← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. A.S. WISE CHOICE MAINTENANCE LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 6413/2015, 3/12/2021

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. A.S. WISE CHOICE MAINTENANCE LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 6413/2015, 3/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:A698 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6413/2015 ΜΕΤΑΞΥ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγουσας και

  1. A.S. WISE CHOICE MAINTENANCE LTD
  2. XXXXX ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΟΥ Εναγόμενων --------------- Ημερομηνία: 3 Δεκεμβρίου,
  3. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Ρία Χαραλάμπους για κ.κ. Ν. Παπαγεωργίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τις Εναγόμενες: κ. Στέφανος Βασιλειάδης για κ.κ. Ανδρέα Ι. Καρύδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΟΙ ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Η Απαίτηση
  4. Με την αγωγή της η Ενάγουσα αξιώνει από τις Εναγόμενες τα ακόλουθα: «I. Εναντίον του Εναγόμενου 1: (α) €4089,81 ποσόν που περιλαμβάνει όλα τα ληγμένα ενοίκια (€3.821,19), πλέον τόκους επί ληγμένων ενοικίων €268,62 πλέον τόκους με (συμβατικό επιτόκιο 6% που αποτελείται από 4% βασικό και 2% τόκο υπερημερίας) επι ποσού €3821,19 από 23/09/2015 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου, ανατοκιζόμενο την 30/06 και 31/12 εκάστου έτους. (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Εναγόμενο 1 να παραδώσει αμέσως το αυτοκίνητο μάρκας SEAT VAN με αρ. εγγραφής XXXXX80 στους Ενάγοντες. (γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την πώληση του πιο πάνω οχήματος με δημόσιο πλειστηριασμό προς πλήρη ή μερική ικανοποίηση όλων των πιο πάνω οφειλομένων ποσών, νοουμένου ότι οποιοδήποτε πλεόνασμα από το προϊόν πώλησης, θα διατεθεί σε όφελος του Εναγομένου
  5. II. Εναντίον της Εναγομένης 2 : (α) €4089,81 ποσόν που περιλαμβάνει όλα τα ληγμένα ενοίκια (€3.821,19), πλέον τόκους επί ληγμένων ενοικίων €268,62 πλέον τόκους με (συμβατικό επιτόκιο 6% που αποτελείται από 4% βασικό και 2% τόκο υπερημερίας) επι ποσού €3821,19 από 23/09/2015 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου, ανατοκιζόμενο την 30/06 και 31/12 εκάστου έτους δυνάμει εγγυήσεως.»
  6. Απαιτεί επίσης τα έξοδα.
  7. Σημειώνω ότι, απαίτηση για εκποίηση υποθήκης αποσύρθηκε. Αποσύρθηκε επίσης από πλευράς Εναγομένων ανταπαίτηση που αφορούσε την ακύρωση της υποθήκης αλλά και κυμαινόμενου ομολόγου επιβάρυνσης. Ως εκ τούτου δεν θα γίνει άλλη αναφορά σ' αυτά τα δύο ζητήματα, ούτε στους ισχυρισμούς ή στη μαρτυρία που προσκομίστηκε σε σχέση με αυτά.
  8. Η αγωγή βασίζεται σε σύμβαση ενοικιαγοράς ημερ. 25/8/2009[1] μεταξύ της Τράπεζας και της Εναγομένης 1, ως πρωτοφειλέτιδας, και της Εναγομένης 2, ως εγγυήτριας. Η σύμβαση αφορούσε την ενοικιαγορά ενός οχήματος τύπου Seat Van («το όχημα») για το ποσό των €5322,32 πλέον €1262,08, δικαιώματα ενοικιαγοράς, πλέον €25, δικαίωμα αγοράς. Παρά την προειδοποιητική επιστολή της Ενάγουσας προς τις Εναγόμενες, ημερ. 9/3/2015, για μη ανταπόκριση της Εναγομένης 1 στις υποχρεώσεις της, η Εναγομένη 1 δεν συμμορφώθηκε οπότε, η Ενάγουσα την 22/7/2015, με νέα επιστολή της, τερμάτισε την συμφωνία ενοικιαγοράς και απαίτησε την παράδοση του οχήματος και το ποσό των καθυστερημένων δόσεων που ανερχόταν στα €4025,
  9. Την 9/3/2015 είχε επίσης ενημερώσει τις Εναγόμενες για την επιβολή, επιπρόσθετα, τόκου υπερημερίας προς 2%. Μετά τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικιαγοράς οι Εναγόμενες δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό, οπότε και καταχωρίστηκε η παρούσα αγωγή στην οποία αξιώνονται οι πιο πάνω θεραπείες. Η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση
  10. Οι Εναγόμενες δέχονται την σύναψη της εν λόγω συμφωνίας ενοικιαγοράς με την εγγύηση της Εναγομένης 2, αρνούνται όμως την υποχρέωση καταβολής δικαιωμάτων ενοικιαγοράς ύψους €1262,08 ως επίσης και του επιτοκίου που επιβλήθηκε. Σε σχέση με το ζήτημα των επιτοκίων ισχυρίζονται τα ακόλουθα (§ 4.
  11. της Υπεράσπισης): «4.
  12. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά και χωρίς βλάβη ή περιορισμό των προαναφερθέντων, οι Εναγόμενοι
  13. ισχυρίζονται ότι ακόμη και αν ήθελε φανεί ότι η ισχυριζόμενη συμφωνία προνοεί για τα επιτόκια που αναφέρονται στην παράγραφο 2.Γ. της Έκθεσης Απαίτησης, οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται να εισπράξουν οποιοδήποτε τέτοιο ποσό και οφείλουν να επιστρέφουν στους και/ή να πιστώσουν τους Ενάγοντες οποιαδήποτε τέτοια χρεωθέντα και/ή εισπραχθέντα ποσά καθ' ότι, μεταξύ άλλων: 4.4.
  14. τα εν λόγω επιτόκια είναι παράνομα εφόσον είναι υψηλότερα από αυτά που προνοεί και/ή επιτρέπει η νομοθεσία, και/ή 4.4.
  15. είναι γενικά και αόριστα εφόσον ουδέποτε κοινοποιήθηκε στους Εναγόμενους
  16. το εκάστοτε ισχύον βασικό επιτόκιο της Ενάγουσας ούτε οι Εναγόμενοι συμφώνησαν ή αποδέχθηκαν πιο είναι αυτό και συνεπώς τέτοιος όρος, εάν περιλαμβάνεται στην ισχυριζόμενη συμφωνία, είναι άκυρος, παράνομος και μη δεσμευτικός για τους Εναγόμενους 1., και/ή 4.4.
