← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Γενική Αίτηση αρ. 162/2020, 11/2/2021

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Γενική Αίτηση αρ. 162/2020, 11/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:A8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ. 162/2020 Αναφορικά με τον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 και τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, ως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 68/87, 8/92, 22(Ι)/22, 140(Ι)/2000 και 171(Ι)/2000, άρθρα 52 και 53, και τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς 142/87, Θεσμό 79 Αναφορικά με: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Αιτήτρια και

  1. ΧΧΧΧ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
  2. ΧΧΧΧ ΑΝΤΡΕΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 11.02.2021 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: ΑΝΤΡΕΑΣ ΑΣΣΙΩΤΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια, την 24.07.2020, καταχώρισε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση, δηλαδή μία νέα υπόθεση στο Δικαστήριο, με την οποία ζητά διάταγμα που να παρατείνει τον χρόνο εγγραφής του ΜΕΜΟ ΕΒ/ΧΧΧΧ του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, επ' ονόματι του Καθ' ου η αίτηση 1, από την «24.09.2010» (εννοεί προφανώς από την 24.09.2020) έως την «24.09.2020» (εννοεί προφανώς έως την 24.09.2030). Βασίζει την αίτησή της στις Δ.57,κ.2, Δ.48,κκ.1,2,8,9 και Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), στα άρθρα 55 και 56 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 (Κεφ.6) και στις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση που υπογράφει η κυρία ΧΧΧΧ, λειτουργός στην ALTAMIRA ASSET MANAGEMENT (CYPRUS) LTD, η οποία, βάσει συμφωνίας μεταξύ της Αιτήτριας και της εταιρείας αυτής, χειρίζεται την υπόθεση, και είναι εξουσιοδοτημένη, τόσο από την Αιτήτρια όσο και από την εταιρεία στην οποία εργάζεται, να προβεί στην ένορκη της δήλωση. Σε αυτήν αναφέρει ότι την «27.05.209» (εννοεί την 27.05.2009) εκδόθηκε εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 διαιτητική απόφαση για το ποσό των €5.261,79 πλέον τόκοι και έξοδα, την οποία προσκομίζει ως Τεκμήριο 1, και την 22.01.2010 εκδόθηκε διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής αυτής απόφασης, το οποίο προσκομίζει ως Τεκμήριο
  3. Την 24.09.2010 εγγράφθηκε επί της ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση 1 το ΜΕΜΟ ΕΒΧΧΧΧ στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, τα έγγραφα του οποίου προσκομίζει ως Τεκμήριο 3, το οποίο εκπνέει την 24.09.
  4. Ωστόσο, οι Καθ' ων η αίτηση εξακολουθούν να οφείλουν το εξ αποφάσεως χρέος, σύμφωνα με κατάσταση λογαριασμού, που προσκομίζει ως Τεκμήριο
  5. Αναφέρει ότι η Αιτήτρια δεν προέβη στην πώληση της ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση 1 και ότι εάν δεν ανανεωθεί η εγγραφή του ΜΕΜΟ, τούτο θα εκπνεύσει την 24.09.2020 και η Αιτήτρια θα παραμείνει ανεξασφάλιστη, συνεπώς εισηγείται πως είναι δίκαιο να εκδοθεί το διάταγμα που ζητά. Όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια 2 και 3, το ΜΕΜΟ ΕΒΧΧΧΧ (στο εξής χάριν ευκολίας «το ΜΕΜΟ») αφορούσε στο διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης/δικαστική απόφαση ημερομηνίας 22.01.2010, που είχε εκδοθεί στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης ΧΧΧΧ/2009 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η παρούσα αίτηση ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο την 07.12.2020, λόγω του ότι επρόκειτο για νέα κυρίως αίτηση, πρωτογενή στη φύση της. Αυτή την ημερομηνία τέθηκε και ενώπιον του Δικαστηρίου, οπότε το Δικαστήριο έθεσε στον συνήγορο της Αιτήτριας το ζήτημα, αφενός γιατί έχει υποβληθεί νέα υπόθεση για τον σκοπό αυτό και όχι αίτηση στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης ΧΧΧΧ/2009 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όπου έχει εκδοθεί και η δικαστική απόφαση στην οποίαν αφορά το μέτρο εκτέλεσης, αφετέρου πώς μπορεί το Δικαστήριο να ανανεώσει μίαν εγγραφή ΜΕΜΟ η οποία έχει πλέον εκπνεύσει. Συναφώς αναφέρεται πως το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, με ειδοποίησή του προς το Δικαστήριο, ημερομηνίας 17.08.2020, πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι η εγγραφή της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε στη Γενική Αίτηση ΧΧΧΧ/2009 βρίσκεται (και θα βρίσκονταν) σε ισχύ μέχρι την 24.09.
  6. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας επέμεινε προφορικά ότι υπάρχει η δυνατότητα, και μάλιστα ότι συνιστά συνήθη πρακτική να ανανεώνονται τα ΜΕΜΟ μετά την εκπνοή τους, επομένως το Δικαστήριο τον κάλεσε να αγορεύσει, ορίζοντας την υπόθεση την 11.12.2020, και δίδοντάς του επίσης άδεια να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση, για τυχόν περαιτέρω γεγονότα που θα επιθυμούσε να λάβει υπόψη του το Δικαστήριο. Την 11.12.2020, η Αιτήτρια καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην οποίαν η κυρία ΧΧΧΧ, η οποία την υπογράφει, αναφέρει πως είναι εκ λάθους που προέκυψε στο Πρωτοκολλητείο, κατά την καταχώριση της Γενικής Αίτησης, που αυτή έλαβε τον αριθμό 162/2020 αντί τον αριθμό της υφιστάμενης Γενικής Αίτησης ΧΧΧΧ/
  7. Θωρεί πως το λάθος αυτό μπορεί να θεραπευτεί, με το να διαβάζεται η Γενική Αίτηση 162/2020 μαζί με τον αριθμό της Γενικής Αίτησης ΧΧΧΧ/2009, και τέτοια πληροφόρηση έχει από τους δικηγόρους της Αιτήτριας αλλά και από τον Πρωτοκολλητή. Αναφορικά με τη λήξη του ΜΕΜΟ, συμβουλεύεται από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, ότι «υπάρχει γενική πρακτική εδώ και χρόνια, ότι ακόμα και αν λήξει κάποιο ΜΕΜΟ εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αποφασίσει επί του προκείμενου δυνάμει σχετικής Αίτησης, στην βάση κυρίως της Δ.57,κ.2 και Δ.48,κ1-3, 8 και 9, κυρίως δε στην απουσία ένστασης του Επαρχιακού Κτηματολογίου το οποίο καλείται στο Δικαστήριο για τον σκοπό αυτό». Προσθέτει ότι η αντίδραση της Αιτήτριας ήταν άμεση και ότι δια της ανανέωσης του ΜΕΜΟ δεν θα επέλθει βλάβη στους Καθ' ων η αίτηση. Την 11.12.2020, η αίτηση παρέμεινε την 14.01.2021 για να αναφέρει οτιδήποτε τυχόν επιθυμεί στο Δικαστήριο ο συνήγορος της Αιτήτριας, και έπειτα, λόγω και των περιοριστικών υγειονομικών μέτρων, την 02.02.2021 και την 08.02.
  8. Μέχρι σήμερα, δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε περαιτέρω. Το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφασή του επί της αίτησης. Η εγγραφή της δικαστικής απόφασης (ΜΕΜΟ) παραμένει σε ισχύ συνήθως για δέκα μόνο χρόνια από την ημερομηνία που γράφτηκε για πρώτη φορά, όπως ορίζει και το άρθρο 55 του Κεφ.
  9. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 56 §§ 1, 2, 3 του Κεφ. 6 (η κάθε υπογράμμιση πρόσθετη): 56.-

(1)Η εγγραφή δύναται, από καιρό σε καιρό, να παρατείνεται με διάταγμα του Δικαστηρίου για χρονικό διάστημα ή διαστήματα που δεν υπερβαίνουν κάθε φορά τα δέκα χρόνια.
(2)Δεν εκδίδεται διάταγμα παράτασης της εγγραφής, εκτός αν:- (α) η αίτηση γι' αυτό υποβληθεί έναν τουλάχιστο μήνα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου, για την οποία είναι εγγεγραμμένη η δικαστική απόφαση και (β) το Δικαστήριο είναι σε θέση, αφού ακούσει και εξετάσει την αίτηση και όλη τη μαρτυρία που προσάχθηκε προς υποστήριξη της, να εκδώσει το διάταγμα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου και (γ) έχει δοθεί στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό της Επαρχίας όπου βρίσκεται η ιδιοκτησία ειδοποίηση για την αίτηση και το χρόνο που ορίστηκε για ακρόαση της και (δ) το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η δικαστική απόφαση δεν προήλθε από συμπαιγνία ή εξασφαλίστηκε με σκοπό να παραγκωνίσει άλλους πιστωτές και επίσης ότι η παράταση της χρονικής περιόδου της εγγραφής δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους ή οποιοδήποτε άλλον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή πιστωτές.
(3)Γνωστοποίηση του διατάγματος δίνεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο από ή εκ μέρους του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, και με δική του δαπάνη, με το να αφεθεί στο γραφείο όπου είναι εγγεγραμμένη η δικαστική απόφαση γραπτή ειδοποίηση για την έκδοση του διατάγματος ή επίσημο αντίγραφο αυτού, όχι αργότερο από την ημέρα κατά την οποία, αν δεν εκδιδόταν το διάταγμα, θα έπαυε η ισχύς της εγγραφής της δικαστικής απόφασης και στην περίπτωση που αφήνεται μόνο ειδοποίηση, με το να αφεθεί ακόμη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο επίσημο αντίγραφο του διατάγματος εντός δεκατεσσάρων ημερών από την ημέρα που αναφέρθηκε πιο πάνω αν όμως το επίσημο αντίγραφο ή η ειδοποίηση και επίσημο αντίγραφο όπως προαναφέρθηκε δεν αφεθούν στο γραφείο κατά τον πιο πάνω τρόπο, ο πιστωτής στερείται του ευεργετήματος που παρασχέθηκε σε αυτόν με το διάταγμα. Το κείμενο του νόμου είναι ξεκάθαρο, ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να παρατείνει την εγγραφή ΜΕΜΟ προϋποθέτει αυτό να είναι σε ισχύ κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος. Ειδάλλως, δεν εκδίδεται τέτοιο διάταγμα. Είναι απαγορευτική η διατύπωση. Η Δ.57 ΚΠΔ δίδει εξουσία στο Δικαστήριο να χειριστεί τον χρόνο όσον αφορά τις προθεσμίες που ορίζονται από τους ΚΠΔ («the time appointed by these Rules»), όχι από τους νόμους. Στην εμβέλεια των ΚΠΔ νοείται πως περιορίζεται και η Δ.64 ΚΠΔ· το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να θεραπεύει τη μη τήρηση προϋποθέσεων που θέτουν οι νόμοι δια της Δ.64 ΚΠΔ. Συνιστά προϋπόθεση νομιμότητας του διατάγματος ανανέωσης του ΜΕΜΟ αυτό να εκδοθεί πριν από τη λήξη του, και αυτή τη νόμιμη προϋπόθεση δεν μπορεί να υπερβεί ή να καταργήσει οποιοσδήποτε διαδικαστικός κανονισμός. Όπως νόμιμη προϋπόθεση συνιστά και η προθεσμία υποβολής της αίτησης για ανανέωση ΜΕΜΟ, το αργότερο ένα μήνα πριν από τη λήξη του, την οποία, επίσης, δεν έχει την εξουσία το Δικαστήριο να παρατείνει με χρήση της Δ.57 ΚΠΔ. Στην προκειμένη περίπτωση, βεβαίως, η αίτηση καταχωρίστηκε μεν στον χρόνο που πρέπει, αλλά, εάν δεν πληρούνται σωρευτικά όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 56 § 2 του Κεφ. 6, δεν εκδίδεται διάταγμα ανανέωσης ΜΕΜΟ, και στην περίπτωση της Αιτήτριας δεν πληρείται η προϋπόθεση του να είναι σε ισχύ το ΜΕΜΟ κατά την έκδοση του διατάγματος ανανέωσής του. Και εφόσον δεν πληρείται αυτή η προϋπόθεση, το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να εξετάσει οποιαδήποτε περαιτέρω ουσιαστική προϋπόθεση. Το Δικαστήριο δεν αποκτά εξουσία επειδή δεν υπήρξε εμφάνιση ή ένσταση από το Κτηματολόγιο, ούτε θα αποκτούσε ακόμα και αν υπήρχε συμφωνία του Κτηματολογίου ή του Καθ' ου η αίτηση 1 στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αν και δεν απαιτείται άλλη ανάλυση για το θέμα αυτό, που απάντηση δίδει απλή ανάγνωση του νόμου, σημειώνεται παρενθετικά πως, ότι το αίτημα υποβλήθηκε στο Δικαστήριο με νέα πρωτογενή αίτηση, αντί με ενδιάμεση αίτηση στο πλαίσιο της υφιστάμενης υπόθεσης όπου εκδόθηκε και η δικαστική απόφαση (διάταγμα εγγραφής της διαιτητικής απόφασης), δεν είναι κάποιο αθεράπευτο ολίσθημα. Καταρχάς, ο νόμος δεν ορίζει το ένδικο βοήθημα δια του οποίου μπορεί να εκδοθεί διάταγμα παράτασης μιας εγγραφής ΜΕΜΟ, αν και επειδή η εγγραφή της δικαστικής απόφασης (ΜΕΜΟ) συνιστά μέτρο εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης, μπορεί ευχερέστερα να καταχωριστεί στο πλαίσιο της υπόθεσης όπου εκδόθηκε η δικαστική απόφαση. Ωστόσο, αναζητήθηκαν οι λόγοι για τους οποίους επιλέχθηκε εκείνο το ένδικο βοήθημα της νέας Γενικής Αίτησης, εάν ήταν αντικειμενικοί ή τέτοιοι λόγοι ένεκα των οποίων να στερήθηκε δικαιώματος η Αιτήτρια, γιατί είναι εξαιτίας αυτού του εν τέλει ολισθήματος που η αίτηση ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο σε ημερομηνία μεταγενέστερη της λήξης του ΜΕΜΟ, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκδοθεί διάταγμα για ανανέωσή του. Το ολίσθημα δεν είναι του Πρωτοκολλητείου, που ορίζει τις νέες πρωτογενείς αιτήσεις που καταχωρίζονται σε αυτό σε καθορισμένο κάθε φορά χρόνο. Εάν η πρόθεση της Αιτήτριας ήταν να καταχωριστεί αίτηση στο πλαίσιο της Γενικής Αίτησης 876/2009, θα έπρεπε, μάλλον, να αναγραφεί από τους συντάκτες της ο αριθμός και ο τίτλος της Γενικής Αίτησης 876/2009. Δεν έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε λόγος που να εμπόδιζε κάτι τέτοιο. Θα αναμένονταν, έστω, κάποια αντίδραση στον ορισμό της υπόθεσης μετά τη λήξη του ΜΕΜΟ, που ήταν και το αντικείμενο της αίτησης της Αιτήτριας. Η πρακτική είναι γνωστή στο Δικαστήριο και δεν υφίσταται κάποια πολυετής γενική πρακτική που να ισχύει παρά τις ρητές πρόνοιες του νόμου, να ανανεώνονται τα ΜΕΜΟ και μετά τη λήξη τους, κατά τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, βάσει των διαδικαστικών κανονισμών. Εκ του αποτελέσματος, η κατάσταση που δημιουργήθηκε, εξαιτίας του ένδικου βοηθήματος που επέλεξε η Αιτήτρια, δεν μπορεί να θεραπευτεί με κάποια δικαστική παρέμβαση. Η παύση της ισχύος του ΜΕΜΟ την 24.09.2020 έχει την έννοια πως η δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στη Γενική Αίτηση ΧΧΧΧ/2009 από την 24.09.2020 έπαυσε να φαίνεται εγγεγραμμένη επί της ακίνητης ιδιοκτησίας του Καθ' ου η αίτηση 1 ως εμπράγματο βάρος και να επενεργεί ως τέτοιο και η αίτηση βασικά δεν έχει και αντικείμενο. Η αίτηση απορρίπτεται. Χωρίς έξοδα. (Υπ.)............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.