απορριφθεί η αγωγή και επιδικαστούν υπέρ της τα έξοδα, και (iii) η αγωγή δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας ή, εν πάση περιπτώσει, η εναγόμενη έχει καλή και ικανή υπεράσπιση στις αξιώσεις του ενάγοντα. Στην βάση των πιο πάνω θέσεων, επιδιώκεται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, καθώς επίσης και παρεμφερών διαταγμάτων με στόχο να επιτευχθεί η παροχή ασφάλειας για τα έξοδα. Η ένσταση Στις 09.09.2021, ο ενάγοντας καταχώρησε την ένσταση του. Στο κυρίως σώμα αυτής, αναφέρονται, υπό στοιχεία Α μέχρι Ε, πέντε λόγοι ένστασης. Δεν καθίσταται ανάγκη να γίνει λεπτομερής αναφορά σε αυτούς, καθότι, κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασία, ο συνήγορος του ενάγοντα περιόρισε την όλη επιχειρηματολογία του στη βάση των υπό στοιχεία Δ και Ε λόγων ένστασης, μέσω των οποίων προβάλλονται οι θέσεις ότι, (
4. i)δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που επιτάσσει η νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος (λόγος ένστασης Ε) και (
5. ii)ο ενδεικτικός κατάλογος εξόδων που επισυνάπτει η εναγόμενη επί της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση είναι διογκωμένος και/ή αναφέρεται σε απομακρυσμένα, υποθετικά και μη ορατά έξοδα (λόγος ένστασης Δ). Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση δικηγόρου, ο όποιος εργάζεται στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τον ενάγοντα. Σ' αυτή, ως προς το λόγο ένστασης Ε, εκείνο που αναφέρει είναι ότι στην βάση των όρων της μεταξύ των μερών συμφωνίας, η εναγόμενη επείχε υποχρέωσης να μεριμνήσει όπως η οικογένεια του ενάγοντα επιβιβαστεί επί αεροσκάφους σε αεροδρόμιο στην Τυνησία και μεταφερθεί σε συγκεκριμένη πόλη του Καναδά, κάτι το οποίο δεν έγινε αφού δεν επετράπη η επιβίβαση των μελών της οικογένειας του επί του αεροπλάνου το οποίο βρισκόταν στο αεροδρόμιο της Τυνησίας. Είναι περεταίρω η θέση του ενάγοντα ότι, ανεξάρτητα του λόγου για τον οποίον δεν έγινε η επιβίβαση, η εναγόμενη δεν εκπλήρωσε την βασική, δύναμη της συμφωνίας των μερών, υποχρέωση της και κατά συνέπεια ο ενάγοντας δικαιούται σε επιστροφή του ποσού που της κατέβαλε στα πλαίσια της επίδικης συμφωνίας. Παρεμβάλλω στο σημείο εδώ ότι, στα πλαίσια της αίτησης και της ένστασης, ως τεκμήρια, κατατέθηκαν, (
6. i)οι ενδεικτικοί/προτεινόμενοι από την κάθε πλευρά κατάλογοι εξόδων, (
7. ii)η αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των διαδίκων, αλλά και τρίτων προσώπων, σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα, και (iii) η επίδικη συμφωνία των μερών. Ακροαματική διαδικασία Αμφότεροι οι συνήγοροι ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες αναπτύσσουν τις θέσεις τους. Καμιά πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση του ομνύοντα της άλλης. Ως ήδη σημειώθηκε ανωτέρω, κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασία, ο συνήγορος του ενάγοντα περιόρισε την ένσταση του στους υπό στοιχεία Δ και Ε λόγους ένστασης. Διεξήλθα τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης, καθώς επίσης και των ενόρκων δηλώσεων που τις συνοδεύουν (περιλαμβανομένων των εκεί επισυναπτόμενων τεκμηρίων), έχοντας συνέχεια κατά νου τις θέσεις και επιχειρήματα των συνήγορων των διαδίκων ως αυτά προβάλουν μέσα από τις αγορεύσεις τους. Nομική πτυχή Η Δ.60 Θ.1 και Θ.5 προνοούν τα ακόλουθα: 1. «Α plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ....................................................... 