ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ κ.α., Αρ. Αίτησης: 164/19, 7/12/2021

(1)XXXXX XXXXX ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ

(2)XXXXX ΣΙΑΚΑΛΛΗ υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του XXXXX Ορθοδόξου

(3)XXXXX ΛΙΛΛΗΣ υπό την ιδιότητα της (sic) ως διαχειριστής της περιουσίας του XXXXX Ορθοδόξου Ημερομηνία: 7 Δεκεμβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για τους αιτητές: Η κα Σιακαλλή Για τους καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Θ. Αγγελίδης ------------------------------------ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση οι αιτητές αξιώνουν την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «(α) Διαταγή ή/και Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου που να παρατείνει τον χρόνο καταχώρησης στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας, του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου ημερ. 01/03/2004, με το οποίο η αιτήτρια αρ. 1 και ο αποβιώσαντας σύζυγός της XXXXX Ορθοδόξου, αγόρασαν το Διαμέρισμα υπ' αρ. XXXXX στον πρώτο όροφο, στην οδό XXXXX αρ. 8, Στρόβολος, Λευκωσία, με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX (πρώην XXXXX), Τμ. 9, Φ/Σχ. 21/62W1, Τεμ. XXXXX, για περίοδο 30 (τριάντα) ημερών από την έκδοση της παρούσας Διαταγής του Δικαστηρίου. (β) Διαταγή ή/και Απόφαση του σεβαστού Δικαστηρίου που να επιτρέπει την καταχώρηση ή/και την εκπρόθεσμη καταχώρηση στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας, από τους αιτητές αρ. 1, 2 και 3, του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου ημερ. 01/03/2004 με το οποίο η αιτήτρια αρ. 1 και ο αποβιώσαντας σύζυγός της XXXXX Ορθοδόξου, αγόρασαν το Διαμέρισμα υπ' αρ. XXXXX στον πρώτο όροφο, στην οδό XXXXX αρ. 8, Στρόβολος, Λευκωσία, με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX (πρώην XXXXX), Τμ. 9, Φ/Σχ. 21/62W1, Τεμ. XXXXX, για περίοδο 30 (τριάντα) ημερών από την έκδοση της παρούσας Διαταγής του Δικαστηρίου.» Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση την οποία ομνύει η XXXXX Σιακαλλή (στη συνέχεια «η διαχειρίστρια»). Στον αντίποδα και η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, την οποία ομνύει ένας εκ των ιδιοκτητών και πωλητών της ακίνητης περιουσίας που ενδιαφέρει και ως εκ τούτου στη συνέχεια θα καλείται «ο πωλητής». Η όλη διαδικασία αποκαλύπτει ότι οι θέσεις των μερών δεν είναι εφ' όλης της ύλης αντίθετες. Εν προκειμένω οι δυο πλευρές συμφωνούν ότι την 01/03/2004 η αιτήτρια 1 και ο σύζυγός της XXXXX Ορθοδόξου, συνομολόγησαν με τους XXXXX Ππατσιά και XXXXX Καϊάφα (και οι δύο μαζί «οι πωλητές») σύμβαση αγοράς του διαμερίσματος με αριθμό 101 στον πρώτο όροφο στην πολυκατοικία XXXXX, στην οδό XXXXX 8 στον Στρόβολο. Ομονοούν τα μέρη ότι η μεταξύ τους συμφωνία είναι το τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της διαχειρίστριας και ως εκ τούτου στη συνέχεια θα καλείται ως η συμφωνία. Είναι περαιτέρω κοινώς αποδεκτό ότι μετά τη συνομολόγηση της συμφωνίας και συγκεκριμένα την 06/10/2009, ο σύζυγος της αιτήτριας 1 απεβίωσε σε δυστύχημα και είναι ένεκα τούτου που διορίστηκαν οι διαχειριστές, μεταξύ αυτών και η ομνύουσα XXXXX Σιακαλλή. Αυτός είναι και ο λόγος που στην επίδικη αίτηση εμφανίζονται ως διάδικοι, πέραν της αιτήτριας 1 που είναι ένας εκ των αγοραστών του επίδικου διαμερίσματος και οι δύο διαχειριστές της περιουσίας του XXXXX Ορθοδόξου, ο οποίος επίσης ήταν αγοραστής του διαμερίσματος. Ωσαύτως συνιστά γεγονός ότι προτού τα μέρη συνομολογήσουν την επίδικη συμφωνία δικαιούχοι του διαμερίσματος ήταν ο XXXXX Ππατσιάς και η XXXXX Καϊάφα, δηλαδή ως πωλητές. Οι εν λόγω κατέστησαν δικαιούχοι δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου που είχαν συνάψει με την εταιρεία A&G Property Wise Development Ltd. Καίτοι η ένορκη δήλωση του πωλητή δεν πραγματεύεται εξονυχιστικά την εμπλοκή της εν λόγω εταιρείας με την επίδικη συμφωνία, είναι αντιληπτό ότι εφόσον δέχεται πως τούτη η συμφωνία είναι το τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της διαχειρίστριας, αναγνωρίζει περαιτέρω πως η αναφερόμενη εταιρεία έλαβε γνώση για την επίδικη συμφωνία. Αυτό γιατί η τελευταία σελίδα της συμφωνίας (τεκμήριο 1 στην Ε/Δ της διαχειρίστριας) φέρει επισυνημμένη δήλωση της εταιρείας A&G Property Wise Development Ltd (στη συνέχεια «η εταιρεία»), στην οποία αναφέρεται ότι έλαβε γνώση και συμφωνεί με την πώληση του διαμερίσματος. Συνεπώς δεδομένη κρίνεται η εμπλοκή της εν λόγω εταιρείας στη συμφωνία των πωλητών με την αιτήτρια 1 και τον αποβιώσαντα σύζυγό της. Περιπλέον όλες οι πλευρές συμφωνούν ότι η επίδικη συμφωνία δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Ταύτιση ισχυρισμών διαπιστώνεται και σε σχέση με αλληλογραφία που τα μέρη αντάλλαξαν, η οποία τελικώς οδήγησε στην καταχώριση αγωγής από μέρους των πωλητών σε βάρος των εδώ αιτητών, με αντικείμενο αυτό τούτο εδώ το διαμέρισμα. Η αγωγή είναι η υπ' αριθμό XXXXX/10 και πέραν της αξίωσης των πωλητών, αντικείμενο είχε και την ανταπαίτηση των αγοραστών, εν προκειμένω των εδώ αιτητών. Τα δικόγραφα που καταχωρίστηκαν σε τούτη την αγωγή είναι αυτά που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της διαχειρίστριας. Το μεν κλητήριο ένταλμα είναι το τεκμήριο 2, η δε υπεράσπιση και ανταπαίτηση είναι το τεκμήριο

1. Αναμφισβήτητο είναι ότι τόσο η αξίωση όσο και η ανταπαίτηση απορρίφθηκαν, γεγονός που δεν ικανοποίησε τους διαδίκους, εφόσον και οι δύο πλευρές άσκησαν έφεση. Η έφεση των πωλητών, ενάγοντες στην αγωγή, είναι το τεκμήριο 5 στην ένσταση, ενώ η αντέφεση της αιτήτριας 1 και των δύο διαχειριστών, είναι τα τεκμήρια 6 και 7 στην ένσταση. Ακόμη, κοινό τόπο συνιστά και το γεγονός ότι την 28/03/2019 το επίδικο διαμέρισμα εγγράφηκε επ' ονόματι των πωλητών. Τέλος, κατόπιν δήλωσης των συνηγόρων προκύπτει πως· εκκρεμούσης της επίδικης αίτησης η XXXXX Καϊάφα μεταβίβασε το μερίδιο της σε τρίτο πρόσωπο. Όλα τα ανωτέρω συνιστούν το σύνολο των αναμφισβήτητων γεγονότων που προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις των ομνυόντων την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Πέραν των ανωτέρω η ιδιαίτερη θέση της διαχειρίστριας είναι πως κατά το χρόνο σύναψης της επίδικης συμφωνίας δεν είχαν εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας και περιπλέον, οι πωλητές δεν είχαν καταθέσει το δικό τους αγοραπωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο και ως εκ τούτου αδύνατο ήταν για τους αγοραστές να προβούν σε τέτοια κατάθεση. Αυτός ήταν και ο λόγος που εξασφάλισαν τη συγκατάθεση της εταιρείας και την κατέστησαν αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας τους με τους πωλητές. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ανέμεναν την έκδοση των τίτλων, ώστε αφενός μεν το διαμέρισμα να μεταβιβαστεί επ' ονόματί τους, αφετέρου δε να προβούν σε εξόφληση του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης. Αναγνωρίζει η διαχειρίστρια πως το τίμημα αγοράς του διαμερίσματος δεν έχει εξοφληθεί. Είναι η θέση της πως οι αγοραστές κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.10.000 ως προκαταβολή, εφόσον η συμφωνία των μερών προνοούσε ότι το υπόλοιπο θα καταβάλλετο με τη μεταβίβαση του τίτλου, κάτι όμως που δεν έγινε εφόσον στο μεταξύ η κατασκευάστρια εταιρεία περιήλθε σε καθεστώς εκκαθάρισης. Περαιτέρω, είναι η θέση της διαχειρίστριας πως στα πλαίσια της αγωγής 5752/10 το Επαρχιακό Δικαστήριο επικύρωσε τη συμφωνία των μερών και ως εκ τούτου εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. Αυτός, λέει, είναι και ο λόγος που δεν τους επιδικάστηκαν αποζημιώσεις, εφόσον κρίθηκε πως δεν υπήρξε τερματισμός. Μετά την έκδοση των τίτλων και την εγγραφή του ακινήτου επ' όνοματι των πωλητών, δεν έτυχαν ενημέρωσης από τους τελευταίους. Αντιθέτως η ενοικιάστρια του διαμερίσματος προώθησε στους αιτητές επιστολή ημερ. 15/04/2019, την οποία έλαβε από τους πωλητές και η οποία την καλούσε εντός 10 ημερών από την 25/04/2019, να τους παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή, αλλιώς θα διώκετο νομικά. Η εν λόγω επιστολή είναι το τεκμήριο 7 στην αίτηση, ενώ η απάντηση των αιτητών φαίνεται στη δέσμη αλληλογραφίας τεκμήριο 8 στην αίτηση. Είναι η θέση της διαχειρίστριας πως οι πωλητές απορρίπτουν την απόφαση του Δικαστηρίου η οποία επικύρωσε την ισχύ της συμφωνίας και προωθούν διαβήματα σε βάρος των δικαιωμάτων των αιτητών. Εν κατακλείδι, υποστηρίζει ότι ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν οι αιτητές να προστατεύσουν τα δικαιώματά τους, διέρχεται μέσα από την έγκριση του επίδικου διατάγματος. Στον αντίποδα ο ομνύων την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των πωλητών δηλώνει πως η συμφωνία των τελευταίων με την εταιρεία A&G Property Wise Development είναι το τεκμήριο 1 στην ένσταση και προηγείται χρονικά της επίδικης συμφωνίας. Η εν λόγω εταιρεία είχε διαβεβαιώσει τους πωλητές πως ο τίτλος ιδιοκτησίας του διαμερίσματος θα εκδίδετο σε εύλογο χρονικό διάστημα, ήτοι 3-5 έτη. Ακολούθως η αιτήτρια 1 και ο σύζυγός της επέδειξαν ενδιαφέρον αγοράς του διαμερίσματος και γι' αυτό προέβηκαν στη σύναψη του επίδικου πωλητηρίου εγγράφου για το ποσό των ΛΚ56.