  17. η ισχυριζόμενη προσαύξηση κατά 3,50% αποτελεί συγκαλυμμένη παράνομη χρέωση τόκου υπερημερίας η οποία δεν επιτρέπεται από τη νομοθεσία και/ή υπερβαίνει το υπό του νόμου μέγιστο επιτρεπόμενο ποσοστό του 2% και/ή εν πάση περιπτώσει το εν λόγω συνολικό επιτόκιο δεν μπορεί να καθοριστεί λόγω της ασάφειας και/ή γενικότητας του βασικού επιτοκίου που οι Ενάγοντες χρησιμοποιούσαν, και/ή 4.4.
  18. οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται να χρεώνουν τόκο επί των δικαιωμάτων ενοικιαγοράς εφόσον κάτι τέτοιο αποτελεί παράνομο ανατοκισμό επί ήδη επιβληθέντος και ήδη ανατοκιζόμενου τόκου και/ή συγκεκαλυμμένου τόκου υπό μορφή δικαιωμάτων ενοικιαγοράς.»
  19. Οι Εναγόμενες επίσης ισχυρίζονται ακυρότητα των συμφωνιών για τους ακόλουθους λόγους (§§ 8.1 - 8.8 της Υπεράσπισης): «8.
  20. περιλαμβάνουν παράνομους και/ή καταχρηστικούς και/ή αυθαίρετους και/ή ετεροβαρείς όρους και/ή ρήτρες, και/ή 8.
  21. επιτρέπουν στους Ενάγοντες την αυθαίρετη και/ή μονομερή και/ή χωρίς λόγο και/ή κατά την απόλυτη κρίση των Εναγόντων καταγγελία και τερματισμό τους, και/ή 8.
  22. περιλαμβάνουν παράνομη και/ή καταχρηστική πρόνοια για υπολογισμό του τόκου στη βάση του ούτω καλούμενου εμπορικού και/ή οικονομικού έτους αποτελούμενο από 360 ημέρες αντί του ημερολογιακού έτους αποτελούμενου από 365 ή 366 ημέρες, τον οποίο οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται να επιβάλλουν και/ή να χρεώνουν, και/ή 8.
  23. περιλαμβάνουν παράνομη και/ή καταχρηστική πρόνοια για χρέωση τόκου υπερημερίας ο οποίος είναι παράνομος και/ή καταχρηστικός και/ή αποτελεί ποινική ρήτρα, τα οποία οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται να επιβάλλουν και/ή να χρεώνουν, και/ή 8.
  24. επιτρέπουν στους Ενάγοντες την αυθαίρετη και/ή μονομερή και/ή χωρίς λόγο και/ή κατά την απόλυτη κρίση των Εναγόντων διαφοροποίηση και/ή αύξηση του επιτοκίου χωρίς την προηγούμενη έγγραφη ενημέρωση και/ή συγκατάθεση των Εναγομένων, και/ή 8.
  25. οι Ενάγοντες δεν επέτρεψαν στους Εναγόμενους, ως όφειλαν, να λάβουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή πριν τη σύναψη των εν λόγω συμφωνιών και/ή δεν ενημέρωσαν τους Εναγόμενους, ως όφειλαν, για το δικαίωμα τους να λάβουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή πριν τη σύναψη και υπογραφή των εν λόγω συμφωνιών, και/ή 8.
  26. οι Ενάγοντες δεν εξέτασαν, ως όφειλαν, την πιστοληπτική ικανότητα και/ή τη δυνατότητα αποπληρωμής των Εναγομένων πριν τη σύναψη των επίδικων συμφωνιών και οποιοδήποτε τυχόν οφειλόμενο υπόλοιπο οφείλεται στην παράβαση και/ή πλημμελούς εκτέλεσης καθήκοντος από μέρους των Εναγόντων ως δανειστή και/ή 8.
  27. οι επίδικες συμφωνίες έγιναν και/ή εκτελέστηκαν κατά παράβαση της σχετικής κείμενης και/ή ευρωπαϊκής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων, χωρίς περιορισμό, του Νόμου 93(Ι)/96 και/ή του Νόμου 197(Ι)/2003 και/ή της Οδηγίας 93/13/ΕΟΚ και/ή της Οδηγίας 2011/83/ΕΕ, τις πρόνοιες των οποίων οι Ενάγοντες όφειλαν να εφαρμόσουν τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια και μετά τη σύναψη των επίδικων συμφωνιών και τις οποίες οι Ενάγοντες δεν εφάρμοσαν και/ή παραβίασαν.»
  28. Τέλος αρνούνται ότι η συμφωνία τερματίστηκε νόμιμα. Ισχυρίζονται ότι ο τερματισμός έγινε κατά παράβαση των οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας για τη διαχείριση καθυστερήσεων. Αρνούνται επίσης ότι παρέλαβαν την επιστολή τερματισμού. Έχουν ήδη, ισχυρίζονται, καταβάλει στην Ενάγουσα ποσό που υπερβαίνει την κατ' ισχυρισμόν οφειλή.
  29. Με την Ανταπαίτηση τους αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: «(Α) Δήλωση και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου που να κηρύσσει το συμβόλαιο ενοικιαγοράς αρ. XXXXX2142 ημερομηνίας 29.08.2009 άκυρο και/ή εξ' υπαρχής άκυρο και/ή στερούμενο οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. (Β) Δήλωση και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου που να κηρύσσει την εγγύηση της Εναγόμενης
  30. αναφορικά με το συμβόλαιο ενοικιαγοράς αρ. XXXXX2142 ημερομηνίας 29.08.2009 άκυρη και/ή εξ' υπαρχής άκυρη και/ή στερούμενη οποιοσδήποτε έννομου αποτελέσματος. ... (Ε) Δήλωση και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι ουδέν ποσό οφείλουν στους Ενάγοντες δυνάμει του συμβολαίου ενοικιαγοράς αρ. XXXXX2142 ημερομηνίας 29.08.
  31. (Ζ) Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου για επιστροφή προς τους Εναγόμενους 1 οποιουδήποτε ποσού που πληρώθηκε στους Ενάγοντες πέραν του ποσού των €5.322,32 πλέον νόμιμο τόκο επί οποιουδήποτε τέτοιου επιδικασθέντος ποσού από την ημερομηνία καταχώρισης της Ανταπαίτησης μέχρι εξοφλήσεως. (Η) Δήλωση και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι
  32. είναι οι μόνοι και απόλυτοι ιδιοκτήτες του οχήματος τύπου SEAT VAN με αρ. εγγραφής XXXXX
  33. (Θ) Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει την εγγραφή του οχήματος τύπου SEAT VAN με αρ. εγγραφής XXXXX80 επ' ονόματι των Εναγομένων 1, ως μόνους και απόλυτους ιδιοκτήτες. (Ι) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α...» Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση
  34. Με την Απάντηση της η Ενάγουσα, στην ουσία, αντιδικεί (joins issue) και αρνείται την παράβαση οποιασδήποτε νομοθεσίας ή υποχρέωσης και αξιώνει απόρριψη της Ανταπαίτησης. IΙ. Η ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
  35. Η ακρόαση της υπόθεσης έγινε στη βάση των διατάξεων της Δ.30, Θ.Θ. 5

(4)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και ως εκ τούτου η κάθε πλευρά παρουσίασε στο Δικαστήριο, υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων, τη μαρτυρία της.
  1. Εκ μέρους της Ενάγουσας κατέθεσε ένορκη δήλωση ο υπάλληλος της Ενάγουσας, κ. XXXXX Κουντούρης (ΜΕ 1). Εκ μέρους των Εναγομένων κατέθεσε ένορκη δήλωση η Εναγομένη 2, που είναι και η Διευθύντρια και Γραμματέας της Εναγομένης
  3. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα. Μη αμφισβητούμενα γεγονότα
  4. Από την ενώπιον μου μαρτυρία αποτέλεσαν κοινές θέσεις των διαδίκων ή δεν αμφισβητήθηκαν, τα ακόλουθα γεγονότα:
(1)Δυνάμει έγγραφης συμφωνίας (αρ. XXXXX2142) ημερομηνίας 25/8/2009 (Τεκμήριο 1, στην ένορκη δήλωση του ΜΕ 1) συμφωνήθηκε όπως η Ενάγουσα ενοικιάσει στην Εναγομένη 1 όχημα τύπου SEAT με αρ. εγγραφής XXXXX80 («το όχημα») (Τεκμήριο 3 - ο τίτλος του οχήματος, στην ένορκη δήλωση του ΜΕ 1).
(2)Ο πωλητής του οχήματος ήταν η εταιρεία G. Karoullas Auto Trader Ltd. Η τιμή πώληση ήταν €4615,06 πλέον €692,26 Φ.Π.Α, σύνολο €5307,32 (Τεκμήριο 1 αλλά και Τεκμήριο 2 - τιμολόγιο, στην ένορκη δήλωση του ΜΕ 1).
(3)Η Εναγομένη 2, διευθύντρια της Εναγομένης 1, εγγυήθηκε την Εναγομένη 1 (Τεκμήριο 1, στην ένορκη δήλωση του ΜΕ 1 και ένορκη δήλωση Εναγομένης 2).
(4)Με βάση τη συμφωνία ενοικιαγοράς τα ακόλουθα ποσά ήταν καταβλητέα: «ΠΙΝΑΚΑΣ - ΠΟΣΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ Τίμημα Αγοράς €4615,06 ΦΠΑ 15% €692,26 Άλλα έξοδα (εξαιρούμενα από ΦΠΑ) Σύνολο Τιμήματος Αγοράς €5307,32 Προκαταβολή Υπόλοιπο €5307,32 Ασφάλιστρα Δανείου Ενοικιαγοράς Χαρτόσημα €15,00 Έξοδα Μεταβίβασης Ποσό Παραχωρηθείσας Πίστωσης €5322,32 Συνολικό Πληρωτέο Ποσό €6584,40 Κόστος Πίστωσης €1262,08»
(5)Το πρόγραμμα αποπληρωμής καθορίστηκε σε 60 μηνιαίες δόσεις, ύψους €109,74 εκάστης, με ημερομηνία έναρξης την 25/9/2009. Το δικαίωμα αγοράς καθορίστηκε στα €25.
(6)Τα δικαιώματα ενοικιαγοράς θα υπολογίζονταν με ετήσιο ποσοστό ίσο προς το εκάστοτε ισχύον βασικό επιτόκιο της Ενάγουσας προσαυξημένο κατά 3,5%. Οι τόκοι υπερημερίας θα υπολογίζονταν με ετήσιο ποσοστό ίσο προς το εκάστοτε ισχύον βασικό επιτόκιο της Ενάγουσας προσαυξημένο κατά 1%.
  1. Για όλες τις πιο πάνω κοινές θέσεις προβαίνω και σε ανάλογα ευρήματα. Η μαρτυρία για την Ενάγουσα Η μαρτυρία του κ. XXXXX Κουντούρη (ΜΕ 1)
  2. Ο ΜΕ 1 εργάζεται στο Τμήμα Προβληματικών Λογαριασμών (Recoveries) της Ενάγουσας και είναι ένας εκ των υπευθύνων για τον έλεγχο και εποπτεία των λογαριασμών των Εναγομένων. Πέραν της συμφωνίας ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 1), του τιμολογίου (Τεκμήριο 2) και του τίτλου του οχήματος (Τεκμήριο 3), κατέθεσε τις δύο επίδικες επιστολές ημερ. 9/3/2015 (Τεκμήριο 6) και 22/7/2015 (Τεκμήριο 7). Κατέθεσε επίσης τις καταστάσεις λογαριασμού για όλη την περίοδο μέχρι τον τερματισμό (Τεκμήριο 5) και την καταχώριση της αγωγής (Τεκμήριο 9). Ως Τεκμήριο 10 κατατέθηκε η ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στον Τύπο για μείωση του βασικού επιτοκίου της Ενάγουσας. Στη μαρτυρία του, ο ΜΕ 1 αναφέρει επίσης στον τρόπο υπολογισμού των ποσών που αξιώνονται. Η μαρτυρία των Εναγομένων Η μαρτυρία της Εναγομένης 2
  3. Η Εναγομένη 2, πέραν του γεγονότος ότι αρνήθηκε τη λήψη των επιστολών (Τεκμήρια 6 και 7) αλλά και καταστάσεων λογαριασμού (Τεκμήριο 5) ισχυρίστηκε τα ακόλουθα:
(1)Υπάρχει υπερχρέωση στο λογαριασμό ύψους €355,09 από το συμφωνηθέν κόστος πίστωσης των €1262,
  1. Χρεώθηκαν επίσης, αντισυμβατικά ή παράνομα, επιπρόσθετα €1262,16 ως έξοδα. Πρόσθετα, στην § 11 της ένορκης δήλωσης της, αναφέρει τα ακόλουθα: «11.
  2. το αξιούμενο από την Τράπεζα ποσό των €4.089,81 είναι παράνομο και αντισυμβατικό και αν το Δικαστήριο ήθελε εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση για την καταβολή από μέρους μας οποιουδήποτε ποσού αυτό δεν θα πρέπει να ξεπερνά το ποσό των €2.472,56 (€4.089,81 - €1.617,25), και 11.
  3. ο αξιούμενος από την τράπεζα τόκος 6% από 23.09.2015 είναι παράνομος και αντισυμβατικός και αν το Δικαστήριο ήθελε εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση για την καταβολή από μέρους μας οποιουδήποτε ποσού ο τόκος δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 4% ετησίως ή νόμιμο τόκο, εφόσον το 2% αποτελεί τόκο υπερημερίας ο οποίος, όπως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους μου, αποτελεί ουσιαστικά ποινική ρήτρα την οποία η Τράπεζα δεν δικαιούται και για τον οποίο, τόκο υπερημερίας η Τράπεζα οφείλει να αποδείξει τη ζημιά της, κάτι το οποίο δεν έπραξε αλλά ούτε καν ανάφερε είτε στην Αγωγή ή στη Δήλωση Ενάγοντα.»
(2)Η επιστολή ημερ. 9/3/2015 είναι, εν πάση περιπτώσει, γενική και αόριστη αφού δεν παραπέμπει σε συμφωνία ενοικιαγοράς, ενώ κακώς ταξινομήθηκαν ως «μη συνεργάσιμοι», αφού κατέβαλαν προσπάθειες αναδιάρθρωσης (βλ. Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της «η ένσταση της ημερ. 27/6/2014» στην πρόταση αναδιάρθρωσης της Ενάγουσας). ΙΙΙ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ Οι εισηγήσεις των Συνηγόρων
  1. Και οι δύο συνήγοροι στις γραπτές εισηγήσεις τους αναφέρθηκαν στη μαρτυρία και σε νομολογία.
  2. Η συνήγορος της Ενάγουσας ανέφερε ότι έγινε νόμιμος τερματισμός της συμφωνίας, ότι οι Εναγόμενες λάμβαναν τις καταστάσεις λογαριασμών κανονικά και ότι τίποτα στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ανατρέπει το βάσιμο της Απαίτησης.
  3. Ο συνήγορος των Εναγομένων εισηγήθηκε τα ακόλουθα:
(1)Η μαρτυρία του ΜΕ1 «έβριθε» ανακριβειών αφού αναφερόταν σε αρκετές περιπτώσεις σε συμφωνία ημερ. 29/8/2009 και όχι ημερ. 25/8/
  1. Περαιτέρω γίνεται αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης αλλά και στη μαρτυρία του ΜΕ 1 ότι το ποσό ήταν πληρωτέο σε 40 μηνιαίες δόσεις αλλά στο Τεκμήριο 1 γίνεται αναφορά σε
  2. Αυτά θα πρέπει, ήταν η θέση του, να οδηγήσουν την αγωγή σε απόρριψη.
(2)Αξιώνεται συμβατικό επιτόκιο ύψους 6%, αλλά και τόκος υπερημερίας ύψους 2% τα οποία δεν περιλαμβάνονται στη συμφωνία Τεκμήριο 1. Η συμφωνία προνοεί επιτόκιο ύψους 3,5% και τόκο υπερημερίας ύψους 1%, η χρέωση επομένως τόκου προς 6% και ακολούθως προς 9,5% είναι αντισυμβατική και παράνομη.
(3)Σύμφωνα με το Τεκμήριο 5 (Καταστάσεις Λογαριασμού) της Ένορκης Δήλωσης του ΜΕ 1 και όπως αναφέρεται και στην Ένορκη Δήλωση της Εναγομένης 2, από τις 31/12/2009 μέχρι τις 21/9/2015 έχει χρεωθεί στο λογαριασμό το συνολικό ποσό των €1617,17 ως «Κεφαλαιοποίηση Τόκων», «Τόκος», «Τόκοι Περιόδου», «Τόκος Υπερημερίας» «Τόκος Καθυστερήσεων», χωρίς να υπάρχει συμβατική πρόνοια για αυτές τις χρεώσεις και ειδικά για τον Τόκο Καθυστερήσεων και επίσης χωρίς να δίδεται καμία εξήγηση για το τι αντιπροσωπεύει η κάθε χρέωση και τι διαφορά έχουν μεταξύ τους. Επίσης εφόσον, όπως ξεκάθαρα προκύπτει από την Κατάσταση Λογαριασμού οι Εναγόμενοι προέβαιναν σε πληρωμές, κεφαλαιοποιούνταν τόκοι ενώ κάτι τέτοιο ρητά απαγορεύεται στο Τεκμήριο 1.
(4)Από τις 31/12/2009 μέχρι τις 15/7/2015 έχει χρεωθεί στο λογαριασμό το συνολικό ποσό των €1262,16 ως «Επιβάρυνση Περιόδου», «Μη Χρήση Δανείου», «Έξοδα Καθυστέρησης» και «Επιβάρυνση Καθυστέρησης». Πέραν του ότι καμία εξήγηση δεν δίδεται για το τι αφορά η κάθε κατηγορία χρέωσης και τι διαφορά έχει η μια από την άλλη, καμία από τις εν λόγω κατηγορίες χρεώσεων δεν προνοείται, ούτε προβλέπεται στο Τεκμήριο 1.
(5)Με βάση τα πιο πάνω προκύπτει ότι για την περίοδο από 31/12/2009 μέχρι 21/9/2015 επιβλήθηκαν διάφορες χρεώσεις συνολικού ύψους €2879,33 επί ποσού παραχωρηθείσας πίστωσης €5322,32, δηλαδή χρεώσεις που αντιπροσωπεύουν 54,10% του αρχικού ποσού. Αυτό σημαίνει ότι οι συνολικές χρεώσεις της Ενάγουσας αντιπροσωπεύουν περίπου 9,02% ετησίως υπολογίζοντας περίοδο 6 ετών περίπου από τον Αύγουστο 2009 μέχρι τον Σεπτέμβριο 2015. Αν μάλιστα ληφθούν υπόψη και τα ποσά που οι Εναγόμενες κατέβαλαν έναντι σύμφωνα με τις καταστάσεις λογαριασμού και τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €2526,48, τότε το ποσοστό χρεώσεων εκτοξεύεται σε τουλάχιστον διψήφιο αριθμό ποσοστού, εφόσον το ποσό των συνολικών χρεώσεων επί του ποσού που παραμένει μετά την αφαίρεση των πιστώσεων (€5322,32 - €2526,48), δηλαδή επί του ποσού των €2795,84 αντιπροσωπεύει ποσοστό 102,99% το οποίο ανέρχεται σε περίπου 17,16% ετησίως. Σε κάθε περίπτωση η χρέωση τόκου υπερημερίας συνιστά ποινική ρήτρα
(6)Ως εκ τούτου, εισηγήθηκε, το οφειλόμενο ποσό δεν μπορεί να διαπιστωθεί.
(7)Τέλος κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τους όρους 2(β) (ιιι) (υπολογισμός επιτοκίου με βάση τις 360 ημέρες), 2(ε) (μονομερής μεταβολή επιτοκίου) και 3 (ασφάλιση εμπορεύματος χωρίς προσδιορισμό των ασφαλίστρων), καταχρηστικές δυνάμει των άρθρων 5
(1)και 7 του Περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο, Ν. 93(Ι)/96(«Ν.93(Ι)/96»). Συμφωνία Ενοικιαγοράς
  1. Είναι γεγονός ότι στη μαρτυρία του ΜΕ 1 γίνεται αναφορά σε κάποια σημεία σε συμφωνία ημερομηνίας 29/8/2009 αντί 25/8/
  2. Η υπογραφή και το περιεχόμενο της συμφωνίας ενοικιαγοράς (Τεκμήριο 1) από τους διαδίκους αποτελεί κοινό τόπο. Οι αναφορές αυτές είναι επομένως άνευ σημασίας αφού αυτό που έχει σημασία είναι το τί προνοεί και αναφέρει το ίδιο το έγγραφο. Το ίδιο ισχύει και στις αναφορές για 40 δόσεις αντί
  3. Δεν επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο τις θέσεις της Ενάγουσας οι οποίες βασίζονται στην έγγραφη συμφωνία. Ούτε προκύπτει να έγινε τερματισμός της συμφωνίας (ή απαίτηση για εξόφληση της) λόγω εσφαλμένου υπολογισμού της περιόδου ισχύος της συμφωνίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις καταστάσεις λογαριασμών (Τεκμήριο 5) γίνεται ρητή αναφορά στον αριθμό δόσεων και περίοδο ισχύος της συμφωνίας. Τραπεζικά Βιβλία
  4. Η μαρτυρία του ΜΕ 1 αφορούσε επίσης και τις καταστάσεις λογαριασμών, δέσμη εγγράφων Τεκμήριο
  6. Σύμφωνα με το άρθρο 22 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9: 22.-
(1)Τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ παρόvτoς άρθρoυ, αvτίγραφo καταχώρισης σε τραπεζικά βιβλία γίvεται δεκτό σε όλες τις voμικές διαδικασίες ως εκ πρώτης όψεως απόδειξη τέτoιας καταχώρισης και τωv θεμάτωv, δoσoληψιώv και λoγαριασμώv πoυ είvαι καταχωρισμέvα σ' αυτό.
(2)Αvτίγραφo καταχώρισης σε τραπεζικό βιβλίo δε γίvεται δεκτό ως απόδειξη δυvάμει τoυ παρόvτoς άρθρoυ, εκτός αv απoδειχθεί ότι κατά τo χρόvo της καταχώρισης τo βιβλίo ήταv έvα από τα συvήθη βιβλία της τράπεζας και η καταχώριση έγιvε κατά τη συvήθη και καvovική διεξαγωγή τωv εργασιώv και ότι τo βιβλίo βρίσκεται υπό τη φύλαξη και τov έλεγχo της τράπεζας. Μαρτυρία για τo πιo πάvω δύvαται vα δoθεί από διευθυvτή ή υπάλληλo της τράπεζας είτε πρoφoρικά είτε με έvoρκη δήλωση.
(3)Αvτίγραφo της καταχώρισης σε τραπεζικό βιβλίo δε γίvεται δεκτό ως απόδειξη δυvάμει τoυ παρόvτoς άρθρoυ, εκτός αv απoδειχθεί περαιτέρω ότι τo αvτίγραφo έχει συγκριθεί με τηv αρχική καταχώριση και διαπιστώθηκε ότι είvαι oρθό. Μαρτυρία για τo πιo πάvω δύvαται vα δoθεί είτε πρoφoρικά είτε με έvoρκη δήλωση, από πρόσωπo τo oπoίo έλεγξε τo αvτίγραφo με τηv αρχική καταχώριση.» (Έμφασις δική μου) 23. Ο ΜΕ 1 με τη μαρτυρία του (§§ 6 και 7 της ένορκης του δήλωσης) έχει ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις του άρθρου 22
(2)και
(3), ότι δηλαδή οι καταστάσεις λογαριασμών Τεκμήρια 5 και 9, αποτελούν αντίγραφα τραπεζικού βιβλίου της Τράπεζας, ότι έχουν συγκριθεί με τις αρχικές καταχωρίσεις και ότι διαπιστώθηκαν ως ορθές. 24. Από τη μαρτυρία του επομένως δημιουργήθηκε μαχητό τεκμήριο ως προς την ορθότητα των καταχωρίσεων στους λογαριασμούς, Τεκμήρια 5 και 9, το οποίο οι Εναγόμενες όφειλαν να ανατρέψουν με την παρουσίαση άλλης μαρτυρίας, (βλ. Alpha Bank Cyprus Ltd v Ζαλούμη κ.α., ECLI:CY:AD:2020:A123, Πολιτική Έφεση 149/2013 14/4/2020, Εργατίδης κ.α. ν Bank of Cyprus Public Company Ltd, Πολιτική Έφεση 11/2012, 11/12/2017, Φωτίου κ.α. ν Alpha Bank Cyprus Ltd, Πολιτική Έφεση 39/2012, 3/5/2018 και Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν Λάμπρος Χαριλάου Λτδ κ.α.
(2009)1 Α ΑΑΔ 479, 493).
  1. Βασική θέση των Εναγομένων ήταν ότι η Ενάγουσα επέβαλε χρεώσεις και ποσοστό τόκου που δεν προβλεπόταν από τη συμφωνία και/ή ότι ήταν κατά παράβαση των διατάξεων του Ν. 93(Ι)/
  2. Προτού αναφερθώ όμως σ' αυτό το ζήτημα κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ και στον ισχυρισμό των Εναγομένων ότι δεν έλαβαν τις καταστάσεις λογαριασμών (Τεκμήριο 5) αλλά και τις επιστολές ημερ. 9/3/2015 (Τεκμήριο 6) και 22/7/2015 (Τεκμήριο 7). Λήψη καταστάσεων λογαριασμών και επιστολών
  3. Στην συμφωνία Τεκμήριο 1 δηλώθηκε ως διεύθυνση και των δυο Εναγομένων η XXXXX 12Α, XXXXX XXXXX. Σύμφωνα με τον όρο 11 της συμφωνίας: «Οποιαδήποτε ειδοποίηση, απαίτηση ή λογαριασμός, που πρέπει να δοθεί από το ένα συμβαλλόμενο μέρος προς το άλλο μέρος, θα θεωρείται ότι δόθηκε κανονικά κατά την ημέρα κατά την οποία θα δίδεται ή κατά την ημέρα κατά την οποία ταχυδρομείται προς αυτό το μέρος στην τελευταία γνωστή του διεύθυνση.»
  4. Όλες οι καταστάσεις λογαριασμών και επιστολές αναγράφουν την πιο πάνω διεύθυνση, και σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΕ 1, αποστάλθηκαν στις Εναγόμενες. Οι Εναγόμενες δεν αμφισβήτησαν τη δοθείσα διεύθυνση ούτε ανέφεραν ότι η διεύθυνση τους ήταν άλλη και ότι μάλιστα είχε κοινοποιηθεί στην Ενάγουσα.
  5. Κρίνω ότι η μαρτυρία του ΜΕ 1 ήταν επαρκής μαρτυρία που να οδηγεί σε συμπέρασμα ταχυδρόμησης των εν λόγω εγγράφων (βλ. Alpha Bank Cyprus Ltd v Arena Motor Show Ltd κ.α., ECLI:CY:AD:2015:A648, Πολιτική Έφεση 84/2009, 2/10/2015) και ότι η Ενάγουσα όφειλε μόνο να αποδείξει την ταχυδρόμηση τους στην ορθή διεύθυνση. Σημειώνω ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, υφίσταται τεκμήριο ότι επιστολή η οποία έχει αποδειχθεί ότι έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το ταχυδρομείο αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη για την παράδοση της στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν (βλ. Πιττάκα ν Γ & Β Χατζηδημοσθένους Λτδ
(2004)1Γ ΑΑΔ 1895, 1907 και Theodorou v Abbot of Kykko Monastery
(1965)1 CLR 9, 18). Στην προκειμένη περίπτωση δεν ανατράπηκε το μαχητό τεκμήριο ταχυδρομικής παράδοσης των Τεκμηρίων 5, 6 και 7 που δημιουργήθηκε με την απλή άρνηση των Εναγομένων για τη μη παραλαβή τους. Η Ενάγουσα, εν όψει του όρου 11, δεν είχε υποχρέωση διερεύνησης τυχόν αλλαγής της διεύθυνσης τους.
  1. Ο ισχυρισμός επίσης των Εναγομένων ότι στις εν λόγω επιστολές δεν αναφέρεται ρητά η συμφωνία ενοικιαγοράς επίσης δεν με βρίσκει σύμφωνο. Στις εν λόγω επιστολές γίνεται αναφορά σε επισυνημμένο πίνακα σε όλα τα δάνεια και πιστωτικές διευκολύνσεις της Εναγομένης 1, συμπεριλαμβανομένης της επίδικης συμφωνίας, τα οφειλόμενα ποσά αλλά και τη χρέωση τόκου υπερημερίας προς 2% επί του ποσού του οποίου η καταβολή έχει καθυστερήσει. Αναφέρεται επίσης και το ποσό χρέωσης των €20 μηνιαίως.
  2. Συνάγεται επομένως, ότι με την επιστολή ημερομηνίας 22/7/2015, Τεκμήριο 7, επήλθε τερματισμός της συμφωνίας (βλ. Lombard Natwest Ltd v Λαζαρίδη
(1999)1B ΑΑΔ 1465, 1473) και όλα τα ποσά τα οποία οφείλονταν μέχρι τότε κατέστησαν απαιτητά και πληρωτέα. Ταυτόχρονα, οι Εναγόμενες ενημερώθηκαν για την αύξηση του επιτοκίου στο 9,5%. Με τις καταστάσεις λογαριασμών Τεκμήριο 5, είχαν ενημερωθεί για το επιβαλλόμενο κατά καιρούς επιτόκιο και χρεώσεις της Ενάγουσας.
  1. Απομένει επομένως να εξεταστεί αν η επιβολή αυξημένου επιτοκίου ή χρεώσεων επιτρεπόταν από τη συμφωνία ή και τη νομοθεσία.
  2. Σύμφωνα με τον όρο 2 β) του Τεκμηρίου 1: «
  3. Ο Ενοικιαστής συμφωνεί με τα ακόλουθα: ... β) Να πληρώσει στους Ιδιοκτήτες: i. το Ποσό Παραχωρηθείσας Πίστωσης όπως καθορίζεται στον Πίνακα της παρούσας Συμφωνίας, με μηνιαία δόση και στις καθορισμένες ημερομηνίες που φαίνονται στον Πίνακα και χωρίς να παρίσταται ανάγκη να υποβάλλεται προς αυτόν οποιαδήποτε απαίτηση από τους Ιδιοκτήτες. ii. συσσωρευμένα (accrued) Δικαιώματα Ενοικιαγοράς μαζί με το δικαίωμα αγοράς όταν καταστούν πληρωτέα και iii. Μαζί με κάθε μηνιαία δόση, ο ενοικιαστής θα πληρώνει, ως επιπρόσθετη δόση που επίσης αναγράφεται στον Πίνακα, τόκο προς ποσοστό επιτοκίου που καθορίζεται στον Πίνακα και θα υπολογίζεται επί του οφειλομένου από καιρού εις καιρό υπολοίπου του Τιμήματος Αγοράς. Ο τόκος υπολογίζεται επί ημερησίων χρεωστικών υπολοίπων και για υπολογισμό του τόκου, οι μήνες θα λογαριάζονται προς όσες μέρες έχει ο καθένας αλλά για να βρεθεί ο τόκος θα λαμβάνεται σαν διαιρέτης το εμπορικό έτος που αποτελείται από 360 μέρες. Ο τόκος (συμπεριλαμβανομένου και του τόκου υπερημερίας) θα κεφαλαιοποιείται, αν δεν πληρωθεί, κάθε έξι μήνες και θα ισχύει πριν και μετά οποιαδήποτε απαίτηση και/ή δικαστική απόφαση. iv. σε περίπτωση παράλειψης πληρωμής μηνιαίας δόσης στην ακριβή ημερομηνία κατά την οποία έπρεπε να πληρωθεί και να απαιτηθεί, τόκο υπερημερίας ημερησίως, προς ποσοστό επιτοκίου ίσο προς το ποσοστό που φαίνεται στον Πίνακα για υπολογισμό των Δικαιωμάτων Ενοικιαγοράς τόσο μετά όσο και πριν οποιαδήποτε απαίτηση ή δικαστική απόφαση. Δικαιώματα Ενοικιαγοράς σημαίνει το ποσό που ο Ιδιοκτήτης κατά την ημερομηνία σύναψης της παρούσας συμφωνίας υπολογίζει ότι πολύ πιθανό να προσεγγίζει το ποσό που θα πληρωθεί δυνάμει της Συμφωνίας αυτής για κάλυψη των ποσών ως i, ii και iii πιο πάνω.» (Έμφασις δική μου)
  4. Ο υπολογισμός του τόκου επομένως γινόταν, δυνάμει της συμφωνίας στη βάση του εμπορικού έτους δηλ. 360 ημερών.
  5. Ο όρος 2 ε) του Τεκμηρίου 1 προνοεί τα ακόλουθα: «ε) Οι Ιδιοκτήτες δικαιούνται να μεταβάλλουν (είτε να αυξάνουν, είτε να μειώνουν) οποτεδήποτε, μέσα στα πλαίσια της Νομοθεσίας, των νομισματικών και πιστωτικών κανόνων που ισχύουν κάθε φορά, των συνθηκών της αγοράς και της αξίας του χρήματος κατά την κρίση τους, το Βασικό Επιτόκιο, τις προσαυξήσεις και/ή άλλα δικαιώματα και χρεώσεις και η αλλαγή και/ή επιβολή αυτή θα είναι δεσμευτική για τον Ενοικιαστή, που θα λαμβάνει γνώση με ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο ή ειδοποίηση με τον προσφορότερο κατά την κρίση των Ιδιοκτητών τρόπο και θα ισχύουν από την ημερομηνία που θα καθορίζεται στην ανακοίνωση ή ειδοποίηση. Περαιτέρω ο Ενοικιαστής αναγνωρίζει ότι σε περίπτωση παράλειψης πληρωμής οποιοσδήποτε δόσης που καθίσταται πληρωτέα, ή σε περίπτωση άλλου συμβάντος που δίδει το δικαίωμα τερματισμού της παρούσας Συμφωνίας, οι Ιδιοκτήτες υφίστανται έξοδα διαχείρισης και/ή διοικητικά έξοδα που δεν έχουν ληφθεί υπόψη κατά τον υπολογισμό των οικονομικών όρων της συμφωνίας αυτής. Οι Ιδιοκτήτες δύνανται να χρεώσουν και ο Ενοικιαστής συμφωνεί να πληρώσει μόλις του ζητηθεί ως αποζημίωση για τα έξοδα αυτά, έξοδα και δαπάνες σύμφωνα με τον Κατάλογο προμηθειών και χρεώσεων των Ιδιοκτητών που ισχύει από καιρού εις καιρό και κοινοποιείται προς τον ενοικιαστή με οποιοδήποτε τρόπο οι Ιδιοκτήτες κρίνουν πρόσφορο.» (Έμφασις δική μου)
  6. Από τον πιο πάνω όρο διδόταν η ευχέρεια στην Ενάγουσα να μεταβάλλει το επιτόκιο ή τις χρεώσεις αλλά και να επιβάλλει «έξοδα διαχείρισης και/ή διοικητικά έξοδα που δεν έχουν ληφθεί υπ' όψιν κατά τον υπολογισμό των οικονομικών όρων της συμφωνίας». Το νομικό πλαίσιο
  7. Η μόνη αναφορά σε νομοθεσία που έγινε από πλευράς, Εναγομένων αφορούσε τον Ν.93(Ι)/96[2]. Όταν συνάφθηκε η εν λόγω συμφωνία ίσχυε επίσης ο περί Καταναλωτικής Πίστης Νόμος, Ν.39(Ι)/2001[3], ο οποίος τροποποιήθηκε από τον Ν.107(Ι)/2010 και μετονομάστηκε σε περί Καταναλωτικής Πίστης (Συμφωνίες Στεγαστικών Δανείων και Ενοικιαγορών Νόμο. Ο εν λόγω νόμος διήπε τις μεταξύ τους σχέσεις (βλ. άρθρο 3
(1)(γ)).
  1. Ο Ν.93(Ι)/96[4] δεν εφαρμοζόταν την επίδικη περίοδο σε τράπεζες. Επακόλουθη τροποποίηση (βλ. άρθρο 2 του Ν.136(Ι)/2014) διαφοροποίησε την κατάσταση η εφαρμογή του όμως δεν ήταν αναδρομική.
  2. Αντίθετα ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος, Ν.160(Ι)/1999, που τροποποιήθηκε το 2014 από τον Ν.141(Ι)/2014, απαγόρευσε στις Τράπεζες τη μονομερή αύξηση του περιθωρίου επιτοκίου σε υφιστάμενες συμφωνίες (βλ. άρθρα 2Β(α) και 3Α) πιστωτικών διευκολύνσεων. Η έννοια, σύμβαση πιστωτικής διευκόλυνσης, ορίζεται ως ακολούθως (άρθρο 2): «"σύμβαση πιστωτικής διευκόλυνσης" σημαίνει σύμβαση για την παροχή πιστωτικής διευκόλυνσης από ΑΠΙ προς οφειλέτη και περιλαμβάνει όριο υπεραναλήψεως, σύμβαση δανείου, όριο πιστωτικής κάρτας και οποιαδήποτε άλλη σύμβαση παρόμοιας φύσεως·»
  3. Περαιτέρω, αρχικά με τον Ν.141(Ι)/2014 (σε ισχύ από 9/9/2014) και ακολούθως με τον Ν.66(Ι)/2015 (σε ισχύ από την 7/5/2015), απαγορεύθηκε η επιβολή τόκου υπερημερίας πέραν του 2% (βλ. άρθρα 3 (1α) και (1β) του Ν.160(Ι)/99, όπως τροποποιήθηκε). Ειδικότερα με βάση το άρθρο 3 (1β) προβλέπονται τα ακόλουθα: «(1β) Σε περίπτωση σύμβασης πιστωτικής διευκόλυνσης, η οποία ήταν σε ισχύ ή τερματίστηκε κατά ή πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2015, η επιβολή αυξημένου τόκου από την υπερημερία επί καθυστερημένης δόσης ή σε οποιοδήποτε ποσό καθυστέρησης ή υπέρβασης ορίου οποιασδήποτε άλλης μορφής σύμβασης πιστωτικής διευκόλυνσης, δημιουργεί μαχητό τεκμήριο για το πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο έχει το βάρος αποδείξεως ότι ο επιβληθείς τόκος υπερημερίας αντιπροσωπεύει την πραγματική του ζημιά: Νοείται ότι, σε περίπτωση μη απόδειξης των πιο πάνω από το πιστωτικό ίδρυμα, πρόσωπο το οποίο έχει καταβάλει τόκο υπερημερίας δύναται να διεκδικήσει αποζημιώσεις για το ποσό που έχει καταβάλει και το πιστωτικό ίδρυμα έχει την υποχρέωση να αποκαταστήσει το όφελος που προσπορίστηκε ή να καταβάλει αποζημίωση στο πρόσωπο που ζημιώθηκε από τη χρέωση αυτή.» (Έμφασις δική μου)
  4. Σημειώνω ότι, ο τερματισμός της συμφωνίας ενοικιαγοράς έγινε την 22/7/
  5. Μέχρι τότε, όπως διαφαίνεται από τις καταστάσεις λογαριασμών δεν επιβαλλόταν τόκος υπερημερίας αλλά μόνο το ποσοστό δικαιωμάτων ύψους, κατά τον Ιούλιο 2015, 7,50% (4.00% βασικό και 3,50% περιθώριο). Μέχρι τότε φαίνεται να αυξομειωνόταν, το οποίο η Ενάγουσα είχε κάθε δικαίωμα να πράξει. Σε κάθε περίπτωση στις καταστάσεις λογαριασμών δεν αναφερόταν η επιβολή τόκου υπερημερίας. Η επιβολή επομένως τόκου υπερημερίας προς 2% κατά τον τερματισμό με συνακόλουθη αύξηση του επιτοκίου σε 9,5% ήταν εντός του πλαισίου του Ν.160(Ι)/99 όπως τροποποιήθηκε. Η μείωση μετέπειτα του επιτοκίου σε 6% (4% πλέον 2% τόκος υπερημερίας) επίσης έγινε εντός των πλαισίων του Ν.160(Ι)/
  7. Οι υπόλοιπες χρεώσεις της Ενάγουσας, οι οποίες αναφέρθηκαν στη μαρτυρία της Εναγομένης 2 και φαίνονται στις καταστάσεις του Τεκμηρίου 5, επίσης επιβλήθηκαν βάσει των συμβατικών ρητρών που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Τέλος αξίζει να αναφερθεί ότι η επιβολή του εν λόγω επιτοκίου έγινε στα ληγμένα ενοίκια. Στα μη ληγμένα επιβάλλεται νόμιμος τόκος (βλ. Αντωνίαδου ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2003)1Α ΑΑΔ 530, 539). Εν προκειμένω, όλα τα ενοίκια ήταν ληγμένα, είχαν δηλαδή καταστεί μέχρι την ημερομηνία τερματισμού απαιτητά (βλ. ειδικότερα κατάσταση Τεκμήριο 9).
  1. Κρίνω ως εκ τούτου ότι η Απαίτηση θα πρέπει να επιτύχει και ότι η Ανταπαίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, αφού, δεν έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε λόγος για την ακύρωση της συμφωνίας ενοικιαγοράς (ή της συμφωνίας εγγυήσεως) ή για ικανοποίηση της αξίωσης των Εναγομένων για έκδοση διαταγής μεταβίβασης στην Εναγομένη 1 του επίδικου οχήματος. ΙV. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  2. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, αλληλέγγυα και ή χωριστά, για το ποσό των €4089,81 πλέον τόκο προς 6% επί ποσού €3821,19 από 23/9/2015 κεφαλαιοποιημένο στις 30/6 και 31/12 κάθε χρόνο μέχρι εξοφλήσεως.
  3. Εναντίον της Εναγομένης 1 εκδίδεται διάταγμα όπως αυτή παραδώσει στην Ενάγουσα εντός 20 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος το αυτοκίνητο τύπου SEAT VAN με αρ. εγγραφής XXXXX
  5. Εκδίδεται περαιτέρω διάταγμα όπως το πιο πάνω όχημα πωληθεί με δημόσιο πλειστηριασμό προς πλήρη ή μερική ικανοποίηση των πιο πάνω οφειλομένων ποσών. Οποιοδήποτε πλεόνασμα από το προϊόν πώλησης, θα διατεθεί προς όφελος της Εναγομένης
  7. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται.
  8. Τα έξοδα της Απαίτησης και της Ανταπαίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγομένων 1 και
  9. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Η αρχική αναφορά στο δικόγραφο ήταν 29/8/2009 και έτυχε διόρθωσης. [2] Καταργήθηκε από τον περί Προστασίας του Καταναλωτή Νόμο του 2021, Ν. 112(Ι)/
  10. [3] Καταργήθηκε εν τέλει από τον περί Συμβάσεων Πίστωσης για Καταναλωτές σε σχέση με Ακίνητα που προορίζονται για Κατοικία Νόμο, Ν.41(Ι)/
  11. [4] Ρήτρες που μπορεί να θεωρηθούν ως καταχρηστικές
  12. Ρήτρες που έχουν σκοπό ή αποτέλεσµα— .. (ι) να επιτρέπουν στον πωλητή ή στον προµηθευτή να τροποποιεί µονοµερώς τους όρους της σύµβασης χωρίς σοβαρό λόγο ο οποίος να προβλέπεται στη σύµβαση.
  13. Πεδίο εφαρµογής των υποπαραγράφων (ζ), (ι) και (ιβ) - .. (β) ή υποπαράγραφος (ι) δεν επηρεάζει τις ρήτρες µε τίς οποίες ο προµηθευτής χρηµατοοικονοµικών υπηρεσιών επιφυλάσσεται του δικαιώµατός του να τροποποιεί το επιτόκιο που οφείλεται από τον καταναλωτή ή που οφείλεται σε αυτόν, ή το ποσό όλων των άλλων επιβαρύνσεων των σχετικών µε τις χρηµατοοικονοµικές υπηρεσίες χωρίς καµία προειδοποίηση σε περίπτωση βάσιµου λόγου, αρκεί o πωλητής ή ο προµηθευτής να επιβαρύνεται µε την υποχρέωση να πληροφορεί αµέσως το άλλο ή τα άλλα συµβαλλόµενα µέρη και αυτό ή αυτά να είναι ελεύθερα να καταγγείλουν πάραυτα τη σύµβαση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.