5. Where the Court orders security for costs to be given it may stay the proceedings in the action until such security is given, and in the event of the security not being given within the time appointed may dismiss the action». Οι πρόνοιες της πιο πάνω Διαταγής έτυχαν ερμηνείας σε αρκετές υποθέσεις από το Ανώτατο Δικαστήριο. Εκείνο που προκύπτει από τη νομολογία είναι ότι, ο Αιτητής σε αίτηση ως η υπό κρίση αίτηση, θα πρέπει πρώτα να αποδείξει, στο βαθμό που είναι αναγκαίο, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση διαμένει σε χώρα άλλη από την Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν αρκεί απλώς να δείξει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει τη συνήθη διαμονή του στην Κύπρο ή πλέον σε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν και εφόσον ο Αιτητής ικανοποιήσει την πιο πάνω προϋπόθεση, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική εξουσία να εκδώσει διάταγμα για ασφάλεια εξόδων. Το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας, θα πρέπει να σταθμίσει δύο παράγοντες, και δη, αφενός το κατά πόσο ο Καθ' ου η Αίτηση κατέχει περιουσία στην Κύπρο και ιδίως ακίνητη περιουσία (που δεν μετακινείται εύκολα) και αφετέρου την ισχύ της υπόθεσης του. Το δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη που διασφαλίζεται από Συνταγματικές διατάξεις, υπερισχύει του δικαιώματος ενός Εναγόμενου να πετύχει ασφάλεια για τα έξοδα του και έτσι, αν ο Ενάγοντας δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα για να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ένας άλλος παράγοντας που συνυπολογίζεται κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι και η καθυστέρηση. Ωστόσο, άνευ άλλων λόγων, η καθυστέρηση δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για την απόρριψη της αίτησης. Τούτο μπορεί να συμβεί, μόνο, όταν η καθυστέρηση παρατηρείται υπό περιστάσεις που καθιστούν την απόρριψη της αίτησης, μονόδρομο. Π.χ., εκεί που εμφανώς ο Εναγόμενος, δεν έχει, εκ πρώτης όψεως, ικανή υπεράσπιση, ή εκεί που η καθυστέρηση, σε συνδυασμό και με τη συμπεριφορά που επιδεικνύει ο Εναγόμενος, ισοδυναμεί με κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών και/ή οδηγεί στην κρίση ότι τούτος ενεργεί κακόπιστα. Ας μη λησμονείται ότι, οι ίδιες οι πρόνοιες της Δ.60, ορίζουν ότι αίτηση, ως η υπό εξέταση, μπορεί να υποβληθεί σε «οποιοδήποτε στάδιο της αγωγής», και ότι η πρόνοια αυτή, ερμηνεύθηκε ώστε να επιτρέπει την έγκριση ενός τέτοιου αιτήματος ακόμα και στο στάδιο της έκδοσης της τελικής απόφασης ή ακόμα και στο στάδιο της έφεσης. Ως προς δε το ύψος των εξόδων για τα οποία δυνατό να διαταχθεί η παροχή ασφάλειας, αν και η αρχική τάση/πρακτική ήθελε τούτο να περιορίζεται στα 2/3 των εξόδων που είχαν προκύψει ήδη κατά το στάδιο της έκδοσης του διατάγματος παροχής ασφάλειας, εντούτοις, η νέα τάση θέλει το Δικαστήριο να διατηρεί απόλυτη ευχέρεια στο καθορισμό του ποσού στη βάση των περιστατικών και δεδομένων της κάθε υπόθεσης και με γνώμονα το πραγματικό ύψος όλων των εξόδων που αναμένεται να υποστεί ο διάδικος που αιτείται να τύχει ασφάλισης, στη βάση εκτίμησης που μπορεί να γίνει κατά το στάδιο της εξέτασης της αίτησης. Είναι δε γι' αυτό το σκοπό, που κρίθηκε ότι είναι επιθυμητό (όχι αναγκαίο), μια αίτηση για ασφάλεια εξόδων να την συνοδεύει προτεινόμενος/ενδεικτικός κατάλογος εξόδων, ώστε το Δικαστήριο να υποβοηθείται στον υπολογισμό των εξόδων για τα οποία τυχόν θα διατάξει παροχή ασφάλειας. Για μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος, βλέπε: Senior Service Ltd and Others v. Chrysanthi Shipping Co. Ltd and another