2. Το εν λόγω αγοραπωλητήριο έγγραφο ουδέποτε κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Είναι η θέση του ομνύοντα πως οι αιτητές τους κατέβαλαν το ποσό των ΛΚ10.000 σε δύο δόσεις των Λ.Κ.5.000 έκαστη. Η πρώτη δόση ήταν με την υπογραφή της συμφωνίας και η άλλη την 1/7/
3. Περιπλέον, από την 1/3/2004 η κατοχή του επίδικου διαμερίσματος δόθηκε στους αγοραστές. Αποτελούσε όρο της επίδικης συμφωνίας ότι εάν οι πωλητές δεν μπορούσαν να εκδώσουν ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας και συνεπώς να μεταβιβάσουν το διαμέρισμα μέσα σε περίοδο 18 μηνών, οι αγοραστές διατηρούσαν το δικαίωμα να τερματίσουν την επίδικη συμφωνία. Όταν διεπιστώθη ότι λόγω αδυναμίας της εταιρείας να προβεί στα κατάλληλα διαβήματα ήταν αδύνατο να εκδοθεί τίτλος ιδιοκτησίας, ενημέρωσαν τους αγοραστές με επιστολή ημερομηνίας 1/10/2005 και 3/4/2006 (βλ. τεκμήρια 2 και 3 στην ένσταση). Παράλληλα τους κάλεσαν να τοποθετηθούν κατά πόσο επιθυμούν τον τερματισμό της συμφωνίας βάσει του όρου 8 τούτης ή να παραμείνουν ως ενοικιαστές, κατά πως προβλέπεται στη μεταξύ τους συμφωνία. Είναι η θέση των πωλητών πως οι αγοραστές αποδέχθηκαν τα δικαιώματα των πωλητών με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 9/12/2009 (βλ. τεκμήριο 4 στην ένσταση). Προσθέτει εν τούτοις πως από τη συμπεριφορά των αγοραστών εξυπακούεται ότι επέλεξαν να ενεργοποιηθεί ο όρος 8 της συμφωνίας και συνεπώς να χρεώνονται ποσό ΛΚ300 μηνιαίως δια την περίοδο χρήσης του διαμερίσματος. Συνιστά γεγονός, σύμφωνα με τον ομνύοντα, ότι οι αγοραστές δεν τερμάτισαν την εν λόγω συμφωνία. Αναφέρει το αποτέλεσμα της αγωγής που οι πωλητές καταχώρισαν εναντίον των αγοραστών και προσθέτει ότι οι τελευταίοι σκόπιμα παρέλειψαν να αναφέρουν πως κατά της πρωτόδικης απόφασης στην αγωγή 5752/10 καταχωρίστηκε έφεση τόσο από τους πωλητές (βλ. τεκμήριο 5 στην ένσταση) όσο και από τους αιτητές (βλ. τεκμήρια 6 και 7 στην ένσταση). Υποδεικνύει δε πως στην απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή XXXXX/10 μνημονεύεται πως τουλάχιστον από το στάδιο της ακρόασης της αγωγής, δηλαδή το 2018, ήλθε σε γνώση των αιτητών πως οι πωλητές καταχώρισαν αίτηση για έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας επ' ονόματί τους. Εν τούτοις έκτοτε και μέχρι την καταχώριση της υπό κρίση αιτήσεως οι αιτητές δεν έλαβαν οιαδήποτε μέτρα και δεν δικαιολογούν τούτη την καθυστέρηση. Αντιθέτως, σκόπιμα επιχειρούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο αφήνοντας την εντύπωση πως η επίδικη αίτηση μόνο πρόσφατα θα μπορούσε να είχε καταχωριστεί. Εν κατακλείδι, ο ομνύων αναφέρει πως την 28/3/2019 το επίδικο διαμέρισμα εγγράφηκε επ' ονόματί τους και είναι αυτό ένα γεγονός που ήταν σε γνώση των αιτητών. Είναι δε η θέση του πως με την επίδικη αίτηση οι αιτητές απλώς επιχειρούν να αποφύγουν τις δικές τους συμβατικές υποχρεώσεις. Είναι πλέον γεγονός ότι ο Ν.48(Ι)/2017που τροποποίησε τον βασικό νόμο (Ν. 81(Ι)/2011), έχει διευρύνει το δικαιοδοτικό πλαίσιο του τελευταίου. Και εξηγώ· στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Αικατερίνης (Κατερίνας) Θεοδώρου και της Ειρήνης Θεοδώρου (Αρ. 2)

(2014)1(Γ) Α.Α.Δ. 2457, η οποία εκδόθηκε πριν την τροποποίηση του βασικού νόμου, αναφέρθηκε ότι: «Πέραν των ανωτέρω, είναι αµφίβολο κατά πόσο ο Νόµος έχει εδώ εφαρµογή, σηµείο που εγείρουν οι αιτήτριες. Ο Νόµος άρχισε να ισχύει στις 29.7.2011 (Άρθρο 17) και οι µεταβατικές του διατάξεις αφορούσαν τα µη κατατεθέντα συµβόλαια που ενώ δεν είχαν κατατεθεί προηγουµένως, µπορούσαν να κατατεθούν εντός έξι µηνών από τις 29.7.2011 (Άρθρο 16

(1), ή, εντός έξι µηνών από την ισχύ του τροποποιητικού Νόµου αρ. 32(Ι)/2012, ηµερ. 3.4.

1. Είναι πρόδηλο ότι η προθεσµία των έξι µηνών είχε προ πολλού εκπνεύσει πριν την καταχώρηση της Γενικής Αίτησης αρ. 63/
2. Και αυτό, βέβαια, πάντοτε υπό την πρωταρχική προϋπόθεση ότι η σύµβαση παρέµεινε σε ισχύ.» Εν τούτοις μετά την τροποποίηση το άρθρο 12 επιτρέπει στο Δικαστήριο να εγκρίνει την κατάθεση σύμβασης που συνομολογήθηκε «σε οποιοδήποτε χρόνο». Συνεπώς, δεν υφίστανται πλέον οι περιορισμοί που ίσχυαν πριν την τροποποίηση του βασικού νόμου από τον Ν.48(Ι)/
3. Προς τούτο καθοριστικά είναι τα λεχθέντα στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Χατζηιωσήφ, Ζαπίτης & Ασπρίδης Λίμιτεδ, Πολ. Αίτ. 15/2019, ημερ. 6/2/2019, καθώς επίσης υποστηρικτική είναι, έστω εμμέσως, η υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Bank of Cyprus Public Company Ltd, ECLI:CY:AD:2020:A144, Πολ. Έφ. 68/2019, ημερ. 8/5/2020, όπου η διερεύνηση αφορούσε κατάθεση πωλητηρίου εγγράφου που επιτράπηκε πολύ μετά την εκπνοή του χρόνου των 6 μηνών που αναφέρεται στα άρθρα 16 και 16Α του νόμου. Με δεδομένο λοιπόν ό,τι ανωτέρω αναφέρθηκε, αποτελεί διαπίστωσή μου πως η υπό κρίση αίτηση δεν θεωρείται, αλλά ούτε και είναι, εκπρόθεσμη, καθότι πλέον η κατάθεση πωλητηρίου εγγράφου είναι επιτρεπτή σε οποιοδήποτε χρόνο. Όπως έχει υποδειχθεί η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου έλκεται από τις διατάξεις του άρθρου 12 του νόμου, ως έχει τροποποιηθεί. Ένεκα της σημασίας που προσλαμβάνουν τα εκεί αναφερόμενα, αυτούσια μεταφορά τούτων κρίνεται αναγκαία. Το άρθρο 12 αναφέρει ότι: «
4. Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος Νόµου, το ∆ικαστήριο δύναται, κατόπιν σχετικής αίτησης, να επιτρέψει την κατάθεση σύµβασης ή την έγερση αγωγής για ειδική εκτέλεση για συµβάσεις οι οποίες παραµένουν σε ισχύ και συνοµολογήθηκαν σε οποιοδήποτε χρόνο, έστω και αν έχει παρέλθει η προβλεπόµενη για το σκοπό αυτό χρονική περίοδος, σύµφωνα µε τις τις διατάξεις του παρόντος Νόµου ή η προθεσµία κατάθεσής τους σύµφωνα µε τις διατάξεις του καταργηθέντα µε τον παρόντα Νόµο περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόµου, ανάλογα µε την περίπτωση, όταν κρίνει τούτο δίκαιο και εύλογο για την προστασία του αγοραστή.» Προκύπτει πως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου εξαρτάται από δύο παράγοντες. Ο πρώτος είναι αυτός που θέλει τη σύμβαση να βρίσκεται σε ισχύ και ο άλλος, ότι το αίτημα κρίνεται εύλογο και δίκαιο για την προστασία του αγοραστή. Στην προκείμενη περίπτωση συνιστά αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η επίδικη σύμβαση παραμένει σε ισχύ. Αυτό άλλωστε το παραδέχεται και ο ομνύων την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση (βλ. 17η παράγραφο ένορκου δηλώσεως XXXXX Ππατσιά). Πέραν όμως τούτου, καθοριστική είναι και η απόφαση του Δικαστηρίου στην αγωγή 5752/10, όπου αποφασίστηκε ότι: «Σε σχέση με τις ειδικές και γενικές αποζημιώσεις που οι Ενάγοντες αξιώνουν δυνάμει της παραγράφου Ε του παρακλητικού της αγωγής θεωρώ ότι και αυτές παραμένουν έκθετες σε απόρριψη. Για να ενεργοποιηθεί η πρόνοια που προνοεί την καταβολή ενοικίου εκ ΛΚ300 για κάθε μήνα που αυτό κατέχεται προϋποθέτει προηγουμένως η σύμβαση να τερματιστεί από τους αγοραστές κάτι που στην παρούσα περίπτωση δεν έγινε.» (και πιο κάτω) «Σε ότι αφορά τις διαζευκτικές αποζημιώσεις που ζητούνται από πλευράς των Εναγομένων αυτές προϋποθέτουν την έγκριση της Απαίτησης και τον τερματισμό της συμφωνίας. Από την στιγμή που η απαίτηση έχει απορριφθεί και η συμφωνία δεν έχει τερματιστεί καμία θεραπεία δεν μπορεί να δοθεί σε αυτά τα πλαίσια και ως εκ τούτων οι διαζευκτικές θεραπείες Α, Β, Γ, Δ, Ε και ΣΤ απορρίπτονται.» Τα ανωτέρω ουδεμία αμφιβολία αφήνουν ότι κατά την κρίση του Δικαστηρίου η συμφωνία που υπεγράφη την 1/3/2004 για την πώληση του επίδικου διαμερίσματος, εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. Είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση πως το Δικαστήριο οφείλει να απορρίψει την αίτηση καθ' ότι αυτή υποβάλλεται με υπέρμετρη καθυστέρηση και περαιτέρω, επειδή οι αιτητές δεν κατόρθωσαν να αιτιολογήσουν τούτη την καθυστέρηση. Με όλο το σεβασμό είμαι όμως της γνώμης πως το εν λόγω επιχείρημα είναι σαθρό τόσο σε πραγματικό όσο και σε νομικό επίπεδο. Και εξηγώ· αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των μερών πως ο λόγος δια τον οποίο ευθύς εξ αρχής δεν κατατέθηκε η επίδικη σύμβαση, οφείλεται στο ότι οι πωλητές, δηλαδή οι καθ' ων η αίτηση, δεν ήταν ιδιοκτήτες του διαμερίσματος αλλά δικαιούχοι βάσει άλλου αγοραπωλητήριου εγγράφου, δηλαδή εκείνου που είχε συναφθεί μεταξύ των ιδίων και της εταιρείας A & G Property Wise Development Ltd. Αυτός λοιπόν ήταν ο βασικός λόγος που η σύμβαση - τεκμήριο 1 στην αίτηση - δεν κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Περαιτέρω, οι δύο πλευρές ομονούν, εξ ου και κατέστη εύρημα του Δικαστηρίου, πως το διαμέρισμα εγγράφηκε επ' ονόματι των πωλητών μόλις την 28/3/
5. Η δε επίδικη αίτηση καταχωρίστηκε την 13/5/
6. Βάσει όλων των ανωτέρω είναι τουλάχιστον ατυχές να γίνεται λόγος για καθυστέρηση των αιτητών να προωθήσουν την επίδικη διαδικασία. Αυτή η επιλογή ήταν διαθέσιμη από την 28/3/2019 και επέκεινα και όχι πρότερων τούτης της ημερομηνίας. Εν πάση όμως περιπτώσει, η σχετική θέση των καθ' ων η αίτηση είναι αόριστη και αφηρημένη. Εν προκειμένω δεν συναρτήθηκε με οιαδήποτε αδικία η οποία δυνατό να προκληθεί, φερ' ειπείν ότι επειδή η κατάθεση της συμφωνίας συνιστά εμπράγματο βάρος αν επιτραπεί θα λάβει προτεραιότητα έναντι άλλων υποχρεώσεων. Πέραν τούτου, που ούτως ή άλλως τίποτε υποδείχθηκε, η πλευρά των αιτητών προσκόμισε στο Δικαστήριο το τεκμήριο 6, δηλαδή πιστοποιητικό έρευνας που διενήργησε την 24/4/2019, δηλαδή πριν την καταχώριση της επίδικης αίτησης και αποκαλύπτει πως η επίδικη περιουσία δεν βαρύνεται με οιεσδήποτε επιβαρύνσεις. Ως εκ τούτου ουδείς επηρεασμός διαπιστώνεται από την όποια καθυστέρηση. Εκ του περισσού προστίθεται πως το γεγονός ότι εκκρεμούσης της επίδικης διαδικασίας η XXXXX Καϊάφα μεταβίβασε το μερίδιό της σε τρίτο πρόσωπο, όπως δηλώθηκε από τους συνηγόρους, δεν είναι λόγος ικανός να αναχαιτήσει την έκδοση του διατάγματος. Άλλωστε αν το πωλητήριο κατατίθετο εμπρόθεσμα, η υποχρέωση, βάσει του άρθρου 3

(1)(α) του νόμου, είναι να υφίσταται εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι ενός εκ των πωλητών. Και εδώ τούτο πληρούται από τον XXXXX Ππατσιά. Σε κάθε όμως περίπτωση, η διαδικασία του Δικαστηρίου δεν νοείται να καθίσταται έρμαιο επιλογών και ενεργειών, ενίοτε τεχνηέντως, των διαδίκων. Συνεπώς απ' όποια σκοπιά και αν εξεταστεί το ζήτημα αυτή η αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς δεν επιδρά στην τύχη της αίτησης. Τέλος, είναι η θέση των πωλητών πως με την επίδικη αίτηση και την έφεση που οι αιτητές καταχώρισαν σε σχέση με την απόφαση στην αγωγή 5752/10, ζητούνται «παρόμοιες και σχετιζόμενες θεραπείες», πράγμα που συνιστά κατάχρηση διαδικασίας. Είμαι της γνώμης πως η πάρα πάνω θέση αποκαλύπτει ακριβώς το εσφαλμένο της θεώρησης των πωλητών για την όλη διαδικασία. Η υπό κρίση διαδικασία δεν έχει να κάνει με ειδική εκτέλεση της σύμβασης. Απλώς η κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου αποτελεί μια βασική παράμετρο αιτήματος για ειδική εκτέλεση. Εν τούτοις εδώ το Δικαστήριο δεν εξετάζει το εύλογο της ειδικής εκτέλεσης, παρά μόνο το αν θα επιτρέψει την κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο. Αυτό τούτο το ζήτημα δεν ήταν αντικείμενο της αγωγής XXXXX/10, όπως ούτε της έφεσης που ακολούθησε. Ως εκ τούτου, δεν διαπιστώνεται παράλληλη προώθηση διαδικασιών που σκοπούν στην επίτευξη της ίδιας θεραπείας. Βάσει των ανωτέρω υποδεικνύεται και κάτι ακόμα. για το επίδικο αίτημα δεν έχει σημασία το κατά πόσο ο αγοραστής εξόφλησε ή όχι το τίμημα πωλήσεως. Τέτοια ζητήματα απασχολούν το αίτημα ειδικής εκτέλεσης και όχι το αίτημα για κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο. Συνεπώς το αδιαμφισβήτητο γεγονός πως οι αιτητές δεν έχουν εξοφλήσει το τίμημα πώλησης, δεν είναι λόγος απόρριψης του αιτήματος. Έχοντας αποτιμήσει το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας, καταλήγω ότι στην προκείμενη περίπτωση είναι δίκαιο και εύλογο για την προστασία του αιτητή να εγκριθεί το αίτημα. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα ως το Α και Β της Αίτησης. Ενόψει της επιτυχίας των αιτητών και της απόρριψης των θέσεων των καθ' ων η αίτηση δεν βρίσκω λόγο να αποκλίνω από την πρακτική που θέλει τα έξοδα να επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου (βλ. Κυπριανού ν. Πιλλακούρη

(2000)1 Α.Α.Δ. 1873). Ως εκ τούτου, τα έξοδα της διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και σε βάρος των καθ' ων η αίτηση κεχωρισμένως και/ή αλληλεγγύως. (Υπ.) ......... Λ. Α. Παντελή, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο