Gothelia Management Limited κ.α. ν. Titarenko κ.α., Αρ. Αγωγής: 608/20, 22/1/2021

(1)και

(2), στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60αρ. 29 - 32, στο Αρ. 6 της ΕΣΔΑ, στα αρ. 1, 2, 3, 7 και 33 του Ν.125(Ι)/2018, στα αρ. 2, 3, 5 και 6 του ΕΚ2016/679 για την Προστασία των Φυσικών Προσώπων έναντι της Επεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, στο Annual Practice 1958 σελ. 477 - 479, στα Αρ. 15 και 30 του Συντάγματος, στη Νομολογία, στην διακριτική ευχέρεια, στις αρχές της δίκαιης δίκης, στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και στον φάκελο του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Μονογυιού εκ των δικηγόρων των Εναγόντων. Όπως αναφέρει η κα Μονογυιού, μελετώντας την Ένσταση του Εναγομένου αρ. 2 και την Ένορκης Δήλωσης που την υποστηρίζει, εντόπισαν ότι γίνεται προσπάθεια από πλευράς του Εναγομένου αρ. 2 να φέρει στην προσοχή του Δικαστηρίου μαρτυρία η οποία έχει αποκτηθεί παράνομα κατά παράβαση των προνοιών του περί Προστασίας των Φυσικών Προσώπων έναντι της Επεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Νόμου Ν.125(Ι)/2018, του Αρ. 15 του Συντάγματος, του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου και είναι σκανδαλώδης, ενοχλητική, επιπόλαιη, απαράδεκτη, άσχετη και τείνει να προσβάλει τη δίκαιη διεξαγωγή της διαδικασίας. Συγκεκριμένα στις επίδικες παραγράφους γίνονται αναφορές σε παράνομες πράξεις και χρησιμοποιούνται πληροφορίες που αποκτήθηκαν παράνομα. Θέση της είναι ότι, ακόμα και αν ο Εναγόμενος αρ. 1 δεν βρισκόταν στην Κύπρο κατά την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής, αυτό δεν συνεπάγεται ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια στερούνται δικαιοδοσίας προς εκδίκαση της αγωγής αφού ο Εναγόμενος αρ. 1 έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι διαμένει στην Κύπρο. Είναι έκδηλη, εισηγείται, η προσπάθεια της κας Πούλλαδου να αποστασιοποιηθεί από τον Εναγόμενο αρ. 1 αλλά από την άλλη δεν επεξηγεί πως περιήλθαν στην κατοχή της τα διαβατήρια αυτού. Ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση απόρριψης της Αίτησης η διαδικασία θα διεξαχθεί και στην βάση των μη αναγκαίων, επιπόλαιων, σκανδαλωδών και ενοχλητικών ισχυρισμών του Εναγομένου αρ. 2 στην βάση παράνομης μαρτυρίας και άρα θα επηρεαστεί αναπόφευκτα η δίκαιη διεξαγωγή της δίκης. Ο Εναγόμενος αρ. 2 - Καθ'ου η Αίτηση καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση η οποία έχει την ίδια νομική βάση με την Αίτηση. Σε αυτήν προβάλλονται 4 λόγοι ένστασης τους οποίους κρίνω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους: «

1. Η αίτηση των Αιτητών είναι επιπόλαιη, καταχρηστική και ενοχλητική.
2. Η αίτηση των Αιτητών είναι ένα τέχνασμα για να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρικό υλικό και ισχυρισμούς που για να το θέσουν θα έπρεπε να αιτηθούν άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης πράγμα που αν το έπρατταν θα καταδείκνυε ότι κατά την εξασφάλιση του προσωρινού διατάγματος δεν προέβησαν σε ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων.
3. Η αίτηση των Αιτητών είναι αχρείαστο δικονομικό διάβημα δεδομένου ότι αν ήταν γνήσια και όχι τέχνασμα θα μπορούσαν τα αναπτυσσόμενα επιχειρήματα (διότι δεν πρόκειται για γεγονότα) να αναπτύσσονταν κατά την ακρόαση της αίτησης ημερομηνίας 16/7/
5. Η αίτηση των Αιτητών συνεπεία των λόγων ένστασης 2 και 3 είναι κακόπιστη». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Πούλλαδου, εκ των δικηγόρων του Εναγομένου αρ. 2, η οποία εισηγείται ότι η κα Μονογυιού κανένα απολύτως γεγονός δεν επικαλείται για το οποίο να έχει προσφέρει μαρτυρία, αφού πρόκειται αμιγώς για νομικά επιχειρήματα τα οποία θα μπορούσαν κάλλιστα να αναπτυχθούν κατά την ακρόαση της αίτησης για προσωρινά διατάγματα (πιο κάτω αναφερόμενης ως «Κυρίως Αίτηση»). Θέση της είναι ότι ο λόγος προώθησης της υπό εκδίκαση Αίτησης είναι επειδή παρουσιάζεται μαρτυρία αναφορικά με τον τόπο διαμονής του Εναγομένου αρ. 1 την οποία οι Ενάγοντες παρέλειψαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της Κυρίως Αίτησης και, ώστε να μπορούσαν να την θέσουν, θα έπρεπε να ζητήσουν άδεια για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Η παρούσα Αίτηση χρησιμοποιείται ώστε να μην γίνει αυταπόδεικτο ότι οι Ενάγοντες δεν προέβησαν σε ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Εισηγείται ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει τη κατάχρηση της δικονομίας με τον τρόπο που επιχειρείται από τους Ενάγοντες. Σημειώνω ότι την 1.12.2020, ήτοι μετά την καταχώριση της Ένστασης, καταχωρίστηκε αίτηση με την οποία οι Ενάγοντες ζητούν άδεια για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Στην προτεινόμενη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση αυτή περιλαμβάνεται και η θέση ότι ο Εναγόμενος αρ. 1 βρίσκεται όντως στην Κύπρο αλλά κρύβεται και δεν επιθυμεί να γίνει αντιληπτή η τοποθεσία του ένεκα του ότι βρίσκεται σε διεθνή λίστα καταζητούμενων προσώπων μετά από διαταγή Ρωσικού Δικαστηρίου για σύλληψη του in absentia. Αμφότεροι οι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Δικονομικό έρεισμα για το αίτημα διαγραφής παραγράφων από Ένορκη Δήλωση παρέχεται από την Δ.39 Θ.18 η οποία προβλέπει τα εξής: «
6. The Court or a Judge may order to be struck out from any affidavit any matter which is scandalous and irrelevant». Όπως προκύπτει από το λεκτικό, οι επίδικες αναφορές πρέπει να είναι σκανδαλώδεις αλλά ταυτόχρονα να είναι και άσχετες. Δεν αρκεί, δηλαδή, να είναι μόνο σκανδαλώδεις. Η δε χρήση της λέξης «may» καταδεικνύει και το ότι το ζήτημα επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Όπως αναφέρεται στην σελ. 924 του The Annual Practice: «.the Court will only strike out matter that is both scandalous and irrelevant, or is otherwise oppressive.». Καθοδήγηση ως προς το τι εμπεριέχει ο όρος «σκανδαλώδες» μπορεί να αντληθεί από την Νομολογία που αφορά τόσο σε διαγραφή ισχυρισμών από Ένορκες Δηλώσεις, όσο και σε διαγραφή ισχυρισμών από δικόγραφα. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v Hussein Ali Nasrat Abdallah

(2013)1 Α.Α.Δ. 1520 στην οποία παρέπεμψαν και οι δύο συνήγοροι, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Η Δ.39 θ. 18 και η Δ.19 θ. 26 των Θεσμών, στις οποίες, μεταξύ άλλων, στηρίζεται η αίτηση, παρέχουν τη δυνατότητα να διαγραφεί - η μεν πρώτη από ένορκη δήλωση, η δε δεύτερη από δικόγραφο - οτιδήποτε είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες, ή το οποίο τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, ή να προκαλέσει αμηχανία, ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Η εξουσία διαγραφής που παρέχεται από τις πιο πάνω Διαταγές είναι διακριτικής μορφής και, ταυτόχρονα, πλατιά. Στη Vector Onega A.G. ν. Πλοίου M/V Girvas κ.ά. (Αρ. 1)

(2000)1 Α.Α.Δ.16, αναφέρθηκε ότι:- (σελ. 23) «Ακόμη και στις περιπτώσεις που οι συνθήκες υπαγορεύουν στένεμα της εξουσίας για να ασκηθεί κατά συγκεκριμένο τρόπο, όπως όταν επιζητείται διαγραφή υλικού από δικόγραφο λόγω δεδικασμένου, η εξουσία αυτή δε χάνει ολότελα το διακριτικό της χαρακτήρα.» Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479, η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις». Μελετώντας τις Ένορκες Δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση ημερ. 16.7.2020 για Προσωρινό Διάταγμα και την Ένσταση σε αυτήν που καταχώρισε ο Εναγόμενος αρ. 2, προκύπτει ότι οι επίδικες (για σκοπούς της υπό κρίση Αίτησης) παραγράφοι αφορούν όλες σε ισχυρισμούς για το κατά πόσο ο Εναγόμενος αρ. 1 όντως έχει διεύθυνση ή διαμονή στην Κύπρο. Το ζήτημα είναι ουσιαστικό εφόσον φαίνεται να είναι αυτή η περίληψη του Εναγομένου αρ. 1 στο Κλητήριο που προσδίδει το έρεισμα για καταχώριση της αγωγής στην Κύπρο. Συνεπώς, με δεδομένο ότι ο Εναγόμενος αρ. 2 επιθυμεί να εγείρει έλλειψη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων να εκδικάσουν την αγωγή, το ζήτημα δεν μπορεί να θεωρηθεί άσχετο ή ότι θα περιπλέξει αχρείαστα την εκδίκαση. Θέση του Εναγομένου αρ. 2 είναι ότι η κα Χατζησωτηρίου αποτάθηκε στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης εξηγώντας ότι η μαρτυρία θα χρησιμοποιηθεί ως μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, και για τον σκοπό αυτό δόθηκε και η απάντηση από την αρμόδια υπάλληλο. Ως τέτοια εμπίπτει στις εξαιρέσεις που προβλέπονται από το αρ. 5(α) του περί της Προστασίας των Φυσικών Προσώπων Έναντι της Επεξεργασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και της Ελεύθερης Κυκλοφορίας των Δεδομένων αυτών Ν.125(I)/2018[1]. Κατ' επέκταση οι σχετικές αναφορές δεν μπορούν να θεωρηθούν ούτε και σκανδαλώδεις. Έπεται πως η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου αρ. 2 - Καθ'ου η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] «5. Άνευ επηρεασμού των διατάξεων του στοιχείου (ε) της παραγράφου

(1)του άρθρου 6 του Κανονισμού, η επεξεργασία προσωπικών δεδομένων επιτρέπεται και είναι νόμιμη όταν διενεργείται- (α) Από τα δικαστήρια στο πλαίσιο της δικαιοδοτικής τους αρμοδιότητας για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης, περιλαμβανομένης της επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων που είναι αναγκαία για το σκοπό δημοσίευσης ή έκδοσης απόφασης οποιουδήποτε δικαστηρίου, και.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο