Περιφερειακή ΣΠΕ Λευκωσίας ως έχει μετονομασθεί σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Σολομωνίδη κ.α., Αρ. Γενικής Αίτησης

(2008)1Α Α.Α.Δ. 708, 715). Πριν οτιδήποτε άλλο εξυπηρετεί τους σκοπούς της απόφασης να προσδιορισθεί το νομικό πλαίσιο που ορίζει το αίτημα, εφόσον κατ' αυτό τον τρόπο θα αναδειχθεί κάθε τι επίδικο. Το λοιπόν, η νομολογία που διέπει το ζήτημα είναι πλούσια και καθ' όλα καθοδηγητική. Όπως εξηγείται στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς v. ΑΤΑΛΕΖΑ ΛΤΔ

(1989)1 Α.Α.Δ. 686, 689 η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 (σήμερα Μέρος VIII) είναι ανακριτικού χαρακτήρα και αποβλέπει σε παροχή ευχέρειας στο δικαστήριο να διαγνώσει, κατόπιν έρευνας, τα οικονομικά μέσα του χρεώστη, δηλαδή αν είναι σε θέση να αποπληρώσει την οφειλή του με δόσεις. Περαιτέρω, στην υπόθεση Χριστάκης Μιχαήλ v. Αδελφοί Πούλλου Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, 1761 αναφέρεται ότι η διαδικασία στοχεύει σε διερεύνηση του κατά πόσο ο χρεώστης έχει την ικανότητα να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του με περιοδικές δόσεις, σύμφωνα πάντα με τα οικονομικά μέσα που διαθέτει. Από την Φλαγκοφάς, πιο πάνω, προκύπτει ότι η νομολογία έχει αναγνωρίσει αριθμό αναγκών που θεωρούνται συνυφασμένες και αδιαίρετες της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Αυτές οι ανάγκες περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη του χρεώστη και των μελών της οικογένειάς του. Περαιτέρω, αναγκαία και χρήσιμη μόρφωση των παιδιών του χρεώστη, ως επίσης κάποια ευχέρεια για κοινωνική διακίνηση, συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο αναγνωρισμένων αναγκών για αξιοπρεπή διαβίωση. Σταθερός δείκτης αποτίμησης της οικονομικής δυνατότητας του χρεώστη είναι η εισοδηματική του ικανότητα και όχι η εισοδηματική του πραγματικότητα. Αεργία, εις αντιδιαστολή ανεργίας, εν προκειμένω μη απασχόληση οφειλόμενη σε οκνηρία ή άλλους λόγους που δεν δικαιολογούνται, δεν εμποδίζει το δικαστήριο, νοουμένου ότι τα υπόλοιπα δεδομένα της υπόθεσης το επιτρέπουν, να εκδώσει διάταγμα μηνιαίων δόσεων (βλ. σχετικά ΧΧΧ Σωτηρίου ν. Universal Bank Public Ltd, ECLI:CY:AD:2020:A93, Πολ. Έφ. 271/13, 09/03/2020, Νίκος Λουγκρίδης v. Eurolife Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 886 και Νίτσα Χριστάκη Παναγιώτου v. Μάρως Μιχαήλ

(1998)1 Α.Α.Δ. 422). Στο τέλος της ημέρας το δικαστήριο καλείται να εξισορροπήσει δύο παραμέτρους. αφενός την αναγκαιότητα εκτέλεσης της απόφασης, παράμετρος η οποία άπτεται του κύρους της δικαστικής διαδικασίας, αφετέρου την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου σε ένα κράτος δικαίου (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Μαρίας Κωνσταντίνου

(2000)1 Α.Α.Δ.1034). Σχετικές είναι και οι πρόσφατες υποθέσεις S.X. v. X.X., Έφ. αρ. 31/15, ημερομ. 19/10/2018 και The Old Salt Yachting Co Ltd v. Βίκης, Αγ. Ναυτοδ. 42/14, ημερομ. 11/07/

1. Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου εξαντλήθηκε με την εξέταση των καθ' ων η αίτηση. Άλλοι μάρτυρες δεν κλήθηκαν. Κατά συνέπεια συνοψίζω σε αδρές γραμμές τη μαρτυρία που προσκομίστηκε ενόρκως. Σημειώνεται δε πως ουδείς εκ των καθ' ων η αίτηση καταχώρισε ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης. Ο καθ' ου η αίτηση 1 ανέφερε ότι είναι 66 ετών, ότι ημιαπασχολείται σε εταιρεία φιλικού του προσώπου, εφόσον η εταιρεία που ο ίδιος διατηρούσε προηγουμένως είναι σήμερα υπό διάλυση. Εξήγησε πως η εταιρεία που διατηρούσε ασχολείτο με πώληση και διανομή μηχανημάτων και πώς η εταιρεία του φιλικού του προσώπου στο οποίο σήμερα εργάζεται, είναι παρόμοιας φύσης. Από την εν λόγω εταιρεία λαμβάνει το ποσό των €200 μηνιαίως, ενώ σε αυτό το ποσό προστίθεται και η σύνταξη που λαμβάνει ύψους €
2. Κινείται με όχημα της εταιρείας το οποίο είχε αγοράσει ο ίδιος προ τεσσάρων ετών και σήμερα αξίζει περίπου €1.
3. Έχει ένα υιό 40 ετών και διαμένει στην οικία τούτου μαζί με τη σύζυγό του, δηλαδή την καθ' ης η αίτηση
4. Η σύζυγος του δεν εργάζεται και έτσι εξαντλούν το σύνολο του ποσού που λαμβάνει. Για διατροφή καταβάλλουν €500, ενώ τα υπόλοιπα δαπανούνται σε περίπτερο, καφέ και εφημερίδες. Ένα ποσό της τάξης των €50 το καταβάλλει μηνιαίως στον υιό του ως συνεισφορά του ιδίου και της συζύγου του σε ρεύμα και νερό. Η καθ' ης η αίτηση 2 ανέφερε ότι είναι ηλικίας 61ος ετών, είναι παντρεμένη με τον καθ' ου η αίτηση 1 και είναι οικοκυρά. Σταμάτησε να εργάζεται από τότε που έμεινε έγκυος, ενώ πρόσθεσε ότι πάσχει από σοβαρή οστεοπόρωση. Εντούτοις ανέφερε ότι δεν έχει κάποιο πιστοποιητικό ότι δεν μπορεί να εργαστεί, απλώς δεν έβρισκε εργασία. Έχει κινητό το οποίο πληρώνει ο σύζυγος της, ύψους €28 μηνιαίως. Έχουν διαδίκτυο στο σπίτι ενώ πρόσθεσε πως εβδομαδιαίως καταβάλλει το ποσό των €50 σε ψώνισμα και πως μαγειρεύει η ίδια σχεδόν καθημερινά και κάποτε με τη νύφη και τον υιό της. Δεν πηγαίνει αισθητικό, όπως ούτε κομμωτήριο. Δεν ξέρει ποιο είναι το κόστος για νερό και ρεύμα εφόσον το πληρώνει ο υιός της, εντούτοις στην παρουσία της είδε τον σύζυγό της να καταβάλλει στον υιό τους περίπου €
5. Ενίοτε χρήματα ή ψώνισμα μπορεί να της δώσει και η αδελφή της. Ο καθ' ου η αίτηση 3 είναι ο υιός των καθ' ων η αίτηση 1 και
6. Είναι ηλικίας 39 ετών, ύπανδρος και πατέρας δύο τέκνων ηλικίας 11 και 9 ετών αντίστοιχα. Εργάζεται σε εταιρεία και λαμβάνει το καθαρό ποσό των €1.
7. Η σύζυγός του δεν εργάζεται. Διαμένουν σε ιδιόκτητη κατοικία, στην οποία επίσης διαμένουν και οι γονείς του. Ο ίδιος με την οικογένειά του διαμένει στο ανώγειο, ενώ στο ισόγειο διαμένουν οι γονείς. Για νερό καταβάλλει €100 το δίμηνο και για ρεύμα €400, επίσης το δίμηνο. Αυτά τα ποσά καταβάλλονται από τον ίδιο, ενώ κάποτε συνεισφέρει και ο πατέρας του (καθ' ου η αίτηση 1) το ποσό των €
8. Το κόστος διατροφής κυμαίνεται μεταξύ €130 και €140 εβδομαδιαίως. Έχουν δύο αυτοκίνητα και η βενζίνη τούτων ανέρχεται σε €150 με €200 μηνιαίως. Και οι δύο σύζυγοι έχουν κινητό τηλέφωνο, όπως επίσης και η θυγατέρα τους. Το κόστος τούτων ανέρχεται σε €65 μηνιαίως, ενώ πρόσθετο κονδύλι είναι και εκείνο του διαδικτύου ύψους €
9. Για τα ιδιαίτερα των παιδιών τους (αγγλικά και ελληνικά) καταβάλλουν το ποσό των €140 μηνιαίως. Για έξοδα ιατρών που δεν είναι εγγεγραμμένοι στο ΓΕΣΥ, καθώς επίσης έξοδα περιποίησης συζύγου, το κονδύλι αυτό ανέρχεται σε €500 με €600 ετησίως. Έξοδα για ένδυση και υπόδηση δεν έχουν, εφόσον δέχονται βοήθεια από συγγενείς. Εντούτοις υπολογίζει ένα ποσό της τάξης των €50 με €60 μηνιαίως. Έχει και άλλα δάνεια για τα οποία όμως δεν εκδόθηκαν διατάγματα, ενώ ένα ακίνητο που είχε πωλήθηκε με πλειστηριασμό. Παρεμβάλλεται εδώ πως ο φάκελος του Δικαστηρίου αποκαλύπτει ότι την 10/05/2013 εκδόθηκε διαιτητική απόφαση σε βάρος των καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 για το ποσό των €388.236,25, πλέον τόκο προς 9% από την ίδια ημερομηνία μέχρι εξοφλήσεως. Η εν λόγω διαιτητική απόφαση εγγράφηκε την 16/05/
10. Όλα τα πιο πάνω υιοθετούνται από το Δικαστήριο και καθίστανται ευρήματα για την πάρα πέρα πορεία της διαδικασίας. Τώρα, η αξιολογική διεργασία δεν διαφέρει απ' εκείνη που εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία. Εν προκειμένω εφαρμογής τυγχάνουν όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Sayed v. Πλοίου Μ/V Mary John κ.α.

(2002)1 Α.Α.Δ. 661, που θέλουν την αξιολόγηση της φιλαλήθειας των λεγομένων του μάρτυρα να έχει δυο επάλληλα στοιχεία. Το πρώτο αφορά στο περιεχόμενο της ίδιας της μαρτυρίας. Τα αναφερόμενα σε αυτή υποβάλλονται στη βάσανο της εύλογα αναμενόμενης ανθρώπινης λειτουργίας και βεβαίως συγκρίνονται και με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό στην υπόθεση. Το άλλο ανάγεται στην έμφυτη ικανότητα του ανθρώπου να διακρίνει από το σύνολο της προσωπικότητας αυτού που εξιστορεί κάτι, κατά πόσο λέγει την αλήθεια. Ζητούμενο παραμένει η εξεύρεση της αλήθειας. Στην προκείμενη περίπτωση οι καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 άφησαν αρνητικές εντυπώσεις. Εν πρώτοις σημειώνεται ότι ουδείς εξ αυτών προσκόμισε οιονδήποτε έγγραφο στο Δικαστήριο προς απόδειξη των ισχυρισμών που έκαστος προώθησε. Απολήγει εν προκειμένω η μαρτυρία και των τριών να μην είναι τίποτα άλλο παρά ένα συνονθύλευμα αοριστιών συγκεχυμένων με ασάφεια. Ιδιαιτέρως αρνητική ήταν η εντύπωση που άφησε ο καθ' ου η αίτηση

1. Δεν αντιλαμβάνομαι πως γίνεται να λαμβάνει, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, το πενιχρό ποσό των €700, συνολικά, εντούτοις ένα μεγάλο μέρος τούτου, ήτοι €200, να δαπανάται σε περίπτερο, καφέ και εφημερίδες. Περιπλέον, ανέφερε πως ενίοτε γευματίζει εκτός οικίας και καταβάλλει το ποσό των €2 για σάντουιτς. Και αυτό παρ' ότι η σύζυγός του ανέφερε ότι μαγειρεύει καθημερινά. Δεν είναι βεβαίως υψηλό το ποσό των €2 για σάντουιτς. Είναι όμως παράδοξο ότι ενώ ο καθ' ου η αίτηση 1 και η οικογένειά του αντιμετωπίζει τέτοια σοβαρά οικονομικά προβλήματα, η μαρτυρία του δεν φαίνεται να αποπνέει αυτή την εικόνα. Είναι αντιληπτό ότι αντί καφέ, εφημερίδα και περίπτερο, το ποσό των €200 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί άλλως πως και δη κατά τρόπο που θα εξυπηρετούσε το σύνολο της οικογένειας, δηλαδή και την σύζυγο του καθ' ου η αίτηση
2. Κατά τον ίδιο τρόπο έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι μηνιαίως πληρώνει και €20 με €30 για κλάδεμα. Εν ολίγοις αν αυτά είναι τα εισοδήματα του καθ' ου η αίτηση 1, αδιανόητο είναι να κατασπαταλώνται κατ' αυτό τον αλόγιστο τρόπο. Πέραν τούτου ουδόλως πειστική είναι η μαρτυρία του σε σχέση με την απασχόλησή του. Όλως τυχαίως εργάζεται σε γειτονικό του πρόσωπο που ασχολείται με αυτό ακριβώς το αντικείμενο που ασχολείται και η εταιρεία που διατηρούσε ο καθ' ου η αίτηση 1 στο παρελθόν. Και αυτή η εργασία για να λαμβάνει το ελάχιστο ποσό των €200, που όμως τόσο απλόχερα ξοδεύει για καφέ, περίπτερο και εφημερίδα. Είμαι της γνώμης πως η μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση 1 είναι εξ ολοκλήρου αναληθής. Η δε μαρτυρία τη καθ' ης η αίτηση 2 είναι στείρα άγνοια. Εν οίδεν ότι ουδέν οίδεν. Εντούτοις η μαρτυρία της συγκρούεται με εκείνη του καθ' ου η αίτηση 1 στο θέμα της διατροφής. Ποιο είναι το ποσό που τελικώς χρειάζονται. €50 εβδομαδιαίως όπως ισχυρίστηκε η καθ' ης η αίτηση 2 ή €500 μηνιαίως κατά πως ανέφερε ο καθ' ου η αίτηση
3. Από την άλλη η καθ' ης η αίτηση 2 δεν αιτιολόγησε το γιατί η ίδια δεν εργάζεται. Δεν διαλανθάνει την προσοχή μου πως ανέφερε ότι πάσχει από βαριάς μορφής οστεοπόρωση. Παρόλα ταύτα δεν προσκόμισε οιονδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό στο Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει εύλογα μπορεί να υποτεθεί πως δεν είναι η ασθένεια το κώλυμα στη μη εξεύρεση εργασίας, εφόσον όπως η ίδια ανέφερε σταμάτησε να εργάζεται από τότε που γέννησε, νοείται τον καθ' ου η αίτηση 3, δηλαδή προ 40ετίας. Και εγείρεται το ερώτημα. αν η οικονομική κατάσταση των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 είναι τόσο άσχημη όπως οι ίδιοι επιχείρησαν να την παρουσιάσουν, τότε πως και δεν αναζητήθηκε εργασία από την καθ' ης η αίτηση 2, κάτι το οποίο θα πρόσφερε πρόσθετο εισόδημα στον οικογενειακό κορβανά. Εν ολίγοις, όπως ο καθ' ου η αίτηση 1 έτσι και η καθ' ης η αίτηση 2, δεν ήτο διατεθειμένη να αποκαλύψει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Γενικότητα και αοριστία καλύπτει και τη μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση
4. Ναι μεν ισχυρίστηκε ότι έχει καθαρό εισόδημα €1.200 μηνιαίως, εντούτοις δεν προσκόμισε οιονδήποτε πιστοποιητικό απολαβών που να αποδεικνύει τον ισχυρισμό του. Ανάλογα ισχύουν και για τα έξοδα που επικαλέστηκε σε σχέση με ρεύμα και νερό. Και σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να μην σημειωθεί η σύγκρουση της μαρτυρίας τούτου με τη μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση 1, πατέρα του. Ενώ ο τελευταίος ανέφερε ότι σταθερά συνεισφέρει το ποσό των €50 σε σχέση με το λογαριασμό νερού και ρεύματος, ο καθ' ου η αίτηση 3 ανέφερε ότι κάποτε συνεισφέρει και ο πατέρας του αυτό το ποσό. Πέραν τούτου δεν μπορεί να αφεθεί ασχολίαστο το γεγονός ότι το σύνολο των εξόδων που ο καθ' ου η αίτηση 3 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι έχει η οικογένειά του μηνιαίως, ανέρχεται σε πέριξ των €1.
5. Εντούτοις τα εισοδήματά του είναι μόλις €1.
6. Εν ολίγοις, άγνωστο παραμένει πως καλύπτεται κάθε μήνα το υπόλοιπο ποσό που ο ίδιος ανέφερε ότι χρειάζονται. Και παρ' ότι η μαρτυρία του θέλει τα έξοδα να είναι περισσότερα από τα έσοδα, εντούτοις για άγνωστο λόγο η σύζυγος τούτου δεν εργάζεται και περιπλέον, εξακολουθούν να έχουν δυο οχήματα, η χρήση των οποίων διπλασιάζει τα έξοδα συντήρησης, καθώς και τρία κινητά τηλέφωνα. Μέχρι και η 11χρονη θυγατέρα τους έχει κινητό τηλέφωνο το οποίο στοιχίζει €5 μηνιαίως. Και σε αυτή την περίπτωση κρίνω πως η μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση 3 δεν ήτο βοηθητική για διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων. Περιττό να υποδειχθεί πως σε αιτήματα ως το υπό κρίση εφαρμόζονται τα λεχθέντα στην υπόθεση Βασιλειάδη ν. Τσουρή

(2007)1 Α.Α.Δ. 43, εν προκειμένω το απόσπασμα στη σελίδα 48, όπου υποδεικνύεται ότι ο νόμος μετατοπίζει το βάρος απόδειξης στους ώμους του οφειλέτη, ο οποίος καλείται να πείσει για την αδυναμία του. Περαιτέρω, αρκεί να διαπιστωθεί ότι αδικαιολόγητα δεν εργάζεται, ώστε το Δικαστήριο να προβεί σε έκδοση διατάγματος (σχετική είναι και η υπόθεση Νίτσα Χριστάκη Παναγιώτου, πιο πάνω, καθώς επίσης η υπόθεση Σωτηρίου ν. Universal Bank Public Ltd, ECLI:CY:AD:2020:A93, Πολ. Έφ. 271/13, ημερ. 09/03/2020). Οφείλεται αυτή η προσέγγιση εφόσον εξυπηρετεί τον ανακριτικό χαρακτήρα της διαδικασίας και κατ' επέκταση συμβάλλει στην ικανοποίηση της απόφασης. Άλλωστε η αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης έχει στον πυρήνα της την εμπιστοσύνη του κοινού, που απαξιώνει την απόφαση που δεν εκτελείται πλην δικαιολογημένων περιπτώσεων. Στην προκείμενη περίπτωση η αναξιοπιστία των καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 δεν επιτρέπει αποδοχή της μαρτυρίας τους. Εντούτοις ως έχει υποδειχθεί, οι ίδιοι είναι που φέρουν το βάρος απόδειξης της ισχυριζόμενης ανεπάρκειας των εισοδημάτων τους για αξιοπρεπή διαβίωση, λόγος αναγνωρισμένος από τη νομολογία για να μην εκδοθεί διάταγμα μηνιαίων δόσεων. Όπως έχει ήδη υποδειχθεί είναι υποχρέωση της καθ' ης η αίτηση 2 να εξεύρει εργασία, ώστε και η ίδια να δύναται να συνεισφέρει στα οικογενειακά βάρη. Η μη αναζήτηση τέτοιας κρίνεται αδικαιολόγητη και είναι τούτος λόγος ώστε το Δικαστήριο να αποκόψει κάποιο ποσό, έστω μικρό, προς το σκοπό ικανοποίησης της απόφασης. Στη βάση της ίδιας αρχής αδικαιολόγητη παρέμεινε και η μη εργασία της συζύγου του καθ' ου η αίτηση 3, η οποία αν εργάζετο θα πρόσθετε στα έσοδα της οικογένειας και αυτό θα επέτρεπε στον καθ' ου η αίτηση 3 να καταβάλλει κάποιο ποσό προς ικανοποίηση της απόφασης. Επιπλέον, κάτω από τις δεδομένες περιστάσεις αδικαιολόγητη κρίνεται η χρησιμοποίηση του δεύτερου οχήματος από την οικογένεια του καθ' ου η αίτηση 3, γεγονός που φανερώνει πως το ήμισυ των μηνιαίων εξόδων σε σχέση με τη διακίνηση, ήτοι €100, θα μπορούσε να καταβάλλεται δια ικανοποίηση της απόφασης. Εν κατακλείδι, η μαρτυρία του καθ' ου η αίτηση 1 φανερώνει ήδη πως ένα ποσό πέριξ των €250 χρησιμοποιείται προσωπικά από τον ίδιο για λόγους αδικαιολόγητους και ασυμβίβαστους με την οικονομική εικόνα που επιχείρησε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Αναφέρομαι βεβαίως στα €200 που καταβάλλονται για περίπτερο, καφέ και εφημερίδα, ως επίσης στα €30 για κλάδεμα και τέλος, στο ποσό των €50 που όπως έχει διαφανεί δεν καταβάλλεται σταθερά ως συνεισφορά για το λογαριασμό ρεύματος και νερού. Με γνώμονα όλα τα ανωτέρω κρίνω ότι η έκδοση διατάγματος αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους των καθ' ων η αίτηση δια μηνιαίων δόσεων, είναι εύλογη και δικαιολογημένη. Κατά συνέπεια εκδίδεται το ακόλουθο διάταγμα: Ο καθ' ου η αίτηση 1 διατάζεται να καταβάλλει το ποσό των €300 αρχής γενομένης από 01/01/2022 και κάθε 1η ημέρα εκάστου επομένου μηνός μέχρι εξοφλήσεως. Η καθ' ης η αίτηση 2 διατάζεται να καταβάλλει το ποσό των €200 αρχής γενομένης από 01/02/2022 και κάθε 1η ημέρα εκάστου επομένου μηνός μέχρι εξοφλήσεως. Παρέχεται τούτος ο πρόσθετος χρόνος ώστε να διασφαλιστεί πως μέχρι τότε θα εξεύρει κάποια εργασία. Ο καθ' ου η αίτηση 3 διατάζεται να καταβάλλει το ποσό των €300 αρχής γενομένης από 01/01/2022 και κάθε 1η ημέρα εκάστου επομένου μηνός μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα της διαδικασίας, ως θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και σε βάρος των καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 κεχωρισμένως και ή αλληλεγγύως. (Υπ.) ................................... Λ. Α. Παντελή Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κπ